Νέος γύρος συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν διαφαίνεται τις επόμενες ημέρες, σύμφωνα με πληροφορίες που θέλουν τις επαφές να βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή, την ώρα που η ένταση κλιμακώνεται μετά τον αμερικανικό αποκλεισμό στα Στενά του Ορμούζ και τις απειλές για αντίποινα από την ιρανική πλευρά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ενδέχεται να πραγματοποιηθεί νέα συνάντηση ακόμη και μέσα στις επόμενες ημέρες, με πιθανότερη ημερομηνία την Πέμπτη (16 Απριλίου). Ως πιθανοί τόποι διεξαγωγής του δεύτερου γύρου συνομιλιών εξετάζονται τόσο το Ισλαμαμπάντ όσο και η Γενεύη.
Το CNN μεταδίδει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακές διαβουλεύσεις μεταξύ Αμερικανών αξιωματούχων και της ιρανικής πλευράς, με στόχο να οργανωθεί νέα συνάντηση πριν από τη λήξη της εκεχειρίας.
Όπως επισημαίνεται, εξετάζονται συγκεκριμένες ημερομηνίες και εναλλακτικές τοποθεσίες, ώστε, εφόσον δοθεί πολιτικό «πράσινο φως», η συνάντηση να πραγματοποιηθεί άμεσα.Την ίδια ώρα, έντονη κινητικότητα καταγράφεται και στο επίπεδο των διαμεσολαβητών, με την Αίγυπτο, το Πακιστάν και την Τουρκία να επιχειρούν να γεφυρώσουν τις διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις επανεκκίνησης των διαπραγματεύσεων.
Το ισραηλινό Channel 24 μεταδίδει ότι ο δεύτερος γύρος συνομιλιών ενδέχεται να πραγματοποιηθεί την Πέμπτη στο Ισλαμαμπάντ, ενισχύοντας το κλίμα αυξημένων προσδοκιών που διαμορφώνεται διεθνώς.
Ενεργειακή πίεση από την Ουάσιγκτον – Πάνω από 120 δεξαμενόπλοια κατευθύνονται στις ΗΠΑ
Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να εντείνει την πίεση προς την Τεχεράνη μέσω ενεργειακών κινήσεων, καθώς κάλεσε χώρες να στραφούν σε αμερικανικές πηγές ενέργειας.
Σύμφωνα με στοιχεία των υπηρεσιών TankerTrackers και MarineTraffic, συνολικά 121 δεξαμενόπλοια βρίσκονται ήδη καθ’ οδόν προς την ακτή του Κόλπου των ΗΠΑ, εκ των οποίων 68 είναι υπερδεξαμενόπλοια τύπου VLCC με χωρητικότητα έως και δύο εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου το καθένα.
Τα πλοία κατευθύνονται προς την περιοχή για να φορτώσουν πετρέλαιο, καθώς η παγκόσμια αγορά αναζητά εναλλακτικές λύσεις λόγω των διαταραχών στις εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ναυτικός αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ και απειλές αντιποίνων
Στις 17:00 ώρα Ελλάδος της Δευτέρας ενεργοποιήθηκε ο ναυτικός αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ, με τον Ντόναλντ Τραμπ να απειλεί μέσω ανάρτησης στο Truth Social ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πλήξουν οποιοδήποτε πλοίο πλησιάσει την περιοχή του αποκλεισμού.
Από την πλευρά του Ιράν, υπήρξε άμεση αντίδραση, με τον Αλαεντίν Μπορουτζερντί να προειδοποιεί ότι σε περίπτωση αποκλεισμού ιρανικών λιμανιών, ιρανικές δυνάμεις θα καταστρέψουν πλοία των ΗΠΑ.
Ο Μπορουτζερντί, μέλος της επιτροπής εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας του Ιράν, χαρακτήρισε τις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ «στρατιωτική προπαγάνδα» και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε πλοία του αμερικανικού ναυτικού επιχειρήσουν να εμποδίσουν τη λειτουργία ιρανικών λιμανιών θα «σταλούν στον βυθό της θάλασσας».
Σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης, η Τεχεράνη θεωρεί ότι η Ουάσιγκτον δεν διαθέτει τις πραγματικές δυνατότητες να εφαρμόσει πλήρη αποκλεισμό ναυσιπλοΐας.
Διαφωνίες για το πυρηνικό πρόγραμμα και πιθανή παράταση της εκεχειρίας
Κατά τις διαπραγματεύσεις του Σαββατοκύριακου στο Πακιστάν, οι δύο πλευρές αντάλλαξαν προτάσεις σχετικά με την αναστολή των ιρανικών πυρηνικών δραστηριοτήτων, ωστόσο παραμένουν σημαντικές διαφορές ως προς τη διάρκεια της συμφωνίας.
Το Ιράν φέρεται να πρότεινε αναστολή εμπλουτισμού ουρανίου έως και για πέντε χρόνια, πρόταση που απορρίφθηκε από την αμερικανική πλευρά, η οποία επιμένει σε περίοδο 20 ετών.
Παρά τις διαφωνίες, αξιωματούχοι εκτιμούν ότι εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο επίτευξης συμφωνίας, ακόμη και μετά την έναρξη του ναυτικού αποκλεισμού ιρανικών λιμανιών.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν μέσω του αποκλεισμού να περιορίσουν τα έσοδα του Ιράν από εξαγωγές πετρελαίου και να αυξήσουν την πίεση για αποδοχή των αμερικανικών όρων τερματισμού του πολέμου που διαρκεί περισσότερο από έναν μήνα.
Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι θα εμποδίζει πλοία που εισέρχονται ή εξέρχονται από ιρανικά λιμάνια, επιτρέποντας ωστόσο τη διέλευση άλλων πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ προς άλλους προορισμούς.
Πριν από τον αμερικανικό αποκλεισμό, το ίδιο το Ιράν είχε περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τη διέλευση δυτικών δεξαμενόπλοιων από την κρίσιμη θαλάσσια οδό, μέσω της οποίας διακινείται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου.
Η τιμή του πετρελαίου έχει αυξηθεί έως και κατά 50% από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου, με το Brent να φτάνει τη Δευτέρα τα 102 δολάρια το βαρέλι πριν υποχωρήσει περίπου στα 99 δολάρια.
Παράλληλες εξελίξεις σε Ισραήλ και Λίβανο
Στο μεταξύ, σύμφωνα με δύο νέες δημοσκοπήσεις στο Ισραήλ, ο πόλεμος 40 ημερών με το Ιράν και οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις με τη Χεζμπολάχ έχουν προκαλέσει απογοήτευση σε μέρος της ισραηλινής κοινής γνώμης σχετικά με τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων.
Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι περικύκλωσε και πραγματοποίησε επιδρομή στην πόλη Μπιντ Τζμπέιλ στον νότιο Λίβανο, κοντά στα σύνορα των δύο χωρών. Οι επιχειρήσεις στην περιοχή αποτελούν σημείο τριβής στις διαπραγματεύσεις για εκεχειρία, καθώς το Ιράν ζητεί να επεκταθεί η συμφωνία και στον Λίβανο.
Οι πρεσβευτές του Ισραήλ και του Λιβάνου στις Ηνωμένες Πολιτείες αναμένεται να συναντηθούν στην Ουάσιγκτον για σπάνιες απευθείας συνομιλίες.
Σύμφωνα με την Human Rights Activists News Agency, τουλάχιστον 1.701 άμαχοι, μεταξύ των οποίων 254 παιδιά, έχουν σκοτωθεί στο Ιράν έως την Τετάρτη.
Το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου ανακοίνωσε ότι 2.089 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στις πρόσφατες συγκρούσεις μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ, συμπεριλαμβανομένων 357 που σκοτώθηκαν σε ισραηλινά πλήγματα την περασμένη Τετάρτη.
Σε επιθέσεις που αποδίδονται στο Ιράν έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 32 άνθρωποι σε χώρες του Κόλπου, ενώ στο Ισραήλ οι νεκροί ανέρχονται σε τουλάχιστον 22, καθώς και 12 ισραηλινοί στρατιώτες που σκοτώθηκαν στον Λίβανο.
Οι απώλειες των ΗΠΑ ανέρχονται σε 13 στρατιωτικούς.
====
Ορμούζ: Το αόρατο μέτωπο ΗΠΑ-Κίνας – Γιατί ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν «πονάει» το Πεκίνο
Ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν δεν είναι μια στρατιωτική κίνηση που έχει (βασικό) στόχο την Τεχεράνη. Είναι εργαλείο ελέγχου της παγκόσμιας ροής ενέργειας και, τελικά, ανάσχεσης της Κίνας.
Στο επίκεντρο όλων βρίσκεται ένα στενό πέρασμα: Τα Στενά του Ορμούζ — το θαλάσσιο πέρασμα που ενώνει τον Περσικό Κόλπο με τον Ινδικό Ωκεανό. Ένα σημείο στον χάρτη που δεν ξεπερνά σε πλάτος τα 40 χιλιόμετρα, αλλά από εκεί διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου, κυρίως με δεξαμενόπλοια προς Ασία και Ευρώπη.
Το «στενό» της παγκόσμιας οικονομίας
Όποιος ελέγχει αυτό το πέρασμα, δεν ελέγχει απλώς μια θαλάσσια οδό. Ελέγχει την ίδια τη ροή της ενέργειας.
Ο ναυτικός αποκλεισμός που επιχειρούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Ιράν — δηλαδή ο έλεγχος και ο περιορισμός της ναυσιπλοΐας προς και από τα ιρανικά λιμάνια — παρουσιάζεται ως μέτρο πίεσης. Στην πράξη, όμως, σημαίνει κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο σκληρό: Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η Ουάσινγκτον επαναφέρει χωρίς περιστροφές ένα παλιό αλλά διαχρονικό δόγμα της, ότι η ενέργεια δεν είναι εμπόρευμα — είναι εργαλείο ισχύος.Και εδώ αρχίζει να φαίνεται το πραγματικό μέτωπο του πολέμου. Γιατί η χώρα που εξαρτάται περισσότερο από αυτή τη ροή δεν είναι το Ιράν. Είναι η Κίνα.
Το όριο της ανοχής
Η Κίνα έχει οικοδομήσει την οικονομική της άνοδο πάνω σε μια κρίσιμη παραδοχή: Ότι η ενέργεια θα ρέει σταθερά, φθηνά και χωρίς γεωπολιτικά εμπόδια.
Περίπου το μισό πετρέλαιο που καταναλώνει προέρχεται από τον Περσικό Κόλπο. Ένα σημαντικό μέρος συνδέεται με το Ιράν — συχνά μέσω “σκιωδών” δικτύων, δηλαδή αγορών εκτός επίσημων καναλιών.
Ο ναυτικός αποκλεισμός δεν κόβει απαραίτητα αυτή τη ροή. Την αλλάζει: Την κάνει ακριβότερη, πιο αργή και απρόβλεπτη. Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: Η Κίνα δεν αντιδρά — επειδή δεν μπορεί ακόμη να επιβάλει αντίδραση.
Η ναυτική παρουσία των Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει κυρίαρχη. Το Πεκίνο γνωρίζει ότι δεν μπορεί, προς το παρόν, να εγγυηθεί στρατιωτικά την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών. Έτσι επιλέγει μια ψυχρή στρατηγική: απορροφά το κόστος, αγοράζει χρόνο, αποφεύγει τη σύγκρουση.
Αλλά αυτή η στάση έχει όρια. Αν η κρίση γίνει μόνιμη — αν οι τιμές εκτοξευθούν ή η ροή περιοριστεί ουσιαστικά — τότε η Κίνα θα βρεθεί μπροστά σε ένα δίλημμα: Να αποδεχθεί την εξάρτηση ή να αναγκαστεί να αντιδράσει…
ΝΑΤΟ, Ευρώπη και αμηχανία…
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στάση των δυτικών (ευρωατλαντικών) συμμάχων αποκαλύπτει το πραγματικό βάθος της κρίσης. Το ΝΑΤΟ δεν λειτουργεί ως ενιαίο στρατηγικό σώμα. Οι ΗΠΑ κινούνται επιθετικά, επιχειρώντας να διεθνοποιήσουν την επιχείρηση. Το Ηνωμένο Βασίλειο (άλλοτε πειθήνιο όργανο των ΗΠΑ) διατηρεί ισχυρή ναυτική παρουσία στην περιοχή, αλλά η συμμετοχή του είναι κάθε φορά πολιτική επιλογή — όχι δεδομένη. Οι υπόλοιποι (ισχυροί) Ευρωπαίοι διστάζουν, δικαιολογημένα: Δεν θέλουν να πληρώσουν το κόστος ενός πολέμου που δεν ελέγχουν.
Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτή βρίσκεται σε μια γνώριμη αλλά επικίνδυνη θέση: Εκτός τραπεζιού αποφάσεων, με τον λογαριασμό για τα σπασμένα δικό της…Η ΕΕ, ενεργειακά εξαρτημένη, στρατιωτικά περιορισμένη και πολιτικά κατακερματισμένη, αδυνατεί να διαμορφώσει στρατηγική. Και κάθε αύξηση στην τιμή του πετρελαίου για της κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ σημαίνει πληθωρισμό, πίεση στις κοινωνίες και πολιτικό κόστος.
Και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντιθέτως, λόγω θέσης και υποδομών και ανειλημμένων δεσμεύσεων στις ΗΠΑ, η χώρα κινδυνεύει να λειτουργήσει ως σημαντικός (στρατηγικός για τις ΗΠΑ) κόμβος, άρα και ως πιθανός στόχος με ελάχιστα πια περιθώρια κινήσεων/ διαφοροποιήσεων έναντι της Ουάσιγκτον
Αυτό που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, τελικά, είναι οι πρώτες αναγνωριστικές κινήσεις δυο γιγάντων. Οι αυτοκρατορίες δεν ξεκινούν να την σύγκρουση ευθέως, αλλά δεν αποφεύγουν το σκληρό «μπραντεφέρ» εκεί όπου χτυπά η ενεργειακή καρδιά του πλανήτη εξάρτηση. Σήμερα, αυτό το σημείο λέγεται Περσικός Κόλπος.
Όσοι, λοιπόν, νομίζουν ότι πρόκειται για μια ακόμη κρίση στη Μέση Ανατολή, απλώς δεν έχουν καταλάβει ποιος είναι ο πραγματικός πόλεμος.
https://www.topontiki.gr/
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου