«Μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα με ευρωπαϊκή σφραγίδα – Η δήλωση φον ντερ Λάιεν που προκαλεί----Οι Πρέσπες, η υπογραφή και η ευθύνη της σιωπής

 

Με μια δήλωση που αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις στην Αθήνα, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έφτασε στα Σκόπια και έσπευσε να «βαφτίσει» ευρωπαϊκή πραγματικότητα τη ρητορική περί «μακεδονικής ταυτότητας», «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδονικού πολιτισμού».

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όχι μόνο δεν απέφυγε τις συγκεκριμένες διατυπώσεις, αλλά τις χρησιμοποίησε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, δηλώνοντας ότι η ΕΕ «καλωσορίζει τη Βόρεια Μακεδονία, με την ταυτότητα και τη γλώσσα της» και πως ο «μακεδονικός πολιτισμός και η μακεδονική γλώσσα» μπορούν να κάνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση «πλουσιότερη».

Μια δήλωση που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία. Και ακόμη δυσκολότερα μπορεί να αγνοηθεί στην Αθήνα.

Το ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η φον ντερ Λάιεν επικαλέστηκε με ιδιαίτερα θερμά λόγια τη Συμφωνία των Πρεσπών, παρουσιάζοντάς την ως «στιγμή πολιτικού θάρρους» και ως συμφωνία που άνοιξε τον δρόμο για την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ.

Μόνο που εδώ προκύπτει το αυτονόητο ερώτημα:

Τι ακριβώς απέμεινε από τη λογική του συμβιβασμού των Πρεσπών, όταν η κορυφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης υιοθετεί χωρίς κανέναν αστερίσκο τον όρο «μακεδονική ταυτότητα» και μιλά για «μακεδονικό πολιτισμό» και «μακεδονική γλώσσα»;

Για την Αθήνα, το ζήτημα δεν είναι ασφαλώς μια μεμονωμένη λέξη. Είναι το μήνυμα που εκπέμπεται όταν ένας κορυφαίος ευρωπαϊκός θεσμός χρησιμοποιεί αυτούσια την ορολογία των Σκοπίων.

Η φον ντερ Λάιεν τους «καλωσορίζει» – με ποια ταυτότητα;

Η φράση της προέδρου της Κομισιόν είναι απολύτως χαρακτηριστική:

«Καλωσορίζουμε τη Βόρεια Μακεδονία, με την ταυτότητα και τη γλώσσα της».

Και αμέσως μετά έρχεται η ακόμη πιο ηχηρή αναφορά στον «μακεδονικό πολιτισμό» και τη «μακεδονική γλώσσα».

Δηλαδή, την ώρα που η Ελλάδα έχει αποδεχθεί έναν επώδυνο συμβιβασμό με τη Συμφωνία των Πρεσπών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εμφανίζεται να κάνει ένα βήμα παραπέρα, υιοθετώντας πολιτικά την ορολογία περί «μακεδονικής» ταυτότητας και πολιτισμού χωρίς να μπαίνει καν στον κόπο να εξηγήσει πώς αυτή συνδέεται με το ακριβές πλαίσιο και τις υποχρεώσεις της συμφωνίας.

Και αυτό δεν είναι μια λεπτομέρεια.

Η Αθήνα πλήρωσε το πολιτικό κόστος, οι Βρυξέλλες κρατούν μόνο τα «κέρδη»;

Οι Πρέσπες παρουσιάστηκαν επί χρόνια ως ένας δύσκολος συμβιβασμός που θα έβαζε τέλος στη διαμάχη και θα δημιουργούσε ένα σαφές πλαίσιο στις σχέσεις των δύο χωρών.

Σήμερα, όμως, η εικόνα που εκπέμπεται από τις Βρυξέλλες είναι διαφορετική.

Η Βόρεια Μακεδονία εμφανίζεται να προσέρχεται στην ευρωπαϊκή οικογένεια με «μακεδονική ταυτότητα», «μακεδονική γλώσσα» και «μακεδονικό πολιτισμό», ενώ η ελληνική πλευρά καλείται να παρακολουθεί τη συγκεκριμένη ορολογία να περνά πλέον και από τα χείλη της ίδιας της προέδρου της Κομισιόν.

Αν αυτό είναι το «νέο κεφάλαιο» που άνοιξαν οι Πρέσπες, τότε το ερώτημα είναι εύλογο: ποια πλευρά τελικά διαβάζει διαφορετικά τη συμφωνία;

Την ίδια στιγμή, η φον ντερ Λάιεν επαίνεσε τη Βόρεια Μακεδονία για την πρόοδο που έχει σημειώσει στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάπτυξης, ανακοινώνοντας ότι η χώρα έχει ήδη λάβει 140 εκατ. ευρώ και ότι θα ακολουθήσουν νέες πληρωμές.

Το μήνυμα των Βρυξελλών είναι συνεπώς ιδιαίτερα θερμό προς τα Σκόπια.

Χρηματοδότηση, ευρωπαϊκή προοπτική, πολιτική στήριξη και, πλέον, δημόσια αναφορά από την ίδια την πρόεδρο της Κομισιόν σε «μακεδονική ταυτότητα» και «μακεδονική γλώσσα».

Και η Αθήνα;

Για ακόμη μία φορά βρίσκεται μπροστά στο τετελεσμένο μιας ευρωπαϊκής ρητορικής που, τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικών εντυπώσεων, μοιάζει να πηγαίνει πολύ πέρα από την ονομασία του κράτους.

Παρεμβαση Σαμαρά

Σφοδρά πυρά στην κυβέρνηση για την εξωτερική πολιτική εξαπολύει ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, τονίζοντας πως η χώρα δέχθηκε σήμερα «διπλό χτύπημα».

Αναφέρθηκε αρχικώς στις δηλώσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν, όπου καλωσόρισε -σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Χρίστιαν Μίτσκοσκι- τη Βόρεια Μακεδονία με τη μακεδονική «ταυτότητα και τη γλώσσα της».

«Η κυρία φον ντερ Λάιεν, που δεν ξέρω ποια Ευρώπη εκπροσωπεί, εξέφρασε θαυμασμό για τη δήθεν μακεδονική γλώσσα και τον μακεδονικό πολιτισμό των Σκοπίων. Τα πράγματα έχουν γίνει πολύ χειρότερα από το φιάσκο των Πρεσπών και εμείς παρακολουθούμε βουβοί», ανέφερε ο κ. Σαμαράς, σε βίντεο που ανήρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχοντας ως φόντο τον Λευκό Πύργο στη Θεσσαλονίκη.

Παράλληλα, στάθηκε στη συμφωνία πολιτιστικής ανταλλαγής της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, που ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, με τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Ρούμπεν Ράντεφ, τονίζοντας πως τα ανταλλάγματα που έλαβε η χώρα είναι πολύ λιγότερα από αυτά που είχε απαιτήσει ο ίδιος ως πρωθυπουργός να επιστραφούν από τη γείτονα χώρα.

«Με τις πιο επίσημες τιμές υποδέχθηκε η Βουλγαρία τα οστά του Σαμουήλ, που γι’ αυτούς είναι σαν να ήρθαν στην Ελλάδα τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν για πάνω από εκατό χρόνια ο εθνικός πόθος των Βουλγάρων. Και προσέξτε, εμείς τι πήραμε; Σαράντα οκτώ μόνο από τα χιλιάδες κλεμμένα ιερά δικά μας κειμήλια που είχαν αρπάξει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βούλγαροι από τη Βόρεια Ελλάδα. Ως πρωθυπουργός είχα απαιτήσει να μας επιστρέψουν όλα τα κλεμμένα και εμείς δυστυχώς σήμερα σαλπίζουμε ‘υποχώρηση’ με πανηγυρισμούς. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα», υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός.

Δηλώσεις Μαρινάκη

Μήνυμα προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, έστειλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, μετά τις δηλώσεις που έκανε στη Βόρεια Μακεδονία και ειδικότερα τις αναφορές της σε «μακεδονικό πολιτισμό» και «μακεδονική γλώσσα».

Η πρόεδρος της Κομισιόν, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί πως ο μακεδονικός πολιτισμός και η μακεδονική γλώσσα μπορούν να συμβάλουν στον εμπλουτισμό της ευρωπαϊκής ποικιλομορφίας.

Απαντώντας στις συγκεκριμένες τοποθετήσεις, ο Παύλος Μαρινάκης υπογράμμισε ότι η ευρωπαϊκή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας περνά μέσα από την Ελλάδα και προϋποθέτει τον πλήρη σεβασμό όσων έχουν συμφωνηθεί.

«Ο δρόμος της Βόρειας Μακεδονίας προς την Ευρώπη περνάει μέσα από Ελλάδα και προϋποθέτει απαρέγκλιτο σεβασμό των συμφωνηθέντων. Η χώρα μας έχει αποδείξει ότι πράττει πάντοτε όσα απαιτούνται για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων. Θα συνεχίσει να θέτει τα σχετικά ζητήματα και στα ευρωπαϊκά όργανα», αναφέρει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Ο Παύλος Μαρινάκης άσκησε παράλληλα κριτική στον Αλέξη Τσίπρα και σε όσους στήριξαν τη Συμφωνία των Πρεσπών, παραπέμποντας και στις προειδοποιήσεις που είχε διατυπώσει τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

«Από εκεί και πέρα, για όσα συνέβησαν στο παρελθόν, τον λογαριασμό ας τον αναζητήσουμε από τον κ. Τσίπρα και εκείνους που ψήφισαν μια κακή συμφωνία, για την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε προειδοποιήσει ότι «εφόσον ψηφιστεί και κυρωθεί, τότε δεν θα μπορεί μονομερώς να ακυρωθεί», αναφέρει.   https://www.epikaira.gr/

====

Οι Πρέσπες, η υπογραφή και η ευθύνη της σιωπής  

του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.

ΟΑλέξης Τσίπρας υπέγραψε τις Πρέσπες με μια ελαφρότητα που δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί όταν απέναντί σου βρίσκεται ένα ζήτημα που συνδέεται με την ιστορική και πολιτιστική ταυτότητα της Μακεδονίας. Παραχώρησε πολιτικό και διπλωματικό χώρο στη γειτονική χώρα να οικοδομήσει τη δική της διεθνή ταυτότητα πάνω σε όρους που για την Ελλάδα έχουν ιδιαίτερο ιστορικό βάρος.

Όμως η ιστορία των Πρεσπών δεν τελειώνει με την υπογραφή του Τσίπρα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, είχε χαρακτηρίσει τη συμφωνία εθνικά επιζήμια και είχε μιλήσει ακόμη και για εθνική μειοδοσία. Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση, είχε μπροστά του χρόνο και κρατικούς μηχανισμούς για να καταγράψει συστηματικά κάθε παράβαση, να συγκροτήσει έναν πλήρη φάκελο και να εξετάσει σοβαρά κάθε διαθέσιμη νομική και θεσμική διαδικασία, ακόμη και τη δυνατότητα προσβολής ή και ακύρωσης της συμφωνίας, στον βαθμό που κάτι τέτοιο θα ήταν νομικά δυνατό.

Όμως αντί για μια τέτοια ολοκληρωμένη προσπάθεια, η ελληνική αντίδραση παρέμεινε κυρίως στο επίπεδο των πολιτικών προειδοποιήσεων και των ανακοινώσεων.

Φυσικά η άλλη πλευρά κατάλαβε το μήνυμα. Όταν η παραβίαση μιας συμφωνίας δεν μετατρέπεται σε συγκεκριμένο διπλωματικό, θεσμικό ή πολιτικό κόστος, το όριο παύει να είναι όριο. Γίνεται πρόσκληση για την επόμενη δοκιμή.

Κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα να ακούμε από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, στα Σκόπια, αναφορές για θαθμαδμο σε «ταυτότητα», «γλώσσα» και «μακεδονικό πολιτισμό», σαν να μην υπάρχει πίσω από αυτές τις λέξεις μια ιστορική διαμάχη που αφορά άμεσα την Ελλάδα.

Οι δηλώσεις αυτές δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως μια ακόμη ευρωπαϊκή φιλοφρόνηση. Η κυρία φον ντερ Λάιεν οφείλει εξηγήσεις στον ελληνικό λαό για τη διατύπωσή της. Η Ελλάδα οφειλει άμεσα να ζητήσει σαφή διευκρίνιση για το τι ακριβώς εννοεί όταν αποδίδει σε ένα γειτονικό κράτος συγκεκριμένη «μακεδονική» ταυτότητα, γλώσσα και πολιτισμό εκφράζοντας μάλιστα και τον θαυμασμό της.

Θα ζητήσει η Αθήνα αυτές τις εξηγήσεις; Θα ζητήσει από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ανασκευάσει, όπου απαιτείται, μια διατύπωση που αγνοεί την ιστορική ευαισθησία της Ελλάδας; Θα ζητήσει ακόμη και μια συγγνώμη από τον ελληνικό λαό;

Γιατί πλέον το ζήτημα δεν είναι μόνο τι υπεγράφη στις Πρέσπες, αλλα πώς μια συμφωνία που παρουσιάστηκε ως ,”λύση ενός ιστορικού, για μένα ανιστορητου προβλήματος” κατέληξε να χρησιμοποιείται ως αφετηρία για μια νέα διεθνή αφήγηση.

Καπως έτσι επιστρέφει το πιο δύσκολο ερώτημα, για το ποιος θα λογοδοτήσει στον ελληνικό λαό και στους πεσόντες του Μακεδονικού Αγώνα;

Τι θα τους πούμε; Ότι κάποιοι υπέγραψαν και κάποιοι άλλοι, όταν απέκτησαν την εξουσία, περιορίστηκαν να διαχειριστούν τις συνέπειες;

Πώς καταφέραμε ένα κομμάτι της ιστορικής καρδιάς της Ελλάδας να το αφήσουμε να μετατρέπεται, μέσα από τη διεθνή πολιτική και τη δική μας αδράνεια, σε αφήγημα μιας άλλης χώρας;

Η Ιστορία δεν παραδίδεται σε μία μέρα. Παραδίδεται λίγο λίγο, κάθε φορά που εκείνος που οφείλει να την υπερασπιστεί επιλέγει να μη συγκρουστεί. Αυτό είναι ίσως το πιο οδυνηρό μάθημα των Πρεσπών. https://www.anixneuseis.gr/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων