ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ..Μ.ΜΟΥΡΑΒΙΕΦ Μέρος Β΄

παρακάτω δύο από τίς παραβολές που συνήθως χρησιμοποιουνται για τήν εκπαίδευση τών μαθητών τής εσωτερικής οδού...να εξηγήσω πώς στήν εσωτερικη παραβολική γλώσσα[τουλαχιστον τής οδου που ερευνησε και παρουσιάζει ο Μουράβιεφ],οι λέξεις,κατώφλι ,πέρασμα,τάφρος,υπονοουν το κενό..και 'κενό',σ αυτήν την παράδοση,ειναι η ζώνη πλάνης..αντιγράφω πάντα από το πρώτο βιβλίο του Μουράβιεφ..

 «Χαμένος μέσα σέ ενα δάσος γεμάτο άγρια θηρία, οδη­γούμενος άπό ενα συγκεχυμένο άλλα βαθύ συναίσθημα, δ άν­θρωπος αναζητεί απελπισμένα τήν έξοδο. Εξαντλημένος, έ­χοντας διατρέξει χίλιους κινδύνους, φθάνει στην άκρη τοΰ δάσους.

Εμπρός του απλώνεται ενα θέαμα πού τόν γεμίζει θαυ­μασμό μαζί καί τρόμο: ενα φρούριο με άγρια ομορφιά, ορ­θώνεται πέρα άπό μιά πλατειά τάφρο, γεμάτη καθαρό καί γάργαρο νερό. ΙΙίσω άπό τό φρούριο, ξανοίγεται μιά εύτυχι--σμένη κοιλάδα, φωτισμένη άπό τις τελευταίες ακτίνες τοΰ ήλιου. Αριστερά, δ ορίζοντας σκοτεινός, κοκκινωπός, προα-ναγγέλει θύελλα.

Μαγεμένος, κυριευμένος άπό τή θερμή επιθυμία νά φθά­σει στό φρούριο, δ άνθρωπος ξεχνάει τους κινδύνους καί τους κόπους πού τόν περιμένουν.

—  Πως νά τό κατορθώσω; αναρωτιέται.

Ξαφνικά, ακούει μιά φωνή νά τοΰ μιλάει άπό τά κατά­βαθα τής καρδίας του.

—  Τήν τάφρο, τοΰ λέει ή Φωνή, δέν μπορείς νά τήν πε­
ράσεις παρά κολυμπώντας... Άλλα τό ρεύμα είναι δυνατό,
τό νερό παγωμένο.

Κι όμως, δ άνθρωπος αισθάνεται μέσα του νά ανεβαίνει ενα κύμα νέων δυνάμεων. Αποφασιστικά, ρίχνεται στην τά­φρο. Τό κρύο τοϋ κόβει τήν ανάσα. 'Αλλά μέ τήν ένταση τής θελήσεως του καί μέ μερικές απλωτές φθάνει στην άλλη δχθη, πηδάει στό πρώτο σκαλοπάτι καί τό ανεβαίνει. Πιό πάνω

υπάρχουν άλλα τρία πελώρια σκαλοπάτια άπό γρανίτη. Ό δηγοϋν σέ ενα πλατύ ημικυκλικό κεφαλόσκαλο πού προστα­τεύεται άπό δύο πύργους μέ δύο κλειστές εισόδους.

"Ενα ουρλιαχτό φθάνει στά αυτιά του. Ό άνθρωπος γυ­ρίζει τό κεφάλι. "Ενα κοπάδι λύκων προχωρεί αργά στό μέ­ρος βπου βρισκόταν λίγες στιγμές πρίν.

Ή ήμερα φεύγει. Στό μισοσκόταδο μπορεί άκδμη νά δια­κρίνει τά σπινθηροβόλα μάτια τών πεινασμένων ζώων.

Ακούει πάλι τή Φωνή νά τοϋ λέει :

—  Στό κάτω - κάτω δ κίνδυνος δέν ήταν τόσο μεγάλος,
άφοϋ δν είχες άρνηθή νά τόν διατρέξεις, οί λύκοι θά σέ εί­
χαν κατασπαράξει.

Τρομοκρατημένος, άπό τόν κίνδυνο πού διέφυγε, ό άνθρω­πος, υπολογίζει τις δυσκολίες τοΰ σκαρφαλώματος.

Μόλις άρχισε τήν προσπάθεια νά σκαρφαλώσει στό δεύ­τερο σκαλοπάτι ξεσπά μιά καταρρακτώδης βροχή πού κά­νει τις πέτρες γλυστερές καί εμποδίζει τις κινήσεις του. Παρ⁵ δλα αυτά, κατορθώνει καί ανεβαίνει. Ή θύελλα περνάει, ή βροχή κοπάζει. Τό πρόσωπο του καί τά ροΰχα του στάζουν επάνω στις πλάκες.

—  Δέν πειράζει, λέει ή Φωνή, ήσουν ήδη βρεγμένος άφοΰ
πέρασες τήν τάφρο.

Ό άνθρωπος παίρνει ανάσα καί ξαναρχίζει τήν ανάβα­ση. Ή νύχτα πέφτει, ή νέα σελήνη παρουσιάζεται χρυσόχλω-μη, στά δεξιά, κατά τή δύση.

—  Καλό σημάδι, ακούει άπό τό βάθος τοΰ έαυτοϋ του·

Ό άνθρωπος χαμογελά. Τώρα γατζώνεται άπό τις ελά­χιστες προεξοχές για νά ανέβει στό στό τρίτο σκαλοπάτι. Ό­ταν τό κατορθώνει, τά χέρια καί τά πόδια του είναι μουσκε­μένα στό αίμα. Μόλις στέιοεται δρθιος, μιά ριπή παγωμένου άνεμου παρ' ολίγο νά τόν ρίξει «άτω. Γατζωμένος στό έδα-

φος, σκαρφαλώνει ώς τή βάση τοϋ τοίχου πού σχηματίζει τό τέταρτο σκαλοπάτι καΐ βρίσκει εκεί καταφύγιο.

— Δέν τέλειωσαν ακόμη δλα, λέει τή στιγμή εκείνη ή
Φωνή. Μή στέκεσαι άλλο στδ καταφύγιο σου. Το σκαλοπάτι
μπορεί νά ανοίξει στά δύο καΐ τότε ή γή θά σέ καταπιεί.

Ή αντίσταση στδν ανεμοστρόβιλο, αντί νά τδν εξαντλή­σει, δεκαπλασιάζει τΙς δυνάμεις του. Σκαρφαλώνει τώρα, χωρίς μεγάλο κόπο, στδ τέταρτο σκαλοπάτι άν καΐ ϊχει τδ ίδιο δψος μέ τα προηγούμενα.

"Ορθιος πιά ακούει τότε, σαν βροντή, τή σάλπιγγα τοϋ αυναγερμοϋ. Ξαφνικά, μιά καυτή πνοή τοϋ χτυπάει τδ πρό­σωπο. Σηκώνει τά μάτια. Μέσα στδ σκοτάδι της νύχτας, ορ­θώνεται ψιζοοαχί του μιά φωτεινή μορφή' είναι δ Φρουρός. Ντυμένος μέ αστραφτερή πανοπλία καΐ κράνος, κρατάει στδ απλωμένο χέρι του μιά πύρινη ρομφαία καΐ τή στρέφει πρδς τον άνθρωπο.

— Ποιος είσαι προσκυνητή; ρωτάει. Μέ ποιδ σκοπό καΐ
στδ όνομα τίνος ξεπέρασες τά εμπόδια καΐ σκαρφάλωσες στή
σκάλα τοϋ Παραδείσου;

Συνεπαρμένος άπδ μιά έξαρση άφατης χαράς, δ άνθρω­πος επαναλαμβάνει δυνατά τά λόγια πού ακούει στά βάθη τής καρδιάς του. Τά αίσθάνεται τώρα σάν δικά του καΐ α­παντάει μέ θάρρος στδ Φρουρό :

— Είμαι ή ψυχή πού ζητάει τή θεία ευδαιμονία"
ενα κομμάτι πού προσπαθεί νά ένωθή μέ τή Δημιουργική

αρχή

—"Αξια ή απάντηση σου, απαντάει δ Φρουρός.

Ή πόρτα τοϋ δεξιοΰ πύργου ανοίγει. Ή ρομφαία ξαναμ­παίνει στή θήκη. Ό Φρουρός παίρνει τδν ανθρωπο άπδ τδ χέρι και τδν περνάει άπδ τδ κατώφλι της ανοιχτής πόρτας...

"Η Αυγή χρυσίζει στην Ανατολή. Πρόδρομος τοϋ "Ηλιου, τό "Αστρο τοϋ πρωϊνοϋ λάμπει επάνω άπδ τήν Ευτυχισμένη Κοιλάδα»·

. * *«

Και άλλο ένα, παρμένο ά|πό τήν κλασική φιλολογία. Είναι ένα απόσπασμα τά 'πεζοτράγουδα"τού Tourgouenelf

.

«Βλέπω ενα. οικοδόμημα, μιά πελώρια μάζα. Στον εξωτε­ρικό τοίχο, μιά στενή πόρτα, ορθάνοιχτη" πίσω πυκνοί ατμοί. Εμπρός άπδ τδ ψηλό-κατώφλι, μιά νέα κοπέλλα... μιά ωραία κοπέλλα.

Μιά πνοή βγαίνει άπδ αυτούς τους θαμπούς καί παγωμέ­νους ατμούς πού φέρνει άπδ τά βάθη τοϋ κτιρίου, σε ενα ρεύ­μα παγωμένου αέρα, τδν ήχο μιας φωνής αργής κα'ι υπό­κωφης:

—"Ω, συ πού ποθείς νά δρασκελίσεις αύτδ τδ κατώφλι, ξέρεις τί σέ περιμένει;

—  Ξέρω, άπαντα ή κοπέλλα.

—■ Τδ κρύο, ή πείνα, τδ μίσος, οί είρωνίες, ή περιφρόνη­ση, ή αδικία, ή φυλακή, ή άρρώστεια, ακόμη καί δ θάνατος.

—  Τδ ξέρω.

—"Εχεις προετοιμαστή νά άποδιωχτής άπδ δλους; "Εχεις έτοιμαστή γιά τήν τέλεια μοναξιά;

—  Είμαι έτοιμη- νά τά αντιμετωπίσω. Τδ ξέρω. θα υπο­
μείνω δλους τους πόνους καί δλα τά κτυπήματα.

—Ακόμη καί άν δέν έρχονται άπδ εχθρούς άλλα άπδ συγγενείς καί φίλους;

—   Ναί... Ακόμη κι. άπό αυτούς... —Καλά. Δέχεσαι τή θυσία;

—   Ναί.

—   Τήν ανώνυμη θυσία; θά χαθείς καί κανείς... κανείς

δεν θα ξέρει ούτε ποια μνήμη νά τιμήσει.

—  Δέν μοΰ χρειάζονται ή αναγνώριση και  ο οικτος. Δέν
μοϋ χρειάζεται τό δνομα.

—  Είσαι έτοιμη γιά τδ εγκλημα;
Ή κοπέλλα χαμήλωσε τδ κεφάλι.
—Ακόμη καΐ για τδ έγκλημα.

Ή φωνή πού ρωτούσε δέν συνέχισε αμέσως. Τέλος, ξα-νάπε:

—   Ξέρεις δτι μπορεί μιά μέρα νά μήν πιστεύεις πιά σέ δ,τι πιστεύεις τώρα; "Οτι μπορεϊ να φθάσεις στδ σημείο νά σκεφτείς δτι εξαπατήθηκες και εχασες τά νειάτα σου γιά τδ τίποτε;

—   Κι αύτό τό ξέρω. 'Αλλά παρ' δλο πού τδ ξέρω, θέλω νά μπω.

Ή κοπέλλα πέρασε τδ κατώφλι" μιά βαρειά κουρτίνα επεσε.

Τρίζοντας τά δόντια κάποιος πρόφερε πίσω της.

—  Μιά ανόητη.

Καί άπδ κάπου μιά φωνή απάντησε.

-ΜΙΑ ΑΓΙΑ....>>

========

Τά δύο αυτά αποσπάσματα, εσωτερικής προελεύσεως, δί­νουν μιά \ιδέα γιά την είσοδο στην Ό δ ό.  ή οδός είναι μονής κατευθύνσεως. Δηλαδή γιά δποιον αρχίζει τήν πορεία του σέ αυτήν, δ δρόμος της επιστροφής είναι απαγορευμένος. "Οχι άπδ οποιαδήποτε εσωτερική προσταγή άλλα επειδή κάθε βήμα έμπρδς στην

Ό δ ό, τροποποιεί αμετάκλητα τδ έσωτερικδ περιεχόμενο τοΰ μαθητή πού αποξενώνεται δλο καί περισσότερο άπδ τδ περιβάλλον του καί χάνει δλο καί περισσότερο τδ ενδιαφέρον γιά.,τήν εξωτερική ζωή, στην δποία, μέχρι χθέ? ακόμη, μετείχε ολοκληρωτικά. Ή δψη των πραγμάτων καί κυρίως των δντων, υφίσταται — στα μάτια του —· μιά βαθειά αλλαγή, θά εκπλαγεί δταν διαπιστώσει κάποτε δτι σε ορι­σμένα πρόσωπα πού, χθες ακόμη, εύρισκε πολύ ωραία, νά διαφαίνονται τώρα κάποια σημάδια κτηνωδίας.

— Τί βλέπεις; αναφώνησε δ Νικαλάϊ Γκόγκολ σέ μιά κρίση διοράσεως.

—Όμίχλη... καί τά ρύγχη των χοίρων. Όσο δ άνθρωπος προοδεύει στην Ό δ ό, τόσο εντεί­νεται τδ συναίσθημα της άποξενώσεώς του. Σέ λίγο, θά γί­νει πληκτικός, αργότερα ανυπόφορος" τέλος, μισητός. Γι' αυ­τό, ούκ Εστί προφήτης άτιμος εί μή έν τ ή πατρίδι αύτοΰ καί έν τοις συγγενέσι καί έν τη οικία α ύ τ ο ϋ^?. Ή ένδειξις είναι σαφής" δέν επιτρέπει καμμία αμφιβολία. Όποιος θέλει νά αρχίσει τις μελέτες τοΰ εσωτερισμού, κα­λείται νά συλλογιστή δυδ φορές καί νά τά ζυγίζει δλα προ­τού ριχτή νά περάσει τδ κ α τ ώ φ λ ι - τ ά φ ρ ο" για­τί, επαναλαμβάνουμε δέν θά μπορει πιά νά επιστρέψει στην εξωτερική ζωή καί νά βρη έκεΐ, δπως στδ παρελ­θόν, τή θέση, τις ευχαριστήσεις καί τις ικανοποιήσεις του. Ωστόσο παράλληλα μέ τις δυσκολίες πού είναι τά πρώτα α­ποτελέσματα τής εξελίξεως του, ο ανθρωπος θά δεχθή παρή­γορες εντυπώσεις, πρδ πάντων, στις ανθρώπινες σχέσεις του. θά έκπλαγή δταν άντιληφθή μιά μέρα δτι ορισμένα πρόσωπα πού χθες ακόμη τοΟ φαίνονταν   συνηθισμένα,   ακτινοβολούν.......

ΟΔΟΣ....Μ.ΜΟΥΡΑΒΙΕΦ Μέρος Α΄"Η ΠΛΑΝΗ"

Η Ενότητα αφιερωμένη...


"Εχει  ήδη άναφερθή τό κείμενο τοϋ  "Αποστόλου Παύλου: Ιδού μυστήριον υμΐν λέγω" πάντες μέν ού κοιμηθησόμεθα, πάντες δέ άλλαγησόμεθα. "Ας σχολιάσουμε τή ρήση, άπό διαφορετική σκοπιά.
Τί σημαίνει:    πάντες    δέ    άλ λ α γ ησ ό μ ε θα;
'Αργά ή γρήγορα,  δλοι θά εγκαταλείψουμε τό  φυσικό μας 
σώμα και έτσι    πάντες    άλλαγησόμεθα.

  Άλλα  τότε τί σημαίνει πάντες  ο ύ  κ ο ι-μ η θ η σ ό μ ε θ α;

  Γίά τόν εξωτερικό ανθρωπο ή καταστροφή τοϋ φυσικού σώματος πού χρησιμεύει σάν μήτρα γιά τό αστρικό έμβρυο, δηλαδή τήν Προσωπικότητα, συνεπάγεται, υποχρεωτικά, τήν αποσύνθεση τής τελευταίας. Στή γλώσσα τής Παραδόσεως, ή διάλυση τής Προσωπικότητας καί, μαζί της, ή διάλυση τοΰ προσωπικού Έ γ ώ, ονομάζεται δεύτερος θάνατος. Μέ τή δεύτερη Γέννηση, δταν γεννιέται τό αστρικό σώμα πού ή συγκόλληση του εχει πραγματοποιηθή καί πού συγχωνεύεται στδ πραγματικό Έ γ ώ γιά νά σχηματίσει μιαν Ατομικότητα, φθάνουμε στην πλανητική ζωή διαφεύγοντας έτσι τό δεύτερο θάνατο. Αυτός όμως θά πραγματοποιηθή, δχι πιά 40 ήμερες μετά τό θάνατο τοΰ φυσικοδ σώματος αλλά μόνον έπειτα άπό 80 αστρικά χρόνια, δηλαδή 2.400.000 γήίνα χρόνια. Γιά τόν άνθρωπο 4, δταν θά εχει περάσει τό κατώφλι τοΰ εσωτερικού κύκλου, δ θάνατος τοϋ φυσικοΰ σώματος θά Ισοδυναμεί μέ τήν εγκατάλειψη ενός ενδύματος τριμμένου ή περασμένης μόδας. θά πάρει άλλο, αν τό έχει ανάγκη. Κάτι τέτοιο δέν θά σημαίνει πιά καταστροφή. Αυτό είναι τό νόημα τών λόγων τοϋ Αποστόλου Παύλου.

  Τό  κείμενο φωτίζει τα πρώτα δεδομένα τοΰ προβλήματος. Είναι τά συνολο τών δρασεων πού πρέπει νά εκπληρωθούν γιά νά -έπιτευχθή, κατά τόν Απόστολο, δ καθορισμένος σκοπός πού, στην επιστήμη τοΰ έσωτερισμοΰ, ονομάζεται "Οδός. Οί δροι είναι: ή πραγματοποίηση ορισμένων μελετών, ή τήρηση τών εντολών, δ σεβασμός ορισμένων κανόνων, ή εκτέλεση τών πρακτικών εργασιών" δλα πρέπει νά γίνον

 ται μέ τό πνεύμα της ακριβείας πού  κυριαρχεί στον τομέα τής θετικής  επιστήμης. 'Αλλά, στον τομέα τοΰ  έαωτερισμοΰ, τό κριτικό πνεύμα πρέπει να άσκηθή, να άναλυθή καί να ό-ξυνθή πολύ περισσότερο άπό δ,τι στον τομέα της επιστήμης. "Αν, στό διανοητικό πεδίο, ή λογική τείνει να σχηματίσει σαφείς ορισμούς, είναι έξ ίσου αληθινό δτι ή λειτουργία τοϋ νοΰ βρίσκεται κάτω άπό τήν επήρεια της Πλάνης πού συχνά διαφθείρει τήν ορθή χρίση μας. Στό συγκινησιακό πεδίο, ή κατάσταση είναι ακόμη πιό περίπλοκη, γιατί είνα! πολύ δύακολο να προσανατολιστούμε καΐ να ξεχωρίσουμε καθαρά εκείνο πού γεννιέται άπό έμας τους ίδιους άπό εκεΐνο πού προκύπτει άπό εξωτερικές εντυπώσεις" μέ άλλα λόγια, τό Έ γ ώ άπό τό Μή-Έγώ. Ή τόσο εύκολη διάκριση τοΰ αντικειμένου άπό τό υποκείμενο στό φυσικό πεδίο, γίνεται λιγώτερο εύκολη στό διανοητικό και πάρα πολύ δύσκολη στό συγκινησιακό πεδίο· Ή συγκινησιακή ζωή αποτελεί δμως τό πρωταρχικό αντικείμενο της εσωτερικής εργασίας. Γι' αύτδ καΐ ή διαδικασία τοϋ εσωτερισμού αποδίδει τόσο μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη τοΰ κριτικού πνεύματος πού κατευθύνεται προς τόν εαυτό μας, δηλαδή προς τα φαινόμενα της εσωτερικής μας ζωής.

                 ** Ό άνθρωπος, σαν  κύτταρο τής οργανικής ζωής  επάνω στή Γή, συμμετέχει στην  ανάπτυξη τής Ακτίνας τής Δημιουργίας. Ή ζωογόνηση τής Σελήνης, τού κοσμικού εμβρύου, είναι μια άπό τΙς σύγχρονες δψεις τής αναπτύξεως αυτής. Απαιτεί σημαντικές ποσότητες ενέργειας πού παράγονται, κυρίως άπό τόν ανθρώπινο φορέα τής οργανικής ζωής. Ή Πλάνη πού παίζει ενα ρόλο τόσο σημαντικό στή συνείδηση έγρηγόρσεως τοϋ άνθρωπου, εισχώρησε καΐ έδώ μέ σκοπό νά δεχτή δ άνθρωπος να λάβει μέρος, χωρίς νά επαναστατήσει καΐ σέ αυτή τήν εκδήλωση τοΰ κοσμικού Εργου 

  "Αν  συνειδητοποιήσει κανείς τήν  κατάσταση αύτη καί επιθυμεί  νά ξεφύγει άπό τήν επήρεια  της, πρέπει νά συλλάβει και νά δημιουργήσει ενα προστατευτικό προπέτασμα εναντίον τής καταστρεπτικής επιρροής τής Σελήνης. Πρέπει &μως νά φυλαχτή για νά μήν πέσει άπό τή μία πλάνη στην άλλη, δημιουργώντας ενα ψεύτικο προπέτασμα^- γιατί, τότε, αντί για οικονομία προκύπτε'. μεγαλύτερη απώλεια δυνάμεων. Ή ποσότης δμως των δυνάμεων πού είναι απαραίτητες γιά μιά αξιόλογη αντίσταση στην επιρροή τής Σελήνης, είναι σημαντική. Ή πρώτη επιταγή είναι λοιπόν νά σταματήσει κανείς τή σπατάλη τους^ νά κλείσει τους κρουνούς πού επιτρέπουν στην ενέργεια νά ξεφεύγει ανώφελα : τίς άγονες συγκινήσεις, ιδιαίτερα τίς αρνητικές : τίς φαντασιώσεις πού απορρέουν άπό μιά ανεξέλεγκτη φαντασία, τίς ασυντόνιστες νοητικές ασκήσεις, τή φλυαρία, κλπ. Πρέπει κανείς νά ενεργεί σαν ενας φρόνιμος υπουργός των οικονομικών, νά εξοικονομεί αυστηρά τις δυνάμεις του, χωρίς δμως νά απονεκρώνει τή δραστηριότητα ή τή διάνοια του. 'Αντίθετα, μάλιστα, πρέπει να συσσωρεύει, νά αυξάνει, όσο τό δυνατόν περισσότερο, αυτές τίς δυνάμεις γιά νά δημιουργήσει αποθέματα. Αυτή είναι ή διπλή δψη τοΰ πρώτου επιδιωκομένου στδχου.

...... o άνθρωπος πρέπει σχεδόν καθημερινά νά επανεκτιμά τις αξίες, γιά νά μήν πέσει καί πάλι σέ κάποια καινούργια παγίδα. Συμφωνεί γενικά, στην αναγνώριση τής υπάρξεως τοϋ κινδύνου τής Πλάνης άλλα μάλλον θεωρητικά. Τις περισσότερες φορές βλέπει τόν κίνδυνο νά βαραίνει τόν πλησίον του, δχι δμως καί τόν ίδιον. "Ετσι, συνεχίζει νά ζει, σήμερα όπως καί χθες καί νά θριαμβεύει ή πάντοτε παροΰσα δύναμη πού, γενικά, ονομάζεται Διάβολος ή δπως άλλοιώς θέλετε να το πείτε Ζοϋμε σέ έναν κόσμο τεχνητό, πλανερό. "Ενας βουδιστής μοναχός απαντώντας στην ερώτηση: Πώς φαντάζεστε τή δημιουργία τοϋ κόσμου; είπε κάποτε: Ό κόσμος δημιουργείται   άπό τήν αρχή γιά κάθε νεογέννητο. Αυτό είναι σωστό, γιατί ή δύναμη τής πλάνης ενώ μας δεσμεύει δλους, εξασκεί μια ατομική" δράση στον καθένα μας, άφοϋ τό πνεύ­μα .μας εχει έκφυλιστή, μέ ιδιαίτερο δικό του τρόπο. Μπορεί νά υπάρξει διέξοδος άπό τήν κατάσταση αυτή; "Αν μένουμε ήσυχα στή θέση μας ανοίγονται εμπρός μας οι ανθρώπινες σταδιοδρομίες, πού βρίσκονται πριν άπό τό κενό. Μπορεί κανείς νά εχει μιά ζωή ευτυχισμένη ή δυστυχισμένη, μιά ζωή οικογενειακή, ερωτικές περιπέτειες, νά κάνει ανακαλύ­ψεις, νά ταξιδεύει, νά γράφει.. "Επειτα, έρχεται τό τέλος.

Ή λογική μας αρχίζει νά γίνεται πιό ρεαλιστική, αν ή προσοχή μας συγκεντρωθή στό τέλος μας. Στή ζωή μπορεί νά μας συμβοϋν τα πάντα ή τίποτε" οί επιδιώξεις μας μπορεί νά ικανοποιηθοΰν ή όχι, υπάρχει δμως ενα βέβαιο τέλος" δ θάνατος. Στις μελέτες μας, πρέπει νά ξεκινή­σουμε άπό αυτό τό γεγονός.

Ή επόμενη ερώτηση τίθεται στην ανθρωπότητα άπό τότε πού άρχισε νά.υπάρχει: δ θάνατος είναι οπωσδήποτε ανα­πόφευκτος; Δέν υπάρχει τρόπος διαφυγής; Μπορούμε νά παραδεχτοϋμε ότι ή γέννηση, ή ανατροφή μας, ή μόρφωση μας, κλπ. δέν καιταλήγουν παρά σέ μία απλή . ε κ μ η δ έ ν η-σ η; Μπορουν ή καρδιά καΐ τό κεφάλι μας νά συμβιβαστούν με αυτή τή μοίρα, χωρίς νά επαναστατήσουν;

Στην πραγματικότητα, δέν- τό σκεφτόμαστε καθόλου, ή πολύ λίγο, προς μεγάλη Ικανοποίηση τής πλάνης. Σήμερα όμως, δ ανθρωπος σκέπτεται περισσότερο τή .ματαιότητα των πραγμάτων τοΰ κόσμου τούτου, Ιδίως μετά τά γεγονότα τοϋ αιώνα μας: παγ­κόσμιοι πόλεμοι, επαναστάσεις, εμφύλιοι πόλεμοι, ψυχρός πό­λεμος, πολιτικές καΐ κοινωνικές εντάσεις, κατάλυση αυτο­κρατοριών, εκπληκτική δημογραφική πρόοδος, θά έπανεξε-ταστοϋν αργότερα δλα αυτά τά γεγονότα πού οφείλουν τήν ΰπαρξή τους σέ λόγους κοσμικής φύσεως.

Μπροστά σέ αυτό τό θέαμα, γεννιέται μέσα μας τό συναί­σθημα τοΰ παράλογου. Ή καλπάζουσα πρόοδος τής τεχνικής, αντί νά καθησυχάσει, εμπνέει φόβο καΐ αβεβαιότητα πού υπο­σκάπτουν τήν ακλόνητη, μέχρι σήμερα, δύναμη τής Πλά­νης. Κι αρχίζουμε νά έχουμε όξύ ενδιαφέρον γιά τό πρό­βλημα τοΰ θανάτου πού, ως χθες ακόμη, βρισκόταν κατα­χωνιασμένο στα βάθη τής συνειδήσεως έγρηγόρσεως...
...Συνεχίζεται....
=========

ΑΝΤΕ ΒΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΚΚΑ

Ποιός εἲπαμε πώς εἶναι ὁ μισαλλόδοξος;

Γράφει η καυστική Φιλονόη

Διάβασα καί γέλασα!!!
«Συναυλία κατά τῆς μισαλλοδοξίας (ὑπό τήν προστασία τῶν ΜΑΤ)»
Δὲν ἒχει ξανακουστεῖ κάτι τέτοιο!! Ποτέ!! Πουθενά!
Προσέξτε:
Μισαλλόδοξος= ὁ μισών τούς ἀλλοδόξους, τούς ἀνήκοντας εἰς ἀλλον θρήσκευμα, ὁ μισών τούς ἀνήκοντας εἰς ἂλλας ἀρχάς!! (λεξικόν Δημητράκου, σελ.  923, έκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1970)

Ἒχουμε λοιπόν κάποιους πού εἶναι μισαλλόδοξοι καί ἐκφράζουν μισαλλοδοξία  ἀπό τήν μίαν μεριά!!
Κι ἀπό τήν ἂλλην μεριά ἒχουμε κάποιους πού θέλουν νά τούς συνετίσουν καί νά τούς «διδάξουν» μέ τήν στάσι τους καί μέ τόν λόγο τους!!
Καί εἶναι:
ὁ πρόεδρος τῆς δημοκρατίας (πού χρειάζεται τά ΜΑΤ γιά νά τόν προστατεύσουν ἀπό τόν λαό του!!)
ὁ ἀρχιεπίσκοπος (πού κι αὐτός χρειάζεται τά ΜΑΤ γιά νά τόν προστατεύσουν ἀπό τό ποίμνιον του!!)
ὁ πλέον διάσημος καί  καλοπληρωμένος τραγουδιστής τῆς Ἑλλάδος(πού κι αὐτός χρειάζεται τά ΜΑΤ γιά νά τόν προστατεύσουν ἀπό τό κοινό του!!!)
καί φυσικά ὃλη ἡ δύναμις τῆς ἀστυνομίας τοῦ λεκανοπεδίου, γιά νά προστατεύσῃ ἀπό τήν μισαλλοδοξία καί τούς μισαλλοδόξους τά σημαντικά ἐτοῦτα πρόσωπα!!!
Ἐγώ ἢξερα πώς ὃταν κάποιος εἶναι μισαλλόδοξος καί δημιουργεῖ προβλήματα, ὁ μὴ μισαλλόδοξος  ἀναζητᾶ τρόπους νά τόν συνετίσῃ καί νά τόν λογικέψῃ!  Δέν πάει μέ ὃλην τήν δύναμι τῆς ἀστυνομίας νά τοῦ ἐπιβάλλῃ τήν παρουσία του!! Δέν τοῦ δημιουργεῖ μεγαλυτέρα ἀναστάτωσι! Δέν τόν ὁδηγεῖ σέ πιό ἒντονες ἐκφράσεις μισαλλοδοξίας!!
Μεγάλη εἰρωνία, δέν βρίσκετε; Φωνάζει ὁ κλέφτης γιά νά φύγῃ ὁ νοικοκύρης!!
Γνωρίζουμε ἀκόμη Ἑλληνικά, παρά τίς ἀγωνιώδεις σας προσπάθειες νά τά ξεχάσουμε!! Γνωρίζουμε ἀκόμη τά νομικά κι ἐθνικά μας δικαιώματα. Γνωρίζουμε ἐπίσης καί τίς ὑποχρεώσεις μας!! Γνωρίζουμε καί τίς δυνάμεις μας! Γνωρίζουμε καί τίς ἀνάγκες μας!!
Πού ἢλθατε στήν πόρτα μας νά μᾶς περιγελάσετε. Γιατί δέν σᾶς ἀφήνουμε ἀπό νοικοκυραίους νά μᾶς καταντήσετε δουλικά. Κι ἒχετε τό θρᾶσος νά χαρακτηρίσετε πολῖτες!!! Ντροπή σας!! Ντροπή σας!!

Υ.Γ. Λαμβάνοντας κυριολεκτικῶς τήν ἐρμηνεία Δημητράκου, ἀντιλαμβάνομαι πώς πῆγαν στόν Ἃγιο Παντελεήμονα οἱ παραπάνω ἂρχοντες γιά νά ἐκφράσουν τήν ἒντονη τους μισαλλοδοξία κατά τῶν Ἑλλήνων πού κατοικοῦν  στήν περιοχή. Ἐλπίζω  φεύγοντας νά τήν πῆραν μαζί τους!
Ἡ συναυλία  πάει καί τελείωσε! Ὃμως ὑπάρχουν κάποια «γεγονότα» πού διέρευσαν ἀπό στόμα σέ στόμα.

Ἀληθεύει πώς ὃταν ἐμφανίστηκε ὁμάδα νεαρῶν πού κρατοῦσαν Ἑλληνικές σημαῖες καί κατευθύνονταν πρόν τόν Ἃγιο Παντελεήμονα, ἡ ἀστυνομία τούς ἀπηγόρευσε τήν διέλευσι;

Ἀληθεύει πώς δέν ἐπετράπη σέ ὁμᾶδες πολιτῶν νά προσεγγίσουν τό σημεῖον; Ἐξετοπίζοντο σέ πλέον τῶν δύο τετραγώνων ἀπόστασι ἀπό τήν πλατεία;

Ἀληθεύει πώς οἱ «μισαλλόδοξοι» ἀντί γιά ὃπλα, φώναζαν γιά νά ἐκφράσουν τήν ἀγανάκτησί τους καί  ἠναγκάσθησαν οἱ διοργανωτές νά δυναμώσουν τήν ἒντασι στά μεγάφωνα ἐντός κι ἐκτός τοῦ ναοῦ;
Ἀληθεύει πώς χτυπήθηκαν γυναῖκες καί παιδιά πού διεμαρτύροντο γιά τήν συναυλία;  Ἡλικιωμένοι;
Ἀληθεύει πώς ἡ συναυλία ἦταν ἀφιερωμένη στήν ἀγάπη τῶν λαῶν;
Ἀληθεύει πώς ὃταν ἒφυγε καί ἡ τελευταῖα διμοιρία τῶν ΜΑΤ, ξαναγέμισε ἡ πλατεία ἐμπόρους ναρκωτικῶν, πρεζόνια, ἱερόδουλες καί  ὃλα τά εἲδη τῶν κακοποιῶν;
Φαντάζομαι πώς δέν ἀληθεύουν… Γιατί τότε κάτι βρωμάει…



Υ.Γ. Ψίτ, ἀφεντικά καί ὑπάλληλοι τῆς νέας τάξεως! «Κύριε Ἱερώνυμε! Κύριε Νταλᾶρα!Κυρίες καί κύριοι» πού παραβρεθήκατε ἐντός τοῦ ναοῦ! Τοῦ χρόνου ἡ συναυλία νά γίνῃ στήν Μέκκα! Θά ἒχῃ περισσότερον κόσμο!! filonoipontou.wordpress.com

STARGATE KAI ΚΟΛΠΟς ΤΟΥ ΑΝΤΕΝ

Stargate και Κόλπος του Άντεν: Μια περίεργη υπόθεση ή ένα ακόμη κόλπο; http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option

Η παραφιλολογία που έχει δημιουργηθεί τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο αναφορικά με το τι πραγματικά συμβαίνει στον Κόλπο του Άντεν εκτός από τους σχετικούς ιστότοπους που ασχολούνται με παρόμοια θέματα έχει δει το φως της δημοσιότητας και σε μεγάλα ειδησιογραφικά site όπως αυτό της αγγλόφωνης έκδοσης της Pravda. Τ ότι βέβαια παρόμοιες δημοσιεύσεις συναντώνται όλο και πιο συχνά δε σημαίνει πως το αντικείμενο του θέματος αποκτά περισσότερη συνάφεια με την αλήθεια, περισσότερη από ότι ίσως έχει. Τι λένε πάντως οι υποστηρικτές της θεωρίας του Κόλπου του Άντεν;

Σύμφωνα με ένα υποτιθέμενο έγγραφο του WikiLeak που έχει διαρρεύσει, αλλά που δεν έχει κανείς ακόμη, το 2000 ο ναύαρχος Maksimov διοικητής του ρωσικού Στόλου της Βόρειας θάλασσας, έστειλε μια απόρρητη αναφορά στον τότε πρόεδρο της Ρωσίας Vladimir Putin ότι μια μαγνητική δίνη είχε δημιουργηθεί (Νοέμβριος 2000) ή ανακαλυφθεί στον Κόλπο του Άντεν έξω από τις ακτές της Σομαλίας και πως παρά τις συνδυασμένες προσπάθειες της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Κίνας να την περιορίσουν(;) ή να μελετήσουν τη φύση της –η οποία δείχνει να «αψηφά» όλους τους νόμους της φυσικής- απέτυχαν.

Στα τέλη του 2008 διαπιστώνεται πως η δίνη αυτή σταδιακά μεγαλώνει και από εκεί και πέρα και σύμφωνα πάντα με τους υποστηρικτές της θεωρίας αυτής, ξεκινά μια «παγκόσμια» εμπλοκή ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή  με πρόσχημα την καταπολέμηση της πειρατείας από Σομαλούς ενόπλους. Οι επιχειρήσεις αυτές Ocean Shield (ΝΑΤΟ), Atalanta (EE), Combined Task Force 151 (ΗΠΑ) αλλά και μεμονωμένες αποστολές πολεμικών σκαφών από Ινδία, Ρωσία, Κίνα, Ιράν και Μαλαισία υποτίθεται πως δεν έχουν ως στόχο τους Σομαλούς πειρατές αλλά την στρατιωτική παρουσία έναντι «οποιασδήποτε απειλής».

Το επιχείρημα αυτών που υποστηρίζουν τη θεωρεία της «μαγνητικής δίνης» είναι πως δεν δικαιολογείται μια τέτοιου εύρους και ισχύος δύναμη (συνολικά 27 χώρες έχουν σκάφη στην περιοχή) για την αντιμετώπιση μερικών Σομαλών πειρατών που επιβαίνουν σε τίποτα καλύτερο από μερικές φουσκωτές βάρκες με εξωλέμβια μηχανή ή σε κάποια καίκια. Θεωρούν πως είναι ασύμμετρα μεγάλη για το μέγεθος της απειλής για την οποία επίσημα βρίσκονται εκεί.
«Είναι η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη που έχει συγκεντρωθεί στην ιστορία. Και έχει συγκεντρωθεί γιατί; Για να κυνηγήσει μερικούς νεαρούς Σομαλούς που επιβαίνουν σε μερικά παλιά ταχύπλοα;» αναρωτείται ο συντάκτης της Pravda.

Ναυτικές δυνάμεις από 27 χώρες έχοντας συγκεντρώσει μια τρομακτική ισχύ πυρός για το κυνήγι μερικών πεινασμένων Σομαλών πειρατών, είναι ασύμμετρα αδικαιολόγητη, υποστηρίζουν οι υποστηρικτές της θεωρίας της Δίνης του Κόλπου του Άντεν.

Προχωρώντας ακόμη περισσότερο κάποιοι υποστηρίζουν πως στις 5 Ιανουαρίου του 2010 η «μαγνητική δίνη» που δεν πρόκειται τελικά για δίνη, αλλά για μία πύλη, μια αστρική πύλη, άνοιξε προκαλώντας σειρά σεισμικών δονήσεων στον Κόλπο του Άντεν αλλά και πρωτοφανή αστάθεια στα μετεωρολογικά φαινόμενα. Το κύμα ψύχους στην Ευρώπη, -σε Βρετανία, Σουηδία, Νορβηγία έχουν καταγραφεί οι χαμηλότερες θερμοκρασίες των τελευταίων 100 ετών- στις ΗΠΑ, στην Κίνα, όπως και οι πλημμύρες είναι αποτελέσματα της «αστρικής» αυτής πύλης.

Η υπόθεση έχει όμως και συνέχεια. Το περίφημο σπειροειδές φαινόμενο της Νορβηγίας, ένα χρόνο σχεδόν πριν,. στις 9 Δεκεμβρίου του 2009, αποδίδεται ως ένα «πρόδρομο» φαινόμενο της δίνης του Άντεν, αν και η επίσημη εξήγηση είναι πως οφείλεται στην αντανάκλαση του ήλιου επάνω στο αέρια καύσης της αποτυχημένης ρωσικής δοκιμής ενός νέου ρωσικού διηπειρωτικού βλήματος του Bulava. Και πάλι όμως με έγγραφο που κάποιοι επικαλούνται πως η ύπαρξή του έγινε γνωστή από το WikiLeaks παρουσιάστηκε στον πρωθυπουργό Putin από τη ρωσική  υπηρεσία αντικατασκοπίας GRU αναφορά πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ και ο υπουργός άμυνας είχαν καταφύγει σε μυστική τοποθεσία την ημέρα εμφάνισης του φαινομένου αυτού.

Το περίφημο σπειροειδές φαινόμενο στη Νορβηγία το Δεκέμβριο του 2009 δημιούργησε αρκετές εικασίες για την προέλευσή του, αν και η «επίσημη» εξήγηση είναι πως πρόκειται για την αποτυχημένη δοκιμή του ρωσικού πυραύλου Bulava

Μάλιστα ένα άλλο έγγραφο το περιεχόμενο του οποίου δεν είναι απόλυτα κατανοητό, με ημερομηνία αποστολής 9 Δεκεμβρίου του 2009 – ημέρα εμφάνισης του σπειροειδούς φαινομένου- από την αμερικανική πρεσβεία στο Όσλο προς την διοίκηση αεράμυνας βόρειας Αμερικής κάνει λόγο για ένα σχέδιο Project Aliceμ το οποίο συνδυάζει με το 2012.

09OSLO337: NORWAY: CI/KR RESPONSE FOR USNORTHCOM

ID 09OSLO337
SUBJECT NORWAY: CI/KR RESPONSE FOR USNORTHCOM
DATE 2009-12-09 14:48:00
CLASSIFICATION TOP SECRET
ORIGIN Embassy Oslo
TEXT T O P S E C R E T OSLO 000337

NODIS USNORTHCOM Maj. Gen. Thompson

NSPD 51/HSPD-20: DECL: 03/20/2019 TAG EXDIS, ROGER, DOCKLAMP

SUBJECT: SWEDEN: CI/KR RESPONSE FOR USNORTHCOM

REF: USNORTHCOM 17835

Classified By: Lt. Col. McClary for reasons: (A), (Q), (Z), and (R)

¶1. (S) RNoAF response to HAARP/CERN spiral anomaly was limited to 175 km. with testing parameters met within 3degrees of arc access.

¶2. (S) Post recommends activation of 2012 Project ALICE Bunker for POTUS/SECDEF
MCCLARY
HEADER VZCZCXYZ0008
PP RUEHWEB/QR

DE RUEHSM #0194 0791327
ZNY SSSSS ZZH
P 201327Z DEC 09
FM AMEMBASSY OSLO
TO USNORTHCOM PRIORITY ALPHA-Q

XTAGS: NASA-437-99042YCQ
ДОБАВЛЕНО 2010-12-04 16:15:16
ПЕЧАТЬ 2010-12-04 20:36:41
ГОЛОСОВАНИЕ ПУНКТЫ 23
Подсчет голосов 14
Рейтинг Оцени 8539
ПРИОРИТЕТ QQRR

© December 6, 2010 EU and US all rights reserved. Permission to use this report in its entirety is granted under the condition it is linked back to its original source at WhatDoesItMean.Com

Τέλος κάποιοι υποστηρίζουν πως ο ιδρυτής του WikiLeaks Julian Assange έχει στην κατοχή του το κρίσιμο έγγραφο «Gulf of Aden Vortex» χωρίς να το έχει δημοσιοποιήσει ακόμη, -δεν πρόκειται για την ρωσική αναφορά του Maksimov προς τον Putin αλλά για αντίστοιχη αμερικανική αναφορά – και αυτός ήταν πρακτικά ο λόγος για την δίωξή του και το κλείσιμο του σχετικού ιστότοπου θέλοντας να προλάβουν τη διαρροή του στο διαδίκτυο.

Όποια και αν είναι η πραγματικότητα πάντως πρόκειται για μια περίεργη υπόθεση, μια υπόθεση που ξεφεύγει από το σχεδόν σύνηθες πια πλαίσιο των UFO, βάζοντας στην εξίσωση των επαφών με άλλους εξωγήινους πολιτισμούς, μια πύλη από την οποία κανείς δεν ξέρει για πιο λόγο έχει δημιουργηθεί και ποιοι μπορεί να είναι οι «επισκέπτες» που μπορεί να έρθουν από εκεί. Ταυτόχρονα όμως μπορεί να είναι ακόμη μια ευφάνταστη υπόθεση ενός «κύκλου» ανθρώπων που ο στόχος δημιουργίας της είναι το ίδιο άγνωστος όσο και η «δίνη» η ίδια.

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=16117&Itemid=168

ΟΙ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΟΥ ΔΝΤ

Γράφει ο Απόστολος Αντωνάκης

Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στη δίνη μιας πρωτόγνωρης οικονομικοκοινωνικής κρίσης και οι πολίτες της αρχίζουν να κατανοούν απόλυτα την έννοια της παρακμής, της εξαθλίωσης και της φτώχειας, βιώνοντας πολιτικές κοινωνικών αδικιών που οδηγούν στην απελπισία, στην απόγνωση και τη δημοκρατική ασφυξία.
Κάποιοι τολμούν να μιλούν και για τη σταδιακή απώλεια κάθε μορφής εθνικής κυριαρχίας, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που φωνάζουν ότι τα αποτελέσματα της μεθοδευμένης οικονομικής κρίσης στοχεύουν στο ξερίζωμα του ίδιου του Ελληνισμού.
Ασχετα με το αν ισχύουν ή όχι οι περισσότερες από τις εκφραζόμενες απόψεις, που ενδεχομένως αγγίζουν τα όρια της συνωμοσιολογίας, τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα μετά το δανεισμό της από το ΔΝΤ; Πώς στοχοποιήθηκε μια μικρή χώρα της Ευρώπης και ποιος είναι ο πραγματικός εμπνευστής της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη; Τι κρύβεται τελικά πίσω από την αναμέτρηση ευρώ-δολαρίου, την οποία εισέπραξε και η χώρα μας, και προς τα πού καθοδηγούνται οι εξελίξεις αυτού του ακήρυχτου -οικονομικού προς το παρόν-πολέμου;
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Από την αρχαιότητα όπου σχηματίσθηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες και προσδιορίστηκε ο όρος «πολιτισμός», η ανάπτυξη του εμπορίου στάθηκε η πρωτογενής αρχή για τη θεμελίωση της οικονομίας. Κάθε πόλις-κράτος για τον αυτοπροσδιορισμό της και την αυτοδιοίκησή της έπρεπε να εφαρμόσει μια σειρά μέτρων και στρατηγικών που θα την καθιστούσαν ισχυρή και αυτάρκη έναντι των υπολοίπων. Οι άνθρωποι, μάλιστα, αποζητούσαν αυτή την εξέλιξη, κάτι που συνάδει με τις τελικές επιλογές τους. Αλλωστε, ο όρος «πολιτισμός» δεν σημαίνει ετυμολογικά τίποτα περισσότερο από το σύνολο ανθρώπων σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο και τόπο για τη δημιουργία πόλεων. Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, ανθρώπων και πόλεων, δημιούργησε τις πρώτες βάσεις των τοπικών οικονομιών που εξαπλώθηκαν, επαναπροσδιορίστηκαν αρκετές φορές για να συναποτελέσουν, κατά τους ιστορικούς χρόνους, την παγκόσμια οικονομία.
Αυτός ο νέος όρος, «παγκόσμια οικονομία», συμπεριλαμβάνει μια σειρά από συμβιβασμούς, δεσμεύσεις και συμφωνίες που συνθέτουν μια ισορροπία συσχετισμών, με τους ισχυροτέρους να δεσπόζουν των ασθενεστέρων.
Ρυθμιστής της συγκεκριμένης ισορροπίας ήταν ανέκαθεν ο πόλεμος, ο οποίος προέκυπτε όταν οι διαφωνίες μετατρέπονταν σε συγκρούσεις και αγεφύρωτα χάσματα. Κανένας διεθνής οργανισμός, καμία διεθνής σύμβαση ή συνθήκη δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν εμπόδιο στις αέναες φιλοδοξίες των ισχυρών κρατών και των μεγάλων υπερδυνάμεων, που συχνά επιδιώκουν να αυξήσουν τα κέρδη και τις επιρροές τους.
Συνεπώς, καμία επιστήμη στον εξελισσόμενο κόσμο δεν είναι δυνατόν να ερμηνεύσει και να αποκωδικοποιήσει τα όρια και το μέλλον της διεθνούς οικονομίας. Ακόμα κι αυτή, ως επιστήμη, συχνά αυτοαναιρείται καθώς μεταλλάσσεται σ’ ένα διεμβολιστικό όπλο στα χέρια των οικονομικά ισχυρών. Από τις θεωρητικές επιστήμες αποκαλυπτικότερη και διδακτικότερη είναι η Ιστορία, η οποία έχει μέχρι σήμερα καταγράψει ατέλειωτες περιπτώσεις συγκρούσεων και αιματηρών πολέμων με κριτήριο τις οικονομικές διεκδικήσεις.
Πίσω από τις όποιες προφάσεις, στη σύγχρονη Ιστορία τόσο ο Πρώτος όσο και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος βασίστηκαν σε αμιγώς οικονομικοπολιτικά κριτήρια. Και οι δύο προέκυψαν ύστερα από βαθύτατες οικονομικές κρίσεις που σκίασαν τόσο τις ΗΠΑ όσο και την Ευρώπη.
Οσο κι αν φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας και ως σκέψη φρικιαστική, το φάσμα ενός επικείμενου παγκόσμιου πολέμου είναι ήδη και σήμερα ορατό, καθώς η ανθρωπότητα για μια ακόμη φορά βιώνει τις ολέθριες συνέπειες μιας βαθύτατης οικονομικής κρίσης.
Ηδη τα κράτη εκφράζουν τις αγωνίες τους και επιχειρούν κάποιους αθέατους -προς το παρόν- συνασπισμούς μέσα από πολιτικές οι οποίες αφενός προσπαθούν να αποτρέψουν το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης πολιτικοκοινωνικής κρίσης, αφετέρου το ξεκίνημα πολεμικών συγκρούσεων οι οποίες, εφόσον γενικευτούν, εύκολα θα μπορούσαν να μετατραπούν σ’ ένα παγκόσμιο ολοκαύτωμα.
Η ΣΙΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Οταν ο Γκάρι Κλάιντ Χουφμπάουερ, ένας από τους κορυφαίους οικονομολόγους του Ινστιτούτου Διεθνούς Οικονομίας της Ουάσιγκτον, χρησιμοποίησε το 2003 επιχειρήματα για να αποδείξει ότι οι καλές εμπορικές συναλλαγές μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας βοηθούν τους Αμερικανούς καταναλωτές να εξοικονομήσουν αρκετά χρήματα, κανείς δεν πρόσεξε τίποτα πίσω από τις λέξεις και τους μαθηματικούς υπολογισμούς. Το τυπικό συμπέρασμα ήταν ότι η αμερικανική οικονομία ευνοείται από τις καλές εμπορικές σχέσεις με την αναπτυσσόμενη Κίνα, η οποία για πολλούς λόγους τείνει να μετατραπεί στη νέα υπερδύναμη.
Τα μεταποιημένα είδη που εισάγονται στις ΗΠΑ από την Κίνα ξεπερνούν πλέον σε αξία τα 150 δισεκατομμύρια δολάρια και είναι, γενικότερα, είδη που κάποτε εισάγονταν από άλλες χώρες.
Ο Χουφμπάουερ υπολόγισε ότι αγαθά αξίας 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων εισάγονται στις ΗΠΑ από άλλες χώρες που ανταγωνίζονται την Κίνα σε χαμηλούς μισθούς. Στον αντίποδα, προϊόντα αξίας 450 δισεκατομμυρίων δολαρίων προέρχονται από αμερικανικές και ιαπωνικές εταιρίες οι οποίες προσπαθούν μεν να ανταγωνιστούν τους Κινέζους, πληρώνοντας, ωστόσο, μεγαλύτερους μισθούς σε εργατικό προσωπικό.
Αυτός ο ανταγωνισμός, με απλά μαθηματικά, φανερώνει ότι αγαθά αξίας 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων ανταγωνίζονται την αυξανόμενη εμπορική «εισβολή» των κινεζικών προϊόντων συμπιέζοντας τις τιμές των υπόλοιπων προϊόντων, με τα όποια επακόλουθα.
Κατά συνέπεια, η επιλογή των κινεζικών προϊόντων στις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο μοιάζει αναπόφευκτη, εφόσον η αμερικανική οικονομία μπορεί να ωφεληθεί περίπου 20% περισσότερο έναντι μεγεθών της τάξεως του 3%-5% που προσφέρουν οικονομικές συνεργασίες με άλλες χώρες. Παράλληλα, δύο ακόμα οικονομικές παράμετροι ενισχύουν το αμερικανικό άνοιγμα προς την κινεζική αγορά.
Πρώτον, ο μεγαλύτερος δανειστής των ΗΠΑ είναι η Κίνα.
Δεύτερον, η ίδια χώρα έχει προσαρτήσει την ισοτιμία του εθνικού της νομίσματος στο αμερικανικό δολάριο.
Η Κίνα είναι η μόνη μεγάλη εμπορική δύναμη η οποία έχει προσδέσει το νόμισμά της με το δολάριο.
Ο Χουφμπάουερ εξηγεί με απλά λόγια ότι οι Κινέζοι θεωρούν το ξένο συνάλλαγμα -κυρίως το αμερικανικό δολάριο- κάτι υπερπολύτιμο, όπως ήταν κάποτε ο χρυσός για άλλες χώρες. Η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας είναι ο θεματοφύλακας των δολαρίων στη χώρα.
Εύκολα αντιλαμβάνεται οποιοσδήποτε ότι η όποια οικονομική κρίση προσπαθήσει να πλήξει το αμερικανικό δολάριο, θα πλήξει άμεσα και μια γιγάντια χώρα, η οποία αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και η οποία έχει πλέον σήμερα τη δυνατότητα να αντιδράσει ποικιλοτρόπως σε διεθνές επίπεδο. Ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ αποτελεί το φόβο και τον τρόμο άλλων μικρότερων οικονομιών, αδυνατεί να επιβάλει κανόνες στην κινεζική οικονομική λογική η οποία ακολουθεί τις αυξομειώσεις του δολαρίου. Ακόμα και οι G7 (οι επτά μεγαλύτερες οικονομικές δυνάμεις) αδυνατούν να επέμβουν στην εξάρτηση του κινεζικού γουάν από το αμερικανικό δολάριο.
Το 2004 ο Λι Ρουογκού (αναπληρωτής διοικητής της Κεντρικής Κινεζικής Τράπεζας) δήλωσε στη σύσκεψη των G7, όπου εκλήθη για να πιεσθεί να αλλάξει την οικονομική πολιτική της χώρας του:
«Εάν υποχρεώσετε την Κίνα να αλλάξει, θα κάνετε ζημιά στις ΗΠΑ. Θα σκοτώσετε τη χήνα που προσφέρει το χρυσό αβγό».
Η δήλωση αυτή επιβεβαιώνει αφενός τους ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς μεταξύ Κίνας-ΗΠΑ, αφετέρου το γεγονός ότι οι οικονομικοί κραδασμοί της Κίνας εύκολα μπορούν να προκαλέσουν κλυδωνισμούς στις οικονομίες του υπόλοιπου κόσμου. Μήπως αυτό έχει ήδη συμβεί; Μήπως η ευρωζώνη δέχθηκε καίριο πλήγμα μέσω της ασθενούς ελληνικής οικονομίας η οποία, προφανώς εσκεμμένα, στοχεύθηκε;
Χιλιάδες εταιρίες και θέσεις εργασίας μεταφέρονται ή πρόκειται να μεταφερθούν από τις ΗΠΑ στην Κίνα, κάτι που μεταφράζεται και σε μεταφορά υποδομών, τεχνογνωσίας και μακροπρόθεσμων στρατηγικών επιρροών. Παράλληλα, μεγάλος αριθμός κινεζικών επιχειρήσεων, αλλά και προϊόντων κατακλύζει με εντατικό ρυθμό ολόκληρο τον κόσμο, συνεπώς και την Ευρώπη! Η ώρα της Κίνας πλησιάζει την ίδια στιγμή που η Ενωμένη Ευρώπη δείχνει να αυτοαναιρείται, με το ευρώ να συγκρούεται άτυπα με το δολάριο σ’ έναν «πόλεμο» με φανερούς και κρυφούς συμμάχους, αλλά και εχθρούς εκατέρωθεν.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΝΤ
Μέσα από τα ερείπια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους αναζήτησαν άμεσες λύσεις για να αναστηλωθεί η παγκόσμια οικονομία, και κυρίως οι οικονομίες των κρατών που υπέστησαν τις μεγαλύτερες βλάβες από τις ισοπεδωτικές πολεμικές επιχειρήσεις.
Η δημιουργία ενός παγκόσμιου οικονομικού οργανισμού με ρόλο ρυθμιστή στις χωλαίνουσες οικονομίες οδήγησε στην ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στις 27-12-1945, στην Ουάσιγκτον. Το καταστατικό του αποτέλεσε προϊόν σύμπραξης της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των χωρών της Δυτικής Ευρώπης, που όρισαν ως εναρκτήρια ημέρα λειτουργίας του οργανισμού την 1η Μαρτίου 1947 με γενικό διευθυντή το Βέλγο Καμίγ Γκιτ.
Αν και ως πρωτοστάτες της ιδέας φέρονται οι Αμερικανοί, βασικοί εμπνευστές της είναι οι Αγγλοι, οι οποίοι έθεσαν επικεφαλής τον παγκοσμίου φήμης Βρετανό οικονομολόγο Τζον Μέιναρντ Κέιν, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Χάρι Γουάιτ. Και οι δύο οικονομολόγοι ήταν οπαδοί του δόγματος ότι το κράτος πρέπει να παρεμβαίνει συνεχώς και καθοριστικά στην οικονομία, λαμβάνοντας αποφάσεις που μπορεί να είναι και οδυνηρές για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο. Δυστυχώς, τα κριτήρια για τέτοιες παρεμβάσεις είναι συνήθως υποκειμενικά και όχι αντικειμενικά, γεγονός που κατέστησε πολύ γρήγορα τη φήμη του ΔΝΤ αρνητική και ολέθρια για τις οικονομίες των κρατών που θα συνεργάζονταν μαζί του.
Τα μέλη του ΔΝΤ είναι 185 κράτη τα οποία έχουν δικαίωμα ψήφου, ωστόσο οι αποφάσεις ελέγχονται κυρίως από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, τη Γερμανία, τη Μ. Βρετανία και τη Γαλλία.
Ανώτατο όργανο είναι το Συμβούλιο των Διοικητών στο οποίο τα κράτη-μέλη εκπροσωπούνται από έναν εκπρόσωπο- διοικητή και έναν αναπληρωματικό με πενταετή θητεία. Το συμβούλιο συνεδριάζει τακτικά μία φορά το χρόνο, όπου και λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις, ενώ σπανίως συνέρχεται σε έκτακτη σύνοδο.
Βασικός σκοπός του ΔΝΤ είναι η προώθηση της διεθνούς νομισματικής συνεργασίας και η ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου. Παρεμβαίνει σε οικονομική ενίσχυση των χωρών-μελών του, εφόσον απαιτηθεί, κυρίως δε όταν το Συμβούλιο των Διοικητών κρίνει ότι τα συγκεκριμένα κράτη «πληρούν» τις απαιτούμενες προϋποθέσεις και ταυτόχρονα τηρούν τις βασικές αρχές και τους κανόνες για το δανειοληπτικό σκοπό.
Δυστυχώς, οι αρχές και οι κανόνες από την πλευρά των αδύναμων κρατών που θα αναγκαστούν να συνεργαστούν με το ΔΝΤ ισοδυναμούν με τρομακτικές θυσίες οι οποίες δύσκολα γίνονται ανεκτές και αποδεκτές από τα μεσαία και χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.
Οι κυριότερες απαιτήσεις του ΔΝΤ για να αποφασίσει τη σταδιακή εκταμίευση του αιτούμενου δανείου είναι οι εξής:
-Ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων επιχειρήσεων, γεγονός που συνοδεύεται με αλλαγή του νομικού πλαισίου, με επακόλουθο τις μαζικές απολύσεις.
-Μείωση των δημόσιων δαπανών, κάτι που καθιστά ανήμπορο το κράτος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της δημόσιας Υγείας και της Παιδείας, που μεταβιβάζονται σταδιακά σε ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία με το δικό τους τρόπο θα αναπληρώσουν το κράτος.
-Απελευθέρωση της αγοράς, που εξυπακούεται την ιδιωτικοποίηση νευραλγικών επενδύσεων, όπως είναι η ενέργεια, η ύδρευση, οι τηλεπικοινωνίες, η εκμετάλλευση των εμπορικών λιμένων και των μεγαλύτερων αεροδρομίων.
-Ιδιωτικοποίηση ή συγχώνευση των κρατικών τραπεζών, με αποτέλεσμα την απουσία του κράτους ως ρυθμιστή των δανειοληπτικών αναγκών των πολιτών και των επιχειρήσεων.
-Εξυγίανση όλων των επιχειρήσεων με αλλαγή των συλλογικών συμβάσεων που θα απελευθερώσει το όριο των απολύσεων και θα επιβάλει νέες χαμηλές «οροφές» στους μισθούς.
-Επαναπροσδιορισμός των συντάξεων, κυρίως του Δημοσίου, με εξυγίανση των ασφαλιστικών ταμείων, ανατρέποντας, ωστόσο, νομοθεσίες και εργασιακά κεκτημένα πολλών δεκαετιών.

Οι ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν ισχυρή εκπροσώπηση στο ΔΝΤ και είναι εκείνες οι οποίες κατά συνθήκη επιλέγουν τον επικεφαλής του, κάτι που προκαλεί τη διαμαρτυρία των αναπτυσσόμενων χωρών που προέρχονται από την Ασία και την Αφρική.
Οι χώρες-μέλη προσφέρουν τα αναλογούντα ποσά στον οργανισμό σύμφωνα με τις οικονομίες τους και βέβαια κατ’ αναλογίαν έχουν τη δυνατότητα να αντλούν και τα «κέρδη» τους με «ειδικές λήψεις» κεφαλαίων που προβλέπονται από το καταστατικό.
Οι ΗΠΑ αποτελούν την κορυφαία οικονομική δύναμη στο ΔΝΤ, που αντιπροσωπεύει το 18% και με ανάλογη εκπροσώπηση σε ψήφους.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση εκπροσωπεί το 30% με ισχυρότερους εταίρους τη Γερμανία και τη Μ. Βρετανία και δευτερευόντως τη Γαλλία. Αντιλαμβάνεται κάποιος το εύλογο συμφέρον της Γερμανίδας καγκελαρίου κ. Ανγκελα Μέρκελ για την επιμονή της να συμμετέχει στο μηχανισμό οικονομικής στήριξης της Ε.Ε. και το ΔΝΤ στην πρόσφατη περίπτωση της Ελλάδας.
Οταν δηλαδή μπορείς να εισπράττεις διπλά, γιατί να μην το επιδιώξεις; Αλλωστε, από την ευρωπαϊκή οικονομική κρίση η Γερμανία ωφελήθηκε με αύξηση των εξαγωγών της, η δε Μ. Βρετανία, έχοντας διατηρήσει το εθνικό νόμισμά της, τη λίρα, ουδέποτε έπαψε να «φλερτάρει» με το αμερικανικό δολάριο όντας «μεγαλομέτοχος» και στο ΔΝΤ. Υπό αυτές τις βάσεις, το ΔΝΤ λειτουργώντας ως καθοριστικός πολιτικοοικονομικός παράγοντας, συνεργαζόμενο με την Παγκόσμια Τράπεζα και την Τριμερή Επιτροπή, επιβάλλει με σκληρό τρόπο στις χρεωμένες χώρες τις εντολές του, κάνοντας σε πολλές περιπτώσεις κατάχρηση της εξουσίας του.
«ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ», «ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ», «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ», έννοιες οι οποίες ενώ φαινομενικά αποτελούν το σωσίβιο για τις παραπαίουσες οικονομίες, αργότερα θα αποδειχθούν -ως λύσεις- ολοκληρωτική καταστροφή.
ΟΠΟΥ ΔΝΤ, ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! (BOX)
-Κρίση στη Βρετανία (1976)
Η πτώση της στερλίνας το 1976 έναντι του δολαρίου οδηγεί τη Βρετανία σε πολιτικοοικονομική κρίση. Η κίνησή της να ζητήσει δάνειο από το ΔΝΤ προκαλεί έκπληξη στο διεθνές περιβάλλον. Η Αγγλία πληρώνει το βαρύ τίμημα με οδυνηρά κοινωνικά μέτρα.
-Κρίση στο Μεξικό (1995, φτώχεια 50%)
Το Μεξικό παίρνει δάνειο ύψους 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων έπειτα από συμφωνία του ΔΝΤ και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, το έτος 1995. Αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων είναι η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 20% και η αύξηση του ορίου της φτώχειας, που ξεπερνά το 50%.
-Κρίση στη Ρωσία
Από το 1992 έως και το 1996 η Ρωσία δανείζεται ποσό τουλάχιστον 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το 2008 παίρνει άλλα 41,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Δυστυχώς και αυτή πτωχεύει.
-Kρίση στην Ασία (1997-1998, χρεοκοπία)
Ενώ η ασιατική κρίση απειλεί να φτάσει μέχρι την Ιαπωνία, το ΔΝΤ δίνει δάνεια 55 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Κορέα, 17 δισεκατομμύρια στην Ταϊλάνδη και 23 δισεκατομμύρια στην Ινδονησία. Για το ΔΝΤ αυτή είναι η μεγαλύτερη διάσωση μέχρι στιγμής και συνοδεύεται από το πρόγραμμα που έμεινε γνωστό ως SAP (Structural Adjustment Policies).
Σύμφωνα με αυτό το πρόγραμμα, επιβάλλονται μέτρα λιτότητας, όπως η περικοπή των κρατικών δαπανών, η αύξηση των επιτοκίων, η ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων, το κλείσιμο ζημιογόνων επιχειρήσεων, η ανάκληση αποφάσεων για την προστασία του εμπορίου και ο επαναπροσδιορισμός του χρηματοοικονομικού συστήματος. Αποτέλεσμα είναι η εκτόξευση της ανεργίας στα ύψη, η αύξηση των τιμών σε καθημερινά αναγκαία αγαθά, η χρεοκοπία σε πλήθος επιχειρήσεων, η πυροδότηση κοινωνικών αναταραχών και αιματηρών συγκρούσεων.
-Κρίση στη Βραζιλία (1998-2002)
Λαμβάνει 41,5 δισεκατομμύρια δολάρια και άλλα 30 δισεκατομμύρια δολάρια με αποτέλεσμα τη μείωση κρατικών δαπανών και την απώλεια πολλών χιλιάδων θέσεων εργασίας.
-Κρίση στην Αργεντινή (1999-2001)
Προς τα τέλη του 2000 και μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας λαμβάνει δάνειο 40 δισεκατομμυρίων από το ΔΝΤ. Η κυβέρνηση αγνοώντας και καταπατώντας προεκλογικές υποσχέσεις ακολουθεί επακριβώς τις οδηγίες του ΔΝΤ, οι οποίες ωστόσο δεν αποτρέπουν το 2001 τη χρεοκοπία και την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Στα 3 χρόνια που ακολουθούν ο λαός στενάζει από την οικονομική συρρίκνωση και την πολιτική κρίση, που οδηγούν τους περισσότερους πολίτες στην απόγνωση και την πείνα. Ο λαός εξεγείρεται το 2006 και η Αργεντινή έχοντας αποπληρώσει μέρος των δανείων οδηγείται προς την έξοδο από το ΔΝΤ.
-Κρίση στην Τουρκία
Τρεις φορές οι τουρκικές κυβερνήσεις έχουν λάβει τα μεγαλύτερα δάνεια από το ΔΝΤ. Τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια το 1999, 7,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2000 και 10 δισεκατομμύρια δολάρια το 2004 σε τριετές πρόγραμμα. Και σε αυτή τη γειτονική χώρα ξεσπούν αναταραχές και διαδηλώσεις κατά του ΔΝΤ. Ο πρόεδρος Ερντογάν επιχειρώντας άλλες μεθόδους αποφεύγει κατά την τελευταία τριετία και κατά τη διάρκεια της έντονης κρίσης να προσφύγει ξανά στο ΔΝΤ.
-Κρίση στην Ισλανδία (2008, εκβιασμός)
Η Ισλανδία παίρνει δάνειο 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων προσπαθώντας να αντεπεξέλθει στην απειλή της χρεοκοπίας. Το ΔΝΤ όμως καθυστερεί την εκταμίευση των δόσεων θέλοντας να εκβιάσει τη χώρα να αποζημιώσει την Ολλανδία και τη Βρετανία για τα χρήματα που έχασαν οι πολίτες τους από τις ισλανδικές τράπεζες. Συγχρόνως επιβάλλει σκληρούς όρους, όπως μείωση των υπουργικών δαπανών κατά 10% και αύξηση των επιτοκίων.
-Κρίση στην Ουκρανία (2008)
Η Ουκρανία εν μέσω της κρίσης του 2008 και έχοντας προβλήματα ρευστότητας δανείζεται το ποσό των 16,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η πολιτική κρίση κορυφώνεται λόγω των απαιτήσεων του ΔΝΤ για περικοπές δαπανών, πωλήσεις τραπεζών και ενίσχυση του χρηματοοικονομικού συστήματος και τελικά το ίδιο το ΔΝΤ αναγκάζεται να παγώσει τη συνεργασία του με την Ουκρανία.
-Κρίση στην Ουγγαρία (2008)
Το ΔΝΤ δανείζει το ποσό των 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Ουγγαρία, θέτοντας ωστόσο όρους όπως την κατάργηση του 13ου μισθού, την περικοπή των υπουργικών δαπανών και τη σημαντική ελάττωση της 13ης σύνταξης.
-Κρίση στη Λευκορωσία (2008, υποτίμηση)
Η Λευκορωσία για να αντεπεξέλθει στις συνέπειες του μεγάλου, για τα δεδομένα της, δανείου που πήρε από το ΔΝΤ, ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, προχωρά στην υποτίμηση του νομίσματός της κατά 20% και στο πάγωμα των μισθών.
-Κρίση στη Λετονία (2008, αδιέξοδο)
Στην κρίση του 2008 Ε.Ε. και ΔΝΤ αποφασίζουν να στηρίξουν τη χώρα δανείζοντάς της το ποσό των 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η ρήξη μεταξύ Ε.Ε. και ΔΝΤ ωστόσο, όσον αφορά στην εκπλήρωση των όρων του δανείου από τη Λετονία, δημιουργεί πρόβλημα καθώς το ΔΝΤ δεν είναι ικανοποιημένο και επιβάλλει αυστηρότερους όρους. Ενώ ταυτόχρονα καθυστερεί και την εκταμίευση των δόσεων.
-Κρίση στο Πακιστάν (2008, αδιέξοδο)
Το Πακιστάν δανείζεται το ποσό των 7,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων και αναγκάζεται ως αντάλλαγμα να προβεί στη λήψη μέτρων, όπως τη μείωση των κρατικών δαπανών, την αύξηση των φόρων και των επιτοκίων και την αναστολή των επιδοτήσεων σε ενέργεια, πετρέλαιο και λιπάσματα.
-Κρίση στη Σερβία (2009, ανεργία)
Η Σερβία για να εξασφαλίσει δάνειο ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ συμφώνεί σε σκληρούς όρους, όπως η απώλεια του 1/5 των 70.000 θέσεων εργασίας του δημόσιου τομέα και το πάγωμα των μισθών.
-Κρίση στη Ρουμανία (2009)
Το ΔΝΤ δανείζει στη Ρουμανία το ποσό των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2009, ωστόσο οι όροι που επιβάλλει φέρνουν την πτώση της κυβέρνησης και την αναστολή της εκταμίευσης των δόσεων. Με την άνοδο της νέας κυβέρνησης αποκαθίσταται η διαδικασία της χρηματοδότησης αφού εφαρμόστηκαν νέα μέτρα, όπως η σύνδεση των συντάξεων με τον πληθωρισμό έναντι του μέσου όρου των μισθών.
-Κρίση στη Σρι Λάνκα (2009, ανεργία)
Παρά τα προβλήματα των διαπραγματεύσεων μεταξύ του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, η χώρα καταφέρνει να πάρει τελικά δάνειο ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΡΚΟΥΔΑ – ΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟ ΝΟΜΙΣΜΑ
Την ίδια στιγμή που ξεσπούν η παγκόσμια οικονομική κρίση και η σύγκρουση του ευρώ με το δολάριο, ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ παρουσίασε στους δημοσιογράφους ένα νέο νόμισμα, «το νόμισμα του μελλοντικού κόσμου», όπως το χαρακτήρισε ο ίδιος, κατά τη Σύνοδο των G8 στην πόλη Ακουίλα της Ιταλίας.
Ο Ρώσος πρόεδρος χαρακτήρισε το υποδεικνυόμενο νόμισμα ως «σύμβολο της ενότητας» υπό την κοινή επιθυμία των «οκτώ» να επιλύσουν πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα από κοινού.
Το νόμισμα έφερε ανάγλυφες χαράξεις και γράμματα στην αγγλική γλώσσα και αυτοπροσδιοριζόταν ως «UNITED FUTURE WORLD CURRENCY», δηλαδή «Νόμισμα του Μελλοντικού Ενωμένου Κόσμου». Αλήθεια, ποιον «μελλοντικό ενωμένο κόσμο» υπαινίσσεται το προτεινόμενο νόμισμα και ποιες ανακατατάξεις προφητεύει οι οποίες θα επηρεάσουν ριζικά τις ανθρώπινες κοινωνίες;
Ο ίδιος ο Μεντβέντεφ, ο οποίος εξήγησε ότι το νόμισμα κόπηκε στο Βέλγιο και φέρει εκτός από τα πέντε φύλλα-σύμβολα των πέντε ηπείρων τη φράση «ενότητα στην πολυμορφία», ήταν φειδωλός.
Κατά περίεργο τρόπο, την πρόταση της Ρωσίας επικροτεί και η Κίνα, η οποία -όπως αναλύσαμε- ενώ έχει επενδύσει την οικονομία της στο αμερικανικό δολάριο, συνυπογράφει ένα νέο παγκόσμιο σύστημα συναλλαγών που θα «εξαφανίσει» το δολάριο, το οποίο για περισσότερο από εκατό χρόνια διέπει το παγκόσμιο εμπόριο και τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.
Τον «άξονα αμφισβήτησης» του δολαρίου αποτελούν πλέον φανερά η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και η Βραζιλία που εκπροσωπούν κάτι περισσότερο από το 15% της παγκόσμιας οικονομίας με αυξητικό δείκτη.
Υποστηρικτές του δολαρίου, ωστόσο, δηλώνουν αρκετές ισχυρές οικονομίες του κόσμου, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και η Ιαπωνία.
Το ενδεχόμενο ίδρυσης ενός νέου παγκόσμιου νομισματικού συστήματος φέρεται ότι συζήτησαν επιφανή μέλη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ κατά τη συνεδρίαση της Αθήνας στις 14-16 Μαΐου 2009, στον Αστέρα της Βουλιαγμένης. Ανάλογες φήμες θέλουν τις ίδιες συζητήσεις να γίνονται ανάμεσα στα μέλη της διεθνούς ελίτ, CFR, που είναι γνωστή και ως Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων.
Μήπως πραγματικά βρισκόμαστε στα πρόθυρα εφαρμογής των τελικών πράξεων ενός σχεδίου, μιας αμφιλεγόμενης, εδώ και χρόνια, Νέας Τάξης Πραγμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο και της αντικατάστασης του κραταιού δολαρίου από ένα καινούργιο διεθνές νομισματικό σύστημα που θα την εκπροσωπεί; Κι όλα αυτά (εφόσον συμβούν) ποιες ριζικές ανατροπές -οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές- θα επιφέρουν στην ανθρωπότητα;

---

Ο Απόστολος Αντωνάκης είναι δημοσιογράφος της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος και διευθυντής του περιοδικού “Φαινόμενα”. πηγή metafysiko.gr

ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ......

ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ - ΜΕΛΑΜΠΟΔΕΙΟ ΙΕΡΟ ΑΙΓΟΣΘΕΝΩΝ

Ο Μελάμπους, ο αρχαιότατος ψυχίατρος μάντις, υπήρξε τέταρτος απόγονος του Δευκαλίωνος και γενάρχης του μαντικού γένους των Μελαμποδιδών. Ήταν υιός του Αμυθάονος (υιού του Κρηθέως του Αιόλου) και της Ειδομένης, κόρης του Φέρητος, αδελφός του Βίαντος. Επειδή η μητέρα αυτού όταν γεννήθηκε, τον άφησε σε τόπο σύνδεδρο,  ο ήλιος έκαψε τα πόδια του, ώστε έγιναν μελανά.                                                                                                                                                                           
Ο πατέρας του Μελάμποδος είχε μετοικήσει από την Θεσσαλία στην Πύλο. Ο Μελάμπους κατοικούσε αρχικά στα κτήματα του πατέρα του, όπου κοντά στο σπίτι του υπήρχε μια βελανιδιά με φωλιά φιδιών. Οι υπηρέτες φόνευσαν τα φίδια, αλλά ο Μελάμπους πήρε τα μικρά τους και τα'ανάθρεψε. Αργότερα καθώς κοιμόταν μια μέρα, τα φίδια τον πλησίασαν και με τις γλώσσες τους του καθάρισαν τ'αυτιά. Έτσι όταν ξύπνησε, ήταν σε θέση να καταλαβαίνει την γλώσσα των πουλιών «και παρ'εκείνων μανθάνων προέλεγε τοις ανθρώποις τη μέλλοντη». Οιωνός στα αρχαία ελληνικά σημαίνει πτηνό, μεταφορικώς δε μαντεία που συνάγεται από τους κρηγμούς και το πέταγμα των πτηνών. Ο όφις θεωρείτο ιερό ζώο της Γης, καθώς μπαινοβγαίνει αθόρυβα στις γήινες ρωγμές. Στους Δελφούς η Πυθία κατέβαινε στο Άδυτο για να είναι σε επαφή με την Γη, ενώ δίπλα της βρισκόταν πάντα ο λίθινος ομφαλός, ο τάφος του Πύθωνος. Για όποιο άτομο είχε μαντικές ικανότητες, είχε επιβιώσει η έκφραση, ότι διέθετε «πνεύμα Πύθωνος». Στα δελφικά νομίσματα δίπλα στον τρίποδα εικονιζόταν και ο ιερός όφις της Γης ο Πύθων. Ο συμβολισμός του φιδιού πέρασε και στον Ασκληπιό. Με την έλευση του Χριστιανισμού τα ιερά σύμβολα των Ελλήνων δαιμονοποιήθηκαν.
Ο Μελάμπους έμαθε επίσης να μαντεύει και από τις θυσίες, αλλά και από τον Απόλλωνα, τον οποίο συνάντησε στον Αλφειό ποταμό. Ο Μελάμπους υπήρξε πατέρας του Άβαντος, δισέγγονος του Μελάμποδος ήταν ο περίφημος μάντις Αμφιάραος.                                                                                         

Σύμφωνα με τις έρευνες των ιατρών και καθηγητών του Πανεπιστημίου, Γεωργίου Τσουκάντα, Δ. Κουρέτη, οι οποίοι στηρίχθηκαν στην προσεκτική μελέτη των αρχαίων κειμένων και στα διασωθέντα σχετικά αριστουργήματα τέχνης του 5^ου π. Χ. αιώνα απεκαλύφθη ότι ορισμένες σύγχρονες εφευρέσεις ήταν κτήμα των αρχαίων προγόνων μας. Τα επιστημονικά πρακτικά και οι ανακοινώσεις δημοσιεύτηκαν στα εξής περιοδικά : «Η Ψυχοκαθαρτική Μέθοδος της ατεκνίας του Ιφίκλου από τον Μελάμποδα», με τη συνεργασία του Καθηγητού του Πανεπιστημίου Δ. Κουρέτα. Περιοδικό Πλάτων έτος Ζ´,τευχ. Β´ 1955 και Ελληνική Ιατρική τομ. 24^ος, 11^ον, Θεσσαλονίκη. «Ο Πρώτος Έλλην ψυχοσωματιστής ιατρός». Ανακοίνωση στην Ιατροχειρουργική Εταιρεία Αθηνών 6-2-1957. Ανάτυπον εκ των πρακτικών της Ετ. «Ψυχιατρικαί και ψυχαναλυτικαί μέθοδοι στη προϊστορία». Ανακοίνωση στην Ιατρική Εταιρεία Ι. Κ. Α. Αθήνα 1961)                                                                                                                                      

Σύμφωνα με τους ιατρούς ο μύθος των Προιτίδων και Μελάμποδος αποτελεί κατά τον 14^ο π. Χ. αιώνα θεραπείες νοσημάτων ψυχογενούς αιτιολογίας. Ο βασιλεύς της Τίρυνθος Προίτος είχε 3 θυγατέρες την Ιφινόη, την Λυσίππη και την Ιφιάνασσα. Ήσαν ωραιότατες αλλά πολύ περιορισμένες λόγω αυστηρών ηθών του πατέρα τους Προίτου, ο οποίος και για να κολυμπήσουν ακόμα τους είχε κατασκευάσει υπόγειες στοές από τα ανάκτορα προς τη θάλασσα, όπου είχε κτίσει σε περίφρακτη και αθέατη ακτή, ιδιαίτερους κολυμβητικούς θαλάμους. Την εποχή εκείνη ο Μελάμπους είχε μεταφέρει στην Πελοπόννησο τη λατρεία του Διονύσου. Οι Προιτίδες μόλις ενηλικιωθήκαν εμάνησαν και επλανώντο ακόσμως, όπως οι Βάκχες,στα όρη της Αργολίδος. Διάφορες αιτίες της τρέλας των Προιτίδων αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς, επικρατέστερα είναι εκείνη που λέει ότι εμάνησαν διότι δεν δέχθηκαν τη λατρεία του Διονύσου. Ίσως να ήταν και αποτέλεσμα τoυ περιορισμού, συνήθως η καταπίεση φέρνει αντίθετα αποτελέσματα. Για την θεραπεία των εκλήθη ο Μελάμπους από την Ηλία αλλά επειδή ζήτησε ως αμοιβή το τρίτο του βασιλείου, ο Προίτος δεν εδέχθη. Το κακό όμως μεγάλωσε, εμάνησαν οι Προιτίδες περισσότερο και παρέσυραν ομαδικώς πλήθος γυναικών οι οποίες τράπηκαν προς τα βουνά της Αργολίδος, Αρκαδίας και όλης της Πελοποννήσου σχίζοντας τις ίδιες των σάρκες και κατασπαράζοντας τα βρέφη των. Ο Προίτος τότε μετεκάλεσε εκ νέου τον Μελάμποδα και δέχθηκε να θεραπεύσει το κακό υπό βαρύτερους όρους, δηλαδή παραχωρεί στον ιατρομάντη τα 2/3 του βασιλείου του. Έτσι ο Μελάμπους επιστράτευσε τους ωραιότερους και δυνατότερους άνδρες του Άργους και εξώρμησεν εναντίων των μαινόμενων γυναικών. Δια αλαλαγμών, ενθουσιαστικών χορών και άλλων Διονυσιακών εκδηλώσεων ανάγκασε τις Προιτίδες να κατέλθουν στη Συκίωνα. Εκει η Ιφινόη η πρεσβυτέρα πέθανε από τις ταλαιπωρίες ενώ οι δύο άλλες δια των ψυχοθεραπευτικών μεθόδων του Μελάμποδος ιάσθησαν.

Άλλη εκδοχή ως τόπος θεραπείας αναφέρει ένα σπήλαιο στους Λουσούς της Κλειτορίας, πλησίον της Στυγός. Εκεί τις συνέλαβε και τις κατέβασε σε ένα ιερό της Αρτέμιδος όπου με απόρρητες θυσίες και καθαρμούς τις θεράπευσε. Οι κάτοικοι, λόγω του γεγονότος, εκεί μέχρι των ιστορικών χρόνων λάτρευαν την «Ημερασίαν Αρτέμιδα». Αναφέρεται, ότι ο Μελάμπους χορήγησε στις Προιτίδες και Ελλέβορον. Κατά τον Θεόφραστο ο ελλέβορος ο μαύρος θεωρούνταν τόσο τοξικός που λέγεται ότι προκαλούσε μεθυστική επίδραση στους βοτανοσυλλέκτες που τον ξέθαβαν αφού η τοξίνη του μπορούσε ν'απορροφηθεί από το δέρμα τους. Για να εξουδετερώσουν τη ναρκωτική επίδραση του φυτού, οι βοτανοσυλλέκτες έτρωγαν σκόρδο, έπιναν ανέρωτο κρασί, προσεύχονταν στον Απόλλωνα και τον Ασκληπιό, και παρακολουθούσαν το πέταγμα του αετού, ζώο-προστάτης του φυτού. Σύμφωνα με τη φαρμακολογία των βοτάνων ο Ελλέβορος ή Βέρατρο, κοινώς Στερογιάννι είναι φυτό που περιέχει τη Βερατρίνη, ουσία πολύ τοξική, τη Ζερβίνη,  Ζερβικό οξύ, άμυλο και γκόμμα κλπ. . Ο ελλέβορος θεωρούνταν τόσο αιτία παραφροσύνης όσο και αντίδοτο σ'αυτήν, δηλ. λειτουργεί σαν ομοιοπαθητικό. Επίσης χρησιμοποιείται ως αναλγητικό, διουρητικό στην περίπτωση αρθριτισμού και ως καταπραϋντικό της καρδιάς. Είναι δυνατό καθαρτικό, εμετικό και πτερνιστικό. Εξωτερικώς χρησιμοποιείται ως πομάδα κατά της νευραλγίας και των ρευματικών πόνων και κατά της φθειριάσεως. Υπάρχουν πολλά είδη Βεράτρου με λίγο ή πολύ ανάλογες ιδιότητες. Ο Μελάμπους επίσης πρώτος μεταχειρίστηκε το σίδηρο, το χαλκό, τη σκύλλα και το θαλάσσιο ύδωρ και άλλα προς θεραπεία των πασχόντων.

Τρίτη παράδοση ως τελικό τόπο ίασης των Προιτίδων αναφέρει το άντρον των Ανιγρίδων Νυμφών ( νυν λουτρά Καϊάφα, δυστυχώς η ωραιότατη περιοχή έγινε παρανάλωμα του πυρός) όπου ο Μελάμπους έρριψε τα απορρίμματα της κάθαρσης στον Άνιγρο ποταμό, τα νερά του οποίου έγιναν δύσοσμα και τα ψάρια μη φαγώσιμα. Η παράδοση αυτή συμπίπτει με την εκδοχή ότι οι Προιτίδες έπαθαν λέπρα ή εκζαματική δερματίτιδα από εκδίκηση της Αφροδίτης, επειδή εκαύχωντο, ότι ήταν ωραιότερές της. Εδώ βλέπουμε ότι ο Μελάμπους εγνώριζε την ιαματική ιδιότητα του Καϊάφα ιδίως στα δερματικά νοσήματα. Το γεγονός αυτό της θεραπείας των τρελλών θυγατέρων του Πτοίτου έκανε μεγάλη εντύπωση στην αρχαιότητα και διεδίδετο από στόμα σε στόμα και από κείμενο σε κείμενο μέχρι και στην Ρωμαϊκή Περίοδο. Επιδέξιοι καλλιτέχνες του 5^ου και του 4^ου π. Χ. αιώνος έχοντας υπόψη αυτές τις παραδόσεις φιλοτέχνησαν σε αγγεία εξαίσιες παραστάσεις. Δυστυχώς τα έργα αυτά βρίσκονται στο εξωτερικό, ένα δε μόνο στην Ελλάδα.                                      

Οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί του 1400 π. Χ. γνώριζαν επομένως την ψυχοθεραπεία, την ομαδική ψυχοθεραπεία, την ψυχοσωματική και την ψυχανάλυση. Ο καθηγητής ψυχιατρικής Δημ. Κουρέτας ανακοίνωσε στο 16^ο Διεθνές Συνέδριον Ιατρών Λογοτεχνών (Αθήναι 15-18 Απριλίου 1971) εργασίαν υπό τον τίτλο «ψυχοκατακλυσμική ή ενδοεκρηκτική μέθοδος θεραπείας των νευρώσεων (φοβιών), μέθοδος που ομοιάζει με εκείνη την οποία μεταχειρίστηκε πρώτος ο Μελάμπους προς θεραπεία της μανίας των Προιτίδων.                                                                                                                            
Στα Αιγόστενα ή Αιγόσθενα (νυν Πόρτο Γερμανό) της Μεγαρίδος, στις νότιες υπώρειες του μυθικού όρους Κιθαιρώνα (1409 μ. ) μέσα στο αρχαίο οχυρό βρίσκονται τα ερείπια του ιερού του Μελάμποδος και το πρώτο ψυχοθεραπευτήριο της προϊστορικής Ελλάδας. Μία πρωτότυπη ερμηνεία που δίνεται από τον αείμνηστο ερευνητή Δημήτρη Δημόπουλο σχετικά με την ετυμολογία των Αιγόστενων είναι ότι η λέξη σημαίνει «κατακλυσμένα στενά». Πράγματι, τα Αιγόσθενα βρίσκονται στα στενά μεταξύ των βουνών Κιθαιρώνα και Πατέρα απέναντι από τις σεισμογενείς Αλκυονίδες νήσους. Τείχη, πύργοι και άλλα λείψανα οικοδομών βρίσκονται σήμερα καταποντισμένα μέσα στη θάλασσα και μπορεί κανείς κολυμπώντας να τα θαυμάσει. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το πανέμορφο βουνό του Κιθαιρωνα.

Ένα χειμώνα, θεωρώντας ήπιο το κλίμα της Αττικής είχα υποτιμήσει τις ξαφνικές αλλαγές του καιρού. Στο δρόμο μεταξύ Βίλλια και Αιγόσθενα ξέσπασε ξαφνικά μία χιονοθύελλα,  μη έχοντας αντιολισθητικές αλυσίδες, καθώς ο δρόμος είναι όλο στροφές, ξαφνικά βρέθηκα ευτυχώς σ'ένα χαντάκι και όχι σε γκρεμό. Στον Κιθαιρώνα εκτυλίχθηκαν πολλά και σημαντικά γεγονότα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Ο Κιθαιρών ονομάστηκε έτσι από τον αρχαιότατο βασιλιά των Πλαταιών. Εθεωρείτο ο Κιθαιρών ιερό βουνό του Διονύσου, επειδή εβάκχευαν εκεί οι Μαινάδες. Εκεί σκοτώθηκαν από τον Απόλλωνα τα παιδιά της Νιόβης, εκεί εγκατέλειψε ο άσπλαχνος βασιλιάς Λάϊος τον γιό του, τον Οιδίποδα, εκεί ο Ηρακλής ανδρώθηκε κοντά σε βοσκούς. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, σε μία σπηλιά που βλέπει προς τα βορειοδυτικά, δηλ. προς την κατεύθυνση του Ελικώνα, υπήρχε το μαντείο των Σφραγιτίδων Νυμφών και της Κιθαιρώνιας Ήρας. Εκεί δόθηκε ο χρησμός και επικαλέστηκαν τη βοήθεια της Ήρας και των Νυμφών για να νικήσουν τους Πέρσες στις Πλαταιές. Με τον Δημόπουλο ψάξαμε το μαντείο. Η υποψία μας οδήγησε στο μοναστήρι της Αγίας Άννας αλλά οι καλόγριες ήσαν πολύ επιφυλακτικές και έτσι δεν μπορέσαμε να δούμε την σπηλιά, πιθανό οι μοναχές να είχαν σφραγίσει την είσοδο του μαντείου. Το μόνο που είδαμε ήταν αρχαία δομικά υλικά εντοιχισμένα στη παλιά μονή. Παρά την απογοήτευση που είχαμε αποζημιωθήκαμε όταν φθάσαμε στο ιερό του Μελάμποδος. Έκτοτε επισκέπτομαι συχνά τα Αιγόσθενα εξ αιτίας της υπέροχης περιοχής, κατάφυτη από πεύκα και ελαιώνες που φτάνουν μέχρι την πεντακάθαρη θάλασσα. Ο επισκέπτης μπορεί να συνδυάσει πεζοπορία, μπάνια και αρχαιολογικές εξορμήσεις. Η ιστορία των Αιγοσθένων δεν είναι πολύ γνωστή, καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου. Οι μόνες αναφορές που έχουμε είναι από τον Παυσανία στα «Αττικά» και από τον Ξενοφώντα στα «Ελληνικά». Σχετικές πληροφορίες και φωτογραφίες παρουσιάζει ο γράφων στο Ελληνικό Πανόραμα,  τεύχος 20 του 2001 με θέμα τα «Οχυρά της Αττικής « όπου αναφέρω το μαντείο του Μελάμποδος επειδή βρίσκεται μέσα στο οχυρό των Αιγοσθένων. Τα Αιγόσθενα είναι μια αρχαία καστροπολιτεία η οποία περικλείει μέσα της σύγχρονα σπίτια. Η είσοδος είναι ελεύθερη.                                                                                                                                                                                            
Ο Παυσανίας μνημονεύει τα Αιγόσθενα μόνο χάρη του Μελαμποδείου ιερού και της ετήσιας γιορτής. Εντύπωση του έκανε πως η τοπική λατρεία είχε αποστερήσει τον Μελάμποδα την ιατρο-μαντική του ιδιότητα. Άγνωστη παραμένει η ιδιοτυπία της λατρείας. Στα αυτοκρατορικά χρόνια, σε νόμισμα των Αιγοσθένων, απεικονίζεται ένα παιδί θηλαζόμενο από κατσίκα. Ίσως πρόκειται για ένα θεϊκό βρέφος που το εγκατέλειψαν στον Κιθαιρώνα και που το μεγάλωσε θεόσταλτη αίγα. Μερικοί πιστεύουν πως το τοπωνύμιο Αιγόσθενα οφείλεται στον τοπικό θεό που ήταν αρχικά αιγόμορφος, και το όνομα Μελάμπους αποτελεί υπαινιγμό στην αρχική φύση του θεού ως μαυρόποδος κατσικιού. Ας σημειωθεί ότι ο Διόνυσος είχε και το επίθετο μελάναιγις, η λατρεία του οποίου παρέμειναν στενά σχετισμένοι οι τράγοι. Ίσως ο αιγόμορφος Μελάμπους του Κιθαιρώνα αρχικά ήταν διαφορετικός θεός από τον αργείο μάντι Μελάμποδα, προς τον οποίο αργότερα ταυτίστηκε.                                                                  

Μολονότι ο Μελάμπους έδρασε κυρίως στην Αργολίδα, στα Αιγόσθενα σώζονται κατάλοιπα ενός ιερού του. Εκεί ο Μελάμπους ή ένας εκ των απογόνων του δια της ψυχοκαθαρτικής μεθόδου θεράπευσε τον Άλκαθο, βασιλέα των Μεγάρων ( από το γένος των Πελοπιδών ), πάσχοντα από μελαγχολία. Του χορήγησε μάλιστα γάλα αιγών που έτρωγαν ελλέβορο. Στην περιοχή φυτρώνει ο ελλέβορος και στην αρχαιότητα ονομαζόταν «Μελαμπόδιον χόρτον».                                                                                                                                         
Το ιερό του Μελάμποδος ήταν ιδρυμένο μέσα σε πελασγικό τείχος, με πολυγωνική δόμηση της Μυκηναϊκής περιόδου. Αργότερα οι Αθηναίοι ξαναχτίσανε το φρούριο μεγαλοπρεπές, με την κλασική ορθογώνια δόμηση. Το ιερό επιβίωσε μέχρι και την Ρωμαϊκή εποχή, ενώ επάνω του ανηγέρθη αργότερα χριστιανική βασιλική με χρήση αρχαίου υλικού, μετά δε και την δική της ερείπωση κτίσθηκε το σημερινό εκκλησάκι της Αγίας Άννας. Στο εκκλησάκι βρίσκονται εντοιχισμένες αρκετές επιγραφές του Μελαμπόδειου ιερού, μια από αυτές αναφέρει το ΄όνομα «Μελαμπόδωρα Αχέλωνος». Επίσης μεγάλοι ενεπίγραφοι λίθοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως παραστάδες και ιδίως ως υπέρθυρο στο εκκλησάκι. Στον 4^ο μ. Χ. αιώνα το αρχαίο ιερό υπήρχε ακόμα στη θέση του κρίνοντας από το χάλκινο ανδριάντα που έστησαν οι αιγοσθενίτες προς τιμή του Φλαβίου Κωνσταντίνου. Το μαρμάρινο βάθρο βρέθηκε από τον Αν. Ορλάνδο στα θεμέλια της βασιλικής. Οι πρωτοχριστιανοί για να γίνει αποδεκτή η καινούρια θρησκεία από τους κατοίκους συνήθιζαν να κτίζουν τους ναούς στις ίδιες θέσεις όπου υπήρχαν οι ναοί των αρχαίων αφού τους γκρέμιζαν πρώτα (ες έδαφος φέρειν). Άλλοι αρχαίοι ναοί δεν είχαν την ίδια τύχη, τα δομικά υλικά είχαν καταλήξει στα ασβεστοκαμίνια. Οι θέσεις των ιερών δεν ήταν τυχαίες, τις καθόριζε ο νόμος ή τα πυθόχρησα ο μαντεία. Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν την αστρονομία, την γεωμετρία την γεωδαισία και τα μαθηματικά.                                                                                                                                                            
Κρίνοντας τις λέξεις που κρύβουν τα μαντεία όπως Πυθία, Δελφοί και χρησιμοποιώντας στοιχεία γλωσσολογίας, γενεαλογίας, και γεωμυθολογίας μπορεί κανείς να χρονολογήσει την έναρξη λειτουργίας των μαντείων σε εποχή όχι νεότερη της 4^ης χιλιετίας! Στην βαθύτατη και άγνωστη ελληνική προϊστορία διαβλέπουμε παράλληλα και μία διαδοχή θεοτήτων προστάτιδων της Μαντικής και θεραπευτικής τέχνης. Από την Γη, τον Πάνα και την Θέμιδα, μέχρι τον Απόλλωνα και τον Διόνυσο. Η διαδοχή αυτή αντικατοπτρίζει χιλιετηρίδες λειτουργίας των μαντείων-θεραπευτηρίων.                                                                                                                                                
Πηγές: Παυσανίου, Αττικά.                 
Απολλόδωρου, Βιβλιοθήκη Επιστήμη και Τέχνη στην Προϊστορική Ελλάδα. Γεωργίου Τσουκαντά.
«Στο Άδυτο των Ελληνικών Μαντείων». Εκδ. Ελεύθερη Σκέψις.

Φωτο-γράφει.... Αντώνης Κάτανος

ΠΗΓΗ shizas.com

ΙΠΠΟΚΡΑΤΙΚΑ .....ΠΑΥΛΟΥ ΚΥΡΑΓΓΕΛΟΥ

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΙΠΠΟΚΡΑΤΙΚΑ


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΑΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ

ΤΩΝ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΩΝ





Τοϋ Παύλου Σπ. Κυράγγελου

Οι "Ελληνες, «μέγιστοι δανειστές καί τραπεζίτες αίματος Ινδών, Αιγυπτίων, Εβραίων καί λοιπών όφειλετών»(1), ευεργετούν άδια-κόπως καί ακαταπαύστως τους υπερφίαλους «πτωχούς τφ πνεύ-ματι» κατά τήν λογικήν άκολουθιαν της ΚΑ., δπου ό Θεός «βρέχει επί δικαίους καί αδίκους καί τόν ήλιον αύτοϋ ανατέλλει επί πονη¬ρούς καί αγαθούς» (Ματθ. Ε', 45)(2).




Ή

διαδικασία της ευεργεσίας απει¬κονίζεται ιστορικά στό Μυστικό Δείπνο (των Ναβαθηνών), δπου 13 (συνήθως) «διάκονοι καί αύτοδιάκο-ν

Ή διακονία ως θεραπεία, δηλαδή λειτουρ¬γία χρήσεως θερμότητος, οδηγεί άπ' τή θε-ραπαινίδα στό θεράποντα μέσω τοϋ θέ¬ρους, χρονικού τοπίου τοϋ Απόλλωνος, πατρός των μεγάλων θεραπευτών Άρι-σταίου, "Ασκληπιού κ.λπ., οι όποιοι, ως θητεύσαντες παρά τους πόδας τοϋ Χείρω¬νος, ύποδηλοϋν τήν έκδήλωσιν τοϋ ίππο-κρατικοϋ στοιχείου της ιατρικής των, έφ' δσον ή ύπόφυσις (κατ' έμέ, όρθότερον, ίππόφυσις) αντιστοιχεί στον 3ον Όφθαλ-μόν (τροχός ή οΗ&Κπι: (Αϊηα), άναφερόμε-νον εις τήν Μυθολογίαν μας διά τοϋ συμ-βολισμοϋ τοϋ Κύκλωπος.

Οί Κύκλωπες, ως υιοί τοϋ Ποσειδώνος,



αποδεικνύουν τήν γνώσιν, έκ μέρους των Ελλήνων (4) της αντιστοιχίας ίπποφύσε-ως καί μεγάλου δακτύλου τοϋ ποδός.

"Οθεν προκύπτει ή κατανόησις της δυσ¬νόητου ευαγγελικής φράσεως είς τήν Κ. Δ. (Ίωάν. ΙΓ' ,10) περί καθαριότητος ποδών, έν συσχετίσει προς τήν αΐρεσιν τών Κα¬θαρών καί τόν χαλκοϋν δφιν (Χάλκωμα ή Νεεσθάν) εις τήν £ρημον τοϋ Σίνα, δπου παρέχεται τό «μάνα έξ ουρανού». Τά κοι¬τάσματα χαλκού τοϋ Σινά (πρβλ. Κύπρου καί Χιλής) απασχολούν Ενα πληθυσμό Ιδι¬αίτερα θεοσεβή προς

Χαθώρ ή χετ-Χε-ρού, ό «κόσμιος οίκος τοϋ "Ωρου». Ό *Ωρος αποδίδε¬ται με τήν ΰποτεί-νουσαν 5 εις τό «Κοσμικόν Τρίγωνον»

τήν Μ&Π3, γνωστήν μας ως Χαθώρ ή Βρεφοκρατοϋσα Μητέρα. Ή Χα¬θώρ, άπό αρχικό τύποΧετ-Χερού, μετατρέπεται (κατ' έμέ) στην Αγία Κα¬τερίνα τοϋ Σινά).

Κατά συνέπει- "" —"

αν ό Ποσειδών, κύ¬ριος (κατά τήν Άστρολογικήν Θεωρίαν) τών ποδών τοϋ άνθρωπου μέσω τοϋ αστε¬ρισμού τών Ιχθύων, συμβολίζεται (τό πρώτον έν Αρκαδία) διά τοϋ Ιππου (5), έφ' δσον καί μετά της Δήμητρος ύπό μορ-φήν Ιππων συνευρέθησαν, ή δε λέξις «ζέ¬α» (=ρυτίδα τοϋ ουρανίσκου τοΰ ίππου) είναι Ίσόψηφος τοϋ αριθμού 13, σημειο-δοτικοϋ τοϋ Μυστικοΰ Δείπνου. Προκύ¬πτει λοιπόν ή ακόλουθος μυθολογική άπει-κόνισις της γενεαλογίας τοϋ Ασκληπιού: Απόλλων——Κορωνίς Ασκληπιός Ποδαλείριος Μαχάων



Κατά τόν Τζέτζη ή σειρά γενεών άπ' τόν Άσκληπιόν μέχρι τόν 'ϊπποκράτην είναι ή ακόλουθος:

Ασκληπιός

Ποδαλείριος

Ίππόλοχος ι

Σώστρατος

Δάρδανος

Κρήοαμις

Κλεομνοάδης ι

Θεόδωρος

Σώστρατος Β' Κρήσαμις Β' Θεόδωρος Β' Σώστρατος Γ'

Νεβρόξ

Γνωσίδικος

ι Ιπποκράτης

Ηρακλείδης

Ιπποκράτης Β' (6 Μέγας)

Καί κατά μέν «τά άσκελη τών νοση¬μάτων ήπια ποιών» άσκληπιός καλείται, κατά δέ τήν σχέσιν προς τόν άσκάλαβον (=σαύρα, δφις) ως άσκαλάβιος δείκνυ-ται, καί "Ηπιος ώς τόν δφθαλμιώντα Άσκλην (της Επιδαύρου βασιλέα) θε-ραπεύσας. (βλ. καί Όμηρον Β' 731- Δ149: ήπια φάρμακα .... φίλα φρονέων). Στό Άποκαλυψιακό κείμενο (Άποκ. Γ', 18) γίνεται είδική αναφορά στό «κολλνριον», με τό οποίον δ άγγελος της Λαοδικείας όφείλη «νά έγχρίση τους οφθαλμούς τον, ϊνα βλέπη».

Ή Λαοδικεία (σήμερα Έσκί Ίσσάρ), πρώην Διόσπολις καί εΧτα Ροάς, κατά τήν Δήμητρος άποκωδικοποίησιν «ροία



- ροιά - ροιάς», ώς Λαοδόκη υπονοεί τόν όφθαλμόν τοΰ λαοϋ(6), έν συσχετίσει μέ τήν «δοκόν» (7), τήν έμπεπηγμένην εις τόν όφθαλμόν τοϋ ύποκριτοϋ, προκειμένου νά άναχθή ό εμβριθής ερευνητής εις τά στοιχεία τοϋ Τωβίτ (=περιστεράς), 18ου βιβλίου τής καθ' ήμας (Ο) αναφοράς, δπου τό κολλύριον κατασκευάζεται άπ' τόν άρχάγγελον Ραφαήλ (ράφα "Ελ= «ό Θεός θεραπεύει»).

Ή είσοδος τοϋ Ίησοΰ εις τά Σόλυμα «έπί πώλου όνου» δείχνει καί τήν δικα¬στική ν Του Ιδιότητα (πρβλ. Π.Δ.: Κριταί, Ι' ,4) καί τόν άπολλώνιον συμβολι-σμόν της εισόδου Του, έφ' δσον ρυΐΐϋδ (στά λατινικά) ή -πουλος (ώς κατάληξις =-ίδης) δηλοΧ τόν πώλον, τόν νεοσσόν, τήν Ιεράν όρνιθα (πρβλ. Ματθ. ΚΓ' ,37) καί τό βρέφος, τόν υποδέχονται δε ώς Χριστόν Ίησοϋν, δηλαδή Ιάσονα (=Ία-τρόν) Χριστών φαρμάκων (ώς κολλύριον), εξελθόντα πλέον έκ της «Φάτ¬νης (η Κάπης) των άλογων», δπου ώς Ριιΐΐιΐδ ή Πώλος είχε γεννηθή(8) (πρβλ. καί Ζευς Κάπης).

Κατά συνέπειαν τών ανωτέρω ό Θόριος Απόλλων, είσερχόμε-νος εις τους Δελφούς ή Κοσμικήν Μήτραν ( δελφύς ή δελφύα ή δόλφος = μήτρα) ώς Ε(βιταμίνη τοκοφερόλη) ή "Ηλιος, κυβερ¬νήτης (κατά τήν Άστρολογικήν Θεωρίαν) τοϋ 5ου (= ε') Οίκου, εφόρου τών τέκνων, είναι κύριος τών "Ιππων ή Ιπποκράτης, έφ' δσον ή λέξις «ίππος» δηλοΐ τά γεννητικά δργανα, ελεγχόμενα ύπό τοϋ ζωδίου τοΰ Σκορπιού, τό όποιον εις τόν άρχαϊον αίγυ-πτιακόν συμβολισμόν αποδίδεται ακριβώς ύπό δφεος τοϋ Ασκληπιού, κατά τήν άπόδοσιν της Εντολής «ϋε, κύε» (9).

Ό κύων, λείχων τάς πληγάς τοϋ Λαζάρου θεραπευτικώς, (βλ. Λουκ. Ι' ,21), δεικνύουν τήν ήλιακήν ή σειριακήν (=ξη-ραντικήν) δύναμιν τοϋ Ηλίου ή Απόλλωνος, ώς έγένετο μέ τά ελη (=ελκη εις τό σώμα) της Ρόδου καί τών Δελφών(ΙΟ).

Τό ρήμα χρίω ή αλείφω, άποδιδόμενον στην παλαιά δω¬ρική (νϋν λατινικήν διάλεκτον) ώς Ιίηο (χρόνοι: Ιϊηϊ ή Ιενΐ, Ιϊΐιιιτι, ΙΐηεΓε) αποδίδει τόν (οπωσδήποτε ύφ' ημών «δανειοθέντα») τίτλον «λεβίτης» τών Εβραίων ίερέων(11), ύπονοοΰντα τήν χρήσιν ελαίων (δπως τό έλαιόλαδον έπί της κεφαλής τοΰ χριομένου ή χριστού) καί γενικώς οπών (δηλαδή αποσταγ¬μάτων ή εκκριμάτων) έκ δένδρων (γενικώς φυτών).

Ή λέξις «δρυς», αποδίδουσα παλαιότερον τό δένδρον (πρβλ. ΤΓ66 στ' αγγλικά), υπονοεί τους θεραπευτάς Ιερείς Δρυΐδας (λάμα στά θιβετανικά) καί ή λέξις Αεδοιιίαπιΐδ (στά λατινικά) διά τόν Άσκληπιόν όδηγεΧ στάς λατινικός λέξεις δεδαιίεΐνυτι (=δρυμός, δάσος δρυών), αεχαιίειίδ (= φήνινος) καί &65ουΙιΐ5 (=φηγός), κατά τήν άρχικήν εννοιαν αιίειίδ (=σάκος, ασκός, κο-λεός) καί οιιΐΐηα (=μαγειρεΧον, φαγητόν, συνθετικώς προς τό &65 (γεν. αρτίς=χαλκός), ώς ίατρικόν έργαλεΧον άφ' ένός(12) καί ώς χρηματική αμοιβή (=ϊητρα) άφ' έτερου.

Σημειώσεις

1. Βλ. σελ. 5 στό «Γραμματαριθμικό 'Αριθμογραμματικό κ.λπ.» Λεξικό μου (Αθήναι, 1981).

2. Πρβλ. Παραβολήν ζιζανίων.

3. Βλ. καί Ιστορικά στοιχεία περί της Πέτρας.

4. Ή Ζοηε Τίΐ6Γ&ργ ή ΚεΓΙεχο^πιρΙΐΥ (Ανακλαστική θερα¬πεία) έχει καταδείξει αυτήν τήν αντιστοιχία.

5. Ματθ. ς', 22 καί Λουκ. Δ' ,30.

6. Βλ. Ματθ. ς' ,22 καί Λουκ. ΙΑ' ,34: «έάν ό οφθαλμός σου άπλοϋς ή».

7. Βλ. Ματθ. Ζ', 3 -5 καί Λουκ. ς' ,41.

8. Τό θεολογικώς ορθόν είναι: «δπου γεννάται».

9. Βλ. «Αέροπος» τ. 11ο, άρθρο μου «Περί Ύσιδος».



10. Βλ. εις Ίωάν. Φουράκη: «Τά προμηνύματα τών Δελ¬φών κ.λπ.» έκδ. Τάλως, Αθήναι 1989, περί της εννοί¬ας τοΰ πύου (σάπιου) εις τήν έτυμολογίαν τής λέξεως «πύθων».

11. Καί βεβαίως τήν είδικήν σημασίαν Ιίιιο=μολύνω, ειδικώς εις τήν περίπτωσιν τοΰ Λεβιάθαν.

12. Ωστόσο ό Τπποκράτης, έννοών τήν χει-ρουργικήν έπέμβασιν, αναφέρεται είς «σί-δηρον»: «...σίδηρος ίηται»
Η εγγραφή αφιερωμένη στόν Κώστα Κυράγγελο και τήν Αταργάτιδα......