ΠΙΟ ΠΕΘΑΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΠΙΟ ΞΕΤΣΙΠΩΤΗ ΧΩΡΑ,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΑΡΞΕΙ...

Νίκος Σταθόπουλος

ΑΡΚΕΙ ΑΥΤΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ "ΚΑΤΕΒΑΣΕΙΣ" ΟΛΑ, να απαιτήσεις εδώ και τώρα να πάνε να αυτοκτονήσουν όλοι οι "ιθύνοντες" και οι "ελίτ" και οι "πολιτικές πρωτοπορίες" και οι "πνευματικοί ταγοί" και οι "ριζοσπάστες της τέχνης" και οι πάσης αμφιέσεως φιλάνθρωποι και "ανθρωπιστές".....ένα παιδάκι εννιά ετών λιποθύμησε από την πείνα και η άμεση κρατική στοργή έλαβε τη μορφή τού να κόψει την παροχή ηλεκτρικού διότι η άνεργη μητέρα δε μπορούσε να εξοφλήσει τους λογαριασμούς...όποιος καραγκιόζης εμφανιστεί και αμολύσει "ορθολογικές" ρητορείες που εκλογικεύουν τη θεσμική αλητεία του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος, θα γιαουρτωθεί επαναληπτικά και με καθαρή πρόθεση διαπόμπευσης...δεν υπάρχει ούτε ένα τόσο δα ελαφρυντικό σε τούτο το κυνικό ξέσκισμα κάθε μορίου ανθρωπινότητας...ούτε θρησκεία ούτε επανάσταση ούτε τέχνη ούτε αξιοπρέπεια...όλα λείπουν εντελώς ξεφτιλισμένα και ματαιωμένα...πόσο είναι απαραίτητο πια να μισήσουμε εποικοδομητικά κάθε ιδεολογικό κατασκεύασμα και να "το πάρουμε από την αρχή", δηλαδή να κάνουμε ένα restart με όρους καθολικής ανθρωπινότητας...έτσι που πάμε το πολύ πολύ να ψοφήσουμε σε πλήρη αποχαύνωση από γενικευμένη αποκτήνωση...η τελευταία επανάσταση θα είναι μια λυσσασμένη για μεταμέλεια αυτογνωσία που δε θα λυπάται τίποτα και κανένα...ένα λιπόθυμο κοριτσάκι σε ένα πεινασμένο σπίτι χωρίς ηλεκτρικό...πιο πεθαμένη δημοκρατία σε πιο ξετσίπωτη χώρα δεν έχει υπάρξει... 

 

Ρόδος: Έκοψαν και το ρεύμα στην οικογένεια που λιποθύμησε το κοριτσάκι

Τέλος δεν έχει η ταλαιπωρία της οικογένειας της οποίας το κοριτσάκι μόλις εννέα ετών λιποθύμησε απο την πείνα σε φούρνο περιμένοντας στην ουρά για λίγο ψωμί .

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ...

Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές

 

ΕργΔημΕργ         

αν μικρή άσκηση στις σκεπτικές διαδικασίες, θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πόσα κάθε φορά άρρητα συνοδεύουν όσα λέγονται (καί γράφονται).

«- Ορίστε; τί είπες Εργοδότη; σε ποιούς… σε πόσους απευθύνεσαι; πόσοι σκέφτονται σ’ αυτή τη χώρα;»
Σε όσους περισσότερους μπορώ.
Εντάξει, συμφωνώ… Τώρα μέν, ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να σκεφτούν. Αλλά σε λίγο η διαφορά του σκέπτεσθαι απο την εγκεφαλική αδράνεια θα κοστίζει τη ζωή του αδρανούς. Ας πούμε, λοιπόν, ότι εδώ δίνουμε ένα ταχύρρυθμο «εγχειρίδιο χρήσης» του μυαλού· καί δή, σε περιπτώσεις κάπως δύσκολες. Μπάς καί σωθεί κανένας προσεχώς.
Δεν μιλάμε γιά τα εύκολα, πχ τις από τηλεοράσεως ψευτιές των πωλητικών, του τύπου: «- Τη Δευτέρα δεν θα μπούν νέοι φόροι, κακώς επιμένουν οι φήμες!», καί τη Δευτέρα …μπαίνουν νέοι φόροι τρέχοντας. Αυτά είναι εύκολα, κι όλοι είμαστε εξοικειωμένοι. Μιλάμε γιά περιπτώσεις σε ανώτερο επίπεδο.
Θα εξετάσουμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα, γιά το τί εννοούν καί δεν μας το λένε (…τον πόνο πού ‘χουν κι όλο κλαίνε), όσοι μιλάνε.

α. Μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού
Ξέρετε τώρα… Οι πέτρες της Τζώρτζια, συνομωσίες, κτλ κτλ. (Τα ξέρετε αυτά, μόνο που μάλλον σας διαφεύγει ότι η πρωτεύουσα της Τζώρτζια είναι η Ατλάντα. Μήπως αρχίζει να βγάζει νόημα το γιατί βάλανε εκεί τα εν λόγωι κοτρώνια, κι όχι πχ στη Τζιού Γιόρκ, πού ‘χει καί κόσμο να τα βλέπει καθημερινώς; )
Λοιπόν, ναί… να μειωθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός, επειδή αποτελεί πρόβλημα (στη Φύση, κτλ). Όμως, αν σκεφτόμαστε, θ’ αναρωτηθούμε αυτομάτως:
Ποιανού ο πληθυσμός πρέπει να μειωθεί, διότι αποτελεί πρόβλημα; Του Λουξεμβούργου;
Σαφώς όχι.
Τότε;
Η απάντηση δεν βρίσκεται μακριά· αποτελείται από τέσσερεις σωστές υπο-απαντήσεις:

• Πρώτος καί καλύτερος, ο πληθυσμός της Κίνας.
• Μετά, της Ινδίας.
• Μετά, των μούσλιμζ (που αυξάνονται κουνελοτρόπως).
• Τέλος, αυτωνών που οι ζωές «έχουν σημασία»· των καραμπλάκζ της Αφρικής, παναπεί. (Οι οποίοι αυξάνονται καί πληθύνονται παρομοίως κουνελοτρόπως.)

Καί διατί αποτελεί κίνδυνο ο υπερπληθυσμός αυτωνών, ώ ‘γαθοί;
Ακριβώς, επειδή δεν είναι μονάχα το ότι πρέπει να τρώνε καθημερινά τουλάχιστον ένα πιάτο φαγητό, αλλά κι επειδή ζητάνε ό,τι ακριβώς ζητάνε κι οι υπόλοιποι: πρώτες ύλες, αυτοκίνητα, καύσιμα, βιομηχανικά προϊόντα, καλοπέραση, κτλ κτλ κτλ. Καί είναι μαθηματικώς βέβαιο, πως αν δεν τα βρούν, θα τ’ αρπάξουν απ’ όποιον βρούν. Κάνε, λοιπόν, λογαριασμό τί μεγέθη φαγητού κάθε είδους χρειάζεται καθημερινώς πχ η Κίνα – καί τί αντίστοιχα μεγέθη καυσίμων, (τερα)βάττ ηλεκτρικής ισχύος, κτλ. Οι αριθμοί δεν λένε ψέμματα – κι όποιος δεν τους βλέπει, απλά είναι ηλίθιος πιστοποιημένος.

Να (μή) με συμπαθάτε, αλλά -καί με την τιμητική εξαίρεση του ανυπέρβλητου «Ιμάτζιν» του Λέννον- όταν ακούω γιά «ειρήνες / αγάπες / τα ρέστα σαχλοαγαπησιάρικα» μεταξύ λαών (σ’ αυτή τη φάση της ανθρωπότητας), με πιάνει ακατάσχετη φαγούρα στ’ αρχίδια. (Γιά το μέλλον, μετά από καμιά εικοσαριά μετενσαρκώσεις του καθενός μας, δηλαδή… βλέπουμε.) Τώρα, όποιος επιμένει να έχει αυταπάτες… τί να πω· δεν είμαι κηδεμόνας του.
Επομένως (εδώ που φτάσαμε), το «αυξάνεσθε καί πληθύνεστε» δεν ειναι μονάχα ανεύθυνο, είναι εγκληματικό.

Καί… τί γίνεται μ’ όλους αυτούς τους υπερπληθυσμιακούς;
Την απάντηση τη δίνει (πάλι!…) η Ιστορία.

[Παρένθεση: Ο -εντελώς σουρρεάλ- λαός μας, ενώι του δείχνεις μιά πόρτα ανοιχτή, αντί να μπεί μέσα… ετοιμάζει τα διαρρηκτικά εργαλεία να την ανοίξει!!! Ενώι, λοιπόν, έχει έτοιμο το λυσάρι, την Ιστορία λέγω, απαξιώνει εντελώς ν’ ασχοληθεί μ’ αυτήν… με αποτέλεσμα να κάνει ξανά καί ξανά τα ίδια λάθη στις «λύσεις».
«- Κι εσύ, ρέ Εργοδότη, περιμένεις ν’ ασχοληθεί ο λαός μας με την Ιστορία;»
Ναί· τη στιγμή ακριβώς που θ’ αναγκαστεί ν’ αρχίσει να σκέφτεται. Πακέτο πάν αυτά.]

Η Ιστορία, λοιπόν, λέει πως όλους αυτούς πρέπει να τους κάνεις ζάφτι, αλλοιώς δεν σταματάνε τα (περιττά) γκαστρώματα των γυναικών τους (με τις συνέπειες που περιγράψαμε). Καί ποιοί δοκίμασαν ιστορικώς να τους βάλουν χέρι; Πρώτοι καί καλύτεροι, οι Άγγλοι! Αρκετά έξυπνη η άρχουσα τάξη τους, ώστε να καταλάβει από νωρίς (με το που τέλειωσε η εξερεύνηση των αγνώστων χωρών της Γής απ’ τους θαλασσοπόρους) πού πάει το πράγμα με τον ανεξέλεγκτο υπερπληθυσμό.

• Τους Ινδούς, τους κατέκτησαν. Προσεταιριζόμενοι την ντόπια άρχουσα τάξη (τους μαχαραγιάδες) με τον τεκτονισμό, καί διασπείροντας τη διαφθορά καί τα κολλητηλίκια με τους ισχυρούς (με το ταυτόχρονο κλάσιμο των εθνικών δικαίων του λαού – τί μας θυμίζει!… τί μας θυμίζει!…), κατόρθωσαν εκατό χιλιάδες Άγγλοι να κρατήσουν κατεχόμενη την Ινδία επί τρείς αιώνες απάνω-κάτω!
• Τους Κινέζους, τους μαστούρωσαν επί έναν αιώνα.
• Τα μούσλιμζ τα κατέκτησαν (ά λά Ινδία), τα έβαλαν να σφάζονται μεταξύ τους… κι όταν δεν τα βάζαν να σφάζονται, τα εργαλειοποίησαν (να σφάξουν άλλους). Βλέπε πχ Λώρενς της Αραβίας.
• Τα μπλάκζ, τέλος, τα κατέκτησαν καί τα πούλησαν κι από πάνω ως δούλους (με τη συνέργεια τζιούζ καί Αράβων δουλεμπόρων). Μ’ αυτά καί μ’ αυτά, κυρίως η διαφθορά (δεν ξέρω γιά τον τεκτονισμό) άφησε γερή κληρονομιά στις χώρες της Αφρικής· σε τέτοιο σημείο, που όταν διαβάζουμε καταλόγους παγκόσμιας κατατάξεως πχ διεφθαρμένου δικαιϊκού συστήματος, το μυαλό μας αμέσως ταξιδεύει νότια.

Το βιολί αυτό δοκίμασαν να επαναλάβουν τα γιαλαντζή αντίγραφα των Άγγλων αποικιοκρατών, οι Γερμανοί. Αλλά χωρίς επιτυχία. Στην Κίνα πχ, κατάφεραν να φτιάξουν μιά ζυθοποιΐα στην πόλη Τσινγκτάο, καί να φτιάξουν τον …Μπρούς Λή, ως εγγονό Γερμανού παππού. Καί στη Βοσνία έφτιαξαν τάγματα με μούσλιμζ Ές-Ές.
Αλλά δοκιμάζουν να το επαναλάβουν στις μέρες μας οι ηπαπαραίοι.
Με τη διαφορά, ότι δεν μπορούν πιά να βάλουν χέρι σε Κινέζους καί Ινδούς (οι οποίοι, εκτός από μυαλό καί παλαιό πολιτισμό, διαθέτουν πλέον καί πυρηνικά – καί διαστημικό πρόγραμμα). Στα δέ μούσλιμζ καί τα μπλάκζ δεν θέλουν να βάλουν χέρι… διότι τα εργαλειοποιούν εις βάρος άλλων. (Έτσι εξηγείται καί η αοριστία των εκφράσεων στα κοτρώνια της Τζώρτζια, «Κρατήστε τον πληθυσμό κάτω από ένα όριο», κτλ κτλ. Ποιός, όμως, να τα κάνει αυτά, αν όχι οι δίδοντες τις εντολές; μά, τα τυχόν κορόϊδα, που θα δεχθούν να δράσουν γιά λογαριασμό των ηπαπαραίων!)
Καί γιατί εργαλειοποιούν οι ηπαπαραίοι τα μούσλιμζ καί τα μπλάκζ; Μά, απλούστατα, διότι αυτές οι κατηγορίες τυγχάνουν μπετόστοκοι! (Δεν εξετάζουμε τώρα το γιατί τυγχάνουν οικοδομικά υλικά. Διαβάστε Ιστορία, να μάθετε.) Γι’ αυτό είναι πανεύκολο να τις βάλεις να σφάζουν (καί να σφάζονται). Δες πχ ηπαπάρα στις μέρες μας.

Είδατε, λοιπόν, πόσα προκύπτουν από μιά καί μοναδική απλή φράση («Κρατήστε τον πληθυσμό κάτω από ένα όριο»), αρκεί να σκεφτούμε λιγάκι;
Αυτά όλα, όμως, πρέπει να τα κοπανήσουμε καί στα μούτρα των διαφόρων «πονοψυχιάρηδων» (διάβαζε: δουλεμπόρων), που μας κουβαλάνε εδώ τα «εργαλεία» του «βαθέος κράτους» των ηπαπάρα, γιά να τα ταΐσουμε καί να τα σπιτώσουμε. Αν το καθένα από δαύτα θέλει να γκαστρώνει τα θηλυκά του τελείως χύμα κι ανεξελέγκτως, ν’ αναλάβει καί τις ευθύνες του. Εμείς εδώ δεν του χρωστάμε τίποτε.
Ειρήσθω, ότι -με τη σκέψη- απαντήσαμε στην πορεία καί σε κάποιες άλλες ερωτήσεις, μή διατυπωθείσες ανοιχτά:

• Ποιόν ωφελεί η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού;
• Με ποιόν τρόπο θα την πετύχει; (…Εκτός από λούσιμο με πυρηνικά.)
• Καί με ποιόν τρόπο θα εξουδετερώσει τις εκρηκτικές συνέπειές της, έστω προσωρινά; (Εύκολο αυτό: αναθέτοντας το τάϊσμα των υπερπληθυσμιακών στα αρχικορόϊδα, τους Έλληνες.)

Πάμε, όμως, στην επόμενη σκεπτική άσκηση.

β. «Ανθρώπινα δικαιώματα»
Ακούς διαφόρους να φωνάζουν γιά τ’ «ανθρώπινα δικαιώματα», κι αναρωτιέσαι τί μαλακίες λένε τ’ άτομα!… Τί φωνάζουν; φρενοβλαβείς είναι; ή τους στέρησε κανείς τα δικαιώματά τους έτσι αυθαίρετα; Αφού σε κάθε πολιτισμένη χώρα, αυτά τα θέματα τα έχει διευθετήσει πρό πολλού η νομοθεσία. Καί τα δικαιώματα, καί τις υποχρεώσεις του καθενός. (Άλλο, τώρα, αν τηρούνται οι νόμοι στην πράξη.) Καί διεθνώς, κάτι κουτσοϋπάρχει θεσμοθετημένο.
Ωστόσο, αν σκεφτείς λιγάκι, οι φωνασκούντες δεν αναφέρονται στους πολίτες, πού ‘χουν τακτοποιημένα δικαιώματα – άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεκδικούν πράγματα που έχουν. Αναφέρονται σε μή-πολίτες!… Παναπεί, σε άτομα, που μπουκάρουν σε μιά χώρα παράνομα / με το έτσι γουστάρω / χωρίς επίσημα κρατικά έγγραφα ταυτοποίησης. Ώστε, μπάς καί με τις φωνασκίες (δήθεν τάχαμ ότι πρόκειται γιά ανθρώπους, να τους βοηθήσουμε, κτλ κτλ) καταφέρουν να δώσουν δικαιώματα αυτόχθονος πολίτη στο κάθε λαθροπιθήκι.
Αν ακούσετε κανέναν τέτοιον να πιπιλάει αυτή την καραμέλλα των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», να τον στείλετε να μάθει νομοθεσία. Καί να του πήτε να σκάσει, διότι λέει βλακείες. Το θέμα είναι λυμένο· κι όποιος προσπαθεί να λύσει λυμένα θέματα, είναι μαλάκας με ISO. Άμα συνεχίσει να επιμένει τόσο πολύ, όμως, να του πήτε να σας δώσει γραπτές καί τις «ανθρώπινες υποχρεώσεις». Διότι αυτά πάνε πακέτο. Αλλοιώς, να το βουλώσει.
Στα λαθροεισβάλλοντα στην Ελλάδα πιθήκια, δεν χρωστάμε τίποτε απολύτως. Καί δεν τους αναγνωρίζουμε ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα. (Αν ήταν η κουβέντα γιά τα δικαιώματα των πιθήκων, το συζητούσαμε. Lol!!!)
Ειρήσθω, ότι κάτι λαθρολάγνοι δικηγόροι (καί μπάτσοι, καί εισαγγελείς, καί δικαστάδες) πρέπει να μάθουν πως ο λάθρο από νομικής πλευράς είναι «μή υποκείμενο». Παναπεί, όχι δικαιώματα δεν έχει, αλλά δεν δικαιούται ούτε κάν προσφυγή στο δικαιϊκό σύστημα της Ελλάδας! Διότι δεν γίνεται να έχεις διάδικο τον από χίλιες μεριές πιστοποιημένο ιθαγενή Έλληνα (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, κτλ κτλ) απέναντι απ’ τον τρεχαγύρευε λάθρο, του οποίου τα στοιχεία τα δέχεσαι «κατά δήλωσιν» (με εγκυρότητα απ’ τον κώλο του λάθρο, κι όχι από καμιά πρεσβεία). Πού την μάθανε αυτή τη δικονομία, οι λαθρολάγνοι; Να μας πούν ποιούς σοφούς καθηγητάδες είχαν στη Νομική Σχολή, να πάμε να μορφωθούμε κι εμείς!

γ1. Καταστροφή αγαλμάτων στις ηπαπάρα
Παρακολουθούμε αυτές τις μέρες την επέλαση της βαρβαρότητας στις ηπαπάρα, παρέα με τη μαλακία που δέρνει τους «διαμαρτυρόμενους».
Δεν φτάνουν, δηλαδή, οι καταστροφές περιουσιών (από «δίκαιη αγανάκτηση», βραδερφέ! τί νομίζετε;    ) καί το πλιάτσικο απ’ τον «διαμαρτυρόμενο» όχλο, έχουμε καί το ξήλωμα (ού μήν καί την καταστροφή) των αγαλμάτων… διότι, λέει, αναφέρονται στις μέρες της δουλείας καί τις αδικίες που έκαναν οι λευκοί (που να καούν στην Κόλαση, οι κερατάδες! lol!!!), καί τα ρέστα. (Λες κι ο βανδαλισμός μπορεί να έχει δικαιολογία, ή είναι κάτι προς έπαινον.)
Αυτά μας λένε οι ειδήσεις… αλλά σαχλαμάρες καμαρωτές, έχω να πω.

• Αν (ακόμη μία φορά) σκεφθήτε λιγάκι, θα καταλάβετε ότι «καταστροφή αγαλμάτων» σημαίνει απλά καί μόνον «καταστροφή αγαλμάτων». Τελεία.
• Αν (ακόμη μία φορά) ανοίξετε την Ιστορία, θα δήτε ποιοί κατέστρεφαν Ελληνικά αγάλματα καί ναούς (από μόνοι τους, ή γιά χάρη άλλων – καί ποιών «άλλων»), καί ποιοί ξεκίνησαν την Εικονομαχία καί την κράτησαν γιά ενάμιση αιώνα.
• Κι αν ανοίξετε τα ματάκια σας, θα δήτε ποιοί καί γιά λογαριασμό ποιανών βανδαλίζουν αγάλματα καί νεοκλασικά στη σημερινή Ελλάδα.

Όθεν, όλα τα υπόλοιπα των ΜΜΕ (το τί θυμίζουν τ’ αγάλματα, κτλ) είναι αχρείαστες σάλτσες γιά τους ανιστόρητους καί τους αφελείς. Η αναδρομή στην Ιστορία δείχνει καθαρά πως τέτοιες πράξεις αποτελούν σκέτη, ανόθευτη φυλετική έχθρα εναντίον των Ελλήνων καί της πολιτιστικής κληρονομιάς μας στην ανθρωπότητα, ανεξάρτητα απ’ την εκάστοτε θρησκεία μας.
«Μέρες της δουλείας», καί κουράδες αχνιστές!

γ2. «Μετανοιωμένοι» λευκοί φιλάνε τα ποδάργια μπλάκζ
Διαβάζω επί μέρες γιά το ποδοφιλήματα διαφόρων ανοήτων σε ηπαπαραίους μπλάκζ, διαβάζω… διαβάζω… Αλλά δεν είδα πουθενά διατυπωμένη έστω την υποψία ότι αυτοί οι «προσκυνητές» είναι πληρωμένοι ηθοποιοί.
Ανησυχητικό σημάδι, όμως, το ότι δεν μπορούν να σκέφτονται όσο πρέπει ούτε οι «ψαγμένοι» του εγχωρίου Διαδικτύου! Αλλά, αν δεν μπορούν αυτοί, τί να πούν οι υπόλοιποι…

Συμπερασματικώς
Η όλη φάση έχει να κάνει με τα πράγματα που δεν λέγονται, όταν λέγονται κάποια άλλα. Παναπεί, η διασπορά θολούρας… η διασπορά του μελανιού της σουπιάς. Η οποία αντιμετωπίζεται μόνο με τη λογική σκέψη.
Αρκεί να εξασκείται συστηματικά αυτή η τελευταία.

Υγ: Κι έχεις καί μερικούς, να ισχυρίζονται ότι δεν πρόκειται να μας κάνει πόλεμο η τουρκίτσα! Μπάαα, σε καλό μας, που φοβόμαστε! Στο φινάλε, θα της δώσουμε το κατιτίς της στο Αιγαίο, καί ‘ντάξ’! (Λένε.)
Τί να τους πείς;!
Ρέ σούργελα, άμα σε απειλεί ένας ληστής να σε ληστέψει, καί του δώσεις ένα μέρος των χρημάτων σου, θα φύγει, ή θα σου πάρει καί τα υπόλοιπα από μόνος του; Σκοτώνοντάς σε, αν χρειαστεί;
Άει στο διάολο, με τους μαλάκες που μπλέξαμε!…

ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕΥΩΝ!!"ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ"....

Μαρία Μπαϊραχτάρη

"Το κράτος έχει συνέχεια"
Είπε ο ανθυπογραμματεας των Βρυξελλών που το παίζει πρωθυπουργός χώρας και σ' αυτήν του τη φράση έχει συμπυκνωσει όλη την αλήθεια του.
Το κράτος έχει 200 ετών συνέχεια στο ξεπούλημα της πατρίδας διαχειριζομενο από πολιτικό προσωπικό που λειτουργεί αποκλειστικά με ιδιοτελη συμφέροντα, τα οποία όλως περιεργως συμβαδίζουν με τα συμφέροντα των εχθρών της χώρας.
Δεν έχουμε κράτος σε βάθος χρόνου, έχουμε όμως Έθνος με τεράστιο ιστορικό βάθος και μεγάλη ομοιογένεια κι αυτό ήταν αγκάθι κι εμπόδιο στα ξένα συμφέροντα οπότε χρειαζόταν εγχώριοι πολιτικαντηδες που θα το ξεριζωναν.
Το ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές εξαιτίας της Μακεδονίας και του λαθρομεταναστευτικου και η ΝΔ τις κέρδισε με σημαία της αυτά τα δύο εθνικά θέματα.
Ο λαός ψήφισε με γνώμονα το εθνικό κριτήριο κι όχι την οικονομική πολιτική των επιδομάτων στην οποία ο Τσίπρας τα πήγε άψογα.
Και παρόλο που για την Μακεδονία ήταν σαφές ότι ο Μητσοτάκης δεν θα ακυρωνε την πατσαβούρα αλλά θα φρόντιζε να διαφυλάξει τα επιμέρους που προκύπτουν, για το λαθρομεταναστευτικό ήταν κάθετος ότι θα καθαρίσει το συντομότερο δυνατό το τοπίο.
Παρακολουθούμε την μεγάλη του αγάπη για τον πολυπολιτισμό όμως και την αθρόα μουσουλμανοποιηση όλης της χώρας.
Ως καλοί μαθητές της γκεμπελικης σχολής όλοι οι καλοπληρωμένοι της βουλής χρησιμοποιούν κάθε μέσο αποπροσανατολισμου της κοινής γνώμης από όλα τα σοβαρά εθνικά θέματα, προβάλλοντας στα ΜΜΕ όποια σαβούρα μπορεί να κοιμίσει τον κόσμο.
Από τα νεκρολογια της "πανδημίας" μέχρι τα βιτριολια και τον Μεγάλο Περίδρομο του Μπακογιαννη, κάποια χιλιάρικα δρόμος.
Τόλμησε και είπε ο ΑΓΕΕΘΑ το αυτονόητο σε σχέση με την τουρκία κι έπεσαν ΕΛΙΑΜΕΠητες κι ανθυποβιζιτες της ΝΔ να τον φάνε παρουσιάζοντας τον στρατοΓκαΒλο
ενώ θα έπρεπε κατά την γνώμη τους να είναι σαν την μπαλαρίνα του Βασιλόπουλου και να μαθαίνει στην πριγκηπισσουλα κόρη του πως να κάνει μακιγιάζ και να φοράει σερβιέτα.
Μέχρι και την κρίση του '87 με το Σισμικ ξέραμε ακριβώς πόσοι και ποιοι Κουρδοι υπήρχαν στην χώρα ώστε να τους απομονωσουμε στο Λαύριο και γενικά πόσοι και ποιοι μουσουλμάνοι ήταν επικίνδυνοι σε όλη την χώρα ώστε να τεθούν σε περιορισμό.
Σήμερα, ειδικά στις μεγάλες πόλεις κανείς, ούτε οι πολιτικοί μπαγλαμαδες, δεν γνωρίζει πόσοι και ποιοι και που ισλαμιστες βρίσκονται δίπλα μας.
Κι ο Μητσοτάκης, ο καλός μας πατερουλης, ενώ" τα σκυλιά στην γειτονιά μας αλυχτανε" συνεχίζει την διασπορά του ισλαμοϊού στα σπλάχνα της πατρίδας.
Όλοι αυτοί είναι εν δυνάμει στρατός του τουρκου και δεν χρειάζεται να έχουμε επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος για να το συμπεράνουμε αυτό.
Το ότι ακόμα ο τύποις πρωθυπουργός δεν έχει αυξήσει την στρατιωτική θητεία και δεν έχει αδειάσει όλα τα στρατόπεδα από λαθρομετανάστες ώστε η χώρα να είναι έτοιμη, κάτι σημαίνει.
Το ότι ακόμα συνεχίζουν οι γνωστοί κύκλοι να επιμένουν για συνδιαχειριση με την τουρκία και δεν τους βουλώνει το στόμα ο ηγεμών, επίσης κάτι σημαίνει.
Το ότι η τουρκια θα κάνει πράξη όσα είπε είναι βέβαιο.
Και κάπου εδώ, το μόνο που έχω να πω στον "κύριο" που το παίζει πρωθυπουργός είναι ότι όλα μπορεί να τα υπολογίσει ίσως.
Αυτό που δεν μπορεί να υπολογίσει όμως σίγουρα είναι την τρέλα μας.
Μας φυλαξε ο Θεός υπερβολικά πολλούς και δεν αποφοιτησαμε απ' το Χάρβαρντ.
Θα γίνει αίμα κι άμμος στην κυριολεξία.
Γιατί με τον τρελό δεν μπορεί να τα βάλει ποτέ κανείς.
#ΤΟ_ΕΘΝΟΣ_ΠΡΕΠΕΙ_ΝΑ_ΖΗΣΕΙ_ΕΛΕΥΘΕΡΟ
*

Λυπάμαι κάτι παλιούς ΝΔτες ως επί το πλείστον μεγάλης ηλικίας που βρίσκονται σε τέλεια σύγχιση και δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει.
Ακούνε Μπογδανο να ζητάει να γίνει νόμος του κράτους το σύμφωνο συμβίωσης ανάμεσα στους ομοφυλόφιλους και φτύνουν τον κόρφο τους και σταυροκοπιουνται.
Κάποιος να τους πει σε απλά ελληνικά το σημείο τομής ανάμεσα στην σχολή της Φρανκφούρτης και στην σχολή του Σικάγου γιατί έχουν μπερδευτεί οι άνθρωποι.
...

Σατανική εφεύρεση η αλλαγή πλεύσης στα κόμματα διατηρώντας το ίδιο όνομα.
Σας το είχα πει όταν σας άλλαξε τον δαυλό αλλά το θεωρησατε απλώς μεταμοντέρνα εικαστική παρέμβαση.
Πάρτε τα χάπια σας τώρα μην πάθετε κανένα εγκεφαλικό γιατί θα σας καταγράψουν ως θύματα παγκολινιασης και δε λέει να μπουν οι τοπικές οργανώσεις του κόμματος σε καραντίνα.
**ο Μητσοτάκης είναι για τη ΝΔ ότι ήταν ο Σημίτης για το ΠΑΣΟΚ. Η αναθεωρητική σκέψη για να μετουσιωθει σε πράξη χρειάζεται ένα πρόσωπο να την προωθήσει.
Σαφώς και οικογενειακά ποτέ δεν ανήκαν στην παραδοσιακή δεξιά αλλά προέρχονται από το κέντρο με φιλελευθερες τάσεις.
Το ΠΑΣΟΚ δεν άντεξε την μεταρρύθμιση και κατερρευσε με αποτέλεσμα να γιγαντωθεί το ΣΥΡΙΖΑ που επισταμενα κάποιοι κύκλοι προσπάθησαν να παρουσιάσουν τον Τσίπρα χαρισματικό ηγέτη όπως ο Αντρέας.
Εάν κατορθώσει και τρυπήσει το σύστημα η δημιουργία ενός σοβαρού κόμματος με εθνικό πρόσημο, η ΝΔ του Μητσοτάκη θα απολαμβάνει τα ποσοστά του ΚΙΝΑΛ και γενικά θα αλλάξουν οι ισορροπίες γιατί είναι ξεκάθαρο πλέον το δίπολο Έθνους - κράτους

ΖΑΧΑΡΩΝΟΝΤΟΣ ΤΗΝ ΖΑΧΑΡΟΒΑ...

Ζαχαρώνοντας τη Ζαχάροβα

  

ΕργΔημΕργ           

ι ενώι γενικά στο Ελληνόφωνο Ιντερνέτι έχει πέσει μιά χαύνωση (θες καλοκαιρινή; ), βλέπω αυτές τις μέρες μάτσο τα δημοσιεύματα ότι έρχεται ως πρέσβυς της Ρωσσίας στην Αθήνα η κυρία Ζαχάροβα… Κι έχει ξεχυθεί Ο ενθουσιασμός ανά τα παραληρούντα πλήθη των πατριωτών!
Έλα, όμως, που εγώ ο ανάποδος θα τους προσγειώσω· κι απότομα, αν χρειαστεί. Καί δεν μου καίγεται καρφί, αν πονέσει ο κώλος τους απ’ την πτώση.
Καί θα κόψω καί καλημέρες, αν χρειαστεί. Διότι, πάνω απ’ όλους κι όλα βρίσκεται η Ελλάδα.
Σας έχω πεί, ότι εγώ με την Ελλάδα ΔΕΝ παίζω. Όθεν, αν δεν το έχετε κατανοήσει αυτό με τον καλό τρόπο, ενδεχομένως να χρειαστεί να φάτε κλύσμα· σας προειδοποίησα, καί αμαρτίαν ούκ έχω.

Τώρα, βέβαια, όλοι αυτοί οι πατριώτες ένα τόσο δά μικρούλι δίκιο τό ‘χουν… διότι σαν πολύ μας έκατσε στο σβέρκο ο Καλιφορνέζος αληταράς. Καί τώρα που ψιθυρίζεται πως τον ξεκουμπίζουν, στα τσακίδια να πάει, καί δεν θα μας λείψει καθόλου. (Μόνο σε κάτι ηγουμένους του Όρουc, που σπάζανε πασχαλινά αυγά μαζί του, καί κάτι τέτοιους παρεμφερείς θα λείψει. Θα λείψει σ’ αυτούς που έταζε λεφτά καί οφφίτσια, εν ολίγοις. Σ’ εμάς τους υπόλοιπους, όχι.)
Όμως, αγάπες μου, η διπλωματία ΔΕΝ είναι ούτε γκομενιλίκι (άμα ελπίζετε ότι θα σας καψουρευτεί η Ζαχάροβα, είσαστε μαλάκες με πιστοποίηση ISO), ΟΥΤΕ επίδειξη μόδας γυναικείων ρούχων (καί -ενδεχομένως- εσωρρούχων), ΟΥΤΕ «σέλφιζ» με γκόμενες (έστω καί στη δεύτερη νεότητά τους). Η διπλωματία είναι ένα πικρό δηλητήριο, άσχετα με τί χρυσόχαρτο είναι τυλιγμένο.
Οπότε, πάμε να δούμε με λεπτομέρειες, το γιατί ΔΕΝ πρέπει να πετάμε τη σκούφια μας απ’ τη χαρά μας, που θά ‘ρθει (αν έρθει τελικώς) η εν λόγωι πρέσβειρα εδώ. Καλώς να ‘ρθεί η γυναίκα, δεν είμαστε αφιλόξενα γαϊδούρια, αλλά…

α1. Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις
Είχα γράψει ένα μεγαλούτσικο σχόλιο, όπου ανέλυα το τί ρόλο παίξανε διάφορα πρόσωπα με το ίδιο επίθετο με την κυρία μελλοντική πρέσβυ. Καί ο ρόλος όλων αυτών ήταν ΕΝΑΝΤΙΟΝ της Ελλάδας. Χωνέψτε το αυτό.
Το αντιγράφω αυτούσιο, με μικρές προσθήκες.
Όσον αφορά το επίθετο «Ζαχάρωφ» («Ζαχάροβα», στο θηλυκό), γιά μένα ισχύουν ασυζητητί τα εξής τινά:

1. Ότι αποτελεί παραφθορά του «Χαζάρωφ»… γιά να μή δίνει στόχο. (Ξέρετε την ιστορία, που λέει ο Καίσλερ, ότι οι Χάζαροι είχαν το συνήθειο ν’ αλλάζουν ταυτότητες – σαν τους κακοποιούς, λέω εγώ, διότι ο Καίσλερ αυτό δεν το λέει. Κι αφού σκοτώνανε αυτόν, του οποίου το όνομα παίρνανε· ούτ’ αυτό το διευκρινίζει ο Καίσλερ, αλλά δεν θέλει πολύ μυαλό να το δείς.)
2. Ως άμεσο πόρισμα του παραπάνω: ότι όλοι, όσοι το φέρουν, είναι ιουδαϊκής καταγωγής (χαζαρικής).
3. Ότι οι περισσότεροι, απ’ όσους το φέρουν, έχουν κάνει ζημιά στην Ελλάδα.
4. Ότι, αν κάποιος πληροί μία από τις παραπάνω συνθήκες, θα πληροί καί τις υπόλοιπες.

Παραδείγματα:
i. Σέρ Μπαζίλ Ζαχάρωφ. Επάγγελμα: «τουλουμπατζής» (αντλιωρός) στην Τουρκοπυροσβεστική Κωνσταντινουπόλεως. Έρχεται στην Ελλάδα, καί συνομιλεί ως ίσος προς ίσον με τον πρωθυπουργό Σκουλούδη (το ότι ήταν κι οι δυό τέκτονες, δεν το εξηγεί αυτό), εξελίσσεται δέ ταχύτατα σε μεγαλέμπορο όπλων… καί κρεμάει μεγαλοπρεπώς τον Ελληνικό Στρατό το 1921-22 από προμήθειες όπλων καί πυρομαχικών. (Ήταν αντιπρόσωπος της Αγγλικής Βίκερς, καί προφασίστηκε κακοπληρωμή εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου.)

Ζαχάρωφ, ή Χαζάρωφ;
ii. Ζαχαριάδης. Νεαντερταλόφατσα (βαθουλωμένα μάτια), ίδια με τη νεαντερταλόφατσα του Πουλιόπουλου. (Οι νεώτεροι αναγνώστες να πάνε να ψάξουν, μπάς καί μάθουν τίποτε!)



Καί προφανώς ίδιας καταγωγής. Ουδέν έτερον σχόλιον.
Ζαχαριάδης, ή Χαζαριάδης;
iii. Αντρέϊ Ζαχάρωφ. Διάσημος φυσικός, λέγεται πως ήταν ιουδαίος της ΕΣΣΔ. Φανερός «αντιρρησίας» στο καθεστώς, τότε. (Παρά την ηγεσία του -κατά 99% επίσης ιουδαίου- Μπρέζνιεφ.) Δεν τον πείραξε κανείς, ενώι τους τυχαίους «αντιρρησίες» τους έτρωγε το σκοτάδι.
Ζαχάρωφ, ή Χαζάρωφ, λοιπόν;
iv. Πάμε, τώρα, στον Σωφρόνιο (Ζαχάρωφ) του Έσσεξ… Κατά τη γνωμάρα μου, δεν ήταν τυχαίο, που αυτός (καί ουδείς έτερος) έγινε κολλητός του Μπαλφούρ. «- Δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιός είσαι!», λέει η παροιμία – κι οι παροιμίες είναι σοφές.
Με την ευκαιρία, προσωπικώς δυσπιστώ τα μέγιστα, όταν βλέπω «Άγγλους» (τύπου Μπαλφούρ) καί ιουδαίους (πχ Σεραφείμ Ρόουζ) να πλησιάζουν την Ορθοδοξία.
Δεμπανα λένε ό,τι θέλουν οι παπάδες κι οι καλοί πιστοί… εγώ με κάτι τέτοια ρίχνω ασφάλεια.
Ζαχάρωφ, ή Χαζάρωφ καί τούτος;

α2. Παρατήρηση προσώπου
Δεν θα πλακωθούμε εδώ σε κρανιομετρίες καί λοιπά παρόμοια, αλλά κάποιες απλές παρατηρήσεις θα τις κάνουμε.
Συχνά-πυκνά, οι γυναίκες αλλάζουν (εκτός απ’ το ντύσιμο καί τη βαφή των νυχιών τους) μαλλιά, κιλά, φάτσα… πολλές φορές, σε σημείο να μην τις αναγνωρίζεις! Καί, ψάχνοντας φωτογραφίες της εν λόγωι κυρίας, είδα ότι αυτή είναι απ’ αυτές που το παρακάνουν.
Εν πάσει περιπτώσει, παραθέτω εδώ τρείς φωτογραφίες της· η πρώτη από τη Γουΐκι, οι άλλες δύο από το σχετικό άρθρο της Πελασγικής:


Καί θέλω να συγκρίνω με τις εξής κυρίες:



Η εξ αριστερών είναι η Ίννα Σεβτσένκο, αρχηγός των Φέμεν, που έκοβε σταυρούς με αλυσοπρίονο στην Ουκρανία. Θεωρητικώς, η Σεβτσένκο είναι Ουκρανέζα. Η δεύτερη είναι η γνωστή καλλιτέχνις του άζματος (καί του στριπτήζ) Λέηντη Γκαγκά, η οποία είναι ορίτζιναλ Χαζάρα των ηπαπάρα.
Δεν ξέρω ρέ παιδί μου, εντάξει, αλλοδαπή ανθρωποκατασκευή «από ‘κεί πάνω» (στον χάρτη), αλλ’ αυτές οι χοντρομύτες καί τ’ αυτιά με έλλειψη λοβού, σαν κάτι να δείχνουν!
«- Μά, ρέ Εργοδότη, αυτά που λες μπορεί καί να μή σημαίνουν τίποτε απολύτως γιά την καταγωγή της πιθανής πρέσβεως!»
Σύμφωνοι, αλλά δείξτε μου εσείς μία (ΜΙΑ, 1) φωτογραφία της Ζαχάροβα, να κάνει τον σταυρό της μέσα σ’ εκκλησία, καί το βουλώνω.

β. Τότε;…
Το παραδέχομαι. Εγώ πρώτος είπα ότι το παιχνίδι δεν παίζεται πλέον στα γονίδια, αλλά στην ψυχή. Αν, λοιπόν, η εν λόγωι αγαπάει τη Ρωσσία καί δρά υπέρ της Ρωσσίας, τότε δεν μας πέφτει λόγος ποιάς καταγωγής είναι. Θα την κρίνουμε με άλλα κριτήρια.
Πώς;
Πρώτα-πρώτα, θ’ αναρωτηθούμε γιατί ακριβώς έρχεται – κι αυτό ΔΕΝ είναι γιά γκομενιλίκια με λιγούρηδες νεο-Έλληνες.
Πολλοί, λοιπόν, καταλαβαίνουν (καί το λένε) ότι θα τη στείλουν εδώ γιά κόντρα στον Καλιφορνέζο «κύριο» πρέσβυ. Σωστό· πλήν όμως, ελλιπές. Το απόλυτα σωστό είναι ότι η Ζαχάροβα θα προσπαθήσει να διαλύσει την νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, στο δυτικό σκέλος της (Ελλάδα). (Το ανατολικό -Τουρκία- τό ‘χει αναλάβει ο ίδιος ο Πούτιν.) Οπότε, πιθανώτατα έχει εξουσιοδότηση εν λευκώι να κάνει ό,τι χρειαστεί προς τούτο.
Ο θρασύτατος «κύριος» πρέσβυς έφτασε μέχρι το Άγιο Όροc, ανακατεύοντας τους πάντες καί τα πάντα· καί τελικά, επί των ημερών του η μισή Ελλάδα έγινε λαθροκαταυλισμός, κι η άλλη μισή ηπαπαραίϊκη στρατιωτική βάση. Αυτή, τώρα, θα δούμε μέχρι πού μπορεί / έχει εντολές να φτάσει, ώστε να ξηλώσει τα δίχτυα του ηπαπαραίϊκου «βαθέος κράτους» στη χώρα μας. Ειδικά, πάντως, γιά το Άγιο Όροc, σας λέω ότι η συστηματική Ρωσσική διείσδυση εκεί (διάβαζε: καπέλλωμα) ΔΕΝ είναι κάτι το καλό γιά τα Ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Είχε ξαναγίνει αυτή η δουλειά στις αρχές του 20ου αιώνα, μέχρις ότου ήρθαν οι τζιούζ μπολσεβίκοι καί σταμάτησε απότομα. Τώρα, όμως, ξανάρχισε.

γ. Ιστορία
Προσέξτε, όμως!
Το μέν ΝΑΤΟ πολύ ευχαρίστως να πάει στον διάολο, κι ακόμη παραπέρα· παρέα με τον Ο»Η»Ε καί την «Ε»Ε. Αλλά, άγρυπνος φρουρός η Ιστορία, μας προειδοποιεί:
Οι Ρώσσοι μας κρέμασαν μεγαλοπρεπώς, όποτε διαπίστωσαν ότι δεν τους βγαίνουν τα πολιτικά καί στρατιωτικά τους παιχνίδια. Πρόχειρα παραδείγματα το 1770, καί -αν θυμάμαι καλά- το τί έπαθε ο Κατσώνης απ’ τις ψευδείς υποσχέσεις του Σινιάβιν (ή Σενιάβιν), μόλις μία γενιά μετά.
Βέβαια, οι βρωμιές των Ρώσσων εις βάρος μας δεν φτάνουν τις αντίστοιχες των Αγγλογάλλων, των Γερμανών, καί των Αμερικάνων (καί των Ιταλών)· αυτές όλες είναι εκτός συναγωνισμού… κάνουν πρωτάθλημα πέντε κατηγορίες παραπάνω απ’ τις Ρώσσικες!    Αλλά, γιά σκεφτήτε…
…Τί θα γίνει, αν πειστούμε από τα χαμόγελα της κυρίας Ζαχάροβα, κι «αδειάσουμε» το ΝΑΤΟ από μόνοι μας, ΧΩΡΙΣ να έχουμε κατοχυρώσει εξασφάλιση γιά τα μετέπειτα;
(Διότι, ως χαζοβιόληδες συναισθηματικοί νεο-Έλληνες θα κάνουμε αυτό ακριβώς.)
Έ;
Μήπως ακόμη μία φορά η ατιμώρητη καί παραχαϊδεμένη Τουρκία θα μας την πέσει με τις πλάτες όλων, ενώι η κυρία Ζαχάροβα θ’ απολαμβάνει τα σοκολατάκια της καί το τσάϊ της κατά Μόσχα μεριά; Τί έγινε το 1922, δεν θυμάστε;
Έ;
Ρωτάω, να μου απαντήσετε.
ΑΝ μπορεί κάποιος από σας να σκεφτεί.

δ. Άρα, τί δεί πράξαι;
Ένα καί μόνον:

Μηδενίστε το γαμημένο το συναίσθημά σας, ώ Έλληνες!!!

Μην κρίνετε, καί ιδίως ΜΗΝ ΧΕΙΡΙΖΕΣΤΕ τα εθνικά θέματα με βάση το συναίσθημα! Στις διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας, να θεωρήτε ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τα υπόλοιπα κράτη βασιλικές κόμπρες, που άμα λάχει θα μας ρίξουν γερή δαγκωνιά. Δεν υπάρχουν φιλίες κι αγάπες σ’ αυτές τις δουλειές.
Πόσες φορές χρειάζεται να σας τα πεί κανείς αυτά, μέχρι να τα χωρέσ’ η γκλάβα σας;

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΤΗΣ ΜΟΣΟΥΛΗΣ...

Από τον τοίχο του   Πανορμίτης Σπανός

Η Μικρασιατική Εκστρατεία και τα πετρέλαια της Μοσούλης
Το ζήτημα της Μοσούλης αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην παγκόσμια Ιστορία των τριών πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα.
Από μια μακροϊστορική οπτική δεν είναι παράδοξο ότι ανακινείται πάλι τις μέρες μας. Δεδομένου ότι ανέκυψε όταν χαράσσονταν τα σύνορα στη Μέση Ανατολή. Τώρα που αναθεωρούνται με τους πολέμους, ξαναπροβάλλει στις νέες συνθήκες.
Γράφει ο Τάκης Κατσιμάρδος* [katsimar@yahoo.gr]
Η κατάσταση σήμερα θυμίζει την εποχή λίγο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η θέση-κλειδί, που κατείχε στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, μέχρι τη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ, αλλά και λίγο αργότερα, αναβαθμίστηκε ραγδαία, ενώ διαρκούσε ακόμη ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος.

Αιτία ο εντοπισμός των πλούσιων ενεργειακών αποθεμάτων και ο συνακόλουθος διεθνής αποικιακός ανταγωνισμός για την εκμετάλλευσή τους. Η Μοσούλη είχε την τύχη και την ατυχία μαζί να διαθέτει πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Ετσι βρέθηκε στη δίνη των συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων.
Η διανομή
========
Το παράδοξο είναι ότι στο ζήτημα βρέθηκε να εμπλέκεται εμμέσως και η χώρα μας. Οχι για να πάρει μέρος, φυσικά, στη διανομή του πλούτου. Αλλά για λογαριασμό των συμμάχων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικά της Βρετανίας. Αρχικώς μετά το τέλος του πολέμου με τη μικρασιατική εκστρατεία και τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Καθώς ένας από τους βασικούς παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην εκστρατεία του 1919-1922 ήταν ο έλεγχος των πετρελαίων της Μοσούλης.
Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως φορέας των συμφερόντων Αγγλίας - Γαλλίας - Ιταλίας, σε πρώτη φάση, στην περιοχή. Ανεξαρτήτως των αντιθέσεων, που είχαν μεταξύ τους, ιδιαίτερα οι δύο πρώτες, εκεί και σε άλλα μέρη της υπό διάλυση οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οταν αυτά, τελικά, κατοχυρώθηκαν απέναντι στον τουρκικό εθνικισμό και έπαψε να αποτελεί στήριγμα εγκαταλείφθηκε σταδιακά. Πρώρα από τη Γαλλία και Ιταλία και ύστερα από την Αγγλία, με αποτέλεσμα τη Μικρασιατική καταστροφή.
Υποστηρίζεται, μάλιστα, από ιστορικούς ότι κατά κάποιο τρόπο οι Βρετανοί περίπου «αντάλλαξαν» την Ανατολική Θράκη με τη Μοσούλη. Επέβαλαν στην Ελλάδα να την εγκαταλείψει, προκειμένου να αποσπάσουν τη συμφωνία του Κεμάλ για την προσάρτηση της Μοσούλης στο Ιράκ και σε άλλα ζητήματα.
Τα όσα διαδραματίζονται εκεί το τελευταίο διάστημα δεν μας αφορούν μόνο με τη διάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης και του μαζικού θανατικού. Κι αυτό δεν περιορίζεται στο πιθανό νέο προσφυγικό κύμα, που συνεπάγεται ο ανελέητος πολυμετωπικός πόλεμος.
Είναι παραπάνω από σαφές ότι σχετίζεται και με τη χάραξη νέων συνοριακών πραγματικοτήτων, που επεκτείνεται σε ένα πολύ ευρύτερο πλαίσιο. Οπου εξέχουσα θέση κατέχει η Τουρκία. Ο ίδιος ο Ερντογάν, μάλιστα, συνδέει τη Μοσούλη και με τη Συνθήκη της Λωζάνης, που καθόρισε τα τουρκικά σύνορα με την Ελλάδα, το Ιράκ και τη Συρία.
Το ζήτημα τους ελέγχου της Μοσούλης, πράγματι, ήταν ένα από τα κεντρικά ζητήματα της τύχης των εδαφών της πρώην οθωμανικής αυτοκρατορίας στη Λωζάνη. Παραλίγο, μάλιστα, οι συνομιλίες να ναυαγήσουν, ανάμεσα σε άλλα, εξαιτίας της βρετανοτουρκικής σύγκρουσης. Με επίδικο αν το πρώην οθωμανικό βιλαέτι θα ανήκει στην Τουρκία ή στο αγγλοκρατούμενο τότε Ιράκ.
Επήλθε, όμως, συμβιβασμός και η λύση του προβλήματος μετατέθηκε σε διαπραγματεύσεις αμέσως μετά τη Λωζάνη: «Η μεταξύ Τουρκίας και Ιράκ μεθόριος θέλει καθορισθή συμβιβαστικώς μεταξύ Τουρκίας και Μεγάλης Βρεττανίας εντός προθεσμίας εννέα μηνών. Μη επερχομένης συμφωνίας ...η διαφορά θέλη αχθή ενώπιον του Συμβουλίου της Κοινωνίας των Εθνών» σύμφωνα με το σχετικό άρθρο της Συνθήκης της Λωζάνης.
Οι Κούρδοι
========
Το βασικό επιχείρημα της Αγκυρας ήταν πως ο πληθυσμός της περιοχής ήταν στη μεγάλη πλειονότητα Τούρκοι και Κούρδοι. Οι Κούρδοι της Τουρκίας, συμπολεμιστές εκείνη την περίοδο του Κεμάλ, υποτίθεται ότι δεν επιθυμούσαν «ν' αποχωριστούν από τ' αδέλφια τους» στη Μοσούλη. Επειδή, λοιπόν, σύμφωνα με τα πρακτικά της διάσκεψης στη Λωζάνη, η νέα Τουρκία ανήκε στους Τούρκους και τους Κούρδους μαζί, η περιοχή έπρεπε να ενσωματωθεί στην Τουρκία.
Αντιθέτως οι Αγγλοι υποστήριζαν ότι η πόλη είναι κουρδική, επομένως η θέση της είναι στο Ιράκ. Εννοείται όχι από κάποιες φιλοκουρδικές διαθέσεις, αλλά επειδή είχε τον ήδη έλεγχο του Ιράκ. Το ζήτημα της Μοσούλης (και των Κούρδων) δεν θα λυθεί στις προβλεπόμενες προθεσμίες. Θα χρειαστεί η επέμβαση της Κοινωνίας των Εθνών και του Δικαστηρίου της Χάγης, μέχρι να επικρατήσουν πλήρως οι αγγλικές θέσεις.
Μεγάλοι χαμένοι ήταν οι Κούρδοι. Αντί για κουρδικό κράτος ή αυτονομία βρέθηκαν διασκορπισμένοι σε Τουρκία, Ιράκ και Συρία. Το κουρδικό πρόβλημα θα υποκαταστήσει στο μέλλον το ζήτημα της Μοσούλης.
Μετά το «όχι» της Τουρκίας στις διεθνείς αποφάσεις
Ο Πάγκαλος ονειρευόταν νέα πολεμική περιπέτεια στο πλευρό των Αγγλων
======================================
Στο περίφημο Εθνικό Σύμφωνο (1920) της αναδυόμενης εθνικιστικής Τουρκίας η Μοσούλη θεωρείται ως μέρος του νέου κράτους. Οπως και άλλα εδάφη της πρώην οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Το βασικό επιχείρημα είναι η σύνθεση του πληθυσμού. Πλην, όμως, «ταχυδακτυλουργικά» προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η πλειονότητα είναι Τούρκοι ή τουρκογενείς. Ομως Κούρδοι είναι οι περισσότεροι στους οποίους, μάλιστα, ο Κεμάλ υπόσχεται αυτονομία για να την ξεχάσει εντελώς το επόμενο διάστημα στις υποσχέσεις του.
Στη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), την οποία ο ίδιος θεωρεί ως «πολιτική νίκη, που όμοιά της δεν υπάρχει στην οθωμανική ιστορία!», ουδεμία αναφορά γίνεται σε Κουρδιστάν και Κούρδους. Το άλλο επιχείρημα είναι τα «ιστορικά δικαιώματα» της Τουρκίας στην περιοχή (από τον 16ο αιώνα η Μοσούλη στην κατοχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας).
Η αγγλοτουρκική διαμάχη για την τύχη της θα οξυνθεί. Ο Κεμάλ δεν δεχόταν, αρχικώς, την απόφαση της Κοινωνίας των Εθνών για τη Μοσούλη. Τουρκικά στρατεύματα μάλιστα προχώρησαν τότε και σε σφαγές ντόπιου χριστιανικού πληθυσμού, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις. Εκείνη ακριβώς την περίοδο η Ελλάδα (1926) παραλίγο, πάλι, να γνωρίσει νέες πολεμικές περιπέτειες, με φόντο τα πετρέλαια. Το δικτατορικό καθεστώς του Πάγκαλου εκτίμησε ότι λόγω της άρνησης της Τουρκίας για τη μοίρα της Μοσούλης θα είχε την αγγλική υποστήριξη αν κήρυττε πόλεμο για να καταλάβει την Αν. Θράκη και την Κωνσταντινούπολη!
Μεγάλη ευκαιρία
============
Ο Πάγκαλος, που θεωρούσε τη Λωζάνη ως «ανταλκίδειο ειρήνη» (ταπεινωτική συμφωνία με την οποία οι Σπαρτιάτες παρέδιδαν το 386 π.Χ. τη Μικρά Ασία στους Πέρσες), νόμισε ότι παρουσιάζεται η μεγάλη ιστορική ευκαιρία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Θ. Βερέμη «στον Θ. Πάγκαλο, για τον οποίο έτρεφαν περιφρόνηση ίσως και φόβο για τις αστάθμητες αντιδράσεις του, οι Αγγλοι βρήκαν το 1926 έναν πολύτιμο αν και ανυποψίαστο σύμμαχο...
Με δημόσιες δηλώσεις του, που σκόπευαν στην κινητοποίηση των προσφύγων και σχέδια πολεμικής προετοιμασίας ο Πάγκαλος προχωρούσε με τη γνωστή απερισκεψία του στον πόλεμο». Παραχώρησε, μάλιστα, προνόμια στη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία και την Ιταλία. Με τον Μουσολίνι προχώρησε ακόμη παραπέρα. Επιδίωξε οικονομική και στρατιωτική συμφωνία για κοινή δράση εναντίον της Τουρκίας. Οι κινήσεις του δεν είχαν πρακτικό αποτέλεσμα.
Στο μεταξύ μπροστά στον κίνδυνο η Αγκυρα να βρεθεί σε πόλεμο με την Αγγλία, την Ελλάδα να προετοιμάζεται και την Ιταλία να εμφανίζεται πρόθυμη, αποδέχεται την απόφαση της ΚτΕ. Αλλά και τότε ακόμη ο Πάγκαλος επέμενε στο σχέδιό του. Ηταν, όμως, μόνος. «Η ανατροπή του Πάγκαλου έσωσε τη χώρα μας, γράφει ο Γρ. Δαφνής, από μίαν περιπέτειαν, η οποία, μοιραίως θα απέληγεν εις βάρος μας...».
Από τη συμφωνία Σάικς - Πικό στην ανεξαρτησία του Ιράκ
==========================================
1916 Με τη γαλλοβρετανική αποικιακή συμφωνία Σάικς - Πικό οριοθετούνται οι σφαίρες επιρροής στη Μέση Ανατολή, εν όψει της αναμενόμενης διάλυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η Μοσούλη τίθεται υπό γαλλική κυριαρχία.
1917 Το Βόρειο Ιράκ καθίσταται για τη Βρετανία «πολεμικός στόχος πρώτου βαθμού», λόγω του πετρελαίου. Η περιοχή εντάσσεται στα γεωστρατηγικά αγγλικά σχέδια, που άλλαξαν λόγω της Οκτωβριανής Επανάστασης και την άγνωστη τύχη των ρωσικών πετρελαίων.
1918 Τροποποίηση της συμφωνίας Σάικς - Πικό και ανακατανομή των εδαφών. Με την ανακωχή του Μούδρου μεταξύ των ηττημένων Οθωμανών και των νικητών (Αντάντ) βρετανικές δυνάμεις καταλαμβάνουν τη Μοσούλη. Οι νικητές μπορούν να καταλάβουν οποιοδήποτε σημείο στην οθωμανική αυτοκρατορία, όταν θεωρείται πως απειλείται η ασφάλεια.
1920 Εθνικό Σύμφωνο από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση στην Κωνσταντινούπολη με το πλαίσιο των διεκδικήσεων των Τούρκων. Συνθήκη Σεβρών για μοίρασμα των οθωμανικών εδαφών μεταξύ των νικητών του πολέμου.Με γαλλοβρετανική μυστική συμφωνία (Σαν Ρέμο) η Βρετανία αναλαμβάνει τον έλεγχο της Μεσοποταμίας, η Γαλλία του Λιβάνου και της Συρίας, ενώ αποκτά και δικαιώματα (25%) στο ιρακινό πετρέλαιο.
1922 Σταθεροποίηση της αγγλικής κηδεμονίας στο Ιράκ.
1923 Ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας.
1924-25 Οταν έληξε η προθεσμία που έθετε η Συνθήκη της Λωζάνης χωρίς να διευθετηθεί η αγγλοτουρκική διένεξη για τη Μοσούλη, ανέλαβε το ζήτημα η Κοινωνία των Εθνών.Κατακυρώνεται στο Ιράκ (υπό βρετανική «εντολή» για 25 χρόνια).
1926 Ο Θ. Πάγκαλος με αφορμή την αγγλοτουρκική διένεξη για τη Μοσούλη αναζητά στηρίγματα για να κηρύξει ελληνοτουρκικό πόλεμο. Τριμερής συμφωνία Αγγλίας - Τουρκίας - Ιράκ αναγνωρίζει το συνοριακό καθεστώς, όπως έχει διαμορφωθεί με μικρές αλλαγές. Η Αγκυρα αποκτά μερίδιο (10%) στην παραγωγή πετρελαίου για 25 χρόνια.
1932 Ανεξαρτησία του Ιράκ με τη Μοσούλη επαρχία του.
............
* Ο Τάκης Κατσιμάρδος γεννήθηκε στο Αγρίνιο και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τα ιδρυτικά μέλη της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ. Συνελήφθη μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και απελευθερώθηκε μετά την κατάρρευση της χούντας. Από το 1974 ασχολείται επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία. Έχει διατελέσει αρχισυντάκτης και διευθυντής του Ριζοσπάστη. Από το 1991 εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά (Αυγή, Έθνος, Ιδεοκίνηση, Επτάμισι, Εικόνες κ.α.). Έχει διευθύνει και επιμεληθεί πολλές εκδόσεις. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με αυτό που αποκαλείται δημόσια ιστορία. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και μελέτες με ιστορικό περιεχόμενο.
............
Πηγή
Εφημερίδα Πρώτη/ Η Μικρασιατική Εκστρατεία και τα πετρέλαια της Μοσούλης (Η ιστοσελίδα είναι λογοκριμένη από το ΦΒ)
Εικόνα
Λαϊκή εικόνα της εποχής που εικονίζει την Μάχη του Σαγγάριου.

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ...ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ..

 

 

Θερινό Ηλιοστάσιο: Από την μυθολογία στο σήμερα

Όταν οι παγανιστικές δοξασίες παντρεύονται με τα παραμύθια, το χριστιανισμό και την καθημερινότητα

•                                      Γιώτα Χουλιάρα Δημοσιογράφος - Συγγραφέας                                    

Mlenny via Getty Images

«Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ

κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι

ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη.

Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας

κατακλυσμὸς τῆς ζωῆς.

 

Παρακαλούμε εισάγετε μια έγκυρη διεύθυνση e-mailEυχαριστούμε για την εγγραφή σας! Θα λάβετε σύντομα ένα e-mail που θα επιβεβαιώνει την εγγραφή σας. Υπήρξε ένα πρόβλημα με την επεξεργασία της εγγραφής σας. Παρακαλούμε δοκιμάστε αΤ᾿ ἄλογα στ᾿ ἁλώνια

καλπάζουν καὶ ἱδρώνουν

πάνω σὲ σκόρπια κορμιά.

Ὅλα πηγαίνουν ἐκεῖ

καὶ τούτη ἡ γυναῖκα

ποὺ τὴν εἶδες ὄμορφη, μιὰ στιγμὴ

λυγίζει δὲν ἀντέχει πιὰ γονάτισε.

Ὅλα τ᾿ ἀλέθουν οἱ μυλόπετρες

καὶ γίνουνται ἄστρα. 

Παραμονὴ τῆς μακρύτερης μέρας.» 

(Γιῶργος Σεφέρης - Θερινὸ Ἡλιοστάσι) 

Ο Ήλιος, το λαμπρότερο ουράνιο σώμα, υπήρξε από αρχαιοτάτων χρόνων πηγή θεϊκής έμπνευσης για τους ανθρώπους. Από την εποχή των Σπηλαίων, των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών στη συνέχεια και καθ΄ όλη τη διάρκεια της πορείας του ανθρώπου στη γη, η Ιστορία καταγράφει τον Ήλιο, ως Θεό, Βασιλιά, πηγή ζωής και δύναμης και σημείο αναφοράς του ανθρώπινου πολιτισμού.
Οι εναλλαγές των εποχών, οι οποίες συνοδεύονται και από αλλαγές στο Ουράνιο στερέωμα, καταγράφηκαν από τους ανθρώπους διαφόρων λαών και πολιτισμών με αποτέλεσμα ο κύκλος του χρόνου να αποτελέσει ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς. Το θερινό ηλιοστάσιο υπήρξε ανέκαθεν ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος. Οι αρχαίοι πολιτισμοί διοργάνωναν πολυήμερες γιορτές για να τιμήσουν την μεγάλη νίκη του Ήλιου, καθώς κατά το θερινό ηλιοστάσιο ήταν η μεγαλύτερη μέρα του έτους.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Ήλιος ήταν Τιτανίδης, παιδί του Υπερίωνα και της Θείας. Είχε δύο αδελφές. Την Σελήνη και την Ηώ. Πολλές φορές ταυτίζεται με τον Θεό Απόλλωνα. Στην Αιγυπτιακή μυθολογία ο ηλιακός θεός ήταν οΌρος ενώ στη Κέλτικη ο Θεός του Φωτός ήταν οΜπελένους.
Η ημερομηνία του θερινού ηλιοστάσιου ήταν μια σημαντική για την καθοδήγηση των ανθρώπων ώστε να οργανωθούν για τη συγκομιδή και των καλλιεργειών τους. Παράλληλα τους έδινε τη δυνατότητα να γιορτάσουν αν η παραγωγή των προϊόντων ήταν ικανοποιητική και να τελέσουν γάμους μεταξύ των σεβαστών οικογενειών των πρώτων κοινωνιών.
 

Ola-Ola via Getty Images

Αυτά συνέβαιναν κάθε χρόνο μεταξύ 20 και 21 Ιουνίου. Το διάστημα αυτό,  ο Ήλιος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του ουρανού στο βόρειο ημισφαίριο. Έτσι, παρατηρείται η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο (θερινό ηλιοστάσιο, το λιοτρόπι, όπως το λέει ο λαός) και αντιστρόφως η μικρότερη ημέρα για το νότιο ημισφαίριο. Για το Βόρειο Ημισφαίριο είναι η επίσημη έναρξη του καλοκαιριού και για το Νότιο Ημισφαίριο του χειμώνα.
Για τη φετινή χρονιά το θερινό ηλιοστάσιο πραγματοποιείται την Παρασκευή 21 Ιουνίου στις 6:54 μ.μ., όπου ο Ήλιος εισέρχεται στο ζώδιο του Καρκίνου και ξεκινάει το καλοκαίρι.

«Ω σώμα του καλοκαιριού, γυμνό, καμένο

Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι

Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς

Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς

Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο

Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες 

Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!» 

(Σώμα του καλοκαιριού- Οδυσσέας Ελύτης) 

Η λέξη ηλιοστάσιο δηλώνει την «ακινησία του Ήλιου». προέρχεται από το «ήλιος» και το «στέκομαι»/«στάση» επειδή κοντά στα ηλιοστάσια (λίγες ημέρες πριν ή μετά) ο Ήλιος φαίνεται να επιβραδύνει τη φαινομενική κίνησή του προς τα βόρεια ή προς τα νότια (κίνηση στην απόκλιση), μέχρι που την ημέρα του ηλιοστασίου αυτή η κίνηση μηδενίζεται και αντιστρέφεται. Εξίσου ορθό ετυμολογικά είναι και το συνώνυμο «ηλιοτρόπιο» ή «λιτρόπι» (έτσι χαρακτηρίζει τη μεγαλύτερη μέρα του έτους η λαϊκή παράδοση).
Την ίδια σημασία έχει και η αγγλική λέξη solstice, η οποία έχει λατινική προέλευση. Προέρχεται από το λατινικό solstitium (από το λατινικό sol που σημαίνει ήλιος και το sistĕre, απαρέμφατο του sistō που σημαίνει τοποθετούμαι, στέκομαι).
 

AndyRoland via Getty Images

Stonehenge

Τα αρχαία γερμανικά φύλλα το αποκαλούσαν «Litha», αν και σύμφωνα με αναλυτές η λέξη είναι σαξονική ή κέλτικη και χαρακτήριζε τις εορτές προς τιμή του θεού Ήλιου, ο οποίος καθισμένος στο θρόνο του κυριαρχούσε. Την ημέρα εκείνη οι αρχαίοι Δρυίδες γιόρταζαν την ένωση του «Ουρανού και της Γης» και στο σύμπαν επικρατούσε η απόλυτη αρμονία. Άναβαν τεράστιες φωτιές και ξόρκιζαν το κακές δυνάμεις όλη τη νύχτα. Λέγεται ότι συγκεντρώνονταν στα ερείπια του Stonehenge, την ανατολή της μεγαλύτερης ημέρας του έτους, τα οποία αποτελούσαν χώρο λατρείας.
 

commons wikimedia

Στην αρχαία Αθήνα, το αθηναϊκό ημερολόγιο είχε σαν αφετηρία την πρώτη νέα σελήνη μετά το θερινό ηλιοστάσιο. Ο πρώτος μήνας του Αττικού Ημερολογίου ήταν ο μήνας Εκατομβαιών, αντιστοιχούσε με το χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου έως 23 Ιουλίου και ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα, θεός του φωτός, προστάτης των τεχνών και της μαντείας (γι΄αυτό πιστεύεται ότι το θερινό ηλιοστάσιο είναι άμεσα συνυφασμένο με τη μαντική τέχνη). Στην διάρκεια αυτού του μήνα λάμβαναν χώρα οι Ολυμπιακοί αγώνες κάθε τέσσερα χρόνια. Οι Σπαρτιάτες τελούσαν τα Υακίνθεια προς τιμή του Υάκινθου τον οποίον άθελά του σκότωσε ο θεός Απόλλων κτυπώντας τον με τον δίσκο. Οι Λακεδαιμόνιοι σύμφωνα με τον Ξενοφώντα διέκοπταν ακόμη και τις εκστρατείες τους για να λάβουν μέρος στις εορτές αυτές.
Στην αρχαία Ελλάδα γιόρταζαν κατά το θερινό Ηλιοστάσιο την ανάσταση της Κόρης της Δήμητρας, Περσεφόνης και δόξαζαν τον Διόνυσο, ως ελευθερωτή των ανθρωπίνων ψυχών. Η Περσεφόνη είναι η ψυχή της Γης, η οποία πέρασε απ’ όλες τις καταστάσεις των τεσσάρων εποχών και κατόπιν ανέβηκε στον Όλυμπο, αφού ενώθηκε με τον Διόνυσο και έτσι θα ζήσει μαζί του την αιώνια νεότητα και ευθυμία
Για το λόγο αυτό,  η νύχτα του θερινού ηλιοστασίου ήταν η γιορτή μιας ερωτικής μαγείας, με τους νέους να ανταλλάσσουν ερωτικούς όρκους και να πηδούν πάνω από τις φωτιές για να εξαγνίσουν αυτούς τους όρκους αποδιώχνοντας κάθε επιβουλή. Ήταν οι φωτιές της τύχης, πηδώντας πάνω από τις φλόγες τρεις φορές.
 

Commons wikimedia

Η ερωτική μαγεία αυτής της βραδιάς αποτέλεσε έμπνευση και για τον σπουδαίο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ο οποίος τη μετέφερε και την πάντρεψε με τον κόσμο των ξωτικών στη ρομαντική κωμωδία του με τίτλο «Όνειρο Θερινής Νυκτός».
Στη Ρώμη γιόρταζαν τα «Βεστάλια», μια γιορτή προς τιμήν της θεάς Βεστά, αντίστοιχη της Εστίας, και αυτές οι γιορτές της φωτιάς διαρκούσαν μια ολόκληρη εβδομάδα. Στην αρχαία Γαλατία, ο εορτασμός του θερινού ηλιοστασίου συνδεόταν με τη «γιορτή της Επόνα» θεότητα της γονιμότητος και προστάτιδα των αλόγων.
Στην αρχαία Κίνα η νύχτα ήταν αφιερωμένη στις θηλυκές δυνάμεις της γης, τις γιν δυνάμεις. Οι ιθαγενείς φυλές της Αμερικής, όπως οι Natchez έκαναν την γιορτή της πρώτης συγκομιδής. Σε κανέναν δεν ήταν επιτρεπτό να μαζέψει το καλαμπόκι του πριν την λήξη της. Στην φυλή Χόπι οι άνδρες μεταμφιεζόταν σε Kachinas, δηλαδή στα πνεύματα - χορευτές της βροχής, που μεταφέρουν τα μηνύματα των ανθρώπων στους θεούς.   

Annika Vannerus via Getty Images

Σουηδία

Στη Σουηδία,το θερινό ηλιοστάσιο ονομαζόταν «Midsommar» (σουηδικά: midsommarstång) και εορταζόταν ως γιορτή γονιμότητος από την εποχή των Βίκινγκ. Έχοντας ως αφορμή τους συγκεκριμένους εορτασμούς, ο Αμερικανικής καταγωγής Σουηδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Άρι Άστερ στη νέα του ταινία με τίτλο «Midsommar» (θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο) αφηγείται την ιστορία των διακοπών ενός ζευγαριού που ταξιδεύει στη Σουηδία για να παρακολουθήσει το φεστιβάλ του θερινού ηλιοστασίου και καταλήγει σε ένα τρομαχτικό παιχνίδι επιβίωσης εναντίον μιας παγανιστικής αίρεσης.
 

KimStensdal via Getty Images

Sankt Hans - Δανία (καίγοντας την μάγισσα)

Στην Δανία το θερινό ηλιοστάσιο εορταζόταν παράλληλα με το φεστιβάλ του «Sankt hans» ή sankthansaften. Εκείνο το βράδυ, άνδρες και γυναίκες  άναβαν φωτιές και μάζευαν ειδικά βότανα ώστε να θεραπεύσουν τους ανθρώπους για το υπόλοιπο του έτους. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η γιορτή συνδέθηκε με το κυνήγι των μαγισσών και οι φωτιές άναβαν για να ξορκίσουν το κακό και να διώξουν τα κακά πνεύματα. Επίσης, εκείνο το βράδυ οι Δανοί επισκεπτόντουσαν μαγικά πηγάδια (νερό= εξαγνισμός)
Ανάλογα έθιμα κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου εμφανίζονται και σε άλλους λαούς της Βόρειας Ευρώπης. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μπορούμε να αναφέρουμε το διήγημα του Νικολάι Γκόγκολ με τίτλο «Την παραμονή του Ιβάν Κούπαλα». Το διήγημα, εμπνευσμένο από τους θρύλους και τις παραδόσεις της ημέρας, αναφέρεται σ′ ένα χωρικό, που είναι αυτόπτης μάρτυς ενός χορού δαιμόνων την παραμονή της γιορτής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (23 Ιουνίου) στο Φαλακρό Βουνό (Λίσα Χόρα), κοντά στο Κίεβο.
Στη Νορβηγία το θερινό ηλιοστάσιο ονομαζόταν Sankthansaften. Ήταν ένα προχριστιανικό έθιμο όπου λέγεται ότι λάμβαναν χώρα πλαστοί γάμοι μεταξύ ενηλίκων και παιδιών οι οποίοι συμβόλιζαν την άνθηση της νέας ζωής. Αρκετοί μελετητές εκτιμούν ότι σε κάποιες περιπτώσεις πλουσίων οι συγκεκριμένοι γάμοι ενδεχομένως και να μην ήταν πλαστοί. Όταν η Νορβηγία εκχριστιανίστηκε, οι τοπικοί ιεράρχες θέλησαν να αντικαταστήσουν το έθιμο με προσκύνημα στις εκκλησίες λέγοντας πως οι θαυματουργές εικόνες θα έδιναν νεότητα και άνθιση.

«τη νύχτα εκείνη του Αι-Γιάννη

όταν έσβησαν όλες οι φωτιές

και μελέτησες τη στάχτη κάτω από τ′ αστέρια». 

(Φωτιές του Αϊ Γιάννη Λονδίνο Γιώργος Σεφέρης, Ιούλιος 1932) 

Ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας έγραφε: «`Οτι μία νέα χρονική περίοδος αρχίζει με την 24ην Ιουνίου το γνωρίζουν και οι άνθρωποι του λαού: «είναι λιτρόπι» λέγουν, δηλ. ημέρα των θερινών τροπών του ηλίου και δι′ αυτό τον Ιωάννην Πρόδρομον, του οποίου το Γενέθλιον εορτάζεται την ημέραν αυτήν, εις μερικούς τόπους, όπως εις την Κύμην, την Κύθνον, την Λέσβον, την Σινώπην, την Οινόην, τον ονομάζουν Αϊγιάννη «Λιοτροπιόν» ή Αλιτροπιόν ή του Λουτρόπου. Επικρατεί μάλιστα η πίστις ότι ο ήλιος της ημέρας αυτής «τρέμει ή γυρίζει και είναι θαμπερός».
Μετά το θερινό ηλιοστάσιο και άμεσα συνδεδεμένο μ΄αυτό είναι η γενέθλιος εορτή του Αϊ-Γιάννη του Πρόδρομου: «Τ’ Αϊ-Γιαννιού του Λαμπαδάρη», εξ ου και το όνομα που δίνεται στον Ιούνιο «Αϊ-γιαννίτης» ή «Αγιογιαννίτης». Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τα γενέθλια μόνο τριών Προσώπων: της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Προδρόμου και του Ιησού Χριστού.
Με τη γενέθλιο εορτή του Ιωάννη του Βαφτιστή Ορθόδοξοι, Καθολικοί και Προτεστάντες ουσιαστικά προσπάθησαν να προσηλυτίσουν τα παγανιστικά ευρωπαϊκά φύλα και να αντικαταστήσουν τους προχριστιανικούς εορτασμούς.
Σε Ρωσία, Ουκρανία, Πολωνία και Λετονίαοι παγανιστές στις 24 Ιουνίου γιόρταζαν τη νύχτα του Ivan Kupala. Ιβάν στα σλάβικα ο Ιωάννης ενώ η λέξη Kupala είναι μια αρχαίο σλαβική λέξη για το κολύμπι . Αν και η παγανιστική αυτή εορτή προηγείται του Χριστιανισμού, συνδέθηκε με την πάροδο του χρόνου με τη χριστιανική παράδοση.
Στην Ελλάδα, η γιορτή του είναι ταυτισμένη με δύο κύκλους εθίμων: με τον Κλήδονα αλλά και με τις φωτιές που ανάβονται την παραμονή της εορτής, απ′ όπου προέρχονται και οι προσωνυμίες «Φανιστής» αλλά και «Ριγανάς» επειδή εκείνη την ημέρα μάζευαν ρίγανη. Ο Άι-Γιάννης λέγεται και Ριζικάρης, αφού η παράδοση λέει ότι φέρνει τύχη και γι′ αυτό έπρεπε από την παραμονή οι κάτοικοι του χωριού να έχουν τακτοποιήσει όλες τις οικιακές δουλειές τους.
Το προσωνύμιο «Κλήδονας» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κλήδων» (από την εποχή του Ομήρου)  που σημαίνει προγνωστικός ήχος και χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει τον συνδυασμό των τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων κατά τη διάρκεια μαντικής τελετής. Ουσιαστικά,  ο «Kλήδονας» σχετίζεται με μια λαϊκή μαντική διαδικασία, η οποία λέγεται ότι αποκαλύπτει στις άγαμες κοπέλες την ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου.
 

EUROKINISSI

Σύμφωνα με το έθιμο, την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού, οι ανύπαντρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού και μία από αυτές πηγαίνει στο πηγάδι να φέρει το «αμίλητο νερό» και στη διαδρομή μέχρι το σπίτι δεν πρέπει να μιλήσει σε κανέναν.
Στο σπίτι το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα προσωπικό της αντικείμενο, τα λεγόμενα ριζικάρια και στη συνέχεια σκεπάζουν το δοχείο με κόκκινο ύφασμα και το δένουν ενώ παράλληλα προσεύχονται στον Αϊ Γιάννη και τοποθετούν το δοχείο σε ανοιχτό χώρο, όπου μένει όλη νύχτα. Την ίδια εκείνη νύχτα λέγεται ότι τα κορίτσια θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους σύζυγο. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι και την παραμονή της Αγίας Αγνής ( η Καθολική Εκκλησία την εορτάζει στις 21 Ιουνίου) η οποία συνδέεται με την φωτιά, οι άγαμες κοπέλες μπορούσαν να ονειρευτούν τον μελλοντικό τους σύζυγο. Ένα έθιμο που συνδέεται άμεσα με το παραμύθι της Σταχτοπούτας και την ενασχόλησή της με την Εστία του σπιτιού και τις στάχτες.
 

Eurokinissi

Παράλληλα, την παραμονή της γιορτής του Αϊ Γιάννη Ιωάννη, αναβιώνει και το γνωστό έθιμο με τις φωτιές: Στη πλατεία του χωριού στήνεται μια μεγάλη φωτιά όπου καίνε το πρωτομαγιάτικο στεφάνι και  πάνω από την οποία πηδάνε όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, η φωτιά, επιφέρει την κάθαρση και οι άνθρωποι απαλλάσσονται από το κακό. Στην πραγματικότητα, αποτελεί και μια αναπαράσταση της μύησης των παλαιότερων εποχών στη λαμπερή λατρεία του Ήλιου. Το «αμίλητο νερό» στη γιορτή του Κλήδονα, που συμπίπτει με τις φωτιές του ηλιοτρόπιου, αλλά και οι κρυφές σκέψεις που κάνουν όσοι παίρνουν μέρος στα δρώμενα της πρώτης νύχτας του καλοκαιριού, οι μαντικές και μαγικές ιδιότητες του «αμίλητου νερού», σε συνδυασμό με τη δύναμη της φωτιάς να κάνει τις ευχές πραγματικότητα, είναι στοιχεία που έχουν καθαρά μυητικό χαρακτήρα. 
Ένα ανάλογο είδος μύησης ενδεχομένως να ήταν και το ξαφνικό ξέσπασμα χορευτικής μανίας που έκανε τους ανθρώπους στους δρόμους του Άαχεν να βιώσουν παραισθήσεις και να αρχίσουν να πηδούν και να συσπώνται ανεξέλεγκτα μέχρι να καταρρεύσουν από εξάντληση. Το περιστατικό σημειώθηκε στις 24 Ιουνίου του 1374. Σύμφωνα με ιστορικούς πρόκειται για την πρώτη επίσημη καταγραφή του Danse Macabre ή αλλιώς ο χορός του Θανάτου. Το 1374, βρισκόμαστε στην αρχή του ύστερου Μεσαίωνα, όπου η κλιματική αλλαγή οδήγησε σε μια ακολουθία από αποτυχημένες σοδειές και προκάλεσε πολλά εκατομμύρια θανάτους από υποσιτισμό. Ταυτόχρονα οι συνθήκες υγιεινής σε συνδυασμό με την υγρασία οδήγησαν στο ξέσπασμα του Μεγάλου Λιμού και αργότερα του Μαύρου Θανάτου. Σε κάποιες περιπτώσεις το συγκεκριμένο περιστατικό έχει συνδεθεί με το παραμύθι «Ο Μαγικός Αυλός» στην γερμανική πόλη Χάμελιν που έλαβε χώρα στις 26 Ιουνίου αλλά ιστορικοί πιστεύουν ότι απλά τα δυο γεγονότα μπερδεύτηκαν με τη πάροδο του χρόνου. 
Τα ήθη, έθιμα και οι δοξασίες του θερινού ηλιοστασίου με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παρουσιάζονται στα παραμύθια είτε αυτούσια είτε ως αλληγορίες με πιο έντονες αναφορές στο παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης στην αρχική του μορφή. Πιο συγκεκριμένα, η Ωραία Κοιμωμένη αποτελεί βασίζεται στην ιστορία «Sole, Luna, e Talia» (Sun, Moon and Talia) του Ιταλού Μπαζίλ (Giambattista Basile) και περιλαμβάνεται στο έργο του «Πενταήμερον» (Lo cunto de li cunti) του 1634. Από τη συγκεκριμένη ιστορία, που αποτελεί αναφορά στην ηλιακή και σεληνιακή λατρεία και στα ηλιοστάσια, πήραν τα στοιχεία του παραμυθιού της Ωραίας Κοιμωμένης τόσο ο Περρώ όσο και οι αδερφοί Γκριμ.
Πάντως είτε για σας το θερινό ηλιοστάσιο αποτελεί μια σημαντική μέρα μύησης στις χαρές του καλοκαιριού είτε όχι, μπορείτε να απολαύσετε τη φύση και τον ήλιο ελπίζοντας σε όνειρα και μη διστάσετε να απαγγείλετε τους στίχους του Μίλτον από το έργο του«Ο Χαμένος Παράδεισος» αν συναντήσετε κάποιο ξωτικό.

«Πόσο αόριστη και απαλή

είναι των πνευμάτων η υφή...

Μπορούν όποιο φύλο θέλουν ν΄αποκτήσουν

ή και τα δυο..

Διαλυμένα ή συμπυκνωμένα,

φωτεινά ή σκοτεινά,

τις αιθέριες προθέσεις τους

πράξη κάνουν παντοτινά.»  https://www.huffingtonpost.co.uk/?guccounter=1