«Αλίμονο σε εκείνους που αποκαλούν το κακό καλό, και το καλό κακό. που βάζουν το σκοτάδι για φως και το φως για σκοτάδι. που βάζουν το πικρό για γλυκό και το γλυκό για πικρό!»
-Ησαΐας 5:20
Αν και ντροπιαστικό για τους σύγχρονους Γιουνγκιανούς, το γεγονός είναι ότι ο Καρλ Γιουνγκ ήταν επίσης ρατσιστής που ανέπτυξε μια πραγματεία του 1934 σχετικά με τον απόλυτο διαχωρισμό της γερμανικής/άριας από την εβραϊκή ψυχή, η οποία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη δημιουργία του αναδυόμενου Ναζιστικού Κόμματος.
Στο άρθρο του 1934 The State of Psychotherapy Today, ο Jung δηλώνει:
«Οι διαφορές που υπάρχουν στην πραγματικότητα μεταξύ της γερμανικής και της εβραϊκής ψυχολογίας και οι οποίες ήταν από καιρό εμφανείς στους ευφυείς ανθρώπους δεν θα αποσιωπούνται πλέον... Η εβραϊκή φυλή στο σύνολό της διαθέτει ένα ασυνείδητο που μπορεί να συγκριθεί με την Άρια μόνο με επιφύλαξη. Εκτός από τα δημιουργικά άτομα, ο μέσος Εβραίος είναι πολύ συνειδητοποιημένος και διαφοροποιημένος για να μείνει έγκυος στις εντάσεις του αγέννητου μέλλοντος. Το Άριο ασυνείδητο έχει υψηλότερο δυναμικό από το εβραϊκό. Αυτό είναι και το πλεονέκτημα και το μειονέκτημα μιας νεανικότητας που δεν έχει ακόμη απογαλακτιστεί πλήρως από τη βαρβαρότητα... Ο Εβραίος, ο οποίος είναι κάτι σαν νομάδας, δεν έχει δημιουργήσει ποτέ μια δική του πολιτιστική μορφή και από όσο μπορούμε να δούμε δεν θα το κάνει ποτέ».
Η σκέψη του Γιουνγκ ενέπνευσε ακόμη και τον Χέρμαν Γκέρινγκ και τον ξάδερφό του Ματίας Γκέρινγκ, οι οποίοι ανέλαβαν τον έλεγχο του τομέα της ψυχολογίας στη Γερμανία υπό το Ινστιτούτο Γκέρινγκ και τη Διεθνή Γενική Ιατρική Εταιρεία Ψυχοθεραπείας, της οποίας ο Γιουνγκ υπηρέτησε ως Πρόεδρος από το 1933 έως το 1939[1].
Ο ιστορικός Saul Singer γράφει στο Carl Jung: Kabbalist And Anti-Semite?:
«Το 1933, λίγο μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία, ο Γιουνγκ δέχτηκε την προεδρία της Γερμανικής Γενικής Ιατρικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας. Στο τεύχος Δεκεμβρίου του 1933 δημοσιεύτηκε ένα κύριο άρθρο που επαινούσε τη ναζιστική ιδεολογία, επιβάλλοντας σε κάθε ασκούμενο ψυχοθεραπευτή να υιοθετήσει το Mein Kampf του Χίτλερ ως βασική αναφορά και παρουσιάζοντας τις θεωρίες του Jung για τα αρχετυπικά πολιτιστικά πρότυπα για να δικαιολογήσει την ανωτερότητα της Άριας φυλής. Αν και ο Γιουνγκ ισχυρίστηκε ότι αυτό το κύριο άρθρο είχε δημοσιευτεί χωρίς την άδειά του από τον Ματίας Γκέρινγκ, τον ηγέτη της οργανωμένης ψυχοθεραπείας στη ναζιστική Γερμανία (και ξάδερφο του Χέρμαν Γκέρινγκ), δεν δημοσίευσε ποτέ ένα επόμενο κύριο άρθρο που να αποκηρύσσει το πρώτο. ούτε αποσύνδεσε ποτέ την Εταιρεία –ή τον εαυτό του– από αυτόν τον αντισημιτισμό ή παραιτήθηκε από τη θέση του σε ένδειξη διαμαρτυρίας».[2]
Ο Γιουνγκ υπερασπίστηκε ακόμη και την ιδέα ότι ο Χίτλερ ήταν ένα είδος ενσάρκωσης ή Άβαταρ του Βόταν και περιέγραψε την έλλειψη ελεύθερης βούλησης του Φύρερ στην ηγεσία της ναζιστικής Γερμανίας, καθώς ο ηγέτης κυριευόταν κυριολεκτικά από το «συλλογικό ασυνείδητο της φυλής του». Ο Jung γράφει:
«Ο Χίτλερ είναι ένα πνευματικό δοχείο, μια ημι-θεότητα. ακόμα καλύτερα, ένας μύθος. Ο Μπενίτο Μουσολίνι είναι άντρας». Ο Γιουνγκ, εξήγησε ο Γκούντρικ-Κλαρκ, παρομοίασε τον Χίτλερ με τον Μωάμεθ, τον μεσσία της Γερμανίας που διδάσκει την αρετή του σπαθιού. «Η φωνή του είναι αυτή τουλάχιστον 78 εκατομμυρίων Γερμανών. Πρέπει να φωνάζει, ακόμα και σε ιδιωτική συνομιλία... Η φωνή που ακούει είναι αυτή του συλλογικού ασυνείδητου της φυλής του».[3]
Εδώ είναι που η λογική του κορυφαίου φιλοσόφου της ναζιστικής Γερμανίας Μάρτιν Χάιντεγκερ ακολούθησε την ανάλυση του Γιουνγκ στη διαμόρφωση της θεωρίας του για τη «ρίψη» - η οποία ουσιαστικά πρότεινε ότι όλα τα άτομα δεν μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα για τις αποφάσεις τους στη ζωή, καθώς «ρίχνονται» παρά τη θέλησή τους στον κόσμο και έτσι διαμορφώνονται εξ ολοκλήρου από τα κοινωνικά αρχέτυπα και τους κανόνες συμπεριφοράς που επικρατούν σε κάθε εποχή. και κάθε εθνοτική φυλή.
Ίσως επίσης δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Μάρτιν Χάιντεγκερ ήταν επίσης ομιλητής στο Συνέδριο του Εράνου, όπου ο μηδενιστής φιλόσοφος αναμίχθηκε με τους Θεόσοφους πνευματιστές και αποκρυφιστές.
Ο Αποκρυφισμός της Εταιρείας της Θούλης στη Γερμανία
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ο ίδιος αποκρυφιστής, έχοντας μυηθεί στις «Μυστικές Δοξασίες» από τον προσωπικό του γκουρού Ντίτριχ Έκαρτ, ο οποίος έγραψε για τον νεαρό μυημένο του σε μια συνάντηση της Εταιρείας της Θούλης το 1923:
«Ακολουθήστε τον Χίτλερ. Θα χορέψει, αλλά είμαι εγώ που έχω καλέσει τη μελωδία! Τον μύησα στη «Μυστική Δοξασία», άνοιξα τα κέντρα του σε όραμα και του έδωσα τα μέσα να επικοινωνεί με τις Δυνάμεις. Μην θρηνείτε για μένα: θα έχω επηρεάσει την ιστορία περισσότερο από οποιονδήποτε Γερμανό».[4]
Στο τελευταίο κεφάλαιο του Mein Kampf, ο Χίτλερ έγραψε για τον μέντορά του:
«Θα ήθελα να αναφέρω το όνομα ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στην αφύπνιση του λαού του και του λαού μας, μέσα από τη γραφή και τις ιδέες του και τελικά μέσα από τη θετική δράση. Εννοώ: Ντίτριχ Έκαρτ».
Περιγράφοντας τη μυθική «Κοινωνία της Θούλης» με επικεφαλής τον Έκαρτ - η οποία ήταν ένα κομβικό σημείο στη θρησκεία που μοιράζονταν όλα τα μέλη της ναζιστικής ανώτατης διοίκησης, οι ερευνητές Louis Pawels και Jacques Bergier σημειώνουν την επιρροή του Eckhart στο The Morning of the Magicians (1960) όπου γράφουν:
«Η Θούλη θεωρήθηκε ότι ήταν το μαγικό κέντρο ενός εξαφανισμένου πολιτισμού. Ο Eckardt [sic] και οι φίλοι του πίστευαν ότι δεν είχαν χαθεί όλα τα μυστικά της Θούλης. Όντα ενδιάμεσα μεταξύ του Ανθρώπου και άλλων νοημόνων όντων από το Υπερπέραν, θα έθεταν στη διάθεση των Μυημένων [δηλαδή των μελών της Εταιρείας της Θούλης] μια δεξαμενή δυνάμεων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να επιτρέψουν στη Γερμανία να κυριαρχήσει στον κόσμο... Οι ηγέτες [του] θα ήταν άνθρωποι που ήξεραν τα πάντα, αντλώντας τη δύναμή τους από την ίδια την πηγή της ενέργειας και καθοδηγούμενοι από τους Μεγάλους του Αρχαίου Κόσμου».
Αυτή η κοσμολογία της «Μυστικής Δοξασίας» και των υπερφυσικών όντων «από το Υπερπέραν» που βοηθούν τους μυημένους να κυριαρχήσουν στον κόσμο είναι καθαρή Θεοσοφία (τροποποιημένη στη γερμανική ψυχή σε αυτή την περίπτωση). Μεταξύ των πρακτικών της Εταιρείας της Θούλης ήταν η πίστη σε ένα μυστικιστικό υγρό που ονομαζόταν «Vril», το οποίο πήρε το όνομά του από ένα βρετανικό μυθιστόρημα που γράφτηκε από τον Ροδόσταυρο αρχιερέα Sir Edward Bulwer Lytton με τίτλο «The Coming Race».
Έντουαρντ Μπούλβερ-Λίτον
Σύμφωνα με τους Ναζί αποκρυφιστές και τους πρώτους οπαδούς της Μπλαβάτσκυ που γέννησαν τον φασισμό του 21ου αιώνα, το μυθιστόρημα φαντασίας του Bulwer-Lytton για μια αρχαία φυλή υπερόντων που ζουν μέσα στην κοίλη γη και διοικούν τηλεπαθητικά ρομπότ που μοιάζουν με ανθρώπους, ενώ ετοιμάζονται να εισβάλουν στη λιγότερο εξελιγμένη επιφανειακή φυλή του ανθρώπου, ήταν ένα ζωντανό ευαγγέλιο.
Τα μέλη της Εταιρείας της Θούλης προσπάθησαν να εξασκήσουν τις μαγικές εργασίες που αναπτύχθηκαν από τους Ροδόσταυρους οπαδούς του Bulwer-Lytton και οργάνωσαν ένα δίκτυο μαγισσών προικισμένων με δυνάμεις να διοχετεύουν δαιμονικά μηνύματα για τους χειριστές τους Άριους Μάγους εν μέσω μεγάλων δόσεων σεξουαλικών τελετών, οργίων, θυσιών και ναρκωτικών.
Η Εταιρεία της Θούλης του Έκαρτ είχε μεγάλη επιρροή στα ηγετικά στρώματα της ναζιστικής ανώτατης διοίκησης που ανέλαβαν τον έλεγχο της Γερμανίας το 1933, στα οποία περιλαμβανόταν ο Χάινριχ Χίμλερ, ο αρχηγός του Νέου Τάγματος των Ναϊτών.
Οι Νέοι Ναΐτες στο Κάστρο Wewelsburg
Οι Νέοι Ναΐτες της Γερμανίας είχαν συνδεθεί στενά με τον Άλιστερ Κρόουλι και τον Δρ Φραντς Χάρτμαν (επικεφαλής της Γερμανικής Θεοσοφικής Εταιρείας), και οι δύο τακτικοί συμμετέχοντες στο Μόντε Βέριτα.
Το Τάγμα δημιουργήθηκε επίσημα το 1907 από έναν οπαδό της Θεοσοφίας ονόματι Lanz von Liebenfels, ο οποίος δημιούργησε επίσης το αποκρυφιστικό περιοδικό Ostara, το οποίο βρήκε έναν ενθουσιώδη συνδρομητή στον νεαρό Αδόλφο Χίτλερ.
Ο Λίμπενφελς και το περιοδικό του στην Οστάρα διέδωσαν τη Θεοσοφική κοσμολογία της Μπλαβάτσκυ και τη ρατσιστική πνευματική ευγονική σε ένα γερμανικό ακροατήριο, το οποίο ουσιαστικά τόνιζε το παγανιστικό ήθος του Σκανδιναβικού Βόταν αντί για την πρωτοκαθεδρία της ινδικής κοσμολογίας που προωθούσαν οι Θεόσοφοι. Η οργάνωση που δημιούργησε ο Λίμπενφελς μαζί με τον Ότο φον Λιστ ονομάστηκε «Οι Αριοσοφιστές» και εξακολουθούσε να παρουσιάζει ανατολικούς συμβολισμούς, συμπεριλαμβανομένης της Σβάστικας μαζί με μια σειρά από δρυιδικούς ρούνους.
Ο ίδιος ο Λίμπενφελς ήταν Κιστερκιανός μοναχός και ίδρυσε το Νέο Τάγμα των Ναϊτών του με βάση τις αρχές των Κιστερκιανών (όπως και οι αρχικοί Ναΐτες που είχαν συγκροτηθεί από τον Κιστερκιανό μεγάλο στρατηγό Bernard de Clairvaux στις αρχές του 12ου αιώνα).
Το πρώτο αρχηγείο του Τάγματος ιδρύθηκε από τον Liebenfels στο Κάστρο Werfenstein, το οποίο διέθετε παράσημα στον Hugues de Payens, τον πρώτο Μεγάλο Μάγιστρο των Ναϊτών.
Το 1934, ο Χάινριχ Χίμλερ μίσθωσε 100 χρόνια το ερειπωμένο κάστρο Wewelsburg και ανακαίνισε τη δομή για να γίνει το κέντρο του νέου παγκόσμιου Ράιχ. Με σβάστικες και παγανιστικούς συμβολισμούς ενσωματωμένους σε όλο το κάστρο, ο Χίμλερ το έκανε έδρα των Νέων Ναϊτών μυημένων του πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στο δάπεδο ενός κεντρικού πύργου, ο Χίμλερ παρήγγειλε ένα μαρμάρινο σύμβολο του Μαύρου Ήλιου.
Ο BP Perry γράφει στο «The Nazi Castle Designed to be the Center of the World»:
«Τα σχέδια του Χίμλερ για το Wewelsburg επεκτάθηκαν καθώς περνούσαν τα χρόνια. Οραματίστηκε ένα τεράστιο συγκρότημα κτιρίων με το κάστρο στο κέντρο του. Αυτό θα ονομαζόταν «Κέντρο του Κόσμου» και εκεί οι νικητές Ναζί θα κυβερνούσαν την τεράστια αυτοκρατορία τους έχοντας κερδίσει τον πόλεμο. Το κάστρο δεν θα ήταν απλώς ένα κέντρο έρευνας και πλύσης εγκεφάλου, αλλά θα γινόταν επίσης ένα μέρος όπου υψηλόβαθμοι «ιππότες» των SS θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν για να εκτελέσουν αποκρυφιστικές τελετουργίες και όπου τα λείψανα των πεσόντων αξιωματικών των SS θα ενταφιάζονταν για όλη την αιωνιότητα».
Στο «The Wewelsburg Effect» ο Oded Heilbronner γράφει:
«Το Wewelsburg άρχισε να βρίσκεται στο επίκεντρο ως το μυστικό κέντρο εγκαινίων για τις τελετουργίες των SS, όπου οι υψηλότεροι μυημένοι συναντιόντουσαν στις γραμμές των ιπποτών του Αρθούρου. Ήταν «το μαγικό και πνευματικό κέντρο του Τάγματος, το μαγικό κέντρο της νέας Θούλης (Κοινωνίας), . . . το νευρικό κέντρο του Μαύρου Τάγματος, όπου οι πιο ιερές και μυστικές τελετές του εκτελούνταν από τους μεγαλύτερους μυημένους του» και ένα εργαστήριο από το οποίο θα προέκυπτε το σώμα των γερμανικών θεών».
Έχοντας εμμονή με τους μύθους του Δισκοπότηρου του Πάρσιβαλ και τη Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου, ο Χίμλερ διαμόρφωσε το εσωτερικό του ιερατείο των SS γύρω από τους δώδεκα ιππότες του Αρθούρου που θα συναντιόντουσαν σε έναν κυκλικό θάλαμο γνωστό ως «Η Κρύπτη» γύρω από μια αιώνια φλόγα. Δύο από τους θαλάμους του κάστρου ονομάστηκαν «Το Δισκοπότηρο» και «Βασιλιάς Αρθούρος».
Μέχρι το 1935, ο Χίμλερ είχε αναλάβει τον πλήρη έλεγχο όλων των κλάδων της ναζιστικής επιστήμης μέσω της δημιουργίας της Ahnenerbe (Εταιρεία Έρευνας και Διδασκαλίας της Προγονικής Κληρονομιάς) της οποίας ηγήθηκε μέχρι το τέλος του πολέμου. Αυτός ο οργανισμός θα αναδιοργανώσει όλους τους τομείς της επιστήμης με έμφαση στην ανθρωπολογία, τη γεωλογία, τη γεωπονία και την αρχαιολογία γύρω από ένα παγανιστικό/ναζιστικό εγκεκριμένο φίλτρο.
Η Κρύπτη (αριστερά: η οροφή που κοσμείται από μια σβάστικα και δεξιά: το δάπεδο) είναι η εκδοχή του Χίμλερ για τη στρογγυλή τράπεζα του βασιλιά Αρθούρου.
Χάινριχ Χίμλερ, ηγετικό στέλεχος του Γερμανικού Ναζιστικού Κόμματος.
Με σχεδόν απεριόριστους πόρους στη διάθεσή του, ο Χίμλερ ανέπτυξε ομάδες ανθρωπολόγων για να βρει την προέλευση της Άριας φυλής στο Θιβέτ με τον αξιωματικό των SS Ερνστ Σάφερ να μπαίνει παράνομα στο Θιβέτ, να γίνεται φίλος με τον Δαλάι Λάμα και να μετράει αυστηρά τα κρανία των Θιβετιανών. Η ομάδα του Schaffer είχε επίσης επιφορτιστεί με τη χαρτογράφηση σεξουαλικών πρακτικών, αποκρυφιστικών τελετουργιών του εσωτερικού θιβετιανού βουδισμού και τελετουργιών των ιερέων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ανθρώπινου δέρματος για διακοσμητικά έπιπλα. Του ανατέθηκε επίσης το καθήκον να εντοπίσει το μυθικό Yeti.
Ο Χίμλερ ανέθεσε επίσης σε ομάδες να αναζητήσουν την είσοδο στην κοίλη γη στην Ανταρκτική και τις υποτιθέμενες αποικίες της Ατλαντίδας στις Άνδεις της Νότιας Αμερικής.
Όντας ένας ρομαντικός Ιππότης του Δισκοπότηρου και οπαδός των Ναϊτών που ήταν αφοσιωμένοι στην ανασκαφή του χώρου του Ναού του Σολομώντα, ο Χίμλερ διέθεσε τεράστιους πόρους για την ανακάλυψη του Αγίου Δισκοπότηρου από το οποίο ήπιε ο Ιησούς στον Μυστικό Δείπνο που υποσχόταν αιώνια ζωή σε όποιον έπινε από αυτό. Ο Χίμλερ προσέλαβε τον συνάδελφό του λάτρη του Βάγκνερ Ότο Ραν για να ηγηθεί της αποστολής. Όπως η Τεκτονική Ερευνητική Στοά του Σερ Τσαρλς Γουόρεν και του Βασιλιά Εδουάρδου Ζ', ο Χίμλερ ήταν επίσης αφοσιωμένος στην εύρεση του Χαμένου Τόξου κάτω από τον Ναό του Σολομώντα.[5]
Ο Ότο Ραν και το Γνωστικό Δισκοπότηρο
Επιστρέφοντας από μια από τις ανασκαφές του στην Παλαιστίνη, η οποία περιελάμβανε μια προηγούμενη έρευνα στο Κάστρο των Ιπποτών των Καθαρών του Μονσεγκούρ, ο Ραν συνέταξε μια έκθεση για τον Χίμλερ και τους Νέους Ναΐτες με τίτλο «Η Αυλή του Εωσφόρου». Αυτή η έκθεση προσδιόρισε τους Καθαρούς ως μια «καθαρή» χριστιανική αίρεση που ασκούσε τον Λουσιφεριανισμό πριν εξαλειφθεί από την Καθολική Εκκλησία κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας Albegensian του 1209.
Ο Ραν γράφει:
«Ο αρχαίος θεός της αγάπης είναι επίσης ο άρχοντας της Άνοιξης όπως προσωποποιείται στον ελληνικό μύθο του Απόλλωνα, ο οποίος έφερε πίσω το φως από τον ήλιο, είναι φωτοδότης, ή «Εωσφόρος». Σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη, ο Απόλλωνας ταυτίστηκε με τον Διάβολο... Υπάρχει πολύ περισσότερο φως στον κόσμο από ό,τι στους οίκους του Θεού - καθεδρικούς ναούς και εκκλησίες - όπου ο Εωσφόρος δεν μπορεί ούτε επιθυμεί να εισέλθει λόγω των ζοφερών βιτρό παραθύρων στα οποία απεικονίζονται οι Ιουδαίοι προφήτες και απόστολοι, οι Ρωμαιοκαθολικοί θεοί και άγιοι».[6]
Επάνω: Ο Δρ Μπρούνο Μπέγκερ και ο Δρ Ερνστ Σέφερ, αξιωματικοί της Ανενέρμπε, γίνονται δεκτοί από Θιβετιανούς αξιωματούχους στη Λάσα. 1938, κάτω: Φρενολόγος Ahnenerbe που μετρά ένα θιβετιανό πρόσωπο
Αναίρεση της ζημιάς του Καρλομάγνου
Μια άλλη ηγετική φυσιογνωμία στην Ahnenerbe του Χίμλερ ήταν ο Βολκιστής αρχαιολόγος Wilhelm Teudt, ο οποίος προσδιόρισε ρητά τη μορφή του Φράγκου βασιλιά Καρλομάγνου ως την αιτία της απώλειας του αγνού παγανιστικού πνεύματος της Γερμανίας. Στο έργο του «Αρχαία Γερμανικά Ιερά» του 1929, ο Teudt γράφει:
«Πρέπει να ξεμάθουμε την πεποίθησή μας ότι η Ρωμαϊκή Εκκλησία υπό τον Φράγκο αυτοκράτορα Κάρολο έφερε τον πολιτισμό στις βάρβαρες φυλές της Γερμανίας. Η παλιά εικόνα των προγόνων μας. πρωτόγονα και ακατανόητα έθιμα, καχεκτικά, προκλητικές και άγριες φιγούρες, κουρελιασμένα, λιγοστά ρούχα από κακοδουλεμένα δέρματα... δίνει τη θέση της στη γνώριμη επίσημη συμπεριφορά, την περιποιημένη εμφάνιση των ανθρώπων σε ένα πανηγύρι, με κομψά, σωστά φτιαγμένα ρούχα, όπως καλοραμμένα λινά, μάλλινα και υφάσματα κάνναβης. Πολυτελείς γούνες, πλούσια κοσμήματα από χρυσό, ασήμι, κεχριμπάρι και μπρούτζο. Ζωντανό, εκφραστικό μελωδικό τραγούδι από το οποίο μας φτάνουν τα καλύτερα και πιο γνωστά λαϊκά τραγούδια, συνοδευόμενα από τεχνικά ολοκληρωμένα, γλυκά όργανα».[7]
Διαβάζοντας τα λόγια του Teudt σχεδόν ξεχνάει κανείς εντελώς τους βιασμούς, τις λεηλασίες και τις μαζικές ανθρωποθυσίες που επικρατούν μεταξύ των Βίκινγκς του 8ου αιώνα που λάτρευαν τον Wotan.
Ο Σιωνισμός ως θεμέλιο μιας Νέας Τάξης
Κατά τη διάρκεια της διαχείρισής του στην Ahnenerbe, ο Χίμλερ συνεργάστηκε στενά με τον Άντολφ Άιχμαν, επικεφαλής υπουργό υπεύθυνο για τις «Εβραϊκές Υποθέσεις» που επέβλεψε τη δημιουργία του συστήματος γκέτο στη Γερμανία. Ο Άιχμαν συμμετείχε επίσης στην υπογραφή της Συμφωνίας Haavara το 1933 με τη Βρετανική Αυτοκρατορία που καθιέρωσε τη ναζιστική υποστήριξη για τη μεταφορά των Εβραίων στην Παλαιστίνη με βρετανική εντολή στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους. Το αναμνηστικό νόμισμα του 1933 που κόπηκε από τη ναζιστική Γερμανία γιόρταζε αυτή τη συμφωνία.
Η Εβραϊκή Εικονική Βιβλιοθήκη σημειώνει ότι:
«Η μεταφορά της Χααβάρα ήταν ένας σημαντικός παράγοντας που κατέστησε δυνατή τη μετανάστευση περίπου 60.000 Γερμανών Εβραίων στην Παλαιστίνη κατά τα έτη 1933-1939, και μαζί με τα χρήματα που επένδυσαν οι ίδιοι οι μετανάστες, στην παροχή κινήτρων για την επέκταση των αγροτικών οικισμών και για τη γενική οικονομική ανάπτυξη. Χρησίμευσε επίσης ως πρότυπο για μια παρόμοια συμφωνία με την τσεχική κυβέρνηση και τη μετανάστευση αρκετών χιλιάδων Εβραίων τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου». [8]
Πριν από την εκτέλεσή του, το περιοδικό Life πήρε συνέντευξη από τον Άντολφ Άιχμαν (ο οποίος είχε μάθει εβραϊκά για να μελετήσει την Καμπάλα) για τη σχέση του με τον Σιωνισμό. Ο Άιχμαν δήλωσε:
«Αν ήμουν Εβραίος, θα ήμουν φανατικός Σιωνιστής. Δεν μπορούσα να φανταστώ να είμαι κάτι άλλο. Στην πραγματικότητα, θα ήμουν ο πιο ένθερμος σιωνιστής που μπορεί να φανταστεί κανείς».[9]
Καθώς ο πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του, ο Χίμλερ έδωσε εντολή να κατεδαφιστεί το κάστρο Wewelsburg, κάτι που συνέβη λίγες μέρες πριν οι συμμαχικές δυνάμεις μπορέσουν να το καταλάβουν, θάβοντας πολλά από τα σκοτεινά μυστικά του. Ωστόσο, δεν χάθηκε χρόνος για την ανακατασκευή του κάστρου χρησιμοποιώντας τη χρηματοδότηση του Σχεδίου Μάρσαλ και μέχρι το 1950, μετατράπηκε σε μουσείο και το μεγαλύτερο σπίτι αγοριών στη Γερμανία.
Περιέργως, πολλά απόκρυφα σύμβολα και θάλαμοι ανακατασκευάστηκαν και το κάστρο συνέχισε να λειτουργεί ως αποκρυφιστικό κέντρο με σατανιστικές τελετουργίες που εκτελούνται μέχρι σήμερα. Το αν η παρουσία χιλιάδων νεαρών αγοριών χωρίς οικογένειες που βρίσκονται σε μια βολική τοποθεσία έχει παίξει ρόλο σε αυτές τις απόκρυφες τελετουργίες ή όχι δεν έχει αντιμετωπιστεί σωστά από όσο γνωρίζει αυτός ο συγγραφέας.
Ένας από τους σημαντικότερους σατανιστές που έκαναν το Wewelsburg το κέντρο της αποκρυφιστικής ναζιστικής αναβίωσής τους ονομαζόταν Michael Aquino.
Μάικλ Ακίνο: Μετενσάρκωση του Άλιστερ Κρόουλι
Ο Michael Aquino μυήθηκε σε μια σατανιστική σύναξη της Καλιφόρνια με επικεφαλής τον Anton Levay στις πρώτες μέρες του πολέμου του Βιετνάμ και το 1968 βρέθηκε να εργάζεται στην Επιχείρηση Phoenix απευθείας υπό τις διαταγές του ειδικού Ψυχολογικού Πολέμου Edward Lansdale, όπου ο Aquino βοήθησε στην επίβλεψη των δολοφονιών περισσότερων από 40.000 αμάχων των οποίων η ύπαρξη υποτίθεται ότι βοήθησε τους Βιετκόνγκ. Η Επιχείρηση Φοίνικας ειδικεύτηκε στον ψυχολογικό πόλεμο, τα βασανιστήρια, τον τρόμο και τις μαζικές δολοφονίες, καινοτομώντας τη διαβόητη πλέον φιλοσοφία του «καίγοντας το χωριό για να σώσεις το χωριό».
Ο ερευνητής Anthony Forwood γράφει:
«Αυτό το δολοφονικό πρόγραμμα psyop είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία λεγεώνων ψυχρόαιμων ψυχοπαθών δολοφόνων που θα επέστρεφαν στην πατρίδα τους στις ΗΠΑ ως εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι από ό,τι όταν έφυγαν. Πολλοί από αυτούς θα εμπλακούν στον σατανισμό κατά τη διάρκεια ή μετά τη συμμετοχή τους στο Πρόγραμμα Φοίνιξ. Και ο Μάικλ Ακίνο ήταν εκεί για να τους οδηγήσει σε αυτό. Λίγο αφότου αυτοί οι δολοφόνοι άρχισαν να επιστρέφουν στο σπίτι, άρχισε μια σταθερή αύξηση των φρικτών κατά συρροή δολοφονιών με σατανικούς τόνους που επικεντρώθηκαν γύρω από την περιοχή της νότιας Καλιφόρνια (όπου ζούσε πάντα ο Μάικλ Ακίνο)».[10]
Το 1966, ο Aquino είχε ενταχθεί στην Εκκλησία του Σατανά του Anton Levay, αλλά μετά την επιστροφή του από το Βιετνάμ βίωσε μια μυστικιστική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια του Θερινού Ηλιοστασίου της 21ης Ιουνίου 1975, ο Ακίνο διεξήγαγε μια «μαγική εργασία» και εξήγησε στο βιβλίο του «The Coming outth by Night» ότι ο Σατανάς του εμφανίστηκε μεταμφιεσμένος σε Σετ και κάλεσε τον Αιώνα του Σετ. Ο Σατανάς εξήγησε στον Aquino ότι αυτός ο Αιώνας είχε ξεκινήσει το 1904 κατά τη διάρκεια της διαβόητης «μαγικής εργασίας» του Aleister Crowley στο Κάιρο, όταν ο Σατανάς εμφανίστηκε με τη μορφή του Aiwass.
Αυτή θα ήταν η εποχή της απόλαυσης που ο Κρόουλι ονόμασε «Η Εποχή του Ώρου» που στη συνέχεια θα δημιουργούσε την «εποχή του διαφωτισμού» που ο Ακίνο ισχυρίστηκε ότι ήταν «Η Εποχή του Σετ».
Στην αιγυπτιακή μυθολογία, ο Σετ ήταν η τρίτη από τις πέντε αρχικές θεότητες που αντιπροσώπευαν το χάος, τη βία, την καταστροφή και τη σύγχυση. Ο Σετ ήταν ο πρώτος δολοφόνος που, ζηλεύοντας τον μεγαλύτερο αδελφό του Όσιρι, δολοφόνησε τον Βασιλιά και προσπάθησε να σκοτώσει τον γιο του Ώρο.
Στη γνωστική λογοτεχνία του δεύτερου αιώνα που διαδόθηκε από τον Carl Jung και τους οπαδούς του Eranos, ο χαρακτήρας Set μετονομάζεται στη θεότητα που εμψύχωσε τα Σόδομα και την Gamora με ζωτική ενέργεια και η οποία ενσαρκώθηκε σε μια πολύ σκοτεινή και μυστηριώδη εκδοχή του Ιησού του οποίου η αποστολή ήταν να απελευθερώσει τους μαθητές του από τα δεσμά του κακού υλικού κόσμου. Τέτοιοι μυημένοι θα θεοποιούνταν ως εξατομικευμένα όντα ελεύθερα να «κάνουν ό,τι θέλεις» ως το σύνολο του νόμου.[11]
Μετά τη μυστικιστική του εμπειρία, ο Ακίνο πείστηκε ότι ήταν ο νέος σκοτεινός μεσσίας της Νέας Εποχής και πίστευε επίσης ότι ήταν η μετενσάρκωση του Κρόουλι. Όταν δέχτηκε αυτή την αποστολή από τον Σατανά, ο Ακίνο έκοψε τα μαλλιά του σε μια κορυφή χήρας, έκανε τατουάζ το «666» κάτω από το τριχωτό της κεφαλής του και περιποιήθηκε τα φρύδια του ως φόρο τιμής σε μια φωτογραφία του Άλιστερ Κρόουλι.
Καθιέρωσε επίσης το ανεστραμμένο πεντάγωνο ως σύμβολο της ομάδας του και εγκαινίασε τον Ναό του Σετ ως αποσχισθείσα ομάδα παίρνοντας μαζί του 28 μέλη της Εκκλησίας του Σατανά του Levay ως ιδρυτικούς ιερείς. Ο Ακίνο υιοθέτησε επιπλέον βαθμούς με πρότυπο το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής και πήρε τον τίτλο του Ipssimus με την προσωπική του ιερή μάγισσα Lilith Sinclair, η οποία υπηρέτησε ως αρχιέρεια της λατρείας. Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει τον θεό που λατρεύει από την Όπρα Γουίνφρεϊ το 1988, ο Ακίνο απάντησε: «Δεν είμαστε υπηρέτες κάποιου Θεού. Είμαστε οι θεοί του εαυτού μας».
Το 1982, ο Michael Aquino (τότε ταγματάρχης του αμερικανικού στρατού και επόπτης της «επανάστασης στις στρατιωτικές υποθέσεις») έγραψε για τη δική του πρακτική σκοτεινών τελετουργιών στο Κάστρο Wewelsburg του Χίμλερ σε ένα δοκίμιο με τίτλο: «The Wewelsburg Working»:
"Ημερομηνία/Ώρα: 19 Οκτωβρίου, XVII/3:00-4:30 μ.μ. Τοποθεσία: Αίθουσα των Νεκρών/ 'Walhalla', Βόρειος Πύργος, Κάστρο Wewelsburg, Γερμανία Κλειδί: 19ο Μέρος του Λόγου του Σετ, Aethyr Lil... Καθώς το Wewelsburg σχεδιάστηκε από τον Χάινριχ Χίμλερ ως το «Mittelpunkt der Welt» [Μεσαίο Σημείο του κόσμου] και καθώς το επίκεντρο της Αίθουσας των Νεκρών επρόκειτο να είναι η Πύλη αυτού του Κέντρου, για να καλέσει τις Δυνάμεις του Σκότους στην πιο ισχυρή τους τοποθεσία.
Αυτό που προέκυψε από αυτό το έργο δεν ήταν ένα γραπτό κείμενο, όπως το Βιβλίο της Εξόδου τη Νύχτα ή ο Λόγος του Σετ, αλλά μάλλον μια διπλή αίσθηση: πρώτον η εντύπωση που μοιάζει με αναρρόφηση της εισροής ορισμένων συνειδητοποιήσεων και ειδών γνώσης... που φαινόταν να «παρέμεινε αδρανής» εν αναμονή μιας «ενεργοποίησης» Εργασίας αυτού του είδους. Δεύτερον, μια εκτεταμένη «αντήχηση» ή ηχώ της εστίασης αυτής της Εργασίας μέσα στη Walhalla, με αποκορύφωμα την αποστολή της στον υλικό κόσμο.
Τα κεντρικά χαρακτηριστικά των διαφόρων κύριων αποκρυφισμών του 19ου και του 20ου αιώνα μ.Χ. διέτρεχαν τη συνείδησή μου σχεδόν σαν παρέλαση. Κατάλαβα ότι το αντικείμενο αυτού ήταν μια έκθεση αντιθέσεων, ανακριβειών και ασυνεπειών - μια τεράστια, σπειροειδής διαλεκτική που σχεδιάστηκε για να καθαρίσει τα συντρίμμια του σεχταρισμού και της επιπολαιότητας στην αναζήτηση των βασικών αρχών των αληθινών Δυνάμεων του Σκότους».
Ο αποκρυφιστής συγγραφέας Peter Levenda γράφει για τα εγκαίνια μιας «Σατανικής Αναγέννησης» από τον Aquino στο Wewelsburg:
«[Ο Ακίνο] επισκέφθηκε το Βέβελσμπουργκ στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα και εντυπωσιάστηκε δεόντως από την απόκρυφη φαντασία του Χίμλερ, μερικές από τις οποίες ήταν ακόμα άθικτες. Σε μια από τις επισκέψεις του εκτέλεσε ένα μαγικό τελετουργικό στον Βόρειο Πύργο του κάστρου, ένα τελετουργικό που σχεδιάστηκε για να απελευθερώσει τη δύναμη του Wewelsburg στον υπόλοιπο κόσμο: να ξεκινήσει την επόμενη φάση της ανθρώπινης εξέλιξης».[12]
Το 1987, ένα άρθρο της San Francisco Chronicle είχε να πει τα εξής για τις ναζιστικές τελετουργίες του Ακίνο:
«Οι Ναζί θεωρούσαν τις μαύρες τέχνες και τη σατανική λατρεία μέρος μιας αρχαίας γερμανικής παράδοσης. Στο βιβλίο του «Crystal Tablet of Set», [ο Aquino] γράφει ότι εκτέλεσε τις τελετουργίες για να αναδημιουργήσει ένα τάγμα ιπποτισμού για τους οπαδούς του Σατανά».
Παρά το γεγονός ότι ο Aquino αποσχίστηκε ονομαστικά από την Εκκλησία του Σατανά του Levay, και οι δύο οργανώσεις θα υποστήριζαν η μία την άλλη και θα προωθούσαν και οι δύο το θεληματικό δόγμα του Crowley «Κάνε ό,τι θέλεις θα είναι το σύνολο του νόμου».
Εδώ είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι ο Anton Levay συνεργάστηκε στενά με τον Roman Polansky και η εκκλησία του επικάλυψε τις σατανικές δολοφονίες του Manson σε πολλά επίπεδα. Ήταν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Rosemary's Baby που ο σκηνοθέτης Roman Polansky προσέλαβε τον Levay για να σκηνοθετήσει τις σκηνές με έναν σατανικό ηγέτη μιας αίρεσης στη Νέα Υόρκη που βιάζει ένα νεαρό κορίτσι που έχει ανατεθεί να φιλοξενήσει τον αντίχριστο[13]. Όταν η έγκυος σύζυγος του Πολάνσκι, Σάρον Τέιτ, σκοτώθηκε από οπαδούς του Τσαρλς Μάνσον, ανακαλύφθηκε ότι η Σούζαν Άτκινς (η γυναίκα που μαχαίρωσε τον Τέιτ) είχε προσληφθεί από τον Λεβάι ως γυμνόστηθος βρικόλακας στην τελετή του Σαββάτου των Μαγισσών.
Επιπλέον, ο πρώην οπαδός της Εκκλησίας του Σατανά Jay Sebring ήταν μεταξύ των πέντε θυμάτων εκείνο το βράδυ.
Πριν εξετάσουμε τον ρόλο του Aquino στην επίβλεψη του πραξικοπήματος στον αμερικανικό στρατό υπό τον υποστράτηγο Albert Stubblebine και την εμφάνιση μιας νέας μιθραϊκής αναβίωσης των νεο-Ναϊτών, θα εξετάσουμε μια υποτιμημένη πλευρά της γνωστικής θρησκείας του Χίτλερ - την οποία τόσο λάτρευε ο Aquino.
Ο Γνωστικισμός του Χίτλερ
Αν και κάποιοι ανόητα διακηρύσσουν ότι ο Αδόλφος Χίτλερ είναι Χριστιανός μέχρι σήμερα, το γεγονός ήταν ότι ο Φύρερ μοιραζόταν τη θρησκεία των κορυφαίων ελίτ των SS και προώθησε τον Γνωστικισμό - φτάνοντας στο σημείο να ξαναγράψει τη Βίβλο με τη μορφή της «Βίβλου του Ράιχ», ενώ απαγόρευσε όλες τις μη εγκεκριμένες μεταφράσεις από τη Γερμανία.
Στην εκδοχή του Χριστιανισμού του Χίτλερ, δύο από τις δέκα Εντολές αφαιρέθηκαν (συμπεριλαμβανομένου του ου φονεύεις και του κλέψεις), ενώ προστέθηκαν αρκετές νέες εντολές, συμπεριλαμβανομένου του «θα τιμάς τον Φύρερ σου»[14].
Επιπλέον, βιβλικές ιστορίες που υποδήλωναν ότι ο Ιησούς είχε εβραϊκή κληρονομιά ξαναγράφτηκαν, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να διακηρύξουν ότι ο Ιησούς δεν ήταν ο γιος του Θεού, αλλά μάλλον το προϊόν της μεταμεσονύκτιας συνάντησης της Μαρίας με έναν καθαρόαιμο Ρωμαίο στρατιώτη.[15]
Παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούσε ορισμένους χριστιανικούς όρους δημοσίως, η αλήθεια ήταν ότι ο Χίτλερ καταφρονούσε τη γραφή της Αγίας Γραφής το 1940:
«Οι θρησκείες είναι όλες ίδιες, ανεξάρτητα από το πώς αποκαλούν τον εαυτό τους. Δεν έχουν μέλλον – σίγουρα κανένα για τους Γερμανούς. Ο φασισμός, αν θέλει, μπορεί να συμβιβαστεί με την Εκκλησία. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ. Γιατί όχι; Αυτό δεν θα με εμποδίσει να σκίσω τον Χριστιανισμό από τη ρίζα και το κλαδί και να τον εκμηδενίσω στη Γερμανία... Θα ξεπλύνουμε το χριστιανικό λούστρο και θα αναδείξουμε μια θρησκεία που είναι ιδιόμορφη για τη φυλή μας».[16]
Σύμφωνα με τον Πρώσο αξιωματικό των SS Hermann Rauschning, ο Χίτλερ περιέγραψε τις απόψεις του για τον Χριστιανισμό λέγοντας:
«Οι χωρικοί μας δεν έχουν ξεχάσει την αληθινή τους θρησκεία. Ζει ακόμα... Ο χωρικός θα πει τι του έχει καταστρέψει η Εκκλησία: όλη τη μυστική γνώση της φύσης, του θείου, του άμορφου, του δαιμονικού... Θα ξεπλύνουμε το χριστιανικό λούστρο και θα αναδείξουμε μια θρησκεία που προσιδιάζει στη φυλή μας... Μέσω της αγροτιάς θα μπορέσουμε πραγματικά να καταστρέψουμε τον Χριστιανισμό, επειδή υπάρχει σε αυτούς μια αληθινή θρησκεία ριζωμένη στη φύση και το αίμα».
Όπως καθιερώθηκε στο κεφάλαιο πέντε, αυτές οι απόψεις παραλληλίζονται με τις σκέψεις του Carl Jung, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν ηγέτης στο Ινστιτούτο Goring και επικεφαλής όλης της γερμανικής ψυχολογικής πρακτικής.
Το ίδιο το Ινστιτούτο Goring διοικήθηκε από το 1939-1944 από ένα κορυφαίο μέλος της Διάσκεψης Eranos ονόματι Gustav Richard Hayer, ο οποίος παρέμεινε κοντά στον Jung και τον Frobe κατά τη διάρκεια και ακόμη και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η σύμπτωση των αντιθέτων
Όπως όλοι οι Ροδόσταυροι και οι εσωτεριστές αποκρυφιστές, το θέμα της «Σύμπτωσης των Αντιθέτων» διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό το συμπόσιο του Έρανου το 1933.
Ενώ η χριστιανική θεολογία διαθέτει μια θετική έννοια επίλυσης του γεγονότος των αντιθέτων στη φύση μέσω της χρήσης της λογικής (η οποία θα αναλυθεί στον επίλογο αυτού του βιβλίου), οι αποκρυφιστές γύρω από τον Γιουνγκ πίστευαν ότι η ανθρώπινη σωτηρία και η αυτοαπελευθέρωση βρισκόταν στην κυριολεκτική συγχώνευση των ηθικών αντιθέτων μέσα στην καρδιά και το μυαλό ενός μυημένου. Η συνέπεια αυτής της αφύσικης συγχώνευσης των αντιθέτων του σωστού και του λάθους, του ιερού/βέβηλου, του καλού και του κακού, του αρσενικού και του θηλυκού κ.λπ. θα διαμόρφωνε σχεδόν κάθε παρουσίαση που παραδόθηκε το 1933.
Μιλώντας στη μελετήτρια του αποκρυφισμού και συνάδελφο ομιλητή του Eranos, Mercea Eliade, ο Jung είπε:
«Μιλώντας πάντα ως ψυχολόγος, βεβαιώνω ότι η παρουσία του Θεού είναι έκδηλη, στη βαθιά εμπειρία της ψυχής, ως coincidentia oppositorum, και ολόκληρη η ιστορία της θρησκείας, όλες οι θεολογίες, μαρτυρούν το γεγονός ότι η coincidentia oppositorum είναι μια από τις πιο κοινές και πιο αρχαϊκές φόρμουλες για την έκφραση της πραγματικότητας του Θεού».
Ο Γιουνγκιανός ψυχολόγος, Erich Neumann δήλωσε στη διάλεξή του Eranos το 1933 ότι:
«Ο πολιτισμός που πρόκειται να γεννηθεί θα είναι ανθρώπινος πολιτισμός με πολύ υψηλότερη έννοια από οποιονδήποτε άλλο, καθώς θα έχει υπερνικήσει σημαντικούς κοινωνικούς, εθνικούς και φυλετικούς περιορισμούς . . . Η στροφή του νου από το συνειδητό στο ασυνείδητο, η υπεύθυνη προσέγγιση της ανθρώπινης συνείδησης με τις δυνάμεις της συλλογικής ψυχής, αυτό είναι το καθήκον του μέλλοντος».
Αυτή η μεταμόρφωση της ανθρωπότητας από ένα είδος που διαμορφώνεται από «συνειδητές» διαδικασίες σε ένα νέο είδος που τώρα διαμορφώνεται από ασυνείδητες δυνάμεις της «συλλογικής ψυχής» ήταν μια φιλόδοξη προσπάθεια, αλλά τίποτα που οι αυτοπροσδιοριζόμενοι νέοι ανθρώπινοι θεοί θα απέφευγαν.
Περιγράφοντας την αντίληψή του για τις «ασυνείδητες» δυνάμεις που αναβλύζουν κάτω από την επιφάνεια της επίγνωσής μας και διαμορφώνουν την ίδια μας τη βούληση σαν μια δαιμονική δύναμη έξω από τον έλεγχο της λογικής μας, ο Γιουνγκ περιέγραψε αυτή τη συγχώνευση των αντιθέτων του καλού και του κακού/ιερότητας και διαστροφής που όλοι οι «αυτοπραγματωμένοι» μυημένοι πρέπει να μάθουν να ενώνουν μαζί:
«Το ασυνείδητο δεν είναι μόνο κακό από τη φύση του, είναι επίσης η πηγή του υψηλότερου καλού: όχι μόνο σκοτεινό, αλλά και φως, όχι μόνο κτηνώδες, ημιανθρώπινο και δαιμονικό, αλλά υπεράνθρωπο, πνευματικό και, με την κλασική έννοια της λέξης, «θεϊκό».[17]
Ένας από τους κορυφαίους ομιλητές στο Eranos το 1933 ήταν ένας νεαρός άνδρας ονόματι Joseph Campbell, ο οποίος ανέπτυξε μια θεωρία αρχετύπων στις παγκόσμιες μυθολογίες που περιγράφονται στα διάσημα βιβλία του «The Hero with a Thousand Faces» χρησιμοποιώντας τη θεωρία των αρχέτυπων του Γιουνγκ που ενσωματώνονται σε ιερούς μύθους και θρύλους σε όλο τον κόσμο.
Ο Κάμπελ επέπληξε τον ξεπερασμένο χαρακτήρα του σύγχρονου Χριστιανισμού ως μια γραμμική, αρσενική-κυρίαρχη ιδεολογία ακατάλληλη για τη νέα εποχή της αυτοπραγματωμένης απελευθέρωσης που είναι τώρα κοντά. Αντί για τον Χριστιανισμό, ο Κάμπελ συμβούλεψε την ανθρωπότητα να επιστρέψει στην αγνότητα του προχριστιανικού παγανιστικού φυλετισμού που αναγνώριζε την ίση ομορφιά στη ζωή και τον θάνατο, αγκάλιαζε το κακό καθώς και την καλοσύνη και αποδεχόταν το ηθικό όσο και το ηθικό. Ο Κάμπελ δήλωσε:
«Στους μύθους και τις τελετουργίες της παλαιότερης μητέρας οι φωτεινές και οι πιο σκοτεινές πτυχές του μικτού πράγματος που είναι η ζωή είχαν τιμηθεί εξίσου και μαζί, ενώ στους μεταγενέστερους, ανδροκεντρικούς, πατριαρχικούς μύθους, ό,τι είναι καλό και ευγενές αποδόθηκε στους νέους, ηρωικούς κυρίαρχους θεούς, αφήνοντας στις γηγενείς δυνάμεις της φύσης τον χαρακτήρα μόνο του σκότους – στο οποίο, Επίσης, προστέθηκε τώρα μια αρνητική ηθική κρίση».
Η ιδέα του Χριστιανισμού ως φιλοσοφίας που έδινε μεγαλύτερη αξία στη ζωή των ανθρώπων από άλλα είδη και η οποία υποθέτει ότι η ηθική θα κερδηθεί μέσω της προσπάθειας, της λογικής και της επιστημονικής προόδου στοχοποιήθηκε άμεσα από όλους τους ομιλητές του Eranos. Αυτά τα χαρακτηριστικά θεωρήθηκαν «γραμμικά», μάταια, παραληρηματικά και η αιτία όλων των ψυχικών ασθενειών, καθώς και των πολέμων ανά τους αιώνες. Ο Κάμπελ το έθεσε συνοπτικά δηλώνοντας:
«Από αυτή την άποψη, ο Χριστιανισμός αποδεικνύεται αναμφισβήτητα ότι είναι η θρησκεία του «πεπτωκότος ανθρώπου» και αυτό στο βαθμό στον οποίο ο σύγχρονος άνθρωπος ταυτίζεται ανεπανόρθωτα με την ιστορία και την πρόοδο, και στην οποία η ιστορία και η πρόοδος είναι μια πτώση, που συνεπάγονται και τα δύο την οριστική εγκατάλειψη του παραδείσου των αρχετύπων και της επανάληψης».
Προφανώς, η μείωση της ανωτερότητας της ανθρώπινης ζωής έναντι της Γαίας και η επιστροφή σε κάποιον στατικό παράδεισο αρχετύπων και οι κυκλικές επαναλήψεις ήταν επιθυμητά αποτελέσματα της ψυχολογίας στο μυαλό του Κάμπελ και του Γιουνγκ.
Πριν εξετάσουμε τις πρακτικές συνέπειες των ρόλων των Campbell, Jung και Aquino στον μετασχηματισμό της κοινωνίας ευρύτερα (και στην αναβίωση της λατρείας του Μίθρα ειδικά στον στρατό), θα κάνουμε τώρα ένα ταξίδι στο Ινστιτούτο Esalen.
[1] Ο Matthias Goring ανέλαβε τον έλεγχο της Γερμανικής Γενικής Ιατρικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας και τη χρησιμοποίησε για να ενοποιήσει όλους τους οργανισμούς ψυχοθεραπείας γύρω από μια «εγκεκριμένη από τους Ναζί» φιλοσοφία του νου.
[2] Καρλ Γιουνγκ: Καμπαλιστής και αντισημίτης; Από τον Saul Jay Singer, Jewish Press, Οκτώβριος 2021
[3] Γκούντρικ-Κλαρκ. Μαύρος Ήλιος, σ. 178
[4] Αναφέρεται στο Ο Αδόλφος Χίτλερ και το δόρυ του πεπρωμένου, The Arkadian, 2021
[5] Αν αυτά τα ναζιστικά έργα σας φαίνονται ως κάτι που θα είχατε δει σε ταινίες του Χόλιγουντ όπως οι Raiders of the Lost Arc, Indiana Jones and the Last Crusade ή Seven Years in Tibet, τότε έχετε ανακαλύψει πώς μοιάζει η ψυχολογική προετοιμασία των μαζών.
[6] Η Αυλή του Εωσφόρου: Ένα Ταξίδι Αιρετικών σε Αναζήτηση των Φορέων Φωτός του Otto Rahn, Berserker Books, σελ.55
[7] Αναφέρεται στο Nazis and the Occult, του Paul Roland σελ.166
[8] www.jewishvirtuallibrary.org/haavara
[9] Α. Άιχμαν, «Ο Άιχμαν λέει τη δική του καταδικαστική ιστορία», Life Magazine, Τόμος 49, Αριθμός 22, (28 Νοεμβρίου 1960), σ. 19-25, 101-112; στο 22.
[10] Η «συνωμοσία» εναντίον του Μάικλ Ακίνο – Σατανικός παιδόφιλος από τον Antony Forwood, Αποκαλύπτοντας την αλήθεια, 11 Φεβρουαρίου 2014
[11] Ιερό Βιβλίο του Μεγάλου Αόρατου Πνεύματος, γνωστό και ως Κοπτικό Ευαγγέλιο των Αιγυπτίων που βρίσκεται στους Κώδικες 3 και 4 των ευαγγελίων του Nag Hammadi.
[12] Ανίερη Συμμαχία, Peter Levenda, σελ. 339-340
[13] Σκότωσε ο Διάβολος την Τζέιν Μάνσφιλντ; Της Helen O'Hara, London Telegraph, 2018
[14] Οι Εντολές της Βίβλου του Ράιχ λένε: 1) Να τιμάτε τον Θεό και να πιστεύετε σε αυτόν ολόψυχα. 2) Αναζητήστε την ειρήνη του Θεού. 3) Αποφύγετε κάθε υποκρισία. 4) Αγία είναι η υγεία και η ζωή σας. 5) Ιερή είναι η ευημερία και η τιμή σας. 6) Ιερή είναι η αλήθεια και η πιστότητά σας. 7) Τιμήστε τον πατέρα και τη μητέρα σας — τα παιδιά σας είναι η βοήθειά σας και το παράδειγμά σας. 8) Κρατήστε το αίμα καθαρό και τον γάμο σας άγιο. 9) Διατηρήστε και πολλαπλασιάστε την κληρονομιά των προγόνων σας. 10) Να είστε έτοιμοι να βοηθήσετε και να συγχωρήσετε. 11) Τιμήστε τον Φύρερ και τον αφέντη σας. 12) Υπηρετήστε με χαρά τους ανθρώπους με εργασία και θυσίες.
[15] Η Βίβλος του Ναζιστικού Ράιχ αντιμετωπίζεται από το βιβλίο του Luke Harrington The Truth About Nazi Germany's Very Different Version Of The Bible, Grunge Magazine, 2021
[16] Αναφέρεται στο Nazis and the Occult από τον Paul Roland, Arcturus Publising Ltd, 2002, σ. 178
[17] Καρλ Γιουνγκ; Η πρακτική της ψυχοθεραπείας. Σελίδα 364.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου