Ο Σιωνισμός πηγή εγκλημάτων Πολέμου.....

 Γιάννης Ραχιώτης

(Το άρθρο αυτό αποτελεί , με κάποιες συντμήσεις, ομιλία στο διεθνές συνέδριο υποστήριξης της αντίστασης στη Γάζα που οργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 14-15 Γενάρη  2024 από πέντε ακαδημαϊκά ιδρύματα του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Δημοσιευθηκε στο « δρόμο της αριστεράς» στις 20.1.24) .

Μιλώντας για τον Σιωνισμό, πρέπει να αποφύγουμε τη σύγχυση με τον Ιουδαϊσμό , μια αρχαία θρησκεία, με τα δικά της πολιτισμικά χαρακτηριστικά και αφηγήσεις, όπως όλες οι θρησκείες, που σήμερα αριθμεί περίπου 15.000.000 πιστούς . Ο μεγαλύτερος αριθμός από αυτούς βρίσκονται στις ΗΠΑ , λιγότεροι στο Ισραήλ και οι υπόλοιποι σε Ευρωπαϊκές χώρες και στον Καναδά. 

Ο Σιωνισμός είναι νεοαποικιακό σχέδιο. Από την αρχή δηλωμένος στόχος του ήταν να καταλάβει και να εκμεταλλευτεί ξένη γη διώχνοντας τους κατοίκους της με επίκληση την αφετηρία της Ιουδαϊκής θρησκείας . Οι αναλογίες με τις δικαιολογίες των σταυροφοριών είναι προφανείς. Για το λόγο αυτό, ένας σοβαρός αριθμός Εβραίων αντιτάχθηκε και εξακολουθεί να αντιτίθεται στο Σιωνιστικό σχέδιο.

Ο Σιωνισμός μετατράπηκε σε σοβαρή απειλή για τους λαούς της Μέσης Ανατολής όταν οι Βρετανοί, τότε ηγεμόνες της Παλαιστίνης, τον υιοθέτησαν, το 1917 με τη διακήρυξη Μπάλφουρ και στη συνέχεια υποστήριξαν τη σιωνιστική μετανάστευση και τον εποικισμό της Παλαιστίνης. Οι Βρετανοί κατάλαβαν ότι η ίδρυση, μετά το τέλος της κυριαρχίας τους, ενός Σιωνιστικού κράτους στην Παλαιστίνη θα μπορούσε να οδηγήσει στη συνέχιση του ελέγχου τους: Ενας ένοπλος πληθυσμός εποίκων από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, χωρίς καμία σχέση με τους ντόπιους κατοίκους ήταν ένα εξαιρετικό εργαλείο γι’ αυτό και τους απάλλασσε από τη χρήση δικού τους στρατού. Για να καταστεί σαφές σε όλους ότι ο  Σιωνισμός θα είναι η συνέχεια της βρετανικής αποικιοκρατίας , το τέλος της βρετανικής  κυριαρχίας στην Παλαιστίνη κηρύχθηκε την ίδια ημέρα της ανακήρυξης του Σιωνιστικού  Κράτους του Ισραήλ, τον Μάιο του 1948.

Το Σιωνιστικό σχέδιο είχε πολλές ομοιότητες με το γαλλικό αποικιακό σχέδιο στην Αλγερία,  το οποίο κατά την εποχή της διακήρυξης Μπάλφουρ ήταν ήδη ενεργό από το 1830 και είχε στοιχίσει τη ζωή εκατομμυρίων Αλγερινών: Στα πρώτα 45 χρόνια γαλλικής αποικιακής  κυριαρχίας, ο πληθυσμός της Αλγερίας μειώθηκε κατά το 1/3. Το αποικιακό σχέδιο στην  Αλγερία κατέρρευσε μετά από 132 χρόνια σκληρών μαχών. Ελπίζουμε να δούμε το ίδιο στην Παλαιστίνη συντομότερα.

Οι ΗΠΑ, σαν διάδοχος της Βρετανίας σαν παγκόσμιας δύναμης, έγιναν ο νέος προστάτης, ελεγκτής και τελικά ο πραγματικός ιδιοκτήτης της ισραηλινής οντότητας. Ο στρατός τους, τα χρήματά τους, η διπλωματία τους οι σύμμαχοί τους, εργάζονται από το 1948 για να κρατήσουν ζωντανή αυτή τη δυτική φρουρά που την αποκαλούν «κράτος του Ισραήλ » ή «Εβραϊκό κράτος». Είναι όμως ένα κανονικό κράτος, ένα τυπικό κράτος; Σημειώνω τέσσερα χαρακτηριστικά θέματα που το θέτουν εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου:

1. Η σιωνιστική οντότητα δεν αποδέχτηκε ποτέ τα σύνορα που της αναγνώρισε η γενική συνέλευση του ΟΗΕ τον Νοέμβριο του 1947. Από την πρώτη κιόλας μέρα της ύπαρξής της ως κράτος ξεκίνησε πόλεμο για την κατάκτηση της υπόλοιπης ιστορικής Παλαιστίνης. Μέχρι τώρα δεν έχει δηλώσει επίσημα σύνορα.

2. Δεν υιοθέτησε ποτέ Σύνταγμα, γιατί δεν θέλει να εγγυηθεί ίσα δικαιώματα σε όλους τους κατοίκους υπό την κυριαρχία της, και βέβαια θέλει να το δηλώσει επίσημα .

3. Δεν έχει μόνιμο πληθυσμό. Το Ισραήλ δίνει ισραηλινά διαβατήρια σε εβραίους στο θρήσκευμα που δεν πήγαν ποτέ στο Ισραήλ. Ένας αριθμός από αυτούς κατά καιρούς προσελκύεται στην Παλαιστίνη από την υπόσχεση υψηλού βιοτικού επιπέδου με αντάλλαγμα στρατιωτική υπηρεσία, τρία χρόνια οι άνδρες και δύο οι γυναίκες που επαναλαμβάνεται για ένα μήνα το χρόνο μέχρι την ηλικία των 40-50 ετών και τη διαρκή διαθεσιμότητα ως εφεδρεία . Όταν δεν υπηρετούν στο στρατό παραμένουν οπλισμένοι έποικοι . Δηλαδή το αντάλλαγμα που ζητείται για το βιοτικό επίπεδο που τους προσφέρεται είναι «απλά» να σκοτώνουν Παλαιστίνιους. Ένα μεγάλο μέρος τους μετά από μερικά  χρόνια «δράσης» και συγκέντρωσης οικονομικών μέσων, γνώσεων κλπ, ξαναμεταναστεύουν σε μια πιο ήρεμη δυτική χώρα, χρησιμοποιώντας τα προνόμια του ισραηλινού διαβατηρίου. Πρόκειται για μια πληθυσμιακή ανακύκλωση. Όμως αναγκαίο στοιχείο για αναγνώριση κρατικής υπόστασης κατά το διεθνές δίκαιο, είναι ο μόνιμος πληθυσμός.

4. Το Ισραήλ είναι η μόνη εναπομείνασα επισήμως ρατσιστική χώρα. Μόνο οι λευκοί Εβραίοι γίνονται δεκτοί ως πολίτες πρώτης κατηγορίας. Οι μαύροι Εβραίοι είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας . Οι Παλαιστίνιοι των κατεχόμενων του 1948 έχουν νομικά περιορισμένα δικαιώματα. Οι Παλαιστίνιοι των κατεχόμενων του 1967 και οι εσωτερικοί και εξωτερικοί πρόσφυγες του 1948 δεν έχουν κανένα απολύτως ατομικό ,πολιτικό ή κοινωνικό δικαίωμα.

Υπάρχουν εγκληματικές ομοιότητες μεταξύ του Σιωνισμού και άλλων νεοαποικιακών περιπετειών. Η πιο χαρακτηριστική είναι η άγρια σφαγή των κατεχόμενων λαών. Στο Ιράκ οι Αμερικανοί σκότωσαν περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους, στο Αφγανιστάν εκατοντάδες χιλιάδες, στην Αλγερία οι Γάλλοι, ένα εκατομμύριο σε ένα χρόνο και ούτω καθεξής. Τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι τυπική κατάσταση σε όλες τις χώρες που καταλήφθηκαν από τις δυτικές δυνάμεις. Η διαφορά της Παλαιστίνης είναι ότι εκεί γίνεται συστηματική, σκόπιμη καταστροφή μιας εθνικής ομάδας, ως συνόλου, δηλαδή γενοκτονία. Γενοκτονία είναι η διάπραξη, με σκοπό την καταστροφή μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας, φόνων ή σοβαρών σωματικών ή ψυχικών τραυματισμών ή σκόπιμης πρόκλησης συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν μερική ή ολική καταστροφή ενός πληθυσμού. Και μόνο ο φόνος 25.000 Παλαιστινίων μέσα σε τρείς μήνες και ο σοβαρός τραυματισμός άλλων 60.000 , σε συνδυασμό με την καταστροφή του 75% των κατοικιών και του συνόλου των υποδομών που μπορούν να κρατήσουν στη ζωή ένα ανθρώπινο πληθυσμό, είναι προφανές ότι συγκροτούν το έγκλημα της γενοκτονίας.

Οι δράστες αυτών των εγκλημάτων πρέπει να τιμωρηθούν. Η υπόθεση που κινήθηκε από τη Νότια Αφρική στο ICJ είναι ένα πολύ σοβαρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Ανάλογες ενέργειες απαιτούνται σε όλα τα περιφερειακά και διεθνή δικαστήρια, εξαιρουμένου του  Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) που έχει μετατραπεί σε δικαστικό όργανο των ΗΠΑ (που δεν είναι μέλος του) . Μέχρι τώρα διώκει αποκλειστικά Αφρικανούς και Ρώσους ηγέτες και αρνείται έστω και μια απλή έρευνα για τα εγκλήματα της Δύσης και των συμμάχων της στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και κυρίως την Παλαιστίνη. Ο Εισαγγελέας του, πέρυσι δήλωσε ότι δεν του φτάνει ο …προϋπολογισμός για τη διερεύνησή τους . Αλλά λίγες βδομάδες αργότερα βρήκε χρήματα και χρόνο για να εκδώσει  ένταλμα σύλληψης κατά του Ρώσου Προέδρου .Δεν πρέπει να υποτιμούμε τη δίωξη των ισραηλινών εγκλημάτων πολέμου σε εθνικό επίπεδο. Όλες οι χώρες αναγνωρίζουν ή  μπορούν να αναγνωρίσουν στον εαυτό τους δικαίωμα να διώκουν τα εγκλήματα κατά της  ανθρωπότητας και τη γενοκτονία που διαπράττονται οπουδήποτε από οποιονδήποτε. Οι  εθνικές διαδικασίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διεθνή εντάλματα σύλληψης εναντίον  Ισραηλινών δραστών μέσω της Ιντερπόλ. Επίσης μπορούν να διωχθούν από τα εθνικά  δικαστήρια κάθε κράτους τα εγκλήματα των πολιτών τους που έχουν και Ισραηλινή υπηκοότητα . Πρόκειται για χιλιάδες ακριβώς λόγω του τρόπου που «μοιράζονται» τα ισραηλινά διαβατήρια.

Το Ισραήλ λόγω της φύσης του ως ρατσιστικής κρατικής οντότητας που λειτουργεί κυρίως ως προγεφύρωμα των ΗΠΑ στη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική θα συνεχίσει όσο υπάρχει ως τέτοιο να αποτελεί μηχανισμό γενοκτονίας των Παλαιστινίων και πηγή εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας . Είναι αδύνατο να εκδημοκρατιστεί ή να νομιμοποιηθεί επειδή η θεμελιώδης βάση του είναι νεοαποικιακή και εχθρική για όλους τους λαούς της περιοχής. Ενσωματώνει τη χειρότερη πολιτική παράδοση της Δύσης. Με άλλα λόγια είναι ο ναζισμός της εποχής μας. Μόνο η διάλυσή του θα προσφέρει μια δημοκρατική και ειρηνική εναλλακτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για τους Εβραίους στη Μέση Ανατολή. Ακριβώς το αντίθετο, ακόμη και αυτοί που μετανάστευσαν πρόσφατα θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν σε ένα νέο δημοκρατικό παλαιστινιακό κράτος. Όχι όμως σαν εκπρόσωποι του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, όχι σαν επικυρίαρχοι, αλλά ως ίσοι πολίτες.

Είναι σαφές ότι η συλλογική Δύση και πρώτα απ' όλα οι ΗΠΑ θα κάνουν τα πάντα για να  κρατήσουν ζωντανή την ισραηλινή οντότητα. Ο παγκόσμιος Νότος, ειδικά οι ισχυρότερες χώρες πρέπει να δείξουν την ενεργό αλληλεγγύη τους στην Παλαιστίνη και να κόψουν τους  δεσμούς με το Ισραήλ. Πρέπει να καταστεί σαφές ότι το Ισραήλ δεν βρίσκεται στη μέση της απόστασης μεταξύ Δύσης και Παγκόσμιου Νότου. Είναι μέρος της Δύσης, δεν θα  λειτουργήσει ποτέ ενάντια στα δυτικά συμφέροντα και θα συνεχίσει να εξοντώνει και να  εκδιώκει τους Παλαιστινίους όσο του είναι δυνατό.

Αυτή η σκληρή πραγματικότητα δικαιολογεί πλήρως την εξέγερση της Γάζας στις 7 Οκτωβρίου πέρυσι. Η Παλαιστίνη πληρώνει τεράστιο κόστος σε ζωές, αλλά συνεχίζει να πολεμά . Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωση.

https://redhgrecia.blogspot.com/

ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ;;;;;;Τέξας εναντίον κυβέρνησης Μπάιντεν: Διευρύνεται η μάχη των συνόρων.!!!

 

 Αλφόνσος Πάγκας

Ο κυβερνήτης του Τέξας Γκρεγκ Άμποτ έχει εμπλακεί σε σύγκρουση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ που είναι άγνωστο πού θα οδηγήσει.

Σε αχαρτογράφητα νερά έχουν πλέον μπει οι σχέσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης με το Τέξας και μία σειρά άλλες πολιτείες.

Αντιμέτωπες με τη χειρότερη πολιτική κρίση του τελευταίου αιώνα βρίσκονται οι ΗΠΑ, ενώ η εγγύτητα των εκλογών πιέζει όλους τους “παίκτες” να σκληρύνουν παραπέρα τη στάση τους.Στο σημαντικότερο εσωτερικό ζήτημα των ΗΠΑ έχει αναχθεί το ζήτημα των συνόρων. Όπως είναι γνωστό, ο προηγούμενος πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ είχε ξεκινήσει να χτίζει φράχτη στα νότια σύνορα των ΗΠΑ και είχε πάρει μια σειρά άλλα μέτρα για να εμποδίσει την ανεξέλεγκτη είσοδο λαθρομεταναστών από το Μεξικό. Ο εν ενεργεία “πρόεδρος” σταμάτησε το έργο αυτό ενώ πήρε κάθε δυνατό μέτρο για να καταργήσει τα σύνορα. Το αποτέλεσμα είναι – σύμφωνα με τον κυβερνήτη του Τέξας Γκρεγκ Άμποτ – ότι έχουν μπει 6 εκατομμύρια παράνομοι μετανάστες τα τελευταία 3 χρόνια, σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Ο τρίτος υποψήφιος για την προεδρία, Ρόμπερτ Κένεντι τζούνιορ, έχει δηλώσει ότι ενώ ήταν υπέρ των ανοιχτών συνόρων, όταν επισκέφτηκε τα νότια σύνορα πείστηκε ότι η κατάσταση είναι μη βιώσιμη και πλέον υποστηρίζει το κλείσιμο των συνόρων, ενώ διάφοροι δημοκρατικοί αξιωματούχοι (κυβερνήτες, δήμαρχοι) από βόρειες πολιτείες, όταν ο Άμποτ άρχισε να φορτώνει τους λαθρομετανάστες (των οποίων την είσοδο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρνιόταν να εμποδίσει) σε λεωφορεία και να τους στέλνει πακέτο σε “αυτούς που τους θέλουν”, πανικοβλήθηκαν και άρχισαν να υποστηρίζουν και αυτοί τον έλεγχο των συνόρων. Φαίνεται ότι όταν είσαι στη Νέα Υόρκη, οι λαθρομετανάστες είναι καλοί, φτάνει να μένουν στο Τέξας. Πράγμα που θυμίζει την αμίμητη ατάκα του Πίτερ Σέλερς σε μια παλιά ταινία, “Παράξενος καιρός! Βρέχει έξω μόνον όταν είσαι μέσα!”

Το καινούριο θέμα που “έσκασε” τις τελευταίες μέρες αφορά την προσπάθεια του Άμποτ να παρακάμψει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και να αναλάβει με μέσα της πολιτείας του την φύλαξη των συνόρων της. Κάποια στιγμή λοιπόν ο Άμποτ άρχισε να βάζει αγκαθωτό συρματόπλεγμα στα σύνορα της πολιτείας του με το Μεξικό, για να εμποδίσει την είσοδο από σημεία εκτός των επίσημων περασμάτων. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προσέφυγε στα δικαστήρια, με το επιχείρημα ότι το αγκαθωτό συρματόπλεγμα εμποδίζει την υπηρεσία ελέγχου της μετανάστευσης να κάνει τη δουλειά της!

Στις 22/1, το ανώτατο δικαστήριο εξέδωσε απόφαση (με διαδικασία παρόμοια με των ασφαλιστικών μέτρων) που επιτρέπει στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση να αφαιρέσει το συρματόπλεγμα μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση. Η απόφαση πάρθηκε με 5 ψήφους υπέρ και 4 κατά.

Τη μεθεπόμενη μέρα (24/1), ο κυβερνήτης Άμποτ έκανε ρελάνς, αρνούμενος να εφαρμόσει την απόφαση και διατάσσοντας την εθνοφρουρά να βάλει και άλλα συρματοπλέγματα. Ενδιαφέρον έχει η επιχειρηματολογία του: Κατά την άποψή του, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παραβίασε το κοινωνικό συμβόλαιο με τις πολιτείες, αρνούμενη να εκπληρώσει την υποχρέωσή της για τη φύλαξη των συνόρων και επομένως, η πολιτεία έχει τώρα το δικαίωμα και την υποχρέωση να φυλάξει τα σύνορά της. Χωρίς να θέλουμε να υπεισέλθουμε στις νομικές λεπτομέρειες(*), το γεγονός είναι ότι τα επιχειρήματα του Άμποτ, αν τραβηχτούν στη λογική τους συνέπεια, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποχώρηση του Τέξας από τις ΗΠΑ ή σε εμφύλιο πόλεμο. Προφανώς δεν αποσκοπεί σε κάτι τέτοιο ο Άμποτ. Από την άλλη μεριά, οι περισσότεροι πόλεμοι δεν ξεσπούν επειδή κάποιος το επεδίωξε αλλά ακριβώς οι κινήσεις που κάνει η κάθε μία από τις δύο πλευρές αποκτάει τη δική της, ανεξέλεγκτη δυναμική.

Απαντώντας στην κίνηση του Άμποτ, η κυβέρνηση Μπάιντεν έδωσε στις 25/1 προθεσμία μίας ημέρας στον Άμποτ να επιτρέψει σε ομοσπονδιακούς πράκτορες να κόψουν τα συρματοπλέγματα “ή διαφορετικά να υποστεί τις συνέπειες”, χωρίς να προσδιορίζει ποιες θα είναι αυτές.

Ας μην ξεχνάμε ότι το θέμα των νοτίων συνόρων είναι και ο βασικός λόγος που οι ρεπουμπλικάνικη πλειοψηφία του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου δεν έχει έρθει ακόμη σε συμφωνία για τη χρηματοδότηση της κεντρικής κυβέρνησης. Αυτό είναι που εμποδίζει και τη συνέχιση της υποστήριξης στην Ουκρανία αλλά και το “Ισραήλ”. Είναι αυτονόητο ότι όσο οξύνεται η σύγκρουση μεταξύ του Άμποτ και των συμμάχων του από τη μία μεριά, και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης από την άλλη, τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται να υπάρξει συμβιβασμός και στο θέμα της χρηματοδότησης. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις το πιθανότερο είναι ότι με την παρέλευση της προθεσμίας η κεντρική κυβέρνηση θα βρεθεί χωρίς χρηματοδότηση – αυτό είναι άλλωστε που έχει προτρέψει και ο Τραμπ τους βουλευτές να πράξουν…

Ή σύγκρουση μεταξύ Άμποτ και Μπάιντεν δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το υπόλοιπο πολιτικό στερέωμα. Ήδη από τις 23/1, ο κυβερνήτης της Μοντάνα εξέφρασε την υποστήριξή του προς τον Άμποτ. Στις 24/1, ο (αρκετά μετριοπαθής) πρόεδρος της βουλής εξέφρασε την υποστήριξή του προς τον Άμποτ και δήλωσε ότι η βουλή θα κάνει ότι μπορεί για να τον στηρίξει. Με τη σειρά του, ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον ντε Σάντις, δήλωσε ότι η Φλόριντα “θα συνεχίσει να ενισχύει το Τέξας με πόρους και προσωπικό”. Ακολούθησαν δηλώσεις υποστήριξης από τους κυβερνήτες της Βιρτζίνια, της Δυτικής Βιρτζίνια, της Τζώρτζια, της Γιούτα, της Νότιας Ντακότα, της Αλαμπάμα, της Οκλαχόμα, ενώ δηλώσεις υποστήριξης συρρέουν από βουλευτές, και κάθε είδους εκλεγμένους αξιωματούχους. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μιλάνε και για κονβόι φορτηγατζήδων που κατευθύνονται στο Τέξας για να δώσουν χείρα βοηθείας. Αν αληθεύουν αποτελούν πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη, καθώς ιστορικά οι φορτηγατζήδες ήταν το ισχυρότερο και  μαχητικότερο κομμάτι της εργατικής τάξης στις ΗΠΑ ενώ είδαμε πριν από δυο χρόνια τους συναδέλφους τους στον Καναδά να φέρνουν στα πρόθυρα της κατάρρευσης την κυβέρνηση του Τρυντό.

Από την άλλη πλευρά, τουλάχιστον ένας δημοκρατικός βουλευτής έχει καλέσει τον πρόεδρο Μπάιντεν να θέσει υπό τον έλεγχό του την εθνοφρουρά του Τέξας. Κάτι τέτοιο προβλέπεται μεν από τη νομοθεσία, είναι όμως βέβαιο ότι αν αποπειραθεί να το πράξει ο Μπάιντεν ο Άμποτ θα προτάξει επιχειρήματα περί του αντιθέτου και τελικά θα κληθούν οι διοικητές της εθνοφρουράς να αποφασίσουν σε ποιον θα υπακούσουν.

Τέλος ο υποψήφιος πρόεδρος Τραμπ υποστήριξε τον Άμποτ και κάλεσε όσες πολιτείες συμφωνούν να στείλουν δυνάμεις της εθνοφρουράς τους στο Τέξας για να βοηθήσουν στη φύλαξη των συνόρων. Η εσωκομματική του αντίπαλος Νίκι Χέιλι προφανώς κάτω από την πίεση της βάσης του κόμματος, επίσης υποστήριξε τον Άμποτ.

Το άλλο ενδιαφέρον είναι ότι πολλοί ρεπουμπλικάνοι έχουν αρχίσει να επικαλούνται τη δεύτερη τροποποίηση του αμερικανικού συντάγματος, η οποία εξασφαλίζει το δικαίωμα στην οπλοκατοχή. Με βάση κάποιες ερμηνείες, αν ο Μπάιντεν αποπειραθεί να πάρει τον έλεγχο της εθνοφρουράς και αν η εθνοφρουρά υπακούσει, ο Άμποτ θα μπορούσε να δημιουργήσει ένοπλες πολιτοφυλακές. Εναλλακτικά δεν αποκλείεται μεμονωμένοι πολίτες ή ήδη υπάρχουσες ένοπλες πολιτοφυλακές να αναλάβουν αυτοβούλως τη φύλαξη των συνόρων – κάτι σαν τους δικούς μας “φρουρούς του συντάγματος”, αλλά οπλισμένους με Μ16…

Η παντοειδής κρίση στις ΗΠΑ αντικειμενικά δημιουργεί καταστάσεις που τελικά θα είναι δύσκολο να επιλυθούν χωρίς την προσφυγή στα όπλα. Κανείς δε μπορεί να προβλέψει τους ρυθμούς και τις μορφές που θα πάρει η εξέλιξη της κατάστασης, δεν αποκλείεται όμως οι εξελίξεις να έρθουν πιο γρήγορα απ’ ότι τις περιμέναμε.

Ίσως δεν είναι άτοπο να θυμηθούμε το μήνυμα του αντιπροέδρου του Ρώσικου συμβουλίου ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβιέντεφ,  την 7η Οκτωβρίου, για την επίθεση της Χαμάς στο κατοχικό ψευδοκράτος:

“Το ξέσπασμα των συγκρούσεων μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ στην 50ή επέτειο από την έναρξη του πολέμου του Γιομ Κιπούρ είναι ένα γεγονός που θα μπορούσε να προβλέψει κανείς. Αυτό έπρεπε να είχε κάνει η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της. Η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες. Και οι ΗΠΑ είναι βασικός παίκτης εκεί.

Αλλά αντί να εργάζονται ενεργά για μια παλαιστινιο-ισραηλινή διευθέτηση, αυτοί οι ηλίθιοι μάς την έπεσαν και βοηθούν τους νεοναζί με όλες τους τις δυνάμεις, ωθώντας δύο έθνη με στενούς δεσμούς συγγένειας σε σύγκρουση.

Τι μπορεί να σταματήσει το μανιακό πάθος της Αμερικής να πυροδοτεί συγκρούσεις παντού στον πλανήτη;

Προφανώς, μόνο ένας εμφύλιος πόλεμος στις Ηνωμένες Πολιτείες.“

—-

* Για όσους παρ’ όλα αυτά ενδιαφέρονται, τα άρθρα τα οποία επικαλείται ο Άμποτ λένε τα παρακάτω:

“Οι πολιτείες δε μπορούν, χωρίς την άδεια του [ομοσπονδιακού] κογκρέσου, να εγκαθιδρύσουν δασμούς, να δημιουργήσουν στρατό ή πολεμικά πλοία σε καιρό ειρήνης, να συνάψουν συμφωνία με άλλη πολιτεία ή με ξένη δύναμη ή να εμπλακούν σε πόλεμο εκτός αν υποστούν εισβολή ή βρεθούν σε τέτοιο άμεσο κίνδυνο που δεν επιτρέπει καθυστέρηση [στην αντιμετώπισή του]”

“Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγγυηθούν σε κάθε πολιτεία της ένωσης δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης και θα προστατεύσουν την κάθε μία από αυτές από εισβολή”

Για να ισχυροποιήσει νομικά τη θέση του, ο Άμποτ κήρυξε το Τέξας σε κατάσταση ξένης εισβολής. Με βάση την επιχειρηματολογία του, τα παραπάνω άρθρα του δίνουν την εξουσία να κηρύξει πόλεμο, να δημιουργήσει πολιτειακό στρατό ή να συνάψει συμφωνία με άλλες πολιτείες και ακόμη και με ξένες χώρες. Η λήψη τέτοιων μέτρων αντίθετα με τη θέληση της κεντρικής κυβέρνησης βέβαια θα συνιστούσε το πρώτο βήμα προς εμφύλιο πόλεμο.     https://iskra.gr/

Πώς η «asabiyya» της Υεμένης αναδιαμορφώνει τη γεωπολιτική!!!

Πέπε Εσκομπάρ

 Η αραβική λέξη Asabiyya, ή «κοινωνική αλληλεγγύη», είναι ένα ηχητικό δάγκωμα στη Δύση, αλλά λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη από τους νέους διεκδικητές του πλανήτη, Κίνα, Ρωσία και Ιράν. Είναι η Υεμένη, ωστόσο, που ενσωματώνει την ιδέα, θυσιάζοντας τα πάντα για τη συλλογική ηθική του κόσμου σε μια προσπάθεια να τερματιστεί η γενοκτονία στη Γάζα.

¨¨Όταν υπάρχει γενική αλλαγή των συνθηκών

Είναι σαν να είχε αλλάξει ολόκληρη η δημιουργία κι όλος ο κόσμος αλλοιώθηκε,σαν να ήταν μια νέα και επαναλαμβανόμενη δημιουργία,ένας κόσμος που δημιουργήθηκε εκ νέου. ¨— Ιμπν Χαλντούν 

Οι δυνάμεις της αντίστασης της Ανσαράλα της Υεμένης κατέστησαν πολύ σαφές, από την αρχή, ότι έστησαν αποκλεισμό στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στη νότια Ερυθρά Θάλασσα μόνο εναντίον πλοίων πλοίων που ανήκουν σε Ισραήλ ή προορίζονται. Ο μοναδικός τους στόχος ήταν και παραμένει να σταματήσουν τη γενοκτονία της Γάζας που διέπραξε η ισραηλινή βιβλική ψυχοπάθεια . 

Ως απάντηση σε ένα ηθικά βασισμένο κάλεσμα για τερματισμό μιας ανθρώπινης γενοκτονίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες, κύριοι του Παγκόσμιου Πολέμου  της Τρομοκρατίας (με πλάγιους χαρακτήρες), αναγνώρισε τους Χούτι της Υεμένης ως «τρομοκρατική οργάνωση», όπως ήταν αναμενόμενο, εξαπέλυσαν έναν σειριακό βομβαρδισμό του υπόγειου Στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ansarallah (υποθέτοντας ότι οι πληροφορίες των ΗΠΑ γνωρίζουν πού βρίσκονται) και συγκέντρωσαν έναν μίνι συνασπισμό των πρόθυμων που περιλαμβάνει τους υποτελείς του στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ολλανδία και το Μπαχρέιν.   

Χωρίς να χάσει ούτε λεπτό, το κοινοβούλιο της Υεμένης ανακήρυξε τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου «Παγκόσμια Τρομοκρατικά Δίκτυα».

Τώρα ας μιλήσουμε για τη στρατηγική. 

Με μία μόνο κίνηση, η αντίσταση της Υεμένης άρπαξε το στρατηγικό πλεονέκτημα ελέγχοντας de facto ένα βασικό γεωοικονομικό στενό: το Bab el-Mandeb. Ως εκ τούτου, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα σε τομείς των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, του εμπορίου και της χρηματοδότησης. 

Και ο Ansarallah έχει τη δυνατότητα να διπλασιαστεί - αν χρειαστεί. Οι έμποροι του Περσικού Κόλπου, εκτός αρχείου, έχουν επιβεβαιώσει επίμονες φλυαρίες ότι η Υεμένη μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να επιβάλει ένα λεγόμενο Τρίγωνο Αλ Άκσα — που εύστοχα πήρε το όνομά του από την επιχείρηση της Παλαιστινιακής αντίστασης της 7ης Οκτωβρίου με στόχο την καταστροφή της Μεραρχίας Γάζας του ισραηλινού στρατού και τη λήψη αιχμαλώτων ως μοχλό δύναμης. σαρωτική συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων. 

Μια τέτοια κίνηση θα σήμαινε επιλεκτικό μπλοκάρισμα όχι μόνο της διαδρομής Bab el-Mandeb και της Ερυθράς Θάλασσας προς τη Διώρυγα του Σουέζ, αλλά και του Στενού του Ορμούζ, διακόπτοντας τις παραδόσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Ισραήλ από το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ – αν και Οι κορυφαίοι προμηθευτές πετρελαίου στο Ισραήλ είναι στην πραγματικότητα το Αζερμπαϊτζάν και το Καζακστάν. 

Αυτοί οι Υεμενίτες δεν φοβούνται τίποτα. Κατάφεραν να επιβάλουν το τρίγωνο –σε αυτή την περίπτωση μόνο με άμεση ιρανική εμπλοκή– που θα αντιπροσώπευε το Μεγάλο Σχέδιο του στρατηγού της Δύναμης Quds που δολοφονήθηκε από τις ΗΠΑ, Qassem Soleimani, στα κοσμικά στεροειδή . Αυτό το σχέδιο έχει τη ρεαλιστική δυνατότητα να καταρρίψει τελικά την πυραμίδα των εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε παράγωγα — και κατά συνέπεια, ολόκληρο το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. 

Και όμως, ακόμη και όταν η Υεμένη ελέγχει την Ερυθρά Θάλασσα και το Ιράν ελέγχει τα στενά του Ορμούζ, το Τρίγωνο Αλ Άκσα παραμένει απλώς μια υπόθεση εργασίας. 

Καλώς ήρθατε στον αποκλεισμό του Ηγεμόνα

Με μια απλή, ξεκάθαρη στρατηγική, οι Χούτι καταλάβαιναν τέλεια ότι όσο πιο βαθιά τραβούν τους Αμερικανούς που στερούνται στρατηγικής στον γεωπολιτικό βάλτο της Δυτικής Ασίας, σε ένα είδος «ακήρυχτου πολέμου», τόσο περισσότερο είναι σε θέση να προκαλέσουν σοβαρό πόνο στους παγκόσμια οικονομία, για την οποία ο Παγκόσμιος Νότος θα κατηγορήσει τον Ηγεμόνα.   

Σήμερα, η ναυτιλιακή κίνηση στην Ερυθρά Θάλασσα έχει πέσει στο μισό, σε σύγκριση με το καλοκαίρι του 2023. Οι αλυσίδες εφοδιασμού είναι ταλαντευόμενες. τα πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα αναγκάζονται να κάνουν τον περίπλου της Αφρικής (και κινδυνεύουν να παραδώσουν φορτίο μετά την ημερομηνία λήξης του). Όπως ήταν αναμενόμενο, ο πληθωρισμός στην τεράστια γεωργική σφαίρα της ΕΕ (αξίας 70 δισεκατομμυρίων ευρώ) αυξάνεται γρήγορα. 

Ωστόσο, μην υποτιμάτε ποτέ μια αυτοκρατορία που βρίσκεται στη γωνία. 

Οι ασφαλιστικοί γίγαντες με βάση τη Δύση κατανοούσαν τέλεια τους κανόνες του περιορισμένου αποκλεισμού του Ανσαράλα: τα ρωσικά και κινεζικά πλοία, για παράδειγμα, έχουν ελεύθερη διέλευση στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι παγκόσμιες ασφαλιστικές εταιρείες αρνήθηκαν να καλύψουν μόνο πλοία των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ισραήλ - ακριβώς όπως σκόπευαν οι Υεμενίτες. 

Έτσι, οι ΗΠΑ, όπως ήταν αναμενόμενο, άλλαξαν την αφήγηση σε ένα μεγάλο, χοντρό ψέμα: «Ο Ανσαράλα επιτίθεται σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία». 

Κυρώσεις με τούρμπο της Ουάσιγκτον (δεν είναι μεγάλη υπόθεση καθώς η αντίσταση της Υεμένης χρησιμοποιεί ισλαμική χρηματοδότηση). αύξησε τους βομβαρδισμούς και στο όνομα της ιερής «ελευθερίας ναυσιπλοΐας» –πάντα επιλεκτικά εφαρμοζόμενη– έβαλε τα στοιχήματά της στη «διεθνή κοινότητα», συμπεριλαμβανομένων των ηγετών του Παγκόσμιου Νότου, εκλιπαρώντας για έλεος. Ο στόχος του νέου, αναδιατυπωμένου αμερικανικού δόλου είναι να ωθήσει τον Παγκόσμιο Νότο να χάσει την υποστήριξή του στη στρατηγική του Ανσαράλα. 

Δώστε προσοχή σε αυτό το κρίσιμο δόλο των ΗΠΑ: Επειδή, από εδώ και στο εξής, σε μια νέα διεστραμμένη τροπή της Επιχείρησης Προστασίας της Γενοκτονίας,  είναι η Ουάσιγκτον που θα αποκλείσει την Ερυθρά Θάλασσα για ολόκληρο τον κόσμο. Η ίδια η Ουάσιγκτον, προσέξτε, θα γλιτώσει: η αμερικανική ναυτιλία εξαρτάται από τις εμπορικές οδούς του Ειρηνικού και όχι από τις εμπορικές οδούς της Δυτικής Ασίας. Αυτό θα επιτείνει τον πόνο στους Ασιάτες πελάτες και ειδικά στην οικονομία της Ευρώπης – η οποία έχει ήδη δεχθεί τα βαριά πλήγματα από τις ρωσικές ενεργειακές κυρώσεις που συνδέονται με την Ουκρανία.

Όπως  το ερμήνευσε ο Michael Hudson,  υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι νεοσυντηρητικοί που είναι υπεύθυνοι για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ να θέλουν πράγματι (με πλάγιους χαρακτήρες) να εφαρμόσουν η Υεμένη και το Ιράν το Τρίγωνο Al-Aqsa: «Θα είναι οι κύριοι αγοραστές ενέργειας στην Ασία. Η Κίνα και άλλες χώρες που πρόκειται να πληγούν. Και αυτό (…) θα δώσει στις Ηνωμένες Πολιτείες ακόμη μεγαλύτερη δύναμη να ελέγχουν την προσφορά πετρελαίου στον κόσμο ως διαπραγματευτικό στοιχείο στην προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης αυτής της νέας διεθνούς τάξης».

Αυτό, στην πραγματικότητα, είναι το κλασικό  Empire of Chaos modus operandi.   

Εφιστώντας την προσοχή στον «λαό μας στη Γάζα»

Δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι το Πεντάγωνο έχει την παραμικρή ιδέα για το τι χτυπούν τα Tomahawks του στην Υεμένη. Ακόμη και αρκετές εκατοντάδες βλήματα δεν θα αλλάξουν τίποτα. Η Ανσαράλα, η οποία έχει ήδη υπομείνει οκτώ χρόνια ασταμάτητας δύναμης πυρός ΗΠΑ-ΗΒ-Σαουδικής Αραβίας-Εμιράτας -και ουσιαστικά κέρδισε- δεν θα υποχωρήσει σήμερα για μερικές πυραυλικές επιθέσεις.

Ακόμη και οι παροιμιώδεις «μη κατονομαζόμενοι αξιωματούχοι» ενημέρωσαν τους New York Times ότι «ο εντοπισμός των στόχων των Χούτι αποδείχτηκε πιο δύσκολος από ό,τι αναμενόταν», κυρίως λόγω των άθλιων πληροφοριών των ΗΠΑ για την «αεροπορική άμυνα της Υεμένης, τα κέντρα διοίκησης, τις αποθήκες πυρομαχικών και την αποθήκευση drone και πυραύλων και εγκαταστάσεις παραγωγής.» 

Είναι πολύ διαφωτιστικό να ακούς πώς ο πρωθυπουργός της Υεμένης Abdulaziz bin Saleh Habtoor πλαισιώνει την απόφαση της πρωτοβουλίας αποκλεισμού του Ισραήλ του Ansarallah ως «βασισμένη σε ανθρωπιστικές, θρησκευτικές και ηθικές πτυχές». Αναφέρεται, κρίσιμα, στον «λαό μας στη Γάζα». Και το συνολικό όραμα, μας υπενθυμίζει, «πηγάζει από το όραμα του Άξονα της Αντίστασης».

Είναι μια αναφορά που οι έξυπνοι θεατές θα αναγνωρίσουν ως την αιώνια κληρονομιά του στρατηγού Soleimani. 

Με έντονη ιστορική αίσθηση — από τη δημιουργία του Ισραήλ μέχρι την κρίση του Σουέζ και τον πόλεμο του Βιετνάμ — ο πρωθυπουργός της Υεμένης θυμάται πώς «ο Μέγας Αλέξανδρος έφτασε στις ακτές του Άντεν και του νησιού Σοκότρα αλλά ηττήθηκε (…) Οι εισβολείς προσπάθησαν να καταλάβουν την πρωτεύουσα του ιστορικού κράτους της Σεμπά και απέτυχε (…) Πόσες χώρες σε όλη την ιστορία προσπάθησαν να καταλάβουν τη δυτική ακτή της Υεμένης και απέτυχαν; συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας».

Είναι απολύτως αδύνατο για τη Δύση και ακόμη και την Παγκόσμια Πλειοψηφία να κατανοήσουν τη νοοτροπία της Υεμένης χωρίς να μάθουν μερικά γεγονότα από τον Άγγελο της Ιστορίας. 

Ας πάμε λοιπόν πίσω στον δάσκαλο της παγκόσμιας ιστορίας του 14ου αιώνα Ibn Khaldun ^— τον συγγραφέα του The Muqaddimah . 

Ο Ibn Khaldun σπάει τον Κώδικα Ansarallah 

Η οικογένεια του Ibn Khaldun ήταν σύγχρονη της ανόδου της Αραβικής Αυτοκρατορίας, σε κίνηση μαζί με τους πρώτους στρατούς του Ισλάμ τον 7ο ^αιώνα , από τη λιτή ομορφιά των κοιλάδων Hadramawti στη σημερινή νότια Υεμένη μέχρι τον Ευφράτη.

Ο Ibn Khaldun, κυρίως, ήταν ο πρόδρομος του Kant, ο οποίος πρόσφερε τη λαμπρή εικόνα ότι «η γεωγραφία βρίσκεται στη βάση της ιστορίας». Και διάβασε τον Δάσκαλο της Ανδαλουσίας του 12ου ^αιώνα Αβερρόη – καθώς και άλλους συγγραφείς που εκτέθηκαν στα έργα του Πλάτωνα και κατάλαβε πώς ο τελευταίος αναφέρθηκε στην ηθική δύναμη των «πρώτων ανθρώπων» στον Τίμαιο, το 360 π.Χ.

Ναι, αυτό συνοψίζεται σε «ηθική δύναμη» — για τη Δύση, ένα απλό ήχο. για την ανατολή, μια ουσιαστική φιλοσοφία. Ο Ibn Khaldun κατάλαβε πώς ξεκίνησε ο πολιτισμός και ανανεωνόταν συνεχώς από ανθρώπους με φυσική καλοσύνη και ενέργεια. άνθρωποι που κατανοούσαν και σέβονταν τον φυσικό κόσμο, που έζησαν το φως, ενωμένοι με αίμα ή συγκεντρωμένοι από μια κοινή επαναστατική ιδέα ή θρησκευτική ορμή.

Ο Ibn Khaldun όρισε το asabiyya ως αυτή τη δύναμη που ενώνει τους ανθρώπους. 

Όπως τόσες πολλές λέξεις στα αραβικά, το asabiyya εμφανίζει μια σειρά από διαφορετικές, χαλαρά συνδεδεμένες έννοιες. Αναμφισβήτητα, το πιο σχετικό είναι το esprit de corps, το ομαδικό πνεύμα και η φυλετική αλληλεγγύη - ακριβώς όπως εκθέτει ο Ansarallah. 

Όπως δείχνει ο Ibn Khaldun, όταν η δύναμη της asabiyya αξιοποιηθεί πλήρως, φτάνοντας πολύ πέρα ​​από τη φυλή, γίνεται πιο ισχυρή από το άθροισμα των επιμέρους μερών της και μπορεί να γίνει καταλύτης για την αναμόρφωση της ιστορίας. να φτιάξεις ή να σπάσεις αυτοκρατορίες. να ενθαρρύνει τους πολιτισμούς· ή να τους αναγκάσουν να καταρρεύσουν. 

Ζούμε σίγουρα μια στιγμή asabiyya , που προέρχεται από την ηθική δύναμη της αντίστασης της Υεμένης.   

Στερεό σαν βράχος

Ο Ansarallah κατάλαβε έμφυτα την απειλή του εσχατολογικού Σιωνισμού - που τυγχάνει να αντικατοπτρίζει τις χριστιανικές σταυροφορίες πριν από μια χιλιετία. Και είναι ουσιαστικά οι μόνοι, πρακτικά, που προσπαθούν να το σταματήσουν. 

Τώρα, ως επιπλέον μπόνους, εκθέτουν τον πλουτοκρατικό Ηγεμόνα, για άλλη μια φορά, ως βομβαρδιστές της Υεμένης, του φτωχότερου αραβικού έθνους-κράτους, όπου τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός παραμένει «επισιτιστικής ανασφάλειας».    

Αλλά ο Ansarallah δεν είναι απαλλαγμένος από βαρέα όπλα όπως οι Παστούν μουτζαχεντίν που ταπείνωσαν το ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. 

Οι πύραυλοι κρουζ κατά των πλοίων τους περιλαμβάνουν τους Sayyad and Quds ZO (βεληνεκές έως 800 km) και το Al Mandab 2 (βεληνεκές έως 300 km). 

Οι αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι τους περιλαμβάνουν το Tankil (βεληνεκές έως 500 km). το Asef (εμβέλεια έως 450 km). και το Al-Bahr Al-Ahmar (βεληνεκές έως 200 km). Αυτό καλύπτει το νότιο τμήμα της Ερυθράς Θάλασσας και τον Κόλπο του Άντεν, αλλά όχι, για παράδειγμα, τα νησιά του αρχιπελάγους Σοκότρα. 

Αντιπροσωπεύοντας περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας, οι Χούτι της Υεμένης, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αντίστασης της Ανσαράλα, έχουν τη δική τους εσωτερική ατζέντα: απόκτηση δίκαιης εκπροσώπησης στη διακυβέρνηση (ξεκίνησαν την Αραβική Άνοιξη της Υεμένης). την προστασία της πίστης τους στα Ζαϊντί (ούτε Σιίτες ούτε Σουνίτες)· αγωνίζονται για την αυτονομία της επαρχίας Saada· και εργαζόταν για την αναβίωση του Ιμαμάτου των Ζαϊντί, που λειτούργησε πριν από την επανάσταση του 1962.

Τώρα, αφήνουν το στίγμα τους στο The Big Picture. Δεν είναι περίεργο που ο Ανσαράλα μάχεται σκληρά τους υποτελείς Άραβες του Ηγεμόνα – ειδικά εκείνους που υπέγραψαν συμφωνία για την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ υπό την κυβέρνηση Τραμπ.

Ο πόλεμος Σαουδικής Αραβίας και Εμιράτων στην Υεμένη, με τον Ηγεμόνα να «ηγείται από πίσω», ήταν ένα τέλμα που στοίχισε στο Ριάντ τουλάχιστον 6 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα για επτά χρόνια. Τελείωσε με μια κλονισμένη εκεχειρία το 2022 σε μια de facto νίκη του Ανσαράλα. Μια υπογεγραμμένη ειρηνευτική συμφωνία, πρέπει να σημειωθεί, έχει απορριφθεί από τις ΗΠΑ, παρά τις προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας να υπογράψει μια συμφωνία.

Τώρα, ο Ansarallah ανατρέπει τη γεωπολιτική και τη γεωοικονομία με όχι μόνο μερικούς πυραύλους και drones, αλλά και ωκεανούς πανουργίας και στρατηγικής οξυδέρκειας. Για να επικαλεστείτε την κινεζική σοφία, φανταστείτε έναν μόνο βράχο που αλλάζει την πορεία ενός ρυακιού, το οποίο στη συνέχεια αλλάζει την πορεία ενός ισχυρού ποταμού. 

Οι Επίγονοι του Διογένη μπορούν πάντα να παρατηρήσουν, μισό αστεία, ότι η στρατηγική συνεργασία Ρωσίας-Κίνας-Ιράν μπορεί να συνέβαλε με τα δικά τους καλά τοποθετημένα βράχια σε αυτό το μονοπάτι σε μια πιο δίκαιη τάξη. Αυτή είναι η ομορφιά του: μπορεί να μην μπορούμε να δούμε αυτούς τους βράχους, μόνο τα αποτελέσματα που προκαλούν. Αυτό που βλέπουμε, όμως, είναι η αντίσταση της Υεμένης, συμπαγής σαν βράχος. 

Το αρχείο δείχνει τον Ηγεμόνα, για άλλη μια φορά, να επιστρέφει στη λειτουργία αυτόματου πιλότου: Βόμβα, Βόμβα, Βόμβα. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το να βομβαρδίζεις σημαίνει να ανακατευθύνεις την αφήγηση από μια γενοκτονία που διαπράχθηκε σε πραγματικό χρόνο από το Ισραήλ, το αεροπλανοφόρο της Αυτοκρατορίας στη Δυτική Ασία. 

Ωστόσο, ο Ansarallah μπορεί πάντα να αυξάνει την πίεση τηρώντας σταθερά την αφήγησή του και, οδηγούμενος από τη δύναμη της asabiyya , να παραδώσει στον Ηγεμόνα ένα δεύτερο Αφγανιστάν, σε σύγκριση με το οποίο το Ιράκ και η Συρία θα μοιάζουν με Σαββατοκύριακο στη Disneyland. 

 The Cradle.

Ο ΤΟΝΙ ΜΠΛΕΡ ΚΑΙ ΟΙ ΡΟΤΣΙΛΝΤ

 

Σχόλιο από Maria Denaxa

@mdenaxa

Τι εννοούν με τον όρο Παγκόσμια Αλλαγή; Ποιός την υπαγόρευσε, ποιούς αφορά και γιατι εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες ο Τόνι Μπλερ; Ποιος του δίνει εξουσίες και γιατι; => Γραφείο στις Βρυξέλλες, στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανοίγει το Ινστιτούτο Τόνι Μπλερ για την Παγκόσμια Αλλαγή (TBI), του πρώην πρωθυπουργού της Αγγλίας Τόνι Μπλερ, με τους εκπροσώπους της δεξαμενής σκέψης να τονίζουν πως στόχος είναι η προώθηση των συμφερόντων των κυβερνήσεων-πελατών τους στην ΕΕ. Το ινστιτούτο διαρκώς επεκτείνεται, έχει προσλάβει μεταξύ άλλων και την πρώην πρωθυπουργό της Φινλανδίας Σάνα Μαρίν, ωστόσο έχει επικριθεί στο παρελθόν γιατί έχει αναλάβει απολυταρχικές κυβερνήσεις.

* Δείτε πως ο Μπλαιρ δουλεύει για τους Ροθτσάιλντ στο άρθρο

από τον Paul Cudenec

Υπάρχει κάτι πολύ περίεργο στον τρόπο που ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ δεν έφυγε ποτέ εντελώς από το κέντρο της πολιτικής σκηνής.

Το βρετανικό κοινό τον απεχθάνεται τόσο ευρέως – ως υποκριτικός εγκληματίας πολέμου που χρησιμοποίησε το Εργατικό Κόμμα για να προωθήσει μια σκληρή νεοφιλελεύθερη ατζέντα – που όταν του απονεμήθηκε ο τίτλος του ιππότη από το βρετανικό κράτος το 2022, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι υπέγραψαν μια αναφορά απαιτώντας η τιμή να ακυρωθεί.

Κι όμως ο «Τόνι Μπλιάρ», όπως τον λένε συχνά, απλώς δεν θα μας κάνει τη χάρη και θα εξαφανιστεί οριστικά στις πολιτικές πτέρυγες.

Υπαινίσσεται συνεχώς μια επιστροφή στη βρετανική πολιτική και εμφανίζεται στα εταιρικά μέσα ενημέρωσης για να προσφέρει τις συμβουλές του για το πώς πρέπει να διοικείται ο κόσμος, είτε ζητά να αντιστραφεί το Brexit του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ , κατηγορώντας τον Τζέρεμι Κόρμπιν για « αντισημιτισμό », ή απαιτώντας την επιβολή διαβατηρίων εμβολίων και ψηφιακής ταυτότητας .

Τα τελευταία ενοχλητικά νέα είναι ότι ο 70χρονος πολεμοχαρής, που κάποτε είχε προταθεί ως «πρόεδρος της Ευρώπης» πλήρους απασχόλησης από τον τότε Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, τώρα «διαφημίζεται από το Ισραήλ ως ειρηνευτής στη Μέση Ανατολή», για να αναφέρει το The Ο τίτλος της Daily Telegraph από τις 13 Νοεμβρίου 2023.

Η έκθεση εξηγεί ότι «υπηρετώντας ως απεσταλμένος για το Κουαρτέτο της Μέσης Ανατολής από το 2007 έως το 2015», ο Μπλερ είχε το καθήκον να βοηθήσει στην ανάπτυξη της παλαιστινιακής οικονομίας, με τον ρόλο του να επικαλύπτεται με τη δεύτερη θητεία του Νετανιάχου.

Προσθέτει ότι ο Μπλερ, ο οποίος έχει γραφείο στο Ισραήλ, «ήταν επίσης μέλος των Εργατικών Φίλων του Ισραήλ για δεκαετίες όταν ήταν στο Κοινοβούλιο».

Πράγματι, η άρνησή του να ζητήσει κατάπαυση του πυρός στη σύγκρουση του 2006 μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, μαζί φυσικά με τη συνεχιζόμενη αντιδημοφιλία του λόγω της εισβολής στο Ιράκ και του λεγόμενου «Πόλεμου κατά της Τρομοκρατίας», θεωρείται ο κύριος λόγος για τον οποίο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από πρωθυπουργός το 2007.

Το 2009, ο Μπλερ τιμήθηκε με το Βραβείο Νταν Ντέιβιντ του Ισραήλ για «εξαιρετική ηγεσία και σταθερή αποφασιστικότητα στη βοήθεια στη δημιουργία συμφωνιών και στη σφυρηλάτηση μόνιμων λύσεων σε περιοχές σε σύγκρουση», μόλις πέντε χρόνια μετά την ετήσια δωρεά 1 εκατομμυρίου δολαρίων στον επικεφαλής του WEF Klaus Schwab .

Πώς γίνεται λοιπόν ο Μπλερ να παραμένει μια τόσο σημαντική παγκόσμια φιγούρα περισσότερα από 16 χρόνια αφότου άφησε τα δημόσια αξιώματα στο Ηνωμένο Βασίλειο;

Ένα συναρπαστικό άρθρο του ερευνητή Ben Rubin, που μόλις ήρθε στο δρόμο μου, παρέχει μια σημαντική ένδειξη.

Ο Ρούμπιν έψαχνε στη φιλανθρωπική οργάνωση του Ηνωμένου Βασιλείου My Life My Say, η οποία συνεργάζεται στενά με το Ινστιτούτο Τόνι Μπλερ για την Παγκόσμια Αλλαγή και φαίνεται να προσπαθεί να οικοδομήσει ένα τηλεκατευθυνόμενο «κίνημα νεολαίας», παρόμοιο με τους Global Shapers του WEF , για να διαμορφώσει την πολιτική το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 2019 μια ομάδα νέων είχε την τύχη να τους απευθυνθεί ο Μπλερ μέσω μιας μεγάλης οθόνης τηλεόρασης, καθώς «ξεκαθάρισε» αυτό που το My Life My Say περιέγραψε ως «τη συνεχή υποστήριξή του» για την οργάνωση.

Και τον Ιούνιο του 2022 ο Μπλερ ήταν ο κύριος ομιλητής σε ένα συνέδριο για το «Μέλλον της Βρετανίας» που διοργανώθηκε με το My Life My Say και φιλοξενήθηκε από το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Καινοτομίας Υγείας στο Imperial College του Λονδίνου.

Ερευνώντας το ιστορικό των εντολοδόχων του My Life My Say , ο Rubin ανακάλυψε κάτι που περιγράφει ως «μεγάλο», προσθέτοντας: «Για να είμαι ειλικρινής, κόντεψα να πέσω από την καρέκλα μου όταν το είδα».

Γράφει, με ακρίβεια, ότι ο διαχειριστής του My Life My Say, Glen Manning, είναι ανώτερος τραπεζίτης στην Rothschild & Co. Σημειώνω επίσης ότι έχει απολαύσει μια μακρά καριέρα σε γνωστές οντότητες Rothschild όπως η JP Morgan.

Το 2021 ο Manning έγινε Σύμβουλος Χαρτοφυλακίου στο R&Co4Generations , ένα «φιλανθρωπικό» ταμείο των Rothschild το οποίο εμπλέκεται ρητά στη νέα μορφή ψηφιακής δουλείας δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, γνωστή ως επένδυση επιπτώσεων και στην προώθηση των στενά συνδεδεμένων Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών.

Ισχυρίζεται ότι η αποστολή της είναι «να ενδυναμώσει τις επόμενες γενιές» και ο πρόεδρος Alexandre de Rothschild γράφει για την επιθυμία να «δημιουργήσει διαρκή και θετική αλλαγή».

Υπάρχει τέλεια συνέργεια εκεί με τον τίτλο του παγκόσμιου ινστιτούτου του Μπλερ και μάλιστα με όλους τους πλαστοαριστερούς οργανισμούς που βασίζονται στον αντίκτυπο που μιλούν ασταμάτητα για «κοινωνική αλλαγή».

Το σημαντικό που πρέπει να συνειδητοποιήσετε είναι ότι δεν σημαίνουν αλλαγή προς το καλύτερο!

Στόχος τόσο των Ρότσιλντ όσο και του Μπλερ είναι να εξαφανίσουν ό,τι έχει απομείνει από την παραδοσιακή ανθρώπινη ζωή και ελευθερία, προκειμένου να επιβάλουν τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων, επιτήρησης και ελέγχου, στην οποία το 99,9% περιορίζεται σε γκουλάγκ έξυπνων πόλεων, τρώγοντας έντομα, ενώ οι εγκληματίες υπερπλούσιοι είναι ελεύθεροι να αντιμετωπίζουν τον υπόλοιπο κόσμο ως ιδιωτικοποιημένη ζώνη πάρτι και πάρκο σαφάρι.

Η οντότητα που βασίζεται στο χρήμα που συνωμοτεί να το πραγματοποιήσει είναι βαθιά συνδεδεμένη με βρετανικούς και, μάλιστα, παγκόσμιους θεσμούς, σε μια παγκόσμια εκδοχή της συγχώνευσης κράτους-εταιρειών που ήταν στο επίκεντρο του ιστορικού φασισμού και την οποία αποκαλώ εγκληματοκρατία .

Η πρόταση ότι ο Μπλερ εργαζόταν πάντα για την ατζέντα των Ρότσιλντ είναι απολύτως λογική για μένα.

Μέχρι το 1997, όταν έγινε Πρωθυπουργός, οι διασυνδέσεις τους με το διεφθαρμένο καθεστώς των Τόρις στο Ηνωμένο Βασίλειο έγιναν πολύ εμφανείς, με τις περιστρεφόμενες πόρτες μεταξύ των κεντρικών γραφείων του Rothschild στο New Court του Λονδίνου και των διαδρόμων της πολιτικής εξουσίας να προσελκύουν αυξανόμενη προσοχή, όπως ο ιστορικός Ο Niall Ferguson σημείωσε .

Ήταν ώρα για «αλλαγή» – αλλά αλλαγή που δεν θα απειλούσε την υποκείμενη έδρα της εξουσίας στη σύγχρονη Βρετανία. Ο βουλευτής Tony Blair μπορεί να ήταν αναγραμματισμός του «I'm Tory Plan B», όπως τονίστηκε τότε, αλλά ίσως θα μπορούσε καλύτερα να είχε χαρακτηριστεί ως «Rothschild Plan B».

Δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο ότι ο Ρόναλντ Κοέν , διαβόητος ως ο «τραπεζίτης» των Νέων Εργατικών του Μπλερ και του Μπράουν, συνέχισε να θεμελιώνει τον καπιταλισμό που τόσο ευνοούσε η Rothschild & Co.

Ούτε είναι άσχετο το γεγονός ότι ο Μπλερ έχει μακρά ιστορία εμπλοκής στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ που εδρεύει στην Ελβετία

Το 2016 χρησιμοποίησε τον ιστότοπό του ως πλατφόρμα για να ζητήσει «ένα άλμα προς τα εμπρός για τις αναπτυσσόμενες χώρες» και ειδικότερα μια «ψηφιακή επανάσταση» στην Αφρική.

Η νεοαποικιοκρατία στην Αφρική είναι μια μακροπρόθεσμη δραστηριότητα των Ρότσιλντ, όπως περιέγραψα στο Enemies of the People , και είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Μπλερ αναφέρει ιδιαίτερα τη Ρουάντα, η οποία νωρίτερα φέτος μου έδωσε πολύ χρήσιμες γνώσεις για τη φύση και την εμβέλεια του παγκόσμιου εγκληματοκρατία.

Είναι τέτοια η θέση του Μπλερ στους παγκοσμιοποιητικούς κύκλους που θεωρείται ακόμη και πιθανός διάδοχος του Κλάους Σβάμπ στο Νταβός!

Είναι πολύ ενδεικτικό ότι λίγο μετά την παραίτησή του από τη βρετανική πολιτική, τον Ιανουάριο του 2008, εντάχθηκε στην επιχείρηση JPMorgan Chase που σχετίζεται με τους Rothschild ως «ανώτατη συμβουλευτική ιδιότητα».

Η τράπεζα, η οποία είπε ότι προσέφερε «μοναδική προοπτική», εκτιμάται ότι του πλήρωνε 2,52 εκατομμύρια λίρες ετησίως.

Ο αποχωρών πρωθυπουργός υπέγραψε επίσης γρήγορα μια προσοδοφόρα συμφωνία με την Zurich Financial Services για να συμβουλεύει τον διευθύνοντα σύμβουλο James Schiro και να παρέχει «γενική καθοδήγηση για τις εξελίξεις και τις τάσεις στο διεθνές πολιτικό περιβάλλον».

Ο Schiro ( στη φωτογραφία ), ο οποίος πέθανε το 2014, ήταν επίσης Διευθύνων Σύμβουλος της PriceWaterhouseCoopers και διευθυντής μιας σειράς πολυεθνικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των PepsiCo, Philips και Goldman Sachs που συνδέονται με τη Rothschild.

Ήταν μέλος του Επιχειρηματικού Συμβουλίου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Επιχειρηματικού Συμβουλίου Ηνωμένων Πολιτειών-Κίνας και, το 1997, έλαβε το Εθνικό Βραβείο Ανθρωπίνων Σχέσεων της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής.

Ο Μπλερ είπε στα μέσα ενημέρωσης καθώς περνούσε από πολλές περιστρεφόμενες εταιρικές πόρτες το 2008: «Πάντα με ενδιέφερε το εμπόριο και ο αντίκτυπος της παγκοσμιοποίησης. Σήμερα, η τομή μεταξύ πολιτικής και οικονομίας σε διάφορα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των αναδυόμενων αγορών, είναι πολύ ισχυρή».

Μπορείς να το ξαναπείς!

Οι πιο πρόχειρες ματιές στις « Ιδέες για τον Μετασχηματισμό του Μέλλοντος της Βρετανίας » του 2023 που προσφέρεται από το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Αλλαγής του Μπλερ θα επιβεβαιώσει ότι κάνει ακριβώς το ίδιο σχέδιο με τους Ρότσιλντ και το WEF.

Θέλει ένα νέο «στρατηγικό κράτος» του 21ου αιώνα που αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη και την ψηφιακή ταυτότητα για να «δίνει και να λαμβάνει πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο».

Ακριβώς όπως ο Klaus Schwab ( αστείο, αυτό! ), ο Μπλερ επιλέγει τη λέξη «ευκίνητος» για να περιγράψει αυτό το νέο είδος διακυβέρνησης.

Θέλει να δει «πολύ βαθύτερες κρατικές επενδύσεις σε τεχνολογικές υποδομές και υποδομές της εποχής AI, χρησιμοποιώντας cloud και σύγχρονο λογισμικό».

Και «μια νέα αντιμετώπιση των δεδομένων ως ανταγωνιστικό περιουσιακό στοιχείο, που μπορεί, για παράδειγμα, να τονώσει την καινοτομία στην υγεία».

Παρεμπιπτόντως, πρόκειται για επενδύσεις αντίκτυπου.

Επίσης, κάπως προβλέψιμα, ζητά «μια μεγαλύτερη ευθυγράμμιση μεταξύ της κυβέρνησης και του ιδιωτικού τομέα για να κινητοποιηθούν αποτελεσματικά πίσω από σαφείς σκοπούς, όπως για το κλίμα».

Ο Μπλερ βλέπει την ανάγκη για «μεγαλύτερη όρεξη για ρίσκο και καινοτομία, με μεγαλύτερη τεχνογνωσία από την εξωτερική κατεύθυνση».

Ίσως η Rothschild & Co να έχει κάποιες προτάσεις σχετικά με την πιθανή πηγή μιας τέτοιας «τεχνογνωσίας»;

Ο Μπλερ συνεχίζει: «Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν στην πρώτη γραμμή πολλών από αυτές τις ανακαλύψεις και ήταν το σπίτι ενός από τα μεγάλα άλματα της ανθρωπότητας: τη Βιομηχανική Επανάσταση.

«Μια άλλη επανάσταση συντελείται τώρα με τις εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, μια τεχνολογία με επίπεδο αντίκτυπου παρόμοιο με τον κινητήρα εσωτερικής καύσης, τον ηλεκτρισμό και το διαδίκτυο, οπότε η αύξηση δεν θα είναι αρκετή».

Μεγάλο άλμα προς τα εμπρός, μεγάλη επαναφορά, αντίκτυπος, Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση – έχουμε την εικόνα.

Το «Ανάπτυξη και ευημερία» ήταν εδώ και πολύ καιρό μια συναρπαστική φράση όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το όραμα του Μπλερ είναι, για άλλη μια φορά, πολύ σύμφωνο με την ομιλία του για μια «νέα εποχή ανάπτυξης και ευημερίας».

Για να επιτευχθεί αυτό, η δημοκρατική αντίθεση στη βιομηχανική επιτάχυνση πρέπει να συντριβεί από το φασιστικό νέο «ευκίνητο» κράτος του Μπλερ.

Θέλει «μεταρρύθμιση για να χτίσει πιο κρίσιμη υποδομή πιο γρήγορα», συμπεριλαμβανομένης της διεύρυνσης της έννοιας αυτού του όρου.

Ο Μπλερ παραπονιέται: «Ο σχεδιασμός έχει γίνει η επιτομή του προβλήματος αποτελεσματικότητας της δημοκρατίας, με έναν μικρό αριθμό οργανωμένων φωνών που σταματούν την πρόοδο, επιβραδύνουν την κατασκευή και αυξάνουν το κόστος.

«Αν γίνει σωστά, ένα νέο μοντέλο για τον εθνικό σχεδιασμό υποδομών θα μείωνε τον χρόνο που απαιτείται για τη λήψη συναίνεσης κατά 80 τοις εκατό».

Ο Μπλερ θέλει επίσης να δει τον «εκσυγχρονισμό» των δημόσιων υπηρεσιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου, φυσικά, της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας.

Αυτό θα διευκόλυνε την ατζέντα επιπτώσεων επιβάλλοντας ψηφιακούς λογαριασμούς υγείας, με δεδομένα να φυλάσσονται κεντρικά σε μια «νέα υποδομή cloud NHS» και «να χρησιμοποιούνται ως συλλογικό εθνικό περιουσιακό στοιχείο για να βοηθήσουμε τον τομέα της επιστήμης της ζωής μας να είναι κορυφαίος παγκοσμίως».

Για τον «τομέα της επιστήμης της ζωής» διαβάστε τις εξαιρετικά κερδοφόρες αυτοκρατορίες Biotech και Big Pharma με τις οποίες οι Rothschild είναι από καιρό στενά συνδεδεμένοι, όπως ανέφερα προηγουμένως .

Απλώς για να βεβαιωθούμε ότι καταλαβαίνουμε το νόημα, η έκθεση του Μπλερ προβλέπει «να μετατρέψει την Υπηρεσία Γονιδιωματικής Ιατρικής σε ένα πλήρες τμήμα του συστήματος υγείας, παρέχοντας αλληλουχία ολόκληρου του γονιδιώματος σε όλους τους ασθενείς».

Η ιδιωτικοποίηση είναι πολύ στην ατζέντα του Μπλερ. Θέλει να δώσει στα προτεινόμενα Συστήματα Ολοκληρωμένης Φροντίδας «πολυετείς προϋπολογισμούς ώστε να μπορούν να ανακατανείμουν εξοικονομήσεις αποτελεσματικότητας, να χρησιμοποιούν ιδιώτες παρόχους ελεύθερα και να επιτρέπουν την επιλογή των ασθενών μεταξύ των ιατρείων και νοσοκομείων της περιοχής τους».

Τα παιδιά του σχολείου είναι επίσης στο ραντάρ Μπλερ. Οι προτάσεις του για «μεταρρυθμίσεις» της εκπαίδευσης περιλαμβάνουν:

«1. Καθιέρωση ενός ψηφιακού αναγνωριστικού μαθητή που θα περιέχει όλες τις εκπαιδευτικές
πληροφορίες, επιτρέποντας μια εξατομικευμένη εκπαίδευση για κάθε παιδί.

«2. Αύξηση της επιλογής των γονέων και της πρόσβασης σε ποιοτική εκπαίδευση δίνοντας
στα σχολεία την ελευθερία να παρέχουν υβριδικά μαθήματα και στους γονείς το δικαίωμα να
ζητούν διαδικτυακά μαθήματα που παραδίδονται από άλλα σχολεία, δίνοντας κίνητρα στα σχολεία
να βελτιώσουν τις επιδόσεις.

«3. Αναθεώρηση του Ofsted έτσι ώστε η λογοδοσία να βασίζεται σε γνώσεις σε πραγματικό χρόνο
και να προσανατολίζεται προς τη συνεχή βελτίωση των προτύπων».

Οι πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο σημαίνει μόνιμη ψηφιακή επιτήρηση, έτσι ώστε τα εκπαιδευτικά «αποτελέσματα» να μπορούν να αξιολογηθούν και να ανταλλάσσονται από τα χρηματοοικονομικά παράσιτα της βιομηχανίας επιπτώσεων.

Εν τω μεταξύ, η λύση του στην ανάγκη για «ασφαλέστερες κοινότητες» είναι «μια επέκταση της τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου» και η ιδέα του να φροντίζει το περιβάλλον είναι να ζητήσει «Μια δεκαετία ηλεκτρισμού»!

Παρόλο που ο Μπλερ έχει αποδεχθεί δημοσίως την απόφαση για το Brexit, θα ήθελε να δει «μια καλύτερη σχέση με την ΕΕ», η οποία θα συνεπαγόταν «εμβάθυνση της υπάρχουσας εταιρικής σχέσης για την ασφάλεια» και τη δημιουργία ενός νέου «στρατηγικού πυλώνα» για την εξωτερική πολιτική, την άμυνα και την ασφάλεια εντός της Συμφωνία Εμπορίου και Συνεργασίας ΕΕ-ΗΒ.

Τέλος, έχω περιγράψει αλλού πώς η οντότητα Edmond de Rothschild με έδρα την Ελβετία, εκθέτοντας την υποστήριξή της για ολόκληρη την ολοκληρωτική ατζέντα της Μεγάλης Επαναφοράς, χρησιμοποίησε το σύνθημα: «Είμαστε τολμηροί οικοδόμοι του μέλλοντος».

Η Zurich Financial Services, η ελβετική επιχείρηση που απασχόλησε τον Μπλερ το 2008, δηλώνει την επιθυμία της «να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον μαζί».

Τι περίεργο που η προπαγάνδα του Μπλερ θα μπορούσε να συνδυάζει τέλεια τις δύο φράσεις, με το σύνθημά της: «Η Βρετανία αξίζει μια τολμηρή ατζέντα για ένα πιο λαμπρό μέλλον»!

Στην πραγματικότητα, φυσικά, το μέλλον που προσπαθεί να μας επιβάλει κάθε άλλο παρά λαμπρό είναι.

Είναι δύσκολο να διαφωνήσουμε με την προειδοποίηση του ερευνητή Rubin ότι «ο Tony Blair συντονίζεται με την οικογένεια Rothschild για να αναδιαμορφώσει θεμελιωδώς τη βρετανική κοινωνία και να εφαρμόσει ένα παγκόσμιο, ψηφιακό κράτος σκλάβων».

https://winteroak.org.uk/     

via   Maria Nikolakaki