ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ....

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σταθόπουλος

Μέσα στην παιδική μου αφέλεια, δεν μπορούσα να καταλάβω, τι εννοούσε ο  παγκόσμιος 

Καβάφης, όταν έγραφε το περιμένοντας τους βαρβάρους.

....Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;    Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.     Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;

Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.  Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη, και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί

τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

...Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·  κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία  κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).

Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,  κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν. Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.  Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Ο Καβάφης περιγράφει την παρακμή, οπτικοποιεί θα έλεγε κανείς την παρακμή.

Η παρακμή δεν ήρθε τυχαία. Σχεδιάστηκε σχολαστικά, επιστημονικά και ξεκίνησε από χαμηλά.

Την σχεδίασαν και την έθεσαν σε λειτουργία, αυτοί οι οποίοι κλήθηκαν να υπερασπιστούν την νομιμότητα.

Συνηθίζουμε να λέμε πως τα κράτη έχουν μακρόπνοη στρατηγική και εμείς καθόλου. 

Κι όμως χωρίς στρατηγική δεν μπορείς να αλώσεις έτσι μία κοινωνία.

Έχουμε στρατηγική, απλά αυτή εφαρμόστηκε από τις ηγεσίες μας εναντίον μας.

Έτσι απαντούσε ο Σοφιανόπουλος της ΧΡΩΠΕΙ (χημική βιομηχανία που παρήγαγε από όπλα μέχρι φάρμακα και πετρέλαιο, γι' αυτό επρεπε να κλείσει.), σε ερώτηση του νέου τότε Σμαραγδή, για το αν είμαστε ένα παντελώς ανοργάνωτο κράτος:

Χρειάζεται τρομερή οργάνωση για να διαλύσεις αυτόν τον παράδεισο.

Ιδού, μερικά διαχρονικά παραδείγματα που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται απαράλλαχτα ως τις ημέρες μας.

Διορισμοί από την εκάστοτε κυβέρνηση, των διοικητών των δημόσιων οργανισμών.

Διορισμοί των υπευθύνων των συνεταιρισμών.

Προσεταιρισμός με δωράκια του καθηγητικού κατεστημένου και είσοδος κομματικών στρατών στα πανεπιστήμια, προετοιμάζοντας το έδαφος της πλήρους αποδόμησης.

Διορισμοί των κεφαλών του δικαστικού σώματος, της Ελληνικής αστυνομίας, της πυροσβεστικής και του στρατού.

Προσεταιρισμός ακόμη και της εκκλησίας.

Ταυτόχρονα για να καλυφθεί η  παρακμή στις ημέρες μας, από το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, πήρε συγκεκριμένη μορφή και όνομα, ενώ εφαρμόστηκε άριστα  το διαίρει και βασίλευε.

Ο φταίχτης, ο αντίπαλος και εχθρός, ονομάστηκε δημόσιος υπάλληλος, καστανάς, ιατρός στο Κολωνάκι, γιαγιά στην λαϊκή, ελεύθερος επαγγελματίας ...

Καθώς ταυτόχρονα οι παλαιές ονομασίες των βαρβάρων άρχισαν να φθίνουν, τουλάχιστον στην πλειοψηφία των απλά και λογικά σκεπτόμενων ανθρώπων και φοβούμενοι πως με την μειοψηφία των ηλιθίων ή αδρά πληρωμένων οπαδών, ομάδων-συλλόγων-κομμάτων, δεν θα τα έβγαζαν πέρα, εφήυραν νέες ονομασίες και νέους βαρβάρους.

Οι νέοι βάρβαροι είναι πιο μεγάλοι, πιο τρομακτικοί και φέρουν βαρύγδουπα ονόματα: Μέρκελ, Σόϊμπλε, Λαγκάρντ, Ερντογάν, Πούτιν, Τράμπ, κορονοϊός...

Εφήυραν ταυτόχρονα και ονόματα για δήθεν φίλους και προστάτες μας, οι οποίοι τους βοηθούν στο νέο πλιάτσικο: Μ.Κ.Ο. , ανεμογεννήτριες, απολιγνιτοποίηση, ηλεκτρικά αυτοκίνητα και άλλα πολλά τραγελαφικά.

Ο εχθρός δεν ήταν και δεν είναι εξωτερικός. Κάθε χώρα ή κάθε ηγέτης όσο καλός ή κακός , ενδιαφέρεται πρωτίστως για τα συμφέροντα της χώρας του.

Ο γερμανός επί παραδείγματι θέλει να σε κατακτήσει οικονομικά. Ο Τούρκος και οικονομικά και στρατιωτικά. Ο Γάλλος να σε έχει τακτικό και μόνιμο πελάτη και πάει λέγοντας.

Εσύ είσαι αυτός που θα επιτρέψεις, θα συμφωνήσεις ή θα διαφωνήσεις, θα αντισταθείς.

Καθώς λοιπόν το πλιάτσικο έλαβε ανεπίτρεπτες και ανεπίστρεπτες διαστάσεις, πήραν πλέον τον λόγο ομαδικά “οι ρήτορες” κατά Καβάφη.

Δεν γράφω τον όρο προσβλητικά. Άλλωστε πολλοί από αυτούς μιλούσαν πάντα. Πρώτη ίσως φορά όλοι μαζί μιλούν πλέον ανοιχτά, στοχευμένα και χωρίς να μασούν τα λόγια τους, χαρακτηρίζοντας προδοτικό το πολιτικό σύστημα της χώρας.

Άλλοι εν ενεργεία, άλλοι όχι, μα κορυφαίοι και αναγνωρισμένοι παγκόσμια ο καθένας στον τομέα του.

Παναγιώτης Ήφαιστος, Ηλίας Κονοφάγος, Αντώνης Φώσκολος, Ιωάννης Μάζης, Κων/νος Γρίβας, Γιώργος Μαργαρίτης, Δημήτρης Σταθακόπουλος, Μαρία Νεγρεπόντη Δεληβάνη, Ζαχαρίας Μίχας, Γιάννης Μπασιάς, Χρήστος Γιανναράς, Γιώργος Κοντογιώργης, Κων/νος Νικολάου, Γρηγόρης Τσάλτας και άλλοι, περιλαμβάνονται στην λίστα που ολοένα και μεγαλώνει.

Ψυχανεμίζομαι πως από εδώ και πέρα, ο τελευταίος αντίπαλος είναι μόνον ένας και εκεί θα κριθεί αν θα συνεχίσουμε την λειτουργία μας ως κράτος , διότι η ιστορία μας και ο πολιτισμός μας δεν θα σβήσει , καθώς αντιγράφεται παγκόσμια και καθημερινά.

Ο αντίπαλος αυτού του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος , είναι οι ένοπλες δυνάμεις.

Προς Θεού και μακριά από εμένα οποιαδήποτε αναφορά για έλεγχο του πολιτεύματος ή στρατιωτικού τύπου και τρόπου εφαρμογής της νομοθεσίας.

Γράφω για κάτι τελείως διαφορετικό και το οποίο δεν έχει σχέση με τα διορισμένα και παρασημοφορημένα από την μαφία ανδρείκελα, που δέχονται να υποκύπτουν σε κάθε πολιτικό σκουπίδι και για έναν βαθμό ή μερικές εκατοντάδες ευρώ περισσότερα, να παίζουν με τις ένοπλες δυνάμεις, το αξιόμαχό τους, τις ανάγκες τους, την ίδια την εθνική κυριαρχία που έχει ήδη ξεπουλήσει ο πολιτικός τους προϊστάμενος.

Η λύση θα  δοθεί ως άρνηση εκτέλεσης οποιασδήποτε κακόβουλης, ηττοπαθούς και επιζήμιας εντολής, με ταυτόχρονη σύλληψη και ότι προβλέπει περαιτέρω ο ποινικός κώδικας για τέτοιες περιπτώσεις.

Αυτό το γνωρίζουν και αυτός είναι ο λόγος που προσπαθούν με δώρα χρήμα και αξιώματα, όλα κλεμμένα από τον Ελληνικό λαό, να ελέγξουν αστυνομία, πυροσβεστική, στρατό, αεροπορία, διορίζοντας πάντα τους δικούς τους αρχηγούς των σωμάτων .

Αυτός είναι και ο λόγος που οι υπουργοί άμυνας ανήκαν στο μαφιόζικο πολιτικό κύκλο ή υπήρξαν ελεγχόμενοι – διοριζόμενοι από αυτούς .

Ιδού μερικοί από αυτούς, οι οποίοι έχουν ταυτόχρονα το θράσος να μιλούν για δημοκρατία:

Τσοχατζόπουλος, Παπαντωνίου, Μεϊμαράκης, Βενιζέλος, Αβραμόπουλος, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Δένδιας, Καμμένος, Αποστολάκης, Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Έχουν από το πρώτο μνημόνιο και την δανειακή σύμβαση υπογράψει παράνομα την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, ενώ ταυτόχρονα έχουν διατηρήσει στο ακέραιο τα βασιλικά τους προνόμια και τις οικονομικές τους απολαβές.

Κανείς όλα αυτά τα χρόνια δεν μπόρεσε να τους σταματήσει. Γνωρίζουν πως μπορεί να το κάνει ο στρατός.

Προσπαθούν με κάθε τρόπο να τον ξεδοντιάσουν, ώστε να πάψει το αξιόμαχο και να ελέγχεται όπως κάθε τι από κάποιον πολιτικό ή έξωθεν δικό τους προϊστάμενο.

Είμαστε στο τέλος.

Το ζήτημα που προκύπτει είναι το εξής:

Είμαστε πλέον ώριμοι, μετά τα όσα έχουμε βιώσει;

Έχουν τα παθήματα γίνει μαθήματα;

Έχουμε την δύναμη και την θέληση να ξαναγίνουμε κοινωνία όπως για χιλιάδες χρόνια έχει καταγραφεί στον γενετικό μας κώδικα;

Είμαστε διατεθειμένοι να πάμε σε δημοκρατία;

Έχουμε αλλάξει βαθιά μέσα μας;

Η δημοκρατικά λειτουργούσες κοινωνίες, είναι δύσκολα στην εφαρμογή συστήματα.

Προσωπικά πιστεύω πως θα δυσκολευτούμε πολύ, αλλά υποβοηθούμενοι, από αυτήν την προδομένη αλλά αξεπέραστη νέα γενιά που μας ακολουθεί θα το καταφέρουμε, ώστε να μην επιβεβαιωθεί στον επίλογό του ο Καβάφης:

Τώρα τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους;

Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύση.

https://teleytaiaexodos.blogspot.com

ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ,ΔΕΝ ΕΙΧΑΤΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ;;;

Γράφει ο Σταμέλος Παπαβασιλείου

Μια από τις πιο πολυφυλετικές ηπείρους του πλανήτη είναι η Αφρική. Εκατοντάδες φυλές με δικά τους μοναδικά ήθη και έθιμα συστήνουν το πολύχρωμο μωσαϊκό των Αφρικανικών λαών.

Κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας, όταν ακόμα η Ελλάς έδινε πολυαίμακτους αγώνες για να γίνει εδαφικώς αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, οι Άγγλοι, ενώνοντας τις περιοχές που κατείχαν στην περιοχή του Νίγηρα, δημιούργησαν αυτό που σήμερα ονομάζεται Νιγηρία.

Οι Νιγηριανοί είναι όλοι ίδιοι; όχι βέβαια. Η Νιγηρία χωρίζεται κυρίως σε τρεις μεγάλες φυλές: τους Hausa-Fulani στον Βορρά, τους Igbo στον Νότο και τους Yoruba στα δυτικά του κράτους.
Στον Βορρά έχουμε την πολυπληθέστερη φυλή η οποία είναι κατά συντριπτική πλειοψηφία μουσουλμανικου θρησκεύματος και αρκετά οπισθοδρομική σε ήθη και παραδόσεις αλλά και σε επιστημονική κατάρτιση.
Στον Νότο οι Igbo ειναι κυριως Χριστιανοί με έφεση στις επιστήμες όπως και οι Yoruba με την διαφορά πως οι τελευταίοι ειναι μοιρασμένοι θρησκευτικά.
Όταν οι Άγγλοι ξεκίνησαν την αποαποικιοποίηση το 1960, οι φυλετικές διαφορές ήρθαν στην επιφάνεια.

Οι Hausa-Fulani αποδείχθηκαν πολύ καλοί συνεργάτες των Αγγλων σε αντίθεση με τους Igbo οι οποίοι είχαν τις δυνατότητες και το επιπεδο να αυτοδιαχειριστουν την ελευθερια τους. Οι Άγγλοι εφάρμοσαν το μοντέλο της έμμεσης δεσποτείας τοποθετώντας τοπικους αρχηγούς των Hausa Fulani σε ηγετικές θέσεις. Το 1967 οι Igbo διεκδικησαν την ανεξαρτησία της περιοχής τους που ονομάζεται Μπιάφρα.

Το επακόλουθο ήταν ένας τριετής πόλεμος κατά τον οποίο οι πολυπληθέστεροι βόρειοι απέκλεισαν πλήρως την Μπιάφρα σε συνεργασία με τους Άγγλους και τους Σοβιετικούς απο στεριά και θάλασσα οδηγώντας την περιοχή σε αφανισμό απο ασιτία. Υπολογίζεται πως περίπου 2,5 έως 5 εκατομμύρια άμαχοι πέθαναν στην Μπιάφρα από λιμό και ασθένειες, μια ξεκάθαρη και διεθνώς αναγνωρισμένη γενοκτονία χρεωμένη απολύτως στο Νιγηριανό Κράτος.

Το 1970 το ζήτημα της Μπιάφρας, ένα ζήτημα φυλετικό έκλεισε δια της βίας με τους Hausa-Fulani να επικρατούν ως το κυρίως Νιγηριανο κρατος με την πιστή συνεργασία των Yoruba οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να επικρατήσουν πολιτικά έναντι των Igbo.

Έκτοτε στην Νιγηρία εκτυλίσσεται ενας δεύτερος πόλεμος ακήρυχτος και αθόρυβος. Οι νικητές, ως καλοί συνεργάτες των πρώην αποικιοκρατών, επεβλήθησαν και ισχυροποιήθηκαν. Από το έτος 2000 επιβάλλουν την θρησκεία τους, τον ισλαμισμό, δια της βίας. Ο θρησκευτικός πόλεμος εντός της Νιγηρίας ξεκίνησε από την βίαιη επιβολή της Σαρίας στην περιοχή της Kaduna. Έκτοτε  έχουμε διαρκώς πολύνεκρες επιθέσεις σε χριστιανικες εκκλησίες και κοινότητες. Η κυβέρνηση κάνει λίγα, ελάχιστα προς αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού ζητήματος, αντιμετωπίζοντάς το σχεδόν ως αόρατο. Σκεφτείτε, είναι σαν να φεύγουν ομάδες επιδρομέων από την Ήπειρο και να σφάζουν χωριά στην Θεσσαλία και το ελληνικό κράτος να αδιαφορεί.

Γνωστές μεγάλες εκκαθαρίσεις ανα 3-4 χρόνια μπορεί κανεις να εντοπίσει με μια εύκολη αναζήτηση στο διαδίκτυο αλλά οι μικρές και αθόρυβες συμβαίνουν πλέον κάθε εβδομάδα.

Μετά από όλα αυτά αναρωτιέται κανείς, ένας άνθρωπος που κατάγεται από μια τέτοια χώρα στην οποία καταπιέζεται μια τεράστια φυλετική μειονότητα (30+% του συνολικού πληθυσμού οι Igbo) και σφάζεται για την θρησκεία του το ήμισυ του πληθυσμού, τι πιθανότητες έχει να επιζήσει και να μεγαλώσει και εν τελει να απολαύσει μία ειρηνική ζωή εντός ενός αστικού περιβάλλοντος στο οποίο ο ηλεκτρισμός, η αποχέτευση, η ύδρευση αλλά κυρίως η ασφάλεια της ζωής του και της οικογένειάς του ειναι εγγυημένες αλλά και η προστασία της περιουσίας του επίσης.

Και όμως αυτός ο άνθρωπος, του οποίου η οικογένεια βοηθήθηκε ιδιαιτέρως απο την τοπική κοινωνία, στην οποία ενετάχθη πλήρως αν και λαθραίως εισαχθείσα, αυτός ο άνθρωπος που ευεργετήθηκε από το Ελληνικό Κράτος με όλα τα προνόμια ασφαλείας και υγείας που εγγυάται η ελληνική Πολιτεία για τους διαμένοντες στην επικράτειά της, αυτός ο άνθρωπος του οποίου τα θρησκευτικά και ανθρώπινα δικαιώματα είναι απολύτως σεβαστά και εξασφαλισμένα, αφού έφτασε στην κορυφή των οικονομικών τάξεων, αισθάνθηκε πλέον αρκετά ισχυρός για να κουνήσει αχάριστα το δάχτυλο απέναντι στο λίκνο που τον ανέθρεψε και του έδωσε ώθηση να φτάσει ψηλά, ομολογουμένως με την αξία του, (η οποία όμως όπως γνωρίζουμε δεν επαρκεί πάντα από μόνη της, άνευ βοηθείας).

Ο Γιάννης κατάγεται απο την φυλή των Yoruba.  Κάτι για τον ρατσισμό και την επιβολή απέναντι στην φυλή των Igbo έχεις να πεις Γιάννη μου; Κάτι για τον ρατσισμό και το θρησκευτικό μίσος στην χώρα καταγωγής σου το οποίο γεμίζει φέρετρα καθημερινά έχεις να πεις Γιάννη μου; Μην μου πεις πως δεν τα γνωρίζεις αυτά, αφού μόνος σου δήλωσες πως ανατράφηκες με την αφρικανική κουλτούρα...https://gsteki.blogspot.com/2020/07/blog-post_84.html

ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΕ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΨΗ Ο ΧΡΥΣΟΣ;...

γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΔΑΛΗΣ    George Adalis B

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΧΡΥΣΟΥ KAI TO ΣΟΥΠΕΡ ΡΑΛΥ : ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΕ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΨΗ Ο ΧΡΥΣΟΣ;
Την δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου, μόλις είχε κορυφωθεί ένα ράλι χρυσού και κατόπιν άρχισε μια πτώση. Η άποψή μου τότε ήταν να μην παρασυρθούν από την πρόσκαιρη πτώση γιατί ο χρυσός θα σκαρφάλωνε ΑΡΓΟΤΕΡΑ σε μεγάλα ύψη. Μάλιστα είχα γράψει τότε, ότι «ο χρυσός είναι το τελευταίο καταφύγιο των επενδυτών». Τότε λοιπόν κάποιοι πίστεψαν τους γνωστούς μπουρδολόγους που έσπειραν φήμες που έλεγαν ότι «η ανάκαμψη θα είναι τύπου “V” και μάλιστα ταχύτατη»! Σε συνεντεύξεις μου και σε άρθρα μου, έλεγα ΑΚΡΙΒΩΣ το αντίθετο. Ελεγα, να μην περιμένετε γρήγορη ανάκαμψη όσοι έχετε λεφτά! Οσο για τον χρυσό είχα πει από τότε , ότι θα φτάσει σε απίστευτα υψηλά επίπεδα, γιατί καμία ανάκαμψη τύπου «V» δεν πρόκειται να έρθει!
Κι όπως ήταν «φυσιολογικό» κάποιοι επιτήδειοι, «έσπρωξαν» τον κόσμο να φύγει από τον χρυσό μιας και έπεφτε από τα 1.680$/ουγγιά που κατέγραψε στις 5 Μαρτίου 2020, στην τιμή των 1.480$/ουγγιά στις 19 Μαρτίου 2020. Τα 200 δολάρια απώλειες που κατέγραψε ο χρυσός στις 2 αυτές εβδομάδες, ήταν συνέπεια της επιστροφής των επενδυτών στις αγορές μετοχών και παραγώγων , αφού οι … «σοφοί» των αγορών προεξοφλούσαν άμεση ανάκαμψη της οικονομίας!
Ετσι στις 21 Μαρτίου, αν και αργά, άπαντες κατάλαβαν το δούλεμα που έτρωγαν από τους διαχειριστές της κρίσης του Κορωνοιού και άρχισαν να ξεπουλάνε άρον-άρον, επιστρέφοντας στο ασφαλές λιμάνι του χρυσού!
Κι όχι μόνο επέστρεψαν, αλλά τους έπιασε ένα ντελίριο με αποτέλεσμα ο χρυσός να καλπάζει.
Με εξαίρεση την 8η Ιουνίου 2020 που έπεσε κατά 60-70 δολάρια, το ράλι συνεχίστηκε. Ενώ την Παρασκευή είχαμε νέο υπερ-ράλι, με την τιμή του, να σκαρφαλώνει απότομα πολύ πάνω από το επίπεδο των 1.975$ φτάνοντας σήμερα Δευτέρα ακόμα και στα 1.941 $ !!! Απειλώντας μάλιστα να ξεπεράσει το όριο των 2.000% μέσα σε μια μέρα. Αυτή τη στιγμή κινείται πέριξ των 1.920$
Γιατί γίνεται αυτό;
-Πρώτον όπως σας είπα γιατί οι επενδυτές κατάλαβαν ότι πέφτει μεγάλο δούλεμα από τους διαχειριστές!
-Δεύτερον γιατί η υστερία με τον Κορωνοιό και το δεύτερο lockdown συνεχίζεται
-Τρίτον γιατί αυξάνονται οι εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας (κλείσιμο πρεσβειών) καθώς και κάποιες περιφερειακές εντάσεις όπως στην Μέση Ανατολή και στην Μεσόγειο.
-Τέταρτον η πτώση του δολαρίου, αυξάνει την τιμή του χρυσού, μιας και το νόμισμα αναφοράς της ουγγιάς είναι το δολάριο. Με απλά λόγια, σημαίνει ότι οι αγοραστές που χρησιμοποιούν άλλα νομίσματα μπορούν, στην πραγματικότητα, να πληρώνουν το ίδιο για το χρυσό τους, καθώς είναι σε θέση να αγοράσουν περισσότερα δολάρια για τα χρήματά τους.
Ο χρυσός φέτος από 1/1/20 έχει αυξηθεί κατά 28% και όσο συνυπάρχουν οι 4 παραπάνω λόγοι που σας ανέφερα, θα συνεχίζει να ανεβαίνει με κάποιες μεταπτώσεις μικρές. Όταν ένας ή περισσότεροι από τους παραπάνω λόγους, πάψουν να υφίστανται, τότε ο χρυσός θα αρχίσει να πέφτει.
Μπορεί λοιπόν ο Χρυσός να μην αποδίδει μερίσματα όπως πχ μια μετοχή αλλά προσφέρει ασφάλεια σε περιόδους μεγάλων εντάσεων!
Για το τέλος σας άφησα και κάτι εξόχως οικονομετρικό που όμως πρέπει να το παρακολουθείτε! Ο δείκτης μεταβλητότητας των χρηματαγορών (VIX, CBOE Volality Index) είναι άγνωστος στους Ελληνες οικονομολόγους, αλλά δείχνει αρκετά πράγματα όπως σας έχω πει στο παρελθόν! Μπορεί λοιπόν να έπεσε χαμηλά στις 26 μονάδες, αλλά η τεκμαρτή μεταβλητότητα που παρουσιάζεται καθημερινά, αποτυπώνει την τεράστια νευρικότητα των επενδυτών οι οποίοι λειτουργούν ακόμα υπό το καθεστώς πανικού και ως αγέλη!
Όλα αυτά τα γράφω σήμερα, διότι κάποιοι που ακόμα διαθέτουν ένα κομπόδεμα, δεν ακούν τον μπάρμπα-Γιώργη! Δικαίωμά τους! Δημοκρατία έχουμε κι ο καθένας μπορεί να ακούει όποιον θέλει …και να χάνει όσα λεφτά θέλει! Προσωπικά δεν γράφω για να καθοδηγήσω κάποιους σε κάποια επένδυση! Γράφω για να γνωρίζετε τι έρχεται με φόρα και να είστε άπαντες ενημερωμένοι! Γιατί η γνώση είναι δύναμη. Δεν κάνουμε προτάσεις επενδύσεων εδώ μέσα αλλά βγάζουμε από τον πάτο των ειδήσεων, την πραγματική οικονομία και συνεπώς τις εξελίξεις που θα πρέπει να αναμένουμε! Τι απόφαση θα πάρει ο καθένας σχετικά με τα λεφτά του, είναι προσωπική του υπόθεση! Αλλά για να λάβεις σωστές αποφάσεις, πρέπει προηγουμένως να μάθεις να ακούς αυτούς που βλέπουν πέρα από τη μύτη τους και σίγουρα, πέρα από την τσεπούλα των Golden Boys !!!
Αυτά, για να μην μπερδεύονται κάποιοι…
ΥΓ.
Αυτοί που τον Φεβρουάριο άκουσαν ΚΑΛΑ τι είχα πει για τον χρυσό, σήμερα ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ τεράστια ποσά! Αυτοί που θα σπεύσουν σήμερα να επενδύσουν με τιμές που αγγίζουν τα 2.000$, θα πρέπει να καταλάβουν ότι πάνε να «μπουν» σε ένα προϊόν, που η τιμή του ήδη πολύ ψηλά! Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε!

ΑΚΟΥ ΔΩ,ΜΥΑΛΟΦΥΓΟΔΙΚΕ ΜΠΑΡΜΠΑ...

Άκου ‘δώ, μυαλοφυγόδικε μπάρμπα!

 

ΕργΔημΕργ           

ί γίνεται, ρέ παιδιά, με τις καλοκαιρινές ζέστες; τ’ είναι ετούτοι εδώ;
Αποτρελλάθηκαν όλοι, καί δεν τους προλαβαίνουμε! Πετάει ο ένας μια μαλακία, κι ορμάει ο άλλος να τον ξεπεράσει!… λες καί δίνουν πουθενά βραβείο, ποιός θα πεί τη μεγαλύτερη! lol!!!
Δε μαζεύονται με τίποτε, λέμε! Τουλάχιστον να τους έμπαινε η ιδέα ν’ αυτοκτονήσουν… θα ησυχάζαμε από δαύτους.

Δεν προλάβαμε ν’ αποσώσουμε με τον αγάπη, που μας βρήκε «ρατσιστές» (καί καθόλου του γούστου του), πετάχτηκε σαν την πορδή απ’ το βρακί έτερος μισόχαζος μπάρμπας, κατά Τουρκίτσα μεριά αυτός! Ετούτος εδώ βγήκε, λέει, στο μπαλκόνι, καί είπε ότι η τουρκιγιέ σημαία θα κυματίζει πάλι σ’ όλη την Ελλάδα, όπως πρίν διακόσια χρόνια!
Άκου ‘δώ, μπάρμπα! Η τουρκιγιέ σημαία ήδη κυματίζει στην Ελλάδα: στην πρεσβεία σας καί στο κωλοπροξενείο σας στη Θράκη ΜΑΣ. Αλλά, άμα δεν σε ικανοποιεί αυτό, θα φροντίσουμε να ΜΗΝ κυματίζει ΟΥΤ’ εκεί! Όθεν, μή μας τα παραζαλίζεις καλοκαιριάτικα!
Καί πού ‘σαι! «Το μέλλον αόρατον!», λέει το ρητό. Άρα, μήν τό ‘χεις καί πολύ σίγουρο, το μέλλον!

Ας περιλάβουμε τώρα καί τον έτερο ετοιμόρροπο χαζόγερο, τον …Κράτος Μπαχτσελί, που με τούτον εδώ (τον Μουσταφά Ντεστιτζί) βρήκαν πολλούς «ήρωες» στην ιστορία της Τουρκίτσας, λέει. Καί θα μας πετάξουν στη θάλασσα, ξαναλέει. (Έτσι καί πάμε να τους επιτεθούμε.)
Ωρέ ανιστόρητοι!
Ωρέ!!!
Ποιοί «ήρωες», που βλέπατε ευζώνους καί κλάνατε πατάτες, με πρώτον καί καλύτερον τον Κεμάλ; Έ;
Ποιοί «ήρωες», που φτάσαμε τριάντα χιλιόμετρα έξω απ’ την Άγκυρα μονάχα με εφ’ όπλου λόγχη, χωρίς πυρομαχικά, νηστικοί, διψασμένοι, κι άϋπνοι… ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ; Έ;
Κι ακόμη… Ξέρετε, ρέ γερόντια, τί λέει η Ιστορία; Λέει πως τελικά μας διώξατε από τη Μ. Ασία, επειδή σας κάνανε πλάτες (ενώι ταυτόχρονα σκάβανε τον δικό μας τον λάκκο) όχι μία, όχι δύο, αλλά ΕΞΙ «Μεγάλες Δυνάμεις» της εποχής εκείνης! Διότι, αν σας πετυχαίναμε μόνους σας, μέσα σε μιά διετία θα ήσασταν παρελθόν.
Συγκεκριμένα:

• αγγλίτσα.
• ηπαπάρα.
• Γαλλία.
• Σοβιετική Ένωση.
• Καί Ιταλία.
• Αλλά ακόμη κι η ηττημένη (του Α’ ΠΠ) Γερμανίτσα – όχι με τα όπλα, αλλά με τα λεφτά.

Αλλά καί σήμερα, ρέ μπαρμπάδες, πάλι έχετε συμμάχους να σας κάνουν πλάτες (καί να σκάβουν τον λάκκο μας), ώστε να πουλάτε τσαμπουκά ατιμωρητί! Καί το καλαμπούρι ποιό είναι, ξέρετε;
ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ!!!!! (Άντε, σχεδόν!    )

Αγγλίτσα, ηπαπάρα, Γαλλία (άσχετο τί τσιρίζει ο Μανωλάκης), Ρωσσία ενόπλως, η Ιταλία όχι με όπλα πλέον, αλλά με την πουστιά (καί την μέθοδο «την κάνω γυριστή»), κι η (πάλι) ηττημένη (του Β’ ΠΠ) Γερμανίτσα ξανά με τα λεφτά!!!
Καί το άκρον άωτον του χάχανου (να σας φύγει η μασέλα, λέμε), ξέρετε ποιό είναι, ρέ γερόντια;
Ότι πάλι σήμερα έχετε συμμάχους καί ακριβώς (άντε, σχεδόν….) τους ίδιους ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥΣ εχθρούς της Ελλάδας!!!
Τους βλάκες, τους αδιάφορους, καί τους συνειδητούς προδότες / πεμπτοφαλαγγίτες / σαμποτέρ, της «δικαιωματικής» «Αριστεράς» σήμερα· ενώι τότε είχατε την ορίτζιναλ «υπέρ των εργατών» Αριστερά, το ΚΚΕ.

Να μή σας αδικώ, όμως, διότι σήμερα έχετε συμμάχους καί τα εντός Ελλάδος λαθρομούσλιμζ.
Δέ λέω, σας έκοψε λιγάκι παραπάνω, καί κάνατε προόδους από το 1922. Η ανασφάλειά σας σας έσπρωξε να το ξανασκεφτήτε, μπας καί βρήτε κανέναν παραπάνω σύμμαχο (γιά σιγουριά, διότι ακόμη κι έξι, ή εφτά, ή οχτώ «Μεγάλες Δυνάμεις» μπορεί να ξεμείνουν από μπαταρία) – καί τον βρήκατε. Συγχαρητήρια!
Αλλά, να ξέρετε, όταν έρθει η ώρα να γυρίσει το μάτι του Έλληνα, καλύτερα να μην βρίσκεστε εκεί κοντά.
Άντε, τώρα, πολλά είπατε! Τέρμα η φλυαρία! Βάλτε τις μασέλες σας στο αλατόνερο, πιείτε το τσαγάκι σας, καί νάνι!
Ούστ!

Υγ 1: Αφιερώνεται στον μεγαλύτερο αδερφό της μάνας μου, που σε ηλικία δεκαοκτώ ετών κατατάχτηκε εθελοντής κι έφτασε μέχρι τον Σαγγάριο!… Κι ευτυχώς, γύρισε πίσω ακέραιος.
Έτσι στέκονται οι πατρίδες! Όχι με το: «- Κρεμάω μουτράκια, δεν πολεμάω, καί φεύγω στο εξωτερικό, διότι δεν μ’ αρέσουν τα όπλα!»
Υγ 2: Το λέω από τώρα: καλώ τις ΕΔ μας, όταν γίνει «η στραβή» (που έλεγε κι η αλήστου μνήμης Δούρου) με τους εξ Ανατολών γείτονες καί «συμμάχους», να ΜΗΝ μασήσουν από δήθεν κρυπτοχριστιανούς αιχμαλώτους, που θα τους δείξουν τίποτε κρυμμένα σταυρουδάκια την τελευταία στιγμή. Τέτοιους «κρυπτοχριστιανούς» φιλοδωρήστε τους με μιά σφαίρα κατακέφαλα (ή δύο, γιά σιγουριά), διότι σίγουρα θα είναι δασκαλεμένοι.
Ο πραγματικός κρυπτοχριστιανός στις ΕΔ της τουρκιγιέ θα στασιάσει καί θα σκοτώσει συστρατιώτες του καί αξιωματικούς του, ΠΡΙΝ συναντηθεί με τις Ελληνικές ΕΔ.
 

ΑΚΟΥ ΔΩ,ΑΓΑΠΗ.....

Άκου ‘δώ, αγάπη!

 

ΕργΔημΕργ          

ήμερα, παιδιά μου, θα κάνουμε Γεωγραφία!
«- Μάλιστα, κύριε!»

Που λέτε, παιδιά μου, η Νιγηρία είναι μιά χώρα της κεντρικής Αφρικής.
Αλλά εκεί έχει πολλά κακά, καί δεν βλέπω κανένα καλό. (Εκτός από έναν μουσικό – αλλά κι αυτόν τον είχε, δεν τον έχει πιά.)

• Πρώτον, δεν έχει αξιοθέατα να πας να δείς.

Δεν έχει, ας πούμε, κανένα μνημείο τύπου Παρθενώνα, ούτε κάν καμιά σιδηροκατασκευή, τύπου πύργου του Άϊφφελ. Όποιος πάει στη Νιγηρία καθαρά γιά τουρισμό, σίγουρα είναι βλαμμένος.

• Δεύτερον, έχει μία από τις πλέον διεφθαρμένες κυβερνήσεις παγκοσμίως.

Να σκεφθήτε, η χώρα έχει πετρέλαιο, αλλά ο λαός της πεινάει.

• Τρίτον, έχει πολλούς απατεώνες… αλλά, ακόμη κι αυτούς, ανέμπνευστους! Lol!!!

Αυτοί σκαρώνουν συνεχώς μία απάτη (την ίδια, πάντοτε), που ονομάζεται «Νιγηριανή«. Συγκεκριμένα, βρίσκουν στο Διαδίκτυο διάφορες διευθύνσεις ημέηλς, καί στέλνουν ημέηλς που λένε ότι είναι συγγενείς πλούσιου αποβιώσαντος, που θέλουν να βγάλουν την (μεγάλη) χρηματική κληρονομιά τους έξω απ’ τη Νιγηρία, αλλά το κακό καθεστώς δεν τους αφήνει. Κι έτσι… μπορείς να τους στείλεις πεντέξη χιλιάρικα ευρά, γιά να λαδώσουν τας Αρχάς καί να βγάλουν τα λεφτά έξω; Καί μετά, θα σ’ ανταμείψουν όπως πρέπει!
(Νομίζω, πάντως, ότι έχουν βρεθεί αρκετά βλήματα παγκοσμίως, που τσίμπησαν.)
Βέβαια, αυτή η απάτη απαντάται καί σε παλιές Ελληνικές ταινίες, όπου πχ ο Βουτσάς κάνει τον γυιό βιομηχάνου (γιά να ρίξει την όμορφη), αλλά μετά ζητάει …τράκα τσιγάρο, επειδή «δεν τού ‘στειλε λεφτά ο μπαμπάς του»!    Αλλά τον συγκεκριμένο τύπο απάτης τον έχουν υιοθετήσει οι Νιγηριανοί – καί σε πιό επεξεργασμένο επίπεδο, σε πιό φινετσάτο. 

• Τέταρτον, έχει κάτι βλαμμένους, που τά ‘χουν βάλει με την εκπαίδευση – καί σχημάτισαν έναν σύλλογο θα λέγαμε, ονόματι «Μπόκο Χαράμ».

Αυτοί, όμως, έχουν το κακό συνήθειο να σε σκοτώνουν, έτσι καί διαφωνήσεις μαζί τους· αλλά σε σκοτώνουν καί επί τήι εμφανίσει, ακόμη κι αν συμφωνήσεις μαζί τους. Απλούστατα, άμα δεν τους αρέσει η φάτσα σου, ατύχησες. (Ή άμα φοράς κανένα σταυρουδάκι.)

• Πέμπτον, η Νιγηρία έχει πολλούς μαύρους!

Να δείς εκεί Έλληνα να οδηγεί αυτοκίνητο, απλά αδύνατον. Πρέπει νά ‘ρθεις στην Ελλάδα, γιά να δείς κάτι τέτοιο. (Έλληνα να οδηγεί αυτοκίνητο, παναπεί.) Πολύ ρατσιστές αυτοί οι Νιγηριανοί, ρέ παιδί μου! 

Τέλειωσε το μάθημα, παιδιά μου! Διάλειμμα τώρα!

…Λοιπόν, αγάπη, πατσίσαμε, ή ακόμη; Μήπως θες κι άλλο;
Άντε μάζεψε το βρωμόστομό σου, όταν μιλάς γιά την Ελλάδα, γιατί δεν σε βλέπω καλά!

Υγ 1: Δεν περίμενα τίποτε καλύτερο από ένα -ανεξαρτήτως χρώματος επιδερμίδας- διεθνές ρεμάλι, που δεν πήγε κάν στην κηδεία του πατέρα του, επειδή είχε αγώνα. (Καί τον δέσμευε το συμβόλαιό του, λέει.) Όπως δεν περιμένω καλύτερη συμπεριφορά από άτομα, που προσκυνάνε το χρήμα. Αφελής δεν είμαι.
Αλλά, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΑ!!!
Άει σιχτήρ, το λοιπόν, κι ο αγάπης, καί ο γκάβακας που τον έκανε «ιθαγενή Έλληνα»!
Υγ 2: Από πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει ανά τα ιντερνέτια, λέγεται πως οι Μανικετόκουμποι δεν είναι τίποτε φτωχαδάκια. Συγγενείς τους έχουν υψηλές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό της χώρας τους… ναί, ακριβώς, στο διεφθαρμένο γκουβέρνο τους.

 

Γιατί ο Ερντογάν έκανε επίδειξη ισχύος στην Αγία Σοφία και ποια είναι τα όριά του

Γιατί ο Ερντογάν έκανε επίδειξη ισχύος στην Αγία Σοφία και ποια είναι τα όριά του

Παναγιώτης Σωτήρης

Συνηθίζουμε να βλέπουμε τις κινήσεις του Ερντογάν μόνο υπό το στενό πρίσμα των ελληνοτουρκικών διαφορών, δηλαδή ως κινήσεις που κατά κύριο λόγο σκοπό έχουν να πλήξουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα ή να προωθήσουν τουρκικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας.

Μόνο που με αυτό τον τρόπο χάνουμε την πιο συνολική εικόνα και κυρίως την πιο συνολική διάσταση της στρατηγικής που ξεδιπλώνει η τουρκική κυβέρνηση, τόσο προς το εσωτερικό της Τουρκίας όσο και ως προς το εξωτερικό.

Και το κλειδί είναι η προσπάθεια να διαμορφωθεί η εικόνα ότι η Τουρκία δεν είναι πια μια δύναμη και μια κοινωνία που πρέπει να αποδείξει ότι είναι αρκετά δυτική ή αρκετά αναπτυγμένη ή έστω αρκούντως ευρωπαϊκή, αγωνίες που σφράγισαν για αρκετά χρόνια τον τρόπο που κινήθηκε η τουρκική πολιτική τάξη.

Η νέα εικόνα της Τουρκίας δεν αφορά αυτά τα στοιχεία, αλλά αντίθετα κυρίως αποσκοπεί στο να δείξει ότι πρόκειται για μια σημαντική περιφερειακή δύναμη, που έχει λόγο σε μια ευρύτερη περιοχή και η οποία μπορεί να διεκδικήσει έναν ηγετικό ρόλο στον ευρύτερο μουσουλμανικό χώρο.

Αυτό δείχνει εισβολή στη Συρία, όπου η Τουρκία έχει εξασφαλίσει «ζώνη ασφαλείας» και διεκδικεί λόγο στην «επόμενη μέρα», μετά το τέλος του πολέμου. Αυτό δείχνει η εμπλοκή στον λιβυκό εμφύλιο πόλεμο και η στήριξη, πολιτική αλλά και στρατιωτική στην διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης. Αυτό δείχνουν οι παρεμβάσεις υπέρ των Παλαιστινίων. Αυτό δείχνει η νέα στήριξη που δίνει η Τουρκία στο Αζερμπαϊτζάν (τη χώρα που η πλειοψηφία των τούρκων θεωρεί ως την πιο φιλικά προσκείμενη) στη νέα αντιπαράθεσή της με την Αρμενία. Και αυτό φάνηκε να υπογραμμίζει η πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, υπό την προεδρία του Ερντογάν που δεν ιεράρχησε ψηλά την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, αλλά τη «μάχη κατά της τρομοκρατίας» εντός και εκτός συνόρων, την κρίση της Λιβύης, την κρίση του Καυκάσου και την υπεράσπιση των συνολικών της δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι πολλαπλοί συμβολισμοί της Αγίας Σοφίας

Όπως έχει γραφτεί ο Ερντογάν με την κίνησή του αυτή θέλει να στείλει πολλαπλά μηνύματα.

Από τη μια, είναι μια κίνηση που θέλει να δώσει τον τόνο ότι η Τουρκία ξεκόβει από βασικές ορίζουσες του κεμαλικού παρελθόντος, δηλαδή της υποχώρησης της βαρύτητας της θρησκείας και της προσπάθειας εκκοσμίκευσης. Με αυτό τον τρόπο, θέλει και να πετύχει τη συσπείρωση του πιο θρησκευόμενου τμήματος του εκλογικού σώματος και να φέρει την αντιπολίτευση σε θέση σύγκρουσης με το θρησκευόμενο τμήμα του πληθυσμού, εάν θελήσει να αμφισβητήσει την επιλογή του.

Από την άλλη, όμως είναι και μια «προβολή ισχύος» σε ένα ευρύτερο τμήμα του μουσουλμανικού ακροατηρίου. Προφανώς η Αγία Σοφία δεν έχει τη φόρτιση που έχουν άλλα μεγάλα ισλαμικά προσκυνήματα, άλλωστε υπήρξε και χριστιανικός ναός για μεγάλο διάστημα, όμως η τουρκική κυβέρνηση κάνει μεγάλη προσπάθεια να προβάλει την επαναλειτουργία ως κάτι που θα πρέπει να αφορά τους μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο.

Σε κάθε περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί άλλη μια προσπάθεια του Ερντογάν να σπρώξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα ώστε η δική του αντίληψη για την παρουσία του Ισλάμ στην καθημερινή ζωή της Τουρκίας να είναι ηγεμονική, μετατοπίζοντας και τον κυρίαρχο λόγο και τον λόγο των άλλων κομμάτων. Είναι ενδεικτικό ότι παρότι μόνο το 20% των ψηφοφόρων του «Καλού Κόμματος» της Μεράλ Ακσενέρ και το 21,8% των ψηφοφόρων του κεμαλικού και κεντροαριστερού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) υποστηρίζουν την απόφαση για την Αγία Σοφία, εντούτοις οι ηγεσίες των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης έχουν αποφύγει να πάρουν θέση κατά της συγκεκριμένης απόφασης. Μάλιστα, ο Μουχαρέμ Ιντζέ, ο υποψήφιος του CHP στις προεδρικές εκλογές του 2018, δήλωσε ότι εάν προσκληθεί, θα συμμετέχει στην προσευχή της Παρασκευής.

Το μόνο κόμμα που έχει τοποθετηθεί επικριτικά για την απόφαση για μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είναι το φιλοκουρδικό και αριστερό HDP, του οποίου μόνο το 33% της εκλογικής βάσης συμφωνεί με την απόφαση Ερντογάν.

Τα όρια της νεοοθωμανικής οπτικής

Είναι αλήθεια ότι σε επίπεδο ιδεολογίας η τουρκική εξωτερική πολιτική δείχνει να καθοδηγείται από μια ορισμένη νέο-οθωμανική κατεύθυνση, ως εάν η Τουρκία να μπορούσε να αναλάβει έναν ηγετικό ρόλο σε μια ευρύτερη περιοχή που εν μέρει συμπίπτει με την παλιά Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτό συνδυάζεται και με μια προσπάθεια να παρουσιαστεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία ως πιο ανοιχτή και συμπεριληπτική, από ότι ήταν στην πραγματικότητα, υποβαθμίζοντας τον ιεραρχικό της χαρακτήρα και τη βαρύτητα της κεντρικής οθωμανικής διοίκησης.

Όμως, ανάμεσα στη φιλοδοξία και την πραγματική απήχηση υπάρχει μια σημαντική απόσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι σε αντίθεση με το όποιο αφήγημα προσπαθεί να διαμορφώσει η τουρκική κυβέρνηση και οι διανοούμενοι του AKP, στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο, η απήχηση μιας νέο-οθωμανικής ιδεολογίας δεν είναι δεδομένη. Ας μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανάδυσης των σύγχρονων εθνικών κρατών στην Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική έγινε σε ρήξη με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την αποικιοκρατία. Αυτό αφορά και τη Συρία και την Αίγυπτο, αλλά ακόμη και τα κράτη του Κόλπου. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί σημαντικές δυνάμεις να ασπάζονται την οπτική της τουρκικής κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα, σε αυτή τη φάση η απήχηση του νέου τουρκικού οράματος περιορίζεται είτε σε χώρες που μπορεί να έχουν κοινή «τουρκική» ταυτότητα, όπως το Αζερμπαϊτζάν (αν και δεν πρέπει να υποτιμούμε και την ιρανική επίδραση στην αζερική ταυτότητα), είτε σε κυβερνήσεις που αναζητούν εξωτερικά αμυντικά στηρίγματα, όπως η κυβέρνηση της Τρίπολης (με τον Σάρατζ μάλιστα να κατάγεται από πλούσια τουρκική οικογένεια), είτε σε κινήματα που αναζητούν μέσα σε μια αρνητική συγκυρία κάποια υποστήριξη, όπως στην Παλαιστίνη.

Βέβαια, εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Ερντογάν, που προσπαθεί να πλασαριστεί ως υποστηρικτής των Παλαιστινίων, μάλλον δεν τους προσφέρει την καλύτερη υπηρεσία με το να αλλάζει το χαρακτήρα ενός μνημείου όπως η Αγία Σοφία, εάν σκεφτούμε το γεγονός ότι οι Παλαιστίνιοι αγωνίζονται ενάντια στην προσπάθεια του Ισραήλ να αλλάξει το καθεστώς των μνημείων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ συμπεριλαμβανομένου του Τεμένους Αλ-Ακσά, του τρίτου τη τάξει ιερού τόπου του Ισλάμ μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα.

Σε αυτό το φόντο δεν είναι τυχαίο ότι αντιδράσεις στην κίνηση για την Αγία Σοφία ήρθαν και από τον αραβικό κόσμο, με τον Μεγάλο Μουφτή της Αιγύπτου να θεωρεί ανεπίτρεπτη την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Όταν η διεθνής εικόνα εξυπηρετεί εσωτερικές επιδιώξεις

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι παρόλη την προσπάθεια του Ερντογάν και του προπαγανδιστικού μηχανισμού του να δώσει την εικόνα μιας ευρύτερης απήχησης της κίνησης του στον μουσουλμανικό κόσμο, τελικά αυτή προς τα έξω είναι πεπερασμένη και όχι πάντα θετική. Αντίστοιχα, η προσπάθεια να διαμορφωθεί μια εικόνα απήχησης μιας νέο-οθωμανικής στρατηγικής εκτός συνόρων, επίσης προσκρούει πάνω στην πραγματική καχυποψία και δυσπιστία που αυτή μπορεί να συναντά. Αυτό που απομένει τελικά είναι πολύ περισσότερο μια διεθνής εικόνα για εσωτερική κατανάλωση.

Ο Ερντογάν έχει επενδύσει καιρό τώρα σε μια ορισμένη ανακατασκευή της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, που περιλαμβάνει τόσο τη διεκδίκηση ρόλου περιφερειακής δύναμης, ακόμη και εάν αυτό σημαίνει και εμπλοκή σε αντιπαραθέσεις, όσο και μια πολύ πιο συντηρητική και αυταρχική ιδεολογία για το εσωτερικό της Τουρκίας, με αναβαθμισμένο το ρόλο της Τουρκίας. Φαινομενικά η μετατόπιση αυτή εν μέρει έχει συντελεστεί, όμως την ίδια στιγμή φαίνεται ότι υπάρχουν και αρκετές αντιδράσεις και διαφωνίες, έστω και εάν δεν εκφράζονται έντονα. Αντίστοιχα, ο συνδυασμός ανάμεσα σε μια εξωτερική πολιτική που θα κάνει την Τουρκία μέρος του προβλήματος σε διάφορες περιοχές και την οικονομική κρίση, επίσης θα μπορούσε να πλήξει την εικόνα του Ερντογάν. Και τότε θα φανούν και τα όρια κινήσεων όπως αυτή για την Αγία Σοφία.

Πηγή: in.gr

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΑΚΤΟΡΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ...

Μια αληθινή πρακτορίστικη ιστορία υπονόμευσης

Pagenews.gr

Ο Λάμπρος Καλαρρύτης  μας θυμίζει ένα ρεπορτάζ που είχε κάνει παλιότερα για τον Γιούρι Αλεξάντροβιτς Μπεζμένοφ. Όχι, δεν τον έπιασε νοσταλγία. Αναφέρεται στον επικεφαλής σε τμήμα τμήμα ψυχολογικών επιχειρήσεων της KGB που εξηγούσε τους τρόπους υπονόμευσης αντίπαλων κρατών της ΕΣΣΔ. Διαβάστε με τι το συγκρίνει σήμερα.

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις στις ΗΠΑ και την υπερδύναμη να αποκαθηλώνει τον εαυτό της επιδιδόμενη σε μία φρενίτιδα αυτοκατάλυσης, στρεφόμενη κατά της ιστορίας της, των συμβόλων της, των προσωπικοτήτων που καθόρισαν την πορεία της, μου ήρθε στο νου ένα ρεπορτάζ που είχα κάνει παλαιότερα. Ήταν για έναν σοβιετικό πρώην υψηλόβαθμο πράκτορα ο οποίος είχε αυτομολήσει στη Δύση.

Ο Γιούρι Αλεξάντροβιτς Μπεζμένοφ ήταν επικεφαλής σε τμήμα ψυχολογικών επιχειρήσεων της KGB και σε μία σειρά διαλέξεων σε αμερικανικά πανεπιστήμια και άλλα ιδρύματα, μετά την αυτομόληση του, εξηγούσε τους τρόπους υπονόμευσης που χρησιμοποιούσε η τότε ΕΣΣΔ για να αποσταθεροποιήσει αντίπαλα κράτη, τις ΗΠΑ και τα άλλα Δυτικά στην Ευρώπη.

Ο Μπεζμένοφ εξήγησε στην ουσία το εγχειρίδιο για την εκτέλεση σιωπηρών μακροχρόνιων επιχειρήσεων διάβρωσης που διεξήγαγαν οι Σοβιετικοί κατά των αντιπάλων τους. Ακόμα και από τη σύνοψη που θα παραθέσω, νομίζω ο καθένας μπορεί να βγάλει συμπεράσματα για αυτά που συμβαίνουν και που έχουν συμβεί στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, στη χώρα μας και στη Δύση γενικώς…

Ο Γιούρι Αλεξάντροβιτς Μπεζμένοφ ο οποίος αυτομόλησε στη Δύση το 1970 δραπέτευσε ντυμένος χίπης. Έφτασε στην Αθήνα και τα υπόλοιπα ανέλαβε η αμερικανική πρεσβεία . Πέθανε το 1993 σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών. Απολαύστε τον.
«Αν πάρουμε ολόκληρο τον προϋπολογισμό σε χρήμα και ανθρώπινο δυναμικό που η KGB δαπανά εκτός σοβιετικών συνόρων, θα ανακαλύψουμε ότι μόνο το 15% των χρημάτων αυτών πάει αποκλειστικά στην κατασκοπεία της KGB. Το υπόλοιπο 85% των πόρων δαπανάται στην υπονόμευση(…) Αυτός που θα υπονομεύσει είναι ο φοιτητής που έρχεται στο πλαίσιο ανταλλαγής φοιτητών, ο ηθοποιός, ο καλλιτέχνης, ένας δημοσιογράφος σαν κι εμένα, όπως ήμουν πριν από δέκα χρόνια. Η υπονόμευση είναι αμφίδρομη δραστηριότητα. Δεν μπορείς να υπονομεύσεις ένα λαό που δεν θέλει να υπονομευτεί(…)
Η υψηλότερη τέχνη του πολέμου είναι να μην πολεμάς καθόλου, αλλά να υπονομεύσεις οτιδήποτε έχει αξία στη χώρα του εχθρού σου, ώστε η αντίληψη της πραγματικότητας στο μυαλό του να διαστρεβλωθεί τόσο πολύ, σε σημείο που να μην σε θεωρεί καν εχθρό! Να πιστέψει ότι το δικό σου σύστημα, ο δικός σου πολιτισμός και τα δικά σου ήθη αποτελούν εναλλακτικές που όχι μόνο δεν τις απεχθάνεται, αλλά τις επιθυμεί και τις προτιμά από το να πεθάνει για τις δικές του. χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τις δραστηριότητες για την καταστροφή πραγμάτων όπως η πίστη, η θρησκεία, το οικονομικό και πολιτικό σύστημα μιας χώρας (…)
Τι είναι η υπονόμευση; Αποτελείται από τέσσερα χρονικά στάδια: Το 1ο στάδιο της υπονόμευσης είναι το στάδιο που ονομάζεται “εκφυλισμός”. Η ίδια η λέξη λέει τι ακριβώς γίνεται. Χρειάζονται δεκαπέντε με είκοσι χρόνια για να εκφυλιστεί μια κοινωνία. Γιατί δεκαπέντε με είκοσι χρόνια; Γιατί τόσος χρόνος απαιτείται για να εκπαιδεύσεις μια γενιά, μια γενιά μαθητών ή παιδιών, για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο διαμορφώνεται η ιδεολογία τους, η αντίληψη για τον κόσμο και η προσωπικότητά τους. Ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Η διαδικασία διαρκεί δεκαπέντε με είκοσι χρόνια. Τι περιλαμβάνει; Περιλαμβάνει μεθόδους προπαγάνδας(…)Οι τομείς όπου διαμορφώνεται η κοινή γνώμη είναι η θρησκεία, το εκπαιδευτικό σύστημα, η κοινωνική ζωή, η δημόσια διοίκηση, τα σώματα ασφαλείας και, φυσικά, οι σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, η οικονομία. (…) Στο στάδιο του “εκφυλισμού” δημιουργούνται τάσεις στην κοινωνία, οι οποίες είναι εντελώς αντίθετες με τα βασικά ήθη και αξίες της κοινωνίας.
Η εκμετάλλευση αυτών των τάσεων είναι ο στόχος του υπονομευτή(…)Στην περίπτωση της θρησκείας, καταστροφή, αλλοίωση, αντικατάσταση με διάφορα σεξιστικά δόγματα, που αποσπούν την προσοχή του ανθρώπου. Δεν έχει σημασία αν είναι ανόητα ή αφελή, αρκεί το κύριο θρησκευτικό δόγμα να αρχίσει σιγά σιγά να διαβρώνεται και να διαχωριστεί από το κύριο μέλημα του θρησκευτικού δόγματος, που είναι να φέρει τους ανθρώπους κοντά στον Θεό. (…)Στην εκπαίδευση, δημιουργείται αποπροσανατολισμός ώστε οι μαθητές να μην μαθαίνουν οτιδήποτε εποικοδομητικό, πραγματικό, αποτελεσματικό. (…)Στην κοινωνική ζωή, αντικατάσταση των παραδοσιακών οργανώσεων με ψεύτικες, αφαιρέστε τους την υπευθυνότητα και αντικαταστήστε τις σχέσεις μεταξύ ατόμων, ομάδων και κοινωνία με τεχνητά δημοκρατικά σώματα. (…)Σώματα ασφαλείας, κι αυτά διαβρώνονται. (…) Εργοδοτικές σχέσεις.
Στο στάδιο αυτό των δεκαπέντε – είκοσι χρόνων καταστρέφουμε τις παραδοσιακά θεσπισμένες σχέσεις των συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. (…) Από τη στιγμή, λοιπόν, που φέρνετε μια χώρα στο σημείο του εκφυλισμού, όπου τίποτα πια δεν λειτουργεί, στο σημείο όπου κανείς δεν γνωρίζει το σωστό από το λάθος(…)Έρχεται το δεύτερο στάδιο τώρα, η αποσταθεροποίηση. Αποσταθεροποίηση όλων των σχέσεων, ιδρυμάτων, οργανισμών στη χώρα του εχθρού σου. (…)
Αφήνεις τον εχθρό να το κάνει μόνος του. Η περιοχή εφαρμογής είναι η ίδια, με τη μόνη διαφορά ότι σε αυτό το στάδιο οι ενέργειες των πρακτόρων δεν γίνονται αντιληπτές. Δεν υπάρχει παράβαση του νόμου όταν ένας καθηγητής που πρόσφατα γύρισε από τη Ρωσία εισάγει μια ημερίδα για τη διδασκαλία μαρξισμού – λενινισμού σ’ ένα κολέγιο στην Καλιφόρνια, για παράδειγμα. Κανείς δεν θα τον συλλάβει στην πόρτα του σπιτιού του. Αυτό που κάνει δεν θεωρείται ούτε καν ηθικό έγκλημα. (…)Οικονομία: Ριζοσπαστικοποίηση των διαδικασιών διαπραγμάτευσης της εργασίας. Στο επίπεδο του εκφυλισμού μπορούμε ακόμα να πετύχουμε συμβιβασμό μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, ίσως με τη βοήθεια κάποιου τρίτου. Στο στάδιο της αποσταθεροποίησης δεν μπορούμε ούτε και με τα μέλη της ίδιας της οικογένειάς μας να κάνουμε συμβιβασμούς. (…)
Όχι συμβιβασμοί. Πόλεμος, πόλεμος, πόλεμος. Οι φυσιολογικά εγκαθιδρυμένες σχέσεις μεταξύ των μελών της κοινωνίας αποσταθεροποιούνται. Οι σχέσεις μεταξύ μαθητών και καθηγητών στα σχολεία και στα πανεπιστήμια καταλήγουν σε καβγάδες(…)
Η κοινωνία γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστική. Μεταξύ ατόμων, ομάδων και το σύνολο της κοινωνίας. (…) Μπορεί να είναι μαύροι εναντίον λευκών, δεν έχει σημασία ποια είναι η διαχωριστική γραμμή, αρκεί οι ομάδες αυτές να έρχονται σε αντιπαράθεση. Αυτή είναι η αποσταθεροποίηση. Οι αδρανείς πράκτορες γίνονται ηγέτες των κινημάτων αποσταθεροποίησης. Μερικές φορές χρηματοδοτούνται από διάφορα ιδρύματα για το “δίκαιο αγώνα τους”. Ανθρώπινα δικαιώματα, δικαιώματα γυναικών, δικαιώματα μεταναστών. (…)
Η διαδικασία της αποσταθεροποίησης συνήθως οδηγεί κατευθείαν στο 3ο στάδιο, αυτό της κρίσης. Η διαδικασία ξεκινά όταν οι επίσημοι οργανισμοί του κράτους δεν μπορούν πια να λειτουργήσουν. Καταλήγουμε, λοιπόν, στο να έχουμε τεχνητούς οργανισμούς που επιβάλλονται στην κοινωνία. Μη εκλεγμένες επιτροπές, περίεργες ομάδες που ισχυρίζονται ότι ξέρουν τι χρειάζεται για να σωθεί η κοινωνία. (…) Κρίση έχουμε όταν η κοινωνία δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει παραγωγικά. Καταρρέει. (…)
Το τέταρτο στάδιο είναι η εξομάλυνση(…) Στο στάδιο αυτό οι αυτοδιορισμένοι ηγέτες της κοινωνίας δεν χρειάζονται άλλες επαναστάσεις πια. Το στάδιο αυτό είναι το αντίθετο της αποσταθεροποίησης. Είναι η προσπάθεια σταθεροποίησης της χώρας. Και τώρα όλοι αυτοί οι επαναστάτες, ακτιβιστές, συνδικαλιστές, απελευθερωτές, ομοφυλοφιλικοί επαναστάτες, οι καθηγητές, οι μαρξιστές – λενινιστές εξοντώνονται, με φυσική εξόντωση μερικές φορές. Εξυπηρέτησαν το σκοπό τους. δεν τους χρειαζόμαστε πια. Οι νέοι ηγέτες θέλουν σταθερότητα. Για να εκμεταλλευτούν τη νίκη τους. Όχι άλλοι επαναστάτες.»
Ελπίζω να απολαύσατε τον Γιούρι Αλεξάντροβιτς Μπεζμένοφ. Αν όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι, δίκιο έχετε, δεν είναι ιδέα σας.