Η άνοδος της Θεοσοφίας και η κατάληψη του κινήματος ανεξαρτησίας της Ινδίας. Ή γιατί η «Μυστική Δοξασία» της Μπλαβάτσκυ μυρίζει θειάφι

 

Μάθιου Έρετ

Πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη ξυπνήσει με την τεράστια επιρροή της Θεοσοφίας που διαμορφώνει μεγάλο μέρος του σύγχρονου κόσμου μας.

Από τις απαρχές του φασισμού τον 20ο αιώνα, μέχρι τις παγκοσμιοποιημένες εμμονές με τις Εξωτερίκευτες Ιεραρχίες, τις νέες εξωγήινες θρησκείες, τους ναούς διαλογισμού του ΟΗΕ που ισχυρίζονται ότι επικαλούνται ανώτερες δυνάμεις, τις λατρείες της τεχνητής νοημοσύνης, μέχρι τη διείσδυση των τεχνών και της επιστημονικής σκηνής, όπου κι αν κοιτάξεις, τα γλοιώδη δάχτυλα της Θεοσοφίας γίνονται αισθητά.

Αλλά από πού ξεκίνησαν όλα αυτά;

Πώς ένας Ρώσος μυστικιστής και δύο Αμερικανοί πνευματιστές συναντήθηκαν και ίδρυσαν αυτήν την οργάνωση με τη μεγαλύτερη επιρροή 10 χρόνια μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο των ΗΠΑ;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, θα χρειαστεί να επανεξετάσουμε ένα συγκεκριμένο προσκύνημα που έκαναν ο συνταγματάρχης Χένρι Στιλ Όλκοτ, ο Γουίλιαμ Κουάν Τζατζ και η Ρωσίδα αποκρυφίστρια Έλενα Μπλαβάτσκυ στο Βερμόντ.

Μια νέα αίσθηση σάρωνε την Αμερική.

Πεντακόσιες χιλιάδες Αμερικανοί άνδρες είχαν πεθάνει μεταξύ 1861-1865. Οι οικογένειες διαλύθηκαν και αμέτρητοι γονείς, αδέρφια και παιδιά λαχταρούσαν να επικοινωνήσουν με τους αγαπημένους τους που έφυγαν.

Το πνευματικό κενό καλύφθηκε εύκολα από ένα νέο κίνημα πνευματιστών, μέντιουμ έκστασης και νεκρομαντείων που περιόδευσαν σε όλες τις ΗΠΑ προσφέροντας μια γέφυρα προς τους νεκρούς έναντι τιμήματος.

Προκειμένου να πειστεί ένα δύσπιστο ακροατήριο για τη δύναμή τους, χρησιμοποιήθηκαν περίτεχνα σχέδια για να αποδείξουν ότι «τα πνεύματα» είχαν προικίσει αυτά τα ταλαντούχα μέντιουμ με υπερφυσική δύναμη που περιελάμβανε αιωρούμενα αντικείμενα, κάνοντας ήχους να αναδύονται από δέντρα ή τραπέζια και επιδείξεις ψυχικής δύναμης με συνένοχα μέλη του κοινού που φυτεύτηκαν για να δώσουν μαρτυρία ότι το μυαλό τους είχε διαβαστεί.

Οι αδελφές Fox

Οι πρώτες πνευματιστικές αισθήσεις που εμφανίστηκαν στη σκηνή το 1846 ήταν τρία κορίτσια γνωστά ως «οι Αδελφές Αλεπού» που περιόδευσαν στις ΗΠΑ και προσέλκυσαν πλήθη χιλιάδων για να ακούσουν τα «φαντάσματα» τους.

Παρόλο που μια από τις αδερφές παραδέχτηκε ότι οι επικοινωνίες τους με τα πνεύματα ήταν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα κόλπα, η φήμη τους δημιούργησε αίσθηση και αγκαλιά στην παραφυσική δραστηριότητα.

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να καεί όλη η Ευρώπη και η Ρωσία με δημοφιλή μέντιουμ, κανάλια, αιωρητές και σύγχρονους χρησμούς που επικοινωνούν με αστρικά πεδία, υψηλότερες διαστάσεις και πνευματικά βασίλεια. Δεν ήταν μόνο οι δεισιδαιμονικές μάζες που λαχταρούσαν να εξαπατηθούν από αυτούς τους μάγους, αλλά και τα δικαστήρια της Ευρώπης καλωσόρισαν αυτούς τους σύγχρονους αποκρυφιστές στα ανώτατα δικαστήριά τους για να κάνουν πνευματιστικές συναθροίσεις, αστρολογικές αναγνώσεις και άλλα κόλπα.

Η Θεοσοφία αναδύεται από τις Πνευματιστικές Φωτιές

Μέχρι τη δεκαετία του 1870, τα πιο επιτυχημένα από αυτά τα μέντιουμ ήταν οι Eddy Brothers που είχαν κάνει μια περιουσία προσηλυτίζοντας εκατομμύρια Αμερικανούς στη νέα πνευματιστική θρησκεία.

Ήταν κατά τη διάρκεια μιας παράστασης των Eddy Brothers στο Βερμόντ το 1875 που ο συνταγματάρχης Όλκοτ, η Μαντάμ Έλενα Μπλαβάτσκυ και ο Γουίλιαμ Κουάν Τζατζ βρέθηκαν «εντελώς τυχαία» μαζί στο ίδιο αμερικανικό αγρόκτημα την ίδια χρονική στιγμή.

Παρά το γεγονός ότι οι Eddy Brothers είχαν απομυθοποιηθεί πολλές φορές κατά τη διάρκεια δημόσιων συνεδρίων όπου προσποιούνταν υλοποιήσεις φαντασμάτων σε πολλές περιπτώσεις, ο Olcott είχε θέσει ως αποστολή του να διαδώσει την πράξη τους ως δημοσιογράφος για την αυτοκρατορία των μέσων ενημέρωσης του Horace Greeley.

Περιγράφοντας την απάτη των αδελφών Eddy (και τον ρόλο του συνταγματάρχη Olcott στην προώθησή τους), ο Christian Goodwillie γράφει στο Light and Dark Sides of Spiritualism: The Eddy Brothers and the Shakers:

«Ο λαϊκός Τύπος παρείχε σημαντική κάλυψη των Eddys και των συναδέλφων τους μέντιουμ στα μέσα της δεκαετίας του 1870. Τα μέντιουμ της οικογένειας Eddy, και άλλα, εκτέθηκαν επανειλημμένα ως απατεώνες από μέλη του κοινού που ήταν πρόθυμα να επιτεθούν σωματικά σε ένα από τα υλοποιημένα πνεύματα κατά τη διάρκεια μιας πνευματιστικής συνεδρίας. Χωρίς εξαίρεση, αυτά συνήθως αποκαλύπτονταν ότι ήταν τα μέντιουμ ή ένας συνεργός που φορούσε κοστούμι. Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς την τεράστια ποικιλία των κοστουμιών -αντιπροσωπευτικά και των δύο φύλων από ένα παγκόσμιο φάσμα πολιτισμών και θρησκευτικών αιρέσεων- και τη σωματική επιδεξιότητα των μέντιουμ που υποδύονταν παιδιά, νάνους ή ανάπηρους ενήλικες. Ένας συνεργάτης του Έντι ονόματι Τσάπλιν, ο οποίος προσλήφθηκε από έναν αληθινό πιστό στο Φερ Χέιβεν του Βερμόντ, για να πραγματοποιήσει υλοποιήσεις, αποκαλύφθηκε από σκεπτικιστές ερευνητές τον Μάρτιο του 1875, αφού συνελήφθη ενώ εκδήλωνε ένα «μικρό «χαζό» πνεύμα» που τριγυρνούσε στο δωμάτιο. Ομολόγησε ότι εκτελούσε τη σεάνς με την ίδια μέθοδο που του δίδαξαν οι Έντις. Η δημοσίευση της πλήρους αφήγησης του Henry Steel Olcott για τους Eddys People from the Other World έφερε ακόμη περισσότερη προσοχή και επισκέπτες, πιστούς και σκεπτικιστές, στο Chittenden».

Δεδομένου ότι ο Όλκοτ, η Μπλαβάτσκυ και ο Τζατζ ήταν όλοι αφοσιωμένοι στον ίδιο σκοπό, το επόμενο προφανές συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν να δημιουργήσουν μια νέα παγκόσμια θρησκεία ακριβώς εκεί στη Νέα Υόρκη... Ή τουλάχιστον, αυτό θα ήθελαν να πιστέψουμε οι επίσημοι ελεγκτές της αφήγησης.

Όπως τόσοι πολλοί ιεροί μύθοι της πολιτικής μας ιστορίας, μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα εικόνα εμφανίζεται μόλις η επίσημη μπογιά γρατσουνιστεί από την επιφάνεια.

Henry Steel Olcott: Λευκός Βουδιστής της Κεϋλάνης

Σε αυτή την περίπτωση, η φιγούρα του συνταγματάρχη Όλκοτ αντιπροσωπεύει κάτι πολύ περισσότερο από έναν Αμερικανό δικηγόρο που επιδιώκει να εκπληρώσει τη λαχτάρα της ψυχής του για νόημα που τον έφερε στη φάρμα των αδελφών Έντι. Ο Όλκοτ είχε γίνει θιασώτης των αδελφών Φοξ στα τέλη της δεκαετίας του 1840 και έγινε ιδρυτικό μέλος της Διάσκεψης των Πνευματιστών της Νέας Υόρκης το 1853.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ο Όλκοτ τοποθετήθηκε στο στρατό και γρήγορα ανέβηκε από τον βαθμό στη θέση του συνταγματάρχη στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.

ένας νεαρός Όλκοτ με στολή

Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν, ο Όλκοτ τοποθετήθηκε σε μια ειδική επιτροπή που ερεύνησε τη δολοφονία του προέδρου. Το γεγονός ότι η επιτροπή απέτυχε εντελώς να συλλάβει το μεγαλύτερο συντονιστικό όργανο που οδήγησε τη δολοφονία του Λίνκολν από το αρχηγείο των μυστικών υπηρεσιών της Συνομοσπονδίας στον Βρετανικό Καναδά, παρά τα άφθονα στοιχεία που ήταν τότε γνωστά στους ερευνητές, μπορεί να έχει ή να μην έχει κάποια σχέση με τη συμμετοχή του Όλκοτ.

Μέχρι το θάνατό του το 1907, ο Συνταγματάρχης Όλκοτ κατείχε τη θέση του προέδρου των Θεόσοφων, αν και η Μαντάμ Μπλαβάτσκυ (και αργότερα η Άνι Μπέζαντ) αναγνωρίστηκαν από τους χιλιάδες αφοσιωμένους οπαδούς τους ως η πνευματική πηγή της νέας θρησκείας.

Μέχρι τη δεκαετία του 1880, ο Όλκοτ έγινε υπέρμαχος της αναβίωσης ενός συγκεκριμένου είδους βρετανικού-ρεβιζιονιστικού βουδισμού στη Σρι Λάνκα και έγινε γνωστός ως ο «Λευκός Βουδιστής της Κεϋλάνης».

Σε αυτή την προσπάθεια, ο Όλκοτ συνεργάστηκε στενά με τον συνάδελφό του Θεόσοφο Άλφρεντ Πέρσι Σίνετ για τη δημιουργία μιας μυστικής διδασκαλίας που ονομάζεται «Εσωτερικός Βουδισμός», η οποία εμφύσησε τον Θιβετιανό αποκρυφισμό, την ταντρική μαγεία και την κουνταλίνι γιόγκα σε ένα νέο συνθετικό δόγμα.

Στις 16 Μαΐου 1880, ο Όλκοτ και η Μπλαβάτσκυ κέρδισαν νομιμότητα για τη μεταρρύθμιση του Βουδισμού με το να γίνουν οι πρώτοι δυτικοί στους οποίους δόθηκαν οι «3 Τελετές, 5 Διδάγματα» (επίσημα προσηλυτισμός στον Βουδισμό).

Το έργο του Όλκοτ του 1881 «Η Βουδιστική Κατήχηση» μεταμόρφωσε εντελώς την αντίληψη και την πρακτική του Βουδισμού στη Σρι Λάνκα και γιορτάζεται ως ένα σχεδόν ιερό κείμενο μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια τριών δεκαετιών, ο Olcott και ο Sinnett δημιούργησαν δεκάδες βουδιστικά σχολεία, περιοδικά, εκδοτικούς οίκους και βιβλιοθήκες σε όλη τη Σρι Λάνκα και πέρα από αυτήν... σκηνοθετώντας ακόμη και τα σχέδια που χρησιμοποιούνται για την τρέχουσα βουδιστική σημαία.

Ο κατάλογος των αρχικών σχολείων που ιδρύθηκαν από τη Βουδιστική Εταιρεία Parama Vigngnanartha του συνταγματάρχη Henry Steel Olcott.

Αφού η Μπλαβάτσκυ έγραψε το μανιφέστο για τη νέα θρησκεία με τη μορφή της Αποκαλυμμένης Ίσιδας το 1877 (με σημαντική βοήθεια από τον Όλκοτ και τον Τζατζ), το κίνημα αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα του από τη Νέα Υόρκη στην Ινδία ως προετοιμασία για ένα νέο κύμα ιμπεριαλισμού και κοινωνικής μηχανικής.

Η τοποθεσία της νέας έδρας του Αντυάρ βασίστηκε σταθερά στην περιοχή γνωστή ως Chennai Corporation (με πρότυπο το Σίτι του Λονδίνου).

Ο Mathew Crawford γράφει στο Kamala Harris: Manchurian Candidate:

«Με βασιλικό καταστατικό του βασιλιά Ιακώβου Β', ιδρύθηκε η Madras Corporation για να κυβερνήσει αυτή τη νοτιοανατολική γωνιά της Ινδίας. Ο πρώτος κυβερνήτης του δεν ήταν άλλος από τον Elihu Yale, ο οποίος αργότερα μετακόμισε στις ΗΠΑ όπου ίδρυσε το Πανεπιστήμιο Yale, το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό στήριγμα της Βρετανίας στην Αμερική, το οποίο σίγουρα δεν είναι ένα σχολείο που κοσκινίζει τους κοινωνικούς μηχανικούς. Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, το Madras μετονομάστηκε σε Chennia και τώρα η Greater Chennai Corporation υπάρχει ως η δεύτερη παλαιότερη εταιρεία στον κόσμο πίσω από το City του Λονδίνου».

Αν και εξυμνήθηκε ως αντιιμπεριαλίστρια και υποστηρικτής των ίσων δικαιωμάτων της ανθρωπότητας, η ίδια η Μπλαβάτσκυ ήταν ρατσίστρια, η οποία είχε λίγη αγάπη για τους μη Άριους και έγραψε για τους «νέγρους και τους Ινδιάνους» ως «μισάνθρωπους μιγάδες».

Η σύνθεση του Δαρβινισμού με τον πνευματισμό ήταν στο επίκεντρο μιας θέσης (παρμένη από τον Sir Edward Bulwer Lytton) για τις «ριζικές φυλές» που όριζαν τις ανθρώπινες φυλές ως αναδυόμενες από πολλές διαφορετικές γραμμές.

Ένα περίγραμμα των ριζικών φυλών της Μπλαβάτσκυ που υιοθετήθηκαν από τον Bulwer-Lytton

Ενώ οι σκοτεινότερες φυλές αναπτύχθηκαν από πιθήκους, η ανώτερη Άρια φυλή της Μπλαβάτσκυ αναδύθηκε από προϊστορικά Υπερβόρεια/Ατλάντεια πλάσματα που φαίνεται να έχουν δημιουργηθεί (ή να έχουν ενσαρκωθεί από) Αστρικά όντα από το διάστημα. Η αποκλειστική συμμετοχή των Ινδών μελών της πιο ανοιχτόχρωμης κάστας των Βραχμάνων μεταξύ των Θεόσοφων ηγετών πιθανότατα έχει μεγάλη σχέση με την προώθηση της υπεροχής των Αρίων από τη Βρετανική Αυτοκρατορία μεταξύ του ινδικού πληθυσμού κατά τη διάρκεια της αγγλικής κυριαρχίας.

Το «επιστημονικό» μοντέλο της Μπλαβάτσκυ πέντε ριζικές φυλές της ανθρωπότητας. Μαντέψτε ποια πιστεύει ότι είναι η κυρίαρχη φυλή;

Στη Μυστική Δοξασία (1888), η Μπλαβάτσκυ βγήκε από την ντουλάπα ως σατανίστρια γράφοντας:

«Ο Σατανάς θα εμφανίζεται τώρα στις διδασκαλίες της μυστικής δοξασίας που αλληγορούνται ως καλές και θα θυσιάσουν έναν θεό σοφίας με διαφορετικά ονόματα. Ο Σατανάς, το φίδι της Γένεσης είναι ο πραγματικός δημιουργός και ευεργέτης. Ο πατέρας της πνευματικής ανθρωπότητας. Γιατί είναι αυτός που ήταν ο προάγγελος του φωτός, ο λαμπερός και ακτινοβόλος Εωσφόρος που άνοιξε τα μάτια της γυναίκας που δημιούργησε ο Ιεχωβά και αυτός που ήταν ο πρώτος που της ψιθύρισε στο αυτί «θα φας εκεί από σένα θα είσαι σαν τον Ελοχίμ που γνωρίζει το καλό και το κακό». Μπορεί να θεωρηθεί μόνο υπό το πρίσμα ενός σωτήρα. Ο Εωσφόρος είναι θεϊκό και γήινο φως, το άγιο πνεύμα και ο Σατανάς ταυτόχρονα, και τώρα είναι αποδεδειγμένο ότι ο Σατανάς είναι μέσα μας. Είναι ο νους μας, ο πειρασμός μας, ο λυτρωτής μας, ο έξυπνος απελευθερωτής μας και ο σωτήρας μας από τον καθαρό ζωώδη χαρακτήρα».

Εκτός από τον στόχο του επαναπροσδιορισμού της ινδικής βεδικής, βουδιστικής, ταοϊστικής και άλλων ανατολικών φιλοσοφιών γύρω από μια νέα αποκρυφιστική ερμηνεία που συνέθετε ερμητικές, ροδοσταυρικές, καμπαλιστικές και νεοπλατωνικές διδασκαλίες, ο εσωτερικός πυρήνας των Θεόσοφων είχε επίσης εμμονή με τη φαινομενικά αδύνατη αποστολή να γίνουν η φωνή των καταπιεσμένων της Ινδίας.

Αυτό το δεύτερο έργο θα γινόταν αργά, αλλά με αποφασιστικότητα, με την ίδρυση μιας αυξανόμενης σειράς πανεπιστημίων στην Ινδία που θα εποπτεύονταν από το δόγμα των Θεόσοφων, καθώς και ένα νέο πολιτικό κίνημα που θα ονομαζόταν «Το Εθνικό Κογκρέσο της Ινδίας».

Παίρνοντας τον έλεγχο της αντίστασης της Ινδίας

Η συνάντηση που ίδρυσε το Κόμμα του Κογκρέσου της Ινδίας το 1885 ξεκίνησε απευθείας από τον Συνταγματάρχη Όλκοτ, ο οποίος είχε επιβλέψει μια συνάντηση Θεόσοφων 17 ατόμων στο Αντυάρ της Ινδίας, ο Δρ Kewal Motwani παρατήρησε ότι «αυστηρά μιλώντας, ο Όλκοτ ήταν ο πατέρας του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου».

Ακόμα κι αν κάποιος θέλει να αγνοήσει τον άμεσο ρόλο του Όλκοτ στη δημιουργία του κόμματος του Μοχάντας Γκάντι, του Τζαβαχαρλάλ Νεχρού και τόσων άλλων διάσημων Ινδών διανοουμένων... Το γεγονός παραμένει ότι ο υπολοχαγός του Όλκοτ, Άλαν Οκταβιανός Χιουμ - ένας αφοσιωμένος Θεόσοφος, Βρετανός Δημόσιος Υπάλληλος και γιος του Μαλθουσιανού μεταρρυθμιστή Τζόζεφ Χιουμ ήταν στην πραγματικότητα ο επίσημος δημιουργός της οργάνωσης. Όταν δημιουργήθηκε το Κόμμα του Κογκρέσου της Ινδίας σε μια συνάντηση τον Δεκέμβριο του 1885 στο σανσκριτικό κολέγιο Gokuldas Tejpal στη Βομβάη, με 72 αντιπροσώπους παρόντες, ο AO Hume έγινε Γενικός Γραμματέας.

Ο Θεόσοφος Αλεξάντερ Οκταβιανός Χιουμ

Και τι λόγο είχε ο AO Hume για να ξεκινήσει αυτό το νέο πρακτορείο στην Ινδία;

Γράφοντας στον Βρετανό Αντιβασιλέα Λόρδο Duffrein, ο Hume συζήτησε τους κινδύνους των ολοκληρωτικών ινδικών εξεγέρσεων που απειλούν να υπονομεύσουν τον έλεγχο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στο κόσμημα της. Σε αυτή την επιστολή, ο Χιουμ σημειώνει ότι αυτό που χρειάζεται είναι «μια βαλβίδα ασφαλείας για τη διαφυγή μεγάλων και αυξανόμενων δυνάμεων, που δημιουργήθηκε από τη δική μας δράση, χρειαζόταν επειγόντως, και δεν θα μπορούσε να επινοηθεί πιο αποτελεσματική βαλβίδα ασφαλείας από αυτή που θα μπορούσε να επινοήσει το συνεδριακό μας κίνημα».

Αλλά κάποιοι μπορεί να το ακούσουν αυτό και να πουν «αλλά ο πρώτος πρόεδρος του Κόμματος του Κογκρέσου ήταν Ινδός και όχι Άγγλος, οπότε υπάρχει κάτι αυθεντικό που πρέπει ακόμα να εκτιμήσουμε».

Ο Ινδός μελετητής R.C. Majumadar γράφει για τον πρώτο επίσημο πρόεδρο του Εθνικού Κογκρέσου της Ινδίας Womesh Chunder Bonnerjee που ανέλαβε τη θέση το 1885:

«Η επιλογή του W.C. Bonnerjee ως προέδρου δίνει μια δίκαιη ιδέα για την πολιτική προοπτική των ιδρυτών του Κογκρέσου. Ο κ. Bonnerjee έζησε τη ζωή ενός Άγγλου και όχι μόνο κρατήθηκε μακριά, αλλά γελοιοποίησε κάθε είδους πολιτική αναταραχή».

Οι Bonnerjee, Besant και Hume λειτουργούσαν με μια απλή φόρμουλα:

1. Αντιταχθείτε σε οποιεσδήποτε ικανές επαναστατικές προσπάθειες τέτοιων αξιόλογων πατριωτών όπως ο Bal Gangadar Tilak,

2. Στα κρυφά, ενθαρρύνετε τρομοκρατικές ενέργειες κατά των καταπιεστών (όπως θα δούμε)

3. Οργανώστε ένα κίνημα ψευδο-ελευθερίας της «μέσης οδού» που καταδικάζει ΚΑΙ τη βία των τρομοκρατών και των Βρετανών διαχειριστών προκειμένου να γίνει συμβιβασμός με τους Άγγλους άρχοντες μέσω εκφράσεων όπως «υπεύθυνη κυβέρνηση», «τοπικός έλεγχος της μικροοικονομίας», «κανόνας της πατρίδας»... ενώ ποτέ δεν επέτρεψε καμία συζήτηση για γνήσια ανεξαρτησία στη συζήτηση.

Επομένως, δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ένας άλλος ιδρυτής του Συνεδρίου του Εθνικού Κόμματος και πρόεδρός του από το 1898-99 ήταν ένας Βραχμάνος εκπαιδευμένος στη Βρετανία ονόματι Sir Surendranath Banerjee, ο οποίος έτυχε επίσης να είναι θιασώτης των πολιτικών διδασκαλιών του Ιταλού επαναστάτη Giuseppe Mazzini του οποίου τα γραπτά μελέτησε και έγραψε εκτενώς ενώ βρισκόταν στο Λονδίνο.

Ο αρχηγός του Κογκρέσου του Εθνικού Κόμματος Sir Surendranath Banerjee και το είδωλό του Giuseppe Mazzini

Επιστρέφοντας στην Ινδία, με τις ιδέες του Mazzini στο κεφάλι του, ο Banerjee δημιούργησε αμέσως το All India Movement σε μια προσπάθεια να ενοποιήσει όλες τις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες στην Ινδία γύρω από ένα σημείο ελέγχου. Αυτό το Παν-Ινδικό Κίνημα κατέληξε να συγχωνευθεί με το Κόμμα του Κογκρέσου της Ινδίας το 1886, το οποίο επίσης ίδρυσε μαζί με τους Θεόσοφους.

Η «άλλη» οργάνωση εμπνευσμένη από τον Mazzini στην Ινδία που δημιουργήθηκε εκείνη την εποχή καθοδηγήθηκε από έναν Sri Aurobindo Ghose, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του πρώτα ως Βραχμάνος εκπαιδευμένος στο Cambridge που εργάστηκε στη Δημόσια Διοίκηση της Ινδίας και σύντομα έγινε εκπαιδευτικός και υποστηρικτής της αναρχοτρομοκρατίας.

Mazzini της Βεγγάλης Sri Aurobindo Bose

Ενώ σπούδαζε στην Αγγλία, ο Aurobindo έγινε θιασώτης του Mazzini και καθώς μεγάλωνε ως τρομοκράτης στην Ινδία (πριν γίνει ειρηνιστής γκουρού), ανακηρύχθηκε ως «Mazzini της Βεγγάλης» από την ιρλανδικής καταγωγής ιέρεια Kali (και χειριστή του Swami Vivekananda) αδελφή Nivedita. Τα επόμενα χρόνια, ο Aurobindo εκπαίδευσε αμέτρητους νέους δυτικούς μηδενιστές που αναζητούσαν νόημα στη ζωή.

Μια εξέχουσα τέτοια προσωπικότητα ονομαζόταν Michael Murphy, ο οποίος μετέφερε τις ταντρικές διδασκαλίες του Aurobindo πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αποτέλεσαν τη φιλοσοφική ραχοκοκαλιά του Ινστιτούτου Esalen.

Όταν η ηγέτιδα των Θεόσοφων Άνι Μπέζαντ ανέλαβε τον έλεγχο του Κόμματος του Κογκρέσου της Ινδίας το 1917 υπηρετώντας ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρός του, μίλησε για τις επιθυμίες της για μια νέα παγκόσμια θρησκεία που θα ένωνε όλους τους Άριους λαούς υπό την κυριαρχία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας:

«Η Βρετανία εργάζεται στην Ινδία. πώς η Ινδία αντιδρά στη Βρετανία. Μέχρι να μπορέσετε να δείτε να σχηματίζονται σταδιακά, μέσα στη σκόνη και την αναταραχή του παρόντος, τα περιγράμματα μιας ισχυρής Παγκόσμιας Αυτοκρατορίας, με την Ανατολή και τη Δύση μαζί. πανίσχυρες Παγκόσμιες Δυνάμεις που συνδέονται και βαδίζουν δίπλα-δίπλα, έως ότου η Ινδία δεν θα είναι πλέον μια συνεχής απειλή, ένας κίνδυνος τη στιγμή της αδυναμίας της Βρετανίας, αλλά θα είναι ένα στήριγμα και μια δύναμη. Οι παλαιότεροι και οι νεότεροι κλάδοι της οικογένειας Άριαν ενώνουν τα χέρια σε μια ισχυρή Αυτοκρατορία, η οποία, με την ειρήνη που θα δημιουργήσει, θα προσφέρει ένα κατάλληλο πεδίο για τη διάδοση, για τη διδασκαλία, μιας Παγκόσμιας Θρησκείας».

Η Μπέζαντ και ο Όλκοτ στο συνέδριο της Θεοσοφίας το 1893 στο Αντυάρ της Ινδίας

Για να είμαστε σαφείς, η Μπέζαντ δεν υπονόμευε ένα αυθεντικό κίνημα εθνικής ανεξαρτησίας, αλλά απλώς συνέχιζε την εντολή της που είχε τεθεί σε κίνηση από τις βρετανικές ανατρεπτικές ατζέντες από τις απαρχές της.

Μαντάμ Μπλαβάτσκυ: Μασινίτης Ελευθεροτέκτονας και Θεόσοφη Πρωθιέρεια

Μεταξύ των ιδρυτών της Θεοσοφίας, η ζωή της Μπλαβάτσκυ είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα, αν και τα πρώτα 40 χρόνια της είναι τυλιγμένα σε πολλή αφάνεια και μύθο.

Γεννημένη σε μια ρωσική οικογένεια ευγενών το 1831, η εισαγωγή της Μπλαβάτσκυ στον αποκρυφισμό ξεκίνησε νωρίς με την εισαγωγή της στην τεράστια βιβλιοθήκη απόκρυφης γνώσης που δημιούργησε ο προπάππους της, πρίγκιπας Πάβελ Βασίλιεβιτς Ντολγκορούκοφ, Ροδόσταυρος και Ελευθεροτέκτονας από οικογένεια δοκίμων της γενεαλογίας των Ρούρικ.

Ο πρίγκιπας Ντολγκορούκοφ ήταν ασκούμενος της Ιεροτελεστίας της Αυστηρής Τήρησης και προώθησε την πίστη σε μια μυστική στοά αθάνατων αρχηγών που έλεγχαν την ανθρωπότητα. Αν και οι μασονικές στοές του προπάππου της καταργήθηκαν από την Τσαρίνα Αικατερίνη τη Μεγάλη το 1790, όπως τόσες πολλές παρόμοιες περιπτώσεις, τα τεκτονικά τάγματα απλώς πέρασαν στην παρανομία διαμορφώνοντας μεγάλο μέρος του βαθέως κράτους της Ρωσίας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.

Η μητέρα της Μπλαβάτσκυ ήταν η επίσημη μεταφράστρια του Άγγλου Ροδόσταυρου συγγραφέα/πολιτικού Σερ Έντουαρντ Μπούλβερ Λύττον στη ρωσική γλώσσα, και έτσι ο μεταγενέστερος εναγκαλισμός της Μπλαβάτσκυ με μια κοσμολογία αναληφθέντων δασκάλων, αστρικής επικοινωνίας, μεγάλων λευκών στοών, τελετών μύησης ελίτ και μυστικών αρχηγών που διαχειρίζονταν τον κόσμο πιθανότατα προήλθε και από τις δύο αυτές επιρροές.

Ο Sir Edward Bulwer Lytton και το πιο διάσημο αποκρυφιστικό μυθιστόρημά του The Coming Race

Σε ηλικία 18 ετών, δραπέτευσε από τον γάμο της με έναν μεγαλύτερο δημόσιο υπάλληλο και άρχισε να ταξιδεύει στον κόσμο πρώτα υπό την καθοδήγηση του πρίγκιπα Aleksander Golitsyn (Ρώσος μάγος και ελευθεροτέκτονας), ακολουθούμενος από τον Αιγύπτιο μυημένο στον τεκτονισμό Albert Rawson, έναν Αμερικανό ελευθεροτέκτονα και ζωγράφο, με τον οποίο ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για χρόνια.

Υποστηρίχθηκε στην Αίγυπτο από τον Άγγλο διπλωμάτη Ραφαήλ Μποργκ, ο οποίος ήταν μεγάλος διδάσκαλος της Στοάς του Καΐρου της Αγγλίας και τη δεκαετία του 1870, η Μπλαβάτσκυ μυήθηκε στη μασονική Αδελφότητα του Λούξορ στην Αίγυπτο (μαζί με τον Ραφαέλ Μποργκ και τον μουσουλμάνο μυστικιστή Σαγίντ Τζαμάλ αλ-Ντιν αλ-Αφγάνι).

Τα μεταβαλλόμενα πρόσωπα του Sayyid Jamal al-Din al-Afghani, ιδρυτή του ισλαμικού φονταμενταλισμού

Το 1889, η Μπλαβάτσκυ μυήθηκε στον Τεκτονικό Αρχαίο και Πρωτόγονο Τύπο του Μέμφις και του Μισραΐμ από τον πρώην υπολοχαγό του Σκωτικού Τύπου του Άλμπερτ Πάικ, Τζον Γιάρκερ. Ο Yarker θα συνέχιζε να μυεί τόσο τον Rudolf Steiner όσο και τον Aleister Crowley στην ίδια ιεροτελεστία χρόνια αργότερα. [1]

Ο διάσημος Γάλλος αποκρυφιστής Ρενέ Γκενόν παρείχε πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τα «μυστηριώδη χρόνια» της Μπλαβάτσκυ ταξιδεύοντας στον κόσμο, σημειώνοντας ότι «σύχναζε σε πνευματιστικούς κύκλους και επαναστατικά περιβάλλοντα. συμμάχησε κυρίως με τον Mazzini και γύρω στο 1856, συνδέθηκε με την ένωση Carbonarist «Young Europe». [2]

French occultist Rene Guenon

Τα επόμενα χρόνια, η Μπλαβάτσκυ καυχιόταν ότι ήταν μέλος των Καρμπονάρων και πολέμησε με τα κόκκινα πουκάμισα του Γκαριμπάλντι όπου τραυματίστηκε στην αιματηρή μάχη της Μεντάνα το 1867. Όπως σημείωσε ο Guenon, ήταν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1850 που θα είχε έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τον Mazzini.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Γκαριμπάλντι ήταν ο Μέγας Ιεροφάντης του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Τύπου της Μέμφιδας και του Μισραΐμ, έχοντας δημιουργήσει το τάγμα το 1881 με τη συγχώνευση δύο ξεχωριστών αιγυπτιακών τελετών. Ο επίσημος ιστότοπος της στοάς Memphis-Misraim σημειώνει ότι:

«Στις 23 Σεπτεμβρίου, ο αδελφός Τζουζέπε Γκαριμπάλντι κατάφερε να ενοποιήσει τον Τύπο του Μέμφις και τον Τύπο του Μισραΐμ σε ένα Τελετουργικό Σώμα για να σχηματίσει τον (Αιγυπτιακό) Αρχαίο Πρωτόγονο Τύπο του Μέμφις και του Μισραΐμ. Επιπλέον, ο αδελφός Γκαριμπάλντι εγκαταστάθηκε ως ο Παγκόσμιος Μεγάλος Ιεροφάντης και των δύο Τύπων».

Όταν πέθανε το 1882, η θέση του Παγκόσμιου Μεγάλου Ιεροφάντη μεταβιβάστηκε στον... Ο ηγέτης της Ενωμένης Μεγάλης Στοάς και του Σκωτσέζικου Τύπου του Cernau, John Yarker.

Τζον Γιάρκερ και Άλμπερτ Πάικ

Πώς Επέζησε ο Παγανισμός από την Κατάρρευση της Ρώμης

Όπως περιγράφεται στο The Ancient Occult Roots of the Fabian Society, Cybele and the Mysteries of Eleusis, αποκαλύφθηκε ότι τα Ελευσίνια Μυστήρια ήταν αναπόσπαστο συστατικό της διαμόρφωσης του αρχαίου πολιτισμού με επίκεντρο ένα ανώτερο ιερατείο που διαχειριζόταν τους μυημένους που ανέβαιναν μέσω βαθμών μύησης. Σε όλες τις κυρίαρχες παγανιστικές μυστηριακές λατρείες του αρχαίου κόσμου, οι τελετουργίες που σχετίζονται με τα μυστήρια της Ελευσίνας ήταν ένα κοινό νήμα που ασκούνταν παντού.

Ο Albert Pike σημειώνει ότι οι αρχαίες μυστηριακές λατρείες του αρχαίου κόσμου που εκτείνονται από την Ινδία, την Ελλάδα και τη Ρώμη είχαν τις ρίζες τους στη λατρεία της Ίσιδας και του Όσιρι. Ο Pike γράφει στο Morals and Dogma:

«Τα μυστήρια του Όσιρι, της Ίσιδας και του Ώρου, φαίνεται να ήταν το πρότυπο όλων των άλλων τελετών μύησης που καθιερώθηκαν στη συνέχεια μεταξύ των διαφόρων λαών του κόσμου. Αυτά του Άτυς και της Κυβέλης, που γιορτάζονταν στη Φρυγία. Αυτά της Δήμητρας και της Περσεφόνης, στην Ελευσίνα και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας, δεν ήταν παρά αντίγραφά τους. Αυτό το μαθαίνουμε από τον Πλούταρχο, τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, τον Λακτάντιο και άλλους συγγραφείς. Και ελλείψει άμεσης μαρτυρίας θα πρέπει αναγκαστικά να το συμπεράνουμε από την ομοιότητα των περιπετειών αυτών των Θεοτήτων. γιατί οι αρχαίοι πίστευαν ότι η Δήμητρα των Ελλήνων ήταν η ίδια με την Ίσιδα των Αιγυπτίων. και ο Διόνυσος ή Βάκχος ως Όσιρις».

Με την εμφάνιση ενός νέου κινήματος που σχετίζεται με τη μορφή του Ιησού από τη Ναζαρέτ, οι αρχιερείς των αρχαίων μυστηριακών θρησκειών που κυριαρχούσαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (κυρίως οι λατρείες του Απόλλωνα, του Μίθρα, της Κυβέλης και της Ίσιδας) αντιμετώπισαν μια απειλή που όμοιά της δεν είχε ξαναδεί. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων αιώνων της πρώτης χιλιετίας, οι πρώτοι Χριστιανοί υπέστησαν βάναυση γενοκτονία από πολλούς αυτοκράτορες που προσπαθούσαν να επικαλεστούν το υποτιθέμενο δικαίωμα του «Pontifex Maximus»... Θεός άνθρωπος και ελεγκτής όλων των λατρειών.

Για να υπονομεύσουν το νέο χριστιανικό κίνημα, οι κορυφαίοι ιερείς των μυστηριακών λατρειών δημιούργησαν συνθετικές γνωστικές λατρείες για να καταστρέψουν τη νέα μονοθεϊστική πίστη εκ των έσω κατά τον 2ο αιώνα. Οι διδασκαλίες που αναπτύχθηκαν από αυτές τις γνωστικές μυστηριακές λατρείες σκιαγραφήθηκαν σε πολυάριθμα κείμενα που ονομάστηκαν «γνωστικά ευαγγέλια» και παρόλο που χρησιμοποιούσαν ένα λεπτό επίχρισμα χριστιανικής γλώσσας, ήταν πολύ εμποτισμένες με χαλδαινικό, ζωροαστρικό, ερμητικό και ανατολικό μυστικισμό που επικεντρωνόταν γύρω από τελετουργίες μύησης που διαχειριζόταν ένα ιερατείο.

Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, αυτά τα γνωστικά κείμενα διατηρούνταν σε αυστηρή μυστικότητα αφού απαγορεύτηκαν επίσημα από την εκκλησία στα τέλη του 4ου αιώνα.

Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε έρθει η ώρα να κυκλοφορήσουν αυτά τα «μυστικά κείμενα» στον ευρύτερο κόσμο, και ως εκ τούτου δύο αρχαιολογικά «ευρήματα» ενορχηστρώθηκαν το 1945 και το 1947.

Αυτές οι υποτιθέμενες ανακαλύψεις έγιναν γνωστές ως κείμενα «Nag Hamadi» και «Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας».

Οι ρίζες της Ίσιδας-Κυβέλης των γνωστικών διδασκαλιών που έχουν μολύνει κάθε κλάδο του Χριστιανισμού τις τελευταίες δύο χιλιετίες είναι βαθιά ριζωμένες στη λατρεία της Μεγάλης Μητέρας της Γαίας που είναι διάχυτη σε όλο τον αρχαίο κόσμο. Η ίδια η Ίσις ονομάστηκε «Η Θεά με τα δέκα χιλιάδες ονόματα».

Οι τελετουργίες που σχετίζονται με τη λατρεία της λατρείας της Magna Mater ασκούνταν συνήθως σε σπηλιές (συμβολικές της μήτρας της Γαίας), περιελάμβαναν θυσίες ζώων και πιθανώς ανθρώπων, ιερά όργια, παραισθησιογόνα ναρκωτικά και ενσωμάτωση με το κακό ως μέρος ενός «καθαρισμού και πραγμάτωσης του εαυτού».

Ακριβώς όπως οι Υπερβατιστές, οι γνωστικοί μυστικιστές των αρχαίων χρόνων τόνιζαν τη θεότητα του εαυτού και το σχίσμα όλων των «εξωτερικών επιρροών» που απέκοπταν από τα άτομα το δικαίωμα να κάνουν ό,τι ήθελαν. Τέτοιες εξωτερικές επιρροές περιελάμβαναν την παραδοσιακή ηθική, τη χρήση της λογικής για την πρόσβαση στην αλήθεια και σχεδόν όλους τους κοινωνικούς κανόνες που απαιτούνται για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Όπως συζητήθηκε στο The Origins of America's Secret Police της Cynthia Chung, η πολιτική δύναμη αυτών των λατρειών βρέθηκε στη φιγούρα των Δελφικών ιερειών - μερικές φορές γνωστές ως Σίβυλλες - που «διοχέτευαν» τις φωνές θεών και πνευμάτων από άλλο βασίλειο. Σε αυτό το σημείο οι μυημένοι αρχιερείς θα ερμήνευαν αυτά τα μηνύματα για βασιλιάδες, στρατηγούς και απλούς πολίτες - διαμορφώνοντας έτσι ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριών καθώς και πολιτικές που θα επηρέαζαν ολόκληρο τον πολιτισμό. Αυτό το φαινόμενο θα είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην επερχόμενη δόση που ασχολείται με την τελετουργική δολοφονία της Mary Cecilia Rogers στο Sibyl's Cave στο New Jersey το 1841.

Στην περίπτωση της Μπλαβάτσκυ, του Όλκοτ, της Άνι Μπέζαντ, του Τζον Γιάρκερ και άλλων κορυφαίων μυημένων της παγανιστικής αναβίωσης στα τέλη του 19ου αιώνα, αυτή η δελφική διοχέτευση πήρε τη μορφή ειδικών επικοινωνιών με μια μικρή ομάδα «μυστικών αρχηγών» που θα επικοινωνούσαν με τους εκλεκτούς μέσω ονείρων, οραμάτων, τηλεπαθητικών μηνυμάτων, ακόμη και χειρόγραφων επιστολών που θα «υλοποιούνταν» μαγικά από το τίποτα.

Η Ίσις ξαναγεννιέται... ή Σατανισμός με νέο όνομα

Μετά τη συνίδρυση των Θεόσοφων το 1875, η Μπλαβάτσκυ θα γράψει αρκετά βιβλία που θα χρησίμευαν ως ιερές Βίβλοι της νέας αναδυόμενης θρησκείας.

Το πρώτο από τα ιερά βιβλία της που γράφτηκε το 1877 είχε τίτλο Αποκαλυμμένη Ίσις και το 1888 έγραψε ένα άλλο έργο με τίτλο Η Μυστική Δοξασία.

Στην Αποκαλυμμένη Ίσις, η Μπλαβάτσκυ σκιαγραφεί τη φιλοσοφία του νέου κόσμου που θα ενώσει και θα αναβιώσει τις κοινές πρακτικές και πεποιθήσεις των αρχαίων μυστηριακών λατρειών, ενώ παράλληλα θα υποτάξει τον τομέα της επιστήμης στην επιρροή της. Γράφει για αυτόν τον στόχο:

«Η θρησκεία των αρχαίων είναι η θρησκεία του μέλλοντος. Μερικούς αιώνες ακόμα, και δεν θα υπάρχουν σεχταριστικές πεποιθήσεις σε καμία από τις μεγάλες θρησκείες της ανθρωπότητας. Ο Βραχμανισμός και ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός και ο Μωαμεθανισμός θα εξαφανιστούν όλα μπροστά στην ισχυρή ορμή των γεγονότων... Αλλά αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν ο κόσμος επιστρέψει στη μεγάλη θρησκεία του παρελθόντος. τη γνώση εκείνων των μεγαλοπρεπών συστημάτων που προηγήθηκαν, μακράν, του Βραχμανισμού, ακόμη και του πρωτόγονου μονοθεϊσμού των αρχαίων Χαλδαίων».

Περιγράφοντας την επιρροή του φιδιού ως πηγή αρχαίας σοφίας, η Μπλαβάτσκυ γράφει:

«Οι ιεροφάντες, επιπλέον, της Αιγύπτου, όπως και της Βαβυλώνας, αποκαλούσαν γενικά τους εαυτούς τους «Γιους του Θεού του Φιδιού» ή «Γιοι του Δράκοντα». όχι επειδή... ήταν οι απόγονοι του Satan-incubus, του παλιού φιδιού της Εδέμ, αλλά επειδή, στα Μυστήρια, το φίδι ήταν το σύμβολο της ΣΟΦΙΑΣ και της αθανασίας. Ο Ασσύριος ιερέας έφερε πάντα το όνομα του θεού του», .... Οι Δρυίδες των κελτο-βρετανικών περιοχών αποκαλούσαν επίσης τους εαυτούς τους φίδια. «Είμαι ένα φίδι, είμαι ένας Δρυΐδης!» αναφώνησαν. Ο Αιγύπτιος Καρνάκ είναι δίδυμος αδελφός του Καρνάκ του Μπρετανιέ, ο τελευταίος Καρνάκ σημαίνει το βουνό του φιδιού. Η Dracontia κάποτε κάλυπτε την επιφάνεια της υδρογείου και αυτοί οι ναοί ήταν ιεροί για τον δράκο, μόνο και μόνο επειδή ήταν το σύμβολο του ήλιου, ο οποίος, με τη σειρά του, ήταν το σύμβολο του υψηλότερου θεού - του Φοίνικα Elon ή Elion, τον οποίο ο Αβραάμ αναγνώρισε ως El Elion. † Εκτός από το επώνυμο των φιδιών, ονομάζονταν «οικοδόμοι», «αρχιτέκτονες».

Η Μπλαβάτσκυ σπεύδει να επισημάνει ότι αυτή η νέα σύνθεση της επιστήμης και του αποκρυφισμού γύρω από μια νέα θρησκεία του φιδιού δεν έχει καμία σχέση με τον Εωσφόρο της Βίβλου, αλλά είναι απλώς μια μεταφορά για τη «σοφία».

Ωστόσο, λίγα χρόνια αργότερα, αφού μετακόμισαν στο Αντυάρ της Ινδίας, η Μπλαβάτσκυ και ο Όλκοτ κυκλοφόρησαν ένα νέο Θεοσοφικό περιοδικό το οποίο επέλεξαν να ονομάσουν... «Εωσφόρος» το 1887.

Σε όλα τα γραπτά της, είναι σαφές ότι οι Θεόσοφοι της Μπλαβάτσκυ αντιπροσωπεύουν μια άμεση συνέχεια του Υπερβατικού κινήματος του Καρλάιλ και του Έμερσον, καλώντας επίσης για μια νέα μεταχριστιανική παγκόσμια θρησκεία που βασίζεται σε ανήθικες «υπερψυχές», έναν συγκρητισμό μυστικιστικών στοιχείων όλων των παγκόσμιων θρησκειών που διαχειρίζεται ένα εσωτερικό ιερατείο μυημένων.

Ενώ θα μπορούσε να υποτεθεί ότι η ρατσιστική κοσμολογία του Άλμπερτ Πάικ που οδήγησε στον Εμφύλιο Πόλεμο και δημιούργησε την Κου Κλουξ Κλαν ήταν αντίθετη με όλα όσα αντιπροσώπευε η Μαντάμ Μπλαβάτσκυ, μια απλή ανάγνωση των άμεσων γραπτών του Πάικ δείχνει ότι ήταν εντελώς στην ίδια σελίδα με τους Θεόσοφους. Στο Morals and Dogma του 1871, περιγράφει ότι η λατρεία της Ίσιδας (μαζί με τη λατρεία του Μίθρα μόνο για άνδρες) αντιπροσώπευε τον πυρήνα της εσωτερικής θρησκείας του Νότιου Τύπου.

Περιγράφοντας τις ρίζες όλων των παγανιστικών μυστηρίων στην υψηλότερη αίρεση της Ίσιδας, ο Πάικ δηλώνει:

«Πριν από το χάος, που προηγήθηκε της γέννησης του Ουρανού και της Γης», είπε ο Κινέζος Λάο Τσέου, «υπήρχε ένα μόνο Ον, τεράστιο και σιωπηλό, αμετάβλητο και πάντα ενεργό. η μητέρα του Σύμπαντος....«Είμαι», λέει η Ίσις, «Φύση» γονέας όλων των πραγμάτων, ο κυρίαρχος των Στοιχείων, ο πρωτόγονος απόγονος του Χρόνου, η πιο εξυψωμένη από τις Θεότητες, η πρώτη από τους Ουράνιους Θεούς και Θεές, η Βασίλισσα των Αποχρώσεων, η ομοιόμορφη όψη. που διαθέτουν με το ραβδί μου τα πολυάριθμα φώτα του Ουρανού, τις υγιεινές αύρες της θάλασσας και την πένθιμη σιωπή των νεκρών. του οποίου τη μοναδική Θεότητα όλος ο κόσμος λατρεύει με πολλές μορφές, με διάφορες τελετουργίες και με πολλά ονόματα. Οι Αιγύπτιοι, επιδέξιοι στην αρχαία παράδοση, με λατρεύουν με τις κατάλληλες τελετές και με αποκαλούν με το αληθινό μου όνομα, Ίσις η Βασίλισσα».

Σε όλο το Morals and Dogma, ο Pike προωθεί έναν Θεοσοφικό συγκρητισμό των μυστηριακών λατρειών σε μια νέα σύνθεση υπό την ηγεσία της Ίσιδας που θα συνόδευε τον αναδυόμενο νέο Αιώνα του Ώρου (ένα θέμα που προωθήθηκε αργότερα από το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής και φυσικά τον Aleister Crowley). Ο Pike δηλώνει:

«Οι πρώτοι Δρυίδες ήταν τα αληθινά παιδιά των Μάγων και η μύησή τους προήλθε από την Αίγυπτο και τη Χαλδαία, δηλαδή από τις αγνές πηγές της πρωτόγονης Καμπάλα. Λάτρευαν την Τριάδα με τα ονόματα Ίσις ή Ιησούς, την Υπέρτατη Αρμονία. του Belerl ή Bel, που στα ασσυριακά σημαίνει Κύριος, όνομα αντίστοιχο με αυτό του ADONAI. και του Camul ή Camael, ένα όνομα που στην Καμπάλα προσωποποιεί τη Θεία Δικαιοσύνη»

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά; Όπως η Μαντάμ Μπλαβάτσκυ, ο Έμερσον, η Άνι Μπέζαντ και ο Κρόουλι, το 1889, ο Πάικ έκανε μια σπάνια πράξη ειλικρίνειας παραδεχόμενος την εωσφορική φύση αυτής της αφοσίωσης που κρυβόταν πίσω από τα σύμβολα της «Ίσιδας», της «Αρμονίας», του «Αδωνάι» (του Θεού της Βίβλου):

«Η μασονική θρησκεία θα πρέπει, από όλους εμάς τους μυημένους των υψηλών βαθμών, να διατηρηθεί στην καθαρότητα του Εωσφορικού Δόγματος. Αν ο Εωσφόρος δεν ήταν Θεός, θα τον συκοφαντούσαν ο Αδωναίος (ο Θεός των Χριστιανών) του οποίου οι πράξεις αποδεικνύουν τη σκληρότητα, την απιστία και το μίσος του για τον άνθρωπο, τη βαρβαρότητα και την απέχθειά του για την επιστήμη;

«Ναι, ο Εωσφόρος είναι Θεός, και δυστυχώς ο Adonay είναι επίσης Θεός. Γιατί ο αιώνιος νόμος είναι ότι δεν υπάρχει φως χωρίς σκιά, ομορφιά χωρίς ασχήμια, λευκό χωρίς μαύρο, γιατί το απόλυτο μπορεί να υπάρξει μόνο ως δύο Θεοί... Η αληθινή και αγνή φιλοσοφική θρησκεία είναι η πίστη στον Εωσφόρο, τον ίσο του Αδωνάη. αλλά ο Εωσφόρος, ο Θεός του Φωτός και ο Θεός του Καλού, αγωνίζεται για την ανθρωπότητα ενάντια στον Αδωνάι, τον Θεό του Σκότους και του Κακού». [3]

Με αυτή την έννοια, οι Πνευματιστές, οι Ροδόσταυροι αποκρυφιστές του Σκωτικού Τύπου του Άλμπερτ Πάικ και το ρομαντικό αναρχο-επαναστατικό κίνημα του Ματσίνι θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ήταν όλοι οι πρόδρομοι των Θεόσοφων της Μαντάμ Έλενα Μπλαβάτσκυ που ιδρύθηκε στις ΗΠΑ το 1875.

Αυτό το παρασκεύασμα του διαβόλου θα έβραζε τελικά με τη δολοφονία του Προέδρου McKinley και την έναρξη μιας νέας σειράς αιματηρών τελετουργιών γνωστών ως 1ος και 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως περιγράφεται στο Black Sun Rising,

Η νέα μας ταινία είναι τώρα διαθέσιμη! «Ο Μαύρος Ήλιος Ανατέλλει: Οι Εσωτερικές Ρίζες του Φασισμού στο Παρελθόν και το Παρόν»

Αντιγραφή συνδέσμου

Υποσημειώσεις

[1] Όπως και η Μπλαβάτσκυ, ο Τζον Γιάρκερ ήταν θιασώτης του Σερ Έντουαρντ Μπούλβερ Λύττον και ήταν ιδρυτικό μέλος της Ροδοσταυρικής Εταιρείας των Οκτώ το 1883 μαζί με τον Θεόσοφο Γουίλιαμ Γουίν Γουέστκοτ, τον Κένεθ Μακένζι, τον Φ.Γ. Ίνγουιν, τον Μπέντζαμιν Κοξ και τον Αιδεσιμότατο Έιτον. Αναδυόμενος από αυτή την κοινωνία, ο Westcott θα συνιδρύσει το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής το 1886 και ο Yarker θα ιδρύσει τον Αρχαίο Τύπο του Μέμφις και του Μισραΐμ το 1889. Η Μαντάμ Μπλαβάτσκυ θα μυηθεί στην ιεροτελεστία του Γιάρκερ το 1890 και ο εκδότης του περιοδικού Λούσιφερ Ρούντολφ Στάινερ θα μυηθεί κάποια στιγμή πριν από το 1902 (ταυτόχρονα με τον Άλιστερ Κρόουλι). Οι εσωτερικές διδασκαλίες των Πάικ-Γιάρκερ-Μπλαβάτσκυ θα υιοθετηθούν αργότερα από τη Ναζιστική Εταιρεία της Θούλης και το Νέο Τάγμα των Ναϊτών. Το Τεκτονικό δίπλωμα της Μπλαβάτσκυ υπογράφηκε από τον Γιάρκερ και αναφέρει: «Εμείς, οι Τρεις Επιφανείς Κυρίαρχοι Μεγάλοι Διδάσκαλοι Στρατηγοί... δηλώνετε και ανακηρύσσετε τον επιφανή και φωτισμένο Αδελφό μας, Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, ως Μαθητευόμενο, Σύντροφο, Τέλεια Ερωμένη, Υπέρτατη Εκλεκτή Σκωτσέζα Κυρία, Μεγάλη Εκλεγμένη, Ιππότη ντε Ρόουζ Κρουά, Αδωναΐτισσα Ερωμένη, Τέλεια Σεβάσμια Κυρία και εστεμμένη Πριγκίπισσα του Τύπου της Υιοθεσίας».

[2] Όπως σημειώνεται στο Εύρηκα του Πόε εναντίον του Υπερβατισμού του Έμερσον, ο Γκαριμπάλντι συνδέθηκε στενά με τον Ματσίνι και έγινε πρόδρομος του φασισμού του 20ού αιώνα.

[3] Αυτό το απόσπασμα, σύμφωνα με τον ιστορικό Anton Chaitkin, είναι διαθέσιμο στα γαλλικά και στα αγγλικά στο κάθετο αρχείο Albert Pike στη βιβλιοθήκη της Νότιας Δικαιοδοσίας του Σκωτσέζικου Τύπου στο 1733 16th St. NW, Washington DC

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων