ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…

[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]




Δευτέρα 24 Ιουνίου 2024

Πατρίδα και Πίστη ως σημεία αναφοράς στον πολιτικό λόγο!!!

 


Από
 Γεώργιος Χ. Τορνικάντης -

Λίγο μετά το πέρας των ευρωεκλογών και των γνωστών και σταθερών αποτελεσμάτων με τις μικρές και προβλέψιμες ”εκπλήξεις” θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία ερμηνεία του πατριωτικού λόγου και του συναισθήματος της πίστεως από πλευράς των πολιτικών κομμάτων και των αρχηγών τους. Από την ερμηνευτική προσέγγιση θα απέχουν τα λεγόμενα ”πατριωτικά κόμματα” δεδομένου πως θεωρείτο αναμενόμενο και σαφές εκ μέρους τους ο πατριωτικός λόγος και η επίκληση στο συναίσθημα και στο τρίπτυχο της Πατρίδας – Πίστεως – Οικογένειας, ανεξαρτήτου αν τηρούνται αυτές οι αρχές από την πλευρά τους ή αν τις καπηλεύονται. Αυτό μπορεί να κριθεί από τον εκάστοτε ευσυνείδητο πατριώτη, ορθόδοξο και οικογενειάρχη.

Της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα….

Παρόλο το κλίμα της Νέας Εποχής και της απο – εθνικοποίησης των εθνών και των πατρίδων της Ευρώπης, διακρίνουμε στον πολιτικό λόγο των αντιπροσώπων του πολιτικού συστήματος μία επίκληση στο συναίσθημα του πατριωτισμού και της πίστεως με αναφορές που να ερμηνεύονται και να προσαρμόζονται στα εκάστοτε πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα της εγχώριας πολιτικής κοινοβουλευτικής ηγεμονίας και των ”δημοκρατικών” κομμάτων.

Παρακολουθώντας από την 25η Μαρτίου μέχρι την μέρα της Αναστάσεως του Κυρίου Ημών Χριστού και από τότε μέχρι και την 9η Ιουνίου των Ευρωεκλογών, τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων, κυρίως των τριών αντιπροσωπευτικών δυνάμεων της σάπιας και υποτακτικής ”δημοκρατίας” μας (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑ.ΣΟ.Κ.) και άλλους που ανεξαρτητοποιήθηκαν με δική τους θέληση ή με άλλον παρότρυνση (βλέπε Ανδρέας Λοβέρδος ή Ζωή Κωνσταντινοπούλου) να επικαλούνται την πατρίδα για να προσδώσουν στο κόμμα τους και στον εαυτό τους πατριωτικό ορόσημο μεταφράζοντας το όπως το εννοούν οι ίδιοι και προσπαθώντας να πείσουν τους ψηφοφόρους για την αγνότητα των προθέσεων τους και για έναν ”διαφορετικό” πατριωτισμό, ο οποίος όμως δεν γίνεται αντιληπτός από τις αφελείς και συντηρητικές μάζες με αποτέλεσμα να ”παρασύρονται” από τα πατριωτικά, συντηρητικά και λαϊκιστικά κόμματα.

Είδαμε τον πρωθυπουργό να συνομιλεί με τον αρχιεπίσκοπο της Ελλαδικής Εκκλησίας για το θέμα των σοδομιστών (κοινώς ομοφυλοφίλων) και να επιμένει πως η πατρίδα μας βρίσκεται ”στη σωστή πλευρά της ιστορίας” και πως πάμε καλά (μόνο ότι μας πάει γενικώς δεν ανέφερε αν είμαστε νεοδημοκράτες), είδαμε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης να ντύνεται στα χακί και να παρελαύνει στην εθνική επέτειο κρατώντας όπλο (ενώ αυτοί που εξαγοράζουν την θητεία βγάνουν άοπλοι και δεν συμμετέχουν στις παρελάσεις για 20 μέρες παρουσίας στον στρατό). Ακούσαμε τον αρχηγό του ΠΑ.ΣΟ.Κ να μιλάει για γκρίζες ζώνες και την επιθετικότητα της Τουρκίας και τον Ανδρέα Λοβέρδο στην παραλία Θεσσαλονίκης να κάνει αναφορές στα Ίμια και να μας υπενθυμίζει το ”πρόβλημα Τουρκία” όπως έλεγε ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης (ιδρυτικό στέλεχος) ξεχνώντας ότι και οι δύο ως μέλη και στελέχη ήταν με την πλευρά της υποχωρητικότητας και του κατευνασμού.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρούμε και στο θέμα της πίστεως και της εκκλησίας, με την ιεραρχία της Ελλάδος, πλήρως υποταγμένη και κοσμικώς εξαρτημένη από το νεοφιλελεύθερο πολυκομματικό κράτος. Κανείς τους δεν τολμάει ευθέως να αμφισβητήσει την πίστη μας, τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα και Θεάνθρωπο ή την αξία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτά τα λόγια θα βγούνε μόνο από τα στόματα των φανατικών οπαδών της νεοφιλελεύθερης, νεοαριστερής, φεμινιστικής και LGBT+ ιδεολογίας. Εν αντίθεση, με τους εκπροσώπους των παρανοϊκών, πλανεμένων και ”δαιμονισμένων” μαζών εντός της βουλής, οι πολιτικοί αρχηγοί προσέχουν πολύ τα λόγια τους και ξέρουν να παίζουν με τις λέξεις ώστε να παραπλανήσουν τον ελληνικό λαό και να φέρουν το εκλογικό σώμα εκεί που επιθυμούν.

Οι δύο αιρέσεις του πατριωτισμού

Έτσι, φτάνουμε στο σημείο η πατρίδα να ορίζεται κατά τον νεοδημοκρατικό ορισμό ως καθαρά ευρωπαϊκή και δημοκρατική εντός της ευρωατλαντικής συμμαχίας με στόχο την πλήρης ταύτιση μας με τη Δύση και οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση, αντιπαράθεση ή άρνηση με αυτά που πρεσβεύει αυτή τη στιγμή ο Δυτικός μας σύμμαχος, κρίνεται ως ακραίο, αναχρονιστικό και στην ”λανθασμένη πλευρά της ιστορίας”.

Κατά τον νεοαριστερίστικο ορισμό, ο Ιησούς Χριστός πέφτει στα μέτρα μας και γίνεται ξανά άνθρωπος, ένας πολύ καλός και ηθικός άνθρωπος (κάποιοι θα τολμήσουν να τον χαρακτηρίσουν και ως τον πρώτο κομμουνιστή), όχι για να μας σώσει ή να μας μεταμορφώσει και πάλι, αλλά επειδή εμείς αδυνατούμε να Τον κατανοήσουμε και να Τον νιώσουμε και να τον φέρουμε στο επίπεδο μας ώστε να αισθανθούμε εμείς καλύτερα και πιο οικεία. Με αυτή την αντίληψη, η ορθόδοξη πίστη χάνει την σωτηριολογική της σημασία και την πνευματική της χάρη και η Ορθόδοξη Εκκλησία μετατρέπεται σαν μία εκκλησία σαν όλες τις άλλες, διότι είναι πολύ εγωιστικό και αυτάρεσκο να θεωρούμε πως μόνο εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί κατέχουμε την Αλήθεια.

Έχουμε δηλαδή, να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο πατριωτικές αιρέσεις, ή τον δυτικότροπο μονοκομματικό πατριωτισμό της Ν.Δ. ή τον ελευθεριακό πατριωτισμό της Νέας Αριστεράς. Ο πρώτος θεωρείται πατριώτης όσο κάνει το θέλημα των Η.Π.Α. και της Δύσεως θυσιάζοντας τα εθνικά του συμφέροντα και δίκαια και ο δεύτερος θεωρείται πατριώτης όσο η χώρα του καταργεί θεσμούς της πατριαρχίας και εισάγει στον αστικό κώδικα τα νέα ελευθεριακά ήθη και έθιμα θέτοντας στο περιθώριο την γνήσια ελληνική οικογένεια.

Ο πρώτος ”πατριώτης” είναι ντυμένος με τα χρώματα του κόμματος, κρατάει σημαία με αστεράκια (Ε.Ε. & Αμερικής) και περηφανεύεται μόνο όταν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι μας επιβραβεύουν ενώ ο δεύτερος ντύνεται τις νύχτες  πολύχρωμος ”πατριώτης”, κρατάει μόνο σημαίες με το ουράνιο τόξο, καμιά φορά και παλαιστινιακή (χωρίς να ξέρει το γιατί) και αισθάνεται περήφανος μόνο όταν η χώρα του περνάει και κατοχυρώνει νόμους υπέρ της κοινότητας τους.

Γίνεται πλέον φανερό σε όλους πως ”ο πατριωτισμός θα φορεθεί πολύ φέτος” δεδομένου της συνεχιζόμενης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στην Ελλάδα αλλά κυρίως λόγω των γεωπολιτικών και κοσμοθεωρητικών συγκρούσεων διεθνώς που οδηγούν με μαθηματική και αποκαλυπτική ακρίβεια στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την δύσμοιρη πατρίδα μας να σέρνεται από τα μαλλιά για ακόμη μία φορά στο θυσιαστήριο χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα και χωρίς καμία ηθική υποχρέωση.

Πατρίς και Πίστις ως σταθερές και αμετάβλητες

Αυτό το οποίο , εμείς οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι αλλά και όσοι δεν προσδιορίζονται κατά αυτόν τον τρόπο, κοινοί άνθρωποι, πολίτες και νοήμονες αυτής της πατρίδας πρέπει να συνειδητοποιήσουν είναι πως το πολιτικό μήνυμα των ευρωεκλογών αφορούσε τις πατρίδες, τα συμφέροντα των εθνών και τις εγχώριες φωνές που θα μπορούσαν να ακουστούν στην Ευρωβουλή και να επιδιώξουν ένα θετικό αποτέλεσμα πάνω σε θέματα μετανάστευσης, κοινωνίας, οικογένειας, οικονομικής ανάπτυξης, ενέργειας και κατάπαυσης του χρονοβόρου και δαπανηρού πολέμου με την Ρωσία.

Μετά από τις συνεχείς κρίσεις στις οποίες είναι καθηλωμένοι οι Έλληνες εδώ και μία δεκαετία και γνωρίζοντας πως όταν φτωχαίνουν οι λαοί, στρέφονται πως τις παραδοσιακές αξίες όπως την πατρίδα και τον Θεό, αναζητώντας υπαρξιακό αδιέξοδο και ψυχική συμπαράσταση στις εθνικές δυσκολίες και στις κοινωνικές κακουχίες, προλαμβάνουν πατριωτικές κορώνες και θρησκευτικά σύμβολα στους λόγους τους και στις πράξεις τους ώστε να αποτρέψουν το έθνος να στραφεί πως κάποια αναδυόμενη αγνή και γνήσια πατριωτική δύναμη. (όχι πως υπάρχει τέτοια στην πολιτική σκηνή της χώρας φυσικά)

Αυτός ο πατριωτικός λόγος αποκτάει μεγαλύτερη απήχηση και σημασία όταν επικαλείται ιστορικά γεγονότα, κρατάει σε εγρήγορση τον πληθυσμό και βρίσκει πρόσφορο έδαφος στο συναισθηματικό υπέδαφος των ανθρωπίνων ψυχών εν όψει μετωπικής σύγκρουσης με την Ρωσία και πάνω σε μία παγκόσμια γεωπολιτική ανακατάταξη και σε μία ανάδειξη νέων πολυπολικών δυνάμεων!!

Η πατρίς θα είναι πάντα η γη που πατούμε γερά με τα πόδια μας και η πίστη θα είναι ο σταυρός που φέρουμε στους ώμους μας ή αλλιώς η πατρίς θα είναι το χώμα που φτιαχτήκαμε και η πίστη, η φλόγα που καίει μέσα μας…

Home - NeoPolitika

Ο Βρετανός βουλευτής Andrew Bridgen προειδοποιεί: Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει προβοκάτσια με «πυρηνική βόμβα» στην Ευρώπη για να προκαλέσει τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο!

 


Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να εξαπολύσει επίθεση σε μια ευρωπαϊκή χώρα χρησιμοποιώντας μια πυρηνική «βρώμικη βόμβα» και να ρίξει την ευθύνη στη Ρωσία, σύμφωνα με τον Βρετανό βουλευτή Άντριου Μπρίτζεν, ο οποίος επικαλέστηκε τις υπηρεσίες πληροφοριών υψηλού επιπέδου του κοινοβουλίου.

Ο Μπρίτζεν εξήγησε στο GB News ότι πράκτορες της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών τον έχουν προειδοποιήσει για το σχέδιο τους με σκοπό να εμπλακεί ο κόσμος στον πόλεμο της Ουκρανίας με τη Ρωσία και να πυροδοτήσει τον 3 ΠΠ.

Μια «επίθεση» από τη Ρωσία σε οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη θα είχε ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 , που θα απαιτούσε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ να κηρύξουν τον πόλεμο στη Ρωσία. Μια τέτοια προβοκάτσια του ΝΑΤΟ στη Ρωσία, θα μπορούσε να εκτελέσει την ίδια λειτουργία.

Το άρθρο 5 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού ορίζει ότι «Μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσοτέρων χωρών στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων τους».

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ επιθυμεί απεγνωσμένα να φέρει περισσότερα μέλη στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, αναφέροντας τη Ρωσία ως επεκτατική απειλή, παρά το γεγονός ότι οι ρωσικές δυνάμεις παρέμειναν στη ρωσική επικράτεια για δεκαετίες, ενώ οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ πλησιάζουν σταθερά προς τη Ρωσία.

Ο απερχόμενος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε μια πρόσφατη συνέντευξη στο NPR για να τονίσει τη σημασία του Άρθρου 5 και να καλέσει τις ΗΠΑ να δεσμευτούν εκ νέου για την υπεράσπιση της Ευρώπης σε περίπτωση επίθεσης.

Επικαλούμενος την πιθανότητα ενός «πολέμου πλήρους κλίμακας» στην Ευρώπη, ο Στόλτενμπεργκ είπε ότι η ενότητα του ΝΑΤΟ είναι το κλειδί.

«Το πιο σημαντικό καθήκον για κάθε Γενικό Γραμματέα [του] ΝΑΤΟ είναι να διασφαλίσει ότι η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη είναι μαζί και είναι έτοιμες να προστατέψουν η μία την άλλη», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ σε συνέντευξή του στη Λέιλα Φαντέλ του NPR.

«Και αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό τώρα που ζούμε σε έναν πιο επικίνδυνο κόσμο με πόλεμο πλήρους κλίμακας στην Ευρώπη και νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και παγκόσμιο ανταγωνισμό».

Ο Στόλτενμπεργκ ετοιμάζεται να παραιτηθεί μετά από μια δεκαετία στον ηγετικό ρόλο του ΝΑΤΟ. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Mark Rutte, μέλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, θα αναλάβει τη σκυτάλη.

Μια τέτοια προβοκατόρικη επίθεση απο τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας απο τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, ήταν και η επίθεση στον αγωγό Nord Stream στη Βαλτική Θάλασσα είναι η μεγαλύτερη πράξη βιομηχανικής τρομοκρατίας στην ιστορία.

https://anazitiseis.gr/

Η «πολυπολιτισμικότητα», απειλή για την εθνική μας ασφάλεια!!!!!

 


Το μουσουλμανικό κόμμα των «αδικημένων μειονοτήτων» κατέρχεται στις προσεχείς εθνικές εκλογές για να αλιεύσει ψήφους από χιλιάδες Αλβανούς και μουσουλμάνους που πολιτογραφήθηκαν Ελληνες

Όποιος διαφωνούσε με το νέο δίκαιο ιθαγένειας που νομοθέτησε η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου το 2010 επί υπουργίας Εσωτερικών Ιωάννη Ραγκούση βαπτιζόταν «ακροδεξιός». Όποιος έλεγε ότι το βασικό κριτήριο για την ιθαγένεια θα έπρεπε να είναι το δίκαιο του «αίματος» και όχι το δίκαιο του «εδάφους» χαρακτηριζόταν «εθνικιστής» και «χρυσαυγίτης». Μη συμπεριληπτικός.

Ματαίως προσπαθούσαμε να πούμε ότι η Ελλάς δεν είναι Λουξεμβούργο και δεν έχει σύνορα με την Ολλανδία. Οτι δεν είναι Νέα Υόρκη ευρισκόμενη σε χώρα που έχει σύνορα με τον Καναδά. Ματαίως υπενθυμίζαμε ότι έχουμε σύνορα με την Τουρκία, με την Αλβανία, τα Σκόπια και τη Βουλγαρία. Χώρες που ιστορικά, παρά τα φωτεινά διαλείμματα, μας εχθρεύονται. Κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Ολοι αυτοί που παριστάνουν τους προοδευτικούς υποτιμούν όμως ένα γεγονός. Θέλουν δεν θέλουν, έχουν έρθει έτσι τα πράγματα στην εποχή μας, που θα ζήσουν για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τα επίχειρα των πολιτικών τους. Θα έχουν αυτό το οδυνηρό προνόμιο!

Γενική πρόβα το ΚΙΕΦ

Φθάσαμε ήδη μέχρις εδώ. Τους έχουμε νέα. Το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ έκανε μια πρώτη γενική πρόβα στις ευρωεκλογές για να μετρήσει αν μπορεί να κερδίσει εθνοτικές, ισλαμικές και άλλες φονταμενταλιστικές ψήφους αφελώς παρ’ ημών ελληνοποιημένων αλλοδαπών σε επίπεδο επικράτειας. Η συνάντηση μουσουλμάνων ελληνοποιημένων κάθε εθνικότητας, Αλβανών ελληνοποιημένων, ψευτομακεδόνων ελληνοποιημένων στις τάξεις ενός μειονοτικού κόμματος μπορεί υπό προϋποθέσεις να είναι η αναγκαία, ικανή και απαραίτητη συνθήκη για να «πιάσει» το κόμμα των «αδικημένων μειονοτήτων» το 3%.

Κανείς δεν αντελήφθη ότι ο Ράμα ήρθε εδώ και μίλησε για να φτιάξει τους πρώτους αλβανόφωνους μειονοτικούς πυρήνες. Κανείς δεν κατενόησε πόσο μεγάλη υπέρβαση είναι για την Αγκυρα η συνύπαρξη ορθόδοξων Σλάβων ψευτομακεδόνων με τουρκογενείς κάτω από τη σκέπη του ιδίου ψηφοδελτίου. Κανείς δεν παρατήρησε πόσο ύπουλα πέρασε σε αλβανόφωνους ελληνοποιηθέντες χαμηλού μορφωτικού επιπέδου η προπαγάνδα Ράμα ότι «οι Ελληνες σας ανάγκασαν να αλλάξατε τα ονόματα και τα επίθετά σας». Πολύ ολίγοι παρατήρησαν την καταγραφή μικρών έστω δυνάμεων του εθνοφυλετικού αυτού κόμματος σε νομούς και εκλογικές περιφέρειες όπως η Μεσσηνία, η Αιτωλοακαρνανία, η Α΄ Πειραιώς.

Πολύ ολίγοι επισήμαναν την υπαινικτική δήλωση Ασάφογλου για τη μέθοδο υπέρβασης του 3%. Ακόμα ολιγότεροι γνωρίζουν τη σύνδεση του μειονοτικού κόμματος με μια αυτονομιστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου (Βάσκοι κ.λπ.) που προωθούν με ερωτήσεις των ευρωβουλευτών τους την προπαγάνδα της «τουρκικής μειονότητας» στην Ολομέλεια του Στρασβούργου. Πρέπει να τα βρούμε μπροστά μας όλα αυτά μαζί στην επόμενη κάλπη για να καταστεί σαφές πόσο εθνικά αφελείς είμαστε. Ε, λοιπόν, όπως το γράψαμε σε περασμένο σημείωμά μας, ο τουρκικός εθνικισμός μεταλλάσσεται και προετοιμάζεται. Ηδη γίνονται κρούσεις σε ηγετικά στελέχη των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Αθήνας που έχουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

Αμεσα μέτρα

Βεβαίως, δεν πρόκειται για εύκολο εγχείρημα, ειδικώς αν λάβουμε τα μέτρα μας εγκαίρως. Στη Θράκη το ΚΙΕΦ ήρθε πρώτο αλλά έχασε 14.000 ψήφους και η ανάλυση των ειδικών εκλογολόγων έδειξε ότι πρόκειται για ψήφους της προηγμένης αστικής τάξης της μειονότητας (που σε λίγα χρόνια θα ελέγχει την οικονομική ζωή και των δύο πρωτευουσών νομών), καθώς και της νεολαίας που εκδυτικοποιείται και απομακρύνεται από το Ισλάμ και τα τεμένη. Η φοίτησή της στα δημόσια σχολεία αντί των μειονοτικών, με επιλογή της, της αλλάζει την οπτική. Το αυτό ισχύει και για τα ελληνοποιημένα μέλη της αλβανικής κοινότητας των αστικών κέντρων, ιδίως τη Αθήνας. Δεν καλοβλέπουν τα κηρύγματα μίσους του Ράμα. Υπάρχουν όμως και οι άλλοι. Σαν κι αυτούς που ανέμιζαν τον χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας με τα Ιωάννινα, τα Γρεβενά και την Κέρκυρα στην επικράτειά της.

Φθάνουν και περισσεύουν οι αγράμματοι αλλοδαποί για να πιάσει ένα κόμμα των «αδικημένων μειονοτήτων» το 3%. Αν και απέχουμε για την ώρα πολύ από εκεί το δίδαγμα είναι σαφές: Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει μακροπρόθεσμα τις συνέπειες μιας εθνικά επικίνδυνης πολιτικής. Θα βρούμε μπροστά μας αργά ή γρήγορα τη σωρηδόν διανομή της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς καταγόμενους από γειτονικές χώρες που παραδοσιακά εδώ και αιώνες έχουν αλυτρωτικά όνειρα για την Ελλάδα. Οι πεφωτισμένοι δεν έχουν πάντα δίκιο! Και αυτό αφορά και τους «ακροκεντρώους» της ΝΔ, και τους «προοδευτικούς» πασόκους «αριστερούς» συριζαίους. Ξυπνάτε, ωρέ, που θα έλεγε και ο Πασαλάρης. Ξυπνάτε! Αποδεδειγμένα πλέον η πολυπολιτισμικότητα είναι απειλή για την εθνική ασφάλεια.

www.newsbreak.gr

Ο ΚΛΗΔΟΝΑΣ!!!!ΕΝΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΕΘΙΜΟ....

 


ΚΛΗΔΟΝΑΣ 

 Ο Κλήδονας είναι ένα έθιμο με καταγωγή στην αρχαία εποχή, που επικρατούσε η 'κληδόνα'. Κληδόνα σημαίνει πράξεις ή λέξεις τυχαίες και ασυνάρτητες, που ακούγονταν κατά τη διάρκεια μαντικών τελετών και στις οποίες αποδίδονταν προφητική σημασία. Στη νεοελληνική αντίληψη το έθιμο αυτό εξελίχθηκε σε μια όμορφη και ενδιαφέρουσα ιεροτελεστία, περισώζοντας τους ερωτικούς χρησμούς. Ο Κλήδονας ζωντανεύει τη μέρα του Αι-Γιαννιού, στις 24 Ιουνίου, που συμπίπτει με τη θερινή τροπή του ήλιου. Οι θερινοί μήνες είναι φτωχοί σε μεγάλες γιορτές. Με τον Ιούνιο όμως συμπίπτει η ακμή του καλοκαιριού ,οι θερινές τροπές του ηλίου ,που θεωρούνταν σημαντική και ορισμένες φορές επικίνδυνη καμπή του χρόνου. Όσα αρχαία έθιμα ανάγονται στις θερινές τροπές του ηλίου συνδέθηκαν με το γενέθλιο του Ιωάννου του Προδρόμου (24 Ιουνίου). Η συσχέτιση αυτή δεν έγινε χωρίς λόγο. Κατά τον ευαγγελιστή Λουκά, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ήταν 6 μήνες μεγαλύτερος από τον Ιησού. Αφού λοιπόν η γέννηση του Χριστού ορίστηκε από την εκκλησία στις 25 Δεκεμβρίου, δηλαδή κατά τις χειμερινές τροπές του ηλίου, επόμενο ήταν το γενέθλιο του Ιωάννη του Προδρόμου να συμπέσει με την 24η Ιουνίου, δηλαδή κατά τις θερινές τροπές του ηλίου. Για αυτό και διατηρήθηκαν ορισμένες συνήθειες του αρχαίου κόσμου, σχετικές με το θερινό [ηλιοτρόπιο. Η χριστιανική εκκλησία κατέβαλε έντονες προσπάθειες για να καταργήσει τα έθιμα αυτά. Παρά τις εκκλησιαστικές απαγορεύσεις και τις παλαιές απειλές αφορισμού, τα έθιμα αυτά έχουν επιζήσει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Τα πιο πολλά έχουν αδρανήσει και διατηρούνται μόνο στη μνήμη των γεροντότερων

.Όπως αναφέρθηκε, στη νεοελληνική του εκδοχή, το έθιμο του Κλήδονα συνδέεται με την εορτή των γενεθλίων του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου που γιορτάζεται στις 24 Ιουνίου. Τη σύνδεση του προχριστιανικού εθίμου με τη χριστιανική γιορτή ο λαός αιτιολογεί συσχετίζοντας ένα στοιχείο της τελετουργίας του Κλήδονα, το «αμίλητο νερό», με ένα στοιχείο της βιογραφίας του αγίου, που παρουσιάζει μία επιφανειακή αντιστοιχία με το αμίλητο νερό: το στόμα του πατέρα του, του Ζαχαρία, ήταν- σύμφωνα με τις γραφές- κλειδωμένο ως την μέρα που γεννήθηκε ο Αι-Γιάννης, οπότε το στόμα του Ζαχαρία «ξεκλείδωσε» και άρχισε να μιλεί3. Σε μια τόσο σημαντική καμπή του χρόνου, που συμπίπτει με τη θερινή τροπή του ηλίου, η δύναμη του οποίου φανερώνει κυρίως τα μελλούμενα, φυσικό είναι και ο άνθρωπος να θέλει να μάθει για το μέλλον. Είναι λοιπόν πάρα πολλές οι μαντείες της παραμονής και της 24ης Ιουνίου. Ο λαός μάλιστα πιστεύει, ότι ο Αι Γιάννης φέρνει τύχες. Για αυτό έπρεπε από την παραμονή να ξεσκονίσουν, να σφουγγαρίσουν, και να περιμένουν "τις τύχες". Και επειδή ο συνηθέστερος τρόπος με τον οποίο φανερώνει το ριζικό, δηλαδή την τύχη του κάθε ανθρώπου, είναι κλήδονας, ονομάζεται και Αι–Γιάννης ο Κλήδονας ή Ριζικάρης ή Ριγανάς. Ο Αι–Γιάννης αποκαλείται και Ριγανάς, επειδή την ημέρα αυτή έβγαιναν και μάζευαν ρίγανη. Η «Αγγιαννιώτικη ρίγανη» έπρεπε να συλλεχθεί πρωί πρωί, πριν από τη ανατολή του ηλίου. Η λεπτομέρεια αυτή ήταν ουσιώδης, γιατί πίστευαν, ότι έτσι είχε η ρίγανη μαγική δύναμη, και την χρησιμοποιούσαν για τη διατήρηση των τροφίμων. Από αυτή την ιδιότητα προήλθε και παροιμιώδης έκφραση του λαού « Βάλ’ του ρίγανη», που λέγεται μεταφορικά όταν κάποια δουλειά αρχίζει να πηγαίνει άσχημα

Ετυμολογία της λέξης «Κλήδονας» 

 Η λέξη «κλήδων» ετυμολογείται σύμφωνα με τους Lidell και Scott9ως οιωνός και σημείο προαναγγελτικό. Γενικά εξηγείται ως μαντική φράση με μήνυμα, μαντικός λόγος και μαντικός ψίθυρος6. Η λέξη «ο κλήδονας» παράγεται από την αρχαία λέξη «η κληδών», η οποία αναφέρεται στον Παυσανία (Βοιωτικά)10κ.α. Κληδών ονομαζόταν ο προγνωστικός ήχος, το μαντικό σημάδι και κατ’ επέκταση το άκουσμα του οιωνισμού ή προφητείας, ο συνδυασμός τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων ή πράξεων κατά τη διάρκεια μαντικής τελετής στον οποίο αποδιδόταν προφητική σημασία. Ειδικότερα η λέξη «Κλήδονας» μαρτυρείται από την Αρχαϊκή εποχή (8ος-7ος αιώνας π.Χ.), στα έπη του Ομήρου και του Ησίοδου, με του τύπους κληδών- κληηδών- κλεηδών- κληδόνα που η αρχική τους σημασία είναι φωνή, φήμη, θεϊκός λόγος, προφητεία. Σύμφωνα με ορισμένους η λέξη «Κλήδονας» προέρχεται από τη λέξη κλειδί που ανοίγει και κλείνει το κουτί τη τύχης, εξ ου και οι μαντινάδες: 

 "Κλειδώνουμε τον κλήδονα μ’ ένα μικιό κλειδάκι κι απόης τον αφήνουμε έξω στο φεγγαράκι Κλειδώσετε τον κλήδονα με δόξα και με χάρη Κι απού ‘χει μήλο κόκκινο ταχυτέρου (αύριο) να το πάρει" 

 Ωστόσο η σωστή προέλευση της είναι από την αρχαία λέξη «κλήδων» (με ήτα) που στον Όμηρο σημαίνει μαντικό σημάδι, προφητεία. Άλλο οι λέξεις «κλειδί, κλειδώνω κ.α.» και άλλο οι λέξεις «κληδών, κλήδονας κ.α.» Απλώς και οι δυο ομάδες αυτές των λέξεων έχουν πρόγονο την ρίζα «κλε-»11. Η λέξη συναντάται στους Ηρόδοτο, Αισχύλο και Παυσανία. Στη Παλαιά Διαθήκη12 η λέξη εντοπίζεται σε χωρίο του Δευτερονομίου, όπου έχουμε ρητή απαγόρευση τέλεσης του εθίμου. Με τη σημασία του «γνωστοποιώ, φημίζω» συναντάται στην Οδύσσεια, Ιλιάδα, Θεογονία, στην Άλκηστη και απόσπασμα του Ευριπίδη και στην Αριστοφανική Λυσιστράτη. Η λέξη εντοπίζεται και ως όνομα και επίκληση- κληδόνιος- τον Δία και Ερμή, διότι αυτοί έδιναν τις κληδονές, τους οιωνούς στους ανθρώπους. 

Ιστορικά- Αρχαίες Μαρτυρίες  

Ο Κλήδονας είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα . Στην εποχή του Ομήρου, χρησιμοποιούσαν τη μαγεία του Κλήδονα για να μαντέψουν τα μελλούμενα. Ο Παυσανίας (Βοιωτικά, 11, 7), σχετικά με τον Κλήδονα, αναφέρει τα εξής: «Στη συνέχεια του Ηρακλείου (της Θήβας) υπάρχει γυμνάσιο και στάδιο, που και τα δυο έχουν το όνομα του Θεού. Πέρα από το Σωφρονιστήρα λίθο υπάρχει βωμός του Απόλλωνα του επονομαζόμενου Σποδίου. Ο Βωμός του Απόλλωνα σχηματίστηκε από τη στάχτη των σφαγίων. Εδώ συνηθίζεται μαντική από κληδόνων («μαντική δε καθέστηκεν αυτόθι από κληδόνων»), την οποία ξέρω ότι τη χρησιμοποιούν οι Σμυρνιοί περισσότερο απ’ όλους τους Έλληνες και οι Σμυρνιοί έχουν πάνω από τη πόλη, έξω από το τείχος, ιερό των κληδόνων («κληδόνων ιερόν»). Παλιά οι Θηβαίοι θυσίαζαν ταύρους στον Σπόδιο Απόλλωνα». Στα χρόνια του Βυζαντίου συναντάμε το έθιμο σαν λατρεία του Ήλιου. Φωτιές ανάβονται και ο λαός πηδά πάνω απ΄ αυτές για να εξαγνίσει το κακό, όπως και σήμερα. Με τα χρόνια ο Κλήδονας χάνει το χαρακτήρα της γενικής μαντικής και περιορίζεται στους ερωτικούς χρησμούς. Η θεά Κλήδονα αποσύρεται σιωπηλά και δίνει τη θέση της στον Αϊ Γιάννη, του οποίου τη χάρη επικαλείται ο λαός

 Στους βυζαντινούς χρόνους, όπως αναφέρεται στο Βυζαντινών βίος και πολιτισμός του Φ. Κουκουλέ στο κεφάλαιο για το 12ο αιώνα (τόμος Α2, σ. 170, Αθήνα, 1948), την παραμονή του Αγίου Ιωάννη, οι άνθρωποι συναθροίζονταν σε κάποιο σπίτι ή στη γειτονιά, όπου γινόταν τραπέζι σαν να επρόκειτο για γαμήλιο δείπνο. Εκεί παρευρισκόταν κάποιο νεαρό κορίτσι ντυμένο νύφη. Στο τέλος της βραδιάς, ο κάθε παριστάμενος έριχνε ένα αντικείμενο σε ειδικό αγγείο με νερό, από όπου το ανέσυρε στη συνέχεια η “νύφη” υπό μορφήν κλήρου ως απάντηση στην ερώτηση του καθένα για το τι επιφύλασσε το μέλλον. Από όλο το χριστιανικό αγιολόγιο επιλέχθηκε ο Αι- Γιάννης ο Πρόδρομος για να συνδεθεί με το έθιμο. Ο πρώτος που κάνει αναλυτική περιγραφή του εθίμου ήταν ο Θεόδωρος Βαλσαμών, πατριάρχης Αντιόχειας16. Τον 7ο αιώνα η εν Τρούλλω Στ’ Οικουμενική Σύνοδος με τον 165ο κανόνα της καταδίκαζε μεταξύ άλλων εθίμων και τον Κλήδονα. Ζητούσε να αντικατασταθεί με τον αγιασμό και ευχές , ενώ προσδιόριζε τις ποινές για όσους συμμετείχαν ή απλώς παρακολουθούσαν τον Κλήδονα: αν ο παραβάτης ήταν λαϊκός τότε αυτόματα αφοριζόταν, ενώ αν ήταν κληρικός καθαιρούνταν. Η πολεμική που ασκήθηκε από την εκκλησία αποτυπώθηκε σε φράσεις όπως «αυτά τα λεν στο Κλήδονα», «τέτοια να τα λες στον Κλήδονα», «τέτοια εγώ τα ακούω στον Κλήδονα», δηλαδή απαξιωτικές εκφράσεις για το δρώμενο που καταντά συνώνυμο της ελαφρότητας.  Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει αφενός ότι ο Κλήδονας και οι μαντείες υπήρχαν επί εποχής εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο, ήτοι το 1500 π.Χ., και αφετέρου ότι είναι πράξεις καταδικαστέες, πρβ: «τα γαρ έθνη ταύτα, ους συ  κατακληρονομείς αυτούς, ούτοι κληδόνων και μαντειών ακούσονται, σοι δε ουχ ούτως έδωκε Κύριος ο Θεός σου» (Δευτερονόμιο 18,14). Ωστόσο, παρ’ όλη την αρνητική στάση της Εκκλησίας, το έθιμο του Κλήδονα επιβίωσε μέχρι σήμερα, όμως με κάποιες παραλλαγές σε σχέση με τα βυζαντινά δρώμενα. (Συγχρόνως, η έκφραση “αυτά τα λεν στον κλήδονα”, με την έννοια ότι αυτά που λέγονται δεν είναι σοβαρά, πιθανόν να εκφράζει την εκκλησιαστική άποψη ως προς τη μαντική πρακτική, ή απλώς μια λαϊκή δυσπιστία.) Σημειώνεται ότι:  Οι πρώτοι που ασχολήθηκαν με τους χρησμούς και τη μαντική ήταν οι Κ(ου)ρήτες και αφετέρου εκείνος που έμαθε στους Κρητικούς και το τόξο και το χρησμό και τη μαντική ήταν ο Απόλλωνας. Επομένως ο Κλήδονας, όπως συνάγεται από τις ορολογίες του (ριζικάρι, μαντινάδα κ.τ.λ.), αλλά και από τα λεγόμενα των αρχαίων συγγραφέων είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από την Κρήτη και με τον καιρό επεκτάθηκε σ΄ όλη την Ελλάδα

 


Το Χρονικό του Εθίμου 

 Στις 23 Ιουνίου, παραμονή του Αι-Γιαννιού, με το ηλιοβασίλεμα, ανάβουν φωτιές στα σοκάκια και τις πλατείες των χωριών (φανούς ή αφανούς ή φουνάρες ή αφουνάρες) στις οποίες κατά παράδοση, καίνε τα στεφάνια του Μάη. Άνδρες και γυναίκες, κορίτσια και αγόρια πηδούν πάνω από τις φωτιές και φωνάζουν: Να πηδήξω τη φωθιά, μη με πιάσει η αρρωστιά εκφώνημα που δείχνει τον καθαρτήριο χαρακτήρα του εθίμου. Δυο με τρεις ημέρες πριν από το άνοιγμα του κλήδονα τα κορίτσια κάθε γειτονιάς ορίζουν το σπίτι στο οποίο θα ανοιχτεί. Στις 23 προετοιμάζεται ο κλήδονας στο προεπιλεγμένο σπίτι. Το απόγευμα της ημέρας ένα μικρό αγόρι ή κορίτσι του οποίου και οι δύο γονείς ζουν πηγαίνει σε μια πηγή ή ένα πηγάδι ή τρεις διαφορετικές βρύσες και παίρνει νερό με το δοχείο του κλήδονα Το μεταφέρει στο σπίτι χωρίς κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του να μιλήσει, ακόμα και αν επιχειρηθεί του αποσπασθεί η παραμικρή κουβέντα με πειράγματα, προσβολές και ελευθεροστομίες. Γι΄αυτό το νερό ονομάζεται «αμίλητο, ή βουβό, αρπαχτικό ή νερόν άκριτον». Αν ο μεταφορέας τελικά μιλήσει τότε αυτό πρέπει να χυθεί και να μεταφερθεί άλλο αμίλητο. Όταν τελικά φτάσει στον προορισμό του χύνεται σε δοχείο με στενό λαιμό για να μη βλέπει αυτός που βγάζει τα αντικείμενα όταν ανοιχτεί ο κλήδονας. Σε μερικά μέρη της Ελλάδας το δοχείο μεταφοράς του αμίλητου νερού πρέπει να είναι αμεταχείριστο (ε Στη συνέχεια όσοι πάρουν μέρους στον κλήδονα φέρνουν διάφορα μικροκοσμήματα ή αντικείμενα, δαχτυλίδια, δαχτυλήθρες, καρφίτσες, κουμπιά,ακόμα και φρούτα, όπως μήλα σημαδεμένα με κρυφά σημάδια, τα ονομαζόμενα και ριζικάρια ή σημάδια ή κληδονικά και ρίχνονται μέσα στο νερό, αφού αφιερωθούν νοερά σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο. Ακολουθεί το κλείδωμα και η ασφάλιση του δοχείου . Ο Κλήδονας σκεπάζεται με πανί ή με μαντίλι κόκκινου χρώματος και στεφανώνεται με φύλλα δάφνης, μυρτιάς, λυγαριάς, κομμένα από παρθένα κοπέλα της οποία και οι δυο γονείς ζουν και τοποθετείται σε ταράτσα ή άλλο ανοιχτό χώρο.. Μετά τη δύση του ηλίου οι κοπέλες βγάζουν το κλειδωμένο αγγείο, σκεπασμένο και στεφανωμένο στο ύπαιθρο για να αστρονομιστεί ή να αστριστεί και τοποθετείται σε δώμα του σπιτιού ή κάτω από μια τριανταφυλλιά προκειμένου οι νύχτες να είναι μυρωδάτες. Τα άστρα, θεωρείται, πως θα επιδράσουν πάνω στο αγγείο και ο κλήδονας θα λάβει μαντική και τελεστική δύναμη. Τα κορίτσια φυλάνε με βάρδιες το αγγείο. Το βράδυ της παραμονής γίνεται χρήση και άλλων τρόπων της μαντικής: τεφρομαντεία, ονειρομαντεία, κατοποτρομαντεία για να αποκαλυφθεί στο κορίτσι ο μελλοντικός σύζυγός του. Εκεί παραμένει όλη τη νύχτα υπό το φως των άστρων. Οι κοπέλες επιστρέφουν ύστερα στα σπίτια τους. Λέγεται ότι τη νύχτα αυτή θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους σύζυγο. Ανήμερα του Αϊ-Γιαννιού, αλλά πριν βγει ο ήλιος -ώστε να μην εξουδετερωθεί η μαγική επιρροή των άστρων-, η υδροφόρος νεαρή της προηγουμένης φέρνει μέσα στο σπίτι το αγγείο. Το μεσημέρι, ή το απόγευμα, συναθροίζονται πάλι οι ανύπανδρες κοπέλες. Αυτήν τη φορά όμως στην ομήγυρη μπορούν να συμμετέχουν και παντρεμένες γυναίκες, συγγενείς και γείτονες και των δύο φύλων, καλεσμένοι για να παίξουν το ρόλο μαρτύρων της μαντικής διαδικασίας. Καθισμένη στο κέντρο της συντροφιάς, η υδροφόρος νεαρή ανασύρει ένα-ένα από το αγγείο τα αντικείμενα, που αντιστοιχούν στο “ριζικό” κάθε κοπέλας και μια άλλη, κάποια που έχει ποιητικό ή μαντικό ταλέντο απαγγέλει ταυτόχρονα τυχαίες μαντινάδες. Μαντινάδες που είναι επηρεασμένες απλώς και μόνο από τη θέα του ριζικαριού, αφού η «μαντιναδολόγος» δεν ξέρει σε ποιον ανήκει το κάθε ριζικάρι. Η μαντινάδα που αντιστοιχεί στο αντικείμενο (ριζικάρι) της κάθε κοπέλας θεωρείται ότι προμηνάει το μέλλον της και σχολιάζεται από τους υπόλοιπους, που προτείνουν τη δική τους ερμηνεία σε σχέση με την ενδιαφερόμενη. Σε κάποιας κοπέλας το ριζικάρι ο αείμνηστος «μαντιναδολόγος» Καμινοκωστής, είχε πει την εξής μαντινάδα: Σα μάθει ο σκύλος γράμματα κι η γάτα να διαβάζει τότε και συ θα παντρευτείς να κάμει ο κόσμος χάζι…. (Και η κοπελιά αυτή πράγματι μέχρι σήμερα δεν έχει παντρευτεί!)

 Σημειολογία της αναπαράστασης του Εθίμου 

 Το αμίλητο νερό σχετίζεται με την αλαλία του πάτερα του Ιωάννη Προδρόμου που του προκλήθηκε μέχρι να γεννηθεί το παιδί, γράφοντας το όνομά του σε μια πινακίδα, αφού δεν μπορούσε να το διατυπώσει προφορικά. Θεωρείται μεγάλης μαντικής αξίας επειδή ακριβώς μεταφέρεται με απόλυτη σιωπή δίνοντας του ιερότητα και μυστικότητα. Το παιδί που έχει και τους δύο γονείς του παραπέμπει στον αμφιθαλή παίδα της αρχαίας Ελλάδας, οποίος έκοβε τα κλαδιά που στεφανώνονταν οι νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων. Το μήλο από την αρχαιότητα θεωρείτο μέσο πρόκρισης και ένδειξης προτίμησης. Τέλος το κόκκινο χρώμα ταυτίζεται με την ταχύτητα η οποία θα βοηθήσει να φτάσει η ευνοϊκή τύχη γρήγορα όσους την περιμένουν. Με το που θα βγουν όλα τα ριζικάρια από το υδροφόρο αγγείο, η υδροφόρος νεαρά χύνει το νερό του αγγείου μέσα σε ένα πηγάδι σταυρωτά και στη συνέχεια το σκεπάζει με ένα κόκκινο πανί. Το μεσημέρι ή τα μεσάνυκτα οι κοπέλες, ενίοτε και νεαροί, σηκώνουν προσεκτικά το πανί, ώστε να μη δει φως το νερό του πηγαδιού, και βάζουν μέσα το κεφάλι τους. Συνάμα η υδροφόρος με ένα καθρέπτη κατεβάζει τις ακτίνες του ήλιου ή του φεγγαριού μέσα στο πηγάδι και οι κοπέλες ρίχνοντας με ειδικό τρόπο μια – μια τα ριζικάρια τους μέσα στο πηγάδι και εκεί στα κύματα του νερού του πηγαδιού οι παριστάμενοι βλέπουν υπερφυσικά ή μεταφυσικά φαινόμενα, τα οποία επεξηγούν μετά οι μεγαλύτερες και μυημένες γυναίκες, όπως επίσης και αγαπημένα πρόσωπα που έχουν πεθάνει ή το πρόσωπο που θα παντρευτούν κ.α Λέγεται επίσης ότι ανάλογο με το πρώτο πρόσωπο που θα δουν αυτοί που είχαν σκύψει το πηγάδι μετά που θα βγάλουν έξω το κεφάλι τους, ανάλογο θα είναι και π.χ. το παιδί που θα γεννηθεί, δηλαδή αν δουν άντρα, αγόρι θα είναι το παιδί που θα γεννήσει μια γυναίκα έγκυος, ή το ίδιο όνομα θα έχει εκείνος που θα παντρευτούν κ.τ.λ. Σημειώνεται ότι: α) Όσοι παρακολουθούν την εν λόγω ιεροτελεστία πρέπει λέει να είναι με αυτοσυγκέντρωση, αλλά και μύηση, γιατί υπάρχουν και μυστικά για την παρούσα ιεροτελεστία. β) Αν το πηγάδι δεν έχει καθάριο και πόσιμο νερό δεν γίνεται να γίνει κλήδονας

Τραγούδια του κληδονα

ΑΠΟΣΠΕΡΑΣ: 

 Κλειδώνουμε τον κλήδονα μ’ ένα μικιό κλειδάκι κι απόης τον αφήνουμε έξω στο φεγγαράκι 

 Κλειδώσετε τον κλήδονα με δόξα και με χάρη Κι απού ‘χει μήλο κόκκινο ταχυτέρου (αύριο) να το πάρει 

 Μήλο ‘βαλα του κλήδονα τρία γαρεφαλάκια και του καιρού να ‘μια καλά, να βγάλω κυσαράκια Σήμερα που ‘ναι τα’ Αι Γιαννιού του Θιου ζητώ μια χάρη Του χρόνου σαν και σήμερα να γίνουμε ζευγάρι

 Σήμερα που ‘ναι τα Αι Γιαννιού βάλε αρχή κερά μου Του χρόνου σαν και σήμερα να σ’ έχω αγκαλιά μου 

 Ε Γλυκοπαναγία μου, που ‘σαι στη γειτονιά σου Ζευγάρισέ το μήλο μου, να σ’ άφτω τα κεριά σου 

 Στο όνομα σου ορκίζομαι στο κλήδονα επάνω αν δεν σε κάνω ταίρι μου καλιά ‘χω να πεθάνω

 Μήλο ‘βαλα στον κλήδονα κι είναι και μυρωδάτο Κι αν δεν σε πάρω θα γενεί ο κόσμος άνω κάτω.

ΣΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ:

 Ανοίγουμε τον Κλήδονα με τ΄ Αϊ Γιαννιού τη χάρη κι όποιος έχει μήλο κόκκινο ας έρθει να το πάρει

 Ανοίγουμε τον κλήδονα με του Αγιαννιου τη χάρη Κι όποιος έχει ριζικό σήμερα να το πάρει.

 Ανοίγουμε τον Κλήδονα με με τ’ Αι Γιαννιου τη χάρη Κι όποιος αγάπη έχασε να έρθει να την πάρει Έφθασε η ώρα κι η στιγμή κι ο κλήδονας ανοίγει Και κάθε μια το ριζικό στα φανερά ξανοίγει 

 Όλοι σταυροκοπιόμαστε στ΄Αϊ Γιαννιού τη χάρη Κι απού ‘χει μήλο κόκκινο. Ας έρθει να το πάρει. Ανοίξετε τον κλήδονα με τση μυρθιάς το φύλλο Μαλαματένια πρόσωπα που θάμπωσες τον ήλιο Ανοίξετε τον κλήδονα τη χέρα μου να βάλω να βγάλω το χρυσό αητό το ρήγα το μεγάλο 

Κατά τη διάρκεια του εθίμου: 

 Ανοίξετε τόν Κλήδονα και στρώσετε λουλούδια, πού θά περάσει ό Βασιλιάς μέ τή Βασιλοπούλα! Ανοίξετε του κλήδονα και στρώστε τα χαράρια, για να πιράσ η ... μι τα στραβά πουδάρια - 

Μιά π' άνοιξε ό Κλήδονας θά πώ ένα τραγούδι γιά χάρη σου, πολύχρωμο και διαλεχτό λουλούδι!

 - Στίς ρεματιές μαζεύονται τή νύχτα οί νεράδες, και σήμερα στόν Κλήδονα οί όμορφες κυράδες! 

- Δέν ημπορεί τήν τύχη σου κανείς νά τήν αλλάξει, κι όποιος μπερδέψει μέ τά σέ, Θεός νά τόν φυλάξει! - Όσοι 'ρθανε στόν Κλήδονα τήν τύχη τους νά δούνε,

Ο Κλήδονας σε άλλες περιοχές της Ελλάδας 

. Χαλάστρα Θεσσαλονίκης 

το έθιμο του Αϊ-Γιαννιού του Κλήδονα Κάθε χρόνο ,το τελευταίο τριήμερο (Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή) του Ιουνίου ,αναβιώνει στη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης το έθιμο της «Τζαμάλας» και του Αϊ-Γιαννιού του Κλήδονα. Η αναβίωση και αναπαράσταση του εθίμου ξεκινάει το απόγευμα του Σαββάτου. Στις γειτονιές του Δήμου Χαλάστρας ανάβουν οι φωτιές (Τζαμάλες) και με τη συνοδεία παραδοσιακών οργάνων (Κλαρίνο, Ζουρνάς κλπ.) στήνεται χορός γύρω από τη φωτιές. Στη συνέχεια η ομάδες ξεκινούν για την κεντρική πλατεία ,κρατώντας αναμμένες δάδες , όπου και ξεκινά το κυρίως μέρος της αναπαράστασης του εθίμου. Μία αναπαράσταση που εξιστορεί πως οι ελεύθερες κοπέλες έπρεπε να πάρουν το αμίλητο νερό από τα πηγαδάκια της περιοχής , τα τραγούδια και τις ευχές προς τον Άι-Γιάννη τον Κλήδονα που συνόδευαν όλη αυτή την ιεροτελεστία και τέλος την προετοιμασία της φωτιάς (Τζαμάλας) από τον αρχηγό της οικογένειας. Μετά το τέλος της αναπαράστασης ακολουθεί παραδοσιακό γλέντι γύρω από τη μεγάλη φωτιά (Τζαμάλα) που ανάβει στην πλατεία της Χαλάστρας. Την Παρασκευή και την Κυριακή υπάρχουν παραδοσιακές χορευτικές παραστάσεις υπό την αιγίδα του Κέντρου Νεότητας Χαλάστρας. Την Κυριακή υπάρχει και η γιορτή Μυδιού, όπου τοπικοί οστρακοπαραγωγοί μοιράζουν τοπικούς μεζέδες με βάση τα μύδια της περιοχής.

 . Ο Κλήδονας στη Σύρο

 Ο Κλήδονας ήταν από τα πιο προσφιλή έθιμα και πραγματοποιούταν ανήμερα τ' Αι- Γιάννη στις 24 Ιουνίου. Ο άγιος καλείται "Πρόδρομος" γιατί προετοίμασε το λαό να υποδεχτεί το Σωτήρα, "Βαπτιστής" γιατί βάφτισε το Χριστό και "Αποκεφαλιστής" γιατί εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό. Οι Συριανοί τον αποκαλούν "Κοψοκέφαλο". Έξω απ' τα παραπάνω αποκαλείται "Φανιστής" απ' το "φανός". Την παραμονή της εορτής κορίτσια με πήλινο βάζο πήγαιναν σε φιλικά σπίτια κι έπαιρναν το αμίλητο νερό. Ονομάζεται αμίλητο γιατί τα κορίτσια το ζήταγαν χωρίς να μιλήσουν καθόλου. Μετά από κει έπαιρναν βόλτα τα σπίτια της γειτονιάς κι ο καθένας έριχνε στο βάζο από ένα σημάδι, ένα κουμπί π.χ., ένα καρφί, ένα σουγιά. Το άλλο βράδυ συγκεντρώνονταν όλοι κάπου κι ένας - «ο βγάλτης» - τραβούσε απ' το νερό ένα αντικείμενο και λεγόταν ένα τετράστιχο που ανήκε σ' αυτόν που ανήκε το ρίξιμο. Τα τετράστιχα είναι ερωτικά, χιουμοριστικά, σατιρικά και πικάντικα κάποτε. Προκαλούν το γέλιο. 

. Κλήδονας και Σαρακατσάνοι ( Καλογιάννια )

 «Καλογιάννη» έλεγαν οι Σαρακατσάνοι τον Άι-Γιάννη τον Πρόδρομο γιατί βάπτιζε τους χριστιανούς και τον ίδιο τον Χριστό και προς τιμήν του «Καλογιάννια» ονόμασαν ένα είδος φυτού-λουλουδιού. Έτσι το απόγευμα της παραμονής της γιορτής, οι κοπέλες μάζευαν τα καλλογιάνια, τόσα κλαδιά όσα και τα μέλη της οικογένειας τους. Τα έταζαν ένα για τον καθένα και τα έδεναν αρμαθιά με κόκκινη κλωστή σε «χερούλες». Στην κάθε «χερούλα» έδεναν και ένα ασημικό ή δαχτυλίδι και όλα μαζί τα έβαζαν μέσα σε ένα κακκάβι, με νερό τόσο, όσο να βρέχονται όλα και να είναι δροσερά, το οποίο έβαζαν σε τέτοιο μέρος ώστε να το βλέπει ο ουρανός όλη νύχτα. Αυτό το κακκάβι σκέπαζαν με ένα μαντήλι από το εικονοστάσι που ήταν κόκκινο και σταμπωτό και αφού τελείωνε η διαδικασία τότε μία κοπέλα της οποίας ζούσαν και η μάνα και ο πατέρας, έπαιρνε το κακκάβι το έβαζε, πάνω στο κεφάλι της και ξεκινούσαν όλες μαζί για τη βρύση τραγουδώντας: 

 «Κίνησα το δρόμο-δρόμο, το στενό το μονοπάτι. Βρίσκω μια μηλιά στη μέση κι άλλη μία παρακάτω ξάμωσα να πάρω μήλα και μαράθηκαν τα φύλλα

 μην το παίρνεις, μη το κρύβεις, μην το αγουρομαραγκιάζεις, 

 τα ‘χει ο αφέντης μετρημένα κι η κυρά του φυλαγμένα». 

 Το γλέντι δεν τελείωνε παρά μόνο τις πρώτες πρωινές ώρες, παλιότερα βέβαια κρατούσε σύμφωνα με τις μαρτυρίες δύο νύχτες και τρεις μέρες . Κάποτε όλα αυτά έφταναν στο τέλος, η κάθε μια έπρεπε να πάρει τα δικά της Καλογιάννια για να τα πετάξει και να δουν τι είδους μαντικές προγνώσεις θα μπορούσαν να κάνουν. Η κοπέλα με το κακκάβι τα σήκωνε για τελευταία φορά στο κεφάλι της άπλωνε το χέρι της έπαιρνε ένα στην τύχη και φώναζε: «Ποιανής είναι;» Τότε η κάτοχος που γνώριζε το δαχτυλίδι της έλεγε «Θκομ-θκομ». Αυτό ήταν το πιο σημαντικό γεγονός για την κοπέλα κατά τους Σαρακατσάνους, γιατί παντρευόταν πρώτη-πρώτη και θα ‘χε καλό γάμο.

 . Ο Κλήδονας στον Πόντο

 Είναι το έθιμο της φωτιάς, με πανάρχαιες ρίζες, γνωστό από τα βυζαντινά χρόνια οπότε και απαγορεύτηκε (το 681 μ.Χ.) ως ειδωλολατρικό. Στις 23 και 24 Ιουνίου, παραμονή 37 www.pontos-news.gr 30 και ανήμερα της γέννησης του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, σε αυλές και σε πλατείες ανάβουν φωτιές και νέοι και νέες πηδούν τρεις φορές σταυρωτά. Έτσι ο Αϊ-Γιάννης γίνεται ο Λαμπαδιάρης ή Λαμπαδιστής ή Λαμπροφόρος. Είναι ακόμα Κλήδονας ή Φανιστής ή Λιοτρόπης ή Ριζικάρης ή Ριγανάς. Στον Πόντο, και ιδίως στον δυτικό, είναι ο Αγιλοτρούπης, ονομασία που πιθανώς προέρχεται από τη (θερινή) τροπή του ηλίου, καθώς η γιορτή συνέπιπτε με το θερινό ηλιοστάσιο. Όπως αναφέρει ο Δημήτρης Λουκάτος στο βιβλίο του Τα καλοκαιρινά, στη Χίο οι Πόντιοι ξενυχτούσαν χορεύοντας για να δουν το ξημέρωμα τον ήλιο που γύριζε. Συμπλήρωμα της γιορτής ήταν ο κλήδονας – αν και έχει επικρατήσει ολόκληρο το έθιμο με τις φωτιές να ονομάζεται «έθιμο του Κλήδονα». Την «προφητεία» του Κλήδονα χρησιμοποιεί ο Φίλων Κτενίδης ως βάση σε ένα ηθoγραφικό έργο με τον τίτλο Κλήδονας, που ανέβηκε πρώτη φορά το 1948 από τον Θεατρικό Όμιλο της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης. Αν και ο μελετητής Άνθιμος Παπαδόπουλος θεωρεί ότι οι φωτιές και ο Κλήδονας ήταν έθιμο άγνωστο στον Πόντο, εντούτοις ο Γ. Κ. Χατζόπουλος αναφέρεται εκτενώς στο αμίλητο νερό στην ποντιακή λαογραφία. Σημειώνει ότι είναι έθιμο της Πρωτοχρονιάς αλλά και του Αϊ-Γιαννιού, μια μέρα γνωστή ως «ο κλήδονας, τ’ Αη-Γιάννε το κουτίν». Την ύπαρξη του εθίμου επιβεβαιώνει βασιζόμενη σε μαρτυρίες η λαογράφος Έλσα Γαλανίδου-Μπαλφούσια στο έργο της Ποντιακή Λαογραφία (εκδ. Αρχείον Πόντου). Μία από αυτές τις μαρτυρίες, του Γ. Μέγα, αναφέρει ότι στη Σινώπη οι νοικοκυρές έπρεπε να καθαρίσουν τα σπίτια, να ξεσκονίσουν και να σφουγγαρίσουν, περιμένοντας την τύχη τους – ο Αϊ-Γιάννης πίστευαν ότι φέρνει τύχες. Στη Ματσούκα θεωρείται ότι άναβαν την πυρά με τσίκουτα, δηλαδή με ξερόκλαδα από έλαβα που μάζευαν τα παιδιά. Το δε ξημέρωμα ανέβαιναν στον Βαζελώνα που πανηγύριζε, και από τα υψώματα έβλεπαν «πώς κλώσκεται ο ήλεν», δηλαδή πώς γυρίζει ο ήλιος. 

 . Συμπεράσματα 

 Ο Δ. Λουκάτος σωστά αναφέρει στο βιβλίο της "Τα καλοκαιρινά": «Ένα έθιμο που κατάφερε τόσους αιώνες, παρ'όλες τις συχνές "πολεμικές", να επιζήσει, δεν είναι δικαίωμα της δικής μιας γενιάς να το σβήσει. Έχουμε χρέος όχι μόνο να το ανεχόμαστε αλλά και να το βοηθούμε στις εκδηλώσεις του. Στην εποχή μας μάλιστα, με το μηχανικό ρυθμό και τις πολύπλυρες υπερφροντίδες, είναι παρήγορη η παρουσία ενός χαρούμενου και διαχρονικού εθίμου, που ενώνει αιώνες και γενιές. Οι φωτιές που θ' αναφτούν το βράδυ στις πολιτείες και στα χωριά θα είναι ένας συγκινητικός δεσμός του σήμερα με το χθες. Τα μάτια των παιδιών, που θα λάμπουν  χαρούμενα μπροστά στις φλόγες, τα μάτια των μεγάλων που θα τα παρακολουθούν στα πηδήματά τους, θα είναι μια ωραία παραδοσιακή προσοχή σε μια σχεδόν πανανθρώπινη γιορτή. Δεν είναι μικρή δουλειά να σκέφτεσαι, ότι ανάβοντας μια μικρή φωτιά έξω από το σπίτι σου, συνδέεσαι με τους αιώνες που πέρασαν, έστω και με τους κοντινούς σου προγόνους, καθώς και με πολλούς άλλους λαούς, που την ίδια ώρα ανάβουν τη φωτιά της ημερομηνίας αυτής και χαίρονται παρόμοια το θέαμα και το συμβολισμό της...»

 Το έθιμο του Κλήδονα αποτελεί ένα έθιμο που έχει καταφέρει να επιβιώσει μέσα στο πέρασμα των χρόνων. Από την αρχαιότητα, πέρασε στα Βυζαντινά χρόνια και την Τουρκοκρατία και αναβιώνει τη σημερινή εποχή στην Καλλικράτεια της Χαλκιδικής, αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδος. Γιορτάζεται την ημέρα του γενεθλίου του Αι- Γιάννη του Πρόδρομου, αλλά οι προετοιμασίες και μέρος του εθίμου πραγματοποιούνται από την παραμονή. Κατά τη διάρκεια, ακούγονται μαντινάδες ενώ με το πέρας ανάβουν μεγάλες φωτιές και τις πηδούν και ακολουθεί μεγάλο γλέντι με τραγούδια και χορούς. Στο τελετουργικό κομμάτι συμμετέχουν συνήθως κορίτσια και μικρά παιδιά και θεωρείται πως μαθαίνουν το μέλλον τους. Για την περιοχή της Χαλκιδικής, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έθιμα και η αναβίωσή του κάθε χρόνο στις 24 Ιουνίου αποτελεί σημαντικό πολιτιστικό γεγονός. 

Απόσπασμα  από τήν Διπλωματική εργασία της : ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ -Κλήδονας.pdf (auth.gr)

Κυριακή 23 Ιουνίου 2024

Το παιχνίδι του λυκανθρώπου -[ Η τεράστια, ανεξερεύνητη ιστορία μας Μια έκθεση του αρχαίου, παγκόσμιου κακού]ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄

 


ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄

Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτή η εικόνα[του θέματος πού πραγματευεται σ αυτην την ενότητα] ισοδυναμεί με μια πλήρη «θεωρία των πάντων» σε σχέση με την Cabal. Ωστόσο, είμαι βέβαιος ότι αυτή η σειρά έχει αποκαλύψει πολλές αλήθειες για την ιστορία, τον αποκρυφισμό, τη γεωπολιτική και την ψυχολογία που δεν έχουν συγκεντρωθεί ποτέ σε μία σειρά πριν.

Η δύναμη της ακριβούς γλώσσας

Σε πολλά αποκρυφιστικά συστήματα, λέγεται ότι ένα πνεύμα πρέπει να σας απαντήσει αν καλέσετε το όνομά του· αν και δεν νομίζω ότι αυτό είναι απολύτως αληθές σε όλες τις περιπτώσεις, είναι ωστόσο γεγονός ότι δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά για πράγματα που δεν μπορούμε να περιγράψουμε με ακρίβεια. Το να γνωρίζουμε την αληθινή προέλευση και τις πεποιθήσεις της κλίκας σημαίνει να κερδίσουμε μια για πάντα το πάνω χέρι στον πόλεμο της πληροφορίας (ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ: «πόλεμος πληροφοριών» είναι ένας όρος που χρησιμοποιώ για να περιγράψω μια μάχη λέξεων και πνεύματος – γιατί αυτό είναι ένας πόλεμος πληροφοριών).

Εάν προσπαθούσατε να επιβιώσετε στο δάσος, δεν αρκεί απλώς να γνωρίζετε για την ύπαρξη αρπακτικών - θέλετε συγκεκριμένες πληροφορίες για τους εν λόγω θηρευτές. Με πολλούς τρόπους, οι σκοτεινοί αποκρυφιστές που διοικούν το βαθύ κράτος είναι μια τάξη αρπακτικών από μόνοι τους. Δυστυχώς, λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν την ύπαρξή τους, πόσο μάλλον μπορούν να περιγράψουν με ακρίβεια τις πεποιθήσεις τους και τους τρόπους λειτουργίας τους – και μέχρι να αλλάξει αυτό, θα διατηρήσουν ένα πλεονέκτημα έναντι της ανθρωπότητας.

Οι Κόρυοι έχουν επηρεάσει την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας με έναν τρόπο που λίγοι εκτιμούν, επειδή τα στοιχεία της ύπαρξής τους έχουν κρατηθεί πολύ καλά κρυμμένα, μέχρι που καλύφθηκαν εκτενώς από έναν ανώνυμο συγγραφέα που ονομάζεται Rogue Hypnotist (ο ίδιος άνθρωπος του οποίου τα βιβλία με έπεισαν για την αξία της μάθησης του υπνωτισμού).

Στοιχεία της λατρείας μπορούν να βρεθούν στην Ουκρανία, τη Ρουμανία, μεταξύ των Αζτέκων, ακόμη και σε μέρη τόσο γεωγραφικά απομακρυσμένα όσο η Αφρική και η Νέα Ζηλανδία. Γνωρίζουμε ότι υπήρχαν στο παρελθόν από το 2.000-3.000 π.Χ., και όμως, η επιρροή τους μπορεί να παρατηρηθεί στη μουσική βιομηχανία και το Χόλιγουντ μέχρι σήμερα.

Πολλά αρχαία παραμύθια είναι πιθανώς συγκαλυμμένες προειδοποιήσεις σχετικά με αυτή τη λατρεία - τα «μαγικά φίλτρα» των αρχαίων μαγισσών μπορεί, τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις, να αναφέρονται στα κοκτέιλ ναρκωτικών που θα χρησιμοποιούσαν για να μεθύσουν και να αποπλανήσουν τους ανθρώπους στις τάξεις τους.

Σημαντικές λεπτομέρειες της λατρείας

Οι Κόρυοι ήταν διάσημοι για τη χρήση του δελεάσματος των ναρκωτικών και του σεξ για να αποπλανήσουν κυρίως νέους στις τάξεις τους.

Όλα όσα έκαναν ήταν για να αψηφήσουν τη φύση και να αντιστρέψουν την παραδοσιακή ηθική – κατά συνέπεια, λάτρευαν τον ερμαφροδισμό και κατάργησαν κάθε επίφαση παραδοσιακού σχηματισμού οικογένειας μεταξύ τους. Οι άνδρες ήταν «ρομαντικοί» με τους άνδρες και οι γυναίκες ήταν «ρομαντικές» με τις γυναίκες – έβαλα το «ρομαντικό» σε εισαγωγικά επειδή η αντίληψή τους για τον ρομαντισμό έχει ελάχιστη σχέση με γνήσια αγάπη ή στοργή. Πίστευαν ότι κάποιος θα μπορούσε να αλλάξει φύλο απλώς φανταζόμενος τον εαυτό του ότι είναι το αντίθετο φύλο.

Μήπως κάτι από αυτά αρχίζει να ακούγεται οικείο;

Αν με ρωτάτε, αυτή η λατρεία (και άλλες παρόμοιες) υπάρχουν στον πλανήτη Γη επειδή η ίδια η κόλαση έχει διαχυθεί στο βασίλειό μας. Κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν ότι αυτή είναι μια ακραία (ή ενδεχομένως ακόμη και βλάσφημη) στάση, ανάλογα με το τι πιστεύει κανείς, αλλά παρόλα αυτά έχω καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα καλή τη πίστει μετά από αρκετή έρευνα σχετικά με τις λατρείες γενικά, και τους Κόρυους ειδικότερα.

Η έρευνα δείχνει ότι ακόμη και οι πιο σκληροί άνδρες βιώνουν διαρκή τραύματα από την πρόκληση βλάβης σε αθώους ανθρώπους. Τι είδους άνθρωπος χαίρεται να πληγώνει/σκοτώνει ανελέητα αθώους ανθρώπους, όπως κάνουν πολλές αιρέσεις όπως οι Κόρυοι;

Η προσωπική μου θεωρία είναι ότι έχουμε να κάνουμε με δαιμονική ενέργεια – κάτι που θεωρώ 100% πραγματικό, παρόλο που «αξιοσέβαστοι ακαδημαϊκοί» θα έλεγαν το αντίθετο.

Πράγματι, οι περισσότεροι ψυχοπαθείς – και η λατρεία του Κόρυου δεν αποτελεί εξαίρεση – πιστεύουν ειλικρινά ότι δεν είναι ο ίδιος τύπος ζώου με τους «κανονικούς ανθρώπους». (Δείτε το πρωτοποριακό βιβλίο Πολιτική Πονηρολογία για περισσότερα σχετικά με αυτή την ψυχολογία).

Οι ψυχοπαθείς συχνά πιστεύουν ότι είναι μια ανώτερη ή πιο εξελιγμένη εκδοχή της «κανονικής» ανθρωπότητας. Αυτό, φυσικά, τους παρέχει όλη τη δικαιολογία που χρειάζονται για να κάνουν ό, τι θέλουν σε όποιον θέλουν. Υποψιάζομαι ότι η ομάδα Q και ο Trump μάχονται επί του παρόντος μια σύγχρονη ενσάρκωση αυτής της λατρείας.

Τέλος πάντων, τώρα που έχετε γνωρίσει επαρκώς τον Κόρυο, ας στρέψουμε την προσοχή μας στην αρχαία ιστορία.

Όλοι μιλούσαμε την ίδια γλώσσα, πριν από πολύ καιρό

Στα τελευταία δύο άρθρα μας, εξηγήσαμε ότι κάποτε υπήρχε μια εποχή που ολόκληρος ο κόσμος μιλούσε την αρχαία γερμανική γλώσσα (την οποία θα συντομεύσω από εδώ και στο εξής ως AG). Γνωρίζουμε ότι αυτό συμβαίνει επειδή η γνώση της AG επιτρέπει σε κάποιον να κάνει σωστά προβλέψεις για τον κόσμο στον οποίο ζούμε.

Ο πολυεκατομμυριούχος προπονητής επιτυχίας και ερευνητής γλωσσών Frederik Dodson έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία χρησιμοποιώντας την AG για να κάνει ακριβείς προβλέψεις για τους ανθρώπους, τον πολιτισμό, τη γεωγραφία και ούτω καθεξής.

Από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του, Η μυστική ιστορία της Πολυνησίας, διαβάζουμε:

«Πριν από μερικά χρόνια [ενώ ταξίδευα στη Νέα Ζηλανδία], έκανα την ποδηλατική περιήγηση από το Kaikohe στο Horeke στα δυτικά. Αυτό σημαίνει περίπου 40 χιλιόμετρα ποδηλασίας. Στη διαδρομή μας εκεί, η γυναίκα μου είπε ότι 40 χιλιόμετρα θα ήταν πάρα πολλά για μια μέρα. . . Αλλά ήξερα ότι θα ήταν ως επί το πλείστον κατηφορικό και ως εκ τούτου εφικτό... Αφού δεν ήμουν ποτέ εκεί ή δεν ερεύνησα [την περιοχή], πώς ήξερα ότι το ταξίδι θα ήταν ως επί το πλείστον κατηφορικό;

Επειδή... η γερμανική λέξη για το "hohe" σημαίνει "ύψη"... Θα μπορούσα να οδηγήσω σε όλη τη χώρα κάνοντας ακριβείς προβλέψεις για οποιοδήποτε μέρος, μόνο με το όνομά του... Ενόχλησα τη γυναίκα μου στο αυτοκίνητο, λέγοντάς της ότι σύντομα θα δούμε ένα ποτάμι, μια λίμνη, μια επίπεδη πεδιάδα, έναν παγετώνα, θάμνους, δάση, μεγάλα δέντρα, μικρά ρυάκια, καταπληκτική θέα – απλά με βάση τα ονόματα των πόλεων...» (η υπογράμμιση δική μου)

Αν θέλετε την πλήρη σέσουλα από αυτόν, τα βιβλία του, Επίπεδα Παραδείσου και Κόλασης, Εξωγήινη Γλωσσολογία και Η Μυστική Ιστορία της Πολυνησίας περιέχουν συγκρίσεις αξίας εκατοντάδων σελίδων μεταξύ AG και διαφόρων γλωσσών από όλο τον κόσμο.

Ας συνεχίσουμε...

Κοινή προέλευση

Εάν όλες οι γλώσσες μοιράζονται την ίδια προέλευση, τότε αυτό κατεδαφίζει εντελώς την επικρατούσα ιστορία, η οποία αρνείται κατηγορηματικά την πραγματικότητα της υπερωκεάνιας επαφής μεταξύ των αρχαίων ανθρώπων. Ας είναι. Αυτό που μπορεί να καταστραφεί από την αλήθεια, θα έπρεπε να είναι. Ας μελετήσουμε μερικά από τα γλωσσικά στοιχεία που υποστηρίζουν αυτό που λέμε.

Το να «φτιάξεις» κάτι σημαίνει να χρησιμοποιείς τα χέρια σου (ή το μυαλό σου) για να δημιουργήσεις κάτι που δεν υπήρχε πριν – το να «φτιάξεις» κάτι σημαίνει να το φέρεις σε ύπαρξη. Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα χωρίς τους πόρους και τη γνώση που απαιτεί το εν λόγω πράγμα. Για παράδειγμα, δεν μπορείτε να φτιάξετε έναν υπολογιστή αν δεν ξέρετε πώς να φτιάξετε μια πλακέτα κυκλώματος και δεν μπορείτε να φτιάξετε μια πλακέτα κυκλώματος πριν αποκτήσετε γνώσεις ηλεκτρισμού και κυκλωμάτων.

Λοιπόν, γνωρίζατε ότι η αραβική λέξη maher σημαίνει "επιδέξιος, δεξιότητα" ή "καλή δουλειά";

Οι Μαορί της Νέας Ζηλανδίας έχουν μια παρόμοια λέξη mahi που σημαίνει "προσπάθεια", και η πρώτη συλλαβή ma σημαίνει "φτιαγμένο από/ενεργημένο". Και εδώ έχουμε διδαχθεί ότι οι αραβικοί, αγγλικοί και πολυνησιακοί πολιτισμοί δεν έχουν καμία ιστορική σχέση μεταξύ τους.

Το πρόθεμα ma αν συνδέεται συχνά με τη μητέρα, καθώς η διχοτόμηση "ma-pa/fa" (για τη μητέρα και τον πατέρα) βρίσκεται παντού. Στα μανδαρινικά κινέζικα, για παράδειγμα, η μητέρα είναι mu qin και ο πατέρας είναι fu qin. Τι σχέση έχει αυτό με το maher ή το mahi, τα οποία αναφέρονται και τα δύο στην «κατασκευή» πραγμάτων;

Οι μητέρες κάνουν παιδιά... Με άλλα λόγια, μητέρα = δημιουργός μωρών.

Στον Βουδισμό, έχουμε την έννοια της Ma-ya, η οποία λέει ότι η δημιουργία είναι μια ψευδαίσθηση. Μπορούμε να δούμε εδώ ότι το να δημιουργείς είναι ουσιαστικά η ίδια έννοια με το να κάνεις. Ο Βουδισμός Mahayana διακρίθηκε ως ένα μεγάλο μονοπάτι προς την απελευθέρωση, παρά ως ένα «μικρό μονοπάτι» (έτσι αναφέρονταν οι Βουδιστές Mahayana στον Κινεζικό Βουδισμό Ζεν), και πράγματι διαπιστώνουμε ότι οι έννοιες της δημιουργίας, της ικανότητας και του μεγαλείου συνδέονται μέσω αυτής της λέξης maha σε πολλές διαφορετικές γλώσσες.

Τα πολλά ονόματα του Θεού

Τώρα ας δούμε μια άλλη λέξη: Θεός.

Η λέξη για τον Θεό στα λατινικά είναι Dei (σκεφτείτε: θεότητα), η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με το Theos, και οι δύο αυτοί όροι έχουν συγγένεια σε πολλές άλλες γλώσσες εντός και εκτός της λατινικής οικογένειας γλωσσών.

Στα κινέζικα, έχουμε τη λέξη Tian, η οποία παραπέμπει στον Theos. Στη γλώσσα Pashto, η λέξη για τον Θεό είναι Xwdai, η οποία σχετίζεται με το Persion Xuda, όπου το da είναι λίγο πολύ το ίδιο με το dai / dei. Στα ινδικά, έχουμε τον Dev και στα καζακικά έχουμε την ημέρα Qu. Στην Κιργιζία, έχουμε την ημέρα Ku.

Νομίζω ότι καταλαβαίνετε το νόημα;

Με την πάροδο του χρόνου, οι γλώσσες έχουν «απομακρυνθεί» κάπως η μία από την άλλη, στο βαθμό που οι συνδέσεις μεταξύ των λέξεων μπορεί να μην είναι τόσο προφανείς όσο αυτό που μόλις διαβάσατε. Για παράδειγμα, η λέξη δέκα χρησιμοποιείται σε πολλά μέρη για να αναφερθεί στον Θεό/το Υπέρτατο/κλπ – μπορούμε να δούμε πώς αυτό θα μπορούσε εύκολα να συνδεθεί με την κινεζική λέξη tian.

Συνεχίζοντας προς αυτή την κατεύθυνση, ο λόγος για τον Θεό στα ουγγρικά είναι Isδέκα»· επαγγελματίες γλωσσολόγοι έχουν ισχυριστεί ότι τα ουγγρικά είναι μια απομονωμένη γλώσσα, αλλά αυτό θα μπορούσε απλώς να είναι τεμπέλης υποτροφία, ή θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα μιας σκόπιμης συγκάλυψης κάποιου είδους. Θα επανέλθουμε σε αυτό το σημείο αργότερα.

Η ιθαγενής αμερικανική λέξη για τον Θεό, ή το Μεγάλο Μυστήριο, είναι Wakan Tanka. Στη γλώσσα των Ουιγούρων, μία από τις λέξεις τους για τον Θεό είναι Tengri και στα τουρκικά, ο λόγος τους για τον Θεό είναι Tanre. Αυτό το τελευταίο μέρος, το "re", πιθανότατα συνδέεται με έννοιες όπως η ακτίνα φωτός, ακριβώς όπως η αιγυπτιακή θεότητα Ra. Στον θιβετιανό βουδισμό, κάποιος που έχει επιτύχει τη βουδιστική ιδιότητα είναι γνωστός ως Δέκαζιν (κάνει "zin" = "ζεν";).

Όπως ρώτησε κάποτε ο Q, πόσες συμπτώσεις πριν είναι μαθηματικά αδύνατο;

Έχουμε αναλύσει μόνο δύο λέξεις, και όμως, έχουμε ήδη συνδέσει πολλές γλώσσες μέσω αυτών των δύο λέξεων.

Θα συνεχίσω να κάνω γλωσσικές συνδέσεις όπως αυτές σε όλη τη σειρά Werewolf Game. Προς το παρόν, ας επιστρέψουμε στον Κόρυο.

Πιθανή εξήγηση

Πώς θα μπορούσε μια λατρεία όπως ο Κόρυος να αποκτήσει παγκόσμια επιρροή χωρίς σχεδόν καμία αναγνώριση από την ιστορία. Λοιπόν, πόσα γνωρίζει η επικρατούσα ιστορία για τις μυστικές κοινωνίες;

Όχι πολύ!

Στον σύγχρονο κόσμο, μπορούμε να δούμε καθαρά πώς η χειραγώγηση των πληροφοριών από μια κυρίαρχη τάξη μπορεί να οδηγήσει δισεκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη τύφλωση όσον αφορά οποιαδήποτε γεγονότα θεωρούνται «παραπληροφόρηση» από τις κυρίαρχες τάξεις. Ως αναγνώστης του Badlands, ξέρω ότι το καταλαβαίνετε ήδη.

Στο Wicked Teeth, του Rogue Hypnotist, μαθαίνουμε ότι οι Koryos ήταν Σκύθες, μια εθνικότητα που υποτίθεται ότι δεν υπάρχει πλέον. Αν και δεν γνωρίζουμε πόσοι Σκύθες ήταν μέλη της λατρείας, ένα πράγμα που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι η λατρεία ήταν η αριστοκρατία των Σκυθών. Γνωρίζουμε επίσης ότι η λατρεία διασταυρώθηκε με την αριστοκρατία άλλων λαών – και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλές πεποιθήσεις και τελετουργίες τύπου Κόρυου τείνουν να ασκούνται από τις «ελίτ» σε όλο τον κόσμο.

Παράδειγμα: στη ρωμαϊκή μυθολογία, οι ιδρυτές της πόλης της Ρώμης, δίδυμα αδέρφια που ονομάζονταν Ρέμος και Ρωμύλος, θήλαζαν από μια λύκαινα αφού η μητέρα τους τους έκρυψε από τον μεγάλο θείο τους, βασιλιά Αμούλιο, ο οποίος τους είδε ως πιθανή απειλή για το θρόνο. Τα εγκαταλελειμμένα δίδυμα ανατράφηκαν από έναν λύκο!

Πράγματι, οι Κόρυοι φημίζονταν για τον καλλωπισμό παιδιών στις τάξεις τους. Υπό το φως όσων έχουμε μάθει για τη λατρεία των λυκανθρώπων, οι συνέπειες αυτού του μύθου γίνονται αρκετά κραυγαλέες, έτσι δεν είναι;

Προχωρώντας...

Οι Σκύθες υποτίθεται ότι εξαφανίστηκαν πριν από χιλιετίες - κάτι που έχει νόημα αν οι κυβερνήτες τους απέφευγαν τη δημιουργία οικογένειας για να κάνουν την ομοφυλοφιλία τον κανόνα. Ακόμη και οι ίδιοι οι Κόρυοι ισχυρίζονταν ότι είχαν καταληφθεί από δαίμονες που τους πρόσταξαν να αγαπούν μόνο μέλη του δικού τους φύλου.

(Για ό, τι αξίζει, ο πληροφοριοδότης των Illuminati, Jay Parker, λέει ότι μεγάλωσε σε μια «ελίτ» οικογένεια και αναφέρει ότι δεν πίστευαν ότι η αληθινή αγάπη θα μπορούσε να υπάρξει μεταξύ των φύλων).

Η προσωπική μου θεωρία είναι ότι η προέλευση της λατρείας των λυκανθρώπων είναι μη ανθρώπινη, επειδή πολλές από τις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές της λατρείας είναι διαμετρικά αντίθετες με τα ένστικτα και τα έθιμα των περισσότερων ανθρώπων. Ακριβώς όπως ο μύκητας Cordyceps μπορεί να μολύνει τα μυρμήγκια, αλλάζοντας εντελώς τη συμπεριφορά τους και κάνοντάς τα να αυτοκαταστραφούν, έτσι φαίνεται να υπάρχει κάποιο είδος παράξενης, «σατανικής» επιρροής στον κόσμο που οδηγεί τους ανθρώπους στην αυτοκαταστροφή. Δεν νομίζω ότι αυτή η επιρροή είναι κυριολεκτικά ένας μύκητας - αλλά, ό, τι κι αν είναι, χρησιμοποιεί τους ανθρώπους ως ξενιστές.

Οι υγιείς άνθρωποι εμπλέκονται σε πρακτικές που αυταπόδεικτα οδηγούν στην εξαφάνιση; Λατρεύουν οι υγιείς άνθρωποι τον θάνατο; Όχι. Τίποτα από αυτά δεν είναι καθόλου «φυσιολογικό» για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων.

Ειλικρινά, δεν βλέπω πώς οτιδήποτε άλλο εκτός από δαιμονική επιρροή μπορεί να εξηγήσει τι συμβαίνει εδώ. Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με μια μη-ανθρώπινη, δαιμονική επιρροή που χρησιμοποιεί ορισμένες ομάδες ανθρώπων ως πληρεξούσιο για να διεξάγει πόλεμο εναντίον της ανθρωπότητας – και ότι αυτή είναι η πιθανή προέλευση της σκοτεινής συμμορίας / βαθέως κράτους.

Υποψιάζομαι ότι κάποιο είδος μεγάλης επιδημίας κακού έλαβε χώρα γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα (στο Μέρος 3, συζητήσαμε την πιθανότητα ότι μια κυριολεκτική πύλη προς την κόλαση μπορεί να βρίσκεται εκεί γύρω) και ότι αυτή η «κακή ενέργεια» χρησιμοποίησε τον Σκυθικό Κόρυο (τους Σιθ;) ως φορέα για να διαδώσει το χάος, τη βία, τη λατρεία των δαιμόνων και τις τελετουργίες αίματος σε όλο τον κόσμο.

Αντί να διατηρήσουν το σκυθικό έθνος, οι κυβερνήτες τους έγιναν σαδιστές αιρετικοί που διασταυρώθηκαν με τις αριστοκρατίες άλλων εθνών, γεγονός που δημιούργησε ένα παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης δύο επιπέδων βασισμένο σε σκοτεινές αποκρυφιστικές πρακτικές.

Τώρα, πίσω στους Αζτέκους...

Η σύνδεση των Αζτέκων, επανεξετάστηκε

Ένα χαρακτηριστικό αυτής της λατρείας είναι ότι οι πρόγονοί της ήταν κοκκινομάλλης αλμπίνος (μόνο για την ιστορία, αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι αυτής της περιγραφής είναι μέλη). Αυτό το γεγονός, όπως θα δούμε, αποδεικνύεται πολύ σημαντικό.

Μεταξύ άλλων, ο Montezuma των Αζτέκων απεικονίζεται να έχει κόκκινα μαλλιά, κάτι που θα ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστο για τους αυτόχθονες λαούς του Μεξικού εκείνης της εποχής. Ιδού, οι Αζτέκοι ασκούσαν τελετουργικές θυσίες με ύφος που θύμιζε πολύ τον Κόρυο. Η αιματοχυσία ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ σημαντική για αυτή τη λατρεία, γιατί θεωρούνταν τροφή για τους «θεούς» (ποιους «θεούς», ακριβώς;). Σε αντάλλαγμα για αίμα, αυτοί οι «θεοί» θα προσέδιδαν υλική αφθονία και κοσμική δύναμη στη λατρεία.

Στην άλλη άκρη του κόσμου, οι Μαορί της Νέας Ζηλανδίας μας λένε ότι, πριν φτάσουν στην ήπειρο, μια φυλή ανθρώπων με κόκκινα μαλλιά, χλωμό δέρμα ήταν ήδη εκεί, και αυτοί οι άνθρωποι ήταν κανίβαλοι. (Η Μυστική Ιστορία της Πολυνησίας το καλύπτει σε βάθος.)

Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει εκτεταμένη επικάλυψη μεταξύ των γλωσσών των Μαορί και των Αζτέκων (και πάλι, ριζωμένη στην AG), εκτιμώ ότι τόσο οι Koryos όσο και άλλοι λαοί ασχολήθηκαν με ταξίδια μεταξύ του Ειρηνικού, πιθανώς χιλιάδες χρόνια πριν η επικρατούσα ιστορία πει ότι το έκαναν.

Ιστορική συγκάλυψη

Το 1866, η Γλωσσολογική Εταιρεία του Παρισιού έκανε επίσημη πολιτική ότι απαγορεύεται η δημοσίευση κάθε έρευνας σχετικά με τη δυνατότητα κοινής προέλευσης σε όλες τις γλώσσες. Προφανώς, αυτός είναι ένας παράλογος κανόνας για έναν ερευνητικό οργανισμό να κάνει... εκτός εάν υπήρχε συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο οι πληροφορίες αυτές πρέπει να παραμείνουν κρυφές.

Φυσικά, από τα μέσα του 19ου αιώνα, οι αθεϊστές είχαν ήδη γίνει οι κυρίαρχοι ηγέτες στην τυποποιημένη, βιομηχανικής κλίμακας «εκπαίδευση», ισχυρίζονταν ότι πολεμούσαν την «τυραννία της εκκλησίας», αλλά απλώς θέσπιζαν μια δική τους τυραννία.

Βλέπετε, η ιδέα ότι όλες οι γλώσσες έχουν κοινή προέλευση είναι αναπόσπαστο μέρος των θρησκευτικών διδασκαλιών σε όλο τον κόσμο. Η καταστολή αυτής της ιδέας ισοδυναμεί επομένως με την καταστολή των παραδοσιακών θρησκευτικών απόψεων. Δυστυχώς, η λογοκρισία των θρησκευτικών απόψεων από άθεους που προσποιούνται ότι «απελευθερώνουν» την ανθρωπότητα δεν είναι κάτι καινούργιο – συνεχίζεται εδώ και αιώνες!

Ιδού λοιπόν η ουσία του ζητήματος: τι γίνεται αν η θρησκευτική θέση είναι η πραγματικά σωστή; Και τότε;

Λοιπόν, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η ανθρωπότητα μιλούσε κάποτε την ίδια γλώσσα και ότι συνέβησαν γεγονότα που προκάλεσαν την απομόνωση των ανθρώπων ο ένας από τον άλλο, οδηγώντας σε μια σταδιακή διαδικασία διαφοροποίησης των εν λόγω γλωσσών.

Η βιβλική ιστορία κάνει πολύ καλύτερη δουλειά στο να κατανοήσει αυτά τα γεγονότα από ό, τι η επικρατούσα ιστορία. Είναι πολύ πιο λογικό να πιστεύουμε ότι αυτά τα κείμενα αναφέρονται σε αντικειμενικά αληθινή ιστορία παρά να πιστεύουμε ότι είναι καθαρά μεταφορικοί-αλληγορικοί «μύθοι».

Συμπέρασμα, προς το παρόν

Ολοκληρώνοντας τον κύκλο από εκεί που ξεκινήσαμε, ο σκοπός όλων των παραπάνω ερευνών είναι να μας βοηθήσουν να μάθουμε πώς να προσδιορίζουμε με ακρίβεια τι συμβαίνει στον κόσμο σήμερα. Αυτό είναι πραγματικά το θέμα.

Είναι γνωστό από τους ερευνητές συνωμοσίας ότι οι δομές εξουσίας του κόσμου είναι ψυχοπαθητικές και αποκρυφιστικής φύσης, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχω αφιερώσει πολύ χρόνο στην έρευνα αυτών των δύο θεμάτων ειδικότερα. Το γεγονός είναι ότι οι ψυχοπαθητικές, αποκρυφιστικές ιδεολογίες είναι η αιτία για πολλά από αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν στον κόσμο, και όσο περισσότερο από εμάς μαθαίνουμε την ιστορία και την ψυχολογία του σκοτεινού αποκρυφισμού, τόσο καλύτερα μπορούμε να αρθρώσουμε την παρούσα κατάστασή μας.

Αιώνες πριν, όταν η λυκανθρωπία (γνωστή και ως λυκάνθρωπος) ανακηρύχθηκε έγκλημα στη Γαλλία – πολλοί χριστιανοί πίστευαν ότι θα μπορούσαν να επαναφέρουν έναν λυκάνθρωπο στα λογικά τους λέγοντας το αληθινό χριστιανικό τους όνομα τρεις φορές. Δεν είναι αξιοσημείωτο;

Είναι αδύνατο να υπερεκτιμήσουμε τη σημασία του να λέμε τα πράγματα με αυτό που πραγματικά είναι.  

Δεν αντιμετωπίζουμε απλώς μια γεωπολιτική μάχη – αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι μια μάχη για την ανθρωπότητα ψυχή ενάντια σε μια δύναμη τόσο κακή που πολλοί καλοί άνθρωποι αγωνίζονται να κατανοήσουν ότι υπάρχει. Και αυτή η μάχη, κατά τα φαινόμενα, συνεχίζεται σε όλη την καταγεγραμμένη ιστορία. Πιστεύω ότι τη στιγμή που ένας επαρκής αριθμός από εμάς θα αναγνωρίσει το πραγματικό εύρος αυτού που συμβαίνει ΚΑΙ θα είναι σε θέση να το διατυπώσει με ακρίβεια, αυτό το κακό θα νικηθεί μια για πάντα.

Όπως έχω επισημάνει προηγουμένως – παρ' όλα τα φαινόμενα, η αναγκαιότητα για ασταμάτητη προπαγάνδα αποδεικνύει ότι, όπως είπε ο Q, αυτό που φοβίζει περισσότερο την κλίκα είναι να προσδιορίζεται με ακρίβεια. (Το ίδιο ισχύει και για τους ψυχοπαθείς γενικά).

Εάν η Cabal αισθάνεται υπαρξιακά απειλούμενη από μια μαζική αφύπνιση, τότε αυτό μας δείχνει πέρα από κάθε σκιά αμφιβολίας ότι έχουμε ό, τι χρειάζεται για να κερδίσουμε.

Έχουμε καλύψει ένα τεράστιο έδαφος και εκτιμώ εσάς που κολλάτε μαζί για τη βόλτα. Μαθαίνεις πράγματα που σχεδόν κανείς στον αγγλόφωνο κόσμο δεν γνωρίζει... ακόμα.

Μείνετε συντονισμένοι, γιατί ακόμα πιο εντυπωσιακές αποκαλύψεις για το παρελθόν και το παρόν είναι καθ' οδόν...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

The Astounding Discoveries of an American Hypnotist | Substack