ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ! Όταν οι παγανιστικές δοξασίες παντρεύονται με τα παραμύθια, το χριστιανισμό και την καθημερινότητα!!!

«Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ

κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι

ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη.

Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας

κατακλυσμὸς τῆς ζωῆς.

Τ᾿ ἄλογα στ᾿ ἁλώνια

καλπάζουν καὶ ἱδρώνουν

πάνω σὲ σκόρπια κορμιά.

Ὅλα πηγαίνουν ἐκεῖ

καὶ τούτη ἡ γυναῖκα

ποὺ τὴν εἶδες ὄμορφη, μιὰ στιγμὴ

λυγίζει δὲν ἀντέχει πιὰ γονάτισε.

Ὅλα τ᾿ ἀλέθουν οἱ μυλόπετρες

καὶ γίνουνται ἄστρα.

Παραμονὴ τῆς μακρύτερης μέρας.»

(Γιῶργος Σεφέρης - Θερινὸ Ἡλιοστάσι)

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Ο Ήλιος, το λαμπρότερο ουράνιο σώμα, υπήρξε από αρχαιοτάτων χρόνων πηγή θεϊκής έμπνευσης για τους ανθρώπους. Από την εποχή των Σπηλαίων, των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών στη συνέχεια και καθ΄όλη τη διάρκεια της πορείας του ανθρώπου στη γη, η Ιστορία καταγράφει τον Ήλιο, ως Θεό, Βασιλιά, πηγή ζωής και δύναμης και σημείο αναφοράς του ανθρώπινου πολιτισμού.

Οι εναλλαγές των εποχών, οι οποίες συνοδεύονται και από αλλαγές στο Ουράνιο στερέωμα, καταγράφηκαν από τους ανθρώπους διαφόρων λαών και πολιτισμών με αποτέλεσμα ο κύκλος του χρόνου να αποτελέσει ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς. Το θερινό ηλιοστάσιο υπήρξε ανέκαθεν ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος. Οι αρχαίοι πολιτισμοί διοργάνωναν πολυήμερες γιορτές για να τιμήσουν την μεγάλη νίκη του Ήλιου, καθώς κατά το θερινό ηλιοστάσιο ήταν η μεγαλύτερη μέρα του έτους.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Ήλιος ήταν Τιτανίδης, παιδί του Υπερίωνα και της Θείας. Είχε δύο αδελφές. Την Σελήνη και την Ηώ. Πολλές φορές ταυτίζεται με τον Θεό Απόλλωνα. Στην Αιγυπτιακή μυθολογία ο ηλιακός θεός ήταν ο Όρος ενώ στη Κέλτικη ο Θεός του Φωτός ήταν ο Μπελένους.

Η ημερομηνία του θερινού ηλιοστάσιου ήταν σημαντική για την καθοδήγηση των ανθρώπων ώστε να οργανωθούν για τη συγκομιδή και των καλλιεργειών τους. Παράλληλα, τους έδινε τη δυνατότητα να γιορτάσουν αν η παραγωγή των προϊόντων ήταν ικανοποιητική και να τελέσουν γάμους μεταξύ των σεβαστών οικογενειών των πρώτων κοινωνιών.

Αυτά συνέβαιναν κάθε χρόνο μεταξύ 20 και 21 Ιουνίου. Το διάστημα αυτό,  ο Ήλιος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του ουρανού στο βόρειο ημισφαίριο. Έτσι, παρατηρείται η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο (θερινό ηλιοστάσιο, το λιοτρόπι, όπως το λέει ο λαός) και αντιστρόφως η μικρότερη ημέρα για το νότιο ημισφαίριο. Για το Βόρειο Ημισφαίριο είναι η επίσημη έναρξη του καλοκαιριού και για το Νότιο Ημισφαίριο του χειμώνα. 

«Ω σώμα του καλοκαιριού, γυμνό, καμένο

Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι

Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς

Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς

Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο

Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες

Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!»

(Σώμα του καλοκαιριού- Οδυσσέας Ελύτης)

Η λέξη ηλιοστάσιο δηλώνει την «ακινησία του Ήλιου». προέρχεται από το «ήλιος» και το «στέκομαι»/«στάση» επειδή κοντά στα ηλιοστάσια (λίγες ημέρες πριν ή μετά) ο Ήλιος φαίνεται να επιβραδύνει τη φαινομενική κίνησή του προς τα βόρεια ή προς τα νότια (κίνηση στην απόκλιση), μέχρι που την ημέρα του ηλιοστασίου αυτή η κίνηση μηδενίζεται και αντιστρέφεται. Εξίσου ορθό ετυμολογικά είναι και το συνώνυμο «ηλιοτρόπιο» ή «λιτρόπι» (έτσι χαρακτηρίζει τη μεγαλύτερη μέρα του έτους η λαϊκή παράδοση).


Την ίδια σημασία έχει και η αγγλική λέξη solstice, η οποία έχει λατινική προέλευση. Προέρχεται από το λατινικό solstitium (από το λατινικό sol που σημαίνει ήλιος και το sistĕre, απαρέμφατο του sistō που σημαίνει τοποθετούμαι, στέκομαι).

Τα αρχαία γερμανικά φύλλα το αποκαλούσαν «Litha», αν και σύμφωνα με αναλυτές η λέξη είναι σαξονική ή κέλτικη και χαρακτήριζε τις εορτές προς τιμή του θεού Ήλιου, ο οποίος καθισμένος στο θρόνο του κυριαρχούσε. Την ημέρα εκείνη οι αρχαίοι Δρυίδες γιόρταζαν την ένωση του «Ουρανού και της Γης» και στο σύμπαν επικρατούσε η απόλυτη αρμονία. Άναβαν τεράστιες φωτιές και ξόρκιζαν το κακές δυνάμεις όλη τη νύχτα. Λέγεται ότι συγκεντρώνονταν στα ερείπια του Stonehenge, την ανατολή της μεγαλύτερης ημέρας του έτους, τα οποία αποτελούσαν χώρο λατρείας.

Στην αρχαία Αθήνα, το αθηναϊκό ημερολόγιο είχε σαν αφετηρία την πρώτη νέα σελήνη μετά το θερινό ηλιοστάσιο. Ο πρώτος μήνας του Αττικού Ημερολογίου ήταν ο μήνας Εκατομβαιών, αντιστοιχούσε με το χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου έως 23 Ιουλίου και ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα, θεός του φωτός, προστάτης των τεχνών και της μαντείας (γι΄αυτό πιστεύεται ότι το θερινό ηλιοστάσιο είναι άμεσα συνυφασμένο με τη μαντική τέχνη). Στην διάρκεια αυτού του μήνα λάμβαναν χώρα οι Ολυμπιακοί αγώνες κάθε τέσσερα χρόνια. Οι Σπαρτιάτες τελούσαν τα Υακίνθεια προς τιμή του Υάκινθου τον οποίον άθελά του σκότωσε ο θεός Απόλλων κτυπώντας τον με τον δίσκο. Οι Λακεδαιμόνιοι σύμφωνα με τον Ξενοφώντα διέκοπταν ακόμη και τις εκστρατείες τους για να λάβουν μέρος στις εορτές αυτές.

Στην αρχαία Ελλάδα γιόρταζαν κατά το θερινό Ηλιοστάσιο την ανάσταση της Κόρης της Δήμητρας, Περσεφόνης και δόξαζαν τον Διόνυσο, ως ελευθερωτή των ανθρωπίνων ψυχών. Η Περσεφόνη είναι η ψυχή της Γης, η οποία πέρασε απ’ όλες τις καταστάσεις των τεσσάρων εποχών και κατόπιν ανέβηκε στον Όλυμπο, αφού ενώθηκε με τον Διόνυσο και έτσι θα ζήσει μαζί του την αιώνια νεότητα και ευθυμία.

Για το λόγο αυτό, η νύχτα του θερινού ηλιοστασίου ήταν η γιορτή μιας ερωτικής μαγείας, με τους νέους να ανταλάσσουν ερωτικούς όρκους και να πηδούν πάνω από τις φωτιές για να εξαγνίσουν αυτούς τους όρκους αποδιώχνοντας κάθε επιβουλή. Ήταν οι φωτιές της τύχης, πηδώντας πάνω από τις φλόγες τρεις φορές. Η ερωτική μαγεία αυτής της βραδιάς αποτέλεσε έμπνευση και για τον σπουδαίο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ο οποίος τη μετέφερε και την πάντρεψε με τον κόσμο των ξωτικών στη ρομαντική κωμωδία του με τίτλο «Όνειρο Θερινής Νυκτός».

Στη Ρώμη γιόρταζαν τα «Βεστάλια», μια γιορτή προς τιμήν της θεάς Βεστά, αντίστοιχη της Εστίας, και αυτές οι γιορτές της φωτιάς διαρκούσαν μια ολόκληρη εβδομάδα.Στην αρχαία Γαλατία, ο εορτασμός του θερινού ηλιοστασίου συνδεόταν με τη «γιορτή της Επόνα» θεότητα της γονιμότητος και προστάτιδα των αλόγων.

Στην αρχαία Κίνα η νύχτα ήταν αφιερωμένη στις θηλυκές δυνάμεις της γης, τις γιν δυνάμεις. Οι ιθαγενείς φυλές της Αμερικής, όπως οι Natchez έκαναν την γιορτή της πρώτης συγκομιδής. Σε κανέναν δεν ήταν επιτρεπτό να μαζέψει το καλαμπόκι του πριν την λήξη της. Στην φυλή Χόπι οι άνδρες μεταμφιεζόταν σε Kachinas, δηλαδή στα πνεύματα - χορευτές της βροχής, που μεταφέρουν τα μηνύματα των ανθρώπων στους θεούς.

Στη Σουηδία, το θερινό ηλιοστάσιο ονομαζόταν «Midsommar» (σουηδικά: midsommarstång) και εορταζόταν ως γιορτή γονιμότητος από την εποχή των Βίκινγκ. Έχοντας ως αφορμή τους συγκεκριμένους εορτασμούς, ο Αμερικανικής καταγωγής Σουηδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Άρι Άστερ στη νέα του ταινία με τίτλο «Midsommar» (θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο) αφηγείται την ιστορία των διακοπών ενός ζευγαριού που ταξιδεύει στη Σουηδία για να παρακολουθήσει το φεστιβάλ του θερινού ηλιοστασίου και καταλήγει σε ένα τρομαχτικό παιχνίδι επιβίωσης εναντίον μιας παγανιστικής αίρεσης.

Στη Δανία το θερινό ηλιοστάσιο εορταζόταν παράλληλα με το φεστιβάλ του «Sankt hans» ή sankthansaften. Εκείνο το βράδυ, άνδρες και γυναίκες  άναβαν φωτιές και μάζευαν ειδικά βότανα ώστε να θεραπεύσουν τους ανθρώπους για το υπόλοιπο του έτους. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η γιορτή συνδέθηκε με το κυνήγι των μαγισσών και οι φωτιές άναβαν για να ξορκίσουν το κακό και να διώξουν τα κακά πνεύματα. Επίσης, εκείνο το βράδυ οι Δανοί επισκεπτόντουσαν μαγικά πηγάδια (νερό= εξαγνισμός)

Ανάλογα έθιμα κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου εμφανίζονται και σε άλλους λαούς της Βόρειας Ευρώπης. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μπορούμε να αναφέρουμε το διήγημα του Νικολάι Γκόγκολ με τίτλο «Την παραμονή του Ιβάν Κούπαλα». Το διήγημα, εμπνευσμένο από τους θρύλους και τις παραδόσεις της ημέρας, αναφέρεται σ' ένα χωρικό, που είναι αυτόπτης μάρτυς ενός χορού δαιμόνων την παραμονή της γιορτής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (23 Ιουνίου) στο Φαλακρό Βουνό (Λίσα Χόρα), κοντά στο Κίεβο.

Στη Νορβηγία το θερινό ηλιοστάσιο ονομαζόταν Sankthansaften. Ήταν ένα προχριστιανικό έθιμο όπου λέγεται ότι λάμβαναν χώρα πλαστοί γάμοι μεταξύ ενηλίκων και παιδιών οι οποίοι συμβόλιζαν την άνθηση της νέας ζωής. Αρκετοί μελετητές εκτιμούν ότι σε κάποιες περιπτώσεις πλουσίων οι συγκεκριμένοι γάμοι ενδεχομένως και να μην ήταν πλαστοί. Όταν η Νορβηγία εκχριστιανίστηκε, οι τοπικοί ιεράρχες θέλησαν να αντικαταστήσουν το έθιμο με προσκύνημα στις εκκλησίες λέγοντας πως οι θαυματουργές εικόνες θα έδιναν νεότητα και άνθιση. 

«τη νύχτα εκείνη του Αι-Γιάννη

όταν έσβησαν όλες οι φωτιές

και μελέτησες τη στάχτη κάτω από τ' αστέρια».

(Φωτιές του Αϊ ΓιάννηΛονδίνο Γιώργος Σεφέρης, Ιούλιος 1932 )

Ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας έγραφε:«`Οτι μία νέα χρονική περίοδος αρχίζει με την 24ην Ιουνίου το γνωρίζουν και οι άνθρωποι του λαού: «είναι λιτρόπι» λέγουν, δηλ. ημέρα των θερινών τροπών του ηλίου και δι' αυτό τον Ιωάννην Πρόδρομον, του οποίου το Γενέθλιον εορτάζεται την ημέραν αυτήν, εις μερικούς τόπους, όπως εις την Κύμην, την Κύθνον, την Λέσβον, την Σινώπην, την Οινόην, τον ονομάζουν Αϊγιάννη «Λιοτροπιόν» ή Αλιτροπιόν ή του Λουτρόπου. Επικρατεί μάλιστα η πίστις ότι ο ήλιος της ημέρας αυτής «τρέμει ή γυρίζει και είναι θαμπερός».

Μετά το θερινό ηλιοστάσιο και άμεσα συνδεδεμένο μ΄αυτό είναι η γενέθλιος εορτή του Αϊ-Γιάννη του Πρόδρομου: «Τ’ Αϊ-Γιαννιού του Λαμπαδάρη», εξ ου και το όνομα που δίνεται στον Ιούνιο «Αϊ-γιαννίτης» ή «Αγιογιαννίτης». Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τα γενέθλια μόνο τριών Προσώπων: της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Προδρόμου και του Ιησού Χριστού.

Με τη γενέθλιο εορτή του Ιωάννη του Βαφτιστή Ορθόδοξοι, Καθολικοί και Προτεστάντες ουσιαστικά προσπάθησαν να προσυλητίσουν τα παγανιστικά ευρωπαϊκά φύλα και να αντικαταστήσουν τους προχριστιανικούς εορτασμούς.

Σε Ρωσία, Ουκρανία, Πολωνία και Λετονία οι παγανιστές στις 24 Ιουνίου γιόρταζαν τη νύχτα του Ivan Kupala. Ιβάν στα σλάβικα ο Ιωάννης ενώ η λέξη Kupala είναι μια αρχαίο σλαβική λέξη για το κολύμπι . Αν και η παγανιστική αυτή εορτή προηγείται του Χριστιανισμού, συνδέθηκε με την πάροδο του χρόνου με τη χριστιανική παράδοση.


Στην Ελλάδα, η γιορτή του είναι ταυτισμένη με δύο κύκλους εθίμων: με τον Κλήδονα αλλά και με τις φωτιές που ανάβονται την παραμονή της εορτής, απ' όπου προέρχονται και οι προσωνυμίες «Φανιστής» αλλά και «Ριγανάς» επειδή εκείνη την ημέρα μάζευαν ρίγανη.Ο Άι-Γιάννης λέγεται και Ριζικάρης, αφού η παράδοση λέει ότι φέρνει τύχη και γι' αυτό έπρεπε από την παραμονή οι κάτοικοι του χωριού να έχουν τακτοποιήσει όλες τις οικιακές δουλειές τους.


Το προσωνύμιο «Κλήδονας» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κλήδων» (από την εποχή του Ομήρου)  που σημαίνει προγνωστικός ήχος και χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει τον συνδυασμό των τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων κατά τη διάρκεια μαντικής τελετής. Ουσιαστικά,  ο «Kλήδονας» σχετίζεται με μια λαϊκή μαντική διαδικασία, η οποία λέγεται ότι αποκαλύπτει στις άγαμες κοπέλες την ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου.


Σύμφωνα με το έθιμο, την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού, οι ανύπαντρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού και μία από αυτές πηγαίνει στο πηγάδι να φέρει το «αμίλητο νερό» και στη διαδρομή μέχρι το σπίτι δεν πρέπει να μιλήσει σε κανέναν.


Στο σπίτι το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα προσωπικό της αντικείμενο, τα λεγόμενα ριζικάρια και στη συνέχεια σκεπάζουν το δοχείο με κόκκινο ύφασμα και το δένουν ενώ παράλληλα προσεύχονται στον Αϊ Γιάννη και τοποθετούν το δοχείο σε ανοιχτό χώρο, όπου μένει όλη νύχτα. Την ίδια εκείνη νύχτα λέγεται ότι τα κορίτσια θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους σύζυγο. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι και την παραμονή της Αγίας Αγνής ( η Καθολική Εκκλησία την εορτάζει στις 21 Ιουνίου) η οποία συνδέεται με την φωτιά, οι άγαμες κοπέλες μπορούσαν να ονειρευτούν τον μελλοντικό τους σύζυγο. Ένα έθιμο που συνδέεται άμεσα με το παραμύθι της Σταχτοπούτας και την ενασχόλησή της με την Εστία του σπιτιού και τις στάχτες.

Παράλληλα, την παραμονή της γιορτής του Αϊ Γιάννη Ιωάννη, αναβιώνει και το γνωστό έθιμο με τις φωτιές: Στη πλατεία του χωριού στήνεται μια μεγάλη φωτιά όπου καίνε το πρωτομαγιάτικο στεφάνι και  πάνω από την οποία πηδάνε όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, η φωτιά, επιφέρει την κάθαρση και οι άνθρωποι απαλλάσσονται από το κακό. Στην πραγματικότητα, αποτελεί και μια αναπαράσταση της μύησης των παλαιότερων εποχών στη λαμπερή λατρεία του Ήλιου. Το «αμίλητο νερό» στη γιορτή του Κλήδονα, που συμπίπτει με τις φωτιές του ηλιοτρόπιου, αλλά και οι κρυφές σκέψεις που κάνουν όσοι παίρνουν μέρος στα δρώμενα της πρώτης νύχτας του καλοκαιριού, οι μαντικές και μαγικές ιδιότητες του «αμίλητου νερού», σε συνδυασμό με τη δύναμη της φωτιάς να κάνει τις ευχές πραγματικότητα, είναι στοιχεία που έχουν καθαρά μυητικό χαρακτήρα.


Ένα ανάλογο είδος μύησης ενδεχομένως να ήταν και το ξαφνικό ξέσπασμα χορευτικής μανίας που έκανε τους ανθρώπους στους δρόμους του Άαχεν να βιώσουν παραισθήσεις και να αρχίσουν να πηδούν και να συσπώνται ανεξέλεγκτα μέχρι να καταρρεύσουν από εξάντληση. Το περιστατικό σημειώθηκε στις 24 Ιουνίου του 1374. Σύμφωνα με ιστορικούς πρόκειται για την πρώτη επίσημη καταγραφή του Danse Macabre ή αλλιώς ο χορός του Θανάτου. Το 1374, βρισκόμαστε στην αρχή του ύστερου Μεσαίωνα, όπου η κλιματική αλλαγή οδήγησε σε μια ακολουθία από αποτυχημένες σοδειές και προκάλεσε πολλά εκατομμύρια θανάτους από υποσιτισμό. Ταυτόχρονα οι συνθήκες υγιεινής σε συνδυασμό με την υγρασία οδήγησαν στο ξέσπασμα του Μεγάλου Λιμού και αργότερα του Μαύρου Θανάτου. Σε κάποιες περιπτώσεις το συγκεκριμένο περιστατικό έχει συνδεθεί με το παραμύθι «Ο Μαγικός Αυλός» στην γερμανική πόλη Χάμελιν που έλαβε χώρα στις 26 Ιουνίου αλλά ιστορικοί πιστεύουν ότι απλά τα δυο γεγονότα μπερδεύτηκαν με τη πάροδο του χρόνου. 

Τα ήθη, έθιμα και οι δοξασίες του θερινού ηλιοστασίου με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παρουσιάζονται στα παραμύθια είτε αυτούσια είτε ως αλληγορίες με πιο έντονες αναφορές στο παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης στην αρχική του μορφή. Πιο συγκεκριμένα, η Ωραία Κοιμωμένη αποτελεί βασίζεται στην ιστορία «Sole, Luna, e Talia» (Sun, Moon and Talia) του Ιταλού Μπαζίλ (Giambattista Basile) και περιλαμβάνεται στο έργο του «Πενταήμερον» (Lo cunto de li cunti) του 1634. Από τη συγκεκριμένη ιστορία, που αποτελεί αναφορά στην ηλιακή και σεληνιακή λατρεία και στα ηλιοστάσια, πήραν τα στοιχεία του παραμυθιού τηε Ωραίας Κοιμωμένης τόσο ο Περρώ όσο και οι αδερφοί Γκριμ.

Πάντως είτε για σας το θερινό ηλιοστάσιο αποτελεί μια σημαντική μέρα μύησης στις χαρές του καλοκαιριού είτε όχι, μπορείτε να απολαύσετε τη φύση και τον ήλιο ελπίζοντας σε όνειρα και μη διστάσετε να απαγγείλετε τους στίχους του Μίλτον από το έργο του «Ο Χαμένος Παράδεισος» αν συναντήσετε κάποιο ξωτικό.

«Πόσο αόριστη και απαλή

είναι των πνευμάτων η υφή...

Μπορούν όποιο φύλο θέλουν ν΄αποκτήσουν

ή και τα δυο..

Διαλυμένα ή συμπυκνωμένα,

φωτεινά ή σκοτεινά,

τις αιθέριες προθέσεις τους

πράξη κάνουν παντοτινά. »

Σημείωση: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη στήλη της συγγραφέως στη Huffpost Greece 

Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ,ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΔΕΙ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ........

Ποιος Δεν Πιστεύει Ακόμα Στη Μετάβαση; Γινόμαστε Μάρτυρες Μιας Τεράστιας Ταχύτητας Γεγονότων, Οπότε Τι Είναι Επόμενο Για Εμάς;

 Ό,τι μας συμβαίνει, το έχουμε ήδη δει σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν πληροφορίες για τις δεκαπεντάλεπτες πόλεις που βλέπουμε στην Κίνα ή τη Νότια Κορέα.

Εκεί θα συγκεντρωθούν οι ανώτατες ελίτ, οι ειδικοί στους υπολογιστές και οι λεγόμενοι πολυάριθμοι εκπρόσωποι διαφόρων υπηρεσιών. Αλλά αυτές θα είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις, όπου ένας μικρός αριθμός ατόμων μπορεί ακόμα να είναι χρήσιμος.

Το υπόλοιπο έργο θα εκτελεστεί από πολυάριθμα ρομπότ που δεν μας έχουν παρουσιαστεί ακόμη – προς το παρόν. Αυτό αφορά τις δεκαπεντάλεπτες πόλεις όπου θα συγκεντρωθεί ο κύριος πληθυσμός που έχει απομείνει.

Θυμόμαστε ταινίες που δείχνουν τέτοια νησιά στα οποία πραγματικά δεν υπάρχει νόμος ή οργανωμένη ζωή. Η ταινία «Mad Max» έρχεται αμέσως στο μυαλό, μια πραγματικά τρελή ύπαρξη. Δύσκολα καταλαβαίνουμε ότι δεν θα είναι δυνατόν να επιβιώσουμε σε τέτοιους οικισμούς μόνο έτσι, μόνο να σηκωθούμε από τον καναπέ.

Όμως, προσέξατε την ταχύτητα και πώς έχουν αλλάξει οι εικόνες και οι άνθρωποι; 

Αν προσέχουμε τους ανθρώπους, τότε συνειδητοποιούμε απλώς μεγάλες αλλαγές. Μερικοί φίλοι επαναλαμβάνουν φράσεις που έχουν απομνημονεύσει – σε λήθαργο, άλλοι – δεν σας αναγνωρίζουν στο δρόμο. Οι άνθρωποι οδηγούνται από φόβο για το άγνωστο παρά από ενδιαφέρον για το μέλλον.

Οι υπάλληλοι κάθονται χωρίς έγγραφα, συμπεριφέρονται σαν κούκλες. Αυτό ισχύει για όλα σχεδόν τα ιδρύματα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτοιμοι να πάνε όπου κι αν τους στείλουν.

Όλοι μας εκπλήσσει η αλλαγή στην ποιότητα των ανθρώπων και η περίεργη συμπεριφορά πολλών. Ίσως τίποτα δεν μπορεί να γίνει με πνευματικά μηνύματα και πρέπει να εμπλακούμε στην πραγματική ζωή. Ο Mad Max έχει τώρα μια κανονική εναλλακτική λύση - να χτίσει μια αξιοπρεπή ζωή για τους ανθρώπους. Υπάρχει σε αυτό και ένα κανονικό επίπεδο τεχνολογικής ανάπτυξης, χωρίς σκουπίδια.

Θα Υπάρξει Μια Άλλη «Νησιωτική Ζωή»

Μερικοί πολίτες θα προσκολληθούν στη Γη, αλλά θα παραμείνουν χωρίς τεχνολογία. Και δεν θα είναι εύκολο να επιβιώσεις σε τέτοιους οικισμούς. Πιθανότατα, θα πρέπει να ζήσετε χωρίς φορείς ενέργειας, γιατί σε πόλεις πέντε λεπτών, θα χρησιμοποιηθεί άλλο είδος ενέργειας..

Σε τέτοια χωριά θα μαζεύονται οι πιο σκληραγωγημένοι και επιδέξιοι, με την έννοια ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα μόνοι τους, αλλά θα βρεθούν χωρίς κλινικές, τράπεζες, κομμωτήρια και «McDonalds».

Θα υπάρχουν επίσης αρκετοί ανίκανοι εκεί και είναι απίθανο να μας επιτραπεί να έχουμε ζώα. Θα μας δοθεί επίσης μια νέα θρησκεία – πολλοί θα σπεύσουν εκεί.

Και η προσέλκυση σε οπαδούς θα είναι γενικά καλό - «Σεβασμός για τη φύση». Και οι αγελάδες, οι κότες, οι κατσίκες, ως γνωστόν, απελευθερώνουν αέρια. Συγγνώμη για τις λεπτομέρειες. Μην ξεχνάτε ότι ένας άνθρωπος μερικές φορές επιδίδεται στα ίδια πράγματα.

Όσοι δεν έχουν φύγει ποτέ από τέτοια χωριά δύσκολα θα νιώσουν τίποτα, ίσως να εκπλαγούν λίγο όταν σβήσει το ρεύμα. Ωστόσο, δεν βλάπτει να εφοδιαστείτε με κεριά.

Σε άλλους συνιστάται να απομακρυνθούν από την τηλεόραση και να σκεφτούν ήρεμα, ισορροπημένα: «Πού θα ήθελα να είμαι, σε σχέση με μελλοντικά γεγονότα;»

Εάν παρακολουθείτε λιγότερο τις ειδήσεις, τότε όλα θα είναι πολύ πιο εύκολα και καλύτερα.

Το επίπεδο συνειδητοποίησης θα ανέβει σε μέρος του πληθυσμού, στο άλλο μέρος θα παραμείνει το ίδιο και θα πρέπει να το αυξήσουν μέσα από τα βάσανα, τη συμμετοχή σε κάθε είδους πολέμους, κατακλυσμούς και άλλα γεγονότα που δεν μπορούν να αγγίξουν εκείνους τους ανθρώπους που έχουν έχουν ήδη ανεβάσει τη συνείδησή τους στο επίπεδο των νέων ενεργειών και αντιλήψεων που έχουν περάσει κάποια πνευματική διόρθωση.

Τι Έπεται? Μεταβιομηχανική Κοινωνία

Όλα είναι σωστά, εκτός από το ότι πρέπει να τα πάρουμε όλα ήρεμα, αλλά πρέπει να δράσουμε.

Μια πνευματική εποχή δεν μπορεί να κατασκευαστεί από μια υλική με άλματα. Πρώτα θα υπάρξει μια μεταβιομηχανική κοινωνία.

Η μεταβιομηχανική κοινωνία είναι μια έννοια που περιγράφει μια κοινωνία της οποίας η οικονομία κυριαρχείται από έναν καινοτόμο τομέα με βιομηχανία υψηλών επιδόσεων, βιομηχανία γνώσης, με υψηλό μερίδιο υπηρεσιών υψηλής τεχνολογίας και καινοτόμου στο ΑΕΠ, καθώς και υψηλότερο μερίδιο του πληθυσμού που απασχολείται στον τομέα των υπηρεσιών παρά στη βιομηχανική παραγωγή.

Σε μια μεταβιομηχανική κοινωνία, τα καινοτόμα προϊόντα καταναλώνονται από όλους τους οικονομικούς παράγοντες, τον πληθυσμό, αυξάνοντας σταδιακά τις ποιοτικές, καινοτόμες αλλαγές.

Οι επιστημονικές εξελίξεις γίνονται η κύρια κινητήρια δύναμη της οικονομίας. Οι απαιτήσεις για το επίπεδο του ανθρώπινου κεφαλαίου αυξάνονται, το οποίο διαμορφώνει την εκπαίδευση, τον επαγγελματισμό, τη μαθησιακή ικανότητα και τη δημιουργικότητα των εργαζομένων.

Και αυτό σημαίνει - δεν θα υπάρχουν εργοστάσια, δεν θα υπάρχουν εργοστάσια. Βλέπετε ήδη αυτή την τάση; Τι γίνεται με τα ρομπότ;

Αλλά μια τέτοια ζωή δεν λάμπει για όλους, καθώς οι υπηρέτες δεν χρειάζονται πολλές υπηρεσίες.

Spirituals Στο Cyberpunk

Θα προκύψει μια πνευματική κοινωνία από τον τομέα του κυβερνοπάνκ, όπως υπονοείται και στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας; 

Η αλλαγή στη συνείδηση ​​των ανθρώπων πηγαίνει με άλματα. Ισχύει, αλλά όχι για όλους. Οι τεχνολογίες θα διατηρηθούν, αλλά οι τεχνικοί, ως κατώτερη κάστα, δεν θα ελέγχονται από ανθρωπιστές, όχι, οι πνευματικοί θα ελέγχουν. Επιπλέον, θα διαχειριστούν τους τεχνικούς έτσι ώστε να επιβιώσουν χωρίς να καταστρέψουν τον πλανήτη.

Και ο πνευματικός θα χρειαστεί λίγα. Η εξάρτηση από το φαγητό θα μειωθεί, η ενδυμασία, απαλλαγμένη από τις επιταγές της μόδας, θα είναι απλή γιατί η προσοχή του πνευματικού θα στρέφεται στην εσωτερική και εξωτερική ομορφιά ενός ατόμου.

Η πνευματικότητα είναι η ισορροπία μεταξύ του αισθησιακού και του νοητικού νου. Η τελειοποίηση της αντίληψης θα αναπτύξει πολύ την ταχύτητα της σκέψης, αλλά για αυτό πρέπει να αυξηθεί η συχνότητα των δονήσεων ολόκληρου του συμπλέγματος των ανθρώπινων σωμάτων. Η ανάπτυξη της συνείδησης μεταξύ των πνευματικών θα επιτρέψει σε δύο διαδικασίες, τη μεταστοιχείωση και τη μεταμόρφωση, να αλλάξουν την ανθρώπινη μορφή και να προχωρήσουν στο επόμενο επίπεδο ύπαρξης.

Σε κάθε περίπτωση, ακονίζουμε τις δεξιότητες που μας ταιριάζουν για επιβίωση στα προτεινόμενα μέρη. Στο μεταξύ, δέστε τις ζώνες σας.

Anti-matrix

Η ΝΤΡΟΠΗ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ..[ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΓΟΝΤΑ]Ι!

 

Θανάσης Κ 

Η Ντροπή περισσεύει... (Αλήθειες που δεν λέγονται)

Υπάρχουν αλήθειες που δεν λέγονται.

Ή μάλλον πραγματικότητες που αποκρύβονται συστηματικά.

Και μας στοιχειώνουν…

Τρανό παράδειγμα, το εντελώς «ψευδές» αφήγημα στην Ευρώπη, ότι η ΕΕ χρειάζεται, λέει, εργατικά χέρια, και η μαζική προσέλευση «προσφύγων» από την Ασία και την Αφρική θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα!

Πολύ περισσότερο που η Ευρώπη «υποχρεούται», λέει, από το Διεθνές Δίκαιο, να παράσχει άσυλο στους «άμοιρους» που έρχονται απελπισμένοι στις ακτές της!

Αλλά η ΕΕ δεν μπορεί να χαράξει κοινή πολιτική,

ούτε για το πώς θα υποδεχθεί τη «μετανάστευση» που «χρειάζεται»,

ούτε για το πώς θα παράσχει άσυλο στους «αθώους», που προσπαθούν να σωθούν από τις χώρες καταγωγής τους,

γιατί μερικές κακές και «εγωϊστικές» (ακροδεξιές) κυβερνήσεις, αρνούνται επίσημα να συμμετάσχουν στα βάρη.

Οπότε για όλη την πίεση που ασκείται από τις εκατοντάδες χιλιάδες παράνομων μεταναστών που έρχονται κάθε χρόνο, φταίνε λέει οι «ακροδεξιοί» που δεν τους θέλουν και οι κυβερνήσεις που δεν τους σώζουν όταν τα σκάφη τους βουλιάζουν στη θάλασσα…

Με δύο λόγια δεν φταίνε τα κυκλώματα λαθροδιακίνησης, που παραβιάζουν ολόκληρο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας κι όλη την υφιστάμενη νομοθεσία για την μετανάστευση και για τους πρόσφυγες, αλλά φταίνε όσοι αρνούνται να δεχθούν αυτή την παράνομη «εισβολή»…

Πού βρίσκονται τα ψέματα σε αυτούς τους ισχυρισμούς;

Παντού!

* Πρώτον, δεν είναι «πρόσφυγες», όπως εκείνοι που υπήρξαν στο παρελθόν. Οι Έλληνες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία ΔΕΝ ήλθαν από κυκλώματα διακίνησης. Δεν πλήρωναν διακινητές να τους φέρουν εδώ. Δεν τους προστάτευε κανείς. Και δεν ήλθαν "δασκαλεμένοι" από περίεργες ΜΚΟ...

Κι ακόμα, δεν ήλθαν απαιτώντας «επιδόματα» με το που πάτησαν το πόδι τους…

Ήταν Έλληνες που έρχονταν – αναγκαστικά και όχι με δική τους επιλογή – στην Ελλάδα. Γιατί δεν είχαν αλλού να πάνε…

* Δεύτερον, οι σημερινοί εργαλειοποιημένοι δεν είναι «μετανάστες»! Οι μετανάστες πήγαν στις χώρες προορισμού τους, αφότου προηγουμένως εξασφάλισαν νόμιμη άδεια εισόδου και άδεια εργασίας. Και ήταν υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν αυστηρά τη νομοθεσία της χώρας όπου εγκαθίσταντο. Σε κάθε «παράπτωμα» κινδύνευαν με απέλαση.

* Τρίτον, αυτοί που έρχονται σήμερα, στην μεγάλη πλειονότητά τους, δεν έρχονται για να δουλέψουν «νόμιμα». Έρχονται για να πάρουν «επιδόματα». Και ταυτόχρονα να απασχοληθούν σε παράνομες δραστηριότητες «διακίνησης» από εγκληματικά κυκλώματα (που τους φέρνουν), για να εξοφλήσουν τις αρκετές χιλιάδες ευρώ που «πλήρωσαν» για να έλθουν. Και τα οποία αποκλείεται να τα είχαν αποταμιεύσει στις χώρες τους. Τα δανείστηκαν και τώρα που ήλθαν πρέπει να τα ξεπληρώσουν.

Ουσιαστικά εισάγεται στην Ευρώπη ένα ανθρώπινο δυναμικό "μαύρης" και "γκρίζας" παρά-οικονομίας.

* Τέταρτον, οι σημερινοί «εργαλειοποιημένοι», παραβιάζουν όλες σχεδόν τις νομικές προϋποθέσεις για να θεωρηθούν «πρόσφυγες».

Τις περισσότερες φορές δεν προέρχονται καν από «εμπόλεμη χώρα». Ή από χώρα όπου κινδυνεύει η ζωή τους.

Κι όσοι απ’ αυτούς πράγματι προέρχονται από τέτοιες χώρες, πριν φτάσουν στις ευρωπαϊκές ακτές είχαν ήδη βρει «σωτηρία» σε «ασφαλείς» γι’ αυτούς χώρες. Όπου δεν κινδύνευαν.

Πρόσφυγες ήταν εκεί: Στην πρώτη χώρα όπου ήταν «ασφαλείς» μετά την φυγή από τη χώρα τους. Από εκεί και πέρα είναι «μετανάστες». Κι όταν μπαίνουν παράνομα (σε ευρωπαϊκή χώρα), είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ μετανάστες!

[Όχι "παράτυποι". Παράτυποι είναι όσοι μπήκαν νόμιμα κι αμέλησαν να ανανεώσουν την άδεια εργασίας. Όσοι μπήκαν εξ αρχής παράνομα, είναι παράνομοι!]

Επί ΣΥΡΙΖΑ μπήκαν πάνω από εκατομμύριο παράνομα στην Ελλάδα!

Μαζί με τα εκατομμύρια που μας ήλθαν τότε από την Τουρκία, το καλοκαίρι του 2016 μας ήλθαν και οκτώ άτομα, αληθινοί πρόσφυγες!

Ήταν αντικαθεστωτικοί Τούρκοι στρατιωτικοί, που είχαν συμμετάσχει στο πραξικόπημα κατά Ερντογάν - κι όταν απέτυχε το πραξικόπημα κι είδαν την οικτρή τύχη που είχαν άλλοι συνάδελφοί τους που συνελήφθησαν, αποφάσισαν να διαφύγουν στην Ελλάδα…

Αυτοί ήταν οι ΜΟΝΟΙ πραγματικοί «πρόσφυγες» που έφυγαν να σωθούν από μιαν αυταπόδεικτα «ανασφαλή» για τους ίδιους χώρα, την Τουρκία. Κι όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ έσπευδε τότε να αναγνωρίσει ως «πρόσφυγες» τους εργαλειοποιημένους που έφερνε μαζικά η Τουρκία, απ’ όλα τα μέρη της Ασίας και της Αφρικής, ενώ του ΜΟΝΑΔΙΚΟΥΣ οκτώ που ήταν πραγματικοί πρόσφυγες και οφείλαμε να τους σώσουμε, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να τους στείλει πίσω στους «δημίους τους»!

Τέτοια «ευαισθησία» για τα ανθρώπινα δικαιώματα η…

"Πρώτη Φορά Αριστερά", τρομάρα της…

* Πέμπτο, η Διεθνής Νομοθεσία σχετικώς με τους Πρόσφυγες ΔΕΝ είναι καθόλου «δεσμευτική» για τα κράτη υποδοχής. Μα καθόλου…

Η Συμφωνία της Γενεύης του 1951 αφορούσε πρόσφυγες μόνο στην Ευρώπη. Κυρίως πολιτικούς πρόσφυγες εκατέρωθεν του "Σιδηρού Παραπετάσματος", λόγω του Ψυχρού Πολέμου που τότε άρχιζε…

Η Συμφωνία αυτή επεκτάθηκε για πρόσφυγες εκτός Ευρώπης το 1968 στη Νέα Υόρκη κι αφορούσε κυρίως τους boat people (τους ανθρώπους στις βάρκες), στην Ινδοκίνα, που έτρεχαν να σωθούν από το επέκταση του Πολέμου στο Βιετνάμ.

Οι συμφωνίες εκείνες προέβλεπαν πολύ αυστηρά κριτήρια για τη χορήγηση ασύλου. Και πάντως για όσους έμπαιναν παράνομα σε μια χώρα, από γειτονικές χώρες που ΔΕΝ ήταν «ασφαλείς», προβλεπόταν να κρατούνται κατά κανόνα σε «κλειστά κέντρα» μέχρι να τους χορηγηθεί άσυλο - και υπό κάποιους περιορισμούς ακόμα και αφότου τους χορηγούνταν άσυλο…

Τελευταία Διεθνής Συμφωνία που αφορά τη χορήγηση Ασύλου, είναι η λεγόμενη «Διακήρυξη του Μαρακές» του 2018. Που κατοχυρώνει το δικαίωμα καθενός να «ζητήσει» άσυλο! Όμως ΔΕΝ θεωρείται «δεσμευτική» για οποιαδήποτε κράτος! Γιατί καθένας μπορεί να ΖΗΤΗΣΕΙ άσυλο, αλλά κανένα κράτος δεν «υποχρεούται» να του δώσει άσυλο (αν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονταν από τις προηγούμενες Διεθνείς Συμφωνίες, της Γενεύης και της Νέας Υόρκης, δηλαδή να προέρχονται από ΜΗ «ασφαλή» χώρα και να κινδυνεύει η ζωή του στη χώρα της καταγωγής τους κλπ.)

Η «Διακήρυξη του Μαρακές» διευκόλυνε την αίτηση ασύλου από κάθε ενδιαφερόμενο σε κάθε χώρα, αλλά ΔΕΝ επέβαλε τη χορήγηση ασύλου σε καμία χώρα!

Μάλιστα μετά τη «Διακήρυξη του Μαρακές» και μετά από ένσταση της Ισπανίας (με Πρωθυπουργό τον Σοσιαλιστή Σάντσεθ) το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποφάσισε ΟΜΟΦΩΝΑ (ανατρέποντας προηγούμενη απόφασή του), πως όταν μπαίνει κάποιος παράνομα από «ασφαλή χώρα», ενώ θα μπορούσε να ζητήσει να έλθει νόμιμα, αυτό από μόνο του αρκεί, για να ΧΑΣΕΙ και το «δικαίωμα» να υποβάλλει αίτηση ασύλου.

Άρα ουσιαστικά η διακήρυξη του Μαρακές αποδυναμώθηκε πλήρως…

Δεν υπάρχει καμιά «υποχρεωτικότητα» και καμιά «δεσμευτικότητα», να χορηγείται άσυλο σε άτομα που μπαίνουν παράνομα. Τελεία και παύλα…

* Έκτον, δεν είναι καν - ή τουλάχιστον δεν είναι αναγκαστικά - «αθώοι» και «άμοιροι» άνθρωποι…

Αθώοι ήταν όσο βρίσκονταν στις χώρες τους. Αλλά από τη στιγμή που δέχθηκαν να εμπλακούν σε «κυκλώματα διακίνησης», δηλαδή από τη στιγμή που ανέλαβαν την υποχρέωση να ξεπληρώσουν τους διακινητές για τη παράνομη μεταφορά τους, και να πουν ψέματα στις αρχές των χωρών προορισμού τους, έχασαν την «αθωότητά» τους. Κανονικά, κάποιοι απ’ αυτούς θεωρούνται «συνεργοί». Και μερικοί απ’ αυτούς, αποδεδειγμένα ΕΙΝΑΙ «συνεργοί»!

Κι από τη στιγμή που όταν έρχονται σε μια ευρωπαϊκή χώρα εξακολουθούν να παρανομούν, έχουν πάψει προ πολλού να είναι «αθώοι»!

* Έβδομον, αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύουν πολλοί, η Ευρώπη με κόπο τείνει να τα λύσει αυτά, στην πράξη. Δηλαδή να παρακάμψει όλες αυτές τις ανοησίες και τα ψευδή αφηγήματα…

Η Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι είπε (μετά το πρόσφατο τραγικό ναυάγιο) ότι οι ευρωπαϊκές χώρες οφείλουν να λύσουν το πρόβλημα των "πρωτογενών" ροών πριν συζητήσουν τι θα κάνουν με τις «δευτερογενείς» ροές.

Ποιες είναι οι «πρωτογενείς» ροές; Όσοι έρχονται παράνομα από ΜΗ ευρωπαϊκές χώρες, στις «πύλες εισόδου» της Ευρώπης. Δηλαδή ουσιαστικά, σε Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία.

Ποιες είναι οι «δευτερογενείς» ροές; Το πώς θα μοιράσουν μεταξύ τους οι ευρωπαϊκές χώρες, όσους έφτασαν τελικά στις «πύλες εισόδου».

Ευτυχώς που βρέθηκε κάποια Ευρωπαία πολιτικός να πει το προφανές:

Πρώτα να δούμε πώς θα τους κρατήσουμε απ’ έξω, κι ύστερα να δούμε πώς θα μοιράσουμε όσους μας έρχονται – κι αποφασίζουμε να τους δώσουμε άσυλο.

Το πρόβλημα λοιπόν, ΔΕΝ είναι αυτό που συζητάνε στην Ευρώπη εδώ και χρόνια: δηλαδή πώς θα τους δίνουμε άσυλο (αυτό θεωρητικά είναι λυμένο) και πώς θα τους μοιράσουμε μεταξύ μας (αυτό πρακτικά είναι άλυτο).

Το πρόβλημα είναι πώς θα κρατήσουμε απ’ έξω, αυτούς που προσπαθούν να μπουν παράνομα!

Και πώς θα επιστρέψουμε στις χώρες τους, όσους ΔΕΝ δικαιούνται άσυλο...

Δεν το λέει μόνο η «ακροδεξιά» Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι!

Το λέει και ο Σοσιαλιστής Πρωθυπουργός της Ισπανίας Σάντσεθ. Ο Σάντσεθ μάλιστα αντέδρασε με πολύ μεγαλύτερη σκληρότητα όταν του έρχονταν "λαθρο" από το Μαρόκο.

Το λέει και η Δανέζα Πρωθυπουργός, επίσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Το λένε σήμερα και άλλοι δεξιοί ηγέτες, όπως της Πολωνίας και της Ουγγαρίας και της Αυστρίας. Το λένε και νέες - δεξιές - κυβερνήσεις που ανέλαβαν σε χώρες όπως η Σουηδία και η Φιλανδία.

Οι Δεξιοί το λένε γιατί το πιστεύουν. Ενώ Αριστεροί και Κεντροαριστεροί αρχίζουν να το υιοθετούν κι αυτοί, γιατί αναγκάζονται όπου κυβερνούν.

Ή τουλάχιστον όπου διαθέτουν μια στάλα μυαλό και μια στάλα υπευθυνότητα.

Όλο και περισσότεροι πάντως, ανεξαρτήτως ιδεολογικών καταβολών, συμφωνούν ότι στην Ευρώπη:

Πρώτα θα σταματήσουμε τις ροές των παρανόμων.

Ύστερα θα βρούμε τρόπο να απελάσουμε όσους ΔΕΝ δικαιούνται άσυλο.

Κι ύστερα θα κρατήσουμε όσους μπορούν να μείνουν και θα δούμε πώς θα τους μοιράσουμε μεταξύ μας.

Αυτά είναι τα προβλήματα. Και ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΙΡΑ μπορούν να λυθούν.

Η Κομισιόν και η ευρωγραφειοκρατία λένε κάτι εντελώς διαφορετικό:

Πρώτα θα δώσουμε άσυλο σε όλους (ή έστω σε όσο γίνεται περισσότερους), γιατί είμαστε τάχα "υποχρεωμένοι" (πρώτο ψέμα) και γιατί τους έχουμε ανάγκη (δεύτερο ψέμα).

Μετά θα δούμε πώς θα τους μοιράσουμε μεταξύ μας υποχρεωτικά (κάτι που όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι το αρνούνται).

Αυτό το ψευδές αφήγημα, όχι μόνο ΔΕΝ λύνει το πρόβλημα, όχι μόνο δεν αποθαρρύνει τους διακινητές, αλλά τους διευκολύνει κι από πάνω...

Είναι ένα αφήγημα που, πέραν όλων των υπολοίπων, αναδεικνύει τους σύγχρονους δουλέμπορους σε "σωτήρες", ενώ διαλύει την Ευρώπη!

Γιατί μην έχετε καμιάν αμφιβολία: Όσο το αφήγημα αυτό δεν καταρρίπτεται κι όσο η Ευρώπη δεν αποφασίζει να εμποδίσει την λαθροδιακίνηση, το λιγότερο που μπορεί να συμβεί, είναι να στραφεί ολόκληρη η Ευρώπη δεξιότερα. Πολύ δεξιότερα. Πράγμα που ήδη συμβαίνει...

Και το χειρότερο είναι να διαλυθεί η Ευρώπη!

(Μερικοί από τους πιο πονηρούς υποστηρικτές της λαθροδιακίνησης, ΑΥΤΟ ακριβώς έχουν στο μυαλό τους)...

ΥΓ.1 Οι χώρες του Αραβικού Κόλπου, δεν έχουν πρόβλημα γιατί εκεί είναι αδύνατο να μπει οποιοσδήποτε παράνομα. Και η Αίγυπτος το ίδιο. Και η Ιορδανία το ίδιο. Και το Ισραήλ το ίδιο.

Οι περισσότερες από τις χώρες αυτές έχουν υπογράψει τις ίδιες Διεθνείς Συμβάσεις. Αλλά εκεί δεν σκοτώνεται κανείς στα σύνορα και δεν πνίγεται κανείς στις ακτές τους. Γιατί εκεί, αν πιάσουν διακινητές, αλίμονό τους...

ΥΓ.2 Πολλοί Έλληνες είμαστε απόγονοι προσφύγων από τη Μικρά Ασία (ή από αλλού). Επίσης πολλοί Έλληνες είμαστε παιδιά μεταναστών ή έχουμε κάνει οι ίδιοι μετανάστες για κάποια χρόνια.

Συμπτωματικά εγώ ανήκω και στις τρείς κατηγορίες: Είμαι γόνος προσφύγων, είμαι γόνος μεταναστών, διετέλεσα και ο ίδιος μετανάστης...

Μεγάλωσα με αφηγήσεις προσφυγιάς και μακροχρόνιου ξενιτεμού. Και ξέρω πόσο θεόρατη Ύβρις διαπράττεται όταν, συγκρίνονται τα σημερινά αίσχη με όσα δραματικά έζησαν οι γονείς και οι παππούδες μου. Το να συγκρίνονται οι πρόσφυγες του 1922 από τη Μικρά Ασία ή οι μετανάστες του 1932 στο Elis Island με τους σημερινούς "εργαλειοποιημένους" είναι Ντροπή!

Μόνο Ντροπή...

Μια αποτρόπαιη Ντροπή.

Που φοράει τη μάσκα της..."Ανθρωπιάς", είναι ανάμικτη με ανυπόφορη Υποκρισία και οδηγεί κατευθείαν σε νομιμοποίηση σύγχρονου δουλεμπορίου!

Που αποτελεί τη μεγαλύτερη ντροπή απ' όλες...

Όλες οι αντιδρ

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΛΑΔΑ Η ΟΧΙ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ. !!!

Γράφει η  vasiliskos 

Οι εικόνες για όσους είναι από επαρχία, να διευκρινήσω δεν είναι από Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Αφγανιστάν ή άλλα κράτη της Ασίας είναι από την Αθηνα, σε περίπτωση που δεν έρχεστε συνχά να μας επισκεφθείτε.... 

Αφού επιμένετε να μιλάτε για δεξιούς κι αριστερούς, ας παίξω κι εγώ αυτό το παιχνίδι, μήπως και βγάλουμε άκρη. Το μεταναστευτικό το οποίο είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία του καπιταλιστικού συστήματος, δεν πρέπει να το κατανοήσει ο απλός πολίτης στη πραγματική του διάσταση. Οι ανόητοι που χαίρεται το σύστημα να προωθεί χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Στη μεν δεξιά πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχουν τύποι άξεστοι και τραμπούκοι, οι οποίοι φωνάζουν πως οι μετανάστες πρέπει το λιγότερο να ψοφήσουν, έτσι για να αφήνουν αυτή την αύρα του ρατσισμού,  του κρυφοναζί και να επαναλαμβάνουν συνεχώς τη λέξη πατριώτης για να συνδέεται το ένα με το άλλο,  πατριώτης = ρατσιστής. Από την άλλη είναι οι  αριστεροί γιαλατζί που στέλνουν καρδούλες , υποκινούμενοι από τις στημένες ΜΚΟ και τους θεωρητικούς της πλάκας, οι οποίοι δεν έχουν καν μπει στο κόποι να μελετήσουν τι έγραφαν οι μέντορες τους περί μετανάστευσης, οι οποίοι πρέπει να δείχνουν μια εντυπωσιακή έλξη, για οτιδήποτε δεν είναι ελληνικό, να μην αναφέρουν τη λέξη πατριώτης γιατί μυρίζει άσχημα έτσι ώστε αριστερός = ανθέλληνας. Γιατί ο συνδυασμός έλληνας πατριώτης-ανθρωπιστής-μη φασίστας, τσούζει όσο δεν φαντάζεστε. 

Με λίγα λόγια το μεταναστευτικό πρέπει να εμφανίζεται σαν ο σάκος του μποξ για τη δεξιά και η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για την αριστερά. Είναι απολύτως λογικό μια και ο ψυχρός πόλεμος έχει τελειώσει προ πολλού, η Σοβ.Ενωση δεν υπάρχει, και πρέπει να βρεθεί ένας νέος μπαμπούλας. Το πρόβλημα είναι πως ο πραγματικός μπαμπούλας αυτή τη στιγμή δεν είναι κάποιο κράτος ή κάποια ιδεολογία, είναι απλά η κατάντια των ανθρώπων να μπορούν να σκεφθούν με λογική και να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει. Αυτός είναι ο πραγματικός εφιάλτης, γιατί εκτός από σκλάβοι έχουμε γίνει ανίκανοι να σχηματίσουμε ελεύθερη σκέψη πέρα από τη πλύση εγκεφάλου που γίνεται σε κάθε λεπτό της ημέρας μας. Κι επειδή αυτό που με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι η πατρίδα μας, γιατί εκτός από τα σαπιοκάραβα με τους αλλοδαπούς, πνιγόμαστε όλοι εμείς μαζί, στο σαπιοκάραβο που την κατάντησαν ας δούμε ένα κι ένα πόσο κάνουν. 

Πρώτον πρέπει ο καθένας μας να αποφασίσει αν πιστεύουμε στην αναγκαιότητα ύπαρξης του έθνους μας, στην συνέχιση της ιστορίας μας σαν Ελλάδα, ή αν αυτό μας είναι αδιάφορο και θέλουμε να εστιάσουμε στο ατομικό μας συμφέρον ή σε μια γενικότερη αντίληψη του κόσμου εκείνου που μιλάει για μια ανθρωπότητα χωρίς σύνορα και χωρίς πατρίδες. Αυτό είναι ένα θεμελιώδες ερώτήμα που πρέπει να απαντήσουμε γιατί όπως καταλαβαίνετε είναι δύο κόσμοι σε σύγκρουση η μία από την άλλη αντίληψη. Είναι ένας πόλεμος που έχει κυρηχτεί ανάμεσα μας και που κάποια στιγμή θα οδηγήσει σε δραματικές εξελίξεις. Με λίγα λόγια εκτός από το ατομικό μας σύμπαν,  θέλετε να υπάρχουμε και σαν έλληνες ή είναι αδιάφορο? 

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι μια χώρα αποικία ξένων δυνάμεων, με κυβερνήσεις που απλά είναι υπηρέτες αυτών των δυνάμεων και ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΜΕΝΗ. Επίσης για την ιστορία είμαστε εδώ και πολλούς αιώνες ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟΙ και ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΣΑΝ ΛΑΟΣ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΕ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥΣ ΣΚΛΑΒΩΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΞΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ . Αυτό επειδή ακούω συνεχώς αυτές τις μέρες τη βλακεία πως ναι οι αποικιοκράτες εκμεταλλεύτηκαν αυτές τις πατρίδες που σήμερα δυστυχούν και πολύ σωστά τώρα πρέπει να περιθάλψουμε όλους εκείνους που τρέχουν να ξεφύγουν από τους πολέμους, τους εμφυλίους τους και την καταστροφή. Να έχουμε εμείς ενοχές για τους Αγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους, Ισπανούς, Γερμανούς , Βέλγους αποικιοκράτες και τις γενοκτονίες που έκαναν για να γεμίσουν τα ταμεία τους με τον πλούτο που κατάκλεψαν από τον πλανήτη? Ελεος τους πρώτους που τσάκισαν ήμασταν εμείς οι έλληνες που θέλησαν διακαώς να μας αφανίσουν από το χάρτη, αλλά ω του θαύματος είμαστε ακόμα εδώ. 

Ναι, πρέπει ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΛΑΟΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. Εμείς είμαστε οι ίδιοι σκλαβωμένοι και κατεστραμένοι από τους ίδους που έχουν καταστρέψει και τους υπόλοιπους. Η μήπως νομίζετε πως μας βλέπουν σαν ισότιμα μέλη της Δυτικής Κοινότητας? Εδώ γελάμε. 

Σε ένα κράτος φτωχοποιημένο όπως το δικό μας λοιπόν ένα κι ένα κάνουν δύο. Η εισρροή τέτοιας έκτασης αλλοδαπών ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ γιατί το μόνο που αποσκοπεί είναι να πάρει και τα τελευταία αποθέματα οικονομικής δυνατότητας των ιθαγενών για να ΚΑΤΑΝΤΗΣΟΥΝ ακριβώς όπως οι απόκληροι, ξεσπιτωμένοι των χωρών που μαστίζονται από τυραννικά καθεστώτα και πολέμους. Είμαστε 10 εκατομμύρια ψυχές σ΄αυτόν εδώ το τόπο που ρημάζει. Στ΄αλήθεια πιστεύετε πως είναι ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟ να ενωθούμε με άλλα 4-5 εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ? Γιατί ας μου εξηγήσει κάποιος από τους φωστήρες των αλληλέγγυων. Τι έρχεται να κάνει ένας φτωχός, ξεσπιτωμένος, που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, στην Ελλάδα του σήμερα, που τα ταμεία ανεργίας έχουν ουρές, τα λουκέτα πρωταγωνιστούν στις επιχειρήσεις, χιλιάδες οικογένεις ζουν με κομμένο ρεύμα, με άδεια ψυγεία, ηλικιωμένοι και ασθενείς πεθαίνουν χωρίς περίθαλψη, χωρίς καμιά φροντίδα, με το οργανωμένο και μη έγκλημα να μαστίζει τις γειτονιές, πορνεία, ναρκωτικά, λαθρεμπόριο, και το κράτος να είναι απλά οι φύλαρχοι που κάνουν μπίζνες με τους αποικιοκράτες.

Είναι σαν να μου λέτε πως ο έλληνας άνεργος που έχει χάσει κάθε ελπίδα, και θέλει να βρει ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ (για να χρησιμοποιήσω αυτή τη γελοία φράση που ακούω τις τελευταίες μέρες) παίρνει το βαλιτσάκι του και ξεκινάει να βρει τη τύχη του στο Μπαγκλαντές!!! Ενα επί πλέον ιδιαίτερο φαινόμενο που κάπως το ξεχνάμε είναι το είδος των αλλοδαπών που προωθούνται να έρθουν εδώ. Κάποια φίλη μου είπε όλοι αυτοί που δεν θέλουν τους αλλοδαπούς μιλάνε για εκείνους που έχουν μαύρο χρώμα κι όχι για άλλους. Κι εκεί είναι το "κουμπί" όλης της ιστορίας. Η στημένοι από το σύστημα φιλάνθρωποι και οι κανονικοί που είναι γεμάτοι ενοχές και προσπαθούν με κάθε τρόπο να δείξουν πως δεν είναι ρατσιστές, ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ. Δεν χρησιμοποιούν τη λέξη ισλάμ. Γιατί αυτή τη στιγμή κατατάσσοντας τα κράτη σε φασιστικα και μη, σε απολυταρχικά στυγνά καθεστώτα και μη, σε λαούς που κυριαρχεί μίσος και όνειρα επεκτατισμού εκτός από τους γνωστούς μας καουμπόυδες μήπως υπάρχει και κάποιος άλλος κίνδυνος που φαίνεται στον ορίζοντα?

Οπως έγραψα ξανά η ηλιθιότητα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε καλοί άνθρωποι να πιστεύουν πως οι Ευρωπαίοι είναι φίλοι μας, οι Αμερικανοί μας προστατεύουν και οι Τούρκοι με όλο το Ισλάμ που βρίσκεται πίσω από τα σχέδια τους ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΝΕ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ. Εμας την Ελλάδα που δεν έχει μείνει κανένα από τα "πολιτισμένα κράτη" και τα "βαρβαρικά" στη διάρκεια αιώνων που να μην την έχει ΒΙΑΣΕΙ. Δηλαδή εμας τώρα μας έχουν φορτώσει μνημόνια που θα τσακίζουν τη ζωή ακόμα και στα τρισέγγονα, έχουν τοποθετήσει κυβερνήτες που ξεπουλάνε ότι βρίσκεται μπροστά τους, είμαστε σε κίνδυνο να αρχίσουμε να χάνουμε και εδάφη, ο λαός στη πλειοψηφία του δυστυχεί, με μια άρχουσα τάξη η οποία τρώει με χρυσά κουτάλια, και ένα εκατόμμυριο να πω, παρατρεχάμενοι, βολεμένοι και παρτάκηδες μασουλάνε ότι έχει απομείνε. Σ΄αυτή την Ελλάδα εντελώς τυχαία οι προαναφερόμενοι κυβερνήτες - φύλαρχοι, έκαναν συμφωνίες και άνοιξαν τα σύνορα για την εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών. ΚΑΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΕΓΙΝΕ ΤΥΧΑΙΑ. Ολα τα παραπάνω ενισχυμένα από μια συνεχή υποβάθμιση του πνευματικού επιπέδου του λαού, μια συνεχή προώθηση ενός μοντέλου ζωής άθλιου, ανώμαλου, αφύσικου, που ισοπεδώνει κάθε παράδοση, κάθε ελληνικότητα, κάθε συναίσθημα ελευθερίας, αξιοπρέπειας, περηφάνειας. Με τον νεοέλληνα να μετατρέπεται σε ένα μεταλλαγμένο πράγμα, που δεν ξέρει ούτε σε τι να πιστέψει, ούτε για ποιο λόγο πρέπει να υπάρχει εκτός από το να προσπαθούν τα παιδιά του να μοιάσουν στα σιχαμένα πρότυπα που γουστάρει η νεά τάξη πραγμάτων. 

Οπότε επανέρχομαι στις δύο κατηγορίες για να μπορεί κάποιος άνετα να επιλέξει. Η μία είναι, αγαπώ τη πατρίδα μου, θέλω να υπάρχει, θέλω την Ελλάδα να ζήσει, να αναστηθεί και να πάρει πίσω στα χέρια της τη ελευθερία της, το πλούτο της, να αναβιώσουν τα ιδανικά που θάφτηκαν μέσα στους αιώνες και να ζήσουν τα ελληνόπουλα στο μέλλον σε μια πατρίδα κυρίαρχη και ελεύθερη που θα μπορέσει να παράγει πλούτο, επιστήμη, τέχνες, πολιτισμό αντάξιο της πανάρχαιας ιστορίας της.

Η επιλέγω δεν μου καίγεται καρφί αν αύριο υπάρξει ή δεν υπάρξει Ελλάδα, εγώ να είμαι καλά, να έχω ένα σπίτι, φαί, ένα αυτοκίνητο, τα παιδιά σε κάποιο σχολείο, δεν με νοιάζει αν θα μοιάζω με αμερικάνο, με γιαπωνέζο ή ακόμα και με ξαναμένο μωαμεθανό όπως έλεγε το τραγούδι. Δεν έχω πατρίδα, δεν έχω θρησκεία, δεν έχω κανένα εθνικό ιδανικό, και ναι, ας γ@μηθούμε όλοι μαζί να φτιάξουμε ένα μόρφωμα της προκοπής. 

Ας μην κρυβόμαστε πλέον πίσω από π@παριές του ποιος είναι ρατσιστής και ποιος όχι, παραβλέποντας τη μόνη αλήθεια, πως εμάς τους έλληνες μας βλέπουν με ακραίο ρατσισμό για τους δικούς τους λόγους και η δύση και η ανατολή, κι είμαστε μέσα στη μέση ρημαγμένοι, να υπηρετούμε αυτό που γουστάρουν πιο πολύ από όλα οι βάρβαροι. Τον διχασμό στον οποίον έχει προστεθεί κάτι πιο εφιαλτικό... η ηλιθιότητα. 

https://fantastikeskatastaseis.blogspot.com