Η ανακατεύθυνση των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν από την Κίνα στην Ινδία με αντάλλαγμα τη μερική άρση των κυρώσεων των ΗΠΑ θα μπορούσε να αποτρέψει μια άλλη αμερικανική επίθεση, ικανοποιώντας τον στόχο της να στερήσει από την Κίνα ορισμένους από τους πόρους που χρειάζεται για να διατηρήσει την ταχεία άνοδο της υπερδύναμης χωρίς να διακινδυνεύσει έναν δυνητικά καταστροφικό περιφερειακό πόλεμο.
Η ανάπτυξη ενός αεροπλανοφόρου από τις ΗΠΑ στη Δυτική Ασία και οι πρόσφατα ανακοινωθείσες αεροπορικές ασκήσεις τους υποδηλώνουν δυσοίωνα ότι επίκειται μια άλλη αμερικανική επίθεση στο Ιράν, η οποία θα μπορούσε να ενθαρρύνει το γειτονικό Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν ή/και την Τουρκία (που είναι σύμμαχοι μεταξύ τους) να προσπαθήσουν να το «βαλκανοποιήσουν» στρατιωτικά. Σε σχέση με αυτό το σενάριο, το Middle East Eye ανέφερε πρόσφατα ότι το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε τους νομοθέτες σχετικά με ένα σχέδιο για τη χάραξη μιας «ουδέτερης ζώνης» στο Ιράν φαινομενικά για τη στέγαση προσφύγων.
Δεδομένου ότι θεωρούν τους εαυτούς τους «ένα έθνος, δύο κράτη» και τα σύνορα κατοικούνται σε μεγάλο βαθμό από εθνοτικούς Αζέρους, η Τουρκία σίγουρα θα συντονίσει το «buffer» της με το Αζερμπαϊτζάν, κάτι που θα μπορούσε στη συνέχεια να οδηγήσει σε μια κοινή επιχείρηση για τη βίαιη προσάρτηση του βορειοδυτικού Ιράν στο Αζερμπαϊτζάν για τη δημιουργία ενός τουρκικού υπερκράτους. Ακόμα κι αν το συγκεκριμένο σενάριο δεν εκτυλιχθεί, προϋπόθεση του οποίου είναι τα χτυπήματα των ΗΠΑ που οδηγούν σε μεγάλης κλίμακας αστάθεια στο Ιράν, τότε η Τουρκία θα μπορούσε να παρέμβει με το πρόσχημα της καταπολέμησης των Κούρδων αυτονομιστών.
Όπως και να έχει, είναι ακόμα πιθανό ο Τραμπ να μην χτυπήσει το Ιράν, καθώς ισχυρίστηκε ότι «Θέλουν να κάνουν μια συμφωνία. Το ξέρω. Επισκέφθηκαν πολλές φορές. Θέλουν να μιλήσουν». Ο ειδικός απεσταλμένος του Steve Witkoff δήλωσε στα μέσα Ιανουαρίου ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να αφορά τις δυνατότητες πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν, το υπάρχον απόθεμα εμπλουτισμένου υλικού, τους βαλλιστικούς πυραύλους και τις περιφερειακές συνεργασίες με μη κρατικούς συμμάχους («πληρεξούσιους» όπως τους περιέγραψε). Μια τέτοια συμφωνία μπορεί να είναι δύσκολο να επιτευχθεί στο εγγύς μέλλον.
Ωστόσο, το Ιράν μπορεί να είναι σε θέση να κερδίσει χρόνο και ενδεχομένως να κάνει τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν ορισμένες από τις προαναφερθείσες απαιτήσεις μέσω δημιουργικής ενεργειακής διπλωματίας, δηλαδή αυτής που ευθυγραμμίζεται με το «Δόγμα Τραμπ» όπως γίνεται κατανοητό από τη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας και Στρατηγική Εθνικής Άμυνας. Όπως εξηγείται εδώ, ένα σημαντικό μέρος της τοποθετεί τις ΗΠΑ σε μια θέση όπου μπορούν να αρνηθούν στην Κίνα την πρόσβαση στην ενέργεια και τις αγορές που χρειάζεται για να διατηρήσει την ανάπτυξή της και συνεπώς την ταχεία άνοδό της ως υπερδύναμη.
Πρόσφατα αξιολογήθηκε ότι «Οι ΗΠΑ θέλουν να αναπαράγουν το μοντέλο της Βενεζουέλας στο Ιράν», που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θέλουν να ασκήσουν επιρροή στην ιρανική ενεργειακή βιομηχανία τουλάχιστον, ειδικά στις εξαγωγές της. Το Ιράν έχει μερικά από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο, αλλά η παραγωγή και οι εξαγωγές έχουν παρεμποδιστεί από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα ελάχιστες πωλήσεις στο εξωτερικό. Σχεδόν όλα όσα πουλάει στις μέρες μας πηγαίνουν στην Κίνα και με μεγάλη έκπτωση επίσης. Οι ΗΠΑ έχουν προφανές συμφέρον να το αλλάξουν αυτό.
Αντίστοιχα, το Ιράν θα μπορούσε να προτείνει την ανακατεύθυνση των ενεργειακών του εξαγωγών στην Ινδία, την οποία οι ΗΠΑ έχουν πιέσει να απορρίψει το ρωσικό πετρέλαιο. Ωστόσο, οι ΗΠΑ θα πρέπει να άρουν ορισμένες από τις κυρώσεις τους στο Ιράν, αλλά ο Τραμπ μπορεί να το κάνει επειδή αρνείται στην Κίνα την πρόσβαση στο ιρανικό πετρέλαιο χωρίς να χρειάζεται να διακινδυνεύσει τον περιφερειακό πόλεμο που θα μπορούσε να ακολουθήσει μια άλλη αμερικανική επίθεση για το σκοπό αυτό. Η Ρωσία θα μπορούσε επίσης να δεχτεί την Ινδία να εισάγει λιγότερο από το πετρέλαιο της, εάν αποτρέψει την πιθανή «βαλκανοποίηση» του Ιράν και την επακόλουθη δημιουργία ενός τουρκικού υπερκράτους στα νότια σύνορά του.
Η Ρωσία θα μπορούσε πάντα να αποκτήσει νέους πελάτες πετρελαίου, καθώς οποιαδήποτε συμφωνία για την Ουκρανία πιθανότατα θα συνεπαγόταν ελάφρυνση των κυρώσεων για τη διευκόλυνσή της, αλλά δεν θα μπορούσε να επαναφέρει το Ιράν εάν «βαλκανοποιηθεί». Επιπλέον, ο διάδρομος μεταφορών Βορρά-Νότου της Ρωσίας με την Ινδία μέσω του Ιράν θα καταστεί τότε μη βιώσιμος, κάτι που είναι ένας άλλος λόγος για τη Ρωσία να υποστηρίξει οποιαδήποτε συμφωνία Ιράν-ΗΠΑ. Εκτός από τη στρατηγική συνθηκολόγηση του Ιράν με τις ΗΠΑ, η δημιουργική ενεργειακή διπλωματία που προτείνεται σε αυτή την ανάλυση είναι το καλύτερο στοίχημα για την αποτροπή μιας άλλης αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου