by Αλφρέντο Τζαλίφε-Ράχμε
Επιφανειακά, ο πόλεμος λιμνάζει στον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο, όλοι μπορούν να δουν ότι συμβαίνουν πολλά στα παρασκήνια. Το πιο σημαντικό αφορά την επιβίωση του πετροδολαρίου, άρα και της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας.
Ακριβώς, ο τερματισμός του ιμπεριαλισμού ήταν ο πρώτος στόχος του Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί. Αυτό είναι το ιδανικό των Φρουρών της Επανάστασης.
Μετά τις απειλές του Τραμπ κατά του Ιράν με αποκαλυπτικούς όρους λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση «επιπέδων στρατιωτικού τρόμου, δύναμης και ισχύος που δεν έχουμε δει από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο» (τα κεφαλαία είναι από τον Τραμπ1), αναφέρεται ότι μια σωτήρια κλήση από τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν (MBS) έπεισε τον πρόεδρο να αναβάλει την απαίσια επιχείρηση «αποκεφαλισμού» του.2
Η διάσωση του γιεν από τον υπουργό Οικονομικών Scott Besent (SB) ενίσχυσε το ιαπωνικό νόμισμα, καθώς πούλησε ευρώ αντί για δολάρια, κάτι που δεν είναι καλό σημάδι για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Guardian εξηγεί τους λόγους για τη συντονισμένη δράση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας για να «σταματήσουν την πτώση του γιεν, το οποίο έχει πλησιάσει τα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 40 ετών (sic)», στο πλαίσιο μιας «παραπαίουσας οικονομίας»3. Δεν το λέει, αλλά είναι μια από τις συνέπειες της αλληλουχίας του «φαινομένου Ορμούζ» και του κλεισίματός του, το οποίο, μετά τις στρατιωτικές και γεωοικονομικές φάσεις του, έφτασε στο γεωοικονομικό στάδιο, το οποίο ανέβασε τις τιμές της ενέργειας και των τροφίμων στην Ιαπωνία. Το αποδυναμωμένο ιαπωνικό νόμισμα αύξησε το κόστος των εισαγωγών, αναγκάζοντας το Τόκιο να πουλήσει ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου. Αυτό έχει ασκήσει πίεση στην αύξηση των επιτοκίων στο διογκωμένο χρέος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο ανέρχεται σε περίπου 40 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Ο Guardian προσθέτει ότι «η παρέμβαση της κυβέρνησης Τραμπ θα μπορούσε να είναι μια προσπάθεια περιορισμού του ποσού των αμερικανικών κρατικών ομολόγων που πουλά η Ιαπωνία». Με άλλα λόγια: είναι μια αμοιβαία διάσωση. Οι Financial Times καυχιούνται ότι η επιχείρηση διάσωσης γιεν «διαχειρίστηκε ο Scott Bessent, ο πρώην επικεφαλής της επενδυτικής εταιρείας του Τζορτζ Σόρος».4
Η πρόσφατη καταδίκη του Scott Bessent, ο οποίος εξέδωσε τα σήματα για γεωοικονομικό διακανονισμό με το Ιράν και δεσμεύτηκε να ερευνήσει πού βρίσκονται τα κοιτάσματά του, δεν πέρασε απαρατήρητη: «Θα διατηρήσουμε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία για τον ιρανικό λαό»5. Μένει να καθοριστεί ποιοι είναι οι «ιρανικοί λαοί» από την άποψη του Scott Bessent.
Τα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία που κατασχέθηκαν από τις κυρώσεις των ΗΠΑ ανέρχονται σε περίπου 167 δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία άλλες πηγές εκτιμούν σε 300 δισεκατομμύρια δολάρια. Η ασάφεια οφείλεται στην αδιαφανή φύση των κυρώσεων.
Στο Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ, το οποίο θα μπορούσε να είναι μια επιτυχής έξοδος για τον Τραμπ, προτάθηκαν πολεμικές αποζημιώσεις προς το Ιράν ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το τίμημα στα Στενά του Ορμούζ που θα μοιραζόταν το Ιράν με το Ομάν και το γεγονός ότι είναι κοντά στην οριστικοποίηση μιας κυρίαρχης συμφωνίας.
Ήδη από την άνοιξη, η μεγάλη Deutsche Bank προειδοποίησε ότι «ο πόλεμος στο Ιράν θα μπορούσε να είναι ο «καταλύτης» για τη διάβρωση του αμερικανικού πετροδολαρίου», το οποίο «βοηθά στη διατήρηση του κόστους δανεισμού σε χαμηλά επίπεδα για τους καταναλωτές των ΗΠΑ και της Ουάσιγκτον, δίνοντάς τους τεράστια πλεονεκτήματα έναντι των ομολόγων τους». Η ισχυρή γερμανική τράπεζα ισχυρίζεται ότι «ο πόλεμος του Ιράν απειλεί την κυριαρχία του δολαρίου ΗΠΑ, ωθώντας τις χώρες να χρησιμοποιούν το κινεζικό γουάν στο εμπόριο πετρελαίου».
Εν μέσω του «παγκόσμιου νομισματικού πολέμου», όπου η κλιμακούμενη σύγκρουση της πτώσης του πετροδολαρίου και της ανόδου του πετρογιουάν διακρίνεται από το «φαινόμενο Ορμούζ», η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας «θα αναπτύξει ένα σύστημα διασυνοριακών πληρωμών σε γιουάν για να επεκτείνει τη διεθνή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα έως το δεύτερο εξάμηνο του 2026».6
Επιπλέον, ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας έχει μετατραπεί στον «νομισματικό πόλεμο», τον οποίο μέχρι τότε διαχειριζόταν ο χρηματοδότης και σύμβουλος του Πενταγώνου Τζέιμς Ρίκαρντς.7
Ο γεωοικονομικός παράγοντας της επιστροφής των κατασχεθέντων περιουσιακών στοιχείων στο Ιράν παίζει υπερβατικό ρόλο στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και θα μπορούσε να εντοπιστεί με την παρουσία του απανταχού Σκοτ Μπεσέντ, ο οποίος σχολίασε αισιόδοξα ότι επίκειται συμφωνία, μετά την ανάλογη δήλωση του εκπροσώπου του Κατάρ, που πυροδότησε άνοδο ρεκόρ στο χρηματιστήριο και συνακόλουθη κατάρρευση του βαρελιού πετρελαίου.
Επιστρέφει ο Τραμπ στο status quo υπογράφοντας το μνημόνιο από το Ισλαμαμπάντ έως τις Βερσαλλίες;
πηγή: La Jornada
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου