Η ΣΤΡΙΓΓΛΑ!!!ΜΙΑ ΠΑΡΑΒΟΛΛΗ !!

 

Η Στρίγγλα

Μια φορά κι έναν καιρό - όπως θα έλεγαν και οι παλιοί παραμυθάδες μας - σε έναν εύφορο τόπο ζούσε μια μεγάλη οικογένεια σε ένα όμορφο, μεγάλο αρχοντικό με κήπο. Ο κήπος δεν ήταν και τόσο μεγάλος όσο το στιβαρό πέτρινο οίκημα της φαμίλιας, μα ήταν ευλογημένος κι εκεί φύονταν, άνθιζαν και κάρπιζαν όλα τα καλά της μάνας γης: άνθη, φρούτα και λαχανικά, αλλά κυρίως αμπέλια κι ελιές, από εκείνες το λάδι των οποίων έκανε ονομαστή την οικογένεια στα πέρατα της πολιτείας ως Ελαιίτες.

Οικογένεια αριστοκρατική οι Ελαιίτες λοιπόν, άνθρωποι πολυμήχανοι - από καλλιτέχνες και μηχανικοί έως αγρότες κι έμποροι - οι τρόποι των οποίων όπως και οι τέχνες τους περνούσαν μαζί με την ιδιοκτησία τους, το αρχοντικό, από πατέρα σε γιο και από μάνα σε κόρη με τον πατροπαράδοτο τρόπο της κληρονομιάς σε μια ακόμη πιο βελτιωμένη εκδοχή τους στις επόμενες γενιές. Τα προβλήματα και οι φουρτούνες δεν έλειπαν ποτέ από την οικογένεια, όπως συμβαίνει σε κάθε ανθρώπινη συλλογικότητα· μα με αγάπη και ομόνοια όλα τα ζητήματα εν τέλει λύνονταν. Και λύνονταν δηλαδή αν και εφόσον δεν έμπαινε ο διχασμός μέσα στα μέλη της, πράγμα δύσκολο γιατί η οικογένεια των Ελαιιτών την είχε την φαγωμάρα σαν μικρόβιο να κυλά μέσα στις φλέβες της, ίδιον της θερμής ιδιοσυγκρασίας της και μια από τις βασικές αδυναμίες της.

Κάποια στιγμή μετά από χρόνια δύσκολες μέρες ήρθαν· τότε που οι ξένοι εισβολείς που είχαν μισθωθεί σε εξευτελιστικές τιμές για να δουλεύουν στα χωράφια των γειτονικών κτημάτων αποφάσισαν πως η παρασιτεία και το έγκλημα δεν αρκεί, παρά θα πρέπει να πάρουν και τις τύχες των αφελών οικοδεσποτών τους στα χέρια τους. Ταυτόχρονα στην πολιτεία διαμάχες και συγκρούσεις για τα συμφέροντα των μεγαλοκτηματιών εντείνονταν μέρα με τη μέρα, μίγμα συνθηκών που επέφερε μίσος, κακό, πείνα και δυστυχία στον εύφορο τόπο. Έτσι ο πρωτότοκος γιος και κληρονόμος των Ελαιιτών μέσα στη φουρτούνα έχασε τους γονείς του μια άγρια βραδιά βίας και επιδρομών, ενώ πολύ σύντομα και μέσα στον θρήνο τους ακόμη τα υπόλοιπα αδέρφια της οικογένειας αποφάσισαν πως μόνη λύση για μια καλύτερη μοίρα θα ήταν η ξενιτιά, αφού πλέον δεν υπήρχε καμμιά προοπτική.

Οι εχθροπραξίες δεν άργησαν βέβαια κι αυτές με τη σειρά τους να λήξουν, με ήττες και αμοιβαίους συνδυασμούς, αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια και μόνο μια ελπίδα να πλανάται στα χαλάσματα του παλιού κόσμου. Μα τα τέκνα των Ελαιιτών ξέμειναν στα ξένα κι έτσι ο επίγονος έμεινε και οριστικά μόνος του στο αρχοντικό και το μισοερειπωμένο τεράστιο κτήμα που δεν έπαψε ωστόσο ποτέ του να είναι ευλογημένο, με μόνη συντροφιά τους ελάχιστους αφοσιωμένους υπηρέτες της οικογένειας που επέζησαν παραμένοντας πιστοί.

Ήταν τότε που εμφανίστηκε εκείνη.

Άρτι αφιχθείσα από τις υποβασθμισμένες ανατολικές επαρχίες της πολιτείας - αν και πάντα καμωνόταν τη «δυτική» από τα πλούσια περίχωρα, τίτλος που θεωρούνταν πολύ πιο σικ - η Αριστέα ήταν αυτό που θα έλεγε κανείς πραγματικά μια μέγαιρα, μια άρπυια, μια γυναίκα-οχιά. Όπλο της, το πολύ δυνατό πλεονέκτημα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη επίδοξη νύφη πέρασε κατά καιρούς από το παλιό αρχοντικό: το ότι ηξερε όχι μόνο να κρύβει αριστοτεχνικά την πανουργία της και το εγκληματικό της φύσεώς της, μα αντίθετα ήταν τόσο διαστροφική που περνούσε κάθε διαστροφική εμμονή και πράξη της στο μυαλό των άλλων σαν το ακριβώς αντίθετο. Έτσι χωρίς καλά καλά να το καταλάβει ο Ελαιίτης επίγονος, ελλείψει άλλων επιλογών, δεν άργησε σαγηνευμένος από την δηλητηριώδη γοητεία των λόγων της και εν τη αγνοία των πραγματικών έργων της, να δεσμευτεί μαζί της και να δεθεί πισθάγκωνα στο δηλητηριώδες της κορμί.

Έκτοτε ξεκίνησε και η πραγματική κατρακύλα για το παλιό αρχοντικό.

Στην αρχή ο πρωτότοκος των Ελαιιτών δεν είχε καν αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει, χάρη στην πραγματικά αξιοθάυμαστη διαστροφή της στρίγγλας. Κι εκείνη τον είχε πείσει ειλικρινώς για τους σκοπούς των όλων όσων έπραττε:

Ότι έπρεπε να χτυπά τους εργάτες που δεν υπάκουαν άμεσα κάθε της εντολή, όσο παράλογη ή ανήθικη κι αν ήταν, γιατί έτσι μόνο θα αποθαρρύνονταν από οποιαδήποτε πιθανή μελλοντική τους σκέψη να άρουν την πίστη τους στον οίκο των Ελαιιτών.

Ότι ήταν μια συνετή πρακτική να σπαταλά τα χρήματα του οικογενειακού προϋπολογισμού σε δωράκια και φουστανάκια στις δεσποινίδες της προσωπικής της υπηρεσίας, μιας και έτσι θα εξασφάλιζε την αφοσίωσή τους στο παρόν και στο μέλλον.

Ότι εξαφανίζοντας κάθε πορτραίτο της οικογένειας, κάθε ενθύμιο ή χειρόγραφο και πετώντας οριστικά κάθε έπιπλο και κόσμημα από τα παλιά δεν είχε να κάνει με μίσος για την ιστορία και την ίδια την υπόσταση των Ελαιιτών, αλλά γιατί ο εκμοντερνισμός είναι πάντοτε αναγκαίος και πράγματα που θυμίζουν άλλες εποχές προξενούν μια προσκόλληση στο παρελθόν που αποτελεί τροχοπέδη στο να προχωρήσει κανείς μπροστά.

Ότι δηλητηριάζοντας τα μυαλά των μικρότερων και αφελέστερων υπηρετών με ψέματα για το παρελθόν της οικογένειας, ακόμα και για τον ίδιο τον επίγονο δεν είναι μια πράξη μοχθηρή, αλλά αντίθετα μπορεί να αποκαλύψει διά της δοκιμής την πιθανή ύπαρξη ενός αντιδραστικού πνεύματος το οποίο θα μπορούσε να συνομωτήσει εναντίον της σταθερότητας και της ευημερίας του κτήματος.

Ότι συκοφαντώντας από υπηρέτες που δεν συμπαθούσε προσωπικά μέχρι ακόμη και γείτονες από τα κοντινά κτήματα δεν είναι επειδή θέλει να διαβάλλει τα πλήθη, αλλά αντιθέτως επειδή προφυλάσσει την οικογένεια από τις επιβουλές του εχθρού, ενός εχθρού που ακόμα κι αν είναι φανταστικός προσομοιάζει με αληθινή απειλή χάρη στη χυδαία και συνεχή προπαγάνδα της.

Και σιγά σιγά σαν πήρε τον αέρα που της αναλογούσε από την τυφλή εμπιστοσύνη και την αφέλεια του κληρονόμου των Ελαιιτών, ξεκίνησε να εφαρμόζει το πλάνο αυτού που πραγματικά επιθυμούσε· την υποχειρία και οριστική καταδίκη του γόνου της οικογένειας που την αγκάλιασε, μόνο και μόνο από μίσος και φθόνο για την δική της κατωτερότητα. Πούλησε όσα ασημικά γυάλισαν σ’αυτήν και τους μαυραγορίτες γνωστούς της σαν να ήτανε δικά της· ξεχέρσωσε όσα χωράφια δεν ήταν κατά τη γνώμη της παραγωγικά, και τα πλέον εύφορα τα έδωσε έναντι πινακίου φακής στους δυτικούς γείτονες, στους οποίος είχε ξεμείνει κάποιο παλιό χρέος των Ελαιιτών από την εποχή των μεγαλων ταραχών - αν και για κείνο ακόμη  κάποιοι είπαν πως ήτανε φτιαχτό, στημένο. Θέλησε μάλιστα να χαρίσει κι ένα ολόκληρο κομμάτι οικοπέδου του παλιού αρχοντικού στους βόρειους γείτονες, κάτι ξεβράκωτους πλιατσικολόγους που είχαν κάνει κατάληψη από τα χρόνια μετά τη μεγάλη φουρτούνα σε ένα εγκαταλλελειμένο οικήμα μιας παλιάς οικογενείας που ξεκληρίστηκε από τις δυνάμεις εκίνης της περιόδου, για να λένε οτι ήταν φιλάνθρωπη κι έτσι να κρύβει τις πλείστες άλλες πομπές της.

Και ο επίγονος των Ελαιιτών τα έβλεπε όλα αυτά, μα όταν πραγματικά ξεκίνησε να χωνεύει την εγκληματική αφέλειά του ήταν καιρός που δεν μπορούσε να κάνει και πολλά, γιατί η Αριστέα ήταν επιλογή του και βαθιά ριζωμένη πλέον σε κάθε πτυχή της ζωής του. Ακόμα κι όταν την έβλεπε να χαμουρεύεται με κάτι τελευταίους, γουρλομάτηδες ψωμόλυσσες γειτόνους που τα τελευταία χρόνια την είχαν δει νεόπλουτοι λιμοκοντόροι έκανε πως δεν καταλάβαινε, γιατί τοτε ο εξευτελισμός της επιλογής του θα ήταν ακόμη μεγαλύτερος· το μόνο που θα μπορούσε - και θα του άξιζε, δηλαδή - να κάνει είναι να χτυπά με απόγνωση το κεφάλι του στον τοίχο για τη μνημειώδη ανοησία του, μα ούτε αυτό θα του προσέφερε εν τέλει τίποτε.

Εδώ τελειώνει η ιστορία μας παιδιά· κι αυτό όχι γιατί επί της ουσίας τελείωσε, αλλά γιατί ούτε οι παραμυθάδες δεν ξέρουν τι πραγματικά απέγινε ο επίγονος και αν αποφάσισε να πάρει ξανά στα χέρια του τη ζωή του, τα όνειρά του και όλα όσα του ανήκουν, δίνοντας στη στρίγγλα μια και καλή αυτό που της αξίζει.

Κάποτε ωστόσο θα τελειώσει κι αυτή η ιστορία, γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος κι από αναβολές κι ανθρώπινα βολέματα δεν κοιτά.

Όσο για το αν θα ζήσουν οι Ελαιίτες καλά, κι εμείς καλύτερα…;

Αυτό απομένει στα χέρια του καθενός ξεχωριστά.

Σ.τ.Σ. Όχι, η αιώνια και πιο αγαπημένη μέγαιρα του ελληνικού κινηματογράφου δεν έχει καμμία σχέση με αυτήν της ιστορίας μας. Γιατί όσο κι αν ήθος ποιούσε η μεγάλη Τασσώ Καββαδία, ποτέ δεν θα μπορούσε να αποδώσει το «ήθος» της πραγματικής στρίγγλας που κυβέρνησε και κυβερνά μεταπολιτευτικά την Ελλάδα αφανώς ως το 2015 και εμφανώς από εκεί και ύστερα.

 Κωνσταντίνος Παλαμίδας

ΡΕΒΕΖΙΟΝΙΣΤΕΣ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ!!Έπεσαν οι μάσκες: οι κρυμμένες αλήθειες του Γιαμποτίνσκι και του Νετανιάχου

 

Ο Ζοζέπ Μπορέλ καταγγέλλει τους δεσμούς μεταξύ του Μπενιαμίν Νετανιάχου και της Χαμάς.

του Τιερί Μεϊσάν

Η ομάδα που δολοφόνησε 25.000 Παλαιστίνιους στη Γάζα δεν είναι αντιπροσωπευτική των Εβραίων γενικά. Είναι κληρονόμος μιας ιδεολογίας που συνέχισε να διαπράττει τέτοια εγκλήματα για έναν αιώνα. Ο Τιερί Μεϊσάν ανιχνεύει την ιστορία των «ρεβιζιονιστών σιωνιστών» από τον Βλαδίμηρο Ζέεφ Γιαμποτίνσκι έως τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

ΟΖοζέπ Μπορέλ, Ύπατος Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Εξωτερικές Υποθέσεις και την Πολιτική Ασφάλειας, λαμβάνοντας ένα επίτιμο διδακτορικό στο Βαλιαδολίδ (Ισπανία), δήλωσε: «Πιστεύουμε ότι μια λύση δύο κρατών [ισραηλινού και παλαιστινιακού] πρέπει να επιβληθεί από έξω για να φέρει ειρήνη. Το Ισραήλ αρνείται πεισματικά να δεχτεί αυτήν την λύση και μάλιστα για να την αποτρέψει, έφτασε στο σημείο να δημιουργήσει το ίδιο την Χαμάς (…) Η Χαμάς χρηματοδοτήθηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση για να προσπαθήσει να αποδυναμώσει την Παλαιστινιακή Αρχή της Φατάχ. Αν δεν επέμβουμε αποφασιστικά, η σπείρα του μίσους και της βίας θα συνεχιστεί από γενιά σε γενιά και από κηδεία σε κηδεία».

Με αυτόν τον τρόπο, ο Ζοζέπ Μπορέλ έσπασε τον επίσημο δυτικό λόγο σύμφωνα με τον οποίο η Χαμάς είναι ο εχθρός του Ισραήλ, στο οποίο φέρεται να επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στις 7 Οκτωβρίου· δικαιολογώντας την τρέχουσα ισραηλινή απάντηση και τη σφαγή ήδη 25.000 Παλαιστινίων αμάχων. Υποστήριζε ότι οι εχθροί των Εβραίων μπορούν να υποστηρίζονται από άλλους Εβραίους, ιδιαίτερα από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Αρνιόταν την κοινοτική ανάγνωση της Ιστορίας και εξέταζε τις προσωπικές ευθύνες.

Αυτή η αλλαγή αφήγησης έγινε δυνατή με την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από τέσσερα χρόνια. Ο Ζοζέπ Μπορέλ γνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότησε τη Χαμάς από του πραξικοπήματος του 2006, ωστόσο σήμερα είναι ελεύθερος να πει αυτό που έχει στο μυαλό του. Δεν ανέφερε τους δεσμούς της Χαμάς με τη Αδελφότητα των Αδελφών Μουσουλμάνων, της οποίας η οργάνωση ισχυρίζεται ότι είναι το «παλαιστινιακό παρακλάδι», ούτε της τελευταίας με την MI6, τη βρετανική μυστική υπηρεσία. Απλώς πρότεινε να βγει η Ευρώπη από αυτή τη σφηκοφωλιά.

Σταδιακά, πέφτουν οι μάσκες. Εδώ χρειάζεται μια ιστορική υπενθύμιση. Τα γεγονότα είναι γνωστά, αλλά ποτέ δεν συνδέονται μεταξύ τους, ούτε αναφέρονται διαδοχικά. Έχουν ένα διαφωτιστικό αθροιστικό αποτέλεσμα. Διαδραματίζονται κυρίως σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όταν η Δύση έκλεινε τα μάτια στα εγκλήματα που διαδραματίζονταν. Στην πραγματικότητα ξεκινούν είκοσι χρόνια νωρίτερα.

Το 1915, ο Βρετανός Εβραίος υπουργός Εσωτερικών, Χέρμπερτ Σάμιουελ, συνέταξε ένα υπόμνημα για το Μέλλον της Παλαιστίνης. Ήθελε να δημιουργήσει ένα εβραϊκό κράτος, αλλά μικρού μεγέθους ώστε «να μην είναι αρκετά μεγάλο για να υπερασπιστεί τον εαυτό του». Έτσι η εβραϊκή διασπορά θα εξυπηρετούσε μακροπρόθεσμα τα συμφέροντα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Μάταια προσπάθησε να πείσει τον πρωθυπουργό, τον φιλελεύθερο της εποχής Χ. Χ. Άσκουιθ, να δημιουργήσει ένα εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη στο τέλος του Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, μετά τη συνάντηση του Χέρμπερτ Σάμιουελ με τον Μαρκ Σάικς, αμέσως μετά τη σύναψη των συμφωνιών Σάικς-Πικότ-Σαζόνοφ για την αποικιακή κατανομή της Μέσης Ανατολής, οι δύο άνδρες συνέχισαν το έργο και επωφελήθηκαν από την υποστήριξη των «μη κομφορμιστών προτεσταντών» (σήμερα θα λέγαμε «Χριστιανοσιωνιστές»), συμπεριλαμβανομένου του νέου Πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ. Ο τελευταίος και το υπουργικό του συμβούλιο έδωσαν οδηγίες για την περίφημη Διακήρυξη του Μπάλφουρ προκειμένου να διευκρινιστεί ένα από τα σημεία των Συμφωνιών Σάικς-Πικό Σαζόνοφ ανακοινώνοντας μια «Εβραϊκή εθνική εστία».

Την ίδια στιγμή, οι μη-κομφορμιστές προτεστάντες, μέσω της διαμεσολάβησης του δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών, Λουί Μπράντεις, έπεισαν τον πρόεδρο Γούντροου Γουίλσον να υποστηρίξει το σχέδιό τους.

Επίσης κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και της Ρωσικής Επανάστασης, ο Χέρμπερτ Σάμιουελ πρότεινε την ενσωμάτωση των Εβραίων από την πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία που διέφευγαν από το νέο καθεστώς σε μια ειδική μονάδα, την Εβραϊκή Λεγεώνα. Αυτή η πρόταση υιοθετήθηκε από έναν Ουκρανό Εβραίο, τον Βλαδίμηρο Ζέεφ Γιαμποτίνσκι, ο οποίος φαντάστηκε ότι ένα εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη θα μπορούσε να είναι η ανταμοιβή του στη μεταπολεμική περίοδο. Ο Χέρμπερτ Σάμουελ του εμπιστεύτηκε τη στρατολόγηση στρατιωτών μεταξύ των Ρώσων μεταναστών. Ανάμεσά τους, βρήκε μεταξύ άλλων τον Πολωνό Ντέιβιντ μπεν-Γκουριόν (τότε μαρξιστή) με τον οποίο προσχώρησε ο Βρετανός Έντουιν Σάμουελ, ο ίδιος ο γιος του Χέρμπερτ Σάμουελ. Διακρίθηκαν ιδιαίτερα κατά τη ήττα κατά των Οθωμανών στην Καλλίπολη.

Στο τέλος του πολέμου, ο φασίστας Τζαμποτίνσκι απαίτησε ένα κράτος ως οφειλόμενη αμοιβή, αλλά οι Βρετανοί δεν είχαν καμία επιθυμία να αποχωριστούν την παλαιστινιακή τους αποικία. Ως εκ τούτου, κράτησαν την δέσμευσή για «εθνική εστία», τίποτα περισσότερο. Το 1920, ένα μέρος των Παλαιστινίων, με επικεφαλής τον Ιζ αλ-Ντιν αλ-Κασάμ (το επικεφαλής σχήμα της ένοπλης πτέρυγας της σημερινής Χαμάς, οι ταξιαρχίες αλ-Κασάμ) ξεσηκώθηκε και έσφαξε άγρια Εβραίους μετανάστες, ενώ μια εβραϊκή πολιτοφυλακή τους απάντησε. Ήταν η αφετηρία της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Το Λονδίνο αποκατέστησε την τάξη συλλαμβάνοντας φανατικούς, τόσο τζιχαντιστές όσο και Εβραίους. Ο Γιαμποτίνσκι, στο σπίτι του οποίου ανακαλύφθηκε ολόκληρο οπλοστάσιο, καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση.

Ωστόσο, η «μη-κομφορμιστική προτεσταντική» κυβέρνηση του Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ διόρισε τον Χέρμπερτ Σάμουελ κυβερνήτη της Παλαιστίνης. Μόλις έφτασε στην Ιερουσαλήμ, έδωσε χάρη και απελευθέρωσε τον φίλο του Γιαμποτίνσκι. Στη συνέχεια, διόρισε τον αντισημίτη και μελλοντικό συνεργάτη του Ράιχ, Μοχάμεντ Αμίν αλ-Χουσαΐνι, μεγάλο μουφτή της Ιερουσαλήμ.

Νωπογραφία σε φόρο τιμής στον Βλαδίμηρο Γιαμποτίνσκι στην Οδησσό (Ουκρανία).

Ο Γιαμποτίνσκι εξελέγη τότε διαχειριστής της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης (WZO). Επέστρεψε όμως στην πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία όπου ο Σιμόν Πετλιούρα είχε μόλις δημιουργήσει μια Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία. Ο Γιαμποτίνσκι και ο Σιμόν Πετλιούρα υπέγραψαν μια μυστική συμφωνία για να εξασφαλίσουν μια θέση για τους εαυτούς τους στα εδάφη των Μπολσεβίκων στην Ανατολή και των αναρχικών του Νέστορ Μαχνό στο Νότο (σημερινή Νόβορωσία). Ο Πετλιούρα ήταν άγριος αντισημίτης, οι άνδρες του χρησιμοποιήθηκαν, στη χώρα τους, για να σφαγιάσουν εβραϊκές οικογένειες ή χωριά. Ο Πετλιούρα ήταν ο προστάτης των Ουκρανών «ακραίων εθνικιστών» και του μέντορά τους, Ντμιτρό Ντοντσόφ, ο οποίος αργότερα έγινε διαχειριστής του Ινστιτούτου Ράινχαρντ Χάιντριχ που ήταν υπεύθυνο για την υλοποίηση της «τελικής λύσης του εβραϊκού ζητήματος» [1].

Όταν διαδόθηκε η είδηση ότι ο Γιαμποτίνσκι είχε συνάψει συμμαχία με τους «σφάχτες Εβραίων», η Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση τον κάλεσε για εξηγήσεις. Προτίμησε όμως να παραιτηθεί από τις κοινοτικές του λειτουργίες παρά να απαντήσει σε ερωτήσεις. Δημιούργησε τότε τη Συμμαχία των «ρεβιζιονιστών Σιωνιστών» (ιδιαίτερα παρούσα στην Πολωνική και Λετονική διασπορά) και την πολιτοφυλακή της, το Μπετάρ. Αποστράφηκε από τη Βρετανική Αυτοκρατορία και ενθουσιάστηκε με τη φασιστική Ιταλία. Δημιούργησε μια στρατιωτική ακαδημία για το Μπετάρ κοντά στη Ρώμη με την υποστήριξη του Ντούτσε Μπενίτο Μουσολίνι.

Τιμητική φρουρά του Μπετάρ μπροστά από το πορτρέτο του Γιαμποτίνσκι στο φρούριο του Ζέεφ.

Το 1936, ο Γιαμποτίνσκι φαντάστηκε ένα «σχέδιο εκκένωσης» των Εβραίων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης προς την Παλαιστίνη. Έλαβε την υποστήριξη του Πολωνού αρχηγού του κράτους, Στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι, και του Υπουργού Εξωτερικών του, Γιούζεφ Μπεκ. Αλλά και αυτή του Ούγγρου αντιβασιλέα, ναυάρχου Μίκλος Χόρτυ, χωρίς να ξεχνάμε την υποστήριξη του Ρουμάνου πρωθυπουργού, Γκεόργκε Ταταρέσκου. Αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ επειδή οι Εβραίοι της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης φοβήθηκαν τους συμμάχους του Γιαμποτίνσκι και επειδή η Βρετανική Αυτοκρατορία αντιτάχθηκε στη μαζική μετανάστευση στην Παλαιστίνη. Τελικά, ο Καΐμ Βάιζμαν, τότε πρόεδρος της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης (WZO), αποκάλυψε ότι ο Γιαμποτίνσκι συμμετείχε στο γαλλο-πολωνο-ναζιστικό σχέδιο απέλασης των Εβραίων στη Μαδαγασκάρη.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Βλαντιμίρ Γιαμποτίνσκι προφήτευσε το Ολοκαύτωμα ενώπιον του έκπληκτου εβραϊκού κοινού. Σύμφωνα με τον ίδιο, με την άρνηση του σχεδίου εκκένωσής του, η διασπορά θα προκαλούσε έκρηξη βίας εναντίον της. Προς έκπληξη όλων, αυτό εφάρμοσαν πράγματι οι φίλοι του: την εξόντωση εκατομμυρίων Εβραίων.

Ο Βλαδίμηρος Γιαμποτίνσκι (δεξιά) και ο Μεναχέμ Μπέγκιν (αριστερά), κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης του Μπετάρ στη Βαρσοβία.

Το 1939, ο Γιαμποτίνσκι συνέταξε ένα σχέδιο για εξέγερση των Εβραίων της Παλαιστίνης ενάντια στην Βρετανική Αυτοκρατορία, το οποίο έστειλε στον τοπικό κλάδο των «ρεβιζιονιστών σιωνιστών», την Ιργκούν. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ανέβαλε αυτό το σχέδιο για αργότερα. Ο Γιαμποτίνσκι δεν εγκαταστάθηκε στη φασιστική Ιταλία, αλλά στις τότε ουδέτερες Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ένας από τους μαθητές του ενώθηκε μαζί του για να γίνει ο ιδιωτικός του γραμματέας. Ήταν ο Μπενζιόν Νετανιάχου, πατέρας του Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Βλαδίμηρος Γιαμποτίνσκι και ο Μπενζιόν Νετανιάχου επισκέφθηκαν έναν καθηγητή φιλοσοφίας από το Σικάγο, τον Λέο Στράους. Ήταν και αυτός Εβραίος φασίστας. Είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη Γερμανία λόγω του ναζιστικού αντισημιτισμού, αλλά παρέμενε σταθερός φασίστας. Ο Λέο Στράους έγινε στη συνέχεια το σημείο αναφοράς για τους «νεο-συντηρητικούς» στις ΗΠΑ. Δημιούργησε τη δική του σχολή σκέψης, διαβεβαιώνοντας τους λίγους μαθητές του, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ότι ο μόνος τρόπος για τους Εβραίους να αποτρέψουν μια νέα Σόα είναι να δημιουργήσουν τη δική τους δικτατορία. Οι μαθητές του περιλαμβάνουν τόσο τον Πολ Βόλφοβιτς όσο και τον Έλιοτ Έιμπραμς, τον άνθρωπο που σήμερα βρίσκεται πίσω από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και που χρηματοδότησε τη «θεσμική του μεταρρύθμιση» αυτό το καλοκαίρι.

Ο Βλαντιμίρ Τζαμποτίνσκι πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1940. Ο Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν αντιτάχθηκε στη μεταφορά της τέφρας του στο Ισραήλ, αλλά το 1964 ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, ο Ουκρανός Λέβι Εσκόλ, την επέτρεψε.

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου αποτίει φόρο τιμής στον ήρωα του, τον Βλαδίμηρο Ζέεφ Γιαμποτίνσκι.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» της Ιργκούν κήρυξαν τον πόλεμο στη Βρετανική Αυτοκρατορία επειδή περιόριζε την εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη. Υπό τις διαταγές του μελλοντικού πρωθυπουργού, του Λευκορώσου Μεναχέμ Μπέγκιν, οργάνωσαν μια σειρά επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένης αυτής κατά του ξενοδοχείου King David που άφησε 91 νεκρούς και της σφαγής του Ντέιρ Γιασίν που άφησε τουλάχιστον εκατό θύματα.

Τον Νοέμβριο του 1947, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ένα σχέδιο για τη διαίρεση της Παλαιστίνης μεταξύ δύο ζωνών, της εβραϊκής και της αραβικής, προκειμένου να σχηματιστεί ένα διεθνικό κράτος. Εκμεταλλευόμενος τη βραδύτητα της διακυβερνητικής οργάνωσης, ο Ντέιβιντ μπεν-Γκουριόν ανακήρυξε μονομερώς το Κράτος του Ισραήλ στις 14 Μαΐου 1948. Τα αραβικά κράτη αντέδρασαν με τα όπλα, ενώ οι Εβραίοι πολιτοφύλακες ξεκίνησαν την εκδίωξη 750.000 Παλαιστινίων, την Νάκμπα. Ανησυχώντας για αυτές τις ραγδαίες εξελίξεις, η Γενική Συνέλευση έστειλε έναν Σουηδό απεσταλμένο, τον κόμη Φόλκε Μπερναντότ, για να οριοθετήσει τα δύο ομόσπονδα κράτη. Όμως, στις 17 Σεπτεμβρίου 1948, άλλοι «ρεβιζιονιστές σιωνιστές», που ανήκαν στην Λέχι (γνωστή ως «Ομάδα Στερν»), υπό τη διοίκηση ενός άλλου μελλοντικού πρωθυπουργού, του Λευκορώσου Γιτζάκ Σαμίρ, τον δολοφόνησαν. Καταδικάστηκαν όλοι από ισραηλινό δικαστήριο. Ο Υπουργός Εξωτερικών, ο Ουκρανός Μόσε Σάρετ, γράφει τότε στη Γενική Συνέλευση ζητώντας την ένταξη του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη. «Δηλώνει ότι το Κράτος του Ισραήλ αποδέχεται, χωρίς επιφυλάξεις, τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και ότι αναλαμβάνει να τις τηρήσει από την ημέρα που θα γίνει μέλος των Ηνωμένων Εθνών». Κάτω από αυτές τις βιαστικές συνθήκες, το Ισραήλ έγινε μέλος του ΟΗΕ στις 11 Μαΐου 1949. Τις μέρες που ακολούθησαν, ο Γιεχοσούα Κοέν, δολοφόνος του κόμη Μπερναντότ, απελευθερώνεται και γίνεται σωματοφύλακας του πρωθυπουργού Ντέιβιντ μπεν-Γκουριόν.

Ο νεαρός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Γιτζάκ Σαμίρ.

Από το 1955 έως το 1965, ο Γιτζάκ Σαμίρ ήταν επικεφαλής ενός τμήματος της Μοσάντ, της εξωτερικής μυστικής υπηρεσίας του νέου κράτους. Χωρίς να ενημερώσει τους ανωτέρους του, συγκρότησε τη μυστική αστυνομία του Σάχη του Ιράν, τη Σαβάκ. Περίπου διακόσιοι από τους άνδρες του ήρθαν για να διδάξουν βασανιστήρια δίπλα σε πρώην Ναζί [2].

Στη συνέχεια, ενώ διαπραγματευόταν τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ με την Αίγυπτο, μετέφερε τους άνδρες που είχε στείλει στο Ιράν, στο Κονγκό το 1979. Πιθανώς με την υποστήριξη της CIA των ΗΠΑ, από δω και στο εξής θα εποπτεύουν τη μυστική αστυνομία του Μομποτού Σεσέ Σέκο. Πηγαίνει επιτόπου για να τους ελέγξει.

Στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου, ο Γιτζάκ Σαμίρ βοήθησε επίσης την ταϊβανέζικη δικτατορία [3].

Αυτή τη φορά εν αγνοία των Ηνωμένων Πολιτειών, δημιούργησε μια τρομοκρατική ομάδα στη Νέα Υόρκη, την Jewish Defense League του Ραβίνου Μέιρ Καχάνε [4]. Επιβλέπει μια εκστρατεία για τη μετανάστευση των Σοβιετικών Εβραίων στο Ισραήλ, τις επιθέσεις κατά της σοβιετικής αντιπροσωπείας στα Ηνωμένα Έθνη και τέλος κατά της αντιπροσωπείας της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Έκανε συμμαχίες με τη Νότια Αφρική [5]. Συμμετείχε στη δημιουργία των «μπαντουστάν», ψευδοαφρικανικών κρατών που επέτρεψαν στη Νότια Αφρική να μην θεωρεί πλέον τον μαύρο πληθυσμό της ως υπηκόους, αλλά ως μετανάστες.· ένα μοντέλο που οι «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» θα εφαρμόσουν αργότερα στους Παλαιστίνιους.
Με αυτή τη δυναμική, έβαλε το Ισραήλ να χρηματοδοτήσει την έρευνα του Γάουτερ Μπέισον, προσωπικού γιατρού του προέδρου Πίτερ Βίλεμ Μπότα. Ο τελευταίος, επικεφαλής 200 επιστημόνων, σκόπευε να δημιουργήσει ασθένειες που να επηρεάσουν μόνο μαύρους και Άραβες (Coast Project [6]) [7].

Το ένα έγκλημα οδηγεί σε άλλο, υποστήριξε επίσης την Ροδεσία [8] και τον αγώνα κατά της ανεξαρτησίας των πορτογαλικών αποικιών της Μοζαμβίκης και της Αγκόλας.

Στη Γουατεμάλα, ο Γιτζάκ Σαμίρ πλησιάζει τη δικτατορία του στρατηγού Εφραΐν Ρίος Μοντ. Όχι μόνο του προμηθεύει όπλα, αλλά επιβλέπει και τη μυστική του αστυνομία. Δημιουργεί ένα ινστιτούτο υπολογιστών που παρακολουθεί την κατανάλωση νερού και ηλεκτρικής ενέργειας και μπορεί έτσι να ανιχνεύσει και να εντοπίσει μυστικές δραστηριότητες. Οργάνωσε τον πληθυσμό των Μάγια σε κιμπούτζ για να τους κάνει να δουλεύουν και να τους επιβλέπουν χωρίς να χρειάζεται να πραγματοποιήσουν αγροτική μεταρρύθμιση. Έτσι προστατευμένος, ο Ρίος Μοντ δολοφόνησε 250.000 ανθρώπους [9]· ένα μοντέλο που οι ρεβιζιονιστές Σιωνιστές επιθυμούν να εφαρμόσουν στους Παλαιστίνιους. Οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών για το θέμα του πειράματος στη Γουατεμάλα πέρασαν μέσω του στράουσιστή Έλιοτ Άμπραμς.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» δεν ενήργησαν προς το συμφέρον του δυτικού στρατοπέδου, χρησιμοποίησαν τις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν για να κάνουν αυτό που έκανε πάντα ο Βλαδίμηρος Ζέεφ Γιαμποτίνσκι: να ασκούν την εξουσία μέσω της βίας χωρίς να σέβονται κανέναν.

Προς το τέλος της Διάσκεψης της Μαδρίτης, η ισραηλινή αντιπροσωπεία έβγαλε αυτή την παλιά αφίσα της βρετανικής αστυνομίας στην υπό εντολή Παλαιστίνη: ζητά πληροφορίες για την τρομοκρατική ομάδα Λεχί. Πάνω αριστερά: ο Μεναχέμ Μπέγκιν.

Στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο Πρόεδρος Μπους ο πρεσβύτερος συγκάλεσε τη Διάσκεψη της Μαδρίτης για να επιλύσει οριστικά το Ισραηλινο-Παλαιστινιακό ζήτημα. Κατά τη διάρκεια αυτής, η ισραηλινή αντιπροσωπεία, υπό την προεδρία του Γιτζάκ Σαμίρ, ο οποίος είχε γίνει πρωθυπουργός, απαίτησε την κατάργηση του Ψηφίσματος 3379 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών [10] πριν αρχίσουν οι συζητήσεις. Αυτό το ψήφισμα δηλώνει ότι «ο Σιωνισμός είναι μια μορφή ρατσισμού και φυλετικών διακρίσεων». «Με ανοιχτή καρδιά, καλούμε τους Άραβες ηγέτες να κάνουν το θαρραλέο βήμα και να απαντήσουν στο απλωμένο μας χέρι με ειρήνη», δηλώνει μεγαλοπρεπώς ο Σαμίρ. Ανυπομονώντας να καταλήξει σε συμφωνία, η Γενική Συνέλευση συμμορφώνεται. Όμως, εξαπατώντας τους συνομιλητές του, το Ισραήλ δεν θα δεσμευτεί σε τίποτα και θα κάνει τα πάντα για να αποτύχει η υποψηφιότητα του Τζορτζ Μπους για δεύτερη θητεία.

Μια γρήγορη λέξη πριν καταλήξουμε για τις προσωπικότητες αυτού του μηχανισμού σήμερα.

Ο Ουκρανο-εβραίος πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι και ο «Λευκός Φύρερ», Αντρέι Μπιλέτσκι

Η συμμαχία των Ουκρανών «ρεβιζιονιστών Σιωνιστών» και «ακραίων εθνικιστών» μεταρρυθμίστηκε με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας μαφιόζος ολιγάρχης, ο Εβραίος Ίχορ Κολομόισκι, ώθησε στην πολιτική έναν νεαρό Εβραίο κωμικό, τον Βολοντιμίρ Ζελένσκι, ενώ χρηματοδοτούσε τις εθνικιστικές πολιτοφυλακές που πολιορκούσαν και βομβάρδιζαν τους ρωσόφωνους ουκρανικούς πληθυσμούς του Ντομπάς. Ο Ρεφουσένικ (refuznik) Νατάν Σαράνσκι, πρώην υπουργός του Αριέλ Σαρόν, διοργανώνει συναντήσεις μεταξύ παγκόσμιων εβραϊκών προσωπικοτήτων και του γραφείου του Ουκρανού προέδρου. Ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι εμπιστεύτηκε τη διοίκηση των δύο μεγάλων μαχών της Μαριούπολης και του Μπαχμούτ στον Αντρέι Μπιλέτσκι, τον «λευκό φύρερ».

Στις 19 Ιουλίου 2018, με πρωτοβουλία των «ρεβιζιονιστών Σιωνιστών», η Κνεσέτ υιοθέτησε νόμο που ανακήρυξε το Ισραήλ ως «Εβραϊκό κράτος», με μόνη επίσημη γλώσσα τα Εβραϊκά και πρωτεύουσα την ενωμένη Ιερουσαλήμ. Οι εβραϊκοί οικισμοί στην παλαιστινιακή επικράτεια θεωρούνται ότι είναι «εθνικού συμφέροντος».

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου σχημάτισε κυβέρνηση με έναν συνασπισμό που σχηματίστηκε με τους μαθητές του Ραβίνου Καχάνε. Το 2022, ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, πρόεδρος του Ότζμα Γεχουντίτ (κόμματος της Εβραϊκής Εξουσίας) δηλώνει ότι θα εκδιώξει τους Άραβες από την Παλαιστίνη. Μέλη του κόμματός του εξαπέλυσαν επίθεση στο χωριό Χουάρα της Δυτικής Όχθης τον Φεβρουάριο του 2023, επτά μήνες πριν από την παλαιστινιακή επίθεση στις 7 Οκτωβρίου. Μέσα σε λίγες ώρες έκαψαν εκατοντάδες αυτοκίνητα και 36 σπίτια. Επιτέθηκαν στους κατοίκους, τραυματίζοντας 400 και σκοτώνοντας έναν άνδρα μπροστά στα μάτια του ισραηλινού στρατού που περικυκλούζε το χωριό χωρίς να επέμβει μπροστά στις καταχρήσεις τους.

Αυτή η σύντομη ιστορική σύνοψη μάς δείχνει ότι δεν υπάρχει άλλο ισραηλινο-αραβικό πρόβλημα από το πρόβλημα της Ουκρανίας-Ρωσίας, αλλά ένα τεράστιο πρόβλημα όλων με μια ιδεολογία που, σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους, δεν ήταν παρά μόνο να σπέρνει βάσανα και θάνατο. Πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια μας και να μην πιστεύουμε πια σε ότι μας σερβίρουν και να αντιστεκόμαστε στα ψέματα.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά- ΔΙΚΤΥΟ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ

Η Βαλτική μετατρέπεται σε «νατοϊκή λίμνη» - Ελλάδα στο μάτι του γεωπολιτικού κυκλώνα

Σχόλι

Η Υψηλή Στρατηγική της Αμερικής (FMES)

Μετά την άρση του βέτο για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ (23/01/24) από την Τουρκία -η οποία τελικώς επετεύχθη με σημαντική υπονόμευση των ελληνικών συμφερόντων-, είναι θέμα χρόνου να ακολουθήσει και η «τουρκική ουρά», η Ουγγαρία. Με την ολοκλήρωση της εισόδου της Σουηδίας στη Βορειοατλαντική συμμαχία, η Βαλτική θα μετατραπεί και τυπικά σε «νατοϊκή λίμνη». 
Το παρόν βήμα έχει εξηγήσει ότι έτσι η βαρύτητα μετατοπίζεται στην διέξοδο της Ρωσίας από τον Εύξεινο Πόντο προς τις «θερμές θάλασσες», το Αιγαίο και την Μεσόγειο, διαμέσου των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων που ελέγχονται από την Τουρκία.
Αυτό σημαίνει ότι η όποια «ελαστικότητα»/συγκατάβαση έχει επιδείξει η Ρωσία στο θέμα της Αλεξανδρούπολης (αφορά την Ελλάδα), και το ζήτημα των Στενών (αφορά την Τουρκία), πλέον δεν θα υφίσταται, με ότι αυτό σημαίνει για τις διμερείς σχέσεις αλλά και την εφαρμογή της Συνθήκης του Μοντρέ. 
Επίσης, επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις του χάρτη που δημοσίευσε το Μεσογειακό Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών της Γαλλίας (FMES) και περιγράφει την νέα παγκόσμια Υψηλή Στρατηγική των ΗΠΑ.
Στον χάρτη αυτό ένα κυρίαρχο στοιχείο είναι η γραμμή υπεράσπισης των κρίσιμων αμερικανικών συμφερόντων (μωβ χρώμα) που επαναχαράσσεται για να διασφαλιστεί η άμυνα των σημαντικότερων αμερικανικών συμμάχων (σε Ευρώπη, Ιαπωνία, Ινδία, Αραβική Χερσόνησο) οι οποίοι εντοπίζονται στο επίμαχο τμήμα του Rimland (κίτρινο χρώμα). 
Αυτή η «νέα γραμμή άμυνας», προστατεύει τις κύριες θαλάσσιες διαδρομές που εγγυώνται Αμερικανική στρατηγική υπεροχή, αλλά ταυτόχρονα συνεπάγεται την απόσυρση από περιοχές όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εμπλακεί για αρκετές δεκαετίες (βόρειο τμήμα της Μέσης Ανατολής, Πακιστάν κα) και που τώρα επιτρέπουν στη Heartland (Κίνα-Ρωσία) να επεκταθεί.
Η Ελλάδα στο μάτι του «γεωπολιτικού κυκλώνα» για τους λόγους που αναλύθηκαν ΕΔΩ και ΕΔΩ!
ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ.-
 epikairos@pm.me

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΕΜΟ;;;;

 

Γιάννης Ναστούλης

Κοντά στον μεγάλο πόλεμο ?

1. Zircon 3M22 αντιπλοϊκός πύραυλος εκτοξευόμενος και από πολεμικά πλοία και υποβρύχια, ταχύτητας mach9 = 11.000/ώρα. Πρόκειται για μια μπάλα φωτιάς, σχεδόν αόρατη από τα διαθέσιμα ραντάρ, που σύμφωνα με το Popular Mechanics, η αμερικανική άμυνα με το τρέχον τεχνολογικό επίπεδο, έχει 20 sec να το καταρρίψει. Πρακτικά αδύνατον.

2. Kinzhal, αεροπορικός βαλλιστικός 10 Mach, υψηλής ακριβείας, μη ανασχέσιμος, βεληνεκούς 2000km.

3. Avangard, διηπειρωτικός πύραυλος, μη προβλεπόμενης πορείας (πύραυλος μετεωρίτης), 30.000 km/h=Mach 27, εμβέλειας 18.000 km, βέβαιας διαπέρασης οποιουδήποτε υφιστάμενου αντιπυραυλικού συστήματος. Χτυπά οποιονδήποτε στόχο σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη.

4. Sarmat RS (Satan-2), διηπειρωτικός βαλλιστικός 25 κεφαλών και 15 πυρηνικών κεφαλών, Mach 20,7=25.000kn/h. Σε 3 sec ισοπεδώνει τη Μ Βρετανία, δημιουργώντας τσουνάμι 330m ύψος. Σε 30 sec. εξαλείφει το οποιοδήποτε σημείο της γης.

5. Poseidon, διηπειρωτική τορπίλη, 54 κόμβων -ταχύτερη από οποιαδήποτε τορπίλη ανάσχεσης- 10.000 km εμβέλειας, πλήττει τον στόχο με πυρηνική έκρηξη 100 μεγατόνων. Σε ενδεχόμενο πλήγμα στη Νέα Υόρκη θα σκοτώσει 2.500.000 Αμερικανούς και θα τραυματίσει 5 εκ, με διασπορά ραδιενέργειας μέχρι το Κεμπέκ. Αόρατη, μπορεί να πλέει σε 1000m βάθος.

Οι Αμερικάνοι και οι άλλοι Δυτικοί δεν διαθέτουν τέτοια όπλα. Κατά δήλωσή του ειδήμονα κου Λιόλιου, Καθηγητή της Ευελπίδων, παρότι έχουν προσπαθήσει να κατασκευάσουν τέτοια όπλα, δεν έχουν μπορέσει. Οι Ρώσοι βρίσκονται μια-δυο γενιές μπροστά.

Η βιομηχανία της Ρωσίας είναι πλήρως στρατιωτικοποιημένη και παρακάμπτει τις κυρώσεις σε υψηλή τεχνολογία με τη βέβαιη συνδρομή της Κίνας.

Για να δώσω ένα μέτρο της χωρίς όριο δυνατότητας παραγωγής υπερυπερηχητικών στρατηγικών οπλων, θα σας πω, από αμερικανοουκρανικές πηγές, ότι κατασκευάζει αυτή τη στιγμή 6 Kinzhal/μήνα!

Προφανώς, η Ρωσία, πέρα από πετρέλαιο, παρέχει τεχνογνωσία υπερόπλων στην Κίνα, στη Β. Κορέα και στο Ιράν, δημιουργώντας ένα τακτικό και πυρηνικό συμπαγές αδύνατο να ηττηθεί, αν οι Προτεστάντες διανοηθούν να ωθήσουν τα πράγματα στο φρενοκομείο.

Οι BRICS δεν είναι οικονομική Ένωση μόνο. Πρέπει να γίνει αντιληπτό.

Παρά το οργιο προπαγάνδας και τις πομπώδεις απειλές, οι κινήσεις των Αμερικανών είναι αμυντικές. Γνωρίζοντας την υπεροπλία του αντιπάλου και την περιδίνηση της συλλογικής Δύσης, προσπαθούν να αντιτάξουν ζώνες άμυνας στη Βαλτική, στον Β. Παγωμένο, στην Ταϊβάν, στη Σινική, στον Ινδικό, στην Α. Μεσόγειο και σε αναχωματικά κράτη, όπως οι Βαλτικές δημοκρατίες, η Πολωνία, η Μολδαβία, το Αζερμπαϊτζάν κ α.

Γνωρίζουν ότι σε μια πυρηνική αναμέτρηση, αν δεν έχουν αντιπυραυλικά συστήματα πολύ κοντά στη Ρωσία, ώστε να καταρρίψουν τους ρωσικούς πυραύλους στη φάση ανόδου (λίγα sec), απο κει και πέρα είναι αδύνατη η "ανοσία" σε πυρηνικό χτύπημα.

Από την αρχή του πολέμου, είχαμε ισχυριστεί ότι η επίθεση στη Ρωσίας δια της πληρεξουσίου Ουκρανίας, ήταν απόδειξη αδυναμίας και όχι ισχύος. Πέρα από τους γεωπολιτικούς και γεωοικονομικούς στόχους, η έμμεση επίθεση στη Ρωσία είχε έναν ρεαλιστικό στρατιωτικό στόχο, να ακυρώσει ή έστω να αποδυναμώσει την υπεροπλία των Ρώσων, εκμεταλλευόμενη την πυρηνική υποδομή της Ουκρανίας εντός ΝΑΤΟ.

Το Ουκρανικό ζήτημα, πολύ πριν το 2014, αλλά με φανερή έναρξη την προβοκάτσια της Πλατείας Μειντάν, αποτελεί την ύστατη απόπειρα διάλυσης της Ρωσίας μέσω της Επιχείρησης ODESSA (του γιγαντιαίου σχεδίου φυγάδευσης στη Δύση χιλιάδων Ναζί, των πραγματικών εγκεφάλων του ναζιστικού καθεστώτος και η αξιοποίησή τους στον διπλό στόχο: της ανάσχεσης της ΕΣΣΔ-Ρωσίας και της Παγκόσμιας ηγεμονίας).

Υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία ότι η Δύση, στην κορυφή ή στο βάθος είναι προβολή του Ναζισμού υπό φιλελεύθερο οικονομικό μανδύα.

Η γνώμη μου είναι ότι άργησαν. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ περιέπεσαν στην παγίδα του Θουκυδίδη. Πλέοντας στην αυταρέσκεια των θεωριών του τέλους της ιστορίας και σε έναν αλαζονικό συβαριτισμό, δεν εκτίμησαν σωστά τον Πούτιν, το ιστορικό βάθος και το ανθρωπολογικό αμάλγαμα της ευρασιατικής υπό Ορθόδοξη συγκολλητική ουσία Ρωσίας.

Το ίδιο βλακώδες θεωρητικό έλλειμμα έδειξαν και στην Κίνα, νομίζοντας ότι η κομφουκιανή της παράδοση προσομοίαζε στην προτεσταντική ηθική. Θεώρησαν ότι η Κίνα θα γίνει ο τέλειος αδελφός καπιταλισμός, με τον οποίο από κοινού θα συνέθλιβαν τον πραγματικό προαιώνιο εχθρό, την Ορθόδοξη Ρωσία. Τονίζω το "Ορθόδοξη" για όσους διαθέτουν τη φιλοσοφική-θεολογική και ιστορική παιδεία.

Απέτυχαν.

Το ίδιο επιστημολογικό έλλειμμα επέδειξαν οι Δυτικές ελίτ και στην ανάλυση του Ισλάμ.

Εκκρεμεί το ερώτημα: θα γίνει πυρηνικός?

Η εύκολη απάντηση είναι, κανείς δεν ξέρει. Όλα είναι πιθανά σε ένα τόσο υπέρπερίπλοκο και ενδεχομενικό περιβάλλον.

Η δύσκολη απάντηση είναι: "όχι, δεν θα γίνει"!

Ο Δυτικός Προτεστάντης άνθρωπος προσεγγίζεται στο μεδούλι του με τρια επιμέρους λογισμικά: του καλβινιστικού δόγματος του προκαθορισμού (το έχουμε αναλύσει παλιότερα), του καρτεσιανού cogito και του ωφελιμισμού ως ηθική θεωρία. Η μείξη των τριών αυτών λέει ότι θα το πάνε μέχρι τα πέναλτι, δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό, ώστε να σφραγίσουν το εισιτήριο για τον παράδεισο, αλλά, δεν μπορούν να απαλλαγούν από τον θεμελιακό καιροσκοπισμό της "συμπερίληψης", του φιλελευθερισμού.

Η Δύση είναι πυρηνικά ατομοκεντρική. Τα κολεκτιβιστικά μορφώματα τα παράγει η ίδια ως ενοχή. Ο Μαρξισμός υπήρξε η ενοχή του καπιταλισμού. Το ασυνείδητό του ως αντιπολίτευση.

Ρισκάρω, οκ ανέξοδα, ο μεγάλος πόλεμος πλησιάζει, αλλά όχι ο πολύ μεγάλος...

Όλες οι αντιδράσ

Η Βασιλισσα Πρόκειται Να Επιστρέψει Το 2030: Μεταφορά Συνεισφοράς Για Τις Δυνάμεις, Τον Δάσκαλο Και Την Τελευταία Κρίση

 

Ο αποχαιρετισμός στη βασίλισσα της Αγγλίας τον Σεπτέμβριο του 2022 συνοδεύτηκε από πολλά σημάδια γεμάτα συμβολισμούς. Πολλοί το παρατήρησαν αυτό. Και για πολλούς, όλα αυτά τα σύμβολα και τα σημάδια, και ταυτόχρονα το περίεργο πολυήμερο τελετουργικό της κηδείας, προκάλεσε πολλά ερωτηματικά.

Βρισκόμαστε σε έναν διπλό κόσμο, ο οποίος περιπλέκει πολύ τη μεταφορά πληροφοριών από τους λεπτούς κόσμους. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που μπορούν να επικοινωνήσουν με Ανώτερα Όντα και να μάθουν την Αλήθεια από αυτά.

Πρόβατα, βοσκοί και καλοφαγάδες

Η υποβάθμιση σχεδόν όλων των στρωμάτων του πληθυσμού της Γης έχει φτάσει στο αποκορύφωμα της. Οι άνθρωποι κυβερνώνται από λίγες κυρίαρχες οικογένειες που δεν χρειάζονται εξέλιξη, χρειάζονται ένα υπάκουο και εύκολα ελεγχόμενο κοπάδι. Αλλά δεν είναι οι κύριοι στη Γη – είναι επίσης μαριονέτες.

Οι άνθρωποι ελέγχονται από ανθρωποειδείς οντότητες που ήρθαν από άλλους κόσμους. Ο Αρχιεπιθεωρητής στέκεται από πάνω τους.Μια αμοιβαία επωφελής συμφωνία συνήφθη μεταξύ ανθρώπων (της άρχουσας ελίτ) και αλλοδαπών οντοτήτων. Ο Δάσκαλος και οι κολλητοί του παρέχουν στην ανθρώπινη ελίτ δύναμη, πλούτο και μοναδικές τεχνολογίες, χάρη στις οποίες μπορούν να ζήσουν για πάντα. Σε αντάλλαγμα, λαμβάνουν όση ενέργεια για τη διατροφή θέλουν.

Είναι από καιρό γνωστό ότι οι άνθρωποι ως πηγή τροφής. Μεγαλώνουμε σαν τα βοοειδή στα βοσκοτόπια. Περιποιούνται, γαλουχούν, τρέφονται, διασκεδάζουν. Όλα για να λάβετε την απαιτούμενη ποσότητα ενέργειας. Δεν έχει σημασία αν είναι καλό ή κακό, όλα είναι φαγητό.

Η περισσότερη ενέργεια μπορεί να ληφθεί από αρνητικά συναισθήματα – φόβο, μίσος, επιθετικότητα, αγανάκτηση, πανικός. Γι' αυτό οργανώνονται πόλεμοι και κάθε είδους καταστροφές. Όσο περισσότερο βάσανα, τόσο περισσότερο φαγητό.

Είμαστε πρόβατα. Οι κυρίαρχες ελίτ είναι οι βοσκοί μας. Λοιπόν, τα εξωγήινα πλάσματα είναι οι ιδιοκτήτες για τους οποίους οι χειριστικοί βοσκοί ετοιμάζουν νόστιμα πιάτα. Οι άνθρωποι υποφέρουν. Οι καλοφαγάδες απολαμβάνουν το φαγητό. Τι παίρνουν οι βοσκοί; Α, δεν πήγαν χαμένα. Επιπλέον, καταφέρνουν ακόμη και να επιδεικνύουν ατιμώρητα όσα τους έχει απονείμει ο Δάσκαλος.

Τελετουργική μεταφορά συνειδήσεων

Η τελετουργική ταφή της βασίλισσας της Αγγλίας ήταν ένα προγραμματισμένο γεγονός με τη μεταφορά. Η διατηρημένη προσωπικότητα που απουσιάζει και θα εμφυτευθεί σε άλλο σώμα σε περίπου 5-6 χρόνια.

Τέτοιοι χειρισμοί έχουν γίνει στο παρελθόν. Η συνείδηση ​​διατηρήθηκε, στη συνέχεια επιλέχθηκε ένα συγκεκριμένο άτομο που ταίριαζε με το ψυχοενεργειακό περιεχόμενο ενός συγκεκριμένου γενετικού συνόλου και η συνείδηση ​​εισήχθη στο σώμα σε ένα συγκεκριμένο ηλικιακό τμήμα της ζωής.Οι πρόβες για την κηδεία της βασίλισσας έγιναν περισσότερες από μία φορές, από διαφορετικές προβολές. Και είχαν αρκετά μεγάλη επιτυχία. Οι χώρες επιλέχθηκαν πολλά χρόνια πριν από την πραγματική ταφή. Η συνείδηση ​​είναι τώρα σε μια διατηρημένη μορφή και με τον καιρό που εμφυτεύτηκε σε ένα γυναικείο σώμα, σε ένα κορίτσι που μόλις φτάσει στην ενηλικίωση. είχε προγραμματιστεί έτσι. Τώρα όμως όλα τα σχέδια που θα καταρρεύσουν και θα καταρρεύσουν.

Οι τελετουργίες στις κηδείες γίνονταν ανοιχτά και λατρεύονταν όλες οι θεότητες. Αν εξετάσετε προσεκτικά ολόκληρο το τελετουργικό, την τελετή, που διήρκεσε περισσότερες από 10 ημέρες, θα παρατηρήσετε ότι δεν ειπώθηκε ούτε μια επιπλέον λέξη, ούτε ένα βήμα στο πλάι. Όλα επαναλαμβάνονται σημείο προς σημείο και έχουν βαθύ σημασιολογικό νόημα.

Μια απίστευτη ποσότητα ανθρώπινης ενέργειας δόθηκε εθελοντικά στον Δάσκαλο. Την επίβλεψη όλης της τελετής είχαν τρεις ανώτεροι επιθεωρητές. Δεν πρόκειται για νεκρή ακολουθία με όλη τη σημασία της λέξης, αλλά για μια τελετή σε επίσημο επίπεδο.

Ένας ανεστραμμένος σταυρός εμφανίστηκε περισσότερες από μία φορές. Η νεκροφόρα μεταφέρθηκε με αλυσίδες από 150 ναύτες. Οι αλυσίδες συμβολίζουν τη σκλαβιά. Και ο αριθμός 150 δεν επιλέχθηκε τυχαία – αυτά είναι τα κύρια σημεία και οι σφαίρες επιρροής του κυβερνώντος Σώματος. Αυτό το τελετουργικό έδειξε τη δύναμη της εξουσίας και χώριζε τους ανθρώπους σε ποίμνιο και ελίτ.

Οι ελίτ οικογένειες δεν κρύβουν ποιους υπηρετούν και ποιους στόχους επιδιώκουν. Θα είναι πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους να πετάξουν τα δεσμά της σκλαβιάς. Πολλοί είναι κάτω από τη γοητεία των κυρίαρχων προσώπων, χωρίς να παρατηρούν ότι φέρνουν φόβο, βάσανα και επιθετικότητα στον κόσμο, παράγουν ενέργεια που πηγαίνει στον Δάσκαλο, σε αυτόν που τρέφεται από αυτήν.

Έχει προσκολληθεί στον πλανήτη μας, έχει λίγη ενέργεια – όσο περισσότερο μεγαλώνει σε όγκο, τόσο περισσότερη τροφή χρειάζεται.

Θα επιστρέψω - η βασίλισσα δεν λέει αντί

Μεταξύ αυτών που βρίσκονται στην εξουσία υπάρχουν πολύ λίγες ανθρώπινες ψυχές, κυρίως ανθρωποειδείς οντότητες από άλλους κόσμους. Δεν έχουν πρότυπα ηθικής και ηθικής. Όλοι διαφορετικοί στόχοι και στόχοι ενσάρκωσης, διαφορετικοί νόμοι ύπαρξης στη ζωή. Και ουσιαστικά κανείς δεν τα κρύβει.

Καθώς έφευγε, η βασίλισσα είπε: «Θα σας δούμε όλους σύντομα». Δεν χρειάζεται να αναζητήσετε κάποιο νόημα σε αυτή τη φράση. είναι άμεσο, ειλικρινές και αληθινό. Αυτό είναι αλήθεια - θα τους δει όλους σύντομα. Ένα διαφορετικό σώμα, αλλά η συνείδηση ​​θα είναι η ίδια. Οι κυρίαρχοι κύκλοι προσπαθούν να διατηρήσουν τη συνείδηση ​​αυτή και πολύ καιρό. αυτό συμβαίνει για περισσότερες από μία γενιές.

Ένας από τους κύριους στόχους των ελίτ οικογενειών είναι η διατήρηση της εξουσίας και η συσσώρευση πλούτου. Εφόσον έχουν μάθει να είναι σχεδόν αθάνατοι αλλάζοντας σώματα, τότε τα χρήματα είναι πολύ σημαντικά. Τα σωματικά γηρατειά δεν τους φοβίζουν. νομίζουν ότι η συμφωνία με τον Δάσκαλο θα διαρκέσει για πάντα.

Αλλά οι Ανώτερες Δυνάμεις αποφάσισαν να καταστρέψουν τον Δάσκαλο και τους κολλητούς του. Σε λεπτό επίπεδο, θα γίνει κάτι που θα θυμίζει την Τελευταία Κρίση. Θα γίνει εκκαθάριση, γιατί τέτοια ανομία όπως στον πλανήτη Γη δεν έχει συμβεί και δεν υπάρχει πουθενά.Υπάρχουν ισχυροί ότι οι παγκόσμιοι νόμοι της ζωής θα αποκατασταθούν φέτος. Η βασίλισσα δεν θα επιστρέψει, όσο κι αν το θέλει.   soulask-com