Τι Μωυσής; Μαρμαρωμένος Βασιλιάς θα το παίξει λόγω Σαμαρά

 Εξωτερική πολιτική, με επικίνδυνους προεκλογικούς πειραματισμούς στα ελληνο-τουρκικά, με το βλέμμα στραμμένο όχι απλά στο εσωτερικό της χώρας, αλλά εντός της δεξιάς πολυκατοικίας, και ειδικά προς τον Αντώνη Σαμαρά, φαίνεται ότι είναι αποφασισμένος να κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μάλιστα, προκειμένου να κοπούν ψήφοι προς τον πρώην πρωθυπουργό, τη μεγάλη σπαζοκεφαλιά για τη ΝΔ, εφόσον αποφασίσει να φτιάξει κόμμα, οι εκλογομάγειροι του μεγάρου Μαξίμου βλέπουν «θετικά» ακόμα και την κάθοδο κόμματος του Κασιδιάρη (!).

Η υποτροπή που σημειώθηκε στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών, ως όλα δείχνουν, σηματοδοτεί το άδοξο τέλος της πολιτικής των «ήρεμων» νερών του Κ. Μητσοτάκη. Ωστόσο, ενώ την κυβέρνηση θα έπρεπε να την απασχολούν οι μεγάλες γεωπολιτικές αναταράξεις στην ευρύτερη γειτονιά μας και το πως θα διαμορφώσει μια ουσιαστική εξωτερική πολιτική, δείχνει να ασχολείται περισσότερο με μικροκομματικούς, προεκλογικούς υπολογισμούς.

Η συνήθως καλά πληροφορημένη από κυβερνητικούς «κύκλους», φιλοκυβερνητική εφημερίδα, «Καθημερινή», μας πληροφορεί ότι «αναπτύσσεται μια δίδυμη τρικυμία. Η κυβέρνηση έχει στραμμένο το βλέμμα στην Αγκυρα. Με το ένα μάτι όμως παρακολουθεί και τις παρενέργειες που ήδη αναπτύσσει στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό η όξυνση με τη γείτονα. Ο προβληματισμός δεν θα ήταν ίδιος αν η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει μόνο το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ. Ο Αντώνης Σαμαράς, έχοντας πολύ ψηλά στην ατζέντα τα εθνικά θέματα, παραμονεύει για να χτυπήσει την κυβέρνηση στο μαλακό υπογάστριο, απευθυνόμενος στη βάση της Ν.Δ. και απειλώντας έτσι να προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά απ’ ό,τι τα βέλη κεντροαριστερής προέλευσης». Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα με μια ακόμη «πηγή πιθανής αντίδρασης στην κεντροδεξιά πολυκατοικία που ακούει στο όνομα Κώστας Καραμανλής. Στην κυβέρνηση θα ήθελαν να ομαλοποιηθεί η σχέση με τον κ. Καραμανλή, όσο αυτό είναι δυνατόν, αλλά, όπως έχουν διαμορφωθεί οι σχέσεις, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό».

Παραμύθια με το casus belli

Ετσι, συνεχίζει η εφημερίδα, «η απάντηση της κυβέρνησης θα είναι πλέον εξίσου σκληρή, με αρμόδιες πηγές να λένε πως “δεν πρόκειται να αφήσουμε τον Σαμαρά να εμφανίζεται ως θεματοφύλακας των εθνικών θεμάτων”». Μεταξύ των άλλων, «στην κυβέρνηση θα αναδείξουν δεόντως ότι επί πρωθυπουργίας Σαμαρά διεξήχθησαν έξι γύροι διερευνητικών επαφών, χωρίς καν να έχει αρθεί το casus belli «όπως έχει θέσει ως όρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης».

Μάλλον πλάκα μας κάνουν από το μέγαρο Μαξίμου. Οι διερευνητικές επαφές Ελλάδας – Τουρκίας χρονολογούνται εδώ και δεκαετίες, χωρίς να έχει καταργηθεί το casus belli (1995). Η, δε, κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία για αδιευκρίνιστους λόγους, κατάργησε τις διερευνητικές, εγκαινίασε τον «Πολιτικό Διάλογο» με την Αγκυρα, ενώ η υφυπουργός Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας, πολλάκις συναντήθηκε με την τουρκική αντιπροσωπεία σε Αθήνα και Αγκυρα, ενώ το casus belli βρίσκεται στο τραπέζι. Αρκετές, επίσης, είναι και οι στρατιωτικές επαφές, στο πλαίσιο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Επιπλέον, η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπέγραψε την Διακήρυξη των Αθηνών, την οποία διαφήμισε με τυμπανοκρουσίες. Και τώρα που βλέπει να καταρρέει το αφήγημα των «ήρεμων» υδάτων, διαρρέει δεξιά και αριστερά επικίνδυνες ανοησίες, χάριν μικροκομματικών υπολογισμών.

«Βατερλώ» και στα Μεσανατολικά

Οι αποτυχίες της κυβέρνησης στα κομμάτια της εξωτερικής πολιτικής και Αμυνας είναι πολύ περισσότερες από τις λίγες επιτυχίες της. Εσχάτως, στα ελληνοτουρκικά, ήλθε να προστεθεί και ένα ακόμη «Βατερλώ» στα Μεσανατολικά. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στις εφημερίδες, «Εστία» και «Εφημερίδα των Συντακτών», μετά τη στρατιωτική Συμφωνία της Μέκκας (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν), ο υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, σκοπεύει να εισηγηθεί την επιστροφή των ελληνικών συστοιχιών, Patriot, από τη Σαουδική Αραβία. Μα, αυτός δεν ήταν που υπερασπιζόταν την εκεί παραμονή τους;

Χαρακτηριστικά, η «Εστία» αναφέρει πως «η απόφασις είναι ειλημμένη καί πλέον δρομολογούνται οι διαδικασίες, γραφειοκρατικές καί τεχνικές, γιά τόν επαναπατρισμό της πυροβολαρχίας αντιαεροπορικών βλημάτων Patriot από τήν Σαουδική Αραβία. Συμφώνως με πληροφορίες, οι πύραυλοι θά είναι πίσω στήν Ελλάδα στίς αρχές του φθινοπώρου. Από τήν στιγμή κατά τήν οποία ή Σαουδική Αραβία συνυπέγραψε το Σύμφωνο της Μέκκας, μιά μουσουλμανική συμμαχία μέ τήν Τουρκία καί τό Πακιστάν, ο χρόνος άρχισε νά μετρά αντιστρόφως. Ένα πρόσθετο πρόβλημα είναι το κόστος της παραμονής της πυροβολαρχίας εκτός Ελλάδος. Ένα κόστος πού δέν επιμερίζεται όπως θά έπρεπε στην Σαουδική Αραβία καί επιβαρύνει πρωτίστως τόν ελληνικό αμυντικό προϋπολογισμό. Να θυμίσουμε ότι οι Patriot εστάλησαν στήν Σαουδική Αραβία το 2021 καί εγκατεστάθησαν στην περιοχή των διυλιστηρίων Γιανμπού στα νοτιοανατολικά της χώρας. Τά διυλιστήρια αυτά ήταν στο στόχαστρο των Χούθι της Υεμένης».

Σε προεκλογικό ρόλο … Μαρμαρωμένου Βασιλιά

Ευρισκόμενος σε αδιέξοδο στα ελληνοτουρκικά, ενώ βρίσκεται σε δημοσκοπική φθορά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα φροντίσει προεκλογικά να σηκώσει τους τόνους στα εθνικά, και από φανατικός οπαδός των «ήρεμων» υδάτων, να το παίξει … Κολοκοτρωναίος, ακόμη και … Μαρμαρωμένος Βασιλιάς (!).

Το στίγμα το δίνουν οι κυβερνητικές διαρροές στα φίλα προσκείμενα ΜΜΕ. «Αποφασισμένος να κρατήσει σε πρώτο πλάνο τα εθνικά θέματα καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου φέρεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ανεξαρτήτως της τροπής που θα λάβουν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και της κριτικής που δέχεται –έστω και παρασκηνιακά, από ορισμένους και εντός της Ν.Δ.- για τη στρατηγική των «ήρεμων νερών», αναφέρει η «Καθημερινή».

Μάλιστα, μελετάται ακόμα και ο σχεδιασμός να πάμε σε εκλογές με επίκληση στα εθνικά θέματα. «Μπορεί η επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων να οδηγήσει έως και σε εκλογές με την επίκληση της εθνικής αναγκαιότητας;», διερωτάται η «Καθημερινή». Και καταλήγει: «Στο εσωτερικό πεδίο, άλλωστε, η αύξηση της έντασης με την Τουρκία μπορεί να συσπειρώσει ένα κομμάτι, ειδικά, των πιο συντηρητικών ψηφοφόρων. Η προοπτική αυτή δεν θα ήταν, βεβαίως, ανεπιθύμητη για την κυβέρνηση».

Στην εξίσωση και ο Κασιδιάρης

Η ίδια εφημερίδα προσθέτει ότι «η επιλογή του Κυρ. Μητσοτάκη» να πάει σε εκλογές, έχοντας ως βασικό θέμα στην ατζέντα του τα ελληνοτουρκικά, «είναι εν μέρει επιβεβλημένη: ακόμη και εάν η Ν.Δ. επιχειρούσε τα θέματα εξωτερικής πολιτικής να περάσουν κάτω από τα ραντάρ, δεν θα το «επέτρεπαν» τα κόμματα της αντιπολίτευσης και πρωτίστως ο Αντώνης Σαμαράς, που είναι δεδομένο ότι επενδύει για την επιτυχία του νέου φορέα κυρίως στην αποδόμηση των χειρισμών του πρωθυπουργού στο διεθνές πεδίο».

Ακρως ενδιαφέρουσα είναι και η επισήμανση ότι «νέα παράμετρο στην εξίσωση των επόμενων εκλογών αποτελεί η εικαζόμενη συμμετοχή του Ηλία Κασιδιάρη, που αναμένεται τον επόμενο μήνα να αποφυλακιστεί. Στα κομματικά επιτελεία κυριαρχεί η εκτίμηση ότι ένα κόμμα υπό το άλλοτε ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής, αν κατάφερνε να ξεπεράσει τα νομικά εμπόδια, θα μπορούσε να αντλήσει ψήφους πρωτίστως από τη δεξαμενή του αντισυστημισμού, ενώ θα πλήξει ενδεχομένως τους Αντ. Σαμαρά και Κυρ. Βελόπουλο».

Υψώνουν τους τόνους

Τώρα, μετά την αποτυχία της πολιτικής των «ήρεμων» νερών, το μέγαρο Μαξίμου διαρρέει ότι θα ακολουθήσει … σκληρή γραμμή έναντι της Αγκυρας. Ολα στον βωμό των προεκλογικών σκοπιμοτήτων. Ειδικότερα, «επί της ουσίας «παγώνουν» οι διμερείς επαφές σε υψηλό επίπεδο. Οπως λέγεται, είναι πλέον εξαιρετικά απομακρυσμένο, έως και απίθανο, να πραγματοποιηθεί συνάντηση των Κυριάκου Μητσοτάκη και Ταγίπ Ερντογάν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, τον επόμενο μήνα στη Νέα Υόρκη, ενώ το ίδιο ισχύει για τους Γιώργο Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν».

Να σημειωθεί ότι, πέρυσι, παρ’ ότι ήταν προγραμματισμένη η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, ο δεύτερος την ακύρωσε με διάφορα προσχήματα, σε μια εμφανή προσπάθειά του να «σνομπάρει» την Αθήνα. Τότε, μάλιστα, ο Τούρκος πρόεδρος συναντήθηκε στον Λευκό Οίκο με τον Ντόναλντ Τραμπ. Αντίθετα, ο Αμερικανός πρόεδρος, ακόμα και σήμερα δεν έχει δεχτεί να συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Κι’ όλα αυτά παρά τους επικοινωνιακούς φανφαρονισμούς της κυβέρνησης ότι οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις διάγουν μήνα του μέλιτος. Αξιον σημασίας είναι ότι, αν και πολλάκις το υπουργείο Εξωτερικών, έχει διαρρεύσει ότι γίνονται διεργασίες προκειμένου να επισκεφθεί την Αθήνα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ακόμα δεν έχει «κλείσει» η επίσκεψη. Τώρα, λέγεται ότι σχεδιάζεται να έλθει το Φθινόπωρο ή προς το τέλος του έτους. Είναι εμφανές ότι οι διεργασίες στο πλαίσιο του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας – ΗΠΑ, που επίσης είχε αναλάβει η υφυπουργός Εξωτερικών, Α. Παπαδοπούλου, βρίσκεται σε άκρως προβληματικό σημείο.

Επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια

Μετά το «Βατερλώ» των «ήρεμων» υδάτων, τώρα το μέγαρο Μαξίμου διαρρέει επίσης ότι, σε απάντηση στις τουρκικές κινήσεις, μπορεί ακόμα και να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα νοτίως της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια. Τόσα χρόνια υπήρχαν φωνές που το επισήμαιναν, δεδομένου ότι έτσι θα έμπαινε σφήνα στο μνημόνιο ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης, αλλά επί επτά έτη η κυβέρνηση ουδέν έπραξε. Να σημειωθεί ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο υπογράφτηκε επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, στο τέλος του 2019. Τότε, ουδεμία απάντηση εδόθη.

«Στην ελληνική “φαρέτρα”», σύμφωνα με την «Καθημερινή», έχει ενταχθεί «και η επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης, την οποία είχε αφήσει ανοικτή ως ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός, ενώ ειδικό «κεφάλαιο» αποτελεί η αντιμετώπιση τυχόν απόπειρας της Αγκυρας να μεταφέρει την ένταση στο πεδίο».

Πάντως, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, στη συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής», όταν ερωτήθη «ποια είναι τα δικά μας «επιθετικά όπλα» πάνω στο τραπέζι» και εάν «θα εξέταζε η κυβέρνηση την επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια», επανέλαβε τη γνωστή απάντηση που δίδεται εδώ και χρόνια ότι «η επέκταση των χωρικών υδάτων μας έως τα 12 ναυτικά μίλια αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα, το οποίο η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να ασκήσει μονομερώς σε χρόνο και με τρόπο που θα επιλεγεί από την ελληνική Πολιτεία».

Κολοκοτρωναίοι στη Βασιλίσσης Σοφίας

Ο υπουργός Εξωτερικών, Γ. Γεραπετρίτης, ο οποίος επανειλημμένως έχει βρεθεί στο στόχαστρο Καραμανλή – Σαμαρά, τώρα υψώνει προεκλογικό μπαϊράκι και, ως άλλος Κολοκοτρωναίος, δηλώνει στο «Βήμα» ότι πλέον «η Ελλάδα της παθητικής διπλωματικής αδράνειας πέρασε ανεπιστρεπτί. Τη θέση της πήρε η Ελλάδα της αυτοπεποίθησης και της πρωτοβουλίας των κινήσεων». Για να καταλάβουμε κι’ εμείς. Δηλαδή, επί επτά χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη κυριαρχούσε η παθητική διπλωματική αδράνεια»;

Είπε επίσης και το άλλο το ανεπανάληπτο (σπόντα για τον Σαμαρά;): «Εμείς δεν χρειαζόμαστε δανεικό θάρρος από τρίτους (σ.σ. ΗΠΑ), το έχουμε στο γονιδίωμά μας». Ελπίζουμε να διάβασαν αυτή την ατάκα του στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και τα πάρει στο κρανίο (!). Βρε τι έχουμε να ακούσουμε μέχρι τις εκλογές.

Ο Γ. Γεραπετρίτης, στη συνέντευξή του, πάντως, έδωσε το στίγμα του επικοινωνιακού αφηγήματος που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση προεκλογικά στα ελληνο-τουρκικά. «Τα ήρεμα νερά δεν συνιστούν αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την εξυπηρέτηση των εθνικών μας στόχων», είπε, συμπληρώνοντας ότι, εκτός των άλλων, έτσι «αξιοποιήθηκε ο χρόνος για τη μεγέθυνση της οικονομίας και της άμυνάς μας». Να του πει κάποιος σύμβουλός του ότι, ακόμα κι’ αν ισχύει κάτι τέτοιο, πράγμα για το οποίο υπάρχουν έντονες αμφιβολίες, ένας υπουργός Εξωτερικών δεν λέει δημόσια ότι μπλόφαρε στο διάλογο που έκανε με την Τουρκία για να κερδίσει χρόνο. Εξάλλου, τα ίδια ακριβώς έκανε και η Αγκυρα, αλλά δεν το λέει δημόσια.

ΗΠΑ – Ισραήλ: Παράγοντες ανησυχίας

Ως ήταν αναμενόμενο, ο Ελληνας υπουργός, για μια ακόμη φορά υπερτόνισε τη σημασία της «στρατηγικής σχέσης» με το Ισραήλ και βέβαια με τις ΗΠΑ. Από τη μεριά του, διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων και καθηγητής του Αμερικανικού Πανεπιστημίου Ελλάδος, Κωνσταντίνος Φίλης, σε άρθρο του σημειώνει τα εξής για ΗΠΑ και Ισραήλ:

«Προκύπτουν δύο επιπλέον παράγοντες προβληματισμού, αν όχι ανησυχίας. Αφενός, η αντίδραση του Τραμπ στα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών τον προσεχή Νοέμβριο: θα τα αμφισβητήσει, πολώνοντας το κλίμα, προκειμένου να αδρανοποιηθεί περαιτέρω ο ρόλος του Κογκρέσου και να αποκτήσει έτσι ακόμη μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων; Αφετέρου, το Ισραήλ, στο οποίο έχουμε επενδύσει πολλά: εκτός του ότι κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια εσωτερική πολιτική κρίση, σήμερα είναι πιο απομονωμένο από ποτέ και χρησιμοποιεί το διπλωματικό του κεφάλαιο για τις δικές του υποθέσεις, οπότε όσο και αν έχει αφιερωθεί στη σχέση του με την Ελλάδα και την Κύπρο, δεν έχει την πολυτέλεια να τις στηρίξει στον βαθμό που το έκανε στο παρελθόν».

https://neostrategy.gr/

**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνεί απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων