Παρά το γεγονός ότι ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες, η «Συμμαχία Μέκκας» Τουρκίας-Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας προκαλεί ευρεία διαμάχη στην Τουρκία, εν μέσω προειδοποιήσεων από ειδικούς ότι θα μπορούσε να σύρει την Άγκυρα σε αντιπαράθεση με το κίνημα «Ανσάρ Αλλάχ» και το Ιράν και ότι είναι μια αμερικανική παγίδα για να μοιραστούν τα βάρη.
Παρά το γεγονός ότι ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες, η «Συμμαχία της Μέκκας», η οποία ενώνει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία, συνεχίζει να εγείρει πολλά ερωτήματα στους τουρκικούς κύκλους, ειδικά δεδομένης της κλιμάκωσης των εντάσεων μεταξύ Σαναά και Ριάντ. Στο πλαίσιο αυτό, ο γνωστός συγγραφέας Μεχμέτ Αλί Γκιουλέρ, στην εφημερίδα Cumhuriyet, διερωτάται αν η «Συμμαχία της Μέκκας» είναι εργαλείο για να παρασύρει την Τουρκία σε αντιπαράθεση με το Ιράν. Εκφράζει την πεποίθησή του ότι η συμμαχία συμπληρώνει την αμερικανική στρατηγική κατανομής του βάρους στην αντιμετώπιση του Ιράν -σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των Τούρκων ισλαμιστών ότι αντιπροσωπεύει «το μοντέλο που έχει αναπτύξει η περιοχή σχετικά με το Ισραήλ»- και υπενθυμίζει στους αναγνώστες ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε από την αρχή ότι η «Συμφωνία της Μέκκας» δεν στρέφεται κατά του Ισραήλ ή οποιασδήποτε άλλης χώρας στην περιοχή. συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.
Ο Γκιουλέρ εστιάζει επίσης σε δηλώσεις ορισμένων Αμερικανών αξιωματούχων σχετικά με την αναγκαιότητα της εκκολαπτόμενης συμμαχίας να παρέμβει μαζί με τη Σαουδική Αραβία για να σταματήσει τις «επιθέσεις των Χούτι», κάτι που συνεπάγεται άμεσα μια αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας και Ιράν, κάτι που οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν εδώ και 40 χρόνια. Ωστόσο, ο συγγραφέας πιστεύει ότι δεν θα είναι εύκολο να πειστεί η Άγκυρα να παρέμβει στην Υεμένη, εξηγώντας αυτό επισημαίνοντας την εμφάνιση ισχυρισμών σχετικά με τη στόχευση της Μέκκας και της Μεδίνας, με στόχο να παρασύρουν τα ισλαμικά κόμματα στον πόλεμο. Υποδεικνύει την ύπαρξη μιας ολοκληρωμένης επιχείρησης πληροφοριών που προωθεί την ιδέα ότι το Ιράν, όχι το Ισραήλ, είναι η απειλή για την περιοχή, θεωρώντας ότι η «παγίδα της Μέκκας» έχει σχεδιαστεί για να υποκινήσει την Άγκυρα και την Τεχεράνη η μία εναντίον της άλλης και ότι υπάρχουν εκείνοι στην Τουρκία που προσπαθούν να τροφοδοτήσουν αυτή την ψευδή προπαγάνδα.
Ο ερευνητής Ναΐμ Μπαμπούρογλου, γράφοντας στην αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Sözcü, αναφέρει ότι η ημερομηνία της 7ης Αυγούστου, ημέρα υπογραφής της «Συμφωνίας της Μέκκας», σηματοδότησε ένα σημείο καμπής για την Τουρκία. Σημειώνει ότι μετά την υπογραφή, τα μέρη αντάλλαξαν λόγια αλληλεγγύης, αποτροπής και περιφερειακής ασφάλειας, αλλά το πραγματικό κόστος οποιασδήποτε συμφωνίας γίνεται αντιληπτό μόνο όταν ξεσπάσει μια κρίση, «και τώρα επίκειται κρίση». Ο Μπαμπούρογλου επισημαίνει ότι μετά την ανταλλαγή επιθέσεων μεταξύ του κινήματος των Χούτι και της Σαουδικής Αραβίας, η τελευταία αναζητά τώρα στρατιωτική υποστήριξη από την Τουρκία και το Πακιστάν. Αυτό εγείρει πολλά ερωτήματα, όπως:
- Τι ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν η Τουρκία και το Πακιστάν στην προστασία του εναέριου χώρου της Σαουδικής Αραβίας;
- Θα αναπτυχθούν τουρκικά και πακιστανικά αμυντικά συστήματα στη Σαουδική Αραβία και θα συμμετάσχουν drones στον πόλεμο;
- Θα συμμετάσχουν τουρκικές και πακιστανικές ναυτικές δυνάμεις σε θαλάσσιες επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα και στο στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ;
- Ποια είναι η στάση της Τουρκίας για τη σύγκρουση με τους Χούτι και τις εντάσεις με το Ιράν;
Η «Παγίδα της Μέκκας» είναι μια ολοκληρωμένη επιχείρηση πληροφοριών που προωθεί την ιδέα ότι το Ιράν, όχι το Ισραήλ, είναι η απειλή για την περιοχή.
Ο συγγραφέας πιστεύει ότι η Τουρκία μπορεί να συνεργαστεί με τη Σαουδική Αραβία στην εκπαίδευση, τις πληροφορίες και την κοινή παραγωγή, αλλά «η οικοδόμηση σχέσεων είναι ένα πράγμα και το να παίρνεις θέση σε έναν πόλεμο είναι άλλο». Ρωτάει: «Η άμεση στάση της Τουρκίας εναντίον των Χούτι δεν θα εξέθετε τα πλοία και τις εγκαταστάσεις της στην περιοχή σε απειλές αντιποίνων;» και «Δεν θα αποτελούσε κίνδυνο η αντίθεση στους Χούτι στη συνεχιζόμενη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν;» Και συνεχίζει, «Οι εντάσεις μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών δεν θα επηρέαζαν αρνητικά την Τουρκία, από το εμπόριο μέχρι την ασφάλεια των συνόρων;»
Σημειώνοντας ότι η ιστορία καταδεικνύει τον βαθύ αντίκτυπο των πολέμων που διεξήχθησαν μακριά από την Ανατολία, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία δεν ήταν υπεύθυνη για τον πόλεμο Σαουδικής Αραβίας-Υεμένης που ξεκίνησε το 2015 και δεν πρέπει να πάρει θέση. Θα πρέπει να συνεχίσει τις ειρηνικές πολιτικές της με τους γείτονές της και «ό,τι σπέρνεις θερίζεις».
Από την πλευρά του, ο απόστρατος ταξίαρχος Cihangir Dumanli γράφει στην Cumhuriyet ότι το Σύμφωνο της Μέκκας δεν έχει λάβει επαρκή προσοχή από τον Τύπο και την κοινή γνώμη, ούτε έχει συζητηθεί επαρκώς, και δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο τουρκικό κοινοβούλιο. Ο Dumanli συμφωνεί με την άποψη ότι η πιο σημαντική ρήτρα στη συμφωνία είναι ότι μια επίθεση σε ένα μέρος θεωρείται επίθεση και στα δύο μέρη. Πιστεύει ότι η υπογραφή του μετά την αποτυχία της αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν δίνει μια ιδέα για τον στόχο του. Ο πόλεμος αποκάλυψε την αποτυχία των Ηνωμένων Πολιτειών να προστατεύσουν τα κράτη του Κόλπου, τα οποία άρχισαν να αμφισβητούν τη συνεργασία τους μαζί τους.
Αυτό ώθησε την Ουάσιγκτον να αντλήσει διδάγματα, ένα από τα οποία ήταν η υποστήριξη του σχηματισμού του Συμφώνου της Μέκκας για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας από το Ιράν. Ο συγγραφέας πιστεύει ότι «η Τουρκία δεν πρέπει να στείλει τους στρατιώτες της να πεθάνουν προστατεύοντας τη Σαουδική Αραβία», θεωρώντας τη Συμφωνία της Μέκκας «αντίθετη με τα εθνικά μας συμφέροντα και γεμάτη κινδύνους». Υπενθυμίζει στους αναγνώστες ότι όσο η συμφωνία δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο Κοινοβούλιο, δεν είναι δεσμευτική για την Τουρκία και δεν έχει τεθεί σε ισχύ. Πιστεύει ότι το εθνικό συμφέρον της χώρας του προς το Ιράν έγκειται στη διατήρηση παραδοσιακών φιλικών και γειτονικών σχέσεων, ενώ η «Συμμαχία της Μέκκας» βάζει την Άγκυρα στο πλευρό της Ουάσιγκτον έναντι της Τεχεράνης.
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου