Πώς ο Halford J. Mackinder πατέρας της γεωπολιτικής διδάσκει ότι αυτό που ξεκίνησε στην Ουκρανία… δεν θα μείνει στην Ουκρανία

 Ο πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας θα κρίνει τη φύση και την τάξη του κόσμου που θα διαμορφώσει αυτόν τον αιώνα

«Γεωγραφία σημαίνει πεπρωμένο» είναι ένα διάσημο απόφθεγμα του γεννημένου στην Τυνησία Άραβα φιλόσοφου του 14ου αιώνα, Ibn Khaldun.
Ο Khaldun ήταν, από πολλές απόψεις, στην καλύτερη θέση να κάνει αυτή την παρατήρηση.
Όχι μόνο ταξίδεψε πολύ στον γνωστό κόσμο και γνώρισε πολλούς σουλτάνους και βασιλιάδες, αλλά το 1401 μ.Χ., είχε επίσης μια ειλικρινή και ανοιχτή συνομιλία με τον παγκόσμιο κατακτητή Ταμερλάνο για τη θέση του στην ιστορία.
Στα τέλη του 14ου αιώνα, αφού ξεκίνησε από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας, ο Ταμερλάνος δημιούργησε μια από τις μεγαλύτερες συνεχόμενες αυτοκρατορίες στον κόσμο, που εκτεινόταν από την Ανατολία έως τη Δαμασκό έως την Ιερουσαλήμ στη Δυτική Ασία, το Ιράκ, το Ιράν, το Αφγανιστάν και το Δελχί στην Ανατολή, την Κεντρική Ασία, μέχρι τη Θάλασσα της Αράλης και την Κριμαία στα βόρεια.
Σε τεράστιο μέγεθος, η τεράστια αυτοκρατορία του ξεπεράστηκε μόνο από τη Μογγολική Αυτοκρατορία του 13ου αιώνα, η οποία περιλάμβανε επίσης την Κίνα, την Κορέα, τη νότια Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη.

Advertisement

Ο Khaldun πρέπει να παρατήρησε προσεκτικά πώς, σε διάστημα δύο αιώνων, δύο νομαδικές, κτηνοτροφικές ορδές ξέσπασαν από τα λιβάδια της Νότιας Ευρώπης ή τις στέπες της Κεντρικής Ασίας ή απλώς τις ευρασιατικές ερημιές και έγιναν οι παγκόσμιοι κατακτητές, δημιουργώντας δύο από τις μεγαλύτερες συνεχόμενες αυτοκρατορίες γης που έχει δει ποτέ ο κόσμος.
Εξ ου και η συνοπτική παρατήρησή του: «Γεωγραφία σημαίνει πεπρωμένο».

Η Αυτοκρατορία των Τιμουριδών στις αρχές του 15ου αιώνα

Δεν ήταν τυχαίο ότι ο Ταμερλάνο και ο Τζένγκις Χαν (Chengiz Khan) πριν από αυτόν είχαν ενώσει πρώτα τα λιβάδια της νότιας Ευρώπης με τη στέπα της Κεντρικής Ασίας και στη συνέχεια έγιναν η αήττητη δύναμη που ποδοπάτησε ό,τι συνέβαινε στο δρόμο τους.
Με άλλα λόγια, όποιος ενώσει τη νότια Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, είναι τουλάχιστον παγκόσμιος κυρίαρχος.
Παρά τη νομαδική καταγωγή και τις κτηνοτροφικές οικονομίες τους, οι κεντροασιατικές φυλές κυριάρχησαν και ελέγχουν μεγάλο μέρος της Ασίας και της Ανατολικής Ευρώπης για μεγάλο μέρος των μεσαιωνικών αιώνων, συμπεριλαμβανομένων των πολύ πιο πολιτισμένων και προηγμένων οικονομιών της Ινδίας, του Ιράν και της Αιγύπτου, αλλά και της Σερβίας και του Κιέβου στην Ευρώπη.
Είτε είναι οι Khiljis και Tughlaqs του Σουλτανάτου του Δελχί, οι μεταγενέστεροι Mughal, οι Mamluks της Αιγύπτου, οι Ghaznavids, οι Seljuks και οι Safavids του Ιράν, είτε οι Οθωμανοί, όλοι είχαν την καταγωγή τους στην έκταση της στέπας της Κεντρικής Ασίας.
Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο μάθημα από την ιστορία που μπορεί κανείς να διαβάσει ο Khaldun, δεδομένης της εξαιρετικής διάνοιάς του - «Γεωγραφία σημαίνει πεπρωμένο».
Αυτό μας φέρνει στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Αν και η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ξεκίνησε το 2022 ή το 2014 όπως θα έλεγαν ορισμένοι, οι σπόροι αυτής της σύγκρουσης βρίσκονται πολύ βαθύτερα στην ιστορία και τη γεωγραφία τους και θεωρητικοποιήθηκαν σε μια καθαρή διατριβή τουλάχιστον πριν από 120 χρόνια από έναν Βρετανό γεωγράφο Sir Halford J. Mackinder, γνωστό και ως ο ιδρυτής της σύγχρονης γεωπολιτικής.


Ο Συγκεντρωτικός χαρακτήρας της Ιστορίας

Το 1904, ο Mackinder χώρισε εννοιολογικά τον κόσμο σε τρία μέρη: την «κεντρική περιοχή της ιστορίας» ή «την Heartland» που περιλαμβάνει την Ανατολική Ευρώπη και την κεντρική Ευρασία, που εκτείνεται μέχρι τα Ιμαλάια στο νότο και την Ανατολία στη Δύση.
Η περιβάλλουσα περιοχή μιας εσωτερικής ημισελήνου από εναπομείναντα εδάφη της Ευρασίας και της Βόρειας Αφρικής, που περιλαμβάνει επίσης τις Βρετανικές Νήσους, τη Μαδαγασκάρη, τη Σρι Λάνκα, το Αρχιπέλαγος της Μαλαισίας, την Ταϊβάν και το Ιαπωνικό Αρχιπέλαγος - το οποίο ο Mackinder ονόμασε Offshore Islands - αποτελούσε το Παγκόσμιο Νησί.
Μαζί, αυτές οι δύο περιοχές αποτελούσαν το Παγκόσμιο Νησί.
Οι ενωμένες ήπειροι της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, καθώς και η Ωκεανία, ονομάστηκαν Απομακρυσμένα Νησιά.
Ο Mackinder αποφάνθηκε: «Αυτός που κυβερνά την Heartland, διοικεί το Παγκόσμιο νησί και αυτός που κυβερνά το Παγκόσμιο νησί, κυβερνά τον κόσμο».



Εν ολίγοις, το να κυριαρχείς στην «καρδιά» είναι το σκαλοπάτι για να κυριαρχήσεις στον κόσμο.
Παρά την απλότητα της θέσης του Mackinder, η ιστορία έχει επιβεβαιώσει την
εγκυρότητά της.
Η Μογγολική αυτοκρατορία και ο Ταμερλάνος ένωσαν πρώτα την «καρδιά» και μετά κυριάρχησαν στο Παγκόσμιο νησί.
Για μεγάλο μέρος του 20ου αιώνα, η Σοβιετική Ένωση διοικούσε την «καρδιά».
Παρά την ημιαγροτική και καθυστερημένη οικονομία της, κυριάρχησε σε έναν διπολικό κόσμο και αμφισβήτησε ακόμη και την αμερικανική υπεροχή στο διάστημα και τη στρατιωτική τεχνολογία.

Ανατολική Ευρώπη: Κλειδί για την παγκόσμια κυριαρχία;

Κατά την άποψη του Mackinder, η Ανατολική Ευρώπη είναι η κρίσιμη περιοχή που ενδυναμώνει την Heartland.
Στη διατριβή του το 1904 – «The Geographic Pivot of History», ο Mackinder τόνισε τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα και το τεράστιο οικονομικό δυναμικό που προσφέρει η Ανατολική Ευρώπη.
Οι πεδιάδες της Ανατολικής Ευρώπης παρέχουν απεριόριστες ευκαιρίες για ανάπτυξη σιταριού και άλλων σιτηρών τροφίμων, μεταλλευμάτων για εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Με άλλα λόγια, υπάρχουν επαρκείς πόροι για να στηρίξουν ένα τρομερό εργατικό δυναμικό και βιομηχανίες μεγάλης κλίμακας.
Εξάλλου, η Ουκρανία παρέχει στη Ρωσία πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα.
Έτσι, χρησιμεύει ως κρίσιμος σύνδεσμος με την Κεντρική Ευρώπη, τη Δυτική Ασία και στη συνέχεια στη Μεσόγειο Θάλασσα, την Αφρική και τη Δυτική Ευρώπη.
Με απλά λόγια, με την Ουκρανία, ξαφνικά η Ρωσία είναι σε θέση να ακτινοβολήσει τη δύναμή της σε ολόκληρη την υπερήπειρο της Αφρο-Ευρασίας.
Χωρίς την Ουκρανία, η Ρωσία αισθάνεται υποβιβασμένη στα πίσω νερά της Ευρώπης και της Ασίας, στριμωγμένη στη βορειοανατολική γωνία της Ευρώπης και της Ασίας, στα όρια του πολιτισμού.
Με άλλα λόγια, είναι η Ουκρανία που ολοκληρώνει τη Heartland του Mackinder.
Ο Mackinder κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Heartland είναι «το μεγαλύτερο φυσικό φρούριο στη γη», το οποίο μπορεί να ασκήσει δύναμη προς όλες τις κατευθύνσεις και να κυριαρχήσει στο Παγκόσμιο νησί της Αφρο-Ευρασίας.

Ανατολική Ευρώπη και οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι

Οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν λανθασμένα η Γερμανία ήταν ο υποκινητής των δύο παγκοσμίων πολέμων.
Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ανάλυση θα δείξει ότι και οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι ξεκίνησαν στην πραγματικότητα στα λιβάδια της Ανατολικής Ευρώπης.
Κεντρικό σημείο και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους ήταν ο ανταγωνισμός μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας για να κυριαρχήσουν στην Ανατολική Ευρώπη.
Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε το 1914 όταν η Αυστροουγγαρία κήρυξε τον πόλεμο στη Σερβία.
Ομοίως, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε με τη Γερμανία και τη Ρωσία να μοιράζουν τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Οι άνθρωποι συχνά αναρωτιούνται γιατί ο Χίτλερ έκανε το αυτοκτονικό λάθος να επιτεθεί στη Σοβιετική Ένωση το 1941.
Ωστόσο, από την οπτική του Mackinder, ο έλεγχος του ανθρώπινου δυναμικού και των φυσικών πόρων της Ανατολικής Ευρώπης και της Σοβιετικής Ένωσης ήταν κρίσιμος για το όνειρο του Χίτλερ για παγκόσμια κυριαρχία.
Το σχέδιο παιχνιδιού του Χίτλερ ήταν να καθαρίσει την Ανατολική Ευρώπη και τη Σοβιετική Ένωση (Mackinder's Heartland) από τους μη Γερμανούς για να δημιουργήσει έναν «ζωτικό χώρο Lebensraum» για τους Γερμανούς.
Στη μεταπολεμική εποχή, ο Ιωσήφ Στάλιν προσπάθησε να πετύχει για τους Ρώσους αυτό που δεν μπορούσε να πετύχει ο Χίτλερ για τους Γερμανούς.
Εκατομμύρια Ουκρανοί είτε σκοτώθηκαν είτε απελάθηκαν και Ρώσοι εγκαταστάθηκαν στις θέσεις τους, καθιστώντας έτσι τη Ρωσία νόμιμο μέτοχο στη διοίκηση της Ουκρανίας.
Στη μετασοβιετική εποχή, αυτοί οι ρωσόφωνοι σε μη ρωσικά εδάφη είναι που έδωσαν στον Putin μια εύκολη δικαιολογία για να εισβάλει σε αυτές τις χώρες.

Η Heartland επανέρχεται

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, μία προς μία, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης απέκτησαν ανεξαρτησία από τη Μόσχα και έγιναν κυρίαρχες με την πραγματική έννοια.
Αυτό δημιούργησε μια υγιή ουδέτερη ζώνη μεταξύ της Heartland και της ηπειρωτικής Ευρώπης.
Το ΝΑΤΟ υποσχέθηκε ότι δεν θα επεκταθεί σε δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Το Κίεβο παρασύρθηκε αφελώς να εγκαταλείψει τα πυρηνικά του όπλα με την υπόσχεση της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου και της Μόσχας ότι θα προστάτευαν την Ουκρανία από οποιαδήποτε ξένη επιθετικότητα.
Ωστόσο, όπως θα έλεγε ο Mackinder, η Ανατολική Ευρώπη είναι πολύ στρατηγικό έδαφος για να παραμείνει ουδέτερη ζώνη.
Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, το ΝΑΤΟ έχει επεκταθεί αργά αλλά σταδιακά σε αυτές τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, ενώ η Heartland ήταν πολύ ανοργάνωτη για να προβάλει αντίσταση.
Μέχρι το 2010, η Ουκρανία ήταν το τελευταίο κομμάτι του παζλ.
Η Δύση είδε την Ουκρανία ως το τελικό σύνορο για να περιβάλλει τη Ρωσία, την καρδιά του Mackinder.
Και η Ρωσία είδε την Ουκρανία κρίσιμη για την υπεράσπιση της Heartland της και την άσκηση ισχύος στον ευρύτερο κόσμο.
Υπό αυτό το πρίσμα, ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας όχι μόνο ήταν αναπόφευκτος, αλλά βρισκόταν σε εξέλιξη για πολλές δεκαετίες.

Το όνειρο του Πούτιν για μια νέα Ρωσία

Υπό αυτό το πρίσμα, η διεκδίκηση της Ρωσίας επί της Ουκρανίας είναι κάτι περισσότερο από μια απλή αρπαγή γης.
Η Ρωσία στοχεύει να αυξήσει σημαντικά το ανθρώπινο δυναμικό και τους πόρους της Heartland για περαιτέρω επέκταση πέρα από τα σημερινά της σύνορα.
Συγκεκριμένα, η Λευκορωσία είναι ήδη ένα ρωσικό δορυφορικό κράτος στην Ανατολική Ευρώπη.
Και, με τις στρατηγικές στρατιωτικές συμμαχίες της με τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, η Ρωσική Αυτοκρατορία Heartland φτάνει ήδη στα υπεράκτια νησιά.
Ο Vladimir Putin κατανοεί ενστικτωδώς τη θεωρία του Mackinder.
Λόγω της στρατηγικής θέσης της Ουκρανίας, μια δυτική κλίση στο Κίεβο θα αποτελούσε υπαρξιακή απειλή για τη Heartland.
Κατά συνέπεια, η νίκη στην Ουκρανία είναι κρίσιμη για την πραγματοποίηση του ονείρου μιας ανανεωμένης Ρωσίας, που έχει τις φιλοδοξίες μιας παγκόσμιας δύναμης, παρά τη μικρή βάση της ρωσικής οικονομίας.
Ως εκ τούτου, η ήττα της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι κρίσιμη για την προστασία της μεταψυχροπολεμικής παγκόσμιας τάξης και της ισορροπίας δυνάμεων.

Αυτό που ξεκίνησε στην Ουκρανία δεν θα μείνει στην Ουκρανία;

Εάν η ιστορία μπορεί να μας διδάξει κάτι, και αν η διατριβή του Mackinder έχει κάποια συνάφεια σήμερα, τότε είναι το εξής: Αυτό που ξεκίνησε στην Ουκρανία δεν θα μείνει στην Ουκρανία.
Ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας πρόκειται να εξαπλωθεί στον ευρύτερο κόσμο.
Παρόλο που η ρωσική μηχανή προπαγάνδας δουλεύει υπερωρίες για να πείσει τους πάντες ότι δεν έχουν φιλοδοξίες πέρα από την Ουκρανία, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ίσως λόγω της ιστορικής τους μνήμης, γνωρίζουν καλύτερα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Φινλανδία εγκατέλειψε την ιστορική αρχή της μη ευθυγράμμισης και εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ.
Και αυτός είναι ο λόγος που η Πολωνία έχει υπερδιπλασιάσει τον αμυντικό της προϋπολογισμό τα τελευταία δύο χρόνια.
Το 2022, η Πολωνία ξόδεψε 16,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την άμυνά της και θα δαπανήσει έως και 35 δισεκατομμύρια δολάρια για την άμυνά της το 2025, που αντιστοιχεί στο 4,7% του ΑΕΠ της, το υψηλότερο μερίδιο αμυντικών δαπανών σε οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ.
Η Πολωνία κατανοεί ότι η νίκη στην Ουκρανία θα προσφέρει τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό, φυσικούς πόρους, επισιτιστική ασφάλεια και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα στη Ρωσία.
Η νίκη της Μόσχας στην Ουκρανία θα σήμαινε ότι όλες οι χώρες μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Βαλτικής Θάλασσας θα πέσουν στη ρωσική επιρροή.
Για χώρες όπως η Πολωνία και η Φινλανδία, η διατριβή του Mackinder δεν είναι κάποιο ξεπερασμένο αφηρημένο κατασκεύασμα αλλά μια πραγματική μνήμη διαμορφωμένη από την ιστορία που είναι γεμάτη φρίκη της ρωσικής επιθετικότητας.
Αν μόνο κάποιος παρακολουθούσε προσεκτικά, οι Ρώσοι ηγέτες θα είχαν ήδη αρχίσει να υπαινίσσονται τα σχέδιά τους.
Οι ρωσικές πόλεις είναι γεμάτες διαφημιστικές πινακίδες που δηλώνουν: «Τα σύνορα της Ρωσίας δεν τελειώνουν πουθενά».
Τόσο ο Putin όσο και η Ρωσική Εκκλησία έχουν αρχίσει να μιλούν για τον Ρωσικό Κόσμο (Russkiy Mir στα ρωσικά), ο οποίος ξεπερνά πολύ τα σημερινά σύνορα της Ρωσίας.
Συμπερασματικά, περισσότερα από 120 χρόνια αφότου προτάθηκε, η θεωρία του Mackinder για μια αέναη απειλή για τον κόσμο από την Heartland εξακολουθεί να αντηχεί.
Όσο κι αν θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι ο πόλεμος περιορίζεται στην Ανατολική Ουκρανία και τη Δυτική Ρωσία, θα έχει παγκόσμιες συνέπειες και το αποτέλεσμα θα αντηχεί για πολλές δεκαετίες.
Δεν θα είναι υπερβολή να πούμε ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας θα κρίνει τη φύση και την τάξη του κόσμου που θα διαμορφώσει αυτόν τον αιώνα.

www.bankingnews.gr

Μια «αγριοφουντουκιά» που κάρπισε… «αλμυρό φιστίκι»

 

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Εάν εξαιρέσουμε την πολύ σοβαρή πιθανότητα κάπου λανθασμένου υπολογισμού, απέχουμε ακόμη πολύ μακρυά από τη χρήση πυρηνικών. Κανείς δεν τα χρειάζεται -προς το παρόν! Εξαίρεση αποτελεί το Ισραήλ που στην περίπτωση που δεχθεί μια καταστροφική επίθεση από το Ιράν, που όπως απεδείχθη έχει τέτοια δυνατότητα, ενδεχομένως να απαντήσει με πυρηνικά, ως τη μοναδική επιλογή που θα του έχει απομείνει. Και μέχρι τώρα δεν τα πάει τόσο καλά όσο θα ήθελε.

Η άδεια χρήσης αμερικανικών και άλλων δυτικής προέλευσης και καθοδήγησης πυραύλων από τους Ουκρανούς βαθιά στο έδαφος της Ρωσσίας υπήρξε μια καθαρά πολιτική κίνηση, πέραν της σε επιχειρησιακό επίπεδο δοκιμής των αντανακλαστικών της Μόσχας. Για να δείξει κατ’ αρχήν, ότι οι Αμερικανοί παραμένουν «αδιαπραγμάτευτα» στο πλευρό της Ουκρανίας. Ταυτόχρονα, για να καθησυχαστούν οι Ευρωπαίοι «εταίροι», αλλά επίσης να επιταχυνθούν οι εξελίξεις με σκοπό τη δέσμευση της επόμενης αμερικάνικης διακυβέρνησης υπό τον Τράμπ. Παρ’ όλα αυτά, χωρίς την παραμικρή επίπτωση στο πεδίο και στην εξέλιξη του πολέμου. Άλλαξαν όμως τα δεδομένα, αφού ο πόλεμος πλέον δεν γίνεται δια αντιπροσώπων, αλλά με απ’ ευθείας εμπλοκή των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ και σύμφωνα με το ρωσσικό δόγμα της Ελλάδας ως μέλος του ΝΑΤΟ. Το μόνο που απομένει είναι η άμεση εμπλοκή στο πεδίο χερσαίων νατοϊκών δυνάμεων.

Οι Ρώσσοι το έχουν προϋπολογίσει και τους δίνεται η ευχέρεια να προχωρήσουν σε ουσιαστική κλιμάκωση επί του εδάφους και όχι μόνον, υποχρεώνοντας, ενδεχομένως, σε σύντομο χρονικό διάστημα, τους Ουκρανούς σε άτακτη υποχώρηση κι εν τέλει σε συνθηκολόγηση. Και αυτό παρά τις επιθυμίες των δυτικών να «τρομάξουν» τον Πούτιν και να τον σύρουν έτσι σε κάποια διαπραγμάτευση με ευνοϊκούς γι’ αυτούς όρους.

Η Ρωσσία ελέγχει την κλιμάκωση

Η απάντηση των Ρώσσων στις προκλήσεις των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ με χτυπήματα βαθιά μέσα στο ρώσσικο έδαφος και έτσι με την απ’ ευθείας εμπλοκή τους στον πόλεμο, δεν χρειάζεται να είναι άμεση, με χτύπημα νατοϊκών στόχων εκτός Ουκρανίας. Και δεν θα είναι. Μπορεί να εξελιχθεί σε διάφορα επίπεδα και σε βάθος χρόνου, χωρίς η Ρωσσία να αναλαμβάνει την ευθύνη μιας κατακλυσμιαίας και γενικευμένης σύγκρουσης, που πιθανότατα θα οδηγήσει σε πυρηνικό όλεθρο. Προειδοποιεί ηχηρά όμως για κάτι τέτοιο.

Είναι η Ρωσσία που, παρότι σε θέση άμυνας, ελέγχει την κλιμάκωση και δεν θα την χαρίσει στους δυτικούς τυχοδιώκτες. Ο Πούτιν έχει τις τύχες του κόσμου στα χέρια του και το ξέρει! Είναι, εξ αρχής του πολέμου ήταν, υποχρεωμένος να δρα με σύνεση και πανουργία ταυτόχρονα, μοχλεύοντας την εσωτερική αποσάθρωση της ίδιας της δύσης που βρίσκεται σε προϊούσα παρακμή.

Εξ ου και ο πόλεμος φθοράς που ακολουθεί, αφού ο αρχικός σχεδιασμός του αιφνιδιασμού (Φεβρουάριος 2022) και δι’ αυτού της υποχρέωσης της Ουκρανίας σε συμβιβασμό, απέτυχε οριστικά στην Κωνσταντινούπολη με την παρέμβαση των δυτικών. Η εξέλιξη αυτή υποχρέωσε τη Ρωσσία σε τακτική αναδίπλωση στο πεδίο και σε άμυνα προστασίας των μέχρι τότε κεκτημένων. Μετά βεβαίως την αποτυχία της ουκρανικής αντεπίθεσης το καλοκαίρι του 2023, η Ρωσσία βρέθηκε πάλι στη θέση ανάληψης επιθετικών πρωτοβουλιών, οι οποίες επιταχύνθηκαν τους τελευταίους μήνες κι έχουν φέρει την Ουκρανία στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Δεν είναι τόσο η έλλειψη εξοπλισμού που παρέχεται αφειδώς από τη δύση, αλλά η τακτική της «κρεατομηχανής» που ακολουθούν έντεχνα οι Ρώσσοι στο πεδίο, καταστρέφοντας, σφαγιάζοντας κυριολεκτικά, το ανθρώπινο δυναμικό των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, που διαθέτουν όλο και λιγότερους εκπαιδευμένους κι έμπειρους πολεμιστές για να χειριστούν τα όπλα που χορηγούνται από τη δύση. Είναι ενδεικτικό, ότι σε πρόσφατη συμφωνημένη μεταξύ των δύο πλευρών ανταλλαγή νεκρών στρατιωτών, οι Ρώσσοι επέστρεψαν πάνω από 670 πτώματα και οι Ουκρανοί μόλις 60. Αναλογία απωλειών περίπου 1 προς 12! Με τέτοιες αναλογίες απωλειών κανένας στρατός δεν θα μπορούσε να αντέξει πάνω από μερικά 24ωρα. Είναι η δύση που «ποτίζει» και «λιπαίνει» αυτό το θανατικό. Η Ουκρανία, δυστυχώς, εγκλωβίστηκε σε μια τεράστια παγίδα αυτοκαταστροφής, μόνον και μόνον επειδή δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από τη δύση η μη καθυπόταξη της Ρωσσίας.

Η ανατροπή στον συσχετισμό δύναμης

Σε αυτό το πλαίσιο ελέγχου της κλιμάκωσης εντάσσεται και η χρήση για πρώτη φορά του συγκεκριμένου υπερ-υπερηχητικού βαλλιστικού πυραύλου πολλαπλών κεφαλών, που μπορεί να φέρει πυρηνική γόμωση με το όνομα «Oreshnik» (φουντούκι, ή κάτι τέτοιο). Πρόκειται για ένα είδος μη αναμενόμενης κλιμάκωσης που έφερε γενικευμένη ταραχή και σε αμηχανία τη δύση, αφού αυτής της ποιότητας τα όπλα δεν αντιμετωπίζονται. Ενώ μπορούν να πλήξουν στόχους ακόμη και με πυρηνικές κεφαλές παντού στην Ευρώπη. Η ανατροπή του συσχετισμού δύναμης στον πλέον κρίσιμο τομέα της βαλλιστικής ισχύος (που συμπαρασύρει και τον συσχετισμό στα πυρηνικά) είναι προφανέστατη. Αφού είναι βέβαιο, ότι δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ο αριθμός των πυρηνικών κεφαλών που διαθέτει μια δύναμη, αλλά η ποιότητα, δηλαδή η ανασχεσιμότητα, η μη, των βαλλιστικών φορέων αυτού του είδους των καταστρεπτικών όπλων.

Ως εκ τούτου και με γνωστή παλαιόθεν την υπεροχή της Ρωσσίας στις πυραυλικές τεχνολογίες που επιβεβαιώθηκε περίτρανα, η επιλογή του συγκεκριμένου όπλου, πειραματικού, ή όχι, δεν είχε να κάνει με τον καθαρό στρατιωτικό στόχο. Έναν στόχο που θα μπορούσε να πληγεί και να καταστραφεί με κατώτερης ποιότητας και ισχύος όπλα, αλλά είχε να κάνει με το να στείλει ένα σαφές μήνυμα στις ηγεσίες της δύσης για το ποιος ακριβώς ελέγχει την κλιμάκωση και ότι δεν μπλοφάρει στις αποφάσεις του.

Δύσκολοι καιροί για τους… πρίγκηπες

Τώρα όλοι γνωρίζουν τις συνέπειες που μπορεί να έχει η επιμονή να χτυπηθούν με δυτικής κατασκευής και χειρισμού πυραύλους εγκαταστάσεις βαθιά μέσα στο έδαφος της Ρωσσίας, ή με ό,τι άλλο σκαρφιστούν οι δυτικοί ενορχηστρωτές του πολέμου. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει στη συνέχεια, αλλά φαίνεται, ότι προς το παρόν, οι δυτικοί έχουν «ανακρούσει πρύμναν» και το ξανασκέπτονται, παρά τα προπαγανδιστικά τους φληναφήματα.

Εάν επιμείνουν, που είναι και το πιο πιθανό, τότε η κλιμάκωση σε περιφερειακό επίπεδο, πχ στη Μέση Ανατολή είναι απολύτως αναμενόμενη. Στο καθ’ αυτό ουκρανικό πεδίο, μια από τις πιθανές κινήσεις από την πλευρά της Ρωσσίας θα είναι με ένα συντριπτικό πλήγμα στο Κίεβο την κατάλληλη στιγμή, να «εξαλείψει» άπαξ δια παντός την έτσι κι αλλιώς παράνομη σύμφωνα με το σύνταγμα της ίδιας της Ουκρανίας, ουκρανική ηγεσία και αυτοπροσώπως το… «χακί μπλουζάκι». Βυθίζοντας έτσι την Ουκρανία στο χάος της ακυβερνησίας και οδηγώντας βιαίως εκ των έσω στην κατάρρευση του μετώπου. Αποδείχθηκε, ότι η Ρωσσία μπορεί και έχει τα μέσα να το κάνει. Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι όντως κρίσιμες για τον Ζελένσκι και το καθεστώς του, αλλά και για τους νατοϊκούς υποστηρικτές του.

Η αγωνία του πως θα παρουσιαστεί η ήττα ως νίκη

Λέγεται, ότι η απόφαση των Αμερικανών να επιτρέψουν τη χρήση πυραύλων πλήττοντας βαθιά στο ρωσσικό έδαφος, έγινε με πρόσχημα την δήθεν παρουσία βορειοκορεατικών στρατευμάτων στο Κουρσκ και στο βάθος με σκοπό, παραμένοντας ο Ουκρανικός στρατός στο Κουρσκ, να βελτιωθεί η θέση της Ουκρανίας σε ένα ενδεχόμενο διαπραγματευτικό «τραπέζι». Το «έργο» το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές και φαίνεται ότι οι δυτικοί ιθύνοντες έχουν στερέψει από φαντασία. Θυμόμαστε καλά τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, τα χημικά του Άσαντ, τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα, στην ίδια την Ουκρανία τη σκηνοθεσία «Μπούτσα», ή το «παιδομάζωμα» στο Ντονμπάς, που μέχρι και ένταλμα σύλληψης του Πούτιν εκδόθηκε από το ΔΠΔ. Όμως η προπαγάνδα το βιολί της. Όσο πιο κραυγαλέα ψευδής είναι ένας ισχυρισμός, τόσο πιο πιστευτός γίνεται. Αυτό είναι το δόγμα της.

Στην πράξη όλα αυτά, με δεδομένη τη διαφαινόμενη ήττα του ΝΑΤΟ επί του πεδίου, αποσκοπούν να προλειάνουν το έδαφος και να παρουσιάσουν την ήττα ως νίκη, αφού θα έχουν «σύρει» τον Πούτιν σε «πάγωμα» της σύγκρουσης και σε διαπραγματεύσεις με περίπου τους δικούς τους όρους, ή με όρους που θα μπορέσουν να τους παρουσιάσουν ως «νίκη» της συμμαχίας και τους εαυτούς τους ως «ειρηνοποιούς». Πρόκειται για κλασσική περίπτωση σύγχυσης της επιθυμίας με την πραγματικότητα, που οδηγεί τελικά τον ψεύτη να πιστέψει τα ίδια τα ψέματά του.

Από την πλευρά της Ρωσσίας δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, χωρίς να προηγηθεί, απολύτως ευνοϊκά γι’ αυτήν, η οριστική επίλυση του ουκρανικού. Για τη Ρωσσία το θέμα είναι υπαρξιακού χαρακτήρα και δεν πρόκειται να υποχωρήσει ούτε βήμα, εκτός κι αν επιθυμεί να αυτοκτονήσει. Δεν μου προκύπτει, διότι δεν μπήκε σε όλην αυτήν την αιματηρή εν πολλοίς περιπέτεια για να υποχωρήσει τώρα που κερδίζει, ενώ ο πόλεμος φθοράς φαίνεται να την ευνοεί. Αλλά επίσης για τη Ρωσσία ο πόλεμος αυτός έχει να κάνει με πολύ μεγαλύτερα διακυβεύματα από μερικές δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα ουκρανικού εδάφους. Τα περί «παγώματος» της σύγκρουσης και τα λοιπά χαριτωμένα είναι ευσεβείς πόθοι των σε μεγάλη αμηχανία ευρωπαϊκών ελίτ και του βαθέως αμερικανικού (παρα)κράτους. Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο.

Αυτό σημαίνει ότι πριν την συνθηκολόγηση άνευ όρων της Ουκρανίας, μέσω της κατάρρευσης του στρατού της και την εξάλειψη της παράνομης ηγεσίας της, το ζήτημα θα παραμένει ανοικτό και η διελκυστίνδα με τη δύση θα συνεχίζεται, υποσκάπτοντας περαιτέρω την ευρωπαϊκή οικονομία, που ήδη έχει καταστεί θλιβερό παρακολούθημα των ΗΠΑ. Με τη σταδιακή απομάκρυνση των ΗΠΑ, αφού ο Τράμπ δεν έχει τις δεσμεύσεις του Μπάιντεν, τα πράγματα επιταχύνονται προς όφελος της Ρωσσίας και της τελικής της επιδίωξης.

Ο εκβιασμός δια μέσου των πληγμάτων στο έδαφος της Ρωσσίας με αμερικανικούς πυραύλους, οδήγησε τα πράγματα στα άκρα. Φυσικά με κίνδυνο εκτροπής ακόμη και προς την κατεύθυνση ενός ολέθριου πυρηνικού πολέμου για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αλλά, ταυτόχρονα, επιταχύνει τα μέγιστα την ολοκληρωτική νίκη της Ρωσσίας, πιθανόν και πριν την ανάληψη της προεδρίας από τον Τράμπ στην Αμερική στις 20 Ιανουαρίου 2025. Κάτι που θα διευκόλυνε και τον ίδιο τον Τράμπ να απεμπλακεί, ρίχνοντας όλη την ευθύνη στη διοίκηση Μπάιντεν και στην υπό διάλυση Ε.Ε..

Η πιθανότητα μιας μαζικής χερσαίας εμπλοκής νατοϊκών δυνάμεων

Ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η κατάρρευση της Ουκρανίας και η πλήρης επικράτηση της Ρωσσίας, είναι η ολοκληρωτική εμπλοκή του ΝΑΤΟ, δηλαδή των Αμερικανών στο έδαφος, ή η χρήση πυρηνικών από τη δική τους την πλευρά, με ό,τι ήθελε επακολουθήσει. Οι Ευρωπαίοι, παρά τους λεονταρισμούς τους, από μόνοι τους είναι ανίκανοι για άμεση στρατιωτική παρέμβαση και οι Αμερικανοί, έχοντας πετύχει ήδη τους στόχους τους κανιβαλίζοντας την Ευρώπη, δεν έχουν κανέναν λόγο και καμιά διάθεση να εμπλακούν στρατιωτικά ξοδεύοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια και αμερικανικό αίμα σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός τους. Φυσικά η τρέλα δεν πάει στα βουνά, και οι Ευρωπαίοι ρεβανσιστές προσπαθούν να εγκλωβίσουν την Αμερική στις επιλογές τους, όπως κι ο Νετανιάου αντίστοιχα στη Μέση Ανατολή, γι’ αυτό και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί οριστικά.

Όμως το πιθανότερο είναι, οι Αμερικανοί οτιδήποτε και να συμβεί, να βρουν τον τρόπο να αποχωρήσουν σταδιακά ευσχήμως, κεφαλαιοποιώντας τα κέρδη τους στην οικονομία και αφήνοντας τους Ευρωπαίους να βράζουν στο ζουμί τους, «απολαμβάνοντας» την ήττα τους. Πέραν φυσικά του γεγονότος ότι μια απ’ ευθείας εμπλοκή αμερικανικών στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος θα σήμαινε αμέσως πυρηνικό πόλεμο. Το σύστημα «θρέφεται» από τον πόλεμο, αλλά τον «ελεγχόμενο» πόλεμο, που μπορεί να του αποφέρει κέρδη.

Οι Αμερικανοί γκάνγκστερς είναι, δεν είναι βλάκες, είτε με τον Μπάιντεν, είτε ειδικότερα με τον Τράμπ και γνωρίζουν άριστα πότε τελειώνουν τα κέρδη κι αρχίζει το κόστος και η φύρα. Δεν έχω την ίδια γνώμη για τους υπερόπτες, αλαζόνες και ιδεοληπτικούς ναζί Ευρωπαίους, που σκέφθηκαν ότι ήλθε η ώρα να πάρουν τη ρεβάνς από τη Ρωσσία στον Β’ ΠΠ και λεονταρίζουν με τις πλάτες των Αμερικανών. Χωρίς αυτές είναι… κουτσές πάπιες, για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση που είναι της μόδας! Γι’ αυτό έπαθαν… ίλιγγο με τον Τράμπ που τους είπε κατάμουτρα ότι θα τελειώσει τον πόλεμο σε 24 ώρες.

Μια νέα «Γιάλτα»

Παρ’ όλα αυτά δεν είναι καθόλου βέβαιο, ότι στην κατάσταση, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, όλοι οι «παίκτες» θα κινηθούν ορθολογικά κι αυτό ισχύει και για τον Τράμπ. Πέραν αυτού, υπάρχει πάντα και ο απρόβλεπτος παράγοντας, γι’ αυτό η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνη.

Με την πλήρη κατίσχυση της Ρωσσίας επί της Ουκρανίας, ή ό,τι θα απομείνει από αυτήν και την οριστική λήξη του θέματος εκεί, τότε και μόνον τότε θα μπορέσει να υπάρξει μια συνολική διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ (αποκλειστικά) για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρασία, που θα κατοχυρώνει οριστικά την ασφάλεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ρωσσίας (και εν μέρει των Αμερικανών φυσικά). Κάτι σαν νέα Γιάλτα. Ως προς αυτό, ο Πούτιν έχει καταθέσει τις προτάσεις του ήδη από τον Δεκέμβριο του 2021. Η σιωπηρή πλην κραυγαλέα απόρριψή τους από τη δύση οδήγησε στη στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022.

Φυσικά ισχύει πάντα το Θουκυδίδειο «προχωράς όσο σου επιτρέπει η δύναμή σου και υποχωρείς όσο σου επιβάλει η αδυναμία σου» και στο προκείμενο φαίνεται καθαρά που βρίσκεται η δύναμις και η ισχύς μεταξύ των αντιπαρατιθεμένων στην ευρω-ρωσσική διένεξη. Ο Αμερικάνος, παρά τα πολλαπλά προβλήματα στο εσωτερικό των ΗΠΑ και τη γενικότερη αμφισβήτηση της ισχύος του που αντιμετωπίζει διεθνώς, είναι ο τρίτος παράγων. Και προσώρας είναι μια χαρά επωφελούμενος από τη σύγκρουση που ο ίδιος μόχλευσε στην Ευρώπη, κανιβαλίζοντας τις υποταγμένες πλήρως σ’ αυτόν χώρες της ΕΕ και πουλώντας τους όπλα και τώρα πανάκριβη ενέργεια, χωρίς να έχει την παραμικρή όρεξη να γίνει συμμέτοχος του ρεβανσιστικού τους… καημού.

https://www.hereticalideas.gr/

Δρ Makary, νέος πρόεδρος του CDC στην κυβέρνηση Τραμπ: «Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, παραπληροφόρησε βάναυσα το κοινό προς όφελος των κατασκευαστών εμβολίων»

 

Ο εκλεγμένος Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ όρισε τον χειρουργό του Τζονς Χόπκινς, Δρ. Μάκαρι, για να ηγηθεί του FDA και ο Μάκαρι έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι οι αξιωματούχοι δημόσιας υγείας της εποχής της πανδημίας βρίσκονται σταθερά στο στόχαστρο του.

«Ο μεγαλύτερος ένοχος της παραπληροφόρησης ήταν η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών», σύμφωνα με τον Δρ Makary, ο οποίος είναι αποφασισμένος να παραπέμψει τον Fauci ενώπιον της δικαιοσύνης για μια σειρά αδικημάτων είπε ακόμα πως. «η παραπληροφόρηση ότι ο Covid εξαπλώθηκε μέσω επιφανειακής μετάδοσης κι ότι ο εμβολιασμός προκαλούσε ανοσία μεγαλύτερη από τη φυσική, ή ότι οι μάσκες ήταν αποτελεσματικές ήταν μια σειρά απο εγκληματικά ψέματα».

«Η μυοκαρδίτιδα έφτασε στα ύψη μετά τη μόλυνση από το εμβόλιο. Έγινε τέσσερις έως 28 φορές πιο συχνή μετά το εμβόλιο». πρόσθεσε Δρ Makary.

Εγκλημάτισαν κατά των παιδιών λέγοντας: «Ότι οι νέοι επωφελούνται από έναν ενισχυτή ανοσίας; Παραπληροφόρηση» και συνέχισε ο Δρ Makary:

«Οι δύο κορυφαίοι ειδικοί μας στα εμβόλια εγκατέλειψαν το FDA σε ένδειξη διαμαρτυρίας για αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Ωθώντας εμβόλια σε νέους, υγιείς ανθρώπους. Τα δεδομένα που έδειχναν ώφελος δεν υπήρξαν ποτέ. Γι’ αυτό το CDC δεν αποκάλυψε ποτέ τα ποσοστά νοσηλείας μεταξύ των εμβολιασμένων Αμερικανών κάτω των 50 ετών».

«Είδαμε να συμβαίνει κάτι που είναι ασυγχώρητο. Η χειραγώγιση της ίδιας της ιατρικής έρευνας. Το CDC εκπονεί τις δικές του ψευδείς μελέτες, όπως τη δική τους μελέτη για τη φυσική ανοσία. Όταν είχαν στοιχεία για χρόνια και για τις 50 πολιτείες τα οποία απέκρυψαν.

«Γιατί ανέφεραν μόνο ένα κομμάτι δεδομένων, γιατί έκρυψαν την αλήθεια απο μια γιγάντια βάση δεδομένων; Γιατί αυτό τους έδωσε το αποτέλεσμα που ήθελαν. Το ίδιο και η μελέτη κάλυψης. Λοιπόν, τα δεδομένα έχουν πλέον συγκεντρωθεί σε γιγαντιαίες συστηματικές αναθεωρήσεις.

«Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν πνευματικά ανέντιμοι. Είπαν όλοι ψέματα στον αμερικανικό λαό».

Οι απόψεις του Δρ. Makary για τη δημόσια υγεία ευθυγραμμίζονται με αυτές του Robert F. Kennedy Jr, ο οποίος έχει επιλεγεί για να διευθύνει το τμήμα Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών.

Σε μια ανάρτηση στον ιστότοπό του σχετικά με το τελευταίο του βιβλίο, ο Δρ Makary χλεύασε τους «ειδικούς» που «δαιμονοποιούσαν το φυσικό λίπος στα τρόφιμα όπως τα αβγα, οδηγώντας τους Αμερικανούς σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες καθώς και τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονταν στα ύψη».

Σε μια δήλωση που δημοσιεύτηκε στο Truth Social την Παρασκευή, ο Τραμπ είπε ότι η υπηρεσία χρειάζεται τον Makary να αξιολογήσει «τις επιβλαβείς χημικές ουσίες που δηλητηριάζουν την προμήθεια τροφίμων του Έθνους μας και τα φάρμακα που δίνονται στη νεολαία του Έθνους μας, ώστε να μπορέσουμε επιτέλους να αντιμετωπίσουμε μια Επιδημία Χρόνιας Νόσων».

«Ο FDA έχει χάσει την εμπιστοσύνη των Αμερικανών και έχει χάσει στα μάτια του λαού τον πρωταρχικό της στόχο ως ρυθμιστή», έγραψε ο Τραμπ. «Ο οργανισμός τώρα θα έχει τον Δρ Marty Makary, έναν πολύ σεβαστό χειρουργό ογκολόγο και ειδικό της πολιτικής υγείας του Johns Hopkins για να διορθώσει και να επαναφέρει στον αρχικό της στόχο την υπηρεσία».

Φυσικά τέτοιες ειδήσεις δεν πρόκειται να τις δείτε σε κανένα απο τα συστημικά ΜΜΕ, γιατί έχουν ευθύνη για το βρώμικο ρόλο που έπαιξαν την περίοδο της πανδημίας. Αυτό είναι μόνο η αρχή, πολλοί απο μας που είχαμε τις πραγματικές έρευνες και τα στατιστικά κατά την περίοδο της απάτης του Covid19, γνωρίζουμε πως αν το μαχαίρι φτάσει στο κόκκαλο η ανθρωπότητα θα έρθει αντιμέτωπη με το μεγαλύτερο έγκλημα στην ιστορία της εν καιρώ ειρήνης!

https://anazitiseis.gr/

Όλες οι αντιδράσει

ΣΟΚ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!!

 

Διαψεύδοντας δημοσκοπήσεις αλλά και exit polls, ο ακροδεξιός Καλίν Γκεοργκέσκου, επικριτής της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που χαρακτηρίζεται φιλορώσος από τους αντιπάλους του, κατέλαβε την πρώτη θέση. 

Αν κάτι επιβεβαίωσαν οι προεδρικές εκλογές στη Ρουμανία αυτό ήταν η σαφής άνοδος της ακροδεξιάς και των αντιευρωπαϊκών συντηρητικών δυνάμεων συνολικά, μέσα σε κλίμα έντονης πόλωσης. Η μεγάλη έκπληξη ήταν η πρώτη θέση που κατέλαβε με ποσοστό 22,9% ενάντια σε όλα τα προγνωστικά ο Καλίν Γκεοργκέσκου, ένας υποψήφιος που χαρακτηρίζεται φιλορώσος και επικριτής τόσο της ΕΕ, όσο και του ΝΑΤΟ. Ο ίδιος απέδωσε την επιτυχία του σε οικονομικά κυρίως αίτια: "Η οικονομική ανασφάλεια που επιβλήθηκε στον ρουμανικό λαό επί 35 χρόνια μετατράπηκε σε ανασφάλεια για τα πολιτικά κόμματα. Ο ρουμανικός λαός φώναξε "ειρήνη!" και φώναξε δυνατά."

Υποστηρικτής των "αδικημένων"

Remaining Time -0:00

 

Ο Γκεοργκέσκου κατήλθε στις εκλογές ως ανεξάρτητος, υπερασπιστής των αδικημένων και ταπεινωμένων, όπως συνήθιζε να λέει, για εκείνους που η ψήφος τους δεν είχε μέχρι τώρα καμιά σημασία. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι η συμμετοχή στις εκλογές που αυτή τη φορά έφτασε το 52% θεωρείται υψηλή για τα δεδομένα της χώρας.

Ασαφές παραμένει ακόμα ποιος θα είναι ο αντίπαλός του στο δεύτερο γύρο των εκλογών στις 8 Δεκεμβρίου. Ο μέχρι τώρα πρωθυπουργός Μαρσέλ Τσιολάκου, από το κατ΄όνομα Σοσιαλιστικό Κόμμα, αν και εμφανιζόταν ως το μεγάλο φαβορί, βρέθηκε να δίνει μάχη ψήφο με ψήφο με την επίσης συντηρητική και έχουσα τη στήριξη της Εκκλησίας, Έλενα Λασκόνι, πρώην δήμαρχο μιας κωμόπολης. Η τελευταία έδειχνε το πρωί της Δευτέρας να έχει ένα μικρό προβάδισμα, το οποίο όμως θα μπορούσε να ανατραπεί όταν καταμετρηθούν και οι περίπου 800.000 ψήφοι των Ρουμάνων του εξωτερικού.

Έρχονται βουλευτικές εκλογές

Αυτός ήταν και ο λόγος που η Λασκόνι απέφυγε ακόμα να πανηγυρίσει και προτίμησε να ρίξει το βάρος της στις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν την ερχόμενη Κυριακή. "Έρχονται βουλευτικές εκλογές. Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση που θα μεταρρυθμίσει πραγματικά τη Ρουμανία. Το επόμενο έτος θα είναι πολύ δύσκολο. Την επόμενη εβδομάδα θα μιλήσω σε όλες τις δεξιές και όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις αυτής της χώρας για να προετοιμαστούμε για μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία."

Η ηγέτιδα του κόμματος Ένωση Σώστε τη Ρουμανία (USR) βλέπει τον εαυτό της ως μια προσωπικότητα που θα μπορούσε να συσπειρώσει κεντροδεξιές και δεξιές δυνάμεις, δίνοντας μια άλλη κατεύθυνση στη χώρα. Η ίδια και το κόμμα της προσπαθούν συχνά να ισορροπήσουν ανάμεσα στην επιφανειακή φιλελεύθερη νεωτερικότητα και τον βαθύ συντηρητισμό.

Ο μεγάλος χαμένος

Σοκαρισμένος έδειξε ο μεγάλος χαμένος της μάχης Μαρσέλ Τσιολάκου. Ακόμα και αν τελικά καταφέρει να είναι αυτός στο δεύτερο γύρο, το ποσοστό του ήταν πολύ κάτω από το 25% που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις, δείγμα της δυσαρέσκειας για το πρόσωπό του.

Το γεγονός ότι πριν το δεύτερο γύρο μεσολαβούν βουλευτικές εκλογές σίγουρα περιπλέκει την κατάσταση. Η λαϊκή δυσαρέσκεια και η έντονη πολιτική ρευστότητα κάνουν εξαιρετικά ανασφαλείς τις όποιες προγνώσεις. Σίγουρο είναι πάντως ότι ο ευρωπαϊσμός βρίσκεται σε άτακτη υποχώρηση στη χώρα, κάτι που δεν είναι άσχετο και με τον πόλεμο στη γειτονική Ουκρανία, που εντείνει τα αισθήματα της ανασφάλειας.

Ο μέχρι τώρα πρόεδρος Κλάους Γιόχανις είχε ευθυγραμμιστεί πλήρως με τη γραμμή του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία κάτι που δεν αντικατοπτρίζει πλήρως τις διαθέσεις μιας κοινωνίας που δείχνει συχνά απογοητευμένη από την αντιμετώπιση της Δύσης και φοβάται μια πιθανή "εκδίκηση" της Μόσχας.https://www.capital.gr/
Πηγή: Deutsche Welle

ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΌΜΕΝΟ ΘΈΜΑ ΣΤΙΣ ΤΑΙΝΊΕΣ ,ΤΩΝ ΤΕΣΣΆΡΩΝ ΗΡΏΩΝ

 Υπάρχει ένα ασυνήθιστο επαναλαμβανόμενο θέμα σε τηλεοπτικές εκπομπές και ταινίες τεσσάρων ηρώων που νικούν το κακό. Μερικά από αυτά τα παραδείγματα περιλαμβάνουν τα Ghostbusters, Suicide Squad (από το 2016), Thor Love and Thunder, Teenage Mutant Hero Turtles, Fantastic 4, Wizard of Oz και The Four Musketeers. Γιατί πάντα τέσσερις ήρωες; Τι αντιπροσωπεύουν; Μια πιθανότητα είναι ότι αυτοί οι τέσσερις ήρωες μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα Τέσσερα Τόξα. Οι τέσσερις που απεικονίζονται περισσότερο στην τέχνη είναι: ο Γαβριήλ, ο αγγελιοφόρος του Θεού. Μιχαήλ, ο απονομής της δικαιοσύνης. Ραφαήλ, ο θεραπευτής και προστάτης των ταξιδιωτών. και ο Ουριήλ, ο άγγελος της προφητείας και της σοφίας. Πιθανώς βλέπουμε αυτή την έμπνευση στο Teenage Mutant Ninja Turtles (TMNT), όπου μερικοί από τους χαρακτήρες παίρνουν τα ονόματά τους από τα τέσσερα καμάρες. Το TMNT ακολουθεί τους Leonardo, Donatello, Raphael και Michelangelo, τέσσερα ανθρωπόμορφα αδέρφια χελώνες που πολεμούν το κακό και τουλάχιστον δύο ονόματα προέρχονται από τους Τέσσερις Αρχαγγέλους, υποδηλώνοντας μια σύνδεση. Οι τέσσερις ήρωες μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύουν τους Τέσσερις Καβαλάρηδες. Ενώ οι περισσότερες ερμηνείες των Τεσσάρων Καβαλάρηδων της Αποκάλυψης τους απεικονίζουν ως προάγγελους καταστροφής, ορισμένοι συγγραφείς και μελετητές έχουν διερευνήσει εναλλακτικές ερμηνείες, υποδηλώνοντας ότι θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως όργανα ειρήνης ή θεϊκής κρίσης με στόχο την επίτευξη ενός καλύτερου κόσμου. Ένα τέτοιο επιχείρημα περιλαμβάνει τον άπιαστο Λευκό Καβαλάρη, ο οποίος μερικές φορές ερμηνεύεται όχι ως δύναμη του κακού, αλλά μάλλον ως μια μορφή σαν του Χριστού που φέρνει κατάκτηση για να εγκαθιδρύσει μια θεϊκή τάξη. Η σύνδεση αυτού του αναβάτη με ένα λευκό άλογο, παραδοσιακά σύμβολο δικαιοσύνης ή ειρήνης, οδήγησε μερικούς να το δουν αυτό ως μια αρχική φάση κατάκτησης που τελικά οδηγεί στην ειρήνη, αν και μέσω πιθανής κυριαρχίας, ελέγχου και καταστροφής.

Συνολικά, ενώ οι Τέσσερις Καβαλάρηδες θεωρούνται γενικά ως καταστροφικές δυνάμεις που εγκαινιάζουν τους έσχατους καιρούς, ορισμένες ερμηνείες υποδηλώνουν ότι οι ενέργειές τους θα μπορούσαν να είναι μέρος ενός ευρύτερου θεϊκού σχεδίου για την εξάλειψη του κακού και τελικά να φέρουν ειρήνη, αν και πρώτα μέσω κρίσης και χάους. Το άρθρο "The Four Horsemen Are Not What You Think They Are" στο Medium διερευνά μια επανερμηνεία των Τεσσάρων Καβαλάρηδων της Αποκάλυψης, υποστηρίζοντας ότι οι κοινές αντιλήψεις αυτών των μορφών (ειδικά του πρώτου ιππέα) είναι ανακριβείς. Για παράδειγμα, το άρθρο υποστηρίζει ότι ενώ πολλοί άνθρωποι σήμερα ερμηνεύουν τον πρώτο ιππέα ως εκπρόσωπο του «Λοιμού», αυτή η ιδέα είναι μια σύγχρονη δημιουργία χωρίς βάση στο αρχικό βιβλικό κείμενο. Αντ 'αυτού, ο πρώτος ιππέας ήταν ιστορικά κατανοητός ως σύμβολο της κατάκτησης, που συνδέεται με στρατιωτικές εικόνες όπως το λευκό άλογο (ένα αρχαίο ρωμαϊκό σύμβολο της νίκης και όχι απαραίτητα κακό ή κακό) και το τόξο του αναβάτη, το οποίο συνδέεται με τον πόλεμο και την εξουσία. Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε από τη NASA δίνει ένα επιχείρημα για το ότι ο Τέσσερις Καβαλάρης είναι πραγματικά αντιπροσωπευτικός των πλανητών. Το άρθρο της NASA λέει: «Αν τα αποκαλυπτικά άλογα ήταν πραγματικά πλανήτες, θα πρέπει να τα δούμε ως εξής: Το μαύρο άλογο με τον Κρόνο, το κόκκινο με τον Άρη, το λευκό με την Αφροδίτη και το χλωμό με τον Ερμή». Στις αρχαίες πεποιθήσεις, οι περισσότεροι πλανήτες κυβερνήθηκαν από τους θεούς τους του πάνθεον. Για παράδειγμα, στην αρχαία Αίγυπτο, ο Κρόνος συνδέθηκε με τον Ώρο (ο πλανήτης ονομάστηκε "Ώρος, ο ταύρος του ουρανού"), η Αφροδίτη συνδέθηκε με την Ίσιδα και τον Όσιρι, ο Ερμής συνδέθηκε με τον Σεθ και ο Άρης συνδέθηκε μερικές φορές με τον Ρα. Η Tracy Twyman δίνει την ερμηνεία της στο βιβλίο της «The Temple Mystery Unveiled»: «Η διάταξή τους ήταν: Κρόνος-Ώρος. Άρης-Re; Σετ υδραργύρου. Αφροδίτη-Όσιρις/[Ίσις]».

Βλέπουμε τέσσερις ήρωες (ή καταστροφικούς αντι-ήρωες) να αντιμετωπίζουν το κακό στην ταινία του 2016 Suicide Squad. Αυτοί οι αντιήρωες περιλαμβάνουν τους Deadshot, Santana, Killer Croc και Harley Quinn. Σε αυτή την ταινία, ο χαρακτήρας Deadshot μπορεί να ήταν αναπαράσταση του Horus και ο χαρακτήρας Santana, μια αναπαράσταση του Seth. Στο Suicide Squad, ο Santana ελέγχει τη φωτιά και τη χρησιμοποιεί ως όπλο. Στην αιγυπτιακή μυθολογία - ο Seth απεικονίζεται ως θεός που ενσωματώνει τις ταραχώδεις και αδάμαστες πτυχές του φυσικού κόσμου, ο οποίος περιλαμβάνει την καταστροφική δύναμη της φωτιάς. Σύμφωνα με τον φανταστικό κόσμο του Cookie Pantheon: "Ο Set [Seth] μπορεί να δημιουργήσει και να χειριστεί το στοιχείο της φωτιάς μόνο μέσω της σκέψης", κάτι που κάνει ο Santana στο Suicide Squad. Για να προσθέσουμε, ο Seth μερικές φορές εξισώνεται με τον Σατανά και το όνομα "Santana" στο Suicide Squad είναι ένα παιχνίδι για τον Σατανά. Santana είναι "El Diablo" που είναι μια ισπανική φράση που σημαίνει "ο διάβολος" ή ο Σατανάς. Το βιβλίο του 1897 «Η Κολομβιανή Εγκυκλοπαίδεια: Τόμος 30» λέει: «Ο Σετ, ο Αιγύπτιος Σατανάς, μπορεί να είχε υλική επιρροή στον καθορισμό εκείνης της δημοφιλούς αντίληψης για τον Σατανά που βασίλευε τόσο στους πατερικούς όσο και στους μεσαιωνικούς χρόνους». Εν τω μεταξύ, ο χαρακτήρας του Killer Croc στο Suicide Squad που πολεμά μαζί με τους άλλους μπορεί να θεωρηθεί ως αναπαράσταση του Sobek (θεός κροκόδειλος) που συνδέθηκε με τον Ra (που η Tracy Twyman συνδέει με τον Άρη παραπάνω). Ενώ η Harley Quinn, η οποία επίσης πολεμά στο πλευρό των άλλων αντι-ηρώων, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αναπαράσταση της Isis ή της Inanna. Η Harley Quinn φοράει τα χρώματα κόκκινο και μπλε. Στο βιβλίο του «Θεοί και Θρησκεία της Μεσοποταμίας», ο Sebastian Berg μας λέει: «Η Inanna συνδέθηκε με τα χρώματα κόκκινο και μπλε». Αυτοί οι χαρακτήρες αποτελούν την πλανητική αναπαράσταση του Four Horseman όπως ερμηνεύεται από το άρθρο της NASA που αναφέρθηκε παραπάνω και την Tracy Twyman. Παίρνουμε: Saturn-Horus-Deadshot; Άρης-Re-Killer Croc? Ερμής-Σεθ-Σαντάνα; Αφροδίτη-Όσιρις/[Ίσις]-Κουίν».

Μια άλλη ταινία όπου παρόμοιοι χαρακτήρες συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν το κακό είναι στο Batman V Superman, μια ταινία όπου ο Batman, ο Superman και η Wonder Woman συνεργάζονται για να νικήσουν το κακό. Η Wonder Woman, για αρχή, μοιράζεται πολλά χαρακτηριστικά με την Inanna (Isis). Η σχέση μεταξύ της Wonder Woman και της Inanna φαίνεται από τις εικονογραφικές ομοιότητές τους. Και οι δύο φορούν πανοπλία και οι δύο συνδέονται με το αστέρι με 8 ακτίνες. Η Wonder Woman έχει ένα αστέρι 8 ακτίνων στην τιάρα της, το οποίο είναι το πρωταρχικό σύμβολο της Inanna και της Αφροδίτης. Για να προσθέσουμε, το όνομα της Wonder Woman είναι Diana (το οποίο είναι ένα άλλο όνομα για την Inanna). Όπως μας λέει η δημοφιλής συγγραφέας DeAnna Emerson: «Το όνομα της Inanna άλλαξε για να ταιριάζει στις νέες γλώσσες. Την έλεγαν Ιστάρ, Ίσιδα, Αστάρτη, Νταϊάνα, Αφροδίτη, Μαγδαληνή – μια θεά με πολλά ονόματα». Η Wonder Woman φοράει επίσης ένα κόκκινο και μπλε κοστούμι, όπως η Harley Quinn. τα χρώματα που σχετίζονται με την Inanna. Πιστεύεται ευρέως ότι ο Superman είναι μια αναπαράσταση του Horus (διάφορα άρθρα στο διαδίκτυο κάνουν τις συνδέσεις). Εν τω μεταξύ, ο Batman μπορεί να θεωρηθεί ως αναπαράσταση του Seth. Στην DC Comics, ο Batman και ο Superman είναι ετεροθαλή αδέρφια και στην αιγυπτιακή μυθολογία ο αδελφός του Horus ήταν ο Seth. Στο άρθρο του «Αίμα, λουλούδια και δύναμη», που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, ο συγγραφέας Guilhem Olivier (ειδικός στις μεσοαμερικανικές θρησκείες) συνδέει τον άνθρωπο νυχτερίδα με τον θεό των Αζτέκων Tezcatlipoca. Δηλώνει: «Ο άνθρωπος κολιμπρί και ο άνθρωπος νυχτερίδα θα αντιστοιχούσαν στον Quetzalcoatl και τον Tezcatlipoca». Tezcatlipoca είναι πιθανώς ένα άλλο όνομα για τον αιγυπτιακό θεό Seth. Ο Tezcatlipoca και ο Seth μοιράζονται ορισμένα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με το σκοτάδι, το χάος και τη μεταμόρφωση. Η συσχέτιση μεταξύ του Seth και του Batman φαίνεται από καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις του Seth στην Αίγυπτο. Τα αυτιά του Seth στις απεικονίσεις μοιάζουν πολύ με τα αυτιά του Batman. Ως εκ τούτου, η ταινία Batman V Superman φαίνεται να είναι ένα άλλο παράδειγμα τεσσάρων (αυτή τη φορά τριών) χαρακτήρων που συνεργάζονται για να νικήσουν το κακό, με αυτούς να είναι αντιπροσωπευτικοί του Horus, του Seth και της Isis ή της Inanna.

Στην ταινία Thor Love and Thunder, όπως και σε πολλές άλλες ταινίες, υπάρχουν τέσσερις ήρωες που αντιμετωπίζουν το κακό. Η ταινία έχει έντονες μυθολογικές αποχρώσεις και ανατρέπουν τον Δία. Ο Thor είναι ο πρωταγωνιστής, συνοδευόμενος από την ερωτική του σύντροφο Jane και δύο άλλους, που ονομάζονται Valkyrie και Korg. Σύμφωνα με την Anne Flinders στο βιβλίο της του 1845 «The Connexion Between Revelation and Mythology Illustrated and Vated», ο Thor και ο πατέρας του Odin στη σκανδιναβική μυθολογία είναι οι γερμανοσκανδιναβικές πολιτιστικά μεταδιδόμενες μεταγραφές του αιγυπτιακού θεού Ώρου και του προπάππου του Ρα. Μετά από αυτή τη σύνδεση, ο ερωτικός σύντροφος του Thor (Horus) στην ταινία θα μπορούσε έτσι να θεωρηθεί ως αναπαράσταση της Ίσιδας (το μεσοποτάμιο ισοδύναμο της Ίσιδας θα ήταν η Inanna, και οι δύο αντιπροσωπευτικές της Αφροδίτης). Σε άλλες ταινίες της Marvel όπως το Ragnarok, ο Thor συνεργάζεται με τέσσερα ή πέντε άλλα άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Loki. Ο Loki είναι μια αναπαράσταση του Seth. Ο Λόκι ήταν ένας θεός απατεώνων όπως ο Σεθ και ο χαρακτήρας Λόκι από τη Marvel φέρει επίσης ένα σκήπτρο ως όπλο που ήταν το όπλο του Σεθ. Έτσι, όταν ο Thor και ο Loki συνεργάζονται, είναι πραγματικά απλώς μια αναπαράσταση του Horus και του Seth που συνεργάζονται. Για να προσθέσουμε, ο Thor και ο Loki είναι ετεροθαλή αδέλφια, όπως ο Horus και ο Seth. Η ταινία Thor Love and Thunder είναι πιθανώς μια σύγχρονη επανάληψη της αρχαίας μεσοποταμιακής αφήγησης της Inanna (Αφροδίτη-Ίσιδα) και του Utu (Κρόνος-Ώρος) που αιχμαλωτίζουν τον Ουρανό από τον Anu (εκτοπίζοντας τον Δία). Μερικοί συγγραφείς έχουν συνδέσει τον Δία (που είναι ο Δίας) με τον Ιεχωβά. Τον 18ο αιώνα ο Γεσένιος είπε για τον 'Ιεχωβά': «Υποθέτω ότι αυτή η λέξη είναι της πιο μακρινής αρχαιότητας — ίσως της ίδιας προέλευσης με τον Ιόβις, τον Δία και μεταφέρθηκε από τους Αιγυπτίους στους Εβραίους».

Μια άλλη ταινία όπου τέσσερις ήρωες συνεργάζονται για να νικήσουν το κακό είναι το Fantastic Four (2015). Κατά την ερμηνεία μου, σε αυτή την ταινία, ο χαρακτήρας Reed Richards αντιπροσωπεύει τον Horus, τη Susan Storm Isis, τον Johnny Storm Seth και τον Ben Grimm Ra. Η Susan Storm είναι γνωστή για τις προστατευτικές και μαγικές της ικανότητες, ιδιαίτερα τα αόρατα πεδία δύναμης, τα οποία χρησιμοποιεί για να προστατεύσει την ομάδα της και τους αγαπημένους της από κακό. Οι δυνάμεις της είναι βαθιά συνδεδεμένες με την προστασία, την άμυνα και τη φροντίδα. Ομοίως, η Ίσις είναι θεά της προστασίας, της θεραπείας και της μαγείας στην αιγυπτιακή μυθολογία. Απεικονίζεται ως προστατευτική μητρική φιγούρα που χρησιμοποιεί τις μαγικές της ικανότητες για να θεραπευτεί. Εν τω μεταξύ, ο Reed Richards απεικονίζεται ως ιδιοφυΐα, ένας επιστήμονας που οδηγείται από τη διάνοιά του και την επιδίωξη της γνώσης. Είναι ο ηγέτης των Fantastic Four, χρησιμοποιώντας την ευφυΐα του για να καθοδηγήσει την ομάδα και να λύσει προβλήματα. Ομοίως, ο Ώρος θεωρείται ηγέτης μεταξύ των θεών. Εν τω μεταξύ, ο Johnny Storm, γνωστός και ως Human Torch, έχει την ικανότητα να ελέγχει τη φωτιά, κάπως σαν τον Seth. Πολλές ταινίες σε όλα τα είδη παρουσιάζουν χαρακτήρες που απηχούν τα αρχέτυπα θεών όπως ο Σεθ, ο Ώρος, η Ίσις και ο Ρα, ενσωματώνοντας αρχαίες αφηγήσεις φωτός που ξεπερνά το σκοτάδι. Οι χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν τον Seth συνήθως ενσαρκώνουν το χάος και την καταστροφή, ενώ εκείνοι που μοιάζουν με τον Horus ή τον Ra συμβολίζουν την ηγεσία, τη σοφία και τη δύναμη του φωτός. Φιγούρες που μοιάζουν με την ISIS γαλουχούν και προστατεύουν, χρησιμοποιώντας κρυμμένη δύναμη και μαγεία για να υπερασπιστούν αυτό που είναι σωστό. Αυτοί οι χαρακτήρες συνεργάζονται για την καταπολέμηση του κακού, αντιπροσωπεύοντας το διαχρονικό θέμα της τάξης έναντι του χάους. Είτε πρόκειται για ταινίες με υπερήρωες είτε για επικές φαντασιώσεις, αυτά τα αρχέτυπα ενισχύουν τον παγκόσμιο αγώνα μεταξύ καλού και κακού, δείχνοντας ότι η ενότητα και η ανθεκτικότητα μπορούν τελικά να αποκαταστήσουν την ισορροπία.

https://chipstero7.wordpress.com/