ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ

Γενετική αριστοκρατια...Η δικτατορία των γονιδιων.


Η αριστοκρατία του μέλλοντος θα είναι η αριστοκρατία των γονιδίων, η γενετοκρατία (Genocracy). Η μελλοντική ελίτ δεν θα είναι απλώς μια κλειστή λέσχη ολίγων εκλεκτών, με μοναδικά προσόντα την οικονομική επιφάνεια και το υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Θα είναι μια νέα κατηγορία ανθρώπων που θα ξεχωρίζει βιολογικά από τις μάζες, επειδή θα είναι γενετικά «τέλεια».

Στο μέλλον οι κοινωνικές διακρίσεις θα καθορίζονται από τη γενετική και όχι από την οικονομία ή την πολιτική. Οι γενετικές διακρίσεις θα αντικαταστήσουν τις σημερινές ρατσιστικές και κοινωνικές διακρίσεις, δημιουργώντας μια κοινωνία δύο ταχυτήτων. Οι άνθρωποι δεν θα χωρίζονται πλέον σε φυλές ή οικονομικές τάξεις αλλά σε Έγκυρους (Valid), δηλαδή στους γενετικά τέλειους, και σε Άκυρους (Invalid), τους φυσιολογικά γεννημένους.

Στις μελλοντικές κοινωνιες όμως, όπου η γενετοκρατία (γενετική αριστοκρατία) θα διαχειρίζεται εύκολα μια πολυπληθή μάζα «γονιδιακά φτωχών» μετριοτήτων, ο στόχος θα είναι η διαιώνιση της κυριαρχίας των πολλών από τους λίγους. Η ποιότητα του γενετικού υλικού των μελλοντικών ανθρώπων θα καθορίζει και το βαθμό ενσωμάτωσης τους στην αυτοκρατορική ελίτ, από την οποία θα αποκλείονται όλοι οι «γενετικά φτωχοί», που συμπτωματικά θα είναι και οι απόγονοι των κατώτερων κοινωνικά τάξεων. Έτσι, οι προλετάριοι του μέλλοντος θα είναι ταυτόχρονα και οι γενετικά αποκλεισμένοι, που θα ζουν κάτω από την κυριαρχία και τον έλεγχο μιας υπερ-υγιούς, ευφυούς και εκλεπτυσμένης γενετοκρατίας.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΥΓΟΝΙΚΗΣ
Ο πολιτισμός που προδιαγράφεται στον ορίζοντα μας είναι ένας ευγονικός πολιτισμός. Έπειτα από δεκαετίες απαξίωσης η Ευγονική επιστρέφει στο επίκεντρο του προβληματισμού για μια μελλοντική αναδιοργάνωση της κοινωνίας με βάση τη γενετική. Σε γενικές γραμμές η Ευγονική δεν έχει καλή φήμη. Από την εποχή ακόμη που ο Πλάτωνας συνέλαβε της ιδέα της Πολιτείας, πολλοί στοχαστές παρασύρθηκαν από την ουτοπική ιδέα της αναζήτησης τρόπων για τη βελτίωση του ανθρώπινου είδους.

Το 1869 ο Φράνσις Γκάλτον, εξάδελφος του Δαρβίνου, δημοσίευσε την Κληρονομική Μεγαλοφυΐα, όπου απέδωσε στην κληρονομικότητα τα χαρακτηριστικά της ευφυίας πολλών φημισμένων οικογενειών, αγνοώντας σκόπιμα πως οι φτωχές οικογένειες της εποχής του σπάνια παρήγαγαν μεγάλα μυαλά επειδή ξόδευαν τον περισσότερο χρόνο τους στον αγώνα για επιβίωση. Το 1883, στο βιβλίο του Έρευνες Πάνω στην Ανθρώπινη Ικανότητα ο Γκάλντον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την ελληνική λέξη Ευγονική (Eugenics) για να περιγράψει «την προίκιση με ευγενείς ιδιότητες μέσω της κληρονομικότητας».

Η Ευγονική, σύμφωνα με τον προπαγανδιστή της Φράνσις Γκάλντον, στόχευε στο να «παραχθεί μια ιδιαίτερα προικισμένη φυλή ανθρώπων μέσω προσεκτικά σχεδιασμένων γάμων στη διάρκεια διαδοχικών γενεών». Οι ιδέες του Γκάλντον ενέπνευσαν μια σειρά από συντηρητικούς επιστήμονες και πολιτικούς, που όχι μόνον πρότειναν την επιλεκτική γονιμοποίηση –μέσω «συνετών γάμων»– για τη βελτίωση των διανοητικών ικανοτήτων των ανθρώπων, αλλά και αυστηρές μεθόδους (π.χ. στείρωση) για την απαλλαγή της κοινωνίας από τους ανεπιθύμητους. Οικογένειες με «εγκληματική κληρονομικότητα» θεωρήθηκαν εκφυλισμένες και μελετήθηκαν σε βάθος γενεών για να εντοπιστεί ο πρόγονος με το «ένοχο γονίδιο».

Πολλοί ρατσιστές και οπαδοί των διακρίσεων στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, αδιαφορώντας πλήρως για τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιδράσεις πάνω στην ανθρώπινη ανάπτυξη, άδραξαν την ευκαιρία που τους προσέφερε το κίνημα της Ευγονικής, για να νομιμοποιήσουν τις αυθαίρετες διακρίσεις μεταξύ «ανώτερων» και «κατώτερων» φυλών, αποδίδοντας τες σε «ανώτερες» και «κατώτερες» γενετικές ιδιότητες. Ειδικά στις ΗΠΑ οι ευγονιστές προσπάθησαν να περάσουν νόμους (Νομοθετική Πράξη για τη Μετανάστευση, 1924), που περιόριζαν τη μετανάστευση από «κατώτερες φυλές», στις οποίες περιλαμβάνονταν και οι Νοτιοευρωπαίοι (Ιταλοί και Έλληνες). Επίσης προώθησαν και τη στείρωση, η οποία εγκρίθηκε συνταγματικά το 1927, ως μέσο περιορισμού της αναπαραγωγής διανοητικά καθυστερημένων και κοινωνικά ανεπιθύμητων πληθυσμών. Το 1921 2.233 Αμερικανοί στειρώθηκαν νόμιμα. Μέχρι το 1941 είχαν στειρωθεί στις δημοκρατικές ΗΠΑ περίπου 36.000 άνθρωποι.

Στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου ήταν αρκετά διαδομένη η ιδέα πως η οικογενειακή υγεία αφορούσε την κοινωνία, πως το έθνος χρειαζόταν φυλετικά εύρωστους απογόνους και πως κράτος, ως ένας «πάτερ-φαμίλιας», είχε το δικαίωμα να παρεμβαίνει στην ιδιωτική ζωή και να δείχνει στους πολίτες πως πρέπει να ζουν. Δεν ήταν μόνο οι Ναζιστές, που εμπνεύστηκαν από το αμερικανικό κίνημα της Ευγονικής, αλλά και δημοκρατικές χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ελβετία και η Σουηδία, οι οποίες διαποτίστηκαν από τις ιδέες της αρνητικής Ευγονικής στειρώνοντας «νοητικώς ελαττωματικούς» και άλλα «ανθυγιεινά στοιχεία». Στη Βρετανία ο ίδιος ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, πολύ πριν γίνει ακόμη πρωθυπουργός, θεωρούσε «φοβερό κίνδυνο για τη φυλή» την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή των φυλετικά κατώτερων, των «νοητικώς αδύναμων», ακόμη κι εκείνων που ήταν «ανίκανοι να βιοποριστούν»! Η προτιμότερη λύση δεν ήταν να κρατηθούν αυτοί οι «ανίκανοι» άνθρωποι στα άσυλα και στα ιδρύματα –αυτό κόστιζε ακριβά– αλλά να στειρωθούν, ώστε να μην κάνουν παιδιά. Στη φιλελεύθερη Βρετανία οι συζητήσεις για τον έλεγχο της «κοινωνικά προβληματικής ομάδας» (υπολογιζόταν στο 10% του πληθυσμού της χώρας), φούντωσαν το 1929. Όταν το συμπέρασμα που έβγαλε η σχετική ερευνητική επιτροπή ήταν πως το χαμηλό βιοτικό επίπεδο αυτής της ομάδας, οφείλονταν στη «νοητική στέρηση», οι ευγονιστές χωρίς δεύτερη σκέψη πρότειναν ως λύση τη στείρωση. Μια «λύση» που απευθύνονταν και στους φτωχούς «που βαφτίζονταν ‘’κοινωνικά ανεπαρκείς’’, κατηγορούνταν ως υπεύθυνοι της φτώχειας τους... και ‘’κύριοι αρχιτέκτονες της οικιστικής εξαθλίωσης’’» (Mark Mazower, Σκοτεινή Ήπειρος).

Πουθενά αλλού όμως η Ευγονική και η κοινωνική μηχανική δεν βρήκαν τόσο ακραία εφαρμογή όσο στη Γερμανία του Χίτλερ (1933-1945). Από τα πρώτα του πολιτικά βήματα ο Αδόλφος Χίτλερ σχημάτισε μια «κοσμοθέαση» (Weltanschauungen), σύμφωνα με την οποία η εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας δεν ήταν παρά μια σειρά φυλετικών αγώνων, που θα τέλειωναν με την επικράτηση και την απόλυτη κυριαρχία της Άριας φυλής, της Herrenvolk (Ανώτερης Φυλής). Σύμφωνα με τον Ναζιστικό μύθο «ενιαίο ανθρώπινο είδος δεν υπάρχει. Ιστορία, αν υπάρχει, είναι μονάχα της Άριας φυλής. Οι άλλοι λαοί έχουν σκοπό να γίνουν φορτηγά ζώα, να υπηρετήσουν τη γερμανική φυλή ή να εξοντωθούν για να της αφήσουν ζωτικό χώρο!» Προτού όμως αναλάβουν την υποδούλωση και την εξόντωση των άλλων «κατώτερων» φυλών, η Άρια φυλή των Γερμανών έπρεπε πρώτα να καθαριστεί εσωτερικά από «βιολογικούς εχθρούς», που τη μόλυναν και απειλούσαν τη «φυλετική υγεία» της.

Ξεκινώντας από τη στείρωση των διανοητικά καθυστερημένων και των ψυχοπαθών, το ναζιστικό καθεστώς πέρασε στους μαζικούς φόνους. Το 1939, με ειδική άδεια του Χίτλερ περίπου 90.000 τρόφιμοι ασύλων και κλινικών εκτελέστηκαν με αέρια. Μετά το 1941 οι εκτελέσεις των ψυχασθενών συνεχίστηκαν με θανατηφόρες ενέσεις, μιας και οι ειδικοί της ευθανασίας βρήκαν πλήρη απασχόληση στα στρατόπεδα του θανάτου της Πολωνίας. Ταυτόχρονα εγκληματολόγοι-βιολόγοι ερευνούσαν για «εγκληματικούς τύπους», εντοπίζοντας ύποπτες γενεαλογίες και συγκροτώντας ειδικές τράπεζες πληροφοριών. Στα πλαίσια του γερμανικού φυλετικού κράτους-πρόνοιας –η αποθέωση αναμφίβολα της ευρωπαϊκής ευγονικής σκέψης!– προωθήθηκε η «υγεία» της Εθνολαϊκής Κοινότητας (Volksgemeinschaft), διαμέσου της εξάλειψης των εσωτερικών «βιολογικών εχθρών». Τέτοιοι χαρακτηρίστηκαν εξ αρχής οι Εβραίοι, οι οποίοι το 1935 κατέστησαν δια νόμου πολίτες β’ κατηγορίας και το 1938, μετά το Anschluss της Αυστρίας, οι περιουσίες τους δημεύτηκαν. Ο αρχικός αποκλεισμός των Εβραίων, έδωσε τη σκυτάλη στις εναντίον τους διώξεις και τελικά στη φυσική τους εξόντωση, στην «Τελική Λύση». Περίπου 6.000.000 Εβραίοι και άλλοι «υπάνθρωποι» (Τσιγγάνοι, Σλάβοι κ.α.), εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επρόκειτο για μια τρομακτική αιματοχυσία στο βωμό της «φυλετικής υγιεινής», που στιγμάτισε ανεξίτηλα τη γερμανική ιστορία, κάνοντας τους πάντες ν’ αναρωτιούνται πως ένας «ναός» της ανθρώπινης νόησης, όπως ήταν η Γερμανία του Νίτσε και του Γκαίτε, μπόρεσε να κατρακυλήσει τόσο χαμηλά και να μεταμορφωθεί σε βόθρο βαρβαρισμού, ανορθολογισμού και προκατάληψης. Στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν εξοντώθηκαν μόνο οι Εβραίοι, αλλά και η εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη νόηση και στην ηθική της επιστήμης.

ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ


Η αποκωδικοποίηση του DNA που ολοκληρώθηκε το 2001 –«η σημαντικότερη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας μετά από το βήμα του Aρμστρονγκ στο φεγγάρι», σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα– δεν προσέφερε απλώς έναν «οδικό χάρτη», ο οποίος έδειχνε το δρόμο για τη θεραπεία πολλών κληρονομικών και άλλων ασθενειών, αλλά και μια ευκαιρία για την επιβολή νέων διακρίσεων σε βάρος «γενετικά ελαττωματικών» ανθρώπων από τις ασφαλιστικές εταιρείες, τους εργοδότες, την ελίτ και την Αυτοκρατορία. Πληροφορίες σχετικές με τη γενετική προδιάθεση κάποιου ατόμου σε ορισμένες σοβαρές ασθένειες, αν και θεωρούνται ιατρικό απόρρητο, είναι αναμφίβολα περιζήτητες από ασφαλιστικές εταιρείες, τράπεζες και εργοδότες. Αν για οποιοδήποτε λόγο το ιατρικό απόρρητο διαβρωθεί ή παραβιαστεί και οι πληροφορίες αυτές διοχετευθούν στο «εμπόριο», τότε υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια κατηγορία «γενετικά απόβλητων» ανθρώπων, οι οποίοι, χωρίς προοπτική εργασίας και ασφάλισης, θα βρεθούν ξαφνικά στο περιθώριο της κοινωνίας.

Οι φόβοι για παράβαση της μυστικότητας από τη διατήρηση βάσεων δεδομένων με DNA είναι υπαρκτοί. Στη Μεγάλη Βρετανία, ο καθηγητής σερ Alec Jeffreys, ο εφευρέτης του «αποτυπώματος DNA», το οποίο ανακάλυψε τυχαία πριν από 18 χρόνια φέρνοντας τα πάνω-κάτω στον αγώνα κατά του εγκλήματος, τελευταία δέχεται επιθέσεις από τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της πατρίδας του. Η αιτία είναι η θετική στάση του στο ζήτημα της αποθήκευσης δεδομένων για το γενετικό προφίλ υπόπτων, οι οποίοι, αν και έχουν απαλλαχτεί από οποιοδήποτε έγκλημα, εντούτοις τα γενετικά τους στοιχεία διατηρούνται από τις αστυνομικές αρχές για μελλοντική χρήση. Μάλιστα ο σερ Alec Jeffreys προτείνει να δημιουργηθεί μια εθνική βάση δεδομένων, όπου θα αποθηκεύεται το γενετικό προφίλ ολόκληρου του πληθυσμού της χώρας, με το επιχείρημα ότι «αν είμαστε όλοι σ’ αυτή τη βάση δεδομένων, θα είναι σαν να βρισκόμαστε όλοι στο ίδιο πλοίο και τότε η εκδοχή των διακρίσεων θα καταρριφθεί». Για την ώρα περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο δείγματα DNA περιλαμβάνονται στην National DNA Database (NDNAD) της Μεγάλης Βρετανίας και ο στόχος είναι να αποθηκευτούν περίπου τρία εκατομμύρια δείγματα DNA μέχρι τον Απρίλιο του 2004.

Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος υπόσχεται να μετατρέψει την ιατρική από θεραπευτική σε προληπτική, εξαφανίζοντας μια πληθώρα ασθενειών, ανάμεσα τους και ορισμένες που σήμερα θεωρούνται ανίατες, όπως κάποιες μορφές καρκίνου. Μέχρι το 2012 οι επιστήμονες θα μπορούν να χειρίζονται το ανθρώπινο DNA σαν παίζουν ηλεκτρονικό παιχνίδι. Η εποχή που έρχεται θα είναι η εποχή της εξατομικευμένης ιατρικής. Κάθε νεογέννητο μωρό θα έχει όλες τις γονιδιακές του πληροφορίες αποθηκευμένες σ’ ένα μικροτσίπ ή ένα CD. Αυτές οι πληροφορίες θα αξιοποιούνται από τους γιατρούς όχι μόνον για την πρόληψη ασθενειών, αλλά και για το σχεδιασμό φαρμάκων, διαίτων και θεραπειών που θα ανταποκρίνονται στο «γενετικό προφίλ» του κάθε ατόμου, πράγμα που θα εξαφανίσει τις βλαβερές παρενέργειες των φαρμάκων. Σε μόλις δέκα χρόνια από τώρα η σημερινή ιατρική θα φαντάζει, τόσο πρωτόγονη και χοντροκομμένη, όσο το να χρησιμοποιήσεις ένα κανόνι για να σκοτώσεις ένα κουνούπι! Οι φαρμακοβιομηχανίες, που έχουν ριχτεί σ’ έναν αγώνα δρόμο για την κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων πάνω σε γονίδια, διοχετεύουν ήδη δισεκατομμύρια δολάρια στη Φαρμακογονιδιωματική (Pharmacogenomics), σε μια προσπάθεια να προλάβουν και να παρασκευάσουν γονιδιακά φάρμακα προσαρμοσμένα στο γενετικό προφίλ του κάθε –αρκετά πλούσιου ώστε να πληρώσει γι’ αυτά– ασθενή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: