Τεχνητή θερμότητα και χημική ομίχλη: η γεωμηχανική στο αποκορύφωμά της

 Του Rosario Marcianò

Έχετε σταματήσει ποτέ να παρατηρήσετε τη μεταμόρφωση του ορίζοντά μας; Αυτό που κάποτε ήταν ένα βαθύ, κρυστάλλινο μπλε έχει δώσει τη θέση του σε μια γαλακτώδη ομίχλη, μια επίμονη ομίχλη που φαίνεται να καταπνίγει την οξύτητα των ηλιόλουστων απογευμάτων. Αυτό δεν είναι μια απλή μετεωρολογική αλλαγή, αλλά ένα ορατό σημάδι μιας πολύ βαθύτερης μεταμόρφωσης. Τι θα γινόταν αν η κανονική αφήγηση για την υπερθέρμανση του πλανήτη ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, μια μερική παράλειψη και, στη χειρότερη, μια σκόπιμη αρχιτεκτονική σιωπής; Οι έρευνες του Δρ J. Marvin Herndon, πυρηνικού φυσικού, και του Δρ Mark Whiteside σκιαγραφούν ένα σενάριο στο οποίο η αιτία της υπερθέρμανσης του πλανήτη έγκειται σε παράγοντες που η κυρίαρχη επιστήμη συνεχίζει να αγνοεί.

Το ψέμα του CO2: Η γεωμηχανική και η κατάρρευση της μεταφοράς

Η κεντρική θέση του έργου των Herndon και Whiteside δεν περιορίζεται στην αμφισβήτηση των εκπομπών άνθρακα, αλλά προτείνει μια ριζική αλλαγή παραδείγματος: η υπερθέρμανση του πλανήτη δεν είναι το αποτέλεσμα της παθητικής κατακράτησης θερμότητας λόγω του ζωτικού αερίου CO2 της γης, αλλά το αποτέλεσμα μιας ενεργού απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας βραχέων και μακρών κυμάτων από τροποσφαιρικά αιωρούμενα σωματίδια. Τα δημοσιευμένα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ρύπανση που προκαλείται από πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη κυριολεκτικά υπερθερμαίνει την τροπόσφαιρα, εμποδίζοντας την κρίσιμη απομάκρυνση της ατμοσφαιρικής θερμότητας από τη λιθόσφαιρα. Σε αυτό το πλαίσιο, η IPCC και η επίσημη κοινότητα για το κλίμα δικαίως κατηγορούνται για ένοχη επιπολαιότητα.

«Η επιστημονική κοινότητα του κλίματος και η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή έχουν παραπληροφορήσει τις κυβερνήσεις του κόσμου, μη αναγνωρίζοντας τη γεωμηχανική των αιωρούμενων σωματιδίων στο επίπεδο του εδάφους που συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες με συνεχώς αυξανόμενη ένταση και διάρκεια και αντιμετωπίζοντας την υπερθέρμανση του πλανήτη αποκλειστικά ως προϋπολογισμό ακτινοβολίας».

Το χημικό κοκτέιλ: τεχνητά ακτίνια στην ατμόσφαιρα

Σύμφωνα με τις αναλύσεις των Herndon και Whiteside, ο ουρανός μας έχει γίνει το προνομιακό εργαστήριο για τη διάχυση υλικών βελτιστοποιημένων για απορρόφηση ενέργειας. Η πηγή προσδιορίζει ένα ακριβές μείγμα τοξικών ενώσεων: ιπτάμενη τέφρα άνθρακα, αιματίτη (γραφένιο), μαγνητίτη και σίδηρο. Αυτά τα στοιχεία δεν είναι ουδέτερα σε σχέση με το ηλιακό φάσμα. Ο μαύρος άνθρακας απορροφά την ακτινοβολία σε ολόκληρο το ηλιακό φάσμα, ενώ τα καφέ οξείδια του άνθρακα και του σιδήρου αναχαιτίζουν συχνότητες κοντά στην υπεριώδη ακτινοβολία και το ορατό φως, μετατρέποντας την ατμόσφαιρα σε συσσωρευτή θερμότητας που εμποδίζει τη Γη να κρυώσει φυσικά τη νύχτα.

Drones και έμμεσες αποδείξεις: οι ενδείξεις μεταλλικών σωματιδίων

Η επιστημονική έρευνα που διεξήγαγαν οι Antonio και Rosario Marcianò της εχθρικής επιτροπής Tanker βρίσκει εμπειρική επιβεβαίωση ακόμη και σε μεγάλα υψόμετρα. Ένα εμβληματικό επεισόδιο που αναφέρθηκε περιγράφει την πτήση ενός drone της DJI σε υψόμετρο 1600 μέτρων, στην καρδιά των νεφών μακριά από οποιαδήποτε ανθρωπογενή παρέμβαση. Η συστηματική δυσλειτουργία της πυξίδας επί του σκάφους υποδηλώνει την παρουσία ενός μεταλλικού αερολύματος ικανού να διαταράξει τους μαγνητικούς αισθητήρες, σαν το αεροσκάφος να ήταν κοντά σε σιδηρούχα μάζα. Για τον απλό πολίτη, η απόδειξη είναι συχνά διαθέσιμη: ένας μαγνήτης είναι αρκετός για να εξάγει μαγνητική σκόνη από τα αμαξώματα των αυτοκινήτων μετά από μια βροχή, ένα απτό σημάδι του τι πέφτει από τον ουρανό μας.

Εκτός από αυτές τις τοπικές δοκιμές, ο Herndon παραθέτει τρεις ανεξάρτητες σειρές αποδεικτικών στοιχείων που ανυψώνουν την υποψία σε τεκμηριωμένη βεβαιότητα: τη συμπεριφορά των ηφαιστειακών λοφίων του όρους της Αγίας Ελένης, τις φασματοσκοπικές (αιθαλόμετρο) έρευνες που διεξήγαγε ο Talukdar και, τέλος, την παρατήρηση της καταστολής της μεταφοράς πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό που προκαλείται από τη σκόνη. Όλα συγκλίνουν προς μια ενιαία πραγματικότητα: τα σωματίδια καταστέλλουν τη φυσική δυναμική ψύξης του πλανήτη.

Η αρχιτεκτονική της θερμότητας: ο «θόλος» και το σιωπηλό βιοκτόνο

Η περιφερειακή χειραγώγηση του κλίματος φαίνεται να έχει φτάσει σε μια ανησυχητική τεχνική ωριμότητα μέσω της χρήσης σωματιδίων που απορροφούν το φως (LAPs). Με την έγχυση τεράστιων δόσεων μαύρου άνθρακα ή αιθάλης στην τροπόσφαιρα, είναι δυνατό να δημιουργηθεί μια τεχνητή στασιμότητα των μαζών αέρα, δημιουργώντας επίμονους θόλους θερμότητας. Αυτό το φαινόμενο εξηγεί την πρόσφατη ένταση των ευρωπαϊκών κυμάτων καύσωνα, που συνοδεύονται από οπτικές αλλοιώσεις (ανατολές και ηλιοβασιλέματα που κρύβονται από έντονες ομίχλες) και οσφρητικές αλλοιώσεις, όπως η εκτεταμένη μυρωδιά καύσης που αναφέρεται σε περιοχές χωρίς τοπικές πυρκαγιές. Αντιμετωπίζουμε αυτό που πολλοί αποκαλούν «βιοκτόνο», μια φρικτή τροποποίηση του οικοσυστήματος που επιταχύνει την καταστροφή του ατμοσφαιρικού όζοντος και μεταβάλλει τις βασικές διαδικασίες της ζωής.

Πρωτόκολλο επιβίωσης: Σταματήστε την εξαφάνιση

Για να αντιστραφεί αυτή η τροχιά που οδηγεί στην εξαφάνιση, οι Herndon και Whiteside προτείνουν ένα αδιαπραγμάτευτο πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης:

* Άμεση παύση όλων των δραστηριοτήτων γεωμηχανικής τροποσφαιρικών σωματιδίων και λαθραίων ψεκασμών (chemtrails).

* Εξάλειψη των προσθέτων στα καύσιμα (τόσο της αεροπορίας όσο και της ξηράς) που δρουν ως πρόδρομες ουσίες σωματιδίων.
Η αλήθεια είναι επομένως συχνά απλούστερη και πιο βάναυση από ό,τι θα ήθελαν να παραδεχτούν οι περίπλοκες αλγοριθμικές προβολές των κυβερνήσεων. Η ανάκτηση της βιόσφαιράς μας περνά μέσα από την καταγγελία αυτής της τεχνητής αρχιτεκτονικής της θερμότητας. Σε αυτό το σενάριο ενός τεχνητού οικοσυστήματος, πρακτικές όπως η Γείωση - φυσική και βιοπολιτική επανασύνδεση με τη Γη - παύουν να είναι ολιστικές περιέργειες για να γίνουν απαραίτητες πράξεις αντίστασης.

Την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε ψηλά σε ένα μονοπάτι (επίμονο ή φευγαλέο) που ξεφτίζει σε μια υπόλευκη κουβέρτα, θυμηθείτε ότι κοιτάτε το τεχνητό πέπλο που μας χωρίζει από τη φυσική μεταφορά. Το να κοιτάς τον ουρανό με διαφορετικά μάτια δεν είναι μόνο μια πράξη επίγνωσης. Είναι το πρώτο βήμα για να επιστρέψουμε για να αναπνεύσουμε ένα μέλλον που δεν έχει αποφασιστεί στο τραπέζι από απρόσωπους διαβόητους.

Του Rosario Marcianò

tankerenemy.com

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων