Τρεις Ιεράρχες – Οι αθάνατοι Διδάσκαλοι της Πίστης και του Πολιτισμού
Η 30ή Ιανουαρίου δεν είναι απλώς μια εκκλησιαστική εορτή. Είναι ημέρα μνήμης, κρίσης και ευθύνης. Η Εκκλησία και το Γένος στέκονται με δέος μπροστά σε τρεις μορφές που δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά καθορίζουν το παρόν και φωτίζουν το μέλλον: τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.
Τιμώντας τους Τρεις Ιεράρχες, η Ορθοδοξία δεν τιμά απλώς τρεις μεγάλους Αγίους. Τιμά τη σύνθεση πίστης και λόγου, την χριστιανοποίηση της ελληνικής παιδείας με το Ευαγγέλιο, τη νίκη του φωτός απέναντι στη σύγχυση μιας εποχής που κατέρρεε.
Ο Μέγας Βασίλειος – Η πίστη που έγινε πράξη
Ο Βασίλειος, γόνος ευσεβούς οικογένειας και κορυφαίος νους της εποχής του, ένωσε όσο λίγοι τη θεωρία με το έργο. Έχοντας μαθητεύσει στα μεγαλύτερα πνευματικά κέντρα του τότε κόσμου και κατακτήσει όλη σχεδόν τη γνώση της εποχής του, εγκατέλειψε τη δόξα για να υπηρετήσει τον άνθρωπο.
Η «Βασιλειάδα» δεν ήταν απλώς φιλανθρωπικό ίδρυμα· ήταν επανάσταση αγάπης. Νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, φροντίδα για τον πάσχοντα και τον ξεχασμένο. Εκεί όπου η κοινωνία εγκατέλειπε, η Εκκλησία, διά του Βασιλείου, αγκάλιαζε.
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος – Ο ποιητής της Θεότητας
Ο Γρηγόριος υπήρξε η λεπτή συνείδηση της Εκκλησίας. Βαθιά μορφωμένος, σπάνια ευγενής ψυχή, θεολόγος που μίλησε για το άρρητο. Σε μια Κωνσταντινούπολη παραδομένη στις αιρέσεις, στάθηκε μόνος και με τον λόγο του ανέτρεψε την πλάνη.
Δεν επιδίωξε αξιώματα. Δεν αγάπησε την εξουσία. Και όταν αμφισβητήθηκε, αποχώρησε με σιωπή, αφήνοντας πίσω του έναν ανεκτίμητο θησαυρό θεολογίας και ποίησης, όπου η αλήθεια συναντά την ομορφιά.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Η φωνή που δεν σώπασε ποτέ
Ο Ιωάννης υπήρξε ο ασυμβίβαστος ποιμένας. Ρήτορας απαράμιλλος, με λόγο που έκαιγε σαν φωτιά, δεν δίστασε να συγκρουστεί με την εξουσία, τη διαφθορά, ακόμα και τα αυτοκρατορικά ανάκτορα.
Η αγάπη του για τους φτωχούς και η αμείλικτη αλήθεια του τον οδήγησαν στην εξορία, στον πόνο και τελικά στον θάνατο. Μα ο λόγος του δεν εξορίστηκε ποτέ. Ζει μέχρι σήμερα σε κάθε Θεία Λειτουργία, σε κάθε κοινωνική συνείδηση που τολμά να υψώσει φωνή.
Γιατί κοινή εορτή;
Η Εκκλησία καθιέρωσε κοινή εορτή για τους Τρεις Ιεράρχες για να τερματίσει μια ανθρώπινη διαμάχη: ποιος ήταν ο μεγαλύτερος. Και η απάντηση που δόθηκε ήταν βαθιά θεολογική και ανθρώπινη μαζί: κανείς μόνος του.
Ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος και ο Ιωάννης είναι τρεις διαφορετικοί δρόμοι που οδηγούν στο ίδιο φως. Μαζί συγκροτούν την πληρότητα της Ορθόδοξης σκέψης: πράξη, θεωρία και μαρτυρία.
Το διαχρονικό τους μήνυμα
Σε έναν κόσμο που λατρεύει την τεχνολογία αλλά ξεχνά τον άνθρωπο, οι Τρεις Ιεράρχες υπενθυμίζουν ότι χωρίς πνευματικό θεμέλιο, κάθε πολιτισμός καταρρέει. Ότι η γνώση χωρίς αρετή γίνεται αλαζονεία. Και ότι η πίστη χωρίς αγάπη νεκρώνεται.
Γι’ αυτό παραμένουν μέχρι σήμερα οι ύψιστοι Διδάσκαλοι της Εκκλησίας. Όχι επειδή ανήκουν στο παρελθόν, αλλά επειδή το παρόν τους έχει ανάγκη όσο ποτέ. https://romioitispolis.gr/
*************
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ "ΤΡΙΏΝ ΜΕΓΆΛΩΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΏΝ",
σύμφωνα με την κοινότοπη πια αντιχριστιανική μανία των Ιστορικά Αποτυχημένων της "επανάστασης".............
ιστορικά αποτυχημένων, αφού ο τόσο εύκολος, σκανδαλοθηρικός και fake news "σντιτριιεραρχισμός τους" είναι μια πτυχή του παραδοσιακού αστικού αθεϊσμού στον οποίο βασίστηκε η σαρωτική Αστική Εκκοσμίκευση(εμπορευματική κυριαρχία με Πίστη είναι αδύνατη ...)................
για αυτό έχω ως φωτό της ανάρτησης ένα εντυπωσιακό Εμπορικό Κέντρο, σύγχρονο Μαζικό Ναό της ανθρώπινης ακύρωσης στην επιστημονικοποιημένη Πραγμοποίηση, οργανωμένη "αυθόρμητη" ανεμελιά των Αγορών και της Απόλαυσης( γιατί, παιδιά, αυτή η λογική υλισμού δεν υπονόμευσε το Σοσιαλιστικό Πείραμα, δεν έκανε "τις μάζες" επιρρεπείς στην "δυτική προπαγάνδα" που είχε το Τέλειο Φάρμακο σ' αυτή τη Δίψα Αλλοτρίωσης;).....................
οι Τρεις Ιεράρχες, ενσαρκώνουν τη Διδακτική Φωτιστική Πρωτοπορία μιας "κοσμοθεωρίας" βασισμένης στο απόλυτο πρωτείο της Ουράνιας Πνευματικότητας, και ειδικά εντός μιας ορισμένης ιστορικής εποχής(όποτε γουστάρετε επικαλείστε τα Ιστορικά Πλαίσια;)...............
αν δεν αξιολογηθούν έτσι, και χωρίς ανέντιμες αλλοιώσεις(όπως έχει υποστεί ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος), τότε θα έχουμε στρεβλή κατανόηση, άδικη αποτίμηση και καθαρό οργουελισμό στην παρουσίασή τους............
ειδικά το "μίσος του Χρυσοστόμου" για τις γυναίκες, παίρνει και δίνει σήμερα(μέρες woke, μέρες "σκοταδίστριας Καρυστιανού") σαν "τεκμήριο αντιδραστικότητας" του Χριστιανισμού:
"μίσος" αποδεικνυόμενο τάχα από μερικές προτάσεις άκρως αμφιλεγόμενης πατρότητας και προέλευσης σε ένα συγκεκριμένο κείμενο ......όπου ο Χρυσόστομος(;;) λέει ότι οι γυναίκες είναι "σκουλήκια που σέρνονται" και "βρομερά σκεύη ηδονής" και "επιπόλαιες, φλύαρες, ρυπαρές, σπάταλες...", κ. ά.τ(που, όμως, αντιστοιχούν στην κακοποιητική αλλοίωση μιας προσωπικότητας σε συνθήκες καταπίεσης, περιορισμών, ταπεινώσεων, και το να τα καταγράφεις δεν σε καθιστούν απολογητή τους..).. ....................
μα στέκει να τα είπε αυτά(σαν απόλυτη "ταυτότητα" του γυναικείου φύλου)κάποιος που έγραψε(εκείνη την εποχή του απόλυτου Πατριαρχικού Πρωτείου) ότι ο άντρας πρέπει να φέρεται στη γυναίκα όπως ο Χριστός στην εκκλησία, κι ότι ως προς τη σωφροσύνη και τη σεμνότητα υπάρχει απόλυτη ισοδυναμία των δύο φύλων, κι ότι κατά την Δημιουργία του Ανθρώπου δεν υπήρχε εξουσία του άνδρα στη γυναίκα αλλά αυτό είναι μεταγενέστερο, κι ότι "μη γένοιτο" να δέρνει ο άντρας τη γυναίκα γιατί αυτό είναι ατίμωση και κατάντια αυτού που δέρνει, κι ότι είναι αδύνατη η σύζευξη των δύο φύλων όταν η γυναίκα τρέμει τον άντρα;.......................
οι φωτισμένοι αυτοί Ιεράρχες, έδιναν πολύπλευρο αγώνα για την επικράτηση του Πνευματικού Κριτηρίου(της Ηθικής, της Δικαιοσύνης, της Θείας Κρίσης), με όλους τους αντικειμενικούς περιορισμούς των Αντικειμενικών Συνθηκών(όπου έδιναν μάχες για το άδικο του πλούτου, για την ριζική ανάγκη Αναδιανομής, για τις Επιλογές με ηθικά φίλτρα ..)................
γιατί, τάχα, καλοί μου νεοαστοί των σκουριασμένων αναπαλαιώσεων, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, ο Επίκουρος, ήταν υπέρμαχοι της ισότητας των δύο φύλων και δεν το ξέραμε, ή η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν Οχυρό ’Εμφυλης Δικαιοσύνης, μια Ρετζάβα του 5ου αι.π.Χ.;;;!!!! ...................
μόνο ο χριστιανισμός προέταξε ΚΑΙ αυτό το ηθικό-κοινωνικό ζήτημα(δείχνοντας την οντολογική του διάσταση, και όχι τον ιστορικό επι,καιρισμό του), αλλά πάντα εντός των ορίων που έθετε η ιστορική διαλεκτική την οποία και δε μπορούσε, υποκειμενικά και αντικειμενικά να υπερβεί...............
η Ενανθρώπηση του Χριστού, καθόρισε και το "ενεργειακό πεδίο αντιφάσεων" όπου εξελίσσεται η σύγκρουση του Λόγου με το Κακό και την αρνητική Αλλοίωση(σύγκρουση όπου εμπεριέχεται και η Εκκλησιαστική Αλλοτρίωση...) ..................
εμείς θα ταχθούμε με την εκκοσμικευτική σχηματοποίηση των ορμών, με το τυφλό Πάθος (..Αρχή της ) Ηδονής-Κατανάλωσης, με το Βασίλειο της Εμπορευματικής Προσωρινότητας, με όσα η Μαφία των Αστών επέβαλε ως "αξιώματα της ύπαρξης";.................
μα μια τέτοια επιλογή αναιρεί αυτόματα κάθε Γήινο Ιδανικό, αφού του στερεί την αιωνιότητα..........
γιατί να παλέψει ένας άνθρωπος κι ένας λαός, για καλύτερη τηλεόραση 40,50 χρόνια;...το καταλαβαίνετε, Ανόητοι, πόσο έχετε αποτύχει και εξελιχθεί σε άριστους των αρίστων Εργάτες του Νεοκαπιταλιστικού Κακού;...........
τελικά η λάμψη της Οθόνης και η φωταψία του Θεάματος, μας κάνουν πιο τυφλούς κι από τον Μεσαιωνικό Άνθρωπο!!....
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου