Του Σωτήρη Σιδέρη
Με μια καταιγίδα διαρροών , η Άγκυρα ετοιμάζει νόμο με τον οποίο θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και την κυριαρχία δεκάδων νησιών και βραχονησίδων και μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της δικαιώματα, δημιουργώντας ένα παράδοξο, από πλευράς διεθνούς δικαίου, Ειδικό Καθεστώς στο Αιγαίο. Λες και δεν μπορεί η Ελλάδα να νομοθετήσει και μάλιστα πλησιέστερα στο διεθνές δίκαιο ή να προκαλέσει εξίσου ισχυρά τετελεσμένα, μέσω της επιλεκτικής επέκτασης των χωρικών υδάτων. Μπορεί , αλλά η Τουρκία θεωρεί μάλλον δεδομένο ότι δεν είναι αυτή η αντίδραση της Αθήνας και αυτό την κάνει πιο αλαζονική. Ποιος είναι ο στόχος αυτής της νέας “χορογραφίας” που στήνεται και χαρακτηρίζεται δικαίως ως πολύ επικίνδυνη εξέλιξη;
Η Τουρκία, εισέρχεται στο τελικό στάδιο της αναθεωρητικής της πολιτικής ως προς το καθεστώς του Αιγαίου. Το σχέδιο προβλέπει ομογενοποίηση όλων των επιμέρους πολιτικών μέσα από μια νομοθετική πρωτοβουλία που θα καταστήσει την αναθεωρητική της πολιτική εσωτερικό δίκαιο, με το οποίο θα προσπαθήσει να εδραιώσει της διεκδικήσεις και να συμπεριλάβει τα κατά την άποψή της κυριαρχικά δικαιώματα επί πιθανών πόρων στην περιοχή, αλλά και να θέσει υπό νομική ομπρέλα το καθεστώς των “γκρίζων ζωνών”, επικαλούμενη μάλιστα το διεθνές δίκαιο!.
Το αφήγημα της Ελλάδας
Επί δεκαετίες, με εξαίρεση την περίοδο 2000-2003 όταν έγιναν πραγματικές συνομιλίες , δηλαδή μετά το Ελσίνκι, δεν υπήρξε ουσιαστικός διάλογος, ούτε κατάφερε ποτέ η Ελλάδα να ακυρώσει τα αναθεωρητικά σχέδια της Τουρκίας. Η κατευναστική πολιτική, είχαμε επισημάνει, έκλεισε τον κύκλο της με την Διακήρυξη των Αθηνών το 2022, που παρά το γεγονός ότι είναι ετεροβαρής, δεν ήταν αρκετή για την Τουρκία, που απλά θέλει να εδραιώσει το αναθεωρητικό της δόγμα και να απενεργοποιήσει ταυτόχρονα κάθε δικαίωμα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Αυτό αποδεικνύεται τώρα.
Η νέα εμπλοκή είναι η κορύφωση μιας απειλής που ναι μεν είναι προφανώς αστήρικτη σε σχέση με το διεθνές δίκαιο, ωστόσο διαμορφώνει μια νέα πολύ απειλητική ατζέντα στις διμερείς σχέσεις. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, αντί να απαντήσει επί της ουσίας, επιδόθηκε σε γενικεύσεις, ωραιοποιήσεις και αοριστίες, κάτι που συνηθίζει για κάθε περίπτωση κάνοντας εμφανή την αμηχανία της κυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια συζήτησής του με τον Κωνσταντίνο Φίλη στο συνέδριο Energy Transition Summit ο Γ. Γεραπετρίτης είπε: “οιαδήποτε μονομερής δραστηριότητα που επιδιώκει να υλοποιήσει τις προθέσεις μιας χώρας είναι καταδικασμένη να αποτύχει»,
Πώς όμως θα αποτύχει; κατά τον Γ. Γεραπετρίτη:
“Εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, θα έπρεπε να οργανωθούν σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, αυτά έχουν μόνο εσωτερική ισχύ και δεν έχουν διεθνή εφαρμογή, Για να έχουμε βιώσιμη ειρήνη, πρέπει να συνεργαστούμε», Πρόσθεσε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αντιδράσει η Ελλάδα σε αυτό, σημείωσε όμως πως προτιμούμε να ενεργούμε παρά να αντιδρούμε. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται στον πυρήνα των Ηνωμένων Εθνών, υπάρχουν πολλά φόρα για να εκφράσει πιθανές διαμαρτυρίες”. Είναι αυτό αρκετό, δηλαδή θα επηρεάσει την Τουρκία, όταν η ίδια η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Γεραπετρίτης σιωπούν στην ΕΕ εδώ και χρόνια;
Μόνο που όλα όσα δηλώνει ο Έλληνας ΥΠΕΞ είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτά που θεωρεί ενεργητική πολιτική. Προδίδει αμηχανία και κυρίως πρόκειται για μια μηχανιστική αντίληψη , δηλαδή κάνει τις ίδιες δηλώσεις για κάθε πρόβλημα και για κάθε περίσταση.
Αξίζει όμως μια παρατήρηση: ο Γ. Γεραπετρίτης αναφέρεται στις συνομιλίες που διεξάγουν η Ελλάδα και η Τουρκία εδώ και χρόνια. Επισημαίνει ότι «έχουμε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες με την Τουρκία και πιστεύω ότι έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο, και θα ήταν απόλυτη σπατάλη να έχουμε οπισθοδρόμηση».
Ποια είναι η πρόοδος; Σύμφωνα με τις διακηρύξεις και του ιδίου και του πρωθυπουργού, οι συνομιλίες είχαν στόχο την παραπομπή των διαφορών στη Χάγη. Από τον Δεκέμβριο του 2024 όμως, υπό την πίεση Καραμανλή και Σαμαρά, η κυβέρνηση “έκαψε” κάθε συζήτηση για τη Χάγη, αναδιπλώθηκε, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο ως προς τις συνομιλίες που θεωρούνται ήδη νεκρές. Αυτό το μόνιμο κενό που παρουσιάζει η ΝΔ διαχρονικά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εκμεταλλεύεται η Τουρκία για να επαυξάνει την πίεση προς την Ελλάδα και να προσπαθεί να κανονικοποιήσει τις διεκδικήσεις της.
Την ίδια πολιτική μάλιστα είχε ασκήσει ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος ακύρωσε την στρατηγική του Ελσίνκι, τη μόνη που είχε η Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο. Όταν η Ελλάδα επιχειρεί ενέργειες όπως π.χ. το καλώδιο Ελλάδας -Κύπρου, η Τουρκία τις ακυρώνει χωρίς κόστος. Και όχι μόνο. Η άθλια πολιτική έναντι της κατάφωρης παραβίασης όλων των διμερών διακηρύξεων εκ μέρους της Τουρκίας , όπως π.χ. με τις μονομερείς έρευνες του Ουρούτς Ρέις, δεν απαντήθηκαν ποτέ από την Αθήνα. Και τώρα, η Τουρκία θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της και μέσω της αμφισβήτησης της κυριαρχίας δεκάδων νησιών και βραχονησίδων, να “πολιορκήσει” διαπραγματευτικά την Ελλάδα.
Αλλά, πέραν αυτών, η ελληνική κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, απέσυρε κάθε κίνηση, ενέργεια ή δράση στο πλαίσιο της ΕΕ που αποσκοπούσε στην άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία , βγάζοντας από την ατζέντα την πολιτική της Άγκυρας, βρίσκει τώρα μπροστά της ένα βουνό προκλήσεων. Επί 7 χρόνια ο πρωθυπουργός δεν παρουσίασε ποτέ την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, δεν ζήτησε ποτέ μέτρα , παρά την τεράστια πρόκληση της Κάσου και του Ουρούτς Ρέις. Πρωταγωνίστησε ωστόσο στην ΕΕ για την καταδίκη της αναθεωρητικής πολιτικής της Ρωσίας…..
Υπάρχουν εθνικοί στόχοι;
Οι πρώτες δηλώσεις του Γ. Γεραπετρίτη είναι απογοητευτικές. Είναι προφανές ότι δεν αρκούν για να πιέσουν την Τουρκία να κάνει το επικίνδυνο βήμα που έχει εξαγγείλει ότι θα κάνει. Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή πολιτική της Άγκυρας, αλλά για ένα μακροχρόνιο σχέδιο που μάλλον φιλοδοξεί να ολοκληρώσει αυτό το καλοκαίρι.
Στόχος της Ελλάδας πρέπει να είναι η ακύρωση των σχεδίων της Τουρκίας και όχι η διαπραγμάτευση αυτών των σχεδίων. Αυτό θέλει και η Τουρκία. Να κατοχυρώσει τα δικά της δικαιώματα και να διαπραγματευθεί τα δικαιώματα της Ελλάδας.
Εκ των προτέρων μπορούμε να προβλέψουμε πως μόλις η Τουρκία εμφανίσει ακόμη και μια ήπια εκδοχή όσων ισχυρίζεται με τις διαρροές, πολλές χώρες της Ευρώπης και ίσως οι ΗΠΑ, αντί να βάλουν στον “πάγο” την Άγκυρα , να προτείνουν δήθεν αθώα διάλογο επί των τουρκικών διεκδικήσεων. Θα είναι μια άνευ προηγουμένου κρίση , από την οποία δύσκολα θα βγει αλώβητη η Ελλάδα. Η Τουρκία κλιμακώνει παντού, ίσως θεωρεί ότι είναι ευκαιρία να πιέσει την Ελλάδα, ίσως βλέπει και την αποδυνάμωση της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη και προσπαθεί να επιβάλλει στο τραπέζι το σύνολο της δικής ατζέντας για κάθε χρήση στο μέλλον..
Αν η Ελλάδα δεν ακυρώσει αυτή την πολιτική, το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου θα μετατραπεί σε Ειδικό Καθεστώς, με ο,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της χώρας. . https://www.omegapress.gr/
****
Η στρατιωτική κλιμάκωση έρχεται στο Αιγαίο από την Τουρκία, η ελληνική κυβέρνηση σε πλήρη αδράνεια
Συνταγματάρχης ε.α
Στις 13 Μαΐου είχαμε ακόμα ένα περιστατικό παρενόχλησης πλοίου πόντισης καλωδίου οπτικής ίνας το οποίο εκτελούσε εργασίες μεταξύ Αστυπάλαιας και Κω. Πρόκειται για το τρίτο περιστατικό εντός του 2026 καθώς η “φίλη” και “σύμμαχος” Τουρκία με την οποία υπογράψαμε τον Δεκέμβριο του 2023 την περίφημη “Διακήρυξη των Αθηνών”, η οποία εκ του αποτελέσματος, ως φαίνεται δεσμεύει ΜΟΝΟ την Ελλάδα. Υπενθυμίζω τα 2 προηγούμενα περιστατικά:
1. Ιανουάριος 2026: Τουρκική φρεγάτα παρενόχλησε το πλοίο «Ocean Link» που πόντιζε καλώδιο, πλησιάζοντας σε απόσταση περίπου 15 ναυτικών μιλίων.
2. Μάρτιος 2026: Τουρκικό πολεμικό πλοίο (ΤΠΚ) παρενόχλησε ΤΟ ίδιο σκάφος που πόντιζε καλώδιο οπτικών ινών στην περιοχή των Κυκλάδων.
Μέθοδος Παρενόχλησης με εκπομπή ηχητικού μηνύματος μέσω ασυρμάτου.
Και εδώ παρεμποδίζεται έργο χρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε. (πρόγραμμα Sea-Spine για την εγκατάσταση δικτύων οπτικών ινών σε 11 νησιά του Αιγαίου: Αμοργό, Αστυπάλαια, Κω, Σίφνο, Φολέγανδρο, Εύβοια, Χίο, Λέσβο, Λήμνο, Θάσο και Σκύρο). Πολλά από τα νησιά αυτά έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της Άγκυρας, που αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία.
Τα περιστατικά αυτά έρχονται να προστεθούν σε αυτά της παρεμπόδισης των ερευνών για το καλώδιο μεταφοράς ενέργειας στην περιοχή ΚΑΣΟΥ- ΚΑΡΠΑΘΟΥ, που αποτελεί έργο προτεραιότητας για τις Βρυξέλλες.
Και όλα αυτά την ώρα που η τουρκική Κυβέρνηση προωθεί προς ψήφιση νομοσχέδιο για τη θαλάσσια δικαιοδοσία, με σκοπό να ενσωματώσει τις παράνομες διεκδικήσεις της για τη «Γαλάζια Πατρίδα» (Mavi Vatan) στο τουρκικό εσωτερικό δίκαιο.
Δεν πρόκειται απλώς για έναν ακόμη χάρτη στον τοίχο ή μια προκλητική ομιλία. Πρόκειται για μια σκόπιμη κλιμάκωση που κατοχυρώνει τις μαξιμαλιστικές εδαφικές διεκδικήσεις σε όλο το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο — διεκδικήσεις που διαπερνούν τα κυριαρχικά ύδατα της Ελλάδας και της Κύπρου, αγνοούν τους κανόνες της UNCLOS σχετικά με τα δικαιώματα των νησιών και αντιμετωπίζουν ολόκληρα ελληνικά νησιά, όπως το Καστελόριζο, σαν να μην υπάρχουν.
Εδώ έχουμε λοιπόν μια πρακτική που κουρελιάζει την Διακήρυξη των Αθηνών και τορπιλίζει τις όποιες πιθανότητες για ειρηνική συνύπαρξη, καθώς:
1. Καταστρέφει κάθε πιθανότητα διαπραγμάτευσης με καλή πίστη και δεσμεύει την τουρκική πλευρά σε σκληρή στάση, καθώς οποιαδήποτε παρέκκλιση από τον νόμο που θα ψηφιστεί θα εκληφθεί ως εθνική προδοσία από τους Τούρκους εθνικιστές.
2. Εγγυάται στρατιωτική κλιμάκωση σε μια περιοχή (Αιγαίο – Ανατ. Μεσόγειο) που είναι ήδη επιβαρυμένη από τις τρέχουσες εξελίξεις.
3. Προκαλεί την δημιουργία αντι-συμμαχιών, που (με βάση την λογική της Άγκυρας), αποτελούν άλλοθι για την στάση της Τουρκίας.
Η ναυτική στρατηγική της Τουρκίας αυξάνει τον κίνδυνο μιας νέας κρίσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Δύση — και ειδικά το ΝΑΤΟ — δεν μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια.
Εκτιμώ ότι ήδη έχουμε καθυστερήσει να αντιδράσουμε και έστω και τώρα θα πρέπει να δοθεί ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ (πρώτα από όλα στο διπλωματικό), απάντηση στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Αν ο αναθεωρητισμός της Άγκυρας επικρατήσει, η Μεσόγειος θα πάψει να είναι χώρος συνεργασίας, αλλά πεδίο συγκρούσεων (με μανδύα εθνικής νομοθεσίας), όπου το δίκιο έχει ο ισχυρότερος. militaire.gr
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου