ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Ο ΚΗΦΙΣΟΣ

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ..ΑΦΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΖΩΗ..ΕΧΕΙ ΨΑΡΙΑ..ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ


«...κι ουδέ οι ακοίμητες ποτέ δε λιγοστεύουν

απ΄του Κηφισού το ρέμα οι βρυσομάνες

να στριφογυρνούν, μα πάντα όλες τις μέρες

τα καθάρια των νερά καθώς κυλούνε

πιάνουν γρήγορα τους κάμπους να καρπίζουν

της πλατύστηθης της γης:...»

(Χορικό από τον «Οιδίποδα στον Κολωνό» του Σοφοκλή



Στη φωτογραφια ο ποταμός Κηφισός στο ύψος της Νέας Κηφισιάς. Γάργαρα κρυστάλλινα νερά, δροσερά πράσινα φυλλώματα - ένας σύγχρονος μικρός Παράδεισος... Δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αλλά πράγματι, είναι ο Κηφισός στην περιοχή αυτή, από το νοσοκομείο Αγίων Αναργύρων και πάνω. Ενας ποταμός καθ' όλα «ζωντανός», και με ψάρια. Λίγο πιο κάτω, η εικόνα ανατρέπεται πλήρως και τη θέση της παίρνει ένας υπερμεγέθης οχετός, με βιομηχανικά λύματα, απορρίμματα, μπάζα, αυθαίρετα κτίσματα.... Νόμοι υπάρχουν που προστατεύουν τη μοναδική αυτή όαση στην καρδιά της τσιμεντούπολης (αλλά παραβιάζονται κατάφωρα), όπως και σχέδια στο συρτάρι για την ανάπλαση 12.000 παρόχθιων στρεμμάτων. Αν θέλουμε, μπορεί να σωθεί!
Και μερικα ιστορικα και μυθολογικα στοιχεία......
.. Στα αρχαία χρόνια ο Κηφισός ποταμός είχε πολλά νερά και η ροή του ήταν συνεχής, έτσι τον τιμούσαν σαν θεό. Η λατρεία του Κηφισού υπήρχε στο Φάληρο και στον Ωρωπό. Ήταν γιος του Ωκεανού και της Τιθύος. Ο αττικός Κηφισός ήταν πατέρας της Διογένειας και παππούς της Πραξιθέας, συζύγου του Ερεχθέως, και του Ελιέως. Στό Αμφιάρειο, κοντά στόν Ωρωπό, μοιραζόταν με τις νύμφες, τον Πάνα και τον Αχελώο ένα βωμό. Ο Κηφισσός εγκλώβισε με βία τη νύφη Λειριόπη στα νερά του κι από το βιασμό αυτό γεννήθηκε ο Νάρκισσος. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις ο τόπος του Κηφισσού ήταν ο τόπος απαγωγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα. Στις όχθες του Κηφισσού άντρες της φυλής των Φυταλιδών υποδέχτηκαν το Θησέα και συμφώνησαν να τον εξαγνίσουν από τους φόνους κακοποιών που είχε διαπράξει. Εξαγνισμένος ο Θησέας μπήκε στην Αθήνα.

Ο ποταμός Κηφισός αναπαριστάται στό αριστερό άκρο στο δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα

Το δυτικό αέτωμα σωζόταν σχεδόν ακέραιο μέχρι το 1674, χρονολογία που το σχεδίασε ο J. Carrey. Μετά την έκρηξη της οβίδας του Μοροζίνι και μέχρι την αρπαγή των γλυπτών από τον Έλγιν αρκετά αγάλματα κομματιάστηκαν. Ο Έλγιν αφαίρεσε τα περισσότερα αγάλματα και άφησε το σύμπλεγμα του Κέκροπα με την Πάνδροσο και την Καλλιρρόη. Ο Ιλισός, δύο κομμάτια από δύο γυναικείες μορφές και κάποια θραύσματα από τα πρόσωπα των αλόγων είχαν ήδη πέσει και βρέθηκαν αργότερα κατά τη διάρκεια των ανασκαφών.

Η Η διάταξη των σωζόμενων μορφών από τα αριστερά προς τα δεξιά είναι η εξής: Κηφισός, Κέκρωψ - Πάνδροσος, Ερμής, Αθηνά, Ποσειδών, Αθηνά, Ίρις, Αμφιτρίτη, Ωρείθυια, δύο γυναικείες μορφές, Ιλισός, Καλλιρόη

Βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Εικονίζεται σε μια στιγμιαία στάση, με στραμμένο το καλλίγραμμο σώμα του προς το θεατή, τη στιγμή που προσπαθεί να ανασηκωθεί στηριζόμενος με το αριστερό του χέρι στο έδαφος. Το δεξί του χέρι και το αντίστοιχο σκέλος είναι ανασηκωμένα, το ιμάτιο γλιστράει από την ωμοπλάτη πίσω στον αριστερό βραχίονα και πέφτει πτυχωμένο πάνω στο βραχώδες έδαφος αφήνοντας γυμνό το κορμό. Η άρτια ανατομική διάπλαση του λυγερού κορμιού με τα ρέοντα περιγράμματα οδήγησε στην ταύτιση της μορφής με τον ποταμό Κηφισσό κατά αναλογία με τον Αλφειό και τον Κλάδειο του ανατολικού αετώματος του ναού του Δία της Ολυμπίας..

Στις όχθες του Κηφισού υπήρχε άγαλμα του γιου της Μνησιμάχης, που σύμφωνα με τη μυθολογία αφιέρωσε τα μαλλιά του στον ποταμό, έθιμο που υπήρχε σε όλους τους Έλληνες από τους παλαιούς χρόνους (Όμηρος,Ιλ.Ψ141-153)

Η Ακαδημία του Πλάτωνα στην κοιλάδα του Κηφισσού μετατράπηκε από τον Κίμωνα σε δενδρόκηπο με φροντισμένες δενδροστοιχίες και σκιερούς τόπους περιπάτου. Ο δενδρόκηπος ποτιζόταν από πηγάδι. Φυτεύτηκαν φυλλοβόλα όπως ο πλάτανος, η φτελιά, η λεύκα. Οι πλάτανοι του περιπάτου της Ακαδημίας είχαν πάρει τον 1ο αιώνα μ.Χ. τέτοια ανάπτυξη, ώστε να θεωρούνται επιστημονικό αξιοπερίεργο. Τα υψηλόκορμα αυτά δένδρα όφειλαν την ύπάρξή τους στο νερό του Κηφισσού, που διοχετευόταν επιδέξια στις ρίζες τους μέσω αρδευτικών καναλιών. Το τοπίο αυτό δημιουργούσε όλες τις απαραίτητες πρϋποθέσεις για την πνευματική περισυλλογή που είχαν ανάγκη όσοι σύχναζαν στα γυμνάσια και στις σχολές. Ο Πλάτων ζούσε σε ένα κήπο πλήσίον, όπου δίδασκε. Ο Στράβων στα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. αναφέρει ότι : «Υπάρχουν ποτάμια και το ένα είναι ο Κηφισός που ξεκινάει από την περιοχή των Τριμενιών, κυλάει στην πεδιάδα, γι’αυτό υπάρχουν γεφύρια και γεφυρισμοί, χωρίζεται σε σκέλη, φτάνει μέχρι τον Πειραιά, χύνεται στο Φαληρικό, είναι χειμαρρώδης και το θέρος μειώνεται τελείως». Ο Κηφισός είχε τις εκβολές του μέσα στο αρχαίο λιμάνι του Κάνθαρου, το σημερινό εμπορικό λιμάνι. Για να αποφευχθεί, όμως, η επίχωση του λιμανιού, οι Αθηναίοι οδήγησαν τις εκβολές του ποταμού στην παραλία του σημερινού Μοσχάτου, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την ταχύτερη πρόσχωση του φαληρικού ορμου. Το σύνολο των δυτικών ορεινών όγκων, από το Πέραμα μέχρι τα Άνω Λιόσια, δεν έριχναν τα νερά τους άμεσα στον Κηφισό. Τα ρέματα του Ποικίλου όρους, όπως και αρκετά της κεντρικής Αθήνας, χάνονταν μέσα στον Ελαιώνα προτού φτάσουν στο ποτάμι. Το λεκανοπέδιο λιμναζε σε πολλά σημεία του μετά τις βροχές. Καθώς η Αθήνα μεγάλωνε, τα ρέματα και τα έλη άρχισαν να βρίσκονται στο εσωτερικό της πόλης. Έτσι άρχισε η διευθέτησή τους με βασικό κορμό τον Κηφισό.



Το Νοέμβριο του 1896 μια πλημμύρα είχε 17 νεκρούς. Τα επόμενα δύο χρόνια διευθετήθηκε η κοίτη του μέχρι τις Τζιτζιφιές. Το κυκλοφοριακό έργο του Κηφισού προγραμματίστηκε πριν από 65 χρόνια, ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από τη δικτατορία του Μεταξά. Αυτό υλοποιείται στις μέρες μας.

...[ Ο Κηφισός είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Αττικής. Πηγάζει από το φυσικό κόμβο των ορέων Πεντέλης και Πάρνηθος Αττικής και διχοτομεί την πρωτεύουσα μέχρι την εκβολή του στο Φαληρικό όρμο στο Σαρωνικό. Σε αυτόν οφείλεται το μεγαλύτερο μέρος του φυσικού πλούτου της μεγαλούπολης, ενώ στη βάναυση "κακοποίησή" του από τους κατοίκους της οφείλεται και η απώλεια μεγάλου μέρους της ομορφιάς της.


Ο ποταμός είχε αξιοποιηθεί για πρώτη φορά στην εποχή του Αδριανού, όταν κατά μήκος του κατασκευάστηκε επί ρωμαϊκών χρόνων το πρώτο οργανωμένο υδρευτικό σύστημα για την άνυδρη Αθήνα. Η δεξαμενή ενισχυόταν από τα ποικίλα ρέματα του Πεντελικού και της Πάρνηθας, με αφετηρία τη ζώνη δεξαμενής στη σημερινή Νέα Πεντέλη, διέλευση από Χαλάνδρι, Κοκκιναρά (Κηφισιά) και Μονομάτι (Αχαρνές) και τέρμα την Πλατεία Δεξαμενής στο σημερινό Κολωνάκι των Αθηνών.

Ο Κηφισός χάρισε το όνομά του στην περιοχή από την οποία πηγάζει, την Κηφισιά Αττικής, ενώ ο Μένανδρος της κλασικής εποχής έμεινε γνωστός ως Μένανδρος ο Κηφισεύς και κοσμεί με την προτομή του το έμβλημα του γνωστού Δήμου. Ο όρος Κηφισεύς υποδηλώνει δε γένος ιθαγενών.

Στη νεότερη ιστορία της Ελλάδος και ενώ οι κάτοικοι της Αττικής γης προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν μετά από πολέμους και κακουχίες, η πρωτεύουσα "τσιμεντοποιείται" με τη μέθοδο της αντιπαροχής και την άναρχη δόμηση και διευθέτηση των εκτάσεων. Ο Κηφισός είναι από τα πρώτα στοιχεία του φυσικού πλούτου της Αττικής που πλήττονται από αυτή την οικοδομική φιλοσοφία. Συγκεκριμένα, το νοτιοδυτικό τμήμα του ποταμού που χωρίζει την ιστορική πόλη των Αθηναίων από τη βιομηχανική πόλη του Πειραιώς εγκλωβίζεται στη βιομηχανική ζώνη της Αττικής. Αμφίπλευρα του Κηφισού ξεφυτρώνουν με γοργούς ρυθμούς παντός είδους εργοστάσια, βιομηχανίες και βιοτεχνίες βαρέως τύπου επιχειρηματικής δραστηριότητας, σε ένα άναρχο και άτυπο βιομηχανικό πάρκο. Δεν καταρτίζεται ουδέν σχέδιο διευθέτησης των εκτάσεων, ούτε και σχέδιο απορροής των βιομηχανικών αποβλήτων. Τα πάντα καταλήγουν στο πολύπαθο ποταμό, ενώ στις παραρεμάτιες ζώνες του ξεφυτρώνει πληθώρα από παραπήγματα, από το Μενίδι, μέχρι το Περιστέρι και τον Ταύρο. Η κεντρική λεωφόρος του λεκανοπεδίου, η Εθνική Οδός Αθηνών-Λαμίας-Θεσσαλονίκης χαράσσεται επίσης επάνω στον ποταμό, το ίδιο και οι γραμμές του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου. Μέχρι και το 2000 η υπερχείλισή του σε κάθε βροχόπτωση απειλεί σπίτια και ανθρώπινες ζωές ώσπου πλέον μπαζώνεται ολόκληρος. Παρά το γεγονός δε ότι ψηφίζεται από το ελληνικό Κοινοβούλιο νόμος που απαγορεύει την εγκατάσταση βιομηχανιών κοντά στον ποταμό και η ρίψη σκουπιδιών καμία προσπάθεια αστυνόμευσης των ανωτέρω δε λαμβάνει χώρα.

Τα τελευταία χρόνια, μετά την καταστροφή κάθε ίχνους φυσικού κάλλους, μετά την πυρπόληση Πεντέλης και Πάρνηθος και το μπάζωμα του ποταμού, με τα σημάδια της καταστροφής να γίνονται κάθε χρόνο εμφανή, με ακραία καιρικά φαινόμενα το χειμώνα και εξοντωτική ζέστη το καλοκαίρι άρχισε το όψιμο ενδιαφέρον για τον εγκλωβισμένο ποταμό. Σε εκδήλωση ευαισθητοποίησης που διοργάνωσε γνωστός τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σταθμός, οι κάτοικοι των εφαπτόμενων στον ποταμό Δήμων ξεκίνησαν εθελοντικό καθαρισμό από τα βιομηχανικά σκουπίδια. Οι Δήμοι που είχαν και τη μεγαλύτερη συμμετοχή ήταν: Κηφισιάς, Μεταμόρφωσης, Νέας Φιλαδέλφειας και Φαλήρου.


Ο Βασίλης Ζώτος]

....
[Μεγάλους πληθυσμούς από ποταμοκέφαλους και μπριάνες εντόπισαν στον Κηφισό τα μέλη της ιχθυολογικής ομάδας του Ινστιτούτου Εσωτερικών Υδάτων του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών μετά από δυο δειγματοληπτικές επισκέψεις, αποδεικνύοντας ότι το ποτάμι αναπνέει.

Οι πληθυσμοί εντοπίστηκαν στο ύψος από το Νοσοκομείο των Αγίων Αναργύρων και πάνω.

Οι ερευνητές δεν εντόπισαν, όμως, το απειλούμενο ενδημικό είδος, που είχε καταγραφεί κατά το παρελθόν στον Κηφισό, το Αττικόψαρο.

Προς το παρόν, πάντως, δεν μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια ότι το Αττικόψαρο εξαφανίστηκε καθώς επίσης δεν μπορεί να πει κάποιος με σιγουριά το πότε και πώς βρέθηκαν τα άλλα είδη στο ποτάμι.

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Δρ. Σταμάτης Ζόγκαρης (Γεωγράφος –Βιολόγος), Λεωνίδας Βαρδάκας (Ιχθυολόγος) και Νίκος Κούτσικος (Ιχθυολόγος): «Ο Κηφισός δεν είναι μια χαμένη υπόθεση – αξίζει να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε τις φυσικές ομορφιές του και να αποκαταστήσουμε τα προβλήματα που τον υποβαθμίζουν! Τώρα όλοι γνωρίζουμε πως ο Κηφισός αναπνέει…»

Πηγή: oikoinfo.wordpress.com]

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

ΦΟΝΕΙΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ


ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΕΣ....


{......Οι Έλληνες είναι μια μοναδική περίπτωση ανάμεσα στους λαούς. Ως λαός μοιάζουν με ένα φυσικό φαινόμενο, το οποίο έχει φάσεις ύφεσης και έξαρσης. Ένα φαινόμενο, που μοιάζει με τη φωτιά. Με τη φωτιά, που είναι απόλυτα ελεγχόμενη μέσα σε ένα λυχνάρι και απόλυτα ανεξέλεγκτη, όταν αρχίζει και καίει τα πάντα στο διάβα της. Αυτό το φαινόμενο, αν δεν ελεγχθεί από το σύστημα εξουσίας εγκαίρως, μπορεί να το καταστρέψει ολοσχερώς.
Mιλάμε για την ιστορική πορεία του φαινομένου μέχρι τις ημέρες μας. Δεν μιλάμε μόνον για τους αρχαίους Έλληνες, τους οποίους οι υπόλοιποι λαοί τους γνωρίζουν. Μιλάμε και για τους σύγχρονους Έλληνες. Μιλάμε και για την "άγνωστη" ιστορία των σύγχρονων Ελλήνων. Μιλάμε για μια ιστορία "ολέθρου" για τις σύγχρονες αυτοκρατορίες. Για μια ιστορία, που με μεγάλη προσοχή προσπαθούν οι σημερινοί ισχυροί να κρύψουν, γιατί δεν τους συμφέρουν οι αποκαλύψεις. Δεν τους συμφέρουν τα "κακά" πρότυπα.
Ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες γνωρίζουν τι ακριβώς έχουν κάνει. Δεν γνωρίζουν ότι η συμμετοχή τους στο σημερινό παγκόσμιο κοινωνικό γίγνεσθαι ήταν καθοριστική. Συμμετοχή απολύτως δυσανάλογη του μεγέθους της Ελλάδας. Συμμετοχή μεγαλύτερη από κράτη-γίγαντες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία ή η Ρωσία. Συμμετοχή, που αποτελεί το κρυμμένο "μυστικό" του συστήματος, γιατί, αν αποκαλυφθεί, θα έχουμε ακόμα χειρότερες εξελίξεις. Μόνον στον εικοστό αιώνα οι Έλληνες έχουν νικήσει δύο αυτοκρατορίες και έχουν γίνει η αιτία να καταστραφεί η μεγαλύτερη αυτοκρατορία της σύγχρονης ιστορίας.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να καταλάβει ο αναγνώστης τι ακριβώς λέμε. Η μεγαλύτερη αυτοκρατορία του αρχαίου κόσμου ήταν η Περσική. Μια αυτοκρατορία απίστευτης ισχύος σε σχέση μ' αυτούς που πιθανόν να είχε αντιπάλους. Μια αυτοκρατορία, που η οργάνωσή της ήταν αιώνες μπροστά από οτιδήποτε εκείνη τη στιγμή μπορούσε να την ανταγωνιστεί. Η αυτοκρατορία αυτή είχε τη "φαεινή" ιδέα να επιτεθεί στους Έλληνες. Προκλήθηκε από αυτούς και θεώρησε ότι ήταν ασφαλές να ανταποδώσει την πρόκληση. Από τη στιγμή που το έκανε αυτό, ήταν θέμα χρόνου να "πεθάνει". Γιατί; Γιατί συνδέθηκε εχθρικά με ένα "φαινόμενο". Γιατί "προσανατόλισε" το "φαινόμενο" προς τη μεριά της. Έγινε ένα "βουνό" λαχταριστών "ξύλων" για μια "φωτιά".
Αυτό ακριβώς είναι ο ελληνικός λαός. Μια "φωτιά". Μια αιώνια "φωτιά". Μια "φωτιά" κολλώδης. Μια "φωτιά", που μοιάζει με τα "κριθαράκια" της εμπρηστικής βόμβας Ναπάλμ. "Κολλάει" στο σώμα αυτού που την αγγίζει και δεν ξεκολλάει. Δεν μπορείς ν' απαλλαγείς από αυτήν, παρά μόνον με τον ακρωτηριασμό. Αυτή η μικρή φωτιά σιγοκαίει, μέχρι να κάψει ολόκληρο το σώμα. Αυτό δεν το γνώριζε η περσική αυτοκρατορία και έβαλε χωρίς πολύ σκέψη το "χέρι" της στο ελληνικό "καμίνι".
Η καταδίκη της ήταν δεδομένη, γιατί το "φαινόμενο" έχει μια συγκεκριμένη φύση. Η φύση τού δίνει μόνιμα χαρακτηριστικά και αυτά τα χαρακτηριστικά —όταν υπάρχει εχθρικότητα απέναντι σε ένα άλλο σύστημα— έχουν μια ανάλογη μονιμότητα. Η "υπομονή" δηλαδή του "φαινομένου" είναι τεράστια, γιατί απλά δεν του κοστίζει τίποτε. Η διάθεση "αντεκδίκησης" είναι τεράστια, γιατί απλά η "φύση" του φαινομένου είναι τέτοια. Για όσο διάστημα υπάρχει "φωτιά" που δεν σβήνει, θα πρέπει να την προσέχει αυτός ο οποίος είναι κοντά της, αν δεν είναι "πυρίμαχος". Η "φωτιά" δεν τον περιμένει, αλλά θα τον κάψει την οποιαδήποτε ώρα κάνει το λάθος, σαν να τον περίμενε. Σαν να "ζούσε" επί αιώνες μόνον γι' αυτό.
Αυτό έγινε με την Περσική Αυτοκρατορία. Επιτέθηκε στους Έλληνες και άνοιξε "παρτίδες" μ' αυτούς. Αυτό όμως τους έδωσε έναν "στόχο". Για έναν λαό, που διαπαιδαγωγείται με τα Ομηρικά Έπη, αυτό είναι κίνητρο. Για έναν λαό, που η παιδεία τού θέτει στόχους απίστευτους, αυτό είναι κίνητρο. Κίνητρο επιβίωσης. Ακόμα κι αν οι Έλληνες ως λαός δεν είχαν τον καιρό εκείνον προοπτικές επιβίωσης, η εχθρότητά τους απέναντι στους Πέρσες θα μπορούσε να τους συντηρεί αιώνες. Το "φαινόμενο" δηλαδή είχε ενεργοποιηθεί και απλά ήταν θέμα χρόνου η αντίδρασή του. Κάποιοι με ένα "ξύλο" σκάλισαν μια "φωτιά" και αυτή "κόλλησε" πάνω σ' αυτό. Ήταν θέμα χρόνου αυτή η "φωτιά" να εκμεταλλευτεί το δικό τους "ξύλο" και τη δική τους απερισκεψία.
Οι γενιές περνούσαν και το "φαινόμενο" απλά βρισκόταν σε ύφεση. Όλα φαινόταν ελεγχόμενα, αλλά δεν ήταν. Γιατί; Διότι ήταν θέμα χρόνου στην πρώτη χαλαρή περίοδο του συστήματος το "φαινόμενο" ν' αντιδράσει, σαν να είχε στήσει "ενέδρα". Όταν λοιπόν εμφανίστηκε ο Αλέξανδρος, τα πράγματα έγιναν επικίνδυνα για τους Πέρσες. Όταν υπάρχει κοινή παιδεία, το όραμα του ενός εύκολα γίνεται όραμα του λαού. Αυτό όμως, όταν υπάρχει "προσανατολισμός", είναι επικίνδυνο. Οι Πέρσες ούτε κατάλαβαν τι έγινε. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν.
Το "φαινόμενο" τους επιτέθηκε και αυτοί νόμισαν ότι μπορούν να αμυνθούν, ενώ δεν υπήρχε τέτοια πιθανότητα. Γιατί; Διότι το "φαινόμενο" τρέχει. "Καίει" τα πάντα στο πέρασμά του. Δεν το αντιμετωπίζεις ως συμβατικό εχθρικό φαινόμενο. Δεν αντιμετωπίζεις τη φωτιά που σου καίει το δάσος σαν μια ομάδα υλοτόμων, που σου αρπάζει κεφάλαιο. Οι υλοτόμοι "καθυστερούν". Δέντρο δένδρο προχωρούν και αυτό τους κάνει "αργούς". Οι υλοτόμοι δημιουργούν σύστημα, για να εκμεταλλεύονται τον κόπο τους και αυτό τους κάνει "στατικούς". Η φωτιά δεν κάνει το ίδιο. Η φωτιά δεν δημιουργεί φράχτες κι ούτε σέβεται φράχτες. Η φωτιά "τρέχει". Δεν καθυστερεί. Καταπίνει ό,τι βρίσκει μπροστά της. Δεν την ενδιαφέρει να εκμεταλλευτεί αυτά τα οποία "κατακτά".
Οι Πέρσες αυτό δεν κατάλαβαν. Όταν τους επιτέθηκε ο Αλέξανδρος, αδράνησαν. Αυτός τους "έκαιγε" το δάσος και αυτοί τον περίμεναν. Τους "κατάπινε" πληθυσμούς, γιατί απλά τους ευνοούσε εις βάρος των δικών τους συμφερόντων και όχι εις βάρος κάποιων δικών του. Αυτό του έδινε τρομακτική "ταχύτητα". Δεν καθυστερούσε με γραφειοκρατικές δραστηριότητες πάνω στα κατακτημένα. Ο "πύρινος" στρατός του απλά έτρεχε. "Πυρπολούσε" τα πάντα στο πέρασμά του. Ο έλεγχος είχε χαθεί. Ακόμα και να νικούσαν τον στρατό του και να σκότωναν τον ίδιο, η ζημιά είχε γίνει. Αυτοί οι οποίοι ευνοήθηκαν από αυτόν δεν θα δέχονταν να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση. Δεν τους συνέφερε να το κάνουν. Δεν μπορούσαν να ξαναδούν τον κόσμο όπως τον έβλεπαν παλιά και συνέφερε τους Πέρσες. Είχαν εξελληνιστεί και γίνονταν και οι ίδιοι φωτιά, που έδινε δύναμη στο πύρινο μέτωπο.
Η φωτιά είχε κάνει τη ζημιά της. Απ' όπου είχε περάσει, τα πράγματα δεν θα ήταν ποτέ ξανά τα ίδια. Από τη στιγμή που υπήρχε αυτό το δεδομένο και ταυτόχρονα ο Αλέξανδρος ήταν ζωντανός και ο στρατός του αήττητος, τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα. Το "πύρινο" μέτωπο ήταν ενεργό. Ήταν θέμα χρόνου να πλησιάσει την πρωτεύουσά τους. Το λάθος το είχαν κάνει. Υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους και υποτίμησαν αυτές του "φαινομένου".
Τι έπρεπε να κάνουν; Αυτό το οποίο δεν καταδέχονταν. Να σβήσουν τη "φωτιά" στη γέννησή της, πριν αποκτήσει διαστάσεις. Να αμυνθούν πριν περάσει ο Αλέξανδρος στην Ασία. Να διαλύσουν τον στρατό του μέσα στην Ελλάδα. Να υποστηρίξουν τους αντιπάλους του. Να τρομάξουν τους συμμάχους του. Εκεί φάνηκε η άγνοιά τους. Γελούσαν με την απερισκεψία του νεαρού βασιλιά της Μακεδονίας. Ξαπλωμένοι και εν μέσω πορνών αξιολογούσαν τις ειδήσεις που τους μετέφεραν οι κατάσκοποί τους.
Στην κυριολεξία δεν καταδέχθηκαν ως αυτοκράτορες να αμυνθούν στην απειλή. Δεν καταδέχθηκαν να εμποδίσουν το πέρασμα του Αλεξάνδρου στην Ασία. Δεν έστειλαν ούτε ένα μικρό στρατιωτικό σώμα να σταματήσει την απόβασή του στην Ασία. Δεν διανοούνταν ότι έπρεπε να αμυνθούν άμεσα και με όλες τους τις δυνάμεις απέναντι σε έναν τόσο μικρό αντίπαλο. Νόμισαν πως όταν θα συναντιόντουσαν μ' αυτόν, απλά θα τον νικούσαν. Αυτό ήταν το λάθος. Το "φαινόμενο" το σέβεσαι και το πολεμάς πριν αρχίσει και μεγαλώνει. Το προλαβαίνεις στην εστία του. Αν μεγαλώσει, απλά περιμένεις το τ λος. Μια ολόκληρη ήπειρος μπορεί να καεί από ένα κουτάκι σπίρτα.
Αυτό ακριβώς έγινε τότε. Οι Έλληνες στην κυριολεξία "έκαψαν" την Περσική αυτοκρατορία. Από την επόμενη της κατάκτησής της αυτή έπαψε να υπάρχει. Σαν να μην υπήρξε ποτέ. "Έσβησε" από τη μνήμη ακόμα και του ίδιου του χώρου που τη γέννησε. Όταν το "φαινόμενο" έπαψε να έχει μπροστά του πρόκληση και άρα χώρο για να "κάψει", σταμάτησε την πορεία του. Σταμάτησε στον Ινδό. Σταμάτησε εκεί όπου ξεκινούσε ένας άλλος κόσμος με άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν αφορούσαν τους Έλληνες. Ένας άλλος κόσμος, που απλά δεν είχε "παρτίδες" με τη "φωτιά".
Από τον Ινδό όμως και πίσω τα πάντα είχαν "καεί". Από εκείνη τη στιγμή και πέρα θα έπρεπε απλά να ξαναχτιστούν τα "καμένα" με τη λογική και την ιδεολογία όμως του "φαινομένου". Από εκεί και πέρα ξεκινά η ιστορία των σύγχρονων αυτοκρατοριών. Των ελληνιστικού τύπου αυτοκρατοριών, οι οποίες φτάνουν στις μέρες μας. Η "φωτιά" πλέον ήταν ελεγχόμενη. Ήταν ο "λύχνος" των αυτοκρατοριών. Οι Έλληνες εντάχθηκαν στις αυτοκρατορίες ως "προνομιούχοι" και χωρίς να έχουν αντίπαλο να τους προκαλεί.
Προνομιούχοι στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, στην Οθωμανική αυτοκρατορία κλπ.. Το σύστημα το είχαν χτίσει οι Έλληνες και αυτοί γνώριζαν τις ιδιομορφίες του. Το σύστημα ήταν "πυρίμαχο", γιατί η "φωτιά" ήταν μέσα του. Οι αυτοκράτορες γνώριζαν την επικινδυνότητα του "φαινομένου" και το σέβονταν. Ποτέ δεν άφηναν τους Έλληνες απ' έξω στις μοιρασιές και στα προνόμια και το σημαντικότερο... ποτέ δεν θα τους άφηναν να δημιουργήσουν ξεχωριστό κράτος. Οι Έλληνες, ως ξεχωριστή κοινωνική τάξη της αυτοκρατορίας, δεν ήταν ποτέ επικίνδυνοι. Οι Έλληνες μόνον ως ξεχωριστή κοινωνία ήταν επικίνδυνοι.
Οι αιώνες "κυλούσαν" και οι Έλληνες εξυπηρετούσαν το σύστημα, όπως κι αν αυτό τους ονόμαζε. Όμως, στους αιώνες αυτούς οι εξελίξεις ήταν μεγάλες. Ο Δυτικός Κόσμος άρχισε ν' αναπτύσσεται με ρυθμούς μεγαλύτερους απ' ό,τι ο υπόλοιπος κόσμος. Ανακαλύφθηκε η Αμερική και αυτοί οι οποίοι την ανακάλυψαν τη μοιράστηκαν μεταξύ τους. Η εποχή της αποικιοκρατίας όλους αυτούς τους ισχυροποίησε σε απίστευτο βαθμό. Λαοί, χωρίς μεγάλο πολιτισμικό "βάθος", απέκτησαν μέγεθος αυτοκρατοριών. Η Αγγλία, που δεν έδωσε στον κόσμο ούτε μια συνταγή μαγειρικής, φιλοδοξούσε να "κυβερνά" τα κύματα. Είχε μέγεθος ασύλληπτο για προηγούμενες αυτοκρατορίες, οι οποίες επεκτείνονταν με "προσηλυτιστές" και όχι με κοινούς λοχίες "οικοπεδοφάγους".
Ο παραδοσιακός χώρος, που φιλοξενούσε τους Έλληνες, είχε σε μεγάλο βαθμό υποβαθμιστεί. Νέοι λαοί κυριαρχούσαν στον κόσμο. Νέοι λαοί όμως σημαίνει και νέες φιλοδοξίες. Για όσο διάστημα αυτές οι φιλοδοξίες δεν "ακουμπούσαν" το "φαινόμενο", κανένας δεν κινδύνευε. Για όσο διάστημα αυτές οι "αυτοκρατορίες" εχθρεύονταν τους Μάγιας, τους Ίνκας, τους Αβοριγίνες ή τους Πυγμαίους, κανένας δεν απειλούνταν. Ο "πυρίμαχος" χριστιανισμός κατακτούσε τον κόσμο, χωρίς να βρίσκει πουθενά αντίπαλο. Χωρίς να βρίσκει πουθενά κίνδυνο. Μπορούσε να κατακτά και να απειλεί ο ίδιος με "πυρπόληση".
Αυτός όμως ο χριστιανικός κόσμος ήταν αήττητος ως σύνολο. Αυτός ήταν η αυτοκρατορία. Αυτός έλεγχε τους Έλληνες. Για όσο διάστημα δεν υπήρχε κίνδυνος, δεν είχε πρόβλημα με τις φιλοδοξίες των φιλόδοξων νεόπλουτων μελών του. Αυτοκρατορίες "ονειρεύονταν" όλοι υπό τη "σκιά" του αυτοκράτορα της Ρώμης. Υπό τη σκιά του Πάπα. Αυτοκρατορίες ονειρεύονταν οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Βρετανοί. Όλοι αυτοί άλλοτε εκ του πονηρού και άλλοτε από άγνοια είχαν αρχίσει να "μιμούνται" την αυτοκρατορική λειτουργία. Ο πλούτος και η έλλειψη αντιπάλου τους το επέτρεπαν.
Έτσι σταδιακά άρχισαν υπό τη σκιά του χριστιανισμού ν' αναπτύσσουν τους δικούς τους αφελείς --ισμούς. Άρχισαν δηλαδή ν' αναπτύσσουν αυτοκρατορική συμπεριφορά και να προσπαθούν να "δέσουν" στα άρματά τους όσες χώρες δεν μπορούσαν να κατακτήσουν. Κοντά στον αυτοκρατορικό ελληνισμό, τον χριστιανισμό, τον ισλαμισμό, τον βουδισμό κλπ. άρχισαν δειλά-δειλά να εμφανίζονται ο "βρετανισμός", ο "γαλλισμός", ο "γερμανισμός" κλπ. Όλες αυτές όμως οι ψευδοαυτοκρατορίες ήταν "ξύλινες". Το "πυρίμαχό" τους ανήκε στη σφαίρα ιδιοκτησίας της "μαμάς" αυτοκρατορίας, που ήταν ο χριστιανισμός. Απλά κάποιοι μπερδεύονταν.
Μπερδεύονταν, γιατί δεν καταλάβαιναν ότι οι αυτοκρατορίες στηρίζονται σε γνώση και όχι σε οικόπεδα. Το γεγονός ότι η βρετανική αυτοκρατορία είχε μεγαλύτερο μέγεθος από την αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, δεν την καθιστούσε αυτοκρατορία. Του Αλέξανδρου η αυτοκρατορία ήταν αυτοκρατορία από τότε που ο ίδιος και η παρέα του ανέλαβε τη διαχείριση της ελληνικής γνώσης. Ήταν αυτοκρατορία από τότε που χωρούσε σε ένα παλάτι της Μακεδονίας. Του Χριστού η αυτοκρατορία ήταν αυτοκρατορία από τότε που Αυτός και η παρέα Του ανέλαβε τη διαχείριση της Γνώσης του Θεού. Από τότε που χωρούσε σε ένα δωμάτιο, όπου δειπνούσαν Δάσκαλος και μαθητές.
Εκεί μπερδεύτηκαν οι Δυτικοί χριστιανοί, συγκρίνοντας τα μεγέθη. Την "πάτησαν" όπως την πατάει ένας στρατηγός, που νομίζει ότι είναι Αλέξανδρος, επειδή έχει μεγαλύτερο στράτευμα από εκείνον. Την "πάτησαν" όπως την πατάει ένας λαοφιλής πολιτικός, που νομίζει ότι είναι Ιησούς, επειδή έχει πιο πολλούς προσωπικούς οπαδούς από δώδεκα. Αυτό είναι λάθος, γιατί την αυτοκρατορία τη χαρακτηρίζει η γνώση και όχι το μέγεθος. Η αυτοκρατορία δεν κατακτά χώρους, συνυπάρχοντας με διαφορετικούς. Η αυτοκρατορία "καταπίνει" λαούς, γιατί τους κάνει όμοιους με τα μέλη της. Η αυτοκρατορία είναι μια πύρινη λαίλαπα και ο ηγέτης της μια καθαρή και άσβεστη "φλόγα".
Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου επεκτεινόταν, γιατί "εξελλήνιζε" τους λαούς και άρα τους υπέτασσε στη εξουσία των Ελλήνων και άρα τη δική του. Η αυτοκρατορία του Ιησού επεκτεινόταν, γιατί "εκχριστιάνιζε" τους λαούς και άρα τους υπέτασσε στην εξουσία των Χριστιανών και άρα τη δική Του. Οι αυτοκρατορίες του Μωάμεθ, του Βούδα κλπ. έκαναν το ίδιο. Όλες αυτές οι αυτοκρατορίες ξεκινούσαν από το "μυαλό" του ιδρυτή τους και έφταναν μέχρι εκείνο το σημείο που το επέτρεπε η δυνατότητα της γνώσης της κάθε μιας. Αν αυτή η γνώση έχανε την αξία της, ακολουθούσε αυτόματα η κατάρρευση. Αν "έσβηναν" οι γνώσεις των ηγετών τους, "έσβηναν" και οι ίδιες. Δεν μπορούσαν ν' αναπαράγουν τα "κύτταρά" τους και πέθαιναν.
Οι νεόκοποι αυτοκράτορες αυτά όλα δεν τα γνώριζαν. Νόμιζαν ότι αρκούσε η δύναμη και το κεφάλαιό τους, για να καλύψει το κενό της γνώσης. Νόμιζαν ότι η απλή κατάκτηση είναι αρκετή. Δεν έβλεπαν για παράδειγμα οι Βρετανοί ότι η παραμονή τους στην Ινδία δεν "κατάπινε" τους Ινδούς. Δεν τους αποσπούσε από την αυτοκρατορία του Βούδα. Δεν έβλεπαν οι Γάλλοι ότι η παραμονή τους στην Αλγερία δεν "κατάπινε" τους Αλγερινούς. Δεν τους αποσπούσε από την αυτοκρατορία του Μωάμεθ. Δεν έβλεπαν ότι κατακτούσαν χωράφια και όχι ανθρώπους και άρα λαούς, όπως οι αυτοκρατορίες.
Έχοντας ελέγξει όλοι αυτοί τη Γαλλική Επανάσταση, νόμισαν ότι μπορούν να ελέγχουν τα πάντα. Είχαν εφεύρει το εθνικό κράτος και νόμισαν ότι είχαν βρει την τέλεια λύση. Η λύση, που θα μπορούσε να δώσει αιωνιότητα στο σύστημά τους. Η λύση, που θα μπορούσε σε μικροκλίμακες κρατών να διατηρεί τη "φωτιά" ζωντανή, χωρίς να απειλεί το σύστημα. Αυτό ήταν το εθνικό κράτος. Ένα σύστημα, που αντέγραφε την αυτοκρατορική λειτουργία και μπορούσε να διατηρεί "φωτιά" μέσα του. Όλοι αυτοί νόμιζαν ότι με ελεγχόμενο εξελληνισμό των πληθυσμών τους, θα μπορούσαν να δώσουν μόνιμα χαρακτηριστικά στα συστήματά τους. Θεώρησαν ότι μπορούσαν να υποτάξουν την ελληνική γνώση στις δικές τους φιλοδοξίες.
Νόμισαν ότι καμία γνώση δεν μπορεί να απειλήσει την ισχύ τους. Θεώρησαν ότι, από τη στιγμή που ελέγχουν την ελληνική γνώση, δεν κινδύνευαν από κανέναν. Από τη στιγμή λοιπόν που πρόβλημα με τη γνώση δεν είχαν και το κεφάλαιο στην κυριολεξία τους "περίσσευε", αισθάνονταν όλοι αυτοκράτορες. Όλοι με φιλοδοξίες να κατακτήσουν τον κόσμο, άσχετα αν δεν γνώριζαν τι θα κάνουν, αν θα το κατάφερναν. Η Ρώμη δεν ανησυχούσε, γιατί η ισχύς του χριστιανισμού ήταν τέτοια, που επέτρεπε τα "καπρίτσια" των ισχυρότερων μελών της.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν, όταν άρχισε να "ανατέλλει" η βιομηχανική εποχή. Εκεί η Ρώμη "κοιμήθηκε". Γιατί; Γιατί ο ανταγωνισμός στη βιομηχανική εποχή θα έφερνε τους "αυτοκράτορες" στον παραδοσιακό χώρο, όπου υπήρχαν μεγάλες συγκεντρώσεις Ελλήνων. Αυθεντικών Ελλήνων και όχι εξελληνισμένων χριστιανών μέσα από τα ελεγχόμενα συστήματα εκπαίδευσης. Ο πόλεμος στη βιομηχανική εποχή θα γινόταν για το πετρέλαιο και τα κοντινότερα πετρελαϊκά κοιτάσματα για τους Ευρωπαίους ήταν στη Μέση Ανατολή. Άρα έπρεπε να ελεγχθεί η Οθωμανική αυτοκρατορία. Η αυτοκρατορία αυτή ήταν "χαλαρή", αλλά πολύ χρήσιμη για την παγκόσμια λειτουργία του συστήματος. Γιατί; Γιατί διατηρούσε το "φαινόμενο" σε ύφεση. Ούτε απειλούσε τον χριστιανισμό ούτε απειλούνταν από αυτόν. Είχε βρεθεί μια ισορροπία και αυτό δημιουργούσε συνθήκες ασφάλειας.
Οι Έλληνες ήταν από τους ευνοημένους της αυτοκρατορίας και δεν δημιουργούσαν προβλήματα. Στο μεταξύ όμως οι άλλοι σκοτώνονταν μεταξύ τους. Οι πανίσχυροι Άγγλοι έβλεπαν τον κίνδυνο από τη Γαλλία και τη Γερμανία. Φοβούνταν την επιρροή τους στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Ταυτόχρονα φοβούνταν και τους ίδιους τους Οθωμανούς. Η εποχή άλλαζε και η "χαλαρή" αυτοκρατορία ίσως να μην ήταν πλέον τόσο ακίνδυνη. Το βιομηχανικό κεφάλαιο είχε ιδιομορφίες, που μπορούσε να ξαναβάλει την Οθωμανική αυτοκρατορία στο "παιχνίδι" της κοσμοκρατορίας. Ήταν πλούσια, είχε αρκετά μορφωμένους πληθυσμούς —μεταξύ των οποίων και Έλληνες— και το χειρότερο απ' όλα… "καθόταν" επάνω στα πετρέλαια. Δεν ήταν δηλαδή δύσκολο να μετατραπεί σε μηδενικό χρόνο σε βιομηχανική δύναμη και να τινάξει τις ισορροπίες στον αέρα. Ήταν λοιπόν θέμα χρόνου το λάθος.
Το λάθος το έκαναν από κοινού οι μεγάλοι της Δύσης. Τι έκαναν; Αυτό το οποίο απαγορευόταν επί αιώνες. Επέτρεψαν στους Έλληνες να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Θεωρούσαν ότι ήταν ακίνδυνη η ίδρυση αυτή και επιπλέον την έβλεπαν σαν ευκαιρία να διαλύσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία που τους απειλούσε. Γιατί θεωρούσαν ότι ήταν ακίνδυνο; Τι άλλαξε και θεωρούσαν ακίνδυνο αυτό το οποίο επί αιώνες απαγορευόταν; Νόμιζαν ότι μπορούσαν με τη λογική του εθνικού κράτους να περιορίσουν το "φαινόμενο" εντός πολύ μικρών συνόρων και να το ελέγχουν. Θεώρησαν ότι όχι μόνον μπορούν να το ελέγχουν, αλλά και ότι μπορούν να εκμεταλλεύονται τις ιδιότητές του εις βάρος του.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Θεωρητικά η Ελλάδα, ως ένα φτωχό κράτος, δεν μπορούσε να έχει δυνατότητες ανάπτυξης και άρα ο εξελληνισμός του να πάρει "βάθος" επικίνδυνο. Θεωρούσαν ότι η υπανάπτυξη θα το καθήλωνε στο σημείο που τους βόλευε. Η κοινωνική βάση του κράτους θα παρέμενε αναγκαστικά σε ένα χαμηλό επίπεδο "εξελληνισμού". Θα παρέμενε αγράμματη και με μια απλή "ανάμνηση" της ελληνικότητάς της. Η αδυναμία του κράτους ν' αναπτυχθεί σ' έναν κόσμο γιγάντων θα το έκανε απόλυτα εξαρτημένο και άρα ελεγχόμενο. Αυτοί θα διόριζαν τις ηγεσίες του και σαν "προστάτες" της ανεξαρτησίας του θα είχαν λόγο σε όλες του τις υποθέσεις. Ένα ακόμα προτεκτοράτο ανάμεσα στα πολλά άλλα, απλά με ένα πιο διάσημο όνομα.
Αυτό ήταν το βασικό πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργούσε το ελληνικό κράτος. Το "φαινόμενο" θα βρισκόταν υπό πλήρη έλεγχο. Πριν εκδηλώσει την οποιαδήποτε αντιδραστική τάση, θα προλάβαιναν να το ελέγξουν. Γνωρίζοντας τη λειτουργία του, προσπάθησαν και κατάφεραν να του δώσουν "προσανατολισμό". Εχθρός μόνιμος των Ελλήνων θα γινόταν οι Τούρκοι. Εθνικό "όνειρο" θα γινόταν η κατάκτηση της Πόλης. Ό,τι ήταν οι Πέρσες για τους αρχαίους Έλληνες, θα γίνονταν οι Τούρκοι για τους σύγχρονους. Ό,τι ήταν η Περσέπολη για τους αρχαίους Έλληνες, έγινε η Πόλη για τους σύγχρονους. Το "φαινόμενο" κόλλησε μόνιμα στους Τούρκους. Οι Άγγλοι "αρχιτέκτονες" και οι υπόλοιποι μεγάλοι της Ευρώπης ήταν σε ασφαλή "περιοχή", εφόσον αυτοί παρουσιάζονταν σαν απελευθερωτές των Ελλήνων. Αυτοί ήταν οι επαγγελματίες "φίλοι" τους. Βρίσκονταν κοντά στο "φαινόμενο", αλλά δεν είχαν "δοσοληψίες" μ' αυτό. Το έλεγχαν, αλλά δεν το προκαλούσαν.
Όμως, το πρόβλημα δεν ήταν μόνον αυτό. Πρόβλημα είχαν και με τους διάσπαρτους ελληνικούς πληθυσμούς σε χώρους όπου μπορούσαν να δημιουργήσουν πρόβλημα στη βιομηχανική εποχή. Σε πλούσιους χώρους με προοπτικές ταχείας εκβιομηχάνισης δίπλα σε πετρέλαια. Χώρους όπως η Μικρά Ασία ή τα παράλια τους Εύξεινου Πόντου. Χώρους, οι οποίοι θα μπορούσαν ν' αναπτυχθούν βιομηχανικά και λόγω εθνικής συγγένειας να "αποσπάσουν" τον έλεγχο της μικρής και υπανάπτυκτης Ελλάδας από τους Δυτικούς. Τι έκαναν; Εκμεταλλεύτηκαν τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων, που τους στρέφουν εναντίον αυτοκρατοριών.
Δεν θα περίμεναν οι γενιές των Ελλήνων να "γεννήσουν" Μεγαλέξανδρο, για να κυνηγήσουν τον εθνικό τους στόχο. Οι Άγγλοι μόνοι τους "διόρισαν" Μεγαλέξανδρο έναν θλιβερό χαφιέ τους. Τον άθλιο Βενιζέλο. Τι έκανε αυτός; Κατέστρεψε τον ελληνισμό τόσο στον Εύξεινο Πόντο όσο και στη Μικρά Ασία. Έβαλε τη μικρή Ελλάδα να προκαλέσει αντίποινα, τα οποία εφαρμόστηκαν εις βάρος των γηγενών πληθυσμών. Έβαλε το ελληνικό κράτος να στείλει στη Σοβιετική Ένωση στρατό για την αντεπανάσταση και αυτό εξόργισε τους κομμουνιστές. Το αποτέλεσμα; Οι κραταιοί ελληνικοί πληθυσμοί της Μαύρης Θάλασσας να βρεθούν στην έρημο του Καζακστάν και να εξουδετερωθούν ως απειλή.
Ο ένας κίνδυνος είχε εξουδετερωθεί. Ο άλλος ήταν στη Μικρά Ασία. Οι Άγγλοι έβαλαν τον Βενιζέλο να κηρύξει τον πόλεμο στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Η Ελλάδα εισέβαλε στη Μικρά Ασία. Γιατί; Θεωρητικά, για να επανακτήσει το χαμένο της μεγαλείο, πρακτικά, για να προκαλέσει μόνη της την ανταλλαγή πληθυσμών. Την οργή των κομμουνιστών εις βάρος των Ελλήνων του Εύξεινου Πόντου τη συμπλήρωσε η οργή των μουσουλμάνων της Μικράς Ασίας εις βάρος των Ελλήνων.
Σ' έναν πόλεμο εξ’ αρχής στημένο και χαμένο, οι Έλληνες "παγιδεύτηκαν" από τα ίδια τους τα χαρακτηριστικά. Αυτά τα χαρακτηριστικά έγιναν η αιτία να δοθεί το άλλοθι στους Κεμαλιστές να διώξουν τους Έλληνες από τη Μικρά Ασία. Τα αυτοκρατορικά "όνειρα" των Ελλήνων —εξαιτίας ενός χαφιέ των Άγγλων— έγιναν ο απόλυτος "εφιάλτης" τους. Ό,τι είχαν καταφέρει μέσα σε χιλιάδες χρόνια, χάθηκαν από έναν χαφιέ μέσα σε μια πενταετία. Το "τέλος" του αυτοκρατορικού ελληνισμού φαινόταν οριστικό. Ο κόσμος είχε αλλάξει πλέον και δεν υπήρχε πιθανότητα να επιτρέψει στους Έλληνες να επανακάμψουν. Όλος ο ελληνισμός του κόσμου ήταν πλέον σε μια εθνική "κονσέρβα" υπό τον έλεγχο των Άγγλων. Ο άλλοτε κραταιός και πανίσχυρος ελληνισμός έγινε ένας φτωχός και υπανάπτυκτος λαός.
Το σχέδιο ήταν τέλειο… ή "μάλλον" τέλειο. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν μόνιμο έλεγχο. Το "φαινόμενο" ήταν κολλημένο στους Τούρκους, αλλά εκεί έπρεπε να παραμένει. Όταν η Ευρώπη παίρνει κάθε λίγο και λιγάκι "φωτιά" με τους εθνικούς πολέμους, επηρεάζει το "φαινόμενο". Αργά ή γρήγορα κάποιος από τους "μεγάλους" θα βάλει το "χέρι" του στη "φωτιά". Ο δρόμος για τα πετρέλαια περνάει από την Ελλάδα και είναι θέμα χρόνου κάποιος να της ζητήσει να κάνει πράγματα, τα οποία δεν θα της αρέσουν. Κάποιος θ' ανοίξει "παρτίδες" μαζί της.
Δεν πέρασαν μερικά χρόνια από την οριστική "κονσερβοποίηση" του ελληνισμού και η Ευρώπη ξαναπαίρνει φωτιά. Νέοι φιλόδοξοι "αυτοκράτορες" θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο. Ο δρόμος όμως για την κατάκτηση "περνάει" και πάλι μέσα από την Ελλάδα. Ο "άξονας" πρέπει να περάσει από την Ελλάδα, για να φτάσει στα πετρέλαια. Πρέπει, με βάση την ελληνική λογική, να τους νικήσει και άρα να τους "ταπεινώσει". Πώς θα δεχθούν όμως την "ταπείνωση" αυτοί οι οποίοι κοιμούνται με τον Αχιλλέα και τον Μέγα Αλέξανδρο στο μυαλό τους; Πώς θα νικηθούν αυτοί οι οποίοι ντρέπονται για τη φτώχεια τους και γνωρίζουν ότι το μόνο που τους απομένει, για ν' "αποδείξουν" κάτι σημαντικό στην παγκόσμια κοινωνία, είναι ο ηρωισμός τους και η συγγένεια αίματος με τους διάσημους αρχαίους προγόνους τους;
Ο "άξονας" επιτίθεται και το "φαινόμενο" ενεργοποιείται. Μετά από αιώνες αλλάζει ο εχθρός του. Η "φωτιά" κολλάει στο "ξύλινο" σύστημα του φασισμού. Ο "άξονας" γίνεται εχθρός του ελληνικού λαού και όχι απλά εχθρός του υπό αγγλικό έλεγχο ελληνικού κράτους. Ο "άξονας" αποκτά εχθρό το "φαινόμενο" και όχι τη βαλκανική "Μπανανία" με το όνομα "Ελλάδα". Ο "άξονας" μπορεί να νικήσει εύκολα τον στρατό της "Μπανανίας", αλλά πλέον θα πρέπει να νικήσει και τον ελληνικό λαό. Αυτό είναι το πρόβλημα και είναι μεγάλο.
Ο ελληνικός λαός είπε "ΟΧΙ" και αυτό δεν άλλαζε. Είναι αιώνιο "ΟΧΙ". Συμφέρει δεν συμφέρει, δεν τους νοιάζει. Σωστό ή λάθος, δεν τους απασχολεί. Το είπαν και από εκεί και πέρα είναι θέμα υπερηφάνειας. Θα το υπερασπιστούν όσο και να τους κοστίσει. Θα "εκτεθούν" στα μάτια της παγκόσμιας κοινωνίας; Τι θα πουν οι ξένοι; Ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι "μπάσταρδοι", που δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους ήρωες προγόνους τους; Το "φαινόμενο" αρχίζει πλέον κι ανεβάζει "θερμοκρασία". Τα μάτια "λάμπουν" και ένας λαός ολόκληρος βλέπει τον πόλεμο σαν "ευκαιρία" ανάδειξης και επανασύνδεσης με το "λαμπρό" παρελθόν.
Ο ελληνικός λαός είναι ο ΜΟΝΟΣ ΛΑΟΣ στον κόσμο που μέσα σε διάρκεια πέντε χρόνων ΝΙΚΗΣΕ με τον πιο απόλυτο τρόπο δύο "αυτοκρατορίες" και έγινε η αιτία της απόλυτης καταστροφής μιας τρίτης ακόμα μεγαλύτερης. Την ίδια στιγμή το αγγλοκρατούμενο ελληνικό κράτος των χαφιέδων έχασε καί τους δύο αυτούς πολέμους. Τι σημαίνει αυτό το φαινομενικά αντιφατικό; Πώς είναι δυνατόν ένας λαός να κερδίσει δύο πολέμους τη στιγμή που το κράτος του έχασε καί στους δύο;
Τον πόλεμο με τους Ιταλούς τον κέρδισε ο ελληνικός λαός μόνος του. Αυτός στήριξε τις λίγες μονάδες του τακτικού στρατού, που βρίσκονταν στα σύνορα. Ο λαός ήταν αυτός ο οποίος ανέλαβε τη διοικητική του μέριμνα. Έπλεκε, επιδιόρθωνε, μαγείρευε και κουβαλούσε ό,τι χρειαζόταν, για να πολεμάνε οι στρατιώτες. Ο λαός ανέλαβε τον εφοδιασμό του. Ο λαός ανέλαβε την περίθαλψή του. Ανήλικοι και γυναίκες κουβαλούσαν όπλα και πυρομαχικά εκεί όπου υπήρχε ανάγκη. Δεν σταμάτησε όμως μόνον σ' αυτά. Ο λαός μπήκε και στην ίδια τη μάχη. Αυτός ανέλαβε τις ειδικές "δυνάμεις" του. Υλοτόμοι έγιναν οι ιχνηλάτες του στρατού. Τσομπάνηδες έγιναν οι ‘καταδρομείς" του.
Ο λαός νίκησε τους Ιταλούς. Αυτός τους απώθησε από την Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος εκείνον τον πόλεμο τον είχε χαμένο. Αυτό είναι κάτι το πρωτοφανές για τη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία. Ηττήθηκε ένας πανίσχυρος στρατός από μεμονωμένες στρατιωτικές μονάδες και από έναν λαό. Δεν υπήρχε καν κεντρική διοίκηση. Δεν υπήρχε κεντρικό στρατηγείο. Οι αγγλόδουλοι της Αθήνας θεωρούσαν τον πόλεμο τόσο χαμένο, που δεν είχαν μπει στον κόπο οι στρατηγοί να πάνε στο μέτωπο για να ρίξουν έναν πυροβολισμό ή να δώσουν μια εντολή επίθεσης.
Το αρχιτρωκτικό, που παρίστανε τον αρχιστράτηγο του ελληνικού στρατού, δεν είχε μετακινήσει καν το επιτελείο του από την Αθήνα. Ο αρχιστράτηγος Παπάγος ήταν μόνον για "ταρατατζούμ και παράτες". Να φιλάει χέρια βασιλέων και πρέσβεων. "Ήρωας" σε καιρό ειρήνης να φοράει παράσημα, να κυνηγάει "κομμουνιστοσυμμορίτες" και να μοιράζει οικόπεδα σε στρατιωτικούς. Στον πόλεμο, που διεξήχθη επί των ημερών της αρχιστρατηγίας του, απλά δεν συμμετείχε. Από τις εφημερίδες έμαθε ο "αρχιστράτηγος" ότι ο στρατός του νίκησε τους Ιταλούς. Δεν είχε το ζώον ούτε την ευθιξία ν' αυτοκτονήσει για το μοναδικό και παγκόσμιο ρεκόρ στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Αρχιστράτηγος, που η νίκη του στρατού του να τον βρήκε με τις πιτζάμες μακριά από το μέτωπο της μάχης, δεν έχει ξαναϋπάρξει κι ούτε πρόκειται να υπάρξει. Ούτε ως απλός περίεργος παρατηρητής δεν είχε δει το πεδίο της μάχης. Ό,τι θυμόταν από την εποχή που ήταν ανθυπολοχαγός.
Η νίκη των Ελλήνων έκανε αίσθηση παγκοσμίως, εφόσον την ίδια εκείνη εποχή μια τεράστια Γαλλία έπεφτε στα χέρια του "άξονα" χωρίς καμία αντίσταση. Ο Χίτλερ γελούσε με τον Μουσολίνι. Γελούσε, γιατί δεν γνώριζε τι συμβαίνει. Επιτέθηκε κι αυτός στην Ελλάδα. Απέναντί του βρήκε κι αυτός δύο διαφορετικές καταστάσεις. Το κράτος της Αθήνας ήθελε να παραδοθεί και ο λαός αρνούνταν. Αξιωματικοί του ελληνικού στρατού αρνούνταν να πολεμήσουν και οι φαντάροι δεν εγκατέλειπαν τις θέσεις τους. Έδιναν άδειες στους στρατιώτες να επιστρέψουν στα σπίτια τους και δεν έφευγε κανένας.
Ο Χίτλερ είδε πώς είναι να πολεμάς έναν λαό χωρίς στρατιωτική ηγεσία. Από το πουθενά είχε απώλειες. Ο στρατός ήταν διαλυμένος και τα φυλάκια αντιστέκονταν χωρίς κανέναν απώτερο σκοπό. Απλά αυτοί οι οποίοι ήταν μέσα δεν ήθελαν να νικηθούν. Δεν τους ένοιαζε τίποτε άλλο. Δεν το έκαναν βάση κάποιου εναλλακτικού σχεδίου. Απλά δεν ήθελαν να γυρίσουν στα σπίτια τους νικημένοι. Δεν ήθελαν να τους πουν οι συντοπίτες τους ότι, στη μία και μοναδική φορά που τους δόθηκε η ευκαιρία να γίνουν ήρωες, αυτοί εγκατέλειψαν "Θερμοπύλες". Το αποτέλεσμα; Χωρίς επίσημο αντίπαλο ο γερμανικός στρατός καθυστερούσε επικίνδυνα και είχε μεγάλες απώλειες. Όταν έφτασε η ώρα της Κρήτης, τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Το τίμημα σε χρόνο και σε έμψυχο υλικό ήταν ακόμα πιο μεγάλο. Ο πιο ισχυρός στρατός του κόσμου "μάτωνε" από τον "στρατό" της "τσουγκράνας" και του "δρεπανιού". Ο Χίτλερ είχε μάθει αυτό το οποίο δεν ήξερε κι ο Ξέρξης.
Όπως ήταν φυσικό η μάχη των Ελλήνων χάθηκε. Οι Γερμανοί μπήκαν ως κατακτητές στην Ελλάδα. Ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων αυτήν τη φορά δεν έμαθε για νίκη του από τις εφημερίδες. Τουλάχιστον είχε γλιτώσει και το "ταξίδι" στον Βορά. Τώρα ετοίμαζε τις βαλίτσες του, για να φύγει εκτός Ελλάδας. Τον ελληνικό λαό θα τον παρατούσε η ηγεσία του στο έλεος των κατακτητών, για να τον "σώσει" μακροπρόθεσμα. Όταν οι Έλληνες ετοιμάζονταν να υπομείνουν το αβάστακτο, οι ηγέτες τους έκλειναν δωμάτια σε ξενοδοχεία του εξωτερικού.
Ανάμεσα σ' αυτούς και η στρατιωτική ηγεσία. Ο αρχιστράτηγος ήταν έτοιμος και με τις βαλίτσες στο χέρι. Ξαφνικά οι πολιτικοί "ηγέτες" τού χρεώνουν τις ήττες και δεν τον παίρνουν μαζί τους. Κλάμα ο αρχιστράτηγος. Και πάλι δεν είχε τη στοιχειώδη ντροπή ν' αυτοκτονήσει. Και πάλι κάνει το κορόιδο, όταν ο λαός θρηνεί χιλιάδες θύματα, τα οποία έπεσαν ηρωικά για έναν εθνικό σκοπό, για τον οποίο ο αρχιστράτηγος πληρωνόταν να τον δει από απόσταση και δεν έκανε ούτε αυτό..........}
ΠΗΓΗ.ΕΑΜ ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΠΡΕΧΤ[Ενα άρθρο τού Δ.Σαραντάκου]


Σε συνέδριο «για την υπεράσπιση της κουλτούρας», που έγινε στο Παρίσι το 1935, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ παρουσίασε ένα σχετικά σύντομο αλλά εξαιρετικά περιεκτικό και εύστοχο κείμενο με τον τίτλο: «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια». Αξίζει τον κόπο να το ξαναδούμε, ιδίως να το έχουν στο μυαλό τους όσοι καταγίνονται με το γράψιμο σε εφημερίδες και περιοδικά.
Γράφει λοιπόν ο Μπρεχτ:
«Όποιος σήμερα θέλει να πολεμήσει την ψευτιά και την αμάθεια και να γράφει την αλήθεια, έχει να ξεπεράσει το λιγότερο πέντε δυσκολίες:
1. Πρέπει να έχει το θάρρος να γράφει την αλήθεια, που παντού την καταπνίγουν.
2. Να έχει την εξυπνάδα να την αναγνωρίσει, παρ’ όλο που τη σκεπάζουν παντού.
3. Να έχει την τέχνη να την κάνει εύχρηστο όπλο.

4. Να διαθέτει την κρίση σε ποιους θα την πει, ώστε στα χέρια τους η αλήθεια να αποχτήσει δύναμη.
5. Τέλος, να έχει την πονηριά για να τη διαδώσει, κάτω από τη μύτη αυτών που ελέγχουν τα μέσα πληροφόρησης.
Νομίζω πως δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για όποιον θέλει να γράφει, ανεξαρτήτως αν κάποτε δημοσιευτούν ή όχι τα κείμενά του.
Αν θέλουμε, για παράδειγμα, να γράψουμε για τη σημερινή οικονομική και πολιτική κρίση, κινούμενοι μέσα στο πνεύμα του Μπρεχτ, νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσουμε με τη σωστή χρήση των λέξεων και των όρων. «Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις» που λέγανε και οι Αρχαίοι ημών (πιο συγκεκριμένα, ο Αντισθένης).
Ας αρχίσουμε λοιπόν με τον όρο κρίση. Για ποια κρίση μιλάμε; Γιατί δεν υπάρχει μία αλλά τρεις, τουλάχιστον, κρίσεις: Η κρίση του κεφαλαίου (μείωση κερδών, χρεωκοπία επιχειρήσεων, υπολειτουργία εγκαταστάσεων), η κρίση των δημόσιων οικονομικών (αύξηση των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους, μείωση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος) και η κρίση της εργασίας (αύξηση της ανεργίας, μείωση των μισθών, απώλεια ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων).
Εφόσον λοιπόν δεν πρόκειται για μία και ενιαία κρίση, δεν μπορεί να μιλάμε για κάποια ενιαία και καθολικά αποδεχτή πρόταση για την έξοδο από την κρίση.
Το δεύτερο βήμα είναι να διαχωρίσουμε τις αλήθειες από τα ψέματα, γιατί τόσο οι διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες όσο και τα παπαγαλάκια τους στον Τύπο και την Τηλεόραση, μας έχουν φλομώσει στα ψέματα.
Ψέμα είναι πως το ελληνικό δημόσιο χρέος, που πλησιάζει στα 120% του ΑΕΠ, είναι από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Της Ιαπωνίας είναι 200% και πολλών άλλων ισχυρών, υποτίθεται, οικονομιών, ανώτερο από το δικό μας.
Ψέμα είναι πως το δημόσιο χρέος αυξήθηκε λόγω των κοινωνικών παροχών και της αύξησης των μισθών. Κατά την 35ετία 1975 – 2005, το δημόσιο χρέος το αύξησαν η μείωση των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη του κεφαλαίου και στη μεγάλη περιουσία, από 45% – 40% (το1981) στο 25%, και οι ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων τομέων και επιχειρήσεων, που στέρησαν από τον κρατικό προϋπολογισμό σημαντικά έσοδα.
Ψέμα είναι πως έχουμε υπερβολικά πολλούς δημόσιους υπάλληλους. Η Δανία, η Σουηδία, η Ολλανδία και η Ιταλία έχουν, αναλογικά με τον πληθυσμό τους, πολύ περισσότερους. Απλώς εκεί ο κρατικός μηχανισμός είναι σωστά οργανωμένος, η Διοίκηση έχει αποδεσμευτεί από την Κυβέρνηση και συνεπώς εκεί οι δημόσιοι υπάλληλοι δουλεύουν.
Το τρίτο βήμα είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στον καναπέ και την τηλεόραση από τη μία και στη συζήτηση και τη δράση, από την άλλη. Να διαλέξουμε δηλαδή αν θα είμαστε παθητικοί θεατές και άκριτοι καταναλωτές ή ενεργοί και υποψιασμένοι πολίτες.
Θα πρέπει να δείξουμε στους γνωστούς και φίλους πως σήμερα γίνεται, σε παγκόσμια κλίμακα, αναμέτρηση ανάμεσα στον κόσμο του Κεφαλαίου και τον κόσμο της Εργασίας, μεγαλύτερη ίσως από εκείνη που ακολούθησε την κρίση του 1929 και η οποία κλόνισε κυριολεκτικά τα θεμέλια του καπιταλισμού. Μόνο που η μόνη δύναμη που θα μπορούσε να επιταχύνει την ανατροπή του ήταν τότε απασχολημένη με τη λύση του προβλήματος αν ο Μπουχάριν, ο Κάμενεφ και ο Ζηνόβιεφ ήταν προδότες ή όχι.
Τελικά η κρίση αυτή, που προκάλεσε από τη μια μεριά τα Λαϊκά Μέτωπα και από την άλλη την άνοδο του Φασισμού, λύθηκε μόνο με τον παγκόσμιο πόλεμο. Μόνο που σήμερα παγκόσμιος πόλεμος δεν έχει προοπτική. Εξ αιτίας των πυρηνικών όπλων θα κατέληγε σε αυτοκτονία της Ανθρωπότητας. Γίνονται βέβαια παντού μικροπόλεμοι, αλλά αυτοί δε λύνουν το πρόβλημα.
Η λύση θα έρθει από αλλού: Όταν γίνει κοινή συνείδηση πως μια επιχείρηση μπορεί θαυμάσια να λειτουργήσει χωρίς κεφαλαιούχους, είναι όμως αδύνατο να σταθεί έστω και μια μέρα χωρίς τους εργαζόμενους σ’ αυτήν.

Σε συνέδριο «για την υπεράσπιση της κουλτούρας», που έγινε στο Παρίσι το 1935, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ παρουσίασε ένα σχετικά σύντομο αλλά εξαιρετικά περιεκτικό και εύστοχο κείμενο με τον τίτλο: «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια». Αξίζει τον κόπο να το ξαναδούμε, ιδίως να το έχουν στο μυαλό τους όσοι καταγίνονται με το γράψιμο σε εφημερίδες και περιοδικά.
Γράφει λοιπόν ο Μπρεχτ:
«Όποιος σήμερα θέλει να πολεμήσει την ψευτιά και την αμάθεια και να γράφει την αλήθεια, έχει να ξεπεράσει το λιγότερο πέντε δυσκολίες:
1. Πρέπει να έχει το θάρρος να γράφει την αλήθεια, που παντού την καταπνίγουν.
2. Να έχει την εξυπνάδα να την αναγνωρίσει, παρ’ όλο που τη σκεπάζουν παντού.
3. Να έχει την τέχνη να την κάνει εύχρηστο όπλο.
4. Να διαθέτει την κρίση σε ποιους θα την πει, ώστε στα χέρια τους η αλήθεια να αποχτήσει δύναμη.
5. Τέλος, να έχει την πονηριά για να τη διαδώσει, κάτω από τη μύτη αυτών που ελέγχουν τα μέσα πληροφόρησης.
Νομίζω πως δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για όποιον θέλει να γράφει, ανεξαρτήτως αν κάποτε δημοσιευτούν ή όχι τα κείμενά του.
Αν θέλουμε, για παράδειγμα, να γράψουμε για τη σημερινή οικονομική και πολιτική κρίση, κινούμενοι μέσα στο πνεύμα του Μπρεχτ, νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσουμε με τη σωστή χρήση των λέξεων και των όρων. «Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις» που λέγανε και οι Αρχαίοι ημών (πιο συγκεκριμένα, ο Αντισθένης).
Ας αρχίσουμε λοιπόν με τον όρο κρίση. Για ποια κρίση μιλάμε; Γιατί δεν υπάρχει μία αλλά τρεις, τουλάχιστον, κρίσεις: Η κρίση του κεφαλαίου (μείωση κερδών, χρεωκοπία επιχειρήσεων, υπολειτουργία εγκαταστάσεων), η κρίση των δημόσιων οικονομικών (αύξηση των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους, μείωση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος) και η κρίση της εργασίας (αύξηση της ανεργίας, μείωση των μισθών, απώλεια ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων).
Εφόσον λοιπόν δεν πρόκειται για μία και ενιαία κρίση, δεν μπορεί να μιλάμε για κάποια ενιαία και καθολικά αποδεχτή πρόταση για την έξοδο από την κρίση.
Το δεύτερο βήμα είναι να διαχωρίσουμε τις αλήθειες από τα ψέματα, γιατί τόσο οι διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες όσο και τα παπαγαλάκια τους στον Τύπο και την Τηλεόραση, μας έχουν φλομώσει στα ψέματα.
Ψέμα είναι πως το ελληνικό δημόσιο χρέος, που πλησιάζει στα 120% του ΑΕΠ, είναι από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Της Ιαπωνίας είναι 200% και πολλών άλλων ισχυρών, υποτίθεται, οικονομιών, ανώτερο από το δικό μας.
Ψέμα είναι πως το δημόσιο χρέος αυξήθηκε λόγω των κοινωνικών παροχών και της αύξησης των μισθών. Κατά την 35ετία 1975 – 2005, το δημόσιο χρέος το αύξησαν η μείωση των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη του κεφαλαίου και στη μεγάλη περιουσία, από 45% – 40% (το1981) στο 25%, και οι ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων τομέων και επιχειρήσεων, που στέρησαν από τον κρατικό προϋπολογισμό σημαντικά έσοδα.
Ψέμα είναι πως έχουμε υπερβολικά πολλούς δημόσιους υπάλληλους. Η Δανία, η Σουηδία, η Ολλανδία και η Ιταλία έχουν, αναλογικά με τον πληθυσμό τους, πολύ περισσότερους. Απλώς εκεί ο κρατικός μηχανισμός είναι σωστά οργανωμένος, η Διοίκηση έχει αποδεσμευτεί από την Κυβέρνηση και συνεπώς εκεί οι δημόσιοι υπάλληλοι δουλεύουν.
Το τρίτο βήμα είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στον καναπέ και την τηλεόραση από τη μία και στη συζήτηση και τη δράση, από την άλλη. Να διαλέξουμε δηλαδή αν θα είμαστε παθητικοί θεατές και άκριτοι καταναλωτές ή ενεργοί και υποψιασμένοι πολίτες.
Θα πρέπει να δείξουμε στους γνωστούς και φίλους πως σήμερα γίνεται, σε παγκόσμια κλίμακα, αναμέτρηση ανάμεσα στον κόσμο του Κεφαλαίου και τον κόσμο της Εργασίας, μεγαλύτερη ίσως από εκείνη που ακολούθησε την κρίση του 1929 και η οποία κλόνισε κυριολεκτικά τα θεμέλια του καπιταλισμού. Μόνο που η μόνη δύναμη που θα μπορούσε να επιταχύνει την ανατροπή του ήταν τότε απασχολημένη με τη λύση του προβλήματος αν ο Μπουχάριν, ο Κάμενεφ και ο Ζηνόβιεφ ήταν προδότες ή όχι.
Τελικά η κρίση αυτή, που προκάλεσε από τη μια μεριά τα Λαϊκά Μέτωπα και από την άλλη την άνοδο του Φασισμού, λύθηκε μόνο με τον παγκόσμιο πόλεμο. Μόνο που σήμερα παγκόσμιος πόλεμος δεν έχει προοπτική. Εξ αιτίας των πυρηνικών όπλων θα κατέληγε σε αυτοκτονία της Ανθρωπότητας. Γίνονται βέβαια παντού μικροπόλεμοι, αλλά αυτοί δε λύνουν το πρόβλημα.
Η λύση θα έρθει από αλλού: Όταν γίνει κοινή συνείδηση πως μια επιχείρηση μπορεί θαυμάσια να λειτουργήσει χωρίς κεφαλαιούχους, είναι όμως αδύνατο να σταθεί έστω και μια μέρα χωρίς τους εργαζόμενους σ’ αυτήν.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ για την εφημεριδα της Μυτιλήνης "Εμπρος"

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ[ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΒΕΡΕΤΤΑ]


ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.
ΠΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;
ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΜΙΑΣ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ. ΤΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΜΙΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΜΕΤΡΗΤΟΣ. ΕΓΩ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΕΣ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΓΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΑΠΡΟΣΜΕΤΡΗΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΛΗΡΟΔΟΤΗΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ. ΤΙ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΛΟΙΠΟΝ;
Η ΠΡΑΞΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ – ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ – ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ. ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΑΠΟΔΕΧΘΩ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΝΩ ΚΑΙ ΑΝΤΑΞΙΟΣ ΤΗΣ.

ΔΗΛΑΔΗ:
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΗΡΩΑΣ ΚΑΙ ΗΜΙΘΕΟΣ ΟΠΩΣ ΕΚΕΙΝΟΙ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΕΓΑΣ ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΘΕΩΡΩ ΚΑΘΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΦΥΣΗΣ ΘΕΟ ΚΑΙ ΘΕΑ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΕΓΑΣ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΙΝΑ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΥΠΟΙΚΙΛΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΗΓΗΘΩ ΤΗ ΝΕΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΩ ΚΑΘΕ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΧΡΥΣΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΥΠΗΡΞΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΝΑ ΤΟΝ ΒΕΛΤΙΩΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΠΙΒΟΥΛΗ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΔΙΔΑΞΩ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΙΜΩ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΥΣ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΙΜΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΙΜΩ ΤΙΣ ΜΟΥΣΕΣ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΜΟΙΑΣΩ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΟΥ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ: ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ;
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΕΛΕΤΩ ΜΕ ΠΑΘΟΣ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΜΩ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΩΣ ΙΔΑΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ, ΩΡΑΙΩΝ, ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΕΒΟΜΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΦΥΣΗ, ΤΟΣΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΟΥ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΖΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗ ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΩΣ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΘΕ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΩ ΔΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ, ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΥΙΟΘΕΤΩ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΠΑΡΑ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΘΕΩΡΩ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟΤΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΟΥ ΒΙΟ. ΔΙΟΤΙ Η ΤΕΧΝΗ ΚΡΥΒΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.
ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΝΕΝΟΣ. ΟΥΤΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΟ ΤΟΥ.
ΕΓΩ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΠΟΡΩ, ΑΝ ΘΕΛΩ, ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΘΕΟ. Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ. ΜΠΟΡΩ ΑΚΟΜΗ, ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΩ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΘΕΩΝ. ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΩΝ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥΣ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΜΟΥ.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΜΟΥ.
ΤΟΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΙΣΤΗ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΑ ΘΕΟ: «ΦΙΛΕ ΖΕΥ»!!!
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ, ΟΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ. ΟΡΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΣΑ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟΙ. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ. ΤΟΥ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΩ ΚΟΣΜΟΥ. ΤΟΥ ΟΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ.
ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ.
ΔΙΟΤΙ ΕΚΕΙ ΤΕΙΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟ ΧΑΟΣ, ΚΑΙ ΕΝΩ ΤΕΙΝΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΑ, ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ. ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΕΙ Η ΑΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ. Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗ ΑΙΩΝΙΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ.
ΒΡΕΙΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΟ ΧΩΡΙΣ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΔΕΙΞΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΟ ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ.

Ο ΜΥΘΟΣ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΕΙ ΤΡΥΦΕΡΑ, ΑΠΑΛΑ, ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΑ, ΗΔΟΝΙΚΑ, ΔΙΟΤΙ Ο ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΕΕΣ. ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ;
ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΦΥΣΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΧΑΡΗ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΥΠΗΡΧΕ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΦΤΙΑΞΕ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΟΠΩΣ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΣΟΦΟΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΜΟΥ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ:

«ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΝΔΕ, ΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΑΠΑΝΤΩΝ
ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΘΕΩΝ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ
ΑΛΛ' ΗΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΣΤΑΙ ΠΥΡ
ΑΕΙΖΩΟΝ ΑΠΤΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ
ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ».

«ΤΟΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΟΣ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΠΛΑΣΕ
ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΥΡ
ΖΩΝΤΑΝΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΤΡΟ ΑΝΑΒΕΙ ΚΑΙ ΜΕ
ΜΕΤΡΟ ΣΒΗΝΕΙ».

ΩΡΑΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΑΛΛΑ Η ΖΩΗ;
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ; Η ΚΟΙΝΗ, ΜΙΚΡΗ ΚΙ ΑΣΗΜΑΝΤΗ – ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΑΡΚΕΤΟΙ – ΖΩΟΥΛΑ ΜΑΣ;
ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ;
ΛΙΓΟ ΤΗ ΛΑΣΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΟΥΜΕ ΚΑΙ … ΙΔΟΥ Η ΕΣΤΙΑ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ Η ΗΡΑ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΥ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ Ο ΕΡΜΗΣ, ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΩΣ ΚΕΡΔΩΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΟΤΙ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ: Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΙΚΑΝΟΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ, Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΝΕΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ. ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ, Ο ΔΙΓΕΝΗΣ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΕΥΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ, ΤΗΝ ΜΕΘΕΞΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΠΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ. ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΝ…ΚΑΙ ΙΔΟΥ…ΚΑΙ ΙΔΟΥ…

ΑΡΚΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ.
ΑΠΟΚΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Ο,ΤΙ ΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ. ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑ. ΑΡΚΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΦΗΓΗΘΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΥΘΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ; ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΟΜΩΝΥΜΗ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΜΥΡΙΑ ΒΑΣΑΝΑ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΩΣΠΟΥ ΤΟΝ ΞΑΝΑΒΡΗΚΕ, ΣΜΙΞΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΛΕΟΝ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΑΠΟΚΤΗΣΑΝ ΜΙΑ ΘΥΓΑΤΕΡΑ: ΤΗΝ ΗΔΟΝΗ. Η ΨΥΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ. ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΥΡΕΣΕΩΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΒΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΣΗΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙ'ΑΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΠΑΡΕΑΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ, ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ, ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΨΩΜΙΟΥ, ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ ΤΟΥ ΕΥΩΔΙΑΣΤΟΥ, ΤΟΥ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ. ΥΠΑΡΧΕΙ.
Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ.
Η ΤΗΝ ΑΠΟΚΗΡΥΣΣΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΩ ΤΟΥΡΚΟΡΑΓΙΑΣ / ΦΡΑΓΚΟΡΑΓΙΑΣ ΡΩΜΙΟΣ Η ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΙΝΟΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ.
Η ΠΡΑΞΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ, ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!

Μάριος Βερέττας

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

ΜΩΡΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΠΑΜΕ......


Μετά τα κλειδιά της οικονομίας τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου παραδίδει και τα κλειδιά της Ασφάλειας και της Άμυνας της χώρας στους δανειστές της. Συγκεκριμένα, το “who is who” (ποιος είναι ποιος) ενός εκάστου στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων, διπλωμάτη κ.ο.κ θα...παραδοθεί στην «τρόικα» μέσω της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων που είναι ήδη σε εξέλιξη. Και μέσω της «τρόικας» Κύριος οίδε πού μπορεί να φθάσουν το στοιχεία αυτά…
Η απογραφή μπορεί, λοιπόν, να έχει γενικώς θετική στόχευση, κρίσιμες όμως παράμετροι δεν έχουν προσεχθεί αρκετά όπως θα φανεί και στη συνέχεια. Εν πρώτοις η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων επιβλήθηκε από την «τρόικα» μέσω του Μνημονίου, με απώτερο σκοπό να προχωρήσουν σε περαιτέρω…ελάφρυνση των κονδυλίων που αφορούν στη μισθοδοσία.

Όμως, η «τρόικα» παρήγγειλε τη δουλειά και στην «τρόικα» θα παραδοθούν όλα τα στοιχεία των απογεγραμμένων δημοσίων υπαλλήλων. Έτσι. μέσα σε ένα CD θα μπορεί να δει κανείς προσωπικά δεδομένα, όπως διεύθυνση και τηλέφωνο κατοικίας, κινητό τηλέφωνο και email. Ακόμη, φορέα απασχόλησης και φορέα οργανικής θέσης, βαθμό και θέση ευθύνης και άλλες πληροφορίες που ζητά το υπουργείο Εσωτερικών, μέσω του σχετικού εντύπου.

Ποιοι όμως θα βρίσκονται στη λίστα καταγραφής;

Αναλυτικά, υποχρέωση απογραφής έχουν, μεταξύ των χιλιάδων άλλων δημοσίων υπαλλήλων, και «τα μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος, αλλά και το επί θητεία και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου στρατιωτικό και ένστολο προσωπικό των υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Προστασίας του Πολίτη (π.χ. στρατιωτικοί πενταετούς θητείας, εποχικοί πυροσβέστες κλπ, όπως διευκρινίζεται στη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών.
Δεν εξαιρούνται οι διπλωματικοί υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών, ούτε ακόμη και το διπλωματικό και πολιτικό προσωπικό που υπηρετεί στο εξωτερικό, καθώς επίσης και το προσωπικό που έχει προσληφθεί ως επιτόπιο προσωπικό στις υπηρεσίες του εξωτερικού. Στους παραπάνω προσθέστε επίσης «τους μετακλητούς ειδικούς συμβούλους, ειδικούς συνεργάτες των γραφείων των μελών της κυβέρνησης και των υφυπουργών, των γραφείων των γενικών και ειδικών γραμματέων, των γραφείων προέδρων και αντιπροέδρων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου», του σκληρού, δηλαδή, πυρήνα του Κράτους, εκεί όπου λαμβάνονται οι κυβερνητικές αποφάσεις.
Με δυο λόγια, όποιοι κατορθώσουν να βάλουν στο χέρι τα αρχεία, θα έχουν στη διάθεση τους και την ατομική… ακτινογραφία καθενός εκ των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, της ΕΛΑΣ, συμβούλων, υπουργών κ.ο.κ.
Οι μόνοι, τελικώς που ενδεχομένως να γλιτώσουν από τη γνωστοποίηση των προσωπικών τους στοιχείων, είναι οι υπάλληλοι της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, όπου «λόγω της ιδιαιτερότητας της, θα δημιουργήσει ηλεκτρονική βάση δεδομένων για το προσωπικό της σε μορφή MICROSOFT EXCEL με φροντίδα της διεύθυνσης Διοικητικού.

Εφημερίδα ΠΑΡΟΝ – 18.07.2010

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

ΟΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ[ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΩΜΕΝΙΔΗ]


ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ !! Η ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΝ !! ΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ !!!!!!!!

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΠΡΟΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΧΑΡΑ !! ΚΑΙ ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ !!!!!!!!!!

ΤΙ ΒΟΛΙΚΟ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[...Δυo καραμέλες πιπιλάνε τον τελευταίο καιρό κάποιοι που είναι -είτε
περνιούνται για- διαμορφωτές της κοινής γνώμης, ακόμα και για πνευματικοί
ταγοί. Η πρώτη αφορά τη συλλογική ευθύνη των Ελλήνων για τη σημερινή
κατάντια. «Όλοι δεν κλέψαμε» ρωτάνε «ποιός λίγο, ποιός πολύ την εφορία;
Όλοι δεν ενισχύσαμε στην πράξη αισχρούς θεσμούς όπως το φακελάκι ή το
γρηγορόσημο; Όλων μας η αδρεναλίνη δεν εκτινάχθηκε στα ύψη με τους
Ολυμπιακούς Αγώνες; Εμείς, εν τέλει, δεν αναδείξαμε διά της ψήφου μας τις
ηγεσίες που οδήγησαν το εθνικό σκάφος στα βράχια; Ας κάτσει λοιπόν τώρα ο
κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και ας κωπηλατήσει αγόγγυστα μέχρι το τέλος
της ζωής του, αφού πρώτα αυτομαστιγωθεί και ικετέψει γοερά τη συγγνώμη των
ουρανών ή έστω των παιδιών του…»

Τέτοια αντίληψη δεν επικράτησε ούτε μετά από τη συντριβή του Τρίτου Ράιχ.
Κανένας δεν κατέστησε τον ταπεινό θείο Γιόχαν απ’ το Ντύσσελντορφ συνένοχο
του Αδόλφου Χίτλερ, όπως συμβαίνει σήμερα με τον μπάρμπα Μήτσο από τα
Γρεβενά, που υποδεικνύεται αν όχι ως η ρίζα του κακού, ως η αναγκαία
τουλάχιστον προϋπόθεσή του, εφόσον δεν αντέδρασε εγκαίρως στη σαπίλα. Τι
δεν αντέδρασε; Ενσωματώθηκε σε αυτήν, ροκανίζοντας στο μέτρο των δυνάμεών
του τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις! Όφειλε δηλαδή ο μπάρμπα Μήτσος απ’τα
Γρεβενά να κλείσει τα αυτιά του στις σειρήνες (που τραγουδούσαν επί τριάντα
χρόνια στη διαπασών) και να κάνει το κορμί του κυματοθραύστη της διαφθοράς…

Αν πεις δε για την κόρη του, εκείνη κι αν ευθύνεται για τη χρωκοπία του
δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων: Παρέδιδε επί χρόνια ιδιαίτερα
μαθήματα έναντι δεκαπέντε ευρώ την ώρα δίχως να κόβει αποδείξεις! Η δήλωση
εισοδήματός της ήταν σχεδόν μηδενική. Τόλμησε να πιστέψει –ποια; η θυγατέρα
ενός επαρχιώτη μικροεμπόρου- πως δικαιούται να’χει το αυτοκινητάκι της, να
βγαίνει κάπου-κάπου για ποτό, να πηγαίνει διακοπές. Έχαψε –οποία αφέλεια-
το παραμύθι της «ισχυρής Ελλάδας», που έχει οριστικά ξεφύγει απ’τη μιζέρια
του παρελθόντος. Ήρθε λοιπόν ο καιρός να πεινάσει, για να μάθει να μην
εμπιστεύεται πλέον κανέναν. Ούτε καν τον εαυτό της.

Θα ισχυριζόμουν πως η καραμέλα της συλλογικής ευθύνης είναι ό,τι πιο
ισοπεδωτικό και άρα πρόστυχο: Εξομοιώνει ηθικά τον εγκληματία
μεγαλοπρομηθευτή του δημοσίου και τον πολιτικό συνέταιρό του με τον απλό
πολίτη-μικροπαραβάτη. Επιμερίζει την ενοχή. Όλοι μαζί να ριχτούμε στην
κόλαση. (Κάποιοι, είτε τυχαία είτε μοιραία, θα πέσουν στα μαλακά…) Και όλοι μά όλοι !!!!
να λάβουμε άφεση αμαρτιών, εάν κάποτε γυρίσει ο τροχός.

Θα το ισχυριζόμουν άμα δεν υπήρχε η δεύτερη καραμέλα: Το να βαφτίζεται
γενικώς και αδιακρίτως η κρίση ευκαιρία και να παρουσιάζονται τα
εξουθενωτικά μέτρα περίπου σαν τις αναζωογονητικές αφαιμάξεις που
πραγματοποιούσαν οι μεσαιωνικοί γιατροί. «Η φτώχεια» σε διδάσκουν «θα μας
συνεφέρει. Θα μας βγάλει από τον καταναλωτικό λήθαργο. Θα ενισχύσει τη
δημιουργικότητά μας. Σε χαλεπούς άλλωστε καιρούς δεν μεγαλουργήσαμε;»

Δεν χρειάζεται να είσαι φωστήρας της ιστορίας ή της κοινωνιολογίας για να
τους απαντήσεις πως όχι: Η φτώχεια δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν. Φτώχεια
σημαίνει λιγότερες επιλογές, μικρότερη ελευθερία. Ο φτωχός δεν μπορεί ούτε
να ταξιδέψει ούτε να σπουδάσει ούτε καν να χωρίσει. Τα φτηνά προϊόντα
-υλικά και πνευματικά- είναι πλην εξαιρέσεων και φτηνιάρικα. Οι σπουδαίοι
καλλιτέχνες, στοχαστές, επαναστάτες σπανίως πένονταν. Ο Λεονάρντο Ντα
Βίντσι ζούσε τυχοδιωκτικά αλλά μποέμικα, κάνοντας αρπαχτές από φεουδάρχες.
Ο Κάρολος Μάρξ δεν θα’χε ποτέ γράψει το «Κεφάλαιο», εάν δεν τον υποστήριζε
ο βιομήχανος Ένγκελς. Το ταλέντο ενός παιδιού που γεννιέται στην ένδεια,
κατά κανόνα πάει στράφι. Και αν όντως σε περιόδους βαθιάς κρίσης
καταγράφονται υπερβάσεις, ηρωισμοί, παλλαϊκή ανάταση, αυτό συμβαίνει διότι
προβάλλεται και υπηρετείται το όραμα ενός καλύτερου μέλλοντος, μιάς
κοινωνίας πιο δίκαιης, απαλλαγμένης σίγουρα από τη φτώχεια.

Στη ζοφερή συγκυρία που μας έλαχε, έχουμε επείγουσα ανάγκη –προτού
κατασπαράξει ο ένας τον άλλον- από ένα πειστικό σχέδιο ανάκαμψης, μία
ρεαλιστική ελπίδα, μια καινούργια αφήγηση. Και πάντως όχι από τύπους που
κουνάνε αφ’υψηλού το δάχτυλο και μας κερνάνε καραμέλες-χρυσωμένα χάπια,
τόσο ωφέλιμα κι ανακουφιστικά όσο και το αλάτι πάνω στην πληγή.-]

του Χρήστου Χωμενίδη

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΑΣΧΗΜΙΑΣ


ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΙΟΥΛΑΣ ΣΕΡΓΗhttp://www.facebook.com/profile.php?id=1553883555#!/note.php?note_id=450522601286&id=1553883555&ref=mf

Καταστρέφεις τα πάντα γύρω σου. Δημιουργείς πανικό. Κάνεις ψυχολογικό πόλεμο.
Δημιουργείς φασαρία. Έχεις πολλά νεύρα και πρέπει να ηρεμίσεις. Πρέπει να ανακτήσεις την ψυχραιμία σου. Χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Νιώθεις ότι δεν έχεις πολύ χρόνο. Φεύγει γρήγορα περνάει σαν άνεμος και εσύ αναρωτιέσαι αν θα προλάβεις. Κοιτάζεσαι στον καθρέφτη σου βλέπεις την ασχήμια σου και τρομάζεις. Ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου και μουσκεύεις στον ιδρώτα. Όταν σε παίρνει ο ύπνος ξυπνάς από τους εφιάλτες σου.
Το παιχνίδι φεύγει από τον έλεγχο σου. Νιώθεις να χάνεις την εξουσία που είχες. Δεν έχεις πια τον σεβασμό των άλλων. Και φταις εσύ. Και το ξέρεις, κι αυτό κάνει χειρότερα τα πράγματα. Νόμιζες πως το βασίλειο σου θα είναι αιώνιο. Προσπαθείς να τα διορθώσεις, αλλά κάνεις σπασμωδικές κινήσεις από τον πανικό σου και τα χειροτερεύεις. Στην ουσία του θέματος βρίσκεσαι σε απόγνωση.
Και εγώ δεν σε λυπάμαι. Δεν έχω κακία απέναντι σου γιατί αυτό είναι προνόμιο όντων σαν εσένα, και γιατί κατανοώ την διαφορετικότητα μας, αλλά δεν σε λυπάμαι κιόλας. Δεν σου έφτανε το μισό μισό, όχι.. τα ήθελες όλα.
Και δεν σε αγαπώ, γιατί δεν αγαπώ το μίσος, τον υπέρ του μέτρου εγωισμό, την υπεροψία, την κενότητα του χαρακτήρα σου, την αδιαφορία σου προς τους αδύναμους, την βρωμιά που υπονοούν οι λέξεις σου.
Είσαι από αυτούς που θα βάλουν το νεογέννητο γατάκι μέσα στο βάζο, θα το ταίζεις με ένα λάστιχο και αυτό μεγαλώνοντας θα παίρνει το γεωμετρικό σχήμα του, ώστε να το πουλήσεις ως διακοσμητικό σε όντα σαν κι εσένα. Με σκοπό το κέρδος. Γιατί δεν πονάς κανέναν και τίποτα πέρα από τον εαυτό σου.
Είσαι από αυτούς που θα βομβαρδίσουν έναν τόπο χωρίς να σκεφτεί τον πόνο που θα προκαλέσει. Είσαι από αυτούς που δεν τους νοιάζει η ίδια η οικογένεια τους, που στον βωμό του κέρδους κι αυτή εύκολα θα θυσιαστεί.
Εσύ είσαι που θα μολύνεις ότι σκεφτείς. Σαν τεχνητό μικρόβιο που βγήκε από ένα εργαστήριο και δεν έχουμε τα αντισώματα να το πολεμήσουμε.
Είσαι συχνά η κεφαλή μιας οικογένειας, ο αφέντης μιας ομάδας, η ο άρχοντας μιας χώρας, που θα δώσει εντολές οι οποίες πρέπει να εκτελούνται πάση θυσία.
Αυτοθαυμάζεσαι. Δεν θα δεχτείς ποτέ την άρνηση από τους υποδεέστερους, αλλά και δεν θα αρνηθείς ποτέ τις εντολές των ανωτέρων σου.
Ασχολείσαι αποκλειστικά και μόνο σε ότι αφορά την δύναμη που προσφέρει αυτός ο υλιστικός πλανήτης, σε εξουσία του ανθρώπινου δυναμικού ώστε να μείνουν εγκλωβισμένοι εδώ μαζί σου, και το χρήμα.
Τάζεις πολλά και κάποιοι άνθρωποι, ενώ γεννήθηκαν με άλλες προδιαγραφές εξαπατήθηκαν, έχασαν τον δρόμο τους, και τώρα πια δεν έχουν προσωπικότητα δεν ζουν την δική τους ζωή, αλλά των άλλων.
Σε εσένα μιλάω κακάσχημο πλάσμα, που κάνεις τα πάντα για να είσαι μέσα στα πράγματα αυτού του κόσμου, γιατί βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι δεν θα πας πουθενά αλλού, διότι είσαι από αυτούς που θα είναι αιώνια εδώ.
Όλες τις ζωές σου εδώ θα τις ζήσεις.
Και κάθε φορά τρέχεις, βιάζεσαι να προλάβεις να κάνεις το χειρότερο που μπορείς παρασύροντας κι άλλους μαζί.

Και είμαστε και εμείς εδώ για κάποιο λόγο.
Ίσως με τον λόγο μας, με την στάση ζωής που έχουμε υιοθετήσει να σε εκνευρίζουμε, και να σε αναγκάζουμε να κάνεις εκείνες τις σπασμωδικές κινήσεις που λέγαμε.
Και κάνοντας αυτές τις κινήσεις ίσως κάποιοι από αυτούς που σε ακολουθούν να διαπιστώνουν κάτι, και έτσι να χάνεις που και που κάποιον οπαδό.
Βλέπεις εμείς, αστείο δίποδο, υπηρέτη της ασχήμιας, κατανοούμε πως παίζεται το παιχνίδι.
Και έτσι δεν θα μας βρεις γαντζωμένους στην ύλη για να μας πάρεις μαζί σου, αλλά ήρεμους με το κεφάλι μας ψηλά να ατενίζουμε τ ’αστέρια και να προσμένουμε να κλείσει ο κύκλος που τόσο σε τρομάζει, γιατί θα αλλάξουν μοιραία τα πράγματα.
Θα μας βλέπεις λοιπόν να μένουμε χαμογελαστοί, θα συνεχίσουμε να είμαστε αιώνια παιδιά, θα προσφέρουμε την γαλήνη σε όσους στέκονται δίπλα μας γιατί θα παίρνουν από την δύναμη μας, θα μας τάζεις διάφορα καλούδια αλλά θα σου σπάμε τα νεύρα με το να μην τα δεχόμαστε, θα προσπαθείς να μας τρομάξεις αλλά δεν θα μπορείς. Γιατί εμείς ετοιμαζόμαστε για τα πάντα από την ώρα που ήρθαμε εδώ, και θα μας βρίσκεις πάντα μπροστά σου.

Γιατί αυτές είναι αέναες μάχες στον χρόνο.

Με το ένα μάτι ανοιχτό να κοιμάσαι….

ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΕΣ....


Καλά που τόσα χρόνια μας μάθαιναν να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Έλληνες.

Χάσαμε την υπερηφάνεια μας καθώς τις κυβερνητικές ρεμούλες τις λούστηκε ο Λαός οπότε στο εξωτερικό συλλήβδην όλοι οι Έλληνες θεωρούμαστε πλέον άθλιοι απατεωνίσκοι.

Χάσαμε τις αμοιβές μας για να σωθεί η πατρίδα από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους ΜΟΝΟ.

Χάνουμε τα αυγά και τα καλάθια με τα ‘εργασιακά’.

ΧΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ? (τρώγοντας έρχεται η όρεξη!!!! Όπου να ‘ναι θα αμφισβητηθεί η Ελληνικότητα της Σάμου)

Το ένα βόδι μας καταχρέωσε ….
Το άλλο μοσχάρι θα μας ξεπουλήσει::::::

Πίσσα και πούπουλα και για τους 300 ……






Σιωπηρά Τουρκεύουν οι βραχονησίδες στο Αιγαίο - Απαγορεύεται να πλησιάζουν Έλληνες στη Λαδόξερα !

Καταγγελίες σοκ φθάνουν στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ απο κατοίκους στη Βόρεια Ελλάδα οι οποίες δυστυχώς επιβεβαιώνονται από ειδικό σήμα, του Λιμενικού.

Πρόκειται για την απαγόρευση ανάρτησης Ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα Λαδόξερα ή Ζουράφα καθώς και το δικαίωμα να αποβιβαστούν Έλληνες στην αδιαμφισβήτητα Ελληνική βραχονησίδα !

Όπως καταγγέλλουν οι πολίτες, το Λιμενικό απαγόρευσε τη μετάβαση, με την απίστευτη δικαιολογία ότι η ανάρτηση του ιστού της σημαίας ενδεχομένως να προκαλέσει ζημιές στο φάρο που υπάρχει στο έδαφος του νησιού...


Μήπως χρειαζόμαστε διαβατήριο για να επισκεφθούμε τις Ελληνικές βραχονησίδες;

Μήπως καμιά ειδική άδεια απο το Τουρκικό προξενείο κ.Πρωθυπουργέ;

Για όσους δεν γνωρίζουν η βραχονησίδα Ζουράφα ή Λαδόξερα βρίσκεται σε απόσταση 6 ναυτικών μιλίων βορειοανατολικά της Σαμοθράκης και αποτελεί βασικό στοιχείο οριοθέτησης των ελληνικών συνόρων προς τα ανατολικά, στον κρίσιμο χώρο του βορειοανατολικού Αιγαίου.

Δείτε τι σκαρφίστηκαν !

Το Λιμενικό εκτελώντας άνωθεν εντολές στην προσπάθεια να αποτρέψει τους Έλληνες να πλησιάζουν την Ελληνική βραχονησίδα απαγόρευσε ακόμη και την αλιεία στον πλούσιο αυτό ψαρότοπο.

Οι Έλληνες ψαράδες που περιπλέουν στη Λαδόξερα καταγγέλουν όμως ότι παρενοχλούνται συχνά από την Τουρκική Ακτοφυλακή, τη στιγμή όπου οι Τούρκοι ψαράδες ψαρεύουν εκεί ανενόχλητοι υπό την προστασία των Τούρκων.

Μήπως τελικά ο Παπανδρέου συνεχίζει το έργο του Σημίτη ;

Σε αντίθεση με τα Ίμια, το σημείο όπου βρίσκεται η βραχονησίδα Λαδόξερα , δεν αποτέλεσε ποτέ «γκρίζα ζώνη», δηλαδή η κυριότητα επί της νησίδας δεν έχει επισήμως αμφισβητηθεί ποτέ στο παρελθόν από την Άγκυρα.

Τι αλλάζει σιωπηρά στο Αιγαίο ;;;

Θυμάστε τη διαβεβαίωση Παπανδρέου οτι πετρέλαιο δεν έχουμε;;

Το όνομα Λαδόξερα δεν είναι καθόλου τυχαίο , όπως τυχαία δεν είναι και η ξαφνική έγνοια του Λιμεναρχείου για τον πλούσιο αυτό ψαρότοπο.

Η Λαδόξερα πήρε το όνομα της επειδή στο σημείο αυτό η θάλασσα "λαδώνει" κατα περιόδους αφού η "φλέβα" πετρελαίου που βρίσκεται εκεί είναι σε τόσο υψηλά επίπεδα που το πετρέλαιο αναβλύζει περιοδικά απο μόνο του !!!

Το γεγονός είναι γνωστό από την αρχαιότητα κατά την οποία φαίνεται ότι ήταν κατοικημένη περιοχή , αφού πάνω στη βραχονησίδα έχουν βρεθεί υπολείμματα αρχαίου οικισμού.

Η βραχονησίδα Λαδόξερα αποτελεί, υπόλειμμα αρχαϊκού ηφαιστειογενούς συμπλέγματος τεσσάρων νησιών, και λόγω του τεραστίου κοιτάσματος πετρελαίου το νησί βυθίζεται σταδιακά.

Καθόλου τυχαίο λοιπόν δεν είναι το ενδιαφέρον της Τουρκικής ακτοφυλακής που περιπολεί εκει προστατεύοντας δήθεν τους Τούρκους ψαράδες ... την ίδια στιγμή που το Ελληνικό Λιμενικό εκτελεί εντολές της κυβέρνησης απαγορεύοντας στους Έλληνες να πλησιάσουν !

Εάν όλα αυτά δεν είναι προδοσία και σιωπηρή παραχώρηση Εθνικής κυριαρχίας , τότε τί είναι ;

Που είναι τώρα η δήθεν αντιπολίτευση της ΝΔ; ... Ξεπλένει σκάνδαλά;
Ο "πατριωτικός" ΛΑΟΣ ; ... Η "εργατική" Aριστερά;

Που κρύβονται τώρα όλοι αυτοί οι δήθεν "αποκαλυπτικοί " δημοσιογράφοι που γράφουν επώνυμα ;;;

Σιωπηρά παίζουν όλοι το παιχνίδι τους για να κερδίσουν απο κάθε σπιθαμή Ελλάδας που ξεπουλιέται σιωπηρά...

Δείτε με τι πατριωτισμό φωνάζει ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος στο ΤΗΛΕΑΣΤΥ

"Συνέλληνες ξυπνάτε" λέει "Μπήκε λύκος στο μαντρί"

Μπράβο ρε "εθνοτσοπάνηδες" όλοι σας που προστατεύεται τα "προβατάκια" σας απο τους "λύκους" !!!!

Την άλλη μέρα βέβαια... πιστός στη γραμμή Καρατζαφέρη ... ο κ.Βελόπουλος ... Χέρι χέρι.... Σιωπηρά !!!

Και μετά αναρωτιέστε γιατί τα "πρόβατα" φωνάζουν "Να καεί ο η Βουλή" ]
Απο εναν αγανακτισμενο νεοελληνα...

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Ο.ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ[μια αρχαιολόγος αφηγειται]

Μια ενδιαφερουσα συνεντευξη στην Ελευθεροτυπια και την Ν.Ρασσιά της αρχαιολογου κ.ΟΛΓΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ..διαφαινεται η πικρα της ,για ολα εκεινα που ειδε κατα τις ανασκαφες στο Συνταγμα και την γυρω περιοχη και δεν θα δουμε ποτε εμεις...φυσικα θα ηταν περισσοτερο αποκαλυπτικη αν μπορουσε...κριμα για ολο αυτο τον αρχαιολογικο πλουτο που χαθηκε..ενα ακομα κριμα....
Είδε την Αθήνα του Πεισίστρατου, του Περικλή, του Αδριανού και του Οθωνα. Ακολούθησε τα βήματά τους στους πολυσύχναστους δρόμους της εποχής τους. Δροσίστηκε από το νεράκι της κοίτης του Ηριδανού. Περπάτησε σε μεγαλοπρεπή δημόσια κτίρια, μπήκε σε ρωμαϊκά λουτρά και άνοιξε εκατοντάδες τάφους.

Το Σύνταγμα ανασκάπτεται για το Μετρό
Η Ολγα Ζαχαριάδου είναι μία από τις αρχαιολόγους νέας γενιάς, μία από εκείνους τους αφανείς ήρωες που είχαν την ευθύνη για τις ατέλειωτες ανασκαφές στο κέντρο της Αθήνας. Από τα χέρια της πέρασαν σχεδόν όλα τα μεγάλα δημόσια έργα. Εσκαψε αναρίθμητα στρέμματα γης, από τη Λένορμαν ώς την πλατεία Συντάγματος και από την πλ. Κοτζιά μέχρι τον Εθνικό Κήπο, με σκοπό να περάσουν σύγχρονοι δρόμοι, οι συρμοί του Μετρό, για να γίνουν γκαράζ, να διαμορφωθούν πλατείες.

Πριν από λίγες μέρες, η δυναμική αυτή γυναίκα αποχαιρέτησε την Αρχαιολογική Υπηρεσία για να συνταξιοδοτηθεί. Της ζητήσαμε να μας αφηγηθεί την περιπέτειά της με τα μεγάλα δημόσια έργα της Αθήνας, που αποτελούν πλέον κι αυτά στοιχείο της ιστορίας της.

«Η περιπέτειά μου με τα δημόσια έργα ξεκινάει το 1984. Βρίσκομαι με άλλους συναδέλφους στον κόμβο που γίνεται στη συμβολή των οδών Λένορμαν και Κωνσταντινουπόλεως. Σκάβουμε και βρίσκουμε ένα τεράστιο νεκροταφείο με 280 τάφους, από την κλασική μέχρι και τη ρωμαϊκή εποχή, τρεις δρόμους που οδηγούσαν στον Ιππειο Κολωνό και μια σειρά από εργαστήρια κεραμικής για την παραγωγή αγγείων που προορίζονταν για το νεκροταφείο. Δηλαδή, κάτι σαν τα μαρμαράδικα του Α' Νεκροταφείου».

- Οι συνθήκες δουλειάς των αρχαιολόγων πώς ήταν τότε;

«Η ανασκαφή αυτή από πλευράς συνθηκών ήταν η χειρότερη της ζωής μου. Η περιοχή ήταν γεμάτη συνεργεία, φαναρτζίδικα και γύρω παιδιά να τρέχουν ξυπόλητα. Σκάβαμε σε λωρίδες, που παραδίδαμε σχεδόν αμέσως. Οπως καταλαβαίνετε, βρίσκαμε τον μισό τάφο στη μία λωρίδα και τον άλλο μισό στην άλλη. Υπουργός Πολιτισμού ήταν η Μελίνα Μερκούρη. Ερχεται μια μέρα να δει την ανασκαφή και βρίσκει τον Ακη Τσοχατζόπουλο, υπουργό τότε ΠΕΧΩΔΕ. Μας βλέπει με τη συνάδελφο, Δώρα Κυριακού, μέσα στο σκάμμα με τα αρχαία και από πάνω δύο τεράστια τρυπάνια. "Ακη", του λέει, "παρ' τα αυτά από 'δω. Ντύσ' τα, εξαφάνισέ τα, να μην τα βλέπω δίπλα στα αρχαία". Και στρεφόμενη προς το μέρος μας: "Δες και τα παιδιά μου, σε τι συνθήκες δουλεύουν". Οντως, σκάβαμε κάτω από λαμαρίνες με τα αυτοκίνητα να περνούν από πάνω».

- Σώθηκε τίποτα από όλα αυτά;

«Τίποτε. Ευτυχώς έμεινε η βραβευμένη ταινία μικρού μήκους "Σεμνών Θεών" (από μια κεραμίδα με την επιγραφή σεμνές θεές-Ερινύες) που γύρισε εκεί ο Φίλιππος Κουτσαφτής».

- Σε ποιο σημείο της Αθήνας ξαναπιάνετε δουλειά;

«Η συνέχεια γράφεται στην πλατεία Κοτζιά από το 1984 ώς το '88. Είχαμε καεί από την ανασκαφή στη Λένορμαν και είχαμε βάλει όρους. Ολη η Ιστορία της Αθήνας περνάει από την πλατεία Κοτζιά, από τον 10ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 19ο. Βρήκαμε έναν πρωτογεωμετρικό τάφο, αλλά και τα θεμέλια του Δημοτικού Θεάτρου (έργο του Τσίλερ). Ξέραμε τι να περιμένουμε από παλιότερες ανασκαφές. Στη γωνία Αιόλου και Σοφοκλέους (στα θεμέλια της Εθνικής Τράπεζας) είχαν βρεθεί οι Αχαρνικές Πύλες. Αρα περιμέναμε να βρούμε την Αχαρνική οδό και, εκατέρωθεν αυτής, ταφές. Η έκπληξή μας ήταν ότι δεν βρήκαμε 5-10 τάφους, αλλά 680 και πλουσιότατα κτερισμένους. Εχουμε από γεωμετρικά αγγεία έως λευκές λυκήθους γνωστών ζωγράφων της αρχαιότητας. Ενας δεύτερος Κεραμεικός ήταν θαμμένος στα εφτά στρέμματα της πλατείας Κοτζιά».

- Και η ταυτότητα των νεκρών;

«Δεν ήταν αμιγώς Αθηναίοι. Βρήκαμε Μιλήσιους, από τον Ραμνούντα, τη Βραυρώνα και άλλες περιοχές. Το ενδιαφέρον ήταν πως μετά τους Ερουλους, που έκαψαν και κατέστρεψαν την Αθήνα, πάνω από το νεκροταφείο αναπτύσσεται μια βιομηχανική περιοχή. Γίνονται εργαστήρια κεραμουργίας, όπου κατασκευάζουν λυχνάρια, αγγεία καθημερινής χρήσης και ακροκέραμα. Βρήκαμε τις μήτρες που χρησιμοποιούσαν και τα ονόματα μερικών κεραμέων από τους πιο φημισμένους της εποχής, όπως είναι οι Ευτύχης, Κρατερός, Ονήσιμος. Είδαμε τις υπογραφές τους στον πυθμένα πολλών λυχναριών».

- Πότε αρχίζει η περιπέτεια του μετρό;

«Τελειώνει η Κοτζιά το 1988 και αμέσως μετά αρχίζει η προετοιμασία για τα έργα του μετρό. Πρώτος σταθμός μας, το 1992, στην οδό Κοραή. Παίρνουμε λεπτά εργαλεία, γιατί περιμένουμε να βρούμε νεκροταφείο. Παλιότερα είχαν βρεθεί στην οδό Σταδίου, στην Κλαυθμώνος, ταφές. Η ανασκαφή, όμως, μας εκπλήσσει αρνητικά. Πέφτουμε σε βράχο με δεξαμενές. Στην Κοραή ήταν η κορυφή ενός λόφου. Η ανασκαφή τελειώνει σε 15 μέρες. Οι άνθρωποι του μετρό τα χάνουν. "Σκάψτε κι άλλο", μας λένε, γιατί είχαν υπολογίσει ότι η έρευνά μας θα διαρκούσε έξι μήνες. Μαζεύουμε τα εργαλεία μας και πάμε στο Σύνταγμα, στη λεωφ. Αμαλίας. Ενας δρόμος γεμάτος εκπλήξεις. Τα αρχαία αρχίζουν να αποκαλύπτονται μόλις βγαίνει η άσφαλτος. Ολη η ιστορία της πόλης περνάει από εκεί. Εχουμε ευρήματα από την υπομυκηναϊκή εποχή, δηλαδή τον 11ο αιώνα π.Χ., μέχρι την Οθωνική (19ος). Την αρχαιότερη μαρτυρία συνιστούν δύο υπομυκηναϊκοί τάφοι λαξευμένοι στον βράχο. με αγγεία και χάλκινα κοσμήματα. Ο ένας ήταν πάνω στην Αμαλίας και ο άλλος στην είσοδο του ξενοδοχείου "Μεγάλη Βρετανία". Αργότερα, βρήκαμε κι άλλον ένα στη Βουλή».

- Τι περιμένατε στο Σύνταγμα και εκπλαγήκατε με τα ευρήματα;

«Οι παλιότεροι μελετητές είχαν ταυτίσει την περιοχή με τους κήπους του Θεόφραστου και το Λύκειο του Αριστοτέλη, γιατί είχε βρεθεί εκεί ο "όρος Μουσών κήπου", που όπως φαίνεται ήταν από δεύτερη χρήση. Με βάση αυτό το εύρημα, όλοι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, θεωρούσαν πως ήταν η περιοχή του Λυκείου, αλλά τελικά απεδείχθη πως δεν ήταν. Εμείς βρήκαμε τον δρόμο που περνούσε από τις Διοχάρους Πύλες (πρώην υπουργείο Παιδείας, στην οδό Μητροπόλεως) και ανηφόριζε προς τα Μεσόγεια. Βρήκαμε και την κοίτη του Ηριδανού ποταμού, που βγαίνει στον Κεραμεικό. Δεν θα ξεχάσω μια μέρα που έβρεξε και γέμισε νερά. Το μεσημεράκι, παίρνουν οι εργάτες το κολατσιό τους και μου λένε: "Πάμε να φάμε στην όχθη του ποταμού". Οι αναμνήσεις από την ανασκαφή, πολλές. Θυμάμαι πως πάνω στον δρόμο, που είχε στενέψει λόγω του σκάμματος, γινόταν χαμός από τα αυτοκίνητα. Κίνηση, βουή, κι εμείς ζούσαμε σε μια άλλη εποχή. Περπατούσαμε στους δρόμους των αρχαίων. Το συναίσθημα αυτό είναι τρομερό. Και το ένιωσα μόνο εκεί. Είδαμε την πρώτη οδό Αμαλίας, τη λιθόστρωτη, που χαράχτηκε εμπρός από τα ανάκτορα. Εβγαιναν συνεχώς νέα ευρήματα κι όλα σημαντικά, το Πεισιστράτειο υδραγωγείο, που ένα τμήμα του είναι ορατό στην πλατεία Συντάγματος, ένα ολόκληρο ρωμαϊκό λουτρό, βυζαντινοί σιροί... Είχαμε ολόκληρα κτίρια μπροστά μας».

- Δεν είχατε αγωνία για την τύχη όλων αυτών;

«Φυσικά. Τα βλέπαμε και αναρωτιόμαστε: τι θα γίνουν όλα αυτά; Ξέραμε πως σκάβαμε για τον κεντρικό σταθμό του μετρό. Αν δεν γινόταν, ακυρωνόταν όλο το έργο. Και μήπως μπορούσες να απαλλοτριώσεις την πλατεία Συντάγματος; Η απόδοση του χώρου ήταν μονόδρομος. Κάναμε μια επιλογή. Αποσπάσαμε τα σημαντικότερα, όπως ένα τμήμα του υδραγωγείου, το λουτρό, ένα ταφικό βάθρο, δύο σαρκοφάγους και έναν βυζαντινό σιρό και τα πήγαμε στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, όπου εκτίθενται από τότε».

- Ποιος είχε την ιδέα της ανάδειξης των αρχαίων στον σταθμό του Συντάγματος;

«Η ιδέα για την έκθεση αρχαίων και αντιγράφων τους στον σταθμό ήταν της Εφορείας μας, αλλά η ιδέα για την παρουσίαση της στρωματογραφίας ήταν του Μανόλη Κορρέ. Θεωρώ εξαιρετικής σημασίας την ανάδειξη των ευρημάτων μέσα στον σταθμό. Είχα συγκινηθεί τις πρώτες μέρες λειτουργίας του μετρό, που έβλεπα απλούς ανθρώπους να έρχονται να τα δουν. Ηταν μια δικαίωση των προσπαθειών μας. Προσωπικά, με ενδιαφέρει πολύ η κοινωνική διάσταση των αρχαίων. Είμαι τελείως αντίθετη με τη νοοτροπία κάποιων που κρατούν τα ευρήματα για τους εαυτούς τους και τους ειδικούς. Θέλω να γίνονται κοινό κτήμα για να αναπτύσσεται μια σχέση σεβασμού και αγάπης».

- Κι από το Σύνταγμα, πάτε στο Ζάππειο;

«Στο Ζάππειο. Στη συμβολή Αμαλίας και Ολγας, όπου επρόκειτο να γίνει ένα φρέαρ εξαερισμού, βρήκαμε το τεράστιο λουτρό που σώζεται ορατό κάτω από ένα ωραίο στέγαστρο. Στην περίπτωση αυτή θέσαμε βέτο. Το λουτρό ήταν σε εξαιρετική κατάσταση, με τους τοίχους σε μεγάλο ύψος και αποτελούσε ένα σύνολο απολύτως κατανοητό για τον επισκέπτη. Είπαμε στο μετρό: αυτό θα μείνει στη θέση του και εκείνο που θα μεταφερθεί θα είναι το φρέαρ εξαερισμού. Οπως κι έγινε».

- Ποια καταστροφή ήταν η πιο επώδυνη;

«Μου στοίχισε πολύ η πλατεία Συντάγματος. Αυτή η ανασκαφή άξιζε να διατηρηθεί, γιατί σωζόταν σε επάλληλα στρώματα η ιστορία όλης της πόλης. Επειτα στραφήκαμε στον Εθνικό Κήπο, στην Ηρώδου του Αττικού. Οταν γινόταν το κτίριο της προεδρικής φρουράς, δεκαετία του '80, είχε βρεθεί ένα ρωμαϊκό συγκρότημα με ψηφιδωτά και σπουδαία κινητά ευρήματα. Εμείς βρήκαμε τη συνέχειά του με δεκαπέντε δωμάτια. Τέσσερα από αυτά έφεραν ωραίες τοιχογραφίες, που εκτίθενται τώρα στο Βυζαντινό Μουσείο. Αρχικά είχε εκτιμηθεί ότι επρόκειτο για έπαυλη. Τώρα όλα συνηγορούν σε ένα δημόσιου χαρακτήρα συγκρότημα. Στην ίδια ανασκαφή, μέσα σε ένα βαθύ όρυγμα γεμάτο νερό, βρήκαμε εκείνο το περίφημο χάλκινο υστεροαρχαϊκό κεφάλι, που είναι έργο σπουδαίου Πελοπονήσιου γλύπτη και σύγχρονο με τον Ηνίοχο των Δελφών».

- Πώς να ήταν το Σύνταγμα στη Ρωμαϊκή εποχή;

«Η Αθήνα μετά την καταστροφή της από τους Ερουλους (267 μ.Χ.) στρέφεται στην παιδεία και ιδρύονται διάφορες σχολές, κάτι σαν ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Προτιμώνται περιοχές που έχουν νερά και πράσινο. Εχουμε βρει στήλες και επιγραφές που παραπέμπουν σε μια τέτοια χρήση στην περιοχή Συντάγματος, στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και στον Εθνικό Κήπο, που συνορεύει με το Λύκειο (επί της οδού Ρηγίλλης). Είναι μια δική μου θεωρία, που θέλει ψάξιμο. Ωστόσο, μην ξεχνάτε πως στο Σύνταγμα για το γκαράζ της Βουλής βρήκαμε δύο ερμαϊκές στήλες με τα πορτρέτα του φιλοσόφου Χρυσίππου και του κωμικού ποιητή Ευπόλιδος, φίλου και αντιπάλου του Αριστοφάνη».

- Χρειάζεται πρωτίστως τύχη ο αρχαιολόγος;

«Προσωπικά, θεωρώ τύχη μου που έσκαψα το κέντρο της Αθήνας και κυρίως ότι έμεινε κάτι από αυτά. Ανασκαφικά χόρτασα. Ποτέ δεν με ενδιέφερε το φανταχτερό εύρημα, το άγαλμα το επώνυμο, αλλά το στοιχείο που συμπληρώνει την εικόνα που έχουμε για την Ιστορία. Ετσι, νιώθω ευτυχής γιατί έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι στην αποκατάσταση της Ιστορίας και της τοπιογραφίας της Αθήνας».

- Ενα όνειρο ανεκπλήρωτο;

«Να δημοσιευθεί μια μονογραφία με τα καινούργια στοιχεία που συμπληρώνουν και ανασκευάζουν την εικόνα που είχαμε ώς τώρα για την Αθήνα. Θα επιθυμούσα, επίσης, να γίνει κάποτε το Μουσείο της Πόλης των Αθηνών για να δει ο κόσμος τα χιλιάδες ευρήματα που έχουμε από 50 χρόνων ανασκαφές, κρυμμένα σήμερα στις αποθήκες. Πρόκειται για έναν τεράστιο πλούτο άγνωστων ευρημάτων, που δυστυχώς δεν απολαμβάνει κανείς».*

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Η ΔΙΤΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ



Μόρια που υπάρχουν στο γενετικό υλικό όλων των οργανισμών της Γης εντοπίστηκαν σε έναν μετεωρίτη που έπεσε στην Αυστραλία το 1969, ενισχύοντας τη θεωρία ότι οι βασικοί δομικοί λίθοι για την εμφάνιση της ζωής προήλθαν από το Διάστημα.
Ο διάσημος μετεωρίτης του Μέρκισον είναι γνωστό από παλαιότερες μελέτες ότι περιέχει οργανικές ουσίες όπως αμινοξέα, βασικά συστατικά των πρωτεϊνών. Διαπιστώνεται τώρα ότι περιέχει και δύο νουκλεοβάσεις, μόρια του DNA και του RNA.
«Γνωρίζουμε ότι μετεωρίτες σαν τον μετεωρίτη του Μέρκισον, τον οποίο αναλύσαμε, έφερναν στη Γη τους δομικούς λίθους της ζωής πριν από 3,8 έως 4,5 δισ. χρόνια πριν» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Ζίτα Μάρτινς του Imperial College στο Λονδίνο, επικεφαλής της ευρω-αμερικανικής ομάδας.
Πολλοί επιστήμονες παραμένουν δύσπιστοι όσον αφορά τα παλαιότερα ευρήματα στον μετεωρίτη του Μέρκισον, καθώς είναι πεπεισμένοι ότι ο βράχος από το διάστημα μολύνθηκε με οργανικές ουσίες κατά την πτώση της στο έδαφος.
Αυτή τη φορά οι ερευνητές είναι σχεδόν βέβαιοι για την εξωγήινη προέλευση των νουκλεοβάσεων, καθώς βρέθηκαν να περιέχουν άνθρακα-13, ένα σπάνιο ισότοπο που δεν μπορεί να σχηματίστηκε στη Γη.
Τα μόρια που ανίχνευσαν είναι η ουρακίλη, μία από τις βάσεις του RNA -από το οποίο μάλιστα πιστεύεται ότι προήλθαν οι πρώτες μορφές ζωής στη Γη- και η ξανθίνη, μια νουκλεοβάση που δεν περιέχεται στο ίδιο το RNA ή το DNA, αλλά εμπλέκεται σε χημικές διεργασίες των νουκλεϊκών οξέων.
Η μελέτη βασίστηκε στις μεθόδους της χρωματογραφίας αερίων και φασματομετρίας μάζας, τεχνολογίες που δεν ήταν διαθέσιμες σε παλαιότερες αναλύσεις του μετεωρίτη του Μέρκισον.
«Επειδή οι μετεωρίτες θεωρούνται απομεινάρια από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος, τα βασικά συστατικά της ζωής -συμπεριλαμβανομένων των νουκλεοβάσεων- θα μπορούσαν να είναι διαδεδομένα στο Σύμπαν» εκτίμησε ο Μαρκ Σέφτον, επίσης του Imperial College.
«Καθώς όλο και περισσότερα βασικά συστατικά της ζωής ανακαλύπτονται σε σώματα από το Διάστημα, η δυνατότητα εμφάνισης ζωής οπουδήποτε υπάρχει η κατάλληλη χημεία φαίνεται όλο και πιο πιθανή» είπε.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο Earth Planetary Science Letters.
ΠΗΓΗ: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=911095&lngDtrID=252

Η ελληνική γλώσσα φέρνει τα σημάδια της θεωρίας της «Διττότητας».
Ο J.P. Garnier Malet αποδεικνύει ότι οι πανάρχαιοι Έλληνες γνώριζαν την πραγματικότητα της «Διττότητας» για τον χρόνο πολύ καλά. Αυτή και την είχαν κωδικοποιήση στο αλφάβητο, στη γλώσσα τους και στα αρχαία ελληνικά κείμενα πριν καν υπάρξουν άλλες γλώσσες στον κόσμο. Τις πληροφορίες αυτές πήρε από τον «Τίμαιο του Πλάτωνα».
Η κωδικοποίηση των ανοιγμάτων του χρόνου που πιστοποιούμε με τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας και των αρχαίων κειμένων, αποδεικνύει ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η μητέρα όλων των άλλων γλωσσών και ξεκινά από μια μακρινή εποχή όπου έχουμε την εντύπωση ότι ο άνθρωπος ζούσε σαν άγριος, επισημαίνει ο Δρ. Πυρηνικής Μηχανικής στις Βρυξέλλες Ιωάννης Αναστασίου, συνεργάτης του Γάλλου ερευνητή.
Αυτή η αρχή επέτρεψε σε ασύγκριτους επιστήμονες, αστρονόμους και μαθηματικούς να καταγράψουν τις 54 απαραίτητες διακλαδώσεις του χρόνου, που ονομάζονται στη σημερινή θεωρία υποχρεωτικά σημεία περάσματος με την βοήθεια 27 μικρών και 27 κεφαλαίων γραμμάτων που αποτελούν το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο. Σύμφωνα με τον Δρ. Ιωάννη Αναστασίου, ο Γάλλος επιστήμονας « Αποδεικνύει τον πρωταρχικό ρόλο που έπαιξε η αρχαία ελληνική γλώσσα και σκέψη στην κατανόηση της λειτουργίας του σύμπαντος από τον άνθρωπο. Οι Έλληνες και σήμερα μπορούν να ξαναπαίξουν και πάλι σημαντικό ρόλο, γιατί είναι διαποτισμένοι περισσότερο από κάθε άλλον από την αρχαία ελληνική σκέψη».
Πρόκειται για μια νέα επιστημονική θεωρία που ξεπερνά και τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες των Ελλήνων για την αναγνώριση των καταβολών και της αξίας της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας κατανοώντας επιτέλους τη σημασία της«Αρχής του άλφα (α) και του ωμέγα» των αρχαίων.
Το ηλιακό μας σύστημα εξελίσσεται σύμφωνα με ένα κύκλο 25.920 ετών που χωρίζει το παρελθόν και το μέλλον από το παρόν με 12 περιόδους των 2.160 ετών. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μετέδωσαν αυτή την βασική έννοια του διαχωρισμού (Ώρα) που επιτρέπει σε ένα δημιούργημα να μεγαλώσει στο μέλλον (αρΩ), ένας διαχωρισμός που ονομαζόταν από τους Έλληνες η «Αρχή του άλφα και του ωμέγα», του πρώτου (α = 1) και του τελευταίου (ω = 800). Η ελληνική μυθολογία, που έχει διαστρεβλωθεί από χιλιετηρίδες σκοταδισμού, επιτρέπει τη διδασκαλία της δημιουργικής αρχής του άλφα και του ωμέγα που μπορεί να παρατηρηθεί τόσο στους γαλαξίες όσο και στα σωματίδια, και εξηγεί τον δεσμό μεταξύ της αρχαίας ελληνικής γραφής και της θεωρίας της Διττότητας.
Οι Έλληνες γνώριζαν τη χρήση του φιδιού στη θεωρία της Διττότητας ( Πύθιος Απόλλων ) και προέβλεπαν ( Πυθία ) τους κινδύνους και έτσι τους απέτρεπαν, αντί να τους περιμένουν μοιρολατρικά. Όπως τότε οι Έλληνες έτσι κι εμείς σήμερα μπορούμε ξανά να χρησιμοποιήσουμε την ασυνέχεια του Χρόνου για να μας τροφοδοτεί με συνεχείς πληροφορίες μέσα από τα ανεπαίσθητα ανοίγματά του με την μορφή διαισθήσεων και προμηνυμάτων. Στα χρυσά έπη μπορούμε να διαβάσουμε πως καθημερινά εφάρμοζαν την αρχή αυτή στη ζωή τους οι Πυθαγόρειοι. Το κηρύκειο επίσης σύμβολο της μαντείας του Ερμή, χρησιμοποιεί την δπλή έλικα της Διττότητας. Αυτός ο ελικοειδής δεσμός, που παρουσιάζεται σαν φίδι, ενώνει τους διάφορους χρόνους, επιτρέποντας τις προβλέψεις που ονομάζονται στην σημερινή θεωρία «Προβλεπτικές Πληροφορίες», χάρη στη θεωρία της Διττότητας ( Doubling Theory )είναι τώρα δυνατόν να κατανοήσουμε την πρωταρχική σημασία της ελληνικής γλώσσας και του αλφαβήτου της που κωδικοποιούν στην εντέλεια τις αυστηρές, επιστημονικές έννοιες αυτής της θεωρίας,
Σήμερα, στο τέλος του Πλατωνικού ενιαυτού των 25.000 ετών, φθάσαμε και αποτελούμε αυτό το μέλλον των πολύ αρχαίων Ελλήνων, και αντιμετωπίζουμε στο ηλιακό μας σύστημα την αμείλικτη σύγκλιση των τριών ροών του Χρόνου σε μια μόνο ροή, και επομένως τον κίνδυνο να ζήσουμε δυσάρεστα δυναμικά, που έχουμε σπείρει εμείς οι ίδιοι όλες τις χιλιετίες……… .(( Περιοδικον νεμμεσης ))
Ενα πιο πληρες αρθρο και εικονες σχετικες εδωhttp://miastala.com/s/?p=2975...και επειδη ο χρονος που αναφερεται αφορα στη μεγαλη περιοδο της μεταπτωσης των ισημεριων-με το διαστημα των 2160 ετων να φανερωνει τις ζωδιακες εποχες-ενα πολυ κατατοπιστικο αρθρο για τις μεταπτωσεις εδω
http://www.astrologicon.org/uranometria/precession-of-the-equinoxes.html

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ

Τελικα μια χαρα μας μπηκε η εβδομαδα..παει ο Γκιολιας..και κλαμα το σιναφι..κι αναλυσεις επι αναλυσεων..και κλαμα κι ο Μακης..ε ειναι να χτυπας το κεφαλι σου στο τοιχο η να χτυπιεσαι απ το γελιο..γενικως να χτυπιεσαι..του υπενθυμίζω βεβαια εκεινη την επιστολη του Σωκρατη...:http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Ftroktiko.blogspot.com%2F2009%2F01%2Ftroktiko_02.html&h=646df..τωρα για αυτο το θλιβερο γεγονος ειπωθηκαν τα μυρια τοσα μεχρι και για πολεμο αναμεσα στις πολυεθνικες και τη νεα ταξη πραγματων..ισχυουν ολα η και τιποτα..ο πολεμος καλα κρατει..το παιγνιδι ειναι στην εξαρση του,αρα γινονται και νευρικες κινησεις..σημασια εχει πως χαθηκε ενας νεος ανθρωπος και το αγεννητο παιδι του δεν θα τον γνωρισει ποτε..ας ειναι γαληνιος εκει που παει...[ακουστε και το τραγουδακι παρακατω και δωστε σημασια στους στιχους]

Στο μεταξυ μην ξεχναμε πως σαν σημερα με προδοσια εκ των ενδον κομματι της πατριδας μας παρεδοθη στους εχθρους......
... Οχι, εσάς δε σας θέλει τούτη η γη, δε σας ξέρει!
Ολα εδώ ‘ναι δικά μας! Τι απ’ το κάθε λιθάρι
απ’ το χώμα, απ’ το δέντρο, το νερό και τ’ αγέρι
το κορμί μας μια στάλα για να γίνει έχει πάρει.
Η ψυχή μας επήρε μια πνοή απ’ το καθένα.... Δείτε περισσότερα
Ολα εδώ ‘ναι δικά μας – μα για σας όλα ξένα!
Γιατί εσείς είστε ξένοι. Κι όσα βάγια αν κρατάτε
τούτη η γη δεν πουλιέται, δεν της γίνεστε φίλοι!
Η πατρίδα είναι μάνα κι έχει μνήμη – θυμάται
απ’ τον άγιο της κόρφο ποια βυζάξανε χείλη.
Κ’ η γλυκιά μας η Κύπρος ήταν, είναι, θα μένει
για τα τέκνα της μάνα – μα για σας πάντα ξένη

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ..


[Ανθέλληνες σαφώς..μόνον που η ταυτότητες τους γράφουν ιθαγένεια Ελληνικη..ασχετα αν ειναι η πεμπτη φάλαγγα,ο δούρειος ιππος,ο εντος των τειχων εχθρος ,που αλώνει εκ των ένδον,τη δομη και το κοινωνικο ιστο ,καθε προσπαθεια μνημης(αν κι αυτο ειναι θεμα υδρογονου,λενε οι επαιοντες),συλλογικης προσπάθειας,πολιτιστικης και πνευματικης εξέλιξης και γενικής ανελιξης,του τοπου εδω και χρονια..αιωνες δηλαδη..εχουν συγκεκριμένη ψυχοδομη κι αναγνωριζονται ευκολα..Διαβαστε το εξαιρετικο αρθρο του Εργοδοτη και στο τελος θα σας υπενθυμίσω κατι που συναδει και συμπλεκεται με τα γραφομενα του



http://ergdhmerg.blogspot.com/]
Πρός Ανθελληνες-1


Στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικο κύπελλο, λοιπον, της Νοτίου Αφρικής, πολλα ανθελληνικα σκουληκάκια βρήκαν πάλι αφορμη να ξεράσουν χολη κατα της Ελλάδας. (Όπως είχαν κάνει πρόσφατα και με την περίπτωση της συναγωγης των Χανίων.) Πολλοι συμπλεγματικοι, πολλοι ηλίθιοι προπονητες του "καναπέως" (όπως είπε και η νομπελίστρια η Μενεγάκη) απεφθέγξαντο το εξης φοβερο τσιτάτον:

Ναι μεν, η Ελλάδα πέτυχε την πρώτη και μοναδικη νίκη της σε Μουντιάλ, αλλα προσέξτε: σε αντίπαλο με δέκα παίχτες!

Είπαν κι άλλα τέτοια πικρόχολα, σε σημείο ν' αναρωτιέσαι πού κρυβόταν τόση κακία και τόσο συμπλεγματικη συμπεριφορα. Αλλα θα τα δούμε με την ώρα τους κι αυτα.
Σύμφωνοι, "κύριοι"!... Ας δούμε, όμως, πού οδηγουν τέτοιες λογικες - πράγμα που εσεις, λεβέντες μου, "ξεχάσατε".

Ισπανία
Το ένα απο τα δύο απόλυτα τίποτε, που έφτασαν στον τελικο. Το οποίο απόλυτο τίποτε κέρδισε το άλλο απόλυτο τίποτε, μετα την αποβολη παίχτη του χαμένου απόλυτου τίποτε.

Αλλα η Ελλάδα ΔΕΝ δικαιούται να κερδίσει αντίπαλο με δέκα παίχτες!

Και να δεις... Πώς την έλεγαν εκείνη την ομάδα, που δεν μπορούσε να σταυρώσει μπαλλια στον αγώνα με κάποια Ελβετία, και τελικα ηττήθηκε, αποφεύγοντας μάλιστα στο τσάκ τον διασυρμο; Πώς τη λέγανε...

Ολλανδία
Μία απο τις ελάχιστες ομάδες του πλανήτη, της οποίας τα χρώματα δεν έχουν καμμία σχέση με τη σημαία της! Έφτασε όπου έφτασε, αφου κέρδισε τη Βραζιλία μετα απο αποβολη παίχτη της τελευταίας!... Ο οποίος, μάλιστα, της έκανε και δώρο αυτογκόλ!

Αλλα η Ελλάδα ΔΕΝ δικαιούται να κερδίσει αντίπαλο με δέκα παίχτες! (Και φυσικα, ΔΕΝ δικαιούται δώρο αυτογκόλ, διότι είναι μικρη ομάδα! Μόνο στις μεγάλες ομάδες γίνονται αυτα!)

Γερμανία
Ορίστε; Πώς είπατε; Ονομάζεται "Γερμανία" το σύνολο Πολωνων, Αφρικανων, Περσών (Ο Κιουράνιϊ είναι Πέρσης, και όχι Βραζιλιάνος, τρισάσχετοι κρατικοι εκφωνητες - άσχετο αν δεν συμμετείχε στο Μουντιάλ 2010), Τουρκαλάδων, και λοιπων και λοιπων; Πλάκα έχετε, ρε!

Αλλα η Ελλάδα είναι μικρη ομάδα! Μόνο τα εξαγορασμένα πολυεθνικα τσίρκα είναι μεγάλες ομάδες!

Ουρουγουάη
Ομαδάρα κι αυτη, σύμφωνα με τους (ανθέλληνες) προπονητες του καναπέως! Η οποία δεν μπόρεσε να κερδίσει το πτώμα της Γαλλίας, και κέρδισε την Νότιο Αφρικη μετα απο διαιτητικα όργια!

Αλλα η Ελλάδα ΔΕΝ δικαιούται να κερδίσει αντίπαλο με δέκα παίχτες!

...Κι έφτασε (η Ουρουγουάη) όπου έφτασε, μετα απο απίθανο παπατζηλίκι εις βάρος της Γκάνας... Παπατζηλίκι, που θα το ζήλευαν και επαγγελματίες ταχυδακτυλουργοι!
Αλλα είναι ομαδάρα η Ουρουγουάη, έ; Αφου το επίθετο του ομορφάντρα-κομμωτήριο Φορλάν παίρνει και ...βαρεία στη λήγουσα, είναι δυνατον να μην είναι ομαδάρα; :-)

Βραζιλία
Έ, ρε, γλέντια!!! Το "ζουόγκου μπουνίτου" (ωραίο παιχνίδι) αποτελει οριστικα παρελθον. Κι όχι μόνον... Η συναλλαγη και η είσπραξη "μαύρου" χρήματος απ' τους στοιχηματζήδες δίνει και παίρνει...
Ωραίος αυτος ο Μέλο! Πρώτα βάζει αυτογκολ, και μετα επιδιώκει να φάει κόκκινη - την τρώει, και φεύγει προς τ' αποδυτήρια χαμογελαστος! Κατα κανόνα, βέβαια, όταν κάποιος τρώει κόκκινη, ο διαιτητης κινδυνεύει να φάει ξύλο - ειδικα απο θερμόαιμους πληθυσμους. Αλλα εδω υπερίσχυσε ο πολιτισμος! Πολυς πολιτισμος, ρε παιδι μου...

ΔΕΝ τά 'πιασε το παλληκάρι απ' τους στοιχηματζήδες, εγω έχω νοσηρη φαντασία!

Κι έτσι, η Βραζιλία πήρε την ανάθεση του Μουντιάλ του 2014, με την προϋπόθεση να βγει απ' τη μέση σε ...τούτο εδω! Τί να κάνουμε; Της είπαν "- Εσεις πολλα πήρατε, αφήστε και καναν άλλον, νά 'χει ...βιοποικιλότητα το άθλημα κι ενδιαφέρον για τον κοσμάκη", και είπε το "ναι"! Κακο είναι; :-)

Αλλα φταίει η Ελλάδα, που δεν μπλέχτηκε σε παράνομες ιστορίες και δεν έδωσε αφορμη να τη βρίζουν!

Νιγηρία
Μέχρι κι ο πρόεδρος της χώρας αυτης παλάβωσε με το μπλέξιμο σε παρανομίες της ομάδας του - πχ ξαφνικη κλωτσια με τις τάπες σε δικο μας παίχτη, πράγμα που σημαίνει αυτομάτως κόκκινη, τη στιγμη που οι παίκτες των στοιχημάτων παγκοσμίως είχαν στοιχηματίσει για νίκη της Νιγηρίας!
(Με τη διαφορα πως ο Νιγηριανος απεδείχθη και καλος ηθοποιος, αντίθετα με τον Μέλο: μόνο που δεν έβαλε τα κλάμματα!)

Αλλα η Ελλάδα, και όχι η Νιγηρία, είναι μπλεγμένη σε ύποπτο παιχνίδι! (Λες και υπάρχει πιθανότητα να δωροδοκείται κάποια ομάδα για να ...κερδίσει, τη στιγμη που ο σκοπος του παιχνιδιου είναι ακριβως αυτος!)

Νότια Κορέα
Τίποτε το εξαιρετικο, την έσπρωξαν αγρίως το 2002 για να προωθηθει το ποδόσφαιρο (ίσον: μπίζνες πολλων δίς) στην Άπω Ανατολη, αλλα είχε την τύχη με το μέρος της και μας κέρδισε.

Αλλα φταίει η Ελλάδα, που δεν κέρδισε τη Νότια Κορέα! (Έ, ρε, διχασμο προσωπικότητας οι ανθέλληνες!... Σας νοιάζει, ρε, το καλο της Ελλάδας τελικα, ή δεν σας νοιάζει; )

Ιαπωνία
Παρομοίως. Με την προσθήκη ότι η φανέλλα της δεν έχει καμμία σχέση με τη σημαία της.

Αλλα φταίει η Ελλάδα! (Μάλλον επειδη δεν έχει τόσες συμμετοχες σε παγκόσμιο κύπελλο, όσες η Ιαπωνία - να υποθέσω.)

Βόρεια Κορέα
'Ντάξ' περίσσευε και γι' αυτην μία θέση στις 32 ομάδες του Μουντιάλ. Είδα, όμως, κάποια μάρκα επάνω στις φανέλλες της! Καλα... δεν φτιάχνουν τα ρούχα τους στον σπιτικο αργαλειο, όπως ο Γκάντι, και τους διέφθειρε κι αυτους ο καπιταλισμος; Τς τς τς!!!...

Αλλα φταίει η Ελλάδα, που δεν έχασε με 9-0! Να σπάσει και το ρεκορ της ...Σουηδικης Αραβίας (που είχε χάσει 8-0 απο την παρέα του Κλόζε), και να τη γιουχάρουν...

Αργεντινη
Προσφιλης "ομαδάρα" των προπονηταράδων του καναπέως! Αναρωτιέμαι, όμως... Πότε έφτιαξε ποδοσφαιρικη "σχολή" η Αργεντινή, τί ακριβως συνεισέφερε στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο (εκτος απο καλους παίχτες και το ..."χέρι του θεου"!), και δεν το πήρα χαμπάρι;
Το επιχείρημα των "προπονηταράδων" είναι πως μας κέρδισε "με σβηστες τις μηχανες". Τί να πω... Όμως, ακριβως μ' αυτον τον τρόπο -δηλ. "με σβηστες τις μηχανες"- έφαγε και την τεσσάρα!

Φαίνεται πως δεν έχουν επίδραση για πολλες μέρες τα -χμ- "σκευάσματα" που τους δίνει ο Μαραηδόνας!

Γαλλία
Φοβερο ξεκατίνιασμα για χάρη ενος "σεσημασμένου" κοπρίτη (Ανελκά), ασυνέπεια (ο Ντομενέκ τους έφτασε στον τελικο του 2006, τον οποίο τον έχασε ο εγωϊσμος του Ζιντάν κι όχι ο προπονητης, αλλα σήμερα "δεν κάνει για προπονητης", είναι "γραφικος", "αστρολόγος", κτλ κτλ), σκορποχώρι...

Αλλα η Γαλλία είναι μεγάλη ομάδα! Ενω η Ελλάδα...

Ιταλία
Η ομάδα που μαγάρισε δια παντος το ποδόσφαιρο με το κατενάτσιο, η ομάδα της οποίας η φανέλλα δεν έχει καμμία σχέση με τη σημαία της, ξεβρώμισε νωρις τον τόπο - κι ευτυχως! Αν και, δυστυχως, άφησε ιδεολογικη "κληρονομιά" σε όλους τους άλλους. (Δεμπάνα τρέχει ο αντίπαλος, εμεις θα κάνουμε καταστροφικο παιχνίδι, κι άμα τον βρούμε μπόσικο, θα του χώσουμε κι ένα τεμάχιο και θα κερδίσουμε.)

(Βέβαια, της ακύρωσαν κανονικο γκόλ, αλλα έτσι είν' αυτα! Δανεικα! Το ότι τα κοράκια και το παρασκήνιο πάντα την έπαιζαν 70-30 το ξέχασε;)

Αλλα η Ιταλία είναι μεγάλη ομάδα! Ενω η Ελλάδα...

Σλοβενία
Σλοβακία
Νέα Ζηλανδία
Αλγερία
Ελβετία
Δανία
Παραγουάη
Ονδούρα
Χιλη
Έ, αφου υπήρχαν θέσεις στο πούλμαν, μπήκαν κι αυτοι.

Αλλα φταίει η Ελλάδα! (Γι' απροσδιόριστους λόγους! Είτε επειδη δεν μάζεψε τουλάχιστον 4 βαθμους να μπει στους 16, είτε επειδη είναι "λίγη" για παγκόσμιο κύπελλο -λες και οι μόλις παραπάνω αναφερθέντες είναι "βαρεια χαρτια"-, είτε ...επειδη έτσι!)

Καμερουν,
Ακτη Ελεφαντοστου
Παρομοίως... υπήρχαν άλλες δύο θέσεις στο πούλμαν! Ειδικα για το Καμερουν, πάντως, όλα τα βλακοπαπαγαλάκια επαναλάμβαναν "ομαδάρα" και "ομαδάρα", νομίζοντας πως ο χρόνος σταμάτησε 20 χρόνια πριν!
Η Ακτη, τώρα, παρα το ότι έχει ...Ελληνίδα φύλαρχο, έχει πολλη δουλεια ακόμη μπροστα της στο ποδόσφαιρο, ώστε να σηκώσει ανάστημα.

Αλλα φταίει η Ελλάδα! (Επειδη δεν κληρώθηκε με το Καμερουν, και δεν έκατσε να χάσει απ' αυτο, ώστε να δώσει τρεις βαθμους στους κακομοίρηδες! Κι επειδη έχει φυλαρχίνα στην Ακτη Ελεφαντοστου! :-) )

ΗΠΑ(πάρα)
Αυστραλία

Ιδιότυπες περιπτώσεις: σκληρά καρύδια, αλλα τίποτε περισσότερο. Σ' αυτους πάει γάντι το ρητο πως η συμμετοχή αξίζει περισσότερο απ' τη νίκη!

Αλλα φταίει η Ελλάδα! (Που δεν αρκείται στη συμμετοχη και ήθελε να προκριθει και στους 16! :-) )

Μεξικό
Πορτογαλία
Αυτες οι ομάδες, συν οι δύο προηγούμενες, απλως κάνουν τους παίκτες του ποδοσφαιρικου στοιχήματος να παραληρουν. Τίποτ' άλλο.
Ειδικα αυτη η Πορτογαλία, γιατί τόσο κόμπλεξ απέναντι στην Ισπανία;

Αλλα φταίει η Ελλάδα!... Που δεν κατάφερε να την φοβάται η Πορτογαλία, η οποία Πορτογαλία φοβάται την Ισπανία! :-)

Αγγλία
Ομάδα με περίεργο κάρμα: πότε της ακυρώνουν κανονικο γκολ, πότε της μετράνε γκόλ ανύπαρκτο (1966). Ένα τσούρμο ασχέτων (ειδικα οι τερματοφύλακες), που σε κάθε παγκόσμιο κύπελλο συμμετέχουν ... για ν' αποκλειστουν! Αφου πρώτα κάνουν πλουσιώτερους τους στοιχηματζήδες!

Αλλα η Αγγλία είναι ομαδάρα! Ενω η Ελλάδα...



Τέλος, οι μόνες τρεις συμπαθεις σ' εμένα ομάδες:

Νότιος Αφρικη
Ομαδάρα πραγματικη. (Ρε Πίενάαρ, κάνε κάτι παραπάνω ρε! Δεν σ' έβαλαν για να παριστάνεις το άγαλμα!) Διαπίστωσε, όμως, καλα-καλα το πώς λέει "ευχαριστω" η διεθνης μαφία του ποδοσφαίρου!

Γκάνα
Η καλύτερη ομάδα της Αφρικης αυτη τη στιγμη, βρίσκεται στην άνοδό της, αλλ' άτυχη. (Ο γράφων τη συμπαθει, επειδη κάποτε είδε "λάϊβ" αγωνιζόμενον τον Στεφάν Αππιά, ο οποίος κατα το κοινως λεγόμενον "έκανε παπάδες" στο γήπεδο.)

Σερβία
Ο κλόουν των γηπέδων, ο οποίος κάθε φορα κάνει απίθανες ταρζανιες, πχ παίζει καλύτερα με ...δέκα παίχτες! (Βλέπε επίσης πχ τον πάλαι ποτέ δρακουλόμορφο Ντρούλοβιτς!) Αλλα, όποτε θυμάται, παίζει μπαλλάρα. Γιατί δεν σοβαρεύεστε λιγάκι, ρε παιδια;
Η Σερβία πληρώνει (και μάλλον θα εξακολουθήσει να πληρώνει) το μένος της "Νέας Τάξης Πραγμάτων" εναντίον της. Εισέπραξε κι αυτη μερικα διαιτητικα τέρατα...

Στις τρεις ανωτέρω περιπτώσεις, δεν φταίει η Ελλάδα! 28-3 μας πήγε το σκόρ! :-)



Σ' ένα παιχνίδι και μόνον παιχνίδι, ειλικρινα δεν καταλαβαίνω προς τί τόσο μίσος και τόση κακία κατα της χώρας μας. Ασε που τ' άκουσε και ο Όθωνας! "Γέρος", "ξεπερασμένος", κτλ κτλ.
Λες και ο Χίτσφελντ, ή ο Γκόραν Έρικσσον είναι μαθητες Δημοτικου, ή εμφανίζονται με κοντα παντελονάκια! (Μονάχα ο Μαραηδόνας μπορει να φορέσει κοντο παντελονάκι, αλλ' αυτο θα το διαπράξει λόγωι ιδιόρρυθμης νοοτροπίας, όχι λόγωι ηλικίας. Άσε που είναι και κοντος, οπότε το μακρυ παντελόνι αποτελει σπατάλη υφάσματος επάνω του.)

Κι όσο για το "ξεπερασμένο" ποδόσφαιρο του Όθωνα... Το 2010 είδαμε απ' όλους (ΠΛΗΝ Ελλάδας, όμως, παλιοκουφάλες, είτε σας αρέσει, είτε σας ξυνίζει!) φούλλ νοοτροπία του 1960 (κατενάτσιο) και πρακτικες του 1970: σούτ απο τα 3 μέτρα απ' τον τερματοφύλακα, μπάλλα στα περιστέρια, σέντρες μέσα στη μεγάλη περιοχη του αντιπάλου με 6-7 παίχτες σε αμυντικα καθήκοντα να περιμένουν...
Που-θε-νά ένα λεβέντικο σούτ απ' τα 30 μέτρα, να τραντάξει τα δίχτυα, αφου πρώτα περάσει απ' την "τρύπα της βελόνας"! (Βγήκε κι ο Φίγκου στη σύνταξη, βλέπεις.)



Συμπερασματικα: Αφου μονάχα στο ποδόσφαιρο εισπράττεις τόση κακία ως Έλλην, φαντάσου τί σε περιμένει στα πιο σοβαρα!

=======
Ελα ντε τι σε περιμενει στα σοβαρα;;στο μεταξυ χθες η εθνικη μας νεων καλαθοσφαιρισης,εκερδισεν νικην λαμπραν..κατελαβε την δευτερη θεση,αλλα ποσως ασχοληθηκε καποιος,ασε που δεν εδειξαν και τον αγωνα ..βλεπετε δεν υπηρχε καποια σκια ουτε ο αντιπαλλος ηταν αδυνατος ,ουτε υπηρχε βαση για ..σπρωξιμο της τυχης....τελος παντων μπραβο στα παιδια..
τι θυμηθηκα στο μεταξυ..το 2004 ,ενω διεξαγονται οι Ολυμπιακοι αγωνες με επιτυχια,βρεθηκε ο τροπος να μας μαυρισουν τη ψυχη..θυμοσαστε το γεγονος με το Κεντερη και τους τονους χολης και οξους που εχυναν περιχαρεις οι ανωθεν ακατανομαστοι[τα σκουπιδια,που λεει κι ο Αρχαιος]..μονον που ο κοσμος δεν μασησε[ηταν αλλωστε τοσο εμφανες τι ειχε γινει] με αποτελεσμα εκεινο το θρυλικο εικοσαλεπτο ,που το σταδιο σειονταν απο τις φωνες,λιγο πριν την διεξαγωγη του αγωνισματος των 200 μετρων...ε το βραδι γνωστη τηλεοπτικη περσονα,στο δελτιο των 8 και ενω καταδικαζει μαζι με τους μα ιντανους των παραθυρων το γεγονος.."τι ρεζιλικια ηταν αυτα κ.λ.π."..του ξεφευγει η ατακα.."μα καλα..τοσες μερες τι καναμε;;δεν καταφεραμε να πεισουμε τον κοσμο..."..ω ναιιιιι του ξεφυγε του εντεταλμενου (κι ειναι ευκολο να αποδειχτει πως ειπωθηκε ακριβως οπως το γραφω)..το θεμα ειναι πως το αφησαμε να περασει κι αυτο,χωρις να του δωσουμε την πρεπουσα σημασια,ενω ηταν μια δημοσια ομολογια,οτι τα εν λογω δρακοφιδα λειτουργουν υπο εντολες συγκεκριμενων κυκλων......