![](https://substackcdn.com/image/fetch/w_1456,c_limit,f_auto,q_auto:good,fl_progressive:steep/https%3A%2F%2Fsubstack-post-media.s3.amazonaws.com%2Fpublic%2Fimages%2F6d5b4feb-a237-4c9b-8769-60bd022a75ba_885x900.jpeg)
ΜΕΡΟΣ 3ον
SIMPLICIUS
6.-Πώς βλέπετε την πιθανότητα ενός μεγάλου ευρωπαϊκού πολέμου; Από ό, τι μπορώ να καταλάβω, το πιο πιθανό σενάριο είναι μια εκεχειρία μετά την πρόταση του Πούτιν, αλλά πιστεύω ότι η συνδυασμένη παγκοσμιοποιητική Δύση θα χρησιμοποιήσει αυτόν τον χρόνο για να επανεξοπλίσει ό, τι θα απομείνει από την Ουκρανία και τις χώρες του ΝΑΤΟ, έτσι ώστε να πιέσει για την τελική ευρωπαϊκή σύγκρουση, και δεν μου αρέσει αυτή η διαδρομή επειδή ζω εκεί. Πιστεύετε ότι ο Πούτιν θα προσπαθήσει να αποφύγει οποιαδήποτε περαιτέρω ρωσική αιματοχυσία, αν και γνωρίζει ότι οι παγκοσμιοποιητές θέλουν μόνο να κερδίσουν χρόνο και σίγουρα θα επιστρέψουν ισχυρότεροι; Προσπαθώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση του. Πώς μπορείς να αντιμετωπίσεις εχθρούς που έχουν χάσει κάθε στρατιωτική γνώση που είχαν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πρώτα δεν κατάλαβαν ότι χάνουν, τώρα δεν καταλαβαίνουν γιατί χάνουν, αλλά συνεχίζουν να επιμένουν να επιστρέφουν για να εκδικηθούν με περισσότερη μανία, καθώς το εγώ τους είναι πληγωμένο. Φοβάμαι ότι το κακομαθημένο εγώ τους θα τους ωθήσει σε πυρηνική αντιπαράθεση.
-Φαίνεται σίγουρα ότι αυτό είναι που οι ΗΠΑ θα ήθελαν και πιέζουν, προκειμένου να επαναφέρουν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να μειώσουν τους ανταγωνιστές τους - τόσο την Ευρώπη όσο και τη Ρωσία - σε μέγεθος για να παραμείνουν μπροστά ως ομότιμοι ηγέτες.
Από τη μία πλευρά μας «φαίνεται» απίθανο, γιατί ένας άλλος πόλεμος στην Ευρώπη μοιάζει με παραμύθι πριν από περισσότερα από 80 χρόνια. Αλλά όταν εξετάζουμε το προηγούμενο, πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη καταφέρει να κάνουν τη Ρωσία να εισβάλει σε δύο ξεχωριστές χώρες που γειτνιάζουν με την Ευρώπη τα τελευταία ~ 15 χρόνια, πρώτα τη Γεωργία και τώρα την Ουκρανία. Αυτό για μένα αποδεικνύει δύο πράγματα:
Οι ΗΠΑ είναι πολύ ικανές να τραβήξουν τους σωστούς μοχλούς πρόκλησης για να κάνουν τη Ρωσία να προστατεύσει επιθετικά και κινητικά τα στρατηγικά της συμφέροντα.
Ο Πούτιν και η Ρωσία -όταν η πίεση φτάνει στο απροχώρητο- δεν αντιστέκονται στην ιδέα της εισβολής χωρών που δημιουργούν προκλήσεις στα σύνορα της Ρωσίας, οι οποίες είναι ικανές να επιδεινωθούν σε υπαρξιακές απειλές εθνικής ασφάλειας στο μέλλον.
Χρησιμοποιώντας την επικεφαλίδα προηγούμενο, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η πιθανότητα οι ΗΠΑ να αναγκάσουν τη Ρωσία να υπερασπιστεί τον εαυτό της και τα συμφέροντά της με αυτόν τον τρόπο μπορεί να συνεχιστεί, καθώς υπάρχουν πολλά βασικά σημεία πίεσης που μπορούν να αξιοποιηθούν. Από το «παγιδευμένο» απόσπασμα της Ρωσίας στην PMR, στην απομονωμένη περιοχή του Καλίνινγκραντ, στις εθνοτικές ρωσικές μειονότητες που καταπιέζονται και διώκονται στις χώρες της Βαλτικής με τον ίδιο τρόπο που ήταν στην Ουκρανία στην πορεία προς την κρίση του Donbass, στη Φινλανδία και την Εσθονία που παίζουν παιχνίδια δικαιώματος διέλευσης στον Κόλπο της Φινλανδίας για να περιορίσουν το ναυτικό της Ρωσίας, ακόμη και δυνητικά ο βασικός σύμμαχος της Ρωσίας, η Λευκορωσία, απειλείται από τον πολωνικό σκύλο επίθεσης του ΝΑΤΟ. Ή πιο πρόσφατα: το σχέδιο των ΗΠΑ να τοποθετήσουν πυραύλους μέσου βεληνεκούς, πυρηνικούς στην Ευρώπη, οι οποίοι δεν μπορούν παρά να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τις εντάσεις και να αναγκάσουν τη Ρωσία να απαντήσει με τρόπο που θα περιγραφεί ως «επιθετικός» και «προκλητικός».
Οποιοδήποτε από αυτά μπορεί να αξιοποιηθεί για να υποδαυλίσει την επόμενη κρίση που θα οδηγήσει σε μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση, αυτή τη φορά εναντίον πραγματικών κατ' όνομα κρατών του ΝΑΤΟ, και όχι απλώς φιλικών προς το ΝΑΤΟ.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος που ο Πούτιν θέλει βαθιά να δημιουργήσει μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τα πιο σημαντικά συμφέροντα κάθε χώρας και θα τα κωδικοποιεί σε ένα νομικό πλαίσιο όπως το σύστημα της Βεστφαλίας. Αλλά υπάρχει μικρή πιθανότητα κάτι τέτοιο να επιτραπεί σύντομα, οπότε δυστυχώς η πορεία προς την κλιμάκωση των εντάσεων θα συνεχιστεί για το άμεσο μέλλον.
Σε αυτό το σημείο, αυτή φαίνεται να έχει γίνει η νέα στρατηγική τους: να χρησιμοποιήσουν ουκρανικές ζωοτροφές για τα κανόνια για να αιμορραγήσουν και να καθυστερήσουν τη Ρωσία όσο το δυνατόν περισσότερο, προκειμένου να δώσουν στην Ευρώπη χρόνο να επανεξοπλιστεί, να επιβάλει στρατολόγηση στους πληθυσμούς τους κ.λπ., και στη συνέχεια να σχεδιάσουν έναν πόλεμο 2027-2029 συνδεδεμένο με τον τρέχοντα. Δυστυχώς, ακριβώς όπως οι Ουκρανοί έχουν προπαγανδιστεί σε έναν λυσσαλέο στωικισμό εναντίον της Ρωσίας, έτσι και οι ελίτ της Φινλανδίας και της Βαλτικής έχουν αναγκαστεί να υιοθετήσουν σιγά-σιγά μια παρόμοια νοοτροπία, όπου φαίνεται να καλωσορίζουν σχεδόν μια σύγκρουση με τη Ρωσία, ανεξάρτητα από το πόσο καταστροφική θα μπορούσε να είναι γι 'αυτούς. Οι πολίτες μπορεί να είναι μια διαφορετική ιστορία, αλλά είναι μια ιστορία που δεν θα ακούσουμε ποτέ, επειδή θα καθαριστεί σκόπιμα από τα κατασταλτικά παγκοσμιοποιημένα μέσα ενημέρωσης.
Ο μόνος πιθανός τρόπος που βλέπω αυτό το τρένο να σταματά με ταχύτητα είναι μέσω της κατεύθυνσης των ΗΠΑ, δεδομένου ότι οι Ευρωπαίοι υποτελείς εξακολουθούν να λαμβάνουν την καθοδήγησή τους από τα αφεντικά τους στην DC, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Εάν ο Trump αποσυρθεί από το ΝΑΤΟ ή τουλάχιστον απειλήσει την Ευρώπη χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ σε έναν μεγάλο πόλεμο, τότε τα τσιουάουα δεν θα έχουν τη ραχοκοκαλιά για να συνεχίσουν τις προκλήσεις τους μόνο εναντίον της Ρωσίας. Ωστόσο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον Trump να είναι σε θέση να αποκτήσει τόσο πλήρη έλεγχο του βαθέως κράτους και του MIC ώστε να έχει την ελευθερία και την εξουσία να κόψει πραγματικά τον μνημειώδη δεσμό με την Ευρώπη. Αλλά ακόμη και οι απειλές, όσο κούφιες και αν είναι, θα μπορούσαν να είναι αρκετές για να κρατήσουν τους Ευρωπαίους σε δεύτερη μοίρα και μακριά από το να προκαλέσουν τουλάχιστον τη Ρωσία.
7.Simplicius, πιστεύετε ότι υπάρχουν υπερφυσικές δυνάμεις που δρουν στον κόσμο σήμερα στα διάφορα καυτά σημεία όπως η Ουκρανία, η Μέση Ανατολή κ.λπ.;
και:Εδώ είναι η μάλλον δύσκολη ερώτησή μου να απαντηθεί, αλλά σημαντικό να αντιμετωπιστεί: ποιος είναι ο ρόλος των αποκρυφιστικών κοινωνιών και των υπηρεσιών πληροφοριών στον έλεγχο των παγκόσμιων γεγονότων και ποιες είναι οι πιθανότητες να υπάρξει ένα κοινωνικό κίνημα για να ξεκινήσει η διερεύνηση αυτών και του ρόλου τους στις δυτικές κοινωνίεςκαι:Η ερώτησή μου... λίγο μεταξύ του Dark Futura και εδώ.
Μπορείτε να φανταστείτε τους λόγους για τους οποίους οι Επικυρίαρχοί μας (ξέρετε ποιοι είναι...) επέλεξαν ως λακέδες τους ένα μάτσο εντελώς ηλίθιους; Κατά τη γνώμη μου, είναι σαν μια καταραμένη χειρότερη έκδοση του στοιχήματος Duke and Duke...
Σοβαρά μπορώ να καταλάβω εύκολα γιατί θα μπορούσαν να θέλουν και να προσπαθούν να ανατρέψουν έναν πολιτισμό (διαιρέστε et impera ενώ είστε 1 στους 400), αλλά σε μια εχθρική χώρα, δεν βλέπω κανένα νόημα να το κάνετε στο δικό σας βασίλειο ...
-Αν και μπορεί να μην φαίνεται έτσι, υπάρχουν δύο συνδετικά νήματα εδώ. Πρώτον, δεν ξέρω αν οι δυνάμεις που οδηγούν στην κορυφή της πυραμίδας είναι πραγματικά «υπερφυσικές» ή αν οι άνθρωποι στην κορυφή απλά πιστεύουν ότι είναι υπερφυσικές. Αλλά σε κάποιο σημείο μιας ανάλυσης δεν έχει μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι αν χρησιμοποιηθεί αρκετή δύναμη και δράση για να αξιοποιήσει μια φανατική πεποίθηση, τότε αυτή η πεποίθηση μπορεί επίσης να είναι «υπερφυσική» στη φύση της, καθώς τα αποτελέσματα θα είναι πειστικά για το σκοπό αυτό.
Τούτου λεχθέντος, γνωρίζουμε ότι το Ισραήλ και οι πράκτορές του ελέγχουν σήμερα τις ΗΠΑ και κατ 'επέκταση μεγάλο μέρος του δυτικού κόσμου. Αυτό που είναι αναμφισβήτητο, είναι ότι το Ισραήλ καθοδηγείται από μια φανατική, μεσσιανική λατρεία των έσχατων καιρών στην κορυφή της πυραμίδας ηγεσίας του, το κίνημα του Όρους του Ναού και πιθανώς τις πιο εσωτερικές αιρέσεις που το οδηγούν. Στο Ισραήλ, η κυβέρνηση είναι απλώς ένα κάλυμμα για αυτούς τους θρησκευτικούς ζηλωτές και ραβίνους, οι οποίοι ακολουθούν ένα βιβλίο γραμμένο στην αρχαία Βαβυλώνα, που ονομάζεται Βαβυλωνιακό Ταλμούδ. Έχουμε ένα βίντεο από τις αρχές της δεκαετίας του '90 του σημερινού ηγέτη, Νετανιάχου, που κυριολεκτικά υποσχέθηκε να «επιταχύνει» την έλευση του μεσσία με κάθε κόστος, στον Lubavitcher Rebbe, Schneerson.
Αυτό σημαίνει ότι ολόκληρη η μοίρα του κόσμου οδηγείται επί του παρόντος σε μεγάλο βαθμό από μια αρχαία μεταφυσική λατρεία της οποίας οι ρίζες βρίσκονται θαμμένες βαθιά στην αρχαία Βαβυλώνα, παρά από κάποιο είδος πολιτικής λογικής, δικαιοσύνης, λογικής, ηθικής διακυβέρνησης κ.λπ. Αυτό συνδέεται με το ζήτημα των αποκρυφιστικών κοινωνιών και των μυστικών υπηρεσιών. Η CIA είχε ξεκινήσει ως μέρος του OSS, το οποίο ξεκίνησε κυρίως από τραπεζίτες και μεγάλους της Wall Street, σύμφωνα με τον πρώην αναπληρωτή διευθυντή της CIA Alvin Krongard:
«Αν πάτε πίσω στις ρίζες της CIA κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου στο Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών... ολόκληρο το OSS δεν ήταν τίποτα άλλο παρά τραπεζίτες και δικηγόροι της Wall Street» - Alvin Krongard, frm Αναπληρωτής διευθυντής της CIA, επενδυτικός τραπεζίτης Η CIA είναι και ήταν πάντα η μυστική αστυνομία της Wall Street
Η απόδειξη στην πουτίγκα είναι ότι ο πρωτοπόρος της CIA Allen Dulles ήταν στην πραγματικότητα ο ίδιος ένας οικονομικός μεγαλοπρεπής, συνδεδεμένος άμεσα με τους Ροκφέλερ και τεράστιες εταιρείες όπως η JP Morgan. Χάρη σε αυτό, η πρώτη επίσημη έδρα της CIA ήταν στο Rockefeller Plaza στη Νέα Υόρκη, όπου ο Dulles είχε επίσης το γραφείο του. Έτσι, οι Ροκφέλερ και τα παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα, τα οποία διευθύνονταν κυρίως από εβραϊκές-σιωνιστικές τραπεζικές οικογένειες, είχαν τον πλήρη έλεγχο της CIA από την αρχή, και το κάνουν μέχρι σήμερα. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι οι ίδιοι οι Ροκφέλερ είναι απλά οι Αμερικανοί «πράκτορες» του Οίκου Rothschild, οι οποίοι λίγο πολύ δημιούργησαν το Ισραήλ μέσω της Διακήρυξης Balfour, και διάσημες φωτογραφίες τους πιστοποιούν τουλάχιστον ότι ήταν κοντά:
Λάβετε υπόψη ότι μέχρι στιγμής έχω χρησιμοποιήσει αποκλειστικά δημόσιες, ιστορικά επιβεβαιωμένες πληροφορίες, χωρίς να εμβαθύνω σε ανόητο ή κερδοσκοπικό έδαφος. Αυτά είναι πραγματικά γνωστά γεγονότα που μπορείτε ακόμη και να διαβάσετε στη wikipedia.
Αλλά το επόμενο μέρος είναι οι δικές μου υποθετικές προεκτάσεις αυτών των βασικών πληροφοριών. Γιατί οι σημερινοί δυτικοί ηγέτες φαίνεται να έχουν την πρόθεση να καταστρέψουν τις χώρες τους; Μια ισχυρή πιθανότητα είναι ότι οι φανατικοί μεσσιανικοί ηγέτες του Ισραήλ βλέπουν όλη τη Δύση ως απογόνους της Ρώμης. Θυμηθείτε ότι η Ρώμη ήταν ο τελευταίος μεγάλος εχθρός των Εβραίων, αφού κατέστρεψε τον Δεύτερο Ναό τους και τους εξόρισε, για να μην αναφέρουμε τη δημιουργία της παραφυάδας της χριστιανικής θρησκείας.
Αν μελετήσετε την ιστορία της κατάρρευσης της Ρώμης, θα παρατηρήσετε ότι μπορεί να υποστηριχθεί ότι ποτέ δεν κατέρρευσε πραγματικά, αλλά μάλλον ζει στη σημερινή δυτική κοινωνία. Η ρωμαϊκή ελίτ και οι βασιλικές οικογένειες απλώς μεταπήδησαν σε μεγάλο βαθμό στη νέα εκκλησία του Βατικανού, η οποία άρχισε να κυβερνά τον κόσμο για την επόμενη χιλιετία. Το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης ήταν υποταγμένο στην Εκκλησία και ήταν σε κάποιο παρακλάδι απλώς μια επέκταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του πολιτισμού – για παράδειγμα, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που υπήρχε κατά το μεγαλύτερο μέρος του Μεσαίωνα.
Οι ηγέτες των ισραηλινών λατρειών βλέπουν κρυφά τον δυτικό κόσμο - δηλαδή, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ - ως βασικά τη Νέα Ρώμη, και έτσι πιστεύουν ότι απαιτούν την «εκδίκησή» τους στους παλιούς Ρωμαίους για αυτό που έκαναν στους Εβραίους. Είναι απολύτως κατανοητό σε κάποιο βαθμό, δεν θα έχετε την ίδια άποψη και θέλετε κάποια μορφή τιμωρίας;
Έτσι, αυτή η «αίρεση» δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να εγκαταστήσει ηγέτες για να ανατρέψει και να καταστρέψει όλη τη Ρώμη, λάθος... Ευρώπη – απλά κοιτάξτε τον Macron, πρώην τραπεζίτη της Rothschild Group:
Ωστόσο, πάντα με προβλημάτιζε γιατί ο Rothschild θα ήταν εντάξει με την καταστροφή της πατρίδας του Αγγλίας. Εξάλλου, έχω δει μια συνέντευξη με τον ίδιο τον Jacob όπου είπε ότι παρά την αγάπη του για το Ισραήλ και τον ρόλο της οικογένειάς του στη δημιουργία του, η απόλυτη αγάπη και υποταγή του παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο - και δεν νομίζω ότι λέει ψέματα, τελικά, δεν επιλέγει να ζήσει στο Ισραήλ, έτσι δεν είναι;
Η απάντηση είναι ότι δεν πιστεύω ότι όλα τα στοιχεία αυτής της παγκόσμιας Λερναίας Ύδρας είναι ένας μονολιθικός μηχανισμός. Εργάζονται σε συνδυασμό σε αλληλεπικαλυπτόμενα συμφέροντα και προσέχουν ο ένας τον άλλον όταν μπορούν, αλλά δεν προσυπογράφουν απαραίτητα ο ένας τις επιδιώξεις του άλλου. Υπάρχουν πολλές «αναδυόμενες» ιδιότητες σε ολόκληρο τον μηχανισμό, αν και δεν είναι όλα το ένα ή το άλλο. Ο ίδιος ο Τζέικομπ πιθανότατα πίστευε πραγματικά ότι φέρνοντας μετανάστες στο «αγαπημένο» του Ηνωμένο Βασίλειο θα το ωφελούσε κάπως, επειδή άλλοι πιο έξυπνοι δόλιοι άνδρες τον έπεισαν γι' αυτό. Αλλά η πραγματική κορυφή της πυραμίδας – οι φανατικοί αιρετικοί που μπορεί, όπως ισχυρίζεται ο David Icke, να είναι Σαββατιανοί Φράγκοι – πιθανότατα κατευθύνουν αυτό το έργο με μια πολύ πιο άμεση πρόθεση, όπως περιγράφηκε προηγουμένως. Ένα πράγμα είναι βέβαιο, ενώ οι εύπορες δυνάμεις παίρνουν όλη τη λάμψη για να είναι παγκόσμιοι «κυβερνήτες», το πραγματικό «χέρι» πίσω τους πρέπει αναγκαστικά να είναι η φανατική θρησκευτική φατρία. Είτε πρόκειται για τους Ιησουίτες, το Βατικανό, τους Σαββατιανούς – ό, τι κι αν επιλέξετε να πιστέψετε – μπορεί λογικά να είναι μόνο ένας πνευματικός φανατισμός ικανός για μια τέτοια αυστηρή αφοσίωση στην πλήρη κυριαρχία της γης. Οι εύποροι είναι γενικά οι φύλακες και οι εκτελεστές τους σε όλη την ιστορία. Γιατί? Κυρίως επειδή οι εύποροι αγαπούν υπερβολικά τις εγκόσμιες απολαύσεις τους και φοβούνται ότι θα πεθάνουν. Αλλά οι θρησκευτικοί ζηλωτές δεν ενδιαφέρονται για το θάνατο, και έτσι θα κυριαρχούν πάντα μέσω της επιβολής φόβου τύπου μαφίας, καθώς έχουν λιγότερα να χάσουν.
Αλλά αυτό θα πρέπει να είναι ένα θέμα που αξίζει ολόκληρο το άρθρο του μια μέρα.
-8.Θα ομαδοποιήσω αυτά τα ερωτήματα μαζί επειδή αγγίζουν κάποια γειτονικά πράγματα που θέλω να εξερευνήσω:
Σημείωση: Η ερώτηση στο τέλος της περιγραφής του ιστορικού μου. Έτσι, αν δεν αντέχετε να διαβάσετε τα πάντα - απλά πάρτε την ερώτηση.
Σύμφωνα με ορισμένους από τους μονοδιάστατους Ρώσους οπαδούς, οι υπόλοιποι από εμάς θα πρέπει απλώς να καθίσουμε αναπαυτικά και να απολαύσουμε το ρωσικό θέαμα όπου, με ανώτερα όπλα, ελάχιστες απώλειες (1:10) και μια στρατηγική (η οποία δεν πρέπει να αμφισβητηθεί), θα νικήσουν όχι μόνο την Ουκρανία αλλά και τη συλλογική Δύση. Σύμφωνα με αυτούς, π.χ. Gerrard White, Cheetospring, η νίκη υλοποιείται μέσω μιας ξαφνικής κατάρρευσης όπου η Ρωσία μπορεί να επιλέξει αν θα περπατήσει στο Κίεβο, την Οδησσό ή και τα δύο. Οι ΗΠΑ / ΝΑΤΟ δεν έχουν τίποτα να αντιταχθούν, όλο το υλικό έχει ήδη καταστραφεί και δεν έχουν στρατιώτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην Ουκρανία. Τα αεροσκάφη και οι πύραυλοι του ΝΑΤΟ δεν θα είναι σε θέση να κάνουν καμία ζημιά παρά να πέσουν από τον ουρανό. Η Δύση θα εξατμιστεί στον αέρα λόγω της αναδυόμενης νέας παγκόσμιας τάξης του Μπριτς.
Εγώ ο ίδιος υποστηρίζω την άποψη της Ρωσίας για τα αίτια της σύγκρουσης και πιστεύω ότι η Ρωσία αναγκάστηκε σε επίθεση (με βάση το αμυντικό δόγμα της). Ο πόλεμος είναι ένα αναγκαίο κακό, αλλά πρέπει να διεξάγεται γρήγορα και αποφασιστικά. Οι απώλειες αμάχων πρέπει να αποφεύγονται, η τιμή πρέπει να ισχύει για τους στρατιώτες του εχθρού και κανείς δεν σπαταλά τους δικούς του στρατιώτες. Η παράταση ενός πολέμου που δεν έχει προοπτικές είναι προδοσία του ίδιου του πληθυσμού. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ουκρανία τα παραβίασε όλα αυτά. Αλλά είναι σαφές ότι η Ρωσία υποτιμά την ικανότητα των Ουκρανών να κρατήσουν και να επιτύχουν τον στόχο μακριά στη Ρωσία. Η Ρωσία έχει υπερεκτιμήσει την υπεροχή της στο πυροβολικό και τους πυραύλους - πηγαίνει τόσο αργά όσο στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το συμπέρασμά μου είναι ότι η Ρωσία δεν κατέχει αυτόν τον πόλεμο, αλλά αναγκάζεται επίσης στην επόμενη καλύτερη επιλογή: πόλεμο φθοράς με συνεχή κίνδυνο κλιμάκωσης από τη Δύση (η οποία από μόνη της δεν διακινδυνεύει τίποτα άλλο παρά υλικά και χρήματα).
Έτσι, στην απλή απλή ΕΡΩΤΗΣΗ μου:
Τι θα κάνει η Ρωσία τους επόμενους μήνες, πριν ορκιστεί ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, για να σπάσει την αντίσταση της Ουκρανίας και να κάνει τους δυτικούς ηγέτες να συνειδητοποιήσουν τη ματαιότητα του συνεχιζόμενου πολέμου και αντ' αυτού να προσχωρήσουν στις απολύτως λογικές, λογικές και ρεαλιστικές απαιτήσεις της Ρωσίας;
και:
Αν αυτό ήταν μια παρτίδα σκάκι, θα έλεγα ότι η Ρωσία χάνει.
Σίγουρα, κερδίζει σε ορισμένα μέτωπα, αλλά ανταποκρίνεται σε καταστάσεις αντί να ηγείται.
Η αντίπαλη πλευρά έχει τον έλεγχο και μετακινεί κομμάτια γύρω από το ταμπλό, οδηγώντας σε μια θέση όπου η Ρωσία έχει πολύ περιορισμένες επιλογές για το πώς να απαντήσει.
Ένα παράδειγμα είναι η συγκέντρωση δυνάμεων από την Ουκρανία για να επιτεθεί στο Ντονμπάς. Η Ρωσία δεν είχε άλλη επιλογή από το να απαντήσει για να υπερασπιστεί τους πολίτες εκεί από μια συγκεκριμένη γενοκτονία. Στη συνέχεια, η Δύση λέει ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία.
Ο φόβος μου είναι ότι κάνουν το ίδιο τώρα και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, μετακινήστε μερικά κομμάτια και αναγκάστε το χέρι της Ρωσίας.
Σε μια παρτίδα σκάκι, αυτό είναι που θέλετε επειδή μπορείτε να προβλέψετε ότι οι αντίπαλες πλευρές κινούνται έως και 10 ή περισσότερα βήματα μπροστά.
Η Δύση θέλει πόλεμο, ώστε να μπορέσει να χρεοκοπήσει και να δημιουργήσει μια άλλη συμφωνία του Bretton Woods όπου θα ελέγχει και πάλι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Πρέπει οι Ρώσοι να κάνουν κάτι πιο δυναμικό για να μπερδέψουν το ταμπλό ή να κλείσουν γρήγορα το παιχνίδι; Αντί για αργή φθορά;
Συμφωνώ ότι σώζει ζωές, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες απώλειες ζωών μέσω ενός παγκόσμιου πολέμου.
Είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ προετοιμάζονται σιγά-σιγά για το σχέδιο και την κινητοποίηση - αυτή τη φορά άνδρες και γυναίκες (βλ. σχέδια ψηφισμάτων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ)
Και το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισε πρόσφατα να δείχνει στρατιωτικές διαφημίσεις με νεαρούς λευκούς άνδρες, οπότε πρέπει να είναι σοβαροί τώρα!
και:
Στην αρχή ή κοντά σε αυτό, ο Πούτιν σχολίασε ότι «δεν έχουμε ξεκινήσει τίποτα ακόμα». Συνδυάστε το με τις πρόσφατες συμβουλές σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και τεχνολογίες όπως η πενικιλλίνη, ο δορυφορικός ISR και η πλήρης δικτυοκεντρικότητα. Ποιες νομίζετε ότι θα μπορούσαν να είναι οι εκπλήξεις της Ρωσίας, μόλις πραγματικά «ξεκινήσουν κάτι».
-Πρώτον, συμφωνώ με πολλά από τα συναισθήματα του πρώτου. Νομίζω ότι οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ γρήγοροι να υπερβάλλουν για τη θέση της Ρωσίας στον πόλεμο και να ξεπλύνουν τους δικούς της αγώνες και απώλειες. Νομίζω ότι η Ρωσία έχει υποστεί πολύ μεγαλύτερη ζημιά σε αυτόν τον πόλεμο από ό, τι πολλοί από εμάς θα ήθελαν να παραδεχτούν, γεγονός που περιλαμβάνει απώλειες κάθε είδους. Επίσης, νομίζω ότι οι μεγάλης κλίμακας παραγωγικές ικανότητες της Ρωσίας είναι πιθανώς υπερβολικά υπερβολικές. Αυτό που ανακάλυψα κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν ότι οι Ρώσοι βιομηχανικοί yes-men και το ίδιο το Γενικό Επιτελείο έχουν μια κουλτούρα εφησυχασμού και υπερβολής, έτσι ώστε θα μουτζουρώσουν λίγο τους αριθμούς για να δώσουν μια αισιόδοξη λάμψη στα πράγματα. Αυτό αλλάζει κάπως, ειδικά υπό τον Belousov, αλλά εξακολουθεί να είναι μια ορατή πτυχή του συστήματος.
Με αυτό κατά νου, νομίζω ότι η Ρωσία αγωνίζεται στις παραγωγές της πολύ περισσότερο από ό, τι γνωρίζουν οι άνθρωποι, κάτι που δεν είναι ακριβώς αισιόδοξο για τη σύγκρουση, από μόνη της. Υπάρχει λόγος που βλέπουμε μόνο μία ή δύο πυραυλικές επιθέσεις το μήνα, επειδή τα Kalibrs, τα Kh-101 κ.λπ., δεν παράγονται σε τόσο μεγάλη ποσότητα όσο νομίζουν οι άνθρωποι. Υπάρχει λόγος που τα άρματα μάχης T-55 μεταφέρονται όλο και περισσότερο στην πρώτη γραμμή – μπορώ να συνεχίσω. Φυσικά, η κατάσταση της Ουκρανίας είναι πολύ χειρότερη, αλλά πιστεύω ότι είναι αυταπάτη να πιστεύουμε ότι η νίκη έρχεται εύκολα ή είναι απολύτως εξασφαλισμένη για τη Ρωσία.
Τούτου λεχθέντος, πρέπει ακόμα να καταλάβουμε ότι η Ρωσία έχει επιλέξει να πολεμήσει με πολύ περιορισμένο τρόπο και διατηρεί βασικούς άξονες κλιμάκωσης που θα μπορούσαν να είναι σπασμωδικές για την Ουκρανία. Ο πιο αξιοσημείωτος είναι ο ενεργειακός πόλεμος: για οποιονδήποτε λόγο ο Πούτιν επέλεξε να λειτουργήσει εξαιρετικά επιεικώς στο να μην θέλει να βλάψει τον άμαχο πληθυσμό όταν πρόκειται για το ενεργειακό δίκτυο. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι προβλέψεις του γενικού επιτελείου του έδειξαν ένα απαράδεκτο επίπεδο γενοκτονίας θανάτων αμάχων εάν το δίκτυο επρόκειτο να καταρρεύσει εντελώς το χειμώνα και ο Πούτιν, του οποίου ο αδελφός πέθανε στην πολιορκία της Αγίας Πετρούπολης, γνωρίζει καλά πώς είναι ένα τέτοιο σενάριο.
Πρόσφατα, ο Arestovich σχολίασε
Ακούστε το από τα δικά του λόγια:
Ο Arestovich κατέγραψε ένα βίντεο στο οποίο ανακοίνωσε την πλήρη κατάρρευση του ουκρανικού ενεργειακού συστήματος για 2-3 ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις. Τώρα η Ουκρανία εξακολουθεί να έχει έναν πυρηνικό σταθμό και μια ενεργειακή γέφυρα με την Ευρώπη. Αλλά η Ρωσία μπορεί να καταστρέψει όλα αυτά με δύο ή τρεις πυραυλικές επιθέσεις, ρίχνοντας κυριολεκτικά ολόκληρη τη χώρα πίσω στον 17ο αιώνα σε μερικές ημέρες. Μόνο το χωριό θα επιβιώσει, ο φωτισμός θα είναι από θραύσματα. Ο χειμώνας θα οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους έξω από τις πόλεις και ολόκληρη η χώρα θα ασχοληθεί με την επιβίωση, όχι με τον πόλεμο. Η Ρωσία, σύμφωνα με τον ίδιο, απλά λυπάται τους απλούς αγρότες».
Στο βίντεο περιγράφει συγκεκριμένα το παιχνίδι που παίζει ο Πούτιν για να αξιοποιήσει τη σταδιακή αποσύνδεση του ενεργειακού δικτύου για να δώσει επιεικώς στην ουκρανική ηγεσία ευκαιρίες να διαπραγματευτεί. Εν ολίγοις, με πολλούς τρόπους η Ρωσία εξακολουθεί να συγκρατείται, και ο κύριος λόγος για αυτό είναι πιστεύω ότι ο Πούτιν έχει πολύ υπολογισμένη και προηγμένη γνώση των μελλοντικών προβλέψεων για το ποια θα είναι η κατάσταση της Ουκρανίας το επόμενο έτος. Φαίνεται να πιστεύει ότι αυτή η πιο μετριοπαθής μέθοδος από μόνη της θα καταρρεύσει το ουκρανικό καθεστώς χωρίς να χρειάζεται πιο δραστική κλιμάκωση. Το αν έχει δίκιο ή όχι είναι ορατό, αλλά είναι πολύ νωρίς για να πούμε ότι η Ρωσία δεν είναι ικανή να υποτάξει πλήρως την Ουκρανία, επειδή η Ρωσία δεν έχει ακόμη ανοίξει το πλήρες σύνολο των δυνατοτήτων της.
Έτσι, για να απαντήσω στην ερώτηση «δεν έχουμε ξεκινήσει τίποτα ακόμα», αυτό πιστεύω ότι σημαίνει κυρίως. Αλλά θυμηθείτε επίσης ότι ο Πούτιν είπε ότι πριν από τον Σεπτέμβριο του 2022, η επιστράτευση - επομένως αυτό που εννοούσε ήταν μια γενική ρωσική πολεμική στάση, παρά η διάταξη των αρχών του 2022 που ήταν περισσότερο μια εκστρατευτική δύναμη σε μια κεραυνοβόλο πορεία. Ως επί το πλείστον, ο Πούτιν εννοούσε, απλά, ότι η Ρωσία θα πάει τώρα σε μια πραγματική πολεμική βάση όσον αφορά την οικοδόμηση ενός πλήρους στρατού και βιομηχανιών.
Ωστόσο, συμφωνώ με τη γενική ουσία ότι αν ο πόλεμος συνεχίσει να συνεχίζεται για αρκετά χρόνια, είναι από πολλές απόψεις μια κακή υπηρεσία για τους ανθρώπους και θα πρέπει πιθανώς να σταματήσει μέχρι η Ρωσία να μπορέσει να λύσει τις δικές της ελλείψεις και ίσως να προσπαθήσει ξανά στο μέλλον, όταν θα έχει αναπτύξει αρκετά τεχνολογικά πλεονεκτήματα για να νικήσει αποφασιστικά τον εχθρό. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ρωσία ξεκίνησε τον πόλεμο με εξαιρετικά χαμηλά τεχνολογικά επίπεδα σχεδιασμού – χαμηλά επίπεδα δορυφόρων, χαμηλά επίπεδα ζωτικών μέσων στο πεδίο της μάχης, όπως ραντάρ αντι-συστοιχιών κ.λπ., μαζική διαφθορά στο Γενικό Επιτελείο κ.λπ. Έτσι, είναι ένα ατελείωτο παιχνίδι κάλυψης που θα έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί εδώ και πολύ καιρό. Αλλά όπως είπα, είναι ακόμα πολύ νωρίς για να το ονομάσουμε μια μέρα, ειδικά τώρα που οι ουκρανικές γραμμές καταρρέουν ταχύτερα από ό, τι έχουν κάνει ποτέ από το 2022.
Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα, είναι αλήθεια ότι η Δύση κρατά τα χαρτιά για να οδηγήσει ουσιαστικά τη Ρωσία με ένα είδος καρότου σε μαστίγιο προκλήσεων. Δυστυχώς, είναι κάτι που δεν μπορεί πραγματικά να αποφευχθεί, διότι ένας οργανισμός τόσο μεγάλος όσο το ΝΑΤΟ θα έχει πάντα το πλεονέκτημα κλιμάκωσης. Αυτό περιλαμβάνει τη Δύση στο σύνολό της, η οποία ελέγχει ολόκληρο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και το χρησιμοποιεί για να στερήσει από τη Ρωσία συμμάχους μέσω εξαναγκασμού και βίας.
Ένα από τα άλλα προβλήματα διατυπώθηκε από το RWA πριν από λίγο καιρό:
Για την ιστορία, δεν συμφωνώ απαραίτητα – τουλάχιστον όχι απόλυτα – με την παραπάνω εκτίμηση, καθώς νομίζω ότι όλα έχουν πολύ περισσότερες αποχρώσεις και διαστάσεις και δεν μπορούν να αναχθούν σε μια απλή αξιωματική γενική δήλωση. Ωστόσο, υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό. Ένας από τους λόγους είναι ότι η Δύση διοικείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από ένα αφάνταστα τεράστιο και βυζαντινό σύμπλεγμα πληροφοριών, με χιλιάδες δεξαμενές σκέψης και υπηρεσίες πληροφοριών να αναδεύουν στρατηγικές 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, με τρισεκατομμύρια -ουσιαστικά άπειρα- ποσά σκοτεινού χρήματος που χρηματοδοτούν έργα για να αποσταθεροποιούν συνεχώς τους εχθρούς τους και να παραμένουν «ένα βήμα μπροστά». Αυτό είναι το πλεονέκτημα που έχετε όταν έχετε το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, ενώ άλλα έθνη πρέπει πραγματικά να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους.
Η Ρωσία, η Κίνα κ.λπ., δεν διοικούνται με αυτόν τον τρόπο. Δεν έχουν την ίδια ικανότητα σχεδιασμού, τεχνασμάτων και ίντριγκες - ούτε τα ατελείωτα χρήματα για αυτό. Έτσι, φυσικά θα παραμείνουν πάντα ένα βήμα πίσω και θα αναγκαστούν να παίξουν αντιδραστικά στα χέρια της Δύσης. Αυτή είναι μια απλή πραγματικότητα realpolitik. Η Δύση έχει επιτύχει ένα άνευ προηγουμένου θαύμα συγχωνεύοντας τον μηχανισμό πληροφοριών της, το MIC και τις εταιρικές-τραπεζικές δομές εξουσίας σε έναν ασύλληπτο Λεβιάθαν, με σχεδόν παντοδύναμη εμβέλεια και επιρροή.
Ωστόσο, το να υποθέσουμε ότι είναι απλώς ασπρόμαυρο είναι σαν να αγνοούμε την πραγματικότητα της κατάστασης. Υπάρχουν πολλές ασύμμετρες ενέργειες που αναλαμβάνονται κάτω από την επιφάνεια, οι οποίες έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις ΗΠΑ και τη συνδυασμένη Δύση - πιο πρόσφατα κοιτάξτε μόνο τις ΗΠΑ και τη Γαλλία που εκδιώχθηκαν από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Και τέλος, με πολλούς τρόπους οι προκλήσεις των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας ήταν καθαρά θετικές, ούτως ή άλλως. Επειδή επιτρέπει από μόνη της στη Ρωσία να ανακτήσει τα παλιά σοβιετικά ή αυτοκρατορικά εδάφη της, τα οποία θα εξασφαλίσουν τα πλευρά της Ρωσίας για τις επόμενες γενιές, για να μην αναφέρουμε τις ανεκτίμητες γεωστρατηγικές περιοχές όπως το Ντονμπάς και η Κριμαία, όταν πρόκειται για λιμάνια, την καρδιά του σιταριού, τα πολύτιμα μέταλλα και τις σπάνιες γαίες κ.λπ.
-9.Το ερώτημά μου είναι: ποιες φατρίες στη Δύση θέλουν πραγματικά έναν ολοκληρωτικό πόλεμο μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ, αντί απλώς να «νικήσουν τη Ρωσία», και γιατί το θέλουν αυτό;Φαίνεται ότι η αποσυσκευασία αυτής της δυναμικής μπορεί να προσφέρει τις καλύτερες ενδείξεις για την αποφυγή (πιο) μεγάλου πολέμου, ενώ είναι δίκαιο να αναγνωρίσουμε ότι αν οποιαδήποτε από τις φατρίες στη Δύση ήταν πραγματικά υγιής, δεν θα βρισκόμασταν σε κανένα από αυτά τα χάλια.
-Σ αυτή την ερώτηση δεν εχω μια μακρά λεπτομερή απάντηση στο μυαλό μου, αλλά υπάρχει ένα πολύ κρίσιμο σημείο που πρέπει να επισημανω σχετικά με αυτό το θέμα.Ποιος είναι: Πιστεύω ότι ο πρωταρχικός στόχος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε όλη την πολεμοκαπηλεία που έχουμε δει δεν είναι απαραίτητα να νικήσουν πλήρως τη Ρωσία στο πεδίο της μάχης, κάτι που όλοι γνωρίζουν ότι είτε δεν είναι δυνατό είτε θα χρειαζόταν μια γιγαντιαία προσπάθεια με εκατομμύρια θανάτους και από τις δύο πλευρές, αλλά μάλλον να ασκήσουν τόσο μεγάλη πίεση στη ρωσική ηγεσία και την άρχουσα τάξη ώστε να τροφοδοτήσουν διαιρέσεις. να δημιουργήσουν κοινωνικά ρήγματα και ελπίζουμε να υποδαυλίσουν κάποιου είδους επανάσταση.
Η Δύση έχει πείσει τον εαυτό της ότι η Ρωσία και ο Πούτιν είναι πολιτικά αδύναμοι, ιδιαίτερα αφού έγιναν μάρτυρες τέτοιων ταραχών όπως η εξέγερση του Πριγκόζιν, δηλαδή η «Πορεία της Δικαιοσύνης» στη Μόσχα. Όχι μόνο αυτό, αλλά όλα τα προβλήματα στο Γενικό Επιτελείο - οι μαζικές ποσότητες πυροβολισμών και συλλήψεων που έχουμε δει - πιθανότατα έδωσαν αξιοπιστία στην πεποίθηση της Δύσης ότι το ρωσικό σύστημα στο σύνολό του είναι ευάλωτο και στέκεται σε ασταθές έδαφος.
Έτσι, η Δύση πιθανότατα πιστεύει ότι όσο μπορούν να συνεχίσουν να ασκούν τεράστια πίεση, κάτι θα «δώσει» και μεγάλες ρωγμές θα αρχίσουν να σχηματίζονται. Στο μυαλό τους αυτή η πίεση θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια κινητική σύγκρουση, γι 'αυτό είναι αποφασισμένοι να βρουν έναν τρόπο να δημιουργήσουν έναν χερσαίο πόλεμο χωρίς τη χρήση πυρηνικών. Για τις ΗΠΑ ειδικότερα, είναι μια κατάσταση win-win: εάν ο πόλεμος συνεχιστεί επ' αόριστον μεταξύ των Ευρωπαίων «συμμάχων» και της Ρωσίας, τότε και οι δύο σταδιακά καταστρέφονται, καταστρέφονται οικονομικά ανεπανόρθωτα κ.λπ., και οι ΗΠΑ αναγεννιούνται και πάλι από τις στάχτες ως υπέρτατες. Και αν η πίεση από έναν τέτοιο πόλεμο είναι πολύ υψηλή στη ρωσική κοινωνία, τότε υπάρχει μια πιθανότητα για εξέγερση και ανατροπή του Πούτιν, η οποία θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να τοποθετήσουν ενδεχομένως κάποια επιδεκτική φιλοδυτική μαριονέτα στη θέση της.
Αλλά η συζήτηση κάτω από την αρχική ερώτηση είχε κάποια καλά σημεία. Υπάρχει σίγουρα μια στρατηγική «ανάσχεσης» που επιδιώκει απλώς να ασκήσει συνεχή πίεση στη Ρωσία για να την κρατήσει πάντα σε δεύτερη μοίρα, αλλά όπως είπαν άλλοι, υπάρχει μια φατρία γεράκι -αν και μικρή- που θα ήθελε να δει τη σύγκρουση να πηγαίνει πραγματικά κινητικά για τους προαναφερθέντες λόγους. Όπως λέω πάντα, καμία ομάδα –συμπεριλαμβανομένης της Δύσης– δεν είναι μονολιθική· Ο καθένας κυβερνάται από ανταγωνιστικά συμφέροντα που συχνά αλληλεπικαλύπτονται για να εξυπηρετήσουν τους στόχους του άλλου.
Ο γενικός στόχος είναι να αποδυναμωθεί η Ρωσία και να περιοριστεί. Αλλά το πρόβλημα με την εκδοχή της στρατηγικής «κάτω τα χέρια» είναι ότι με τον αναπροσανατολισμό προς την ανερχόμενη Ανατολή, η Ρωσία κερδίζει πάρα πολύ μεγάλη οικονομική δύναμη – απλώς σημειώστε την πρόσφατη προώθησή της στην τέταρτη θέση της λίστας PPP του ΑΕΠ, ξεπερνώντας τόσο τη Γερμανία όσο και την Ιαπωνία, ενώ είναι η χώρα με τις περισσότερες κυρώσεις στη γη.
Έτσι, το να σαμποτάρει απλώς η Δύση τις οικονομικές σχέσεις της Ρωσίας με την Ευρώπη δεν αρκεί. Η αποκοπή της Ρωσίας από την Ευρώπη επέτρεψε μόνο στη Ρωσία να αναπροσανατολιστεί σε ακόμη ισχυρότερες αγορές. Εάν καθίσουν πίσω και επιτρέψουν να συνεχιστεί αυτό, η Ρωσία απλώς θα συνεχίσει να κερδίζει δύναμη μέχρι να γίνει μια αφόρητη υπερδύναμη. Έτσι, οι ΗΠΑ και οι υποτελείς αποφάσισαν ότι απαιτείται μια πολύ πιο προληπτική προσέγγιση. Δεν ήταν μόνο αρκετό για να αποκόψει τη Ρωσία, αλλά τώρα η Ρωσία πρέπει να παρασυρθεί σε πραγματικές κινητικές παγίδες για να πιέσει το χέρι της και να προκαλέσει κάποιο είδος μεγάλης, μόνιμης καταστροφής που μπορεί - ελπίζουν - να οδηγήσει σε μια πολιτική επανάσταση για την ανατροπή του Πούτιν και άλλων πατριωτών-εθνικιστών.
Ποια παράταξη το θέλει αυτό; Είναι η ίδια φατρία της οποίας η γενεαλογία πηγαίνει πίσω στις ημέρες του Milner και του Rhodes και στους προγραμματισμένους παγκόσμιους πολέμους για να καταστρέψουν τη Γερμανία και τη Ρωσία για να διατηρήσουν την υπεροχή της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Είναι η φατρία των μελών της Bildeberger που συνδέονται μέσω του ελέγχου τους τόσο των υπηρεσιών πληροφοριών όσο και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι γνωρίζουν για τις διάσημες διασυνδέσεις του Άντονι Μπλίνκεν με τον Μάξγουελ και τη Μοσάντ μέσω του πατριού του, αλλά λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν ότι ο πραγματικός πατέρας του Μπλίνκεν ήταν συνιδρυτής της εταιρείας Warburg Pincus, που συνδέεται με τη δυναστική τραπεζική οικογένεια Warburg. Αυτή η οικογένεια δεν βρίσκεται μόνο στην κορυφή του παγκόσμιου δέντρου της άρχουσας ελίτ ακριβώς κάτω από τους Rothschild, αλλά παντρεύτηκε ακόμη και με τον Jacob Schiff, ο οποίος είχε ένα διάσημο μίσος για τη Ρωσία.
Αυτή είναι η μικρή φατρία των ελίτ της τραπεζικής οικογένειας που συνεχίζουν να κυριαρχούν στην κορυφή των δομών εξουσίας της Δύσης. Ήταν ήδη υπεύθυνοι για την έναρξη και των δύο παγκοσμίων πολέμων του 20ού αιώνα, πιστεύετε πραγματικά ότι φοβούνται να ξεκινήσουν μια άλλη κινητική ευρωπαϊκή σύγκρουση για να καταστρέψουν αυτό που απειλεί την παγκόσμια κυριαρχία τους;
-10.Ας υποθέσουμε ότι η Ρωσία επιτυγχάνει αρκετούς από τους υψηλού επιπέδου στόχους της, ότι θεωρούνται από τον κόσμο γενικά ως οι «νικητές», ότι το κύρος του Νάτου στειρώνεται, κλπ., Πού βλέπετε να πηγαίνει το ΝΑΤΟ ή όχι τις επόμενες δεκαετίες ή δύο;
Εγώ ο ίδιος υπήρξα ένοχος ότι μερικές φορές προέβλεψα με ανυπομονησία την κατάρρευση της μιας ή της άλλης παγκόσμιας δομής εξουσίας, καταδικάζοντας απερίσκεπτα το ΝΑΤΟ να «καταρρεύσει» σύντομα, και πράγματα αυτής της φύσης. Αλλά μιλώντας ρεαλιστικά, αν εφαρμόσουμε πραγματική εις βάθος σκέψη, αξιολογώντας τα χρονοδιαγράμματα των ευρωπαϊκών πολιτικών διαδικασιών, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το ΝΑΤΟ να υπάρχει για πολύ καιρό ακόμα. Λέγοντας χρονοδιαγράμματα εννοώ, για παράδειγμα: Ο Μελανσόν έχει ισχυριστεί ότι θέλει να βγάλει τη Γαλλία από το ΝΑΤΟ, αλλά οι επόμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές απέχουν χρόνια. Ομοίως, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι τώρα επικεφαλής της ΕΕ μέχρι το 2029.
Υπάρχει ένα φυσικό επιχείρημα που προβάλλουν οι περισσότεροι ότι εάν η Ρωσία κέρδιζε αποφασιστικά στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ θα κατέρρεε λόγω της σοβαρής ταπείνωσης της ήττας του. Σίγουρα από πολλές απόψεις θα αποδυναμωνόταν, με τα μέλη να αμφισβητούν τη χρησιμότητά του για την επίτευξη πραγματικών αποτελεσμάτων. Αλλά την ίδια στιγμή, μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο σκοπός του ΝΑΤΟ θα ενισχυθεί από μια ρωσική νίκη, επειδή το ΝΑΤΟ θα έχει τελικά τον πλήρως πραγματοποιημένο λόγο ύπαρξής του. Η νίκη της Ρωσίας θα κινητοποιήσει τους παγκοσμιοποιητές σε ένα εντελώς νέο γήπεδο, με τα συνένοχα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης να τους βοηθούν να πουλήσουν την «άνευ προηγουμένου απειλή» που θέτει τώρα η Ρωσία στη συμμαχία κ.λπ. Αυτό, θεωρητικά, θα δημιουργούσε ένα νέο κύμα πολιτικής συναίνεσης για τη χρηματοδότηση του ΝΑΤΟ όπως ποτέ άλλοτε, και όποιος μιλούσε εναντίον της συμμαχίας μέσα στις χώρες του θα χλευαζόταν αμέσως ως επικίνδυνο άτομο, στη συνέχεια θα εξοστρακιζόταν ή χειρότερα.
Ωστόσο, όλα εξαρτώνται από το ποιοι ηγέτες είναι υπεύθυνοι για τις επιμέρους βασικές χώρες σε αυτό το σημείο. Προφανώς το μεγάλο είναι οι ΗΠΑ, και ο Trump έχει απειλήσει να αποχρηματοδοτήσει ή να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ κ.λπ. Την ίδια στιγμή, υπάρχει μια πιθανότητα ο Trump να αποδειχθεί ακόμη μεγαλύτερος πολεμοκάπηλος από οποιονδήποτε προηγουμένως. Οι τρέχουσες «φήμες» σύμφωνα με τον Μάικ Πομπέο είναι ότι ο Τραμπ υποτίθεται ότι σχεδιάζει να παρουσιάσει το τελεσίγραφό του για την ειρήνη στη Ρωσία με μια σιωπηρή απειλή ότι εάν η πρόταση δεν ληφθεί, τότε οι ΗΠΑ θα εξοπλίσουν την Ουκρανία με «τα πάντα», συμπεριλαμβανομένης μιας μίσθωσης 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτός είναι ο απρόβλεπτος πολεμοχαρής τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το μυαλό του Τραμπ, και έτσι υπάρχει κάθε πιθανότητα ότι στο μεταξύ, το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να υπάρχει και να προκαλεί.
Νομίζω ότι υπάρχει μια μεγάλη δυνατότητα για την αυξανόμενη αφύπνιση να ανατρέψει τελικά την παγκοσμιοποιημένη τάξη στην Ευρώπη, η οποία θα οδηγήσει στη διάλυση τέτοιων δομών εξουσίας όπως το ΝΑΤΟ. Αλλά στο μυαλό μου αυτό μπορεί να απέχει 20 χρόνια, αν όχι περισσότερο. Ο λόγος είναι ότι το κύριο όπλο των παγκοσμιοποιητών είναι ο έλεγχός τους στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δεν μπορείτε να τα αποδυναμώσετε ή να τα σφετεριστείτε χωρίς πρώτα να αποδυναμώσετε ή να καταστρέψετε αυτό το σύστημα κεντρικών τραπεζών, το δολάριο ΗΠΑ ως αποθεματικό νόμισμα κ.λπ. Και δυστυχώς, γνωρίζουμε ότι το τρέχον καλύτερο σενάριο για την Κίνα και τις χώρες που ευθυγραμμίζονται με τις BRICS να αρχίσουν ακόμη και να δαγκώνουν ένα αξιοσημείωτο κομμάτι από αυτό το σύστημα είναι χρόνια μακριά.
Σίγουρα, ένα απρόβλεπτο γεγονός «μαύρου κύκνου» θα μπορούσε να συμβεί νωρίτερα, γεγονός που στέλνει αυτό το σύστημα σε μια δίνη. Αλλά η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι ότι θα συνεχιστεί, ιδιαίτερα επειδή σε περιόδους κρίσεων οι άνθρωποι και οι χώρες αναζητούν καταφύγιο σε «ασφαλή» νομίσματα, γεγονός που ειρωνικά καθιστά το δολάριο ισχυρότερο, σε κάποιο βαθμό, σε περιόδους παγκόσμιας αναταραχής. Αλλά ενώ το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα κυβερνά τον κόσμο, τα τσιράκια αυτού του συστήματος που ελέγχουν όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να κατέχουν την εξουσία και δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να διαλύσει το ΝΑΤΟ.
Προβλέπω μια περίοδο αυξημένης αστάθειας, φυσικά, όπου η αμφισβήτηση του ΝΑΤΟ και κάθε άλλου δυτικού θεσμού θα αυξηθεί απότομα, καθώς και οι εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των υποτελών κρατών, αλλά μου φαίνεται ότι είμαστε ακόμα πολύ μακριά από μια πραγματική κατάρρευση ή μεγάλες θετικές αλλαγές. Έχω την αίσθηση ότι το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου απέχει ακόμα πολλούς εκλογικούς κύκλους από το να έχουν βαρεθεί οι άνθρωποι να έχουν βαρεθεί αρκετά ώστε να ψηφίζουν συντριπτικά μη συμβιβασμένους υποψηφίους που μπορούν πραγματικά να κάνουν τολμηρές κινήσεις όπως η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, ή τουλάχιστον η άσκηση πίεσης στις παγκοσμιοποιημένες δομές εξουσίας για να περιορίσουν την εξουσία τους. Εν ολίγοις, τα πράγματα δεν έχουν γίνει αρκετά άσχημα ακόμα για να φτάσουν στο σημείο καμπής, και πιθανότατα δεν θα το κάνουν για αρκετό καιρό.
1 σχόλιο:
Ο ΆΛΛΟΣ ΛΈΕΙ
ΌΤΙ ΤΑ ΖΏΑ
ΜΠΟΡΟΎΝ ΝΑ
ΚΆΝΟΥΝ ΜΕΤΕΝΣΆΡΚΩΣΗ
ΝΑ ΓΊΝΟΥΝ ΆΝΘΡΩΠΟΙ
ΚΑΙ Η ΓΑΊΑ ΛΈΕΙ ΕΊΝΑΙ
ΜΕ ΓΆΤΕΣ ΛΙΟΝΤΆΡΙΑ
ΜΌΝΟ!
ΠΟΥ ΤΑ ΓΙΔΟΒΟΙ...ΔΙΑ...!
ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΌΒΑΤΑ
ΕΊΝΑΙ ΦΟΥΛ!
ΑΠΌ ΠΡΙΝ!!!
🤣🤪
ΕΥΗΧΗ ΑΦΉΓΗΣΗ
ΝΑΝΑΙ ΚΑΙ
ΝΤΑΑΑΞ.
Δημοσίευση σχολίου