Ο ΝΤΌΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΦΡΩΝ ή Η ΙΔΙΟΡΥΘΜΙΑ ΤΟΥ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΤΕΧΝΟΝΕΟΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΥ;
Νίκος Σίμος
Στο άρθρο μου « Είναι ο Τράμπ μια άλλη προσέγγιση της δυτικότροπης δυστοπίας; » Έγραφα::
«… Η νέα Αμερικανική διοίκηση δεν μπορεί να αποφύγει μια αλήθεια:
Το δολάριο δεν έχει το ίδιο «βάρος» όπως τις προηγούμενες δεκαετίες. Αυτή η οικονομική μετατόπιση – με γεωπολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις – δεν είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα της επιθυμίας των αναπτυσσόμενων χωρών στο να περιθωριοποιήσουν το δολάριο, αλλά μάλλον το αποτέλεσμα της κατάχρησης αυτής της κυριαρχίας και της μετατροπής του σε γεωπολιτικό όπλο από διαδοχικές αμερικανικές διοικήσεις.
Η Παγκόσμια τάξη πραγμάτων όμως έχει οριστικά αλλάξει
Οι ΗΠΑ είναι δύναμη μεγάλη, αλλά δεν είναι πια μόνη της στον παγκόσμιο χάρτη ισχύος του πλανήτη
Η εξελισσόμενη δυναμική ισχύος στον πλανήτη και οι μεταβολές που επιβάλλουν οι συνεχιζόμενες παγκόσμιες διαμάχες, έχει ωθήσει πολλά έθνη του αναπτυσσόμενου κόσμου να υιοθετήσουν πιο ρεαλιστικές και υπεύθυνες διπλωματικές σχέσεις.
Οι οιωνεί νεοφεουδάρχες – παγκοσμιοποιητές με αιχμή του δόρατος τον νεοαγγλοσαξονισμό (ΗΠΑ) και τους υποτακτικούς του στον άλλοτε δυτικό κόσμο, πειραματίζεται διάφορους δρόμους επιβολής της νεοφεουδαρχικής δυστοπίας και η νέα Αμερικανική διοίκηση φαίνεται να αποτελεί έναν εναλλακτικό δρόμο προς την ίδια όμως – δυσμορφική για τον πλανήτη και την παγκόσμια κοινωνία – κατεύθυνση.
Μπορεί η «δυστοπία Νταβός» και ο εκκολαπτόμενος νεοφεουδαλισμός να χάνει πολιτικά ερείσματα – στο ήδη μοχλευμένο σύστημα εξουσιών στον άλλοτε δυτικό κόσμο – αλλά δεν έχασε τον «πόλεμο».
Το «χαρτί» Τράμπ, που «έπαιξαν» οι παγκοσμιοποιητές στο «τραπέζι της εξουσίας» των ΗΠΑ, αποτελεί μια οιωνεί διαφορετική προσέγγιση της παγκόσμιας δυστοπίας για την επιβολή της στον πλανήτη και μπορεί, πριν αυτό το «χαρτί» καεί, να βρεθούμε μπροστά στο αναπότρεπτο ενός πολέμου, που θα αποτελεί τον «πατέρα» όλων των ενδιάμεσων κάθε μορφής και είδους πολέμων, που οι δηλώσεις του νέου ένοικου του Λευκού οίκου αναμένεται να φέρουν…»
Ένα χρόνο και τέσσερεις μήνες μετά, η ανθρωπότητα βιώνει μια απίστευτη παραβίαση κάθε κανόνα Διεθνούς δικαίου (Βενεζουέλα, Ιράν) και μια θρασύτατη και χωρίς προσχήματα επέλαση της καταρρέουσας νεοαγγλοσαξονικής παγκόσμιας τάξης, με πιθανότατο στόχο τα υπολείμματα της εναπομένουσας αστικοδημοκρατίας – μέσα από την προώθηση μιας χαώδους οικονομικής κρίσης, απότοκο του πολέμου στο Ιράν και ασφαλώς των παγκόσμιων συνεπειών του στον ενεργειακό τομέα και επέκεινα στην παγκόσμια οικονομία – την αντικατάσταση αυτής από μια μορφή Νέας Φεουδαρχίας, με μοναδικά χαρακτηριστικά επιβολής της την τεχνολογική – ψηφιακή εξέλιξη (Τεχνονεοφεουδαλισμός), τα «κλειδιά» της οποίας κρατά η Δύση, αφού αυτή πρωτοπόρησε στην ερευνητική τεχνολογική καινοτομία των στοχαστικών ψηφιακών συστημάτων, με στόχο όμως όχι την πρόοδο της ανθρωποκεντρικής ιστορικής εξέλιξης αλλά αντίθετα την ακύρωσή της
Είναι προφανέστατο ότι αυτό που επιχειρείται και μέσω του παράνομου πολέμου στο Ιράν, είναι η δημιουργία στρατηγικού αδιεξόδου στις βλέψεις της Κίνας πρώτιστα για την παγκόσμια καπιταλιστική ηγεμονία και δευτερευόντως για την Ρωσία, που μεταξύ καρότου (συνάντηση Αλάσκας) και μαστίγιου (επίσπευση υλικοτεχνικής βοήθειας στην Ουκρανία), επιχειρείται η στρατηγική ήττα του καθεστώτος Πούτιν που πιέζεται έντονα από το δυτικόφιλο ολιγαρχικό κατακτημένο στην Ρωσία, για μια Αμερικανορωσική προσέγγιση ακόμα και πάση θυσία !
Εν τω μεταξύ όλο και πληθαίνουν οι ανησυχητικές ειδήσεις που δείχνουν ότι το σχέδιο των δυτικότροπων παγκοσμιοποιητών είναι σε πλήρη εξέλιξη, με στόχο μια παγκόσμια πολύπλευρη κρίση, που θα μοιάζει με χάος, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του ελέγχου της παγκόσμιας εξουσίας πάνω στον πλανήτη και η εφαρμογή του σχεδίου που θέλει το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού και την μετάβαση στην εποχή του τεχνονεοφεουδαλισμού
Σε αυτό το πλαίσιο η Κίνα, διεκδικώντας ανοιχτά την παγκόσμια καπιταλιστική ηγεμονία, εξακολουθεί να αντιδρά σπασμωδικά και με μια τακτική ανταγωνισμού στο καπιταλιστικό πεδίο ασταθούς ισορροπίας, η Ρωσία έχει αντίρροπες πολιτικά αντιδράσεις στα κατακλυσμιαίες παγκόσμιες εξελίξεις που σηματοδοτούνται από τις βίαιες αντιδράσεις των νεοαγγλοσαξόνων, των οποίων η ηγεμονία αμφισβητείται και υποτονικές παρεμβάσεις στα κρίσιμα για την παγκόσμια γεωπολιτική και γεωοικονομία γεγονότα όπως αυτά που αφορούν τον πόλεμο στο Ιράν με διαφορετικές και εκ διαμέτρου αντίθετες εκτιμήσεις περιφέρονται από τους Λαβρόφ και Ντιμίτριεφ για τον ρόλο της Ρωσίας στην νέα παγκόσμια πολιτική και οικονομική πραγματικότητα.
Το περίφημο Σύμφωνο περιφερειακής ασφάλειας της Σανγκάης και οι BRICS δεν υπάρχουν πολιτικά πουθενά και αυτό καταδεικνύει ότι αυτές οι συμμαχίες δεν έχουν ουσιαστικό πολιτικοιδεολογικό περιεχόμενο με το οποίο θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την νέα παγκόσμια πραγματικότητα και επομένως δεν έχουν ένα ενιαίο σχέδιο αποτελεσματικής αντιμετώπισης των παγκοσμιοποιητών και των νεοαγγλοσαξόνων, που χρησιμοποιούνται από τους πρώτους στρατιωτικοπολιτικά, με οικονομικές συνέπειες και προεκτάσεις στο παγκόσμιο επίπεδο
Ο Αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών στις (13/04) διαμορφώνει τις προϋποθέσεις μιας οξύτερης ενεργειακής και άρα οικονομικής κρίσης παγκόσμια
Το αδιέξοδο μιας πολιτικής χωρίς σχέδιο των Αμερικανών νεοσυντηρητικών του Τράμπ είναι εμφανές, αλλά αυτό ίσως να ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΧΑΩΔΟΥΣ ΣΧΕΔΙΟΥ που προωθούν οι δυτικότροποι παγκοσμιοποιητές, προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο του ακαριαίου χτυπήματος στο αντίπαλο καπιταλιστικό στρατόπεδο, που βλέπουν να «σέρνεται» με υποτονικές αντιδράσεις χωρίς ένα υπολογίσιμο σχέδιο αντιμετώπισης
Μπορεί να σύρθηκαν οι ΗΠΑ στην επιλογή του πολέμου στο Ιράν κάτω από την επιμονή των Σιωνιστών, αλλά αυτό δεν αποκλείει καθόλου το γεγονός ενός οργανωμένου παγκοσμιοποιητικού σχεδίου, που θέλει την πρόκληση χάους για την συντομότερη έκβαση της «τελικής αναμέτρησης» με το αντίπαλο καπιταλιστικό στρατόπεδο στο οποίο ηγείται η Κίνα.
Μετά τον αποκλεισμό που επέβαλαν οι ΗΠΑ έχουμε συμβάντα όπως αυτό της κατάληψης δεξαμενόπλοιου με ιρανική σημαία κοντά στο Στενό του Ορμούζ, ενώ έως τώρα έχουν επιτύχει την ανακατεύθυνση πλοίων στην ανοικτή θάλασσα ώστε να εμποδίσουν την μεταφορά φορτίων προς ή και από το Ιράν. Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις χαρακτήρισαν τις ενέργειες αυτές «παράνομη πράξη» που «ισοδυναμεί με πειρατεία».
Σε απάντηση, η Τεχεράνη έχει κλείσει το Στενό του Ορμούζ για όλα τα ξένα πλοία και έχει καταλάβει αρκετά πλοία ξένης σημαίας, τερματίζοντας το προηγούμενο καθεστώς το οποίο επέτρεπε τη διέλευση ορισμένων πλοίων που θεωρούνταν «φιλικά».
Ο πρώτος αντιπρόεδρος του Ιράν, Μοχάμαντ Ρεζά Αρέφ δήλωσε ότι «η ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ δεν παρέχεται δωρεάν» και τόνισε ότι δεν μπορεί κανείς να περιορίζει τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου και ταυτόχρονα να αναμένει ελεύθερη ασφάλεια για τους άλλους.
Η επιλογή είναι σαφής, είπε ο Ιρανός αντιπρόεδρος, είτε μια ελεύθερη αγορά πετρελαίου για όλους είτε το ενδεχόμενο σημαντικού κόστους για όλους και σημείωσε ότι η σταθερότητα στις διεθνείς τιμές ενέργειας εξαρτάται από τον τερματισμό της οικονομικής και στρατιωτικής πίεσης κατά του Ιράν.
Σε νέα δήλωση, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και επικεφαλής διαπραγματευτής στο Ισλαμαμπάντ για την κατάπαυση του πυρός, Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, ανέφερε ότι μια πλήρης εκεχειρία μπορεί να λειτουργήσει μόνο εάν αρθεί ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός.
Εν τω μεταξύ η κατάσταση στο Ιράν μπορεί να περιγραφεί όπως παρακάτω:
Η οικονομία και η οικονομική καταστροφή που έχει υποστεί η χώρα είναι μεγάλη
Υποδομές και παραγωγή έχουν χτυπηθεί καίρια
Ο πληθωρισμός εφιάλτης και τιμάριθμος που τρέχει με αυξήσεις αγαθών που κυμαίνονται από 20 έως και 30%
Η αναστολή λειτουργίας εργοστασίων και επιχειρήσεων έφερε χιλιάδες απολύσεις
Προφανώς με τα χτυπήματα σε όλο το μήκος της Ιρανικής παραγωγικής οικονομίας η χώρα θα χρειαστεί χρόνια για να ανακάμψει, ακόμα κι αν ο πόλεμος τελείωνε τώρα!
Οι όροι και οι αποζημιώσεις που θέτει το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν είναι όροι που προσδιορίζονται ουσιαστικά από τον παράγοντα επιβίωσης της χώρας
Εξακολουθεί λοιπόν να τίθεται το αμείλικτο ερώτημα :
Θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτός ο πόλεμος και η επαπειλούμενη μεγάλη οικονομική κρίση, που η έκτασή της είναι μεγαλύτερη από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του ’70 και που εν δυνάμει μπορεί στην προέκτασή της να απειλήσει και με μια παγκόσμια καταστροφή ;
Η παγκόσμια καταστροφή με αφορμή αυτόν τον πόλεμο δεν είναι υπερβολικός τύπος γραφής, είναι μια πολύ πιθανή πραγματικότητα
Ὁ Λάρρυ Τζόνσον έριξε μια είδηση-βόμβα λίγες ώρες πριν, σέ συνέντευξή του στην εκπομπή τού Δικαστή Ναπολιτάνο.
Ανέφερε πληροφορίες από το εσωτερικό τού Λευκού Οίκου, όπου σε μια έκτακτη συνεδρίαση το περασμένο Σάββατο, ο Τράμπ προσπάθησε να ενεργοποιήσει τούς πυρηνικούς κωδικούς εναντίον του Ιράν και τον σταμάτησε αμέσως ο στρατηγός Ντὰν Κέην, επικεφαλής τού Γενικού Επιτελείου.
Το ερώτημα λοιπόν – μετά τα πολύ παράξενα γεγονότα που συνέβησαν στην Ουάσιγκτον – αν μπορούσε δηλαδή να αποφευχθεί η παράνομη επίθεση των Αμερικανοσιωνιστών εναντίον του Ιράν, έστω και ρητορικά, οφείλει να τεθεί
Μπορεί να ενοχλούνται οι … «οπαδοί» του αντίπαλου καπιταλιστικού «στρατοπέδου», αλλά η απάντηση καθόλου δεν ενοχλεί την πραγματικότητα που ζούμε παγκόσμια
Θα μπορούσε να αποφευχθεί η σύγκρουση στον Περσικό κόλπο αν υπήρχε «αντίπαλο δέος»!
Όμως «αντίπαλο ιδεολογικοπολιτικό δέος» δεν υπάρχει!
Αυτό που φαίνεται από τις περίεργες όσο και υποτονικές αντιδράσεις της Κίνας και των συμμάχων της, στην κρίση του Ιρανικού μετώπου, είναι πως δεν υπάρχει αντίπαλη στρατηγική που να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον Αμερικανοσιωνιστικό άξονα βάζοντας φρένο στην παγκόσμια αυθαιρεσία που προωθείται.
Παρόλη την δυσμενή κατάσταση στην Ιρανική οικονομία, η χώρα διαθέτει ακόμα την οικονομική και πολιτική αντοχή για να τον αντέξει.
Η συσπείρωση της Ιρανικής κοινωνίας γύρω από την πολιτική της ηγεσία είναι πρωτοφανής και αυτό βάζει φρένο στις επιδιώξεις του Τράμπ – που και μέσα από στοχευμένη προπαγάνδα επιχείρησε ατυχώς να «ανακαλύψει» ρήγματα στην Ιρανική πολιτική ηγεσία – όπως και στα σχέδια των Σιωνιστών του Νετανιάχου
Ακόμα από τις 15/03 έως τις 14/04 το Ιράν εξήγαγε πάνω από 55 εκατομμύρια βαρέλια. Η τιμή του ιρανικού πετρελαίου δεν έπεσε κάτω από τα 90 δολάρια το βαρέλι, ενώ συχνά ξεπέρασε τα 100 δολάρια. Με βάση αυτά τα επίπεδα, τα έσοδα του Ιράν ξεπέρασαν τα 4,9 δισεκατομμύρια δολάρια τον τελευταίο μήνα, περίπου 40% περισσότερα σε σχέση με την περίοδο πριν από τον πόλεμο!
Καταλαβαίνει κανείς ότι ο στόχος του Αμερικανικού αποκλεισμού είναι αυτός ακριβώς
Θέλει να αποκόψει το Ιράν από την δυνατότητα εξαγωγής πετρελαϊκών προϊόντων για να επιφέρει ένα οικονομικό στραγγαλισμό στην χώρα
Αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ιράν διαθέτει αποθέματα πετρελαίου σε δεξαμενόπλοια, που λειτουργούν ως πλωτές αποθήκες, ενώ εκτιμάται ότι είχε περίπου 130 εκατομμύρια βαρέλια ήδη αποθηκευμένα. Ωστόσο, ο αποκλεισμός εξακολουθεί να ασκεί σημαντική οικονομική πίεση στο Ιράν.
Παράλληλα, παραμένει ασαφές πόσο αποτελεσματικός είναι αυτός ο αποκλεισμός και πόσα πλοία καταφέρνουν να τον παρακάμψουν, καθώς και για πόσο διάστημα οι ΗΠΑ μπορούν να τον διατηρήσουν, αφού ο Τράμπ αναμένεται να αντιμετωπίσει πολιτικές πιέσεις, καθώς η νομοθεσία περιορίζει τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα έχει εκφράσει έντονη αντίθεση στις παρεμβάσεις σε πλοία που μεταφέρουν κινεζικά φορτία και αυτό αποτελεί μέρος των υποτονικών αντιδράσεων του « Κινεζικού Δράκου» μέχρι τώρα
Στις πρώτες μέρες της απρόκλητης επίθεσης των Αμερικανοσιωνιστών, ο υπουργός εξωτερικών της Κίνας, σε επικοινωνίες του με τον Ιρανό ομόλογό του, πίεζε για την εξεύρεση διπλωματικής οδού με έναρξη συνομιλιών, ενώ το Ιράν δέχονταν απρόκλητη και παράνομη επίθεση, παρόλο το γεγονός ότι στο Ομάν οι Αμερικανοιρανικές συνομιλίες είχαν θετικά αποτελέσματα
Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών τελευταία χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα κατά των ΗΠΑ, τονίζοντας ότι η στοχευμένη παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαύλους του κόσμου ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την περιφερειακή σταθερότητα.
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου, Γκουό Τζιακούν, προειδοποίησε ότι ο αποκλεισμός, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας, μπορεί να υπονομεύσει μια «ήδη εύθραυστη κατάσταση εκεχειρίας».
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι μόνο μια πλήρης κατάπαυση του πυρός μπορεί να εκτονώσει την ένταση, διαμηνύοντας ότι η Κίνα θα καταβάλει προσπάθειες για την αποκατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας.
Ο Κινέζος Υπουργός Άμυνας, ναύαρχος, Ντονγκ Τζουν προέβη σε δήλωση καθιστώντας σαφές ότι τα κινεζικά πλοία και σκάφη θα είναι ελεύθερα να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ παρά τον αμερικανικό αποκλεισμό.
«Τα πλοία μας εισέρχονται και εξέρχονται από τα ύδατα των Στενών του Ορμούζ.
Έχουμε εμπορικές και ενεργειακές συμφωνίες με το Ιράν. Θα τις σεβαστούμε και θα τις εφαρμόσουμε και περιμένουμε από τους άλλους να μην παρεμβαίνουν στις υποθέσεις μας».
Οι έντονες προειδοποιήσεις προς τις ΗΠΑ, σε σχεση με τον ναυτικό αποκλεισμό στον Περσικό κόλπο, καθως και οι χαρακτηρισμοί για την επικίνδυνη ανευθυνότητα που επιδεικνύουν οι Αμερικανοί με τις κινήσεις αυτές, υπαγορεύονται αποκλειστικά με βάση τα πληττόμενα οικονομικά συμφέροντα της Κίνας και αυτό σηματοδοτεί και γενικότερες πολιτικές ερμηνείες – μετά και το προηγούμενο των γεγονότων στην Βενεζουέλα, όπου είχε υπάρξει μια ανάλογη Κινεζική αντίδραση αποκλειστικά γύρω από τα πληττόμενα οικονομικά συμφέροντά της – για το πως ο αντίπαλος των ΗΠΑ στον παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό αντιλαμβάνεται τον νέο κόσμο και την πολυθρύλητη «πολυπολικότητα», η οποία διατυμπανίζετε σε κάθε σύνοδο των BRICS, χωρίς όμως ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πλαίσιο και χωρίς ένα – κοινά από τους συμμάχους της – παραδεκτό σχέδιο αντιμετώπισης της βίαιης επέλασης του νεοαγγλοσαξονισμού ο οποίος διακυβεύει την παγκόσμια κυριαρχία του.
Φαίνεται και με αφορμή τον παράνομο πόλεμο εναντίον του Ιράν, ότι το δυτικότροπο παγκοσμιοποιητικό σχέδιο επισπεύδεται χρονικά με ορίζοντα το 2030, όπως η νεοταξική ατζέντα υπαγορεύει
Περίεργα συμβάντα παγκόσμια συγκλίνουν προς μια ερμηνεία που κατατείνει στο συμπέρασμα ότι η πρόκληση περιφερειακών συγκρούσεων, που εντάθηκαν απότομα με την διακυβέρνηση του Τράμπ και των νεοσυντηρητικών Ρεπουμπλικανών, αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού που θέλει την πρόκληση των καπιταλιστικών αντιπάλων – ανταγωνιστών σε μια καθοριστική αναμέτρηση που θα κρίνει την ηγεμονία στον πλανήτη
Για παράδειγμα έχουμε καταστροφές πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στον πλανήτη, που δεν παραπέμπουν όλες σε πολεμικές πράξεις
✅ 3 Απριλίου: Ο σημαντικότερος τερματικός σταθμός εξαγωγής πετρελαίου της Ρωσίας
✅ 4 Απριλίου: Η μονάδα απόσταξης αργού πετρελαίου της Ρωσίας
✅ 7 Απριλίου: Ο σταθμός παραγωγής ενέργειας της Ινδίας
✅ 18 Μαρτίου και 10 Απριλίου : Το διυλιστήριο του Μεξικού
✅ 14 Απριλίου: Ο σταθμός παραγωγής ενέργειας της Ινδίας
✅ 15 Απριλίου: Ο σταθμός παραγωγής ενέργειας της Αυστραλίας
✅ 20 Απριλίου: Ο σταθμός παραγωγής πετρελαίου της Ρωσίας
✅ 21 Απριλίου: Ο σταθμός παραγωγής πετρελαίου της Ινδίας
✅ 21 Απριλίου: Ο σταθμός παραγωγής ενέργειας της Ρουμανίας
✅ 21 Απριλίου: Η πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου του Τέξας
Αυτές οι καταστροφές μόνο τυχαίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν και πιθανότατα αποτελεί μια επιχείρηση ενεργειακού ελέγχου, περα από τα όρια των εμπόλεμων περιοχών, παραπέμποντας στο διακηρυγμένο νεοταξικό σχέδιο της οικονομικής ανακατεύθυνσης στο πλαίσιο ενός νεοφεουδαρχικού κόσμου
Ταυτόχρονα έχουμε ένα προκλητικό μανιφέστο της Palantir, του εταιρικού κολοσσού της τεχνητής νοημοσύνης με επικεφαλής τους Πίτερ Τιλ και Αλεξ Κάρπ, που αναπτύσσουν ένα σύστημα για την παγκόσμια επιτήρηση όλων όσων συμβαίνουν στον πλανήτη, στο διάστημα, στην κοινωνία των πολιτών των δυτικών χωρών και πολύ πέρα από τα σύνορά τους.
Να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι βάσεις δεδομένων συγκλίνουν σε ενοποιημένους κόμβους, σε κέντρα τα οποία, παρά το επίσημο «ιδιωτικό» τους καθεστώς, είναι βαθιά ενσωματωμένα στο σύστημα των υπηρεσιών πληροφοριών και της λήψης πολιτικών αποφάσεων.
Στην πραγματικότητα, γινόμαστε μάρτυρες της κατασκευής ενός Οργουελικού κόσμου στον οποίο όλοι οι αισθητήρες, οι δορυφόροι, τα τηλέφωνα και οποιεσδήποτε συσκευές ικανές να μεταδώσουν σήμα είναι συνδεδεμένες σε ένα ενιαίο δίκτυο.
Η γραμμή μεταξύ ονλάιν και οφλάιν θολώνει και γίνεται αδιάλειπτη, δηλαδή δυνατότητα παρακολούθησης οποιουδήποτε, είτε έχει κοντά του μια συσκευή επικοινωνίας σε λειτουργία, είτε και εκτός λειτουργίας.
Τεράστιες συστοιχίες τεχνητής νοημοσύνης αποκωδικοποιούν, καταγράφουν και συσσωρεύουν όλα αυτά τα στοιχεία σε ένα μέρος σε πραγματικό χρόνο.
Ετοιμάζουν, με άλλα λόγια, μεθοδικά την κοινωνία του απόλυτου ελέγχου.
Η συνταγή για τη σωτηρία του μονοπολικού κόσμου, ο οποίος έχει αρχίσει να αποδομείται , είναι η ολοκληρωτική παγκόσμια επιτήρηση και η συγκέντρωση μεγάλων δεδομένων στα χέρια των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πίτερ Τιλ και ο Άλεξ Κάρπ, τακτικοί θαμώνες της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, υπαγορεύουν τώρα αυτή την ατζέντα.
Το γεγονός ότι το όνομα του Τιλ εμφανίζεται στις λίστες του Έπστιν σχεδόν συχνότερα από οποιοδήποτε άλλο – μαζί με τα ονόματα ανθρώπων από τον στενό κύκλο του Τράμπ – υπογραμμίζει μόνο τη φύση αυτής της ελίτ.
Το ίδιο το μανιφέστο περιέχει μια έκκληση να αγνοηθούν οι ψυχολογικές ή ηθικές «ιδιαιτερότητες» των εκπροσώπων αυτής της νέας άρχουσας τάξης.
Σε ένα από τα σημεία του, οι συντάκτες αυτού του μανιφέστου μας προτρέπουν να μην είμαστε πολύ αυστηροί απέναντι στις «ψυχολογικές αποκλίσεις» — ουσιαστικά, στις διαστροφές — των πολιτικών και οικονομικών ηγετών.
Η φρικιαστική λογική που αναπτύσσεται είναι πως αν αυτοί οι άνθρωποι είναι δημιουργικοί και προωθούν την τεχνολογία, η κοινωνία πρέπει να δείξει επιείκεια απέναντι στις «ιδιαιτερότητές» τους, όσο τερατώδεις κι αν είναι.
Για δεύτερη φορά απολύτως απροκάλυπτα – μετά την «Μεγάλη Επανεκκίνηση» του Σβάμπ – έχουμε την εκφορά μιας απροκάλυπτης τεχνοφασιστικής ρητορείας στην πιο ριζοσπαστική της μορφή.
Το μοναδικό κριτήριο επιτυχίας εδώ δηλώνεται ως η τεχνολογική ανάπτυξη.
Σύμφωνα με το μανιφέστο, τα πυρηνικά όπλα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα – η κατοχή τεχνητής νοημοσύνης γίνεται το νέο αποτρεπτικό μέσο!
Ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία είναι η έκκληση για εγκατάλειψη των περιορισμών που επιβλήθηκαν στη Γερμανία και την Ιαπωνία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τους προσφέρεται η ευκαιρία να γίνουν και πάλι ισχυρές στρατιωτικοποιημένες δομές, αλλά τώρα υπό τον πλήρη ψηφιακό έλεγχο της Palantir.
Στην πραγματικότητα, αυτό ισοδυναμεί με την αποδόμηση του συστήματος της Γιάλτας και την πλήρη ανατροπή των αποτελεσμάτων του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Το διεθνές δίκαιο, όπως θεμελιώθηκε μετά τον Δεύτερο μεγάλο Πόλεμο, δεν σημαίνει πλέον τίποτα, μοναδικό δίκαιο γίνεται αυτό της ισχύος, χωρίς αναστολές και ξεπερασμένους – κατά την νεοταξική λογική – ηθικούς φραγμούς και η εξουσία βρίσκεται σε εκείνους που ελέγχουν τις πληροφορίες και τις μεθόδους πλήρους επιτήρησης.
Είμαστε στο εξελικτικό στάδιο μιας επιχειρούμενης μεταφιλελεύθερης, τεχνοφασιστικής δικτατορίας.
Η ανθρωποκεντρική ιστορική εξέλιξη, ανθρωπισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας. Τώρα η κυριαρχία των τεχνοκρατικών ελίτ διακηρύσσεται ανοιχτά και δεν προσπαθούν καν να κρύψουν τους πραγματικούς τους στόχους.
Είναι τελικά παράφρων ο Τράμπ ή απλά η γνωστή ιδιορρυθμία του αξιοποιείται από τα σκοτεινά κέντρα της εκκολαπτόμενης Νέας Φεουδαρχίας για την επίσπευση της υλοποίησης της ατζέντας 2030, που θέλει την απόλυτη καταστροφή του γνωστού ανθρωποκεντρικού παραγωγικού μοντέλου και την μετάβαση σε έναν άγνωστο και αντιανθρώπινο κόσμο, που ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΛΙΤ που ανταγωνίζονται για την ηγεμονία της δυστοπίας αλλά ΕΝΑΝΤΙΏΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕΑΥΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ;
Όσοι από φανατισμό, βλακεία, αφέλεια ή «δυσμορφικού τύπου» ιδεοληψία υποστηρίζουν οποιοδήποτε στρατόπεδο αυτού του ανήθικου, αδίστακτου και αιματοβαμμένου καπιταλιστικού ανταγωνισμού, σύντομα θα διαπιστώσουν ότι πλανήθηκαν πλάνη μεγάλη
Επισπεύδεται το σχέδιο καταστροφής της ανθρωποκεντρικής εξέλιξης στον πλανήτη
Ο Τράμπ έχει πειστεί – και αυτό συνέβη πριν την ανάληψη της προεδρίας στην δεύτερη θητεία του – πως ο ανταγωνισμός στο παραγωγικό οικονομικό πεδίο με την Κίνα έχει οριστικά χαθεί για τις ΗΠΑ
Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός τώρα μεταφέρεται στο επίπεδο της τεχνολογίας σε βάρος της υπόστασης του ανθρώπου στον πλανήτη.
Η επαπειλούμενη τελική αναμέτρηση – αν καταστεί αναπόφευκτη, εξαιτίας της αδυσώπητης μορφής που παίρνει ο αγώνας για την καπιταλιστική ηγεμονία – απλά θα σφραγίσει και το τέλος της ζωής πάνω στον πλανήτη
Σημειώστε :
Επειδή ο αγώνας για την απόλυτη συγκέντρωση εξουσίας και πλούτου, μεταξύ των παγκόσμιων ελίτ δεν έχει λογική και επειδή ο νέος τεχνολογικός ανταγωνισμός θέλει την καίρια και αποκλειστική συμμετοχή της τεχνητής νοημοσύνης στην χρήση όπλων μαζικής εξόντωσης, παραγκωνίζοντας πλήρως τον ανθρώπινο παράγοντα, κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει και την έσχατη των εξελίξεων militaire.gr
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου